ਵृਤੇਵ ਯਨ੍ਤਂ ਬਹੁਭਿਰ੍ਵਸਵ੍ਯੈਸ੍ਤ੍ਵੇ ਰਯਿਂ ਜਾਗृਵਾਂਸੋ ਅਨੁ ਗ੍ਮਨ੍ । ਰੁਸ਼ਨ੍ਤਮਗ੍ਨਿਂ ਦਰ੍ਸ਼ਤਂ ਬृਹਨ੍ਤਂ ਵਪਾਵਨ੍ਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਹਾ ਦੀਦਿਵਾਂਸਮ੍
ਚਰਵਾਹੇ ਵਾਂਗ, ਬਹੁਤ ਦੌਲਤ ਨਾਲ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਦੌਲਤ ਲਈ, ਸਦਾ ਜਾਗਦੇ ਹੋਏ, ਪਿਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਚਮਕਦਾ, ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ, ਵੱਡਾ, ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਤੂੰ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਭ ਕੁਝ ਚਮਕਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪਦਂ ਦੇਵਸ੍ਯ ਨਮਸਾ ਵ੍ਯਨ੍ਤਃ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯਵਃ ਸ਼੍ਰਵ ਆਪਨ੍ਨਮृਕ੍ਤਮ੍ । ਨਾਮਾਨਿ ਚਿਦ੍ਦਧਿਰੇ ਯਜ੍ਞਿਯਾਨਿ ਭਦ੍ਰਾਯਾਂ ਤੇ ਰਣਯਨ੍ਤ ਸਂਦृष੍ਟੌ
ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਰਾਹ, ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ ਲੱਭਦੇ ਹੋਏ, ਸ਼ੋਹਰਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਿਸ਼ਕਲੰਕ ਇੱਜ਼ਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ; ਯਜਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਾਮ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ; ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਵਿਚ, ਸਭਾ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਤ੍ਵਾਂ ਵਰ੍ਧਨ੍ਤਿ ਕ੍ਸ਼ਿਤਯਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਤ੍ਵਾਂ ਰਾਯ ਉਭਯਾਸੋ ਜਨਾਨਾਮ੍ । ਤ੍ਵਂ ਤ੍ਰਾਤਾ ਤਰਣੇ ਚੇਤ੍ਯੋ ਭੂਃ ਪਿਤਾ ਮਾਤਾ ਸਦਮਿਨ੍ਮਾਨੁषਾਣਾਮ੍
ਤੈਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲੋਕ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪਾਰ ਲੰਘਣ ਲਈ ਮਦਦਗਾਰ, ਪਿਤਾ, ਮਾਤਾ, ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਸਦਾ ਸਹਾਰਾ ਹੈ।
ਸਪਰ੍ਯੇਣ੍ਯਃ ਸ ਪ੍ਰਿਯੋ ਵਿਕ੍ਸ਼੍ਵਗ੍ਨਿਰ੍ਹੋਤਾ ਮਨ੍ਦ੍ਰੋ ਨਿ षਸਾਦਾ ਯਜੀਯਾਨ੍ । ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਵਯਂ ਦਮ ਆ ਦੀਦਿਵਾਂਸਮੁਪ ਜ੍ਞੁਬਾਧੋ ਨਮਸਾ ਸਦੇਮ
ਪੂਜਾ ਜੋਗ, ਜਾਤੀਆਂ ਵਿਚ ਪਿਆਰਾ, ਅਗਨਿ ਹੋਤਾ, ਰਸ ਭਰਿਆ, ਯਜਨ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ, ਘਰ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾ, ਤੈਨੂੰ ਅਸੀਂ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਹਾਨੀ ਦੇ, ਮਿਲਦੇ ਹਾਂ।
ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਵਯਂ ਸੁਧ੍ਯੋ ਨਵ੍ਯਮਗ੍ਨੇ ਸੁਮ੍ਨਾਯਵ ਈਮਹੇ ਦੇਵਯਨ੍ਤਃ । ਤ੍ਵਂ ਵਿਸ਼ੋ ਅਨਯੋ ਦੀਦ੍ਯਾਨੋ ਦਿਵੋ ਅਗ੍ਨੇ ਬृਹਤਾ ਰੋਚਨੇਨ
ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਦਾ ਨਵਾਂ, ਅਸੀਂ, ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਭਗਤ, ਮਿਹਰ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ; ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ।
ਵਿਸ਼ਾਂ ਕਵਿਂ ਵਿਸ਼੍ਪਤਿਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤੀਨਾਂ ਨਿਤੋਸ਼ਨਂ ਵृषਭਂ ਚਰ੍षਣੀਨਾਮ੍ । ਪ੍ਰੇਤੀषਣਿਮਿषਯਨ੍ਤਂ ਪਾਵਕਂ ਰਾਜਨ੍ਤਮਗ੍ਨਿਂ ਯਜਤਂ ਰਯੀਣਾਮ੍
ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨੀ, ਜਾਤੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਦਾ ਨੌਜਵਾਨ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਬਲਦ; ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ, ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ, ਚਮਕਦਾ, ਰਾਜਾ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਪੂਜਾ ਜੋਗ, ਦੌਲਤ ਦਾ ਮਾਲਕ।
ਸੋ ਅਗ੍ਨ ਈਜੇ ਸ਼ਸ਼ਮੇ ਚ ਮਰ੍ਤੋ ਯਸ੍ਤ ਆਨਟ੍ ਸਮਿਧਾ ਹਵ੍ਯਦਾਤਿਮ੍ । ਯ ਆਹੁਤਿਂ ਪਰਿ ਵੇਦਾ ਨਮੋਭਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵੇਤ੍ਸ ਵਾਮਾ ਦਧਤੇ ਤ੍ਵੋਤਃ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਅਗਨਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਉਂਦਾ, ਜੋ ਸਮਿਧ ਨਾਲ ਹਵਨ ਲਿਆਉਂਦਾ; ਜੋ ਆਹੁਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ ਜਾਣਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਵਸਤੂਆਂ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਾ ਉ ਤੇ ਮਹਿ ਮਹੇ ਵਿਧੇਮ ਨਮੋਭਿਰਗ੍ਨੇ ਸਮਿਧੋਤ ਹਵ੍ਯੈਃ । ਵੇਦੀ ਸੂਨੋ ਸਹਸੋ ਗੀਰ੍ਭਿਰੁਕ੍ਥੈਰਾ ਤੇ ਭਦ੍ਰਾਯਾਂ ਸੁਮਤੌ ਯਤੇਮ
ਉਸ ਲਈ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਅਸੀਂ ਵੱਡੀ ਪੂਜਾ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ, ਸਮਿਧ ਤੇ ਹਵਨ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਹੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ, ਗੀਤਾਂ ਤੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੀਏ।
ਆ ਯਸ੍ਤਤਨ੍ਥ ਰੋਦਸੀ ਵਿ ਭਾਸਾ ਸ਼੍ਰਵੋਭਿਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯਸ੍ਤਰੁਤ੍ਰਃ । ਬृਹਦ੍ਭਿਰ੍ਵਾਜੈ ਸ੍ਥਵਿਰੇਭਿਰਸ੍ਮੇ ਰੇਵਦ੍ਭਿਰਗ੍ਨੇ ਵਿਤਰਂ ਵਿ ਭਾਹਿ
ਤੂੰ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਦੋਵਾਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਫੈਲਾਇਆ, ਤੇ ਜੋ ਮਸ਼ਹੂਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀਆਂ ਤੇ ਸਦੀਵੀ ਦੌਲਤਾਂ ਵੰਡ, ਜੋ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਭਰਪੂਰ ਹਨ।
ਨृਵਦ੍ਵਸੋ ਸਦਮਿਦ੍ਧੇਹ੍ਯਸ੍ਮੇ ਭੂਰਿ ਤੋਕਾਯ ਤਨਯਾਯ ਪਸ਼੍ਵਃ । ਪੂਰ੍ਵੀਰਿषੋ ਬृਹਤੀਰਾਰੇਅਘਾ ਅਸ੍ਮੇ ਭਦ੍ਰਾ ਸੌਸ਼੍ਰਵਸਾਨਿ ਸਨ੍ਤੁ
ਹੇ ਦਿਲਦਾਰ, ਸਦਾ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ ਰਹਿ; ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਉੱਤਮ ਪੁੱਤਰ, ਪੋਤਰੇ ਤੇ ਪਸ਼ੂ ਬਖ਼ਸ਼। ਬੇਅੰਤ ਵੱਡੀਆਂ ਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਬਰਕਤਾਂ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਇੱਜ਼ਤ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਸਾਡੇ ਹਿੱਸੇ ਆਉਣ।
ਪੁਰੂਣ੍ਯਗ੍ਨੇ ਪੁਰੁਧਾ ਤ੍ਵਾਯਾ ਵਸੂਨਿ ਰਾਜਨ੍ਵਸੁਤਾ ਤੇ ਅਸ਼੍ਯਾਮ੍ । ਪੁਰੂਣਿ ਹਿ ਤ੍ਵੇ ਪੁਰੁਵਾਰ ਸਨ੍ਤ੍ਯਗ੍ਨੇ ਵਸੁ ਵਿਧਤੇ ਰਾਜਨਿ ਤ੍ਵੇ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਬੇਅੰਤ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖਜਾਨੇ ਹਨ। ਹੇ ਰਾਜਾ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਦੌਲਤ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ। ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਬਹੁਤ ਤੋਹਫੇ ਹਨ, ਹੇ ਦਾਤਾ ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਹੀ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਰਾਜਾ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਕ੍ਸ਼ੈਤਵਦ੍ਯਸ਼ੋऽਗ੍ਨੇ ਮਿਤ੍ਰੋ ਨ ਪਤ੍ਯਸੇ । ਤ੍ਵਂ ਵਿਚਰ੍षਣੇ ਸ਼੍ਰਵੋ ਵਸੋ ਪੁष੍ਟਿਂ ਨ ਪੁष੍ਯਸਿ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੇਰੀ ਮਹਾਨ ਇੱਜ਼ਤ ਹੈ, ਤੂੰ ਮਿਤਰ ਵਾਂਗ ਮਾਲਕ ਹੈਂ। ਹੇ ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਦਿਆਲੂ, ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਤੂੰ ਸਭ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਪਾਲਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਾਂ ਹਿ ष੍ਮਾ ਚਰ੍षਣਯੋ ਯਜ੍ਞੇਭਿਰ੍ਗੀਰ੍ਭਿਰੀਲ਼ਤੇ । ਤ੍ਵਾਂ ਵਾਜੀ ਯਾਤ੍ਯਵृਕੋ ਰਜਸ੍ਤੂਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਚਰ੍षਣਿਃ
ਹਕੀਕਤ ਵਿੱਚ, ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਯਜਨਾਂ ਤੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰਦੇ ਹਨ। ਤੈਥੋਂ ਹੀ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਨਿਸ਼ਚਲ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਅਗੂ, ਸਾਰੇ ਰਸਤੇ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਜੋषਸ੍ਤ੍ਵਾ ਦਿਵੋ ਨਰੋ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਕੇਤੁਮਿਨ੍ਧਤੇ । ਯਦ੍ਧ ਸ੍ਯ ਮਾਨੁषੋ ਜਨਃ ਸੁਮ੍ਨਾਯੁਰ੍ਜੁਹ੍ਵੇ ਅਧ੍ਵਰੇ
ਇਕਠੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਆਏ ਯਜਨ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਜੋਂ ਜਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖੀ ਜਾਤਿ ਚੰਗਾ ਸਮਾਂ ਲੈਣ ਲਈ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ऋਧਦ੍ਯਸ੍ਤੇ ਸੁਦਾਨਵੇ ਧਿਯਾ ਮਰ੍ਤਃ ਸ਼ਸ਼ਮਤੇ । ਊਤੀ ष ਬृਹਤੋ ਦਿਵੋ ਦ੍ਵਿषੋ ਅਂਹੋ ਨ ਤਰਤਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤੇਰੀ ਦਇਆ ਦੀ ਆਸ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦਾਨੀ, ਉਹ ਤਰੱਕੀ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਵੱਡੇ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਉਹ ਵੈਰ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਮਿਧਾ ਯਸ੍ਤ ਆਹੁਤਿਂ ਨਿਸ਼ਿਤਿਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਨਸ਼ਤ੍ । ਵਯਾਵਨ੍ਤਂ ਸ ਪੁष੍ਯਤਿ ਕ੍ਸ਼ਯਮਗ੍ਨੇ ਸ਼ਤਾਯੁषਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਮਿੱਧਾ ਨਾਲ ਤੇਜ ਆਹੁਤੀ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਹੇ ਅਗਨਿ, ਉਹ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵੇषਸ੍ਤੇ ਧੂਮ ऋਣ੍ਵਤਿ ਦਿਵਿ षਞ੍ਛੁਕ੍ਰ ਆਤਤਃ । ਸੂਰੋ ਨ ਹਿ ਦ੍ਯੁਤਾ ਤ੍ਵਂ ਕृਪਾ ਪਾਵਕ ਰੋਚਸੇ
ਤੇਰਾ ਧੂੰਆਂ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਚਮਕਦਾ ਤੇ ਲੰਬਾ; ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੀ ਲਪਟ ਨਾਲ।
ਅਧਾ ਹਿ ਵਿਕ੍ਸ਼੍ਵੀਡ੍ਯੋऽਸਿ ਪ੍ਰਿਯੋ ਨੋ ਅਤਿਥਿਃ । ਰਣ੍ਵਃ ਪੁਰੀਵ ਜੂਰ੍ਯਃ ਸੂਨੁਰ੍ਨ ਤ੍ਰਯਯਾਯ੍ਯਃ
ਤੂੰ ਕਬੀਲਿਆਂ ਵਿਚ ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈਂ; ਸਾਡਾ ਪਿਆਰਾ ਮਹਿਮਾਨ ਹੈਂ, ਘਰ ਦੇ ਸੁਖਦਾਇਕ ਮਾਲਕ ਵਾਂਗ, ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਪਿਆਰਾ ਪੁੱਤ ਹੈਂ।
ਕ੍ਰਤ੍ਵਾ ਹਿ ਦ੍ਰੋਣੇ ਅਜ੍ਯਸੇऽਗ੍ਨੇ ਵਾਜੀ ਨ ਕृਤ੍ਵ੍ਯਃ । ਪਰਿਜ੍ਮੇਵ ਸ੍ਵਧਾ ਗਯੋऽਤ੍ਯੋ ਨ ਹ੍ਵਾਰ੍ਯਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਃ
ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਅੱਗੇ, ਤੂੰ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਯੋਧਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਪੈਣ ਵਾਲੇ ਬੱਝੇ ਵਾਂਗ, ਜੁਤਣ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਤੇ ਬੁਲਾਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ ਆਉਂਦਾ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਂ ਤ੍ਯਾ ਚਿਦਚ੍ਯੁਤਾਗ੍ਨੇ ਪਸ਼ੁਰ੍ਨ ਯਵਸੇ । ਧਾਮਾ ਹ ਯਤ੍ਤੇ ਅਜਰ ਵਨਾ ਵृਸ਼੍ਚਨ੍ਤਿ ਸ਼ਿਕ੍ਵਸਃ
ਅੱਗੇ, ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਜੋ ਹਿਲਦੀਆਂ ਨਹੀਂ, ਚਰਣ ਵਾਲੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਅਟੱਲ ਠਿਕਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ। ਤੇਰੇ ਜਵਾਨ ਅੱਗ ਦੇ ਸ਼ੋਲਿਆਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਕੇ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਵੇषਿ ਹ੍ਯਧ੍ਵਰੀਯਤਾਮਗ੍ਨੇ ਹੋਤਾ ਦਮੇ ਵਿਸ਼ਾਮ੍ । ਸਮृਧੋ ਵਿਸ਼੍ਪਤੇ ਕृਣੁ ਜੁषਸ੍ਵ ਹਵ੍ਯਮਙ੍ਗਿਰਃ
ਅੱਗੇ, ਤੂੰ ਯਜਨਾ ਲਈ ਬਿਲਕੁਲ ਯੋਗ ਹੈਂ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਤ੍ਰਾ ਵਾਂਗ। ਸਾਡੀ繁ਤੀ ਕਰ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੇ ਅੰਗਿਰਸਾ, ਸਾਡਾ ਹਵਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਅਚ੍ਛਾ ਨੋ ਮਿਤ੍ਰਮਹੋ ਦੇਵ ਦੇਵਾਨਗ੍ਨੇ ਵੋਚਃ ਸੁਮਤਿਂ ਰੋਦਸ੍ਯੋਃ । ਵੀਹਿ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਂ ਸੁਕ੍ਸ਼ਿਤਿਂ ਦਿਵੋ ਨॄਨ੍ਦ੍ਵਿषੋ ਅਂਹਾਂਸਿ ਦੁਰਿਤਾ ਤਰੇਮ ਤਾ ਤਰੇਮ ਤਵਾਵਸਾ ਤਰੇਮ
ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਮਿਤ੍ਰ ਦਾ ਮਿੱਤਰ, ਦੇਵਤਾ, ਅੱਗੇ, ਸੁਰਗ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਮਿਹਰ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬੋਲ। ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ, ਵਧੀਆ ਘਰ, ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣੀ, ਦੁੱਖ ਤੇ ਬੁਰੇ ਹਾਲਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ। ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਸਭ ਪਾਰ ਕਰੀਏ।
ਅਗ੍ਨੇ ਸ ਕ੍ਸ਼ੇषਦृਤਪਾ ऋਤੇਜਾ ਉਰੁ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਨਸ਼ਤੇ ਦੇਵਯੁष੍ਟੇ । ਯਂ ਤ੍ਵਂ ਮਿਤ੍ਰੇਣ ਵਰੁਣਃ ਸਜੋषਾ ਦੇਵ ਪਾਸਿ ਤ੍ਯਜਸਾ ਮਰ੍ਤਮਂਹਃ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਿਆਪਕ ਚਾਨਣ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਸਚਾਈ ਤੇ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖ। ਹੇ ਦੇਵ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਦੁੱਖ ਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਕਲੇਸ਼ ਤੋਂ ਬਚਾ।
ਈਜੇ ਯਜ੍ਞੇਭਿਃ ਸ਼ਸ਼ਮੇ ਸ਼ਮੀਭਿਰृਧਦ੍ਵਾਰਾਯਾਗ੍ਨਯੇ ਦਦਾਸ਼ । ਏਵਾ ਚਨ ਤਂ ਯਸ਼ਸਾਮਜੁष੍ਟਿਰ੍ਨਾਂਹੋ ਮਰ੍ਤਂ ਨਸ਼ਤੇ ਨ ਪ੍ਰਦृਪ੍ਤਿਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਭੇਟ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਰਸਤਾ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਜ਼ਤ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਤੇ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਸੂਰੋ ਨ ਯਸ੍ਯ ਦृਸ਼ਤਿਰਰੇਪਾ ਭੀਮਾ ਯਦੇਤਿ ਸ਼ੁਚਤਸ੍ਤ ਆ ਧੀਃ । ਹੇषਸ੍ਵਤਃ ਸ਼ੁਰੁਧੋ ਨਾਯਮਕ੍ਤੋਃ ਕੁਤ੍ਰਾ ਚਿਦ੍ਰਣ੍ਵੋ ਵਸਤਿਰ੍ਵਨੇਜਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਨਿਰਮਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਜਦੋਂ ਤੇਰੀ ਭਿਆਨਕ ਲਪਟਾਂ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਵਿਚਾਰ ਵੀ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਗੂੰਜਦਾ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਜੋ ਆਗੂ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਚਲਚਲਾਹਟ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਵਸੇਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਿਗ੍ਮਂ ਚਿਦੇਮ ਮਹਿ ਵਰ੍ਪੋ ਅਸ੍ਯ ਭਸਦਸ਼੍ਵੋ ਨ ਯਮਸਾਨ ਆਸਾ । ਵਿਜੇਹਮਾਨਃ ਪਰਸ਼ੁਰ੍ਨ ਜਿਹ੍ਵਾਂ ਦ੍ਰਵਿਰ੍ਨ ਦ੍ਰਾਵਯਤਿ ਦਾਰੁ ਧਕ੍ਸ਼ਤ੍
ਇਸ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਸ਼ਕਲ ਵੀ ਇੱਥੇ ਵੱਡੀ ਹੈ; ਉਹ ਦੌੜ ਲਈ ਤਿਆਰ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਲਪਕਦਾ ਹੈ। ਕਿਰਪਾਣ ਦੀ ਜੀਭ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਚੁੰਘਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪਿਘਲੇ ਹੋਏ ਧਾਤ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਲੱਕੜ ਨੂੰ ਪਿਘਲਾਉਂਦਾ ਤੇ ਸਾੜਦਾ ਹੈ।
ਸ ਇਦਸ੍ਤੇਵ ਪ੍ਰਤਿ ਧਾਦਸਿष੍ਯਞ੍ਛਿਸ਼ੀਤ ਤੇਜੋऽਯਸੋ ਨ ਧਾਰਾਮ੍ । ਚਿਤ੍ਰਧ੍ਰਜਤਿਰਰਤਿਰ੍ਯੋ ਅਕ੍ਤੋਰ੍ਵੇਰ੍ਨ ਦ੍ਰੁषਦ੍ਵਾ ਰਘੁਪਤ੍ਮਜਂਹਾਃ
ਉਹੀ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਨੂੰ ਉਭਾਰਦਾ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਪਿਘਲੇ ਲੋਹੇ ਦੀ ਧਾਰ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਅਜੋਕੇ ਹੈ, ਜੋ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਥੱਕਦਾ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਜੋ ਕਲਾਕਾਰ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਕਦਮਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਤ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਈਂ ਰੇਭੋ ਨ ਪ੍ਰਤਿ ਵਸ੍ਤ ਉਸ੍ਰਾਃ ਸ਼ੋਚਿषਾ ਰਾਰਪੀਤਿ ਮਿਤ੍ਰਮਹਾਃ । ਨਕ੍ਤਂ ਯ ਈਮਰੁषੋ ਯੋ ਦਿਵਾ ਨॄਨਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਅਰੁषੋ ਯੋ ਦਿਵਾ ਨॄਨ੍
ਉਹ ਗਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ, ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਵੱਡਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਜੋ ਦਿਨ ਵਿੱਚ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਲਾਲ ਹੈ, ਅਮਰ ਜੋ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਲਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦਿਵੋ ਨ ਯਸ੍ਯ ਵਿਧਤੋ ਨਵੀਨੋਦ੍ਵृषਾ ਰੁਕ੍ਸ਼ ਓषਧੀषੁ ਨੂਨੋਤ੍ । ਘृਣਾ ਨ ਯੋ ਧ੍ਰਜਸਾ ਪਤ੍ਮਨਾ ਯਨ੍ਨਾ ਰੋਦਸੀ ਵਸੁਨਾ ਦਂ ਸੁਪਤ੍ਨੀ
ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਨਵੀਂ ਚਮਕ ਵਾਂਗ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਵੀਂ ਹੈ, ਉਹ ਹੁਣ ਪੌਦਿਆਂ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਠੀਕ ਰਸਤੇ ਨਾਲ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰਦਾ ਹੈ, ਦਾਤਰ, ਤੂੰ ਵਧਾਈ ਦੇ।
ਧਾਯੋਭਿਰ੍ਵਾ ਯੋ ਯੁਜ੍ਯੇਭਿਰਰ੍ਕੈਰ੍ਵਿਦ੍ਯੁਨ੍ਨ ਦਵਿਦ੍ਯੋਤ੍ਸ੍ਵੇਭਿਃ ਸ਼ੁष੍ਮੈਃ । ਸ਼ਰ੍ਧੋ ਵਾ ਯੋ ਮਰੁਤਾਂ ਤਤਕ੍ਸ਼ ऋਭੁਰ੍ਨ ਤ੍ਵੇषੋ ਰਭਸਾਨੋ ਅਦ੍ਯੌਤ੍
ਚਲਾਕ ਘੋੜਿਆਂ ਜਾਂ ਭਜਨ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਵੇ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ; ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕਲਾਕਾਰ ਵਾਂਗ, ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਤੇਜ਼, ਉਹ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।