ਪ੍ਰ ਯੇ ਜਾਤਾ ਮਹਿਨਾ ਯੇ ਚ ਨੁ ਸ੍ਵਯਂ ਪ੍ਰ ਵਿਦ੍ਮਨਾ ਬ੍ਰੁਵਤ ਏਵਯਾਮਰੁਤ੍ । ਕ੍ਰਤ੍ਵਾ ਤਦ੍ਵੋ ਮਰੁਤੋ ਨਾਧृषੇ ਸ਼ਵੋ ਦਾਨਾ ਮਹ੍ਨਾ ਤਦੇषਾਮਧृष੍ਟਾਸੋ ਨਾਦ੍ਰਯਃ
ਜੋ ਮਹਾਨਤਾ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲਏ, ਤੇ ਜੋ ਹੁਣ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਖੜੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਡੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਕੋਈ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਤੁਹਾਡੀ ਦਾਤਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਕਰਕੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਨਿਰਭੈ ਯੋਧੇ ਅਜੈ ਹਨ।
ਪ੍ਰ ਯੇ ਦਿਵੋ ਬृਹਤਃ ਸ਼ृਣ੍ਵਿਰੇ ਗਿਰਾ ਸੁਸ਼ੁਕ੍ਵਾਨਃ ਸੁਭ੍ਵ ਏਵਯਾਮਰੁਤ੍ । ਨ ਯੇषਾਮਿਰੀ ਸਧਸ੍ਥ ਈष੍ਟ ਆਁ ਅਗ੍ਨਯੋ ਨ ਸ੍ਵਵਿਦ੍ਯੁਤਃ ਪ੍ਰ ਸ੍ਯਨ੍ਦ੍ਰਾਸੋ ਧੁਨੀਨਾਮ੍
ਜੋ ਵੱਡੇ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਸੁਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਸੋਹਣੇ, ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਬੈਠਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਵਿਦਯੁਤ ਨਾਲ, ਗੱਜਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ ਚਕ੍ਰਮੇ ਮਹਤੋ ਨਿਰੁਰੁਕ੍ਰਮਃ ਸਮਾਨਸ੍ਮਾਤ੍ਸਦਸ ਏਵਯਾਮਰੁਤ੍ । ਯਦਾਯੁਕ੍ਤ ਤ੍ਮਨਾ ਸ੍ਵਾਦਧਿ ष੍ਣੁਭਿਰ੍ਵਿष੍ਪਰ੍ਧਸੋ ਵਿਮਹਸੋ ਜਿਗਾਤਿ ਸ਼ੇਵृਧੋ ਨृਭਿਃ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਸਾਂਝੇ ਥਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਦੂਰ ਤਕ ਪੈਰ ਰੱਖ ਕੇ ਚਲਿਆ, ਹੇ ਮਰੁਤੋ; ਜਦ ਉਹ ਆਪਣੀ ਕੁਦਰਤ ਨਾਲ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ, ਮਹਾਨ, ਉਹ ਸੁਰਮੇਆਂ ਨਾਲ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ ਜੋ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਨੋ ਨ ਵੋऽਮਵਾਨ੍ਰੇਜਯਦ੍ਵृषਾ ਤ੍ਵੇषੋ ਯਯਿਸ੍ਤਵਿष ਏਵਯਾਮਰੁਤ੍ । ਯੇਨਾ ਸਹਨ੍ਤ ऋਞ੍ਜਤ ਸ੍ਵਰੋਚਿष ਸ੍ਥਾਰਸ਼੍ਮਾਨੋ ਹਿਰਣ੍ਯਯਾਃ ਸ੍ਵਾਯੁਧਾਸ ਇष੍ਮਿਣਃ
ਤੁਹਾਡਾ ਗੱਜਦਾ ਰੌਲਾ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰਿਆ, ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਹਿਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ; ਇਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਜਿੱਤਦੇ ਹੋ, ਚਮਕਦੇ ਹੋ, ਪੱਥਰਾਂ ਵਾਂਗ ਅਟੱਲ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੇਜ਼ ਹਨ।
ਅਪਾਰੋ ਵੋ ਮਹਿਮਾ ਵृਦ੍ਧਸ਼ਵਸਸ੍ਤ੍ਵੇषਂ ਸ਼ਵੋऽਵਤ੍ਵੇਵਯਾਮਰੁਤ੍ । ਸ੍ਥਾਤਾਰੋ ਹਿ ਪ੍ਰਸਿਤੌ ਸਂਦृਸ਼ਿ ਸ੍ਥਨ ਤੇ ਨ ਉਰੁष੍ਯਤਾ ਨਿਦਃ ਸ਼ੁਸ਼ੁਕ੍ਵਾਂਸੋ ਨਾਗ੍ਨਯਃ
ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਬੇਅੰਤ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਵਧਦੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਭਿਆਨਕ ਹੈ—ਉਹ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਹੇ ਮਰੁਤੋ; ਤੁਸੀਂ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਵਿਚ ਅਟੱਲ ਹੋ, ਸਭਾ ਵਿਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਘਰ ਵੱਡੇ ਹਨ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹੋ।
ਤੇ ਰੁਦ੍ਰਾਸਃ ਸੁਮਖਾ ਅਗ੍ਨਯੋ ਯਥਾ ਤੁਵਿਦ੍ਯੁਮ੍ਨਾ ਅਵਨ੍ਤ੍ਵੇਵਯਾਮਰੁਤ੍ । ਦੀਰ੍ਘਂ ਪृਥੁ ਪਪ੍ਰਥੇ ਸਦ੍ਮ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਯੇषਾਮਜ੍ਮੇष੍ਵਾ ਮਹਃ ਸ਼ਰ੍ਧਾਂਸ੍ਯਦ੍ਭੁਤੈਨਸਾਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਰੁਦ੍ਰ, ਸੋਹਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ; ਤੁਸੀਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਪਣਾ ਘਰ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਤਕ ਫੈਲਾਇਆ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਿਚ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਅਜਬ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦਲ ਹਨ।
ਅਦ੍ਵੇषੋ ਨੋ ਮਰੁਤੋ ਗਾਤੁਮੇਤਨ ਸ਼੍ਰੋਤਾ ਹਵਂ ਜਰਿਤੁਰੇਵਯਾਮਰੁਤ੍ । ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਮਹਃ ਸਮਨ੍ਯਵੋ ਯੁਯੋਤਨ ਸ੍ਮਦ੍ਰਥ੍ਯੋ ਨ ਦਂਸਨਾਪ ਦ੍ਵੇषਾਂਸਿ ਸਨੁਤਃ
ਬਿਨਾ ਵੈਰ ਦੇ, ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਸਾਡੇ ਰਾਹ ਤੇ ਆਓ; ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਮਰੁਤੋ; ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦਿਓ, ਰਥਵਾਨਾਂ ਵਾਂਗ, ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਵੈਰ ਦੂਰ ਕਰੋ।
ਗਨ੍ਤਾ ਨੋ ਯਜ੍ਞਂ ਯਜ੍ਞਿਯਾਃ ਸੁਸ਼ਮਿ ਸ਼੍ਰੋਤਾ ਹਵਮਰਕ੍ਸ਼ ਏਵਯਾਮਰੁਤ੍ । ਜ੍ਯੇष੍ਠਾਸੋ ਨ ਪਰ੍ਵਤਾਸੋ ਵ੍ਯੋਮਨਿ ਯੂਯਂ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਚੇਤਸਃ ਸ੍ਯਾਤ ਦੁਰ੍ਧਰ੍ਤਵੋ ਨਿਦਃ
ਸਾਡੇ ਯਜਨ ਤੇ ਆਓ, ਯਜਨ ਦੇ ਯੋਗ, ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਓ; ਬੇਨਤੀ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਮਰੁਤੋ; ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ, ਤੁਸੀਂ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਅਜੈ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਣੋ।
ਤ੍ਵਂ ਹ੍ਯਗ੍ਨੇ ਪ੍ਰਥਮੋ ਮਨੋਤਾਸ੍ਯਾ ਧਿਯੋ ਅਭਵੋ ਦਸ੍ਮ ਹੋਤਾ । ਤ੍ਵਂ ਸੀਂ ਵृषਨ੍ਨਕृਣੋਰ੍ਦੁष੍ਟਰੀਤੁ ਸਹੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਮੈ ਸਹਸੇ ਸਹਧ੍ਯੈ
ਤੂੰ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਨ ਵਿਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਬੁਧੀਮਾਨ ਹੋਤਾ ਬਣਿਆ; ਤੂੰ, ਵੱਡੇ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਅਜੈ ਤਾਕਤ ਬਣਾਈ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਸਾਰੀ ਤਾਕਤ ਇਕੱਠੀ ਕਰ ਸਕੀਏ।
ਅਧਾ ਹੋਤਾ ਨ੍ਯਸੀਦੋ ਯਜੀਯਾਨਿਲ਼ਸ੍ਪਦ ਇषਯਨ੍ਨੀਡ੍ਯਃ ਸਨ੍ । ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਨਰਃ ਪ੍ਰਥਮਂ ਦੇਵਯਨ੍ਤੋ ਮਹੋ ਰਾਯੇ ਚਿਤਯਨ੍ਤੋ ਅਨੁ ਗ੍ਮਨ੍
ਫਿਰ ਹੋਤਾ ਵਾਂਗ, ਤੂੰ ਯਜਨ ਵਿਚ ਬੈਠਿਆ, ਆਸਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ, ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ; ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ, ਪੁਰਖਾਂ ਨੇ ਪਿਛਾ ਕੀਤਾ।
ਵृਤੇਵ ਯਨ੍ਤਂ ਬਹੁਭਿਰ੍ਵਸਵ੍ਯੈਸ੍ਤ੍ਵੇ ਰਯਿਂ ਜਾਗृਵਾਂਸੋ ਅਨੁ ਗ੍ਮਨ੍ । ਰੁਸ਼ਨ੍ਤਮਗ੍ਨਿਂ ਦਰ੍ਸ਼ਤਂ ਬृਹਨ੍ਤਂ ਵਪਾਵਨ੍ਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਹਾ ਦੀਦਿਵਾਂਸਮ੍
ਚਰਵਾਹੇ ਵਾਂਗ, ਬਹੁਤ ਦੌਲਤ ਨਾਲ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਦੌਲਤ ਲਈ, ਸਦਾ ਜਾਗਦੇ ਹੋਏ, ਪਿਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਚਮਕਦਾ, ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ, ਵੱਡਾ, ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਤੂੰ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਭ ਕੁਝ ਚਮਕਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪਦਂ ਦੇਵਸ੍ਯ ਨਮਸਾ ਵ੍ਯਨ੍ਤਃ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯਵਃ ਸ਼੍ਰਵ ਆਪਨ੍ਨਮृਕ੍ਤਮ੍ । ਨਾਮਾਨਿ ਚਿਦ੍ਦਧਿਰੇ ਯਜ੍ਞਿਯਾਨਿ ਭਦ੍ਰਾਯਾਂ ਤੇ ਰਣਯਨ੍ਤ ਸਂਦृष੍ਟੌ
ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਰਾਹ, ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ ਲੱਭਦੇ ਹੋਏ, ਸ਼ੋਹਰਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਿਸ਼ਕਲੰਕ ਇੱਜ਼ਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ; ਯਜਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਾਮ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ; ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਵਿਚ, ਸਭਾ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਤ੍ਵਾਂ ਵਰ੍ਧਨ੍ਤਿ ਕ੍ਸ਼ਿਤਯਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਤ੍ਵਾਂ ਰਾਯ ਉਭਯਾਸੋ ਜਨਾਨਾਮ੍ । ਤ੍ਵਂ ਤ੍ਰਾਤਾ ਤਰਣੇ ਚੇਤ੍ਯੋ ਭੂਃ ਪਿਤਾ ਮਾਤਾ ਸਦਮਿਨ੍ਮਾਨੁषਾਣਾਮ੍
ਤੈਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲੋਕ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪਾਰ ਲੰਘਣ ਲਈ ਮਦਦਗਾਰ, ਪਿਤਾ, ਮਾਤਾ, ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਸਦਾ ਸਹਾਰਾ ਹੈ।
ਸਪਰ੍ਯੇਣ੍ਯਃ ਸ ਪ੍ਰਿਯੋ ਵਿਕ੍ਸ਼੍ਵਗ੍ਨਿਰ੍ਹੋਤਾ ਮਨ੍ਦ੍ਰੋ ਨਿ षਸਾਦਾ ਯਜੀਯਾਨ੍ । ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਵਯਂ ਦਮ ਆ ਦੀਦਿਵਾਂਸਮੁਪ ਜ੍ਞੁਬਾਧੋ ਨਮਸਾ ਸਦੇਮ
ਪੂਜਾ ਜੋਗ, ਜਾਤੀਆਂ ਵਿਚ ਪਿਆਰਾ, ਅਗਨਿ ਹੋਤਾ, ਰਸ ਭਰਿਆ, ਯਜਨ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ, ਘਰ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾ, ਤੈਨੂੰ ਅਸੀਂ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਹਾਨੀ ਦੇ, ਮਿਲਦੇ ਹਾਂ।
ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਵਯਂ ਸੁਧ੍ਯੋ ਨਵ੍ਯਮਗ੍ਨੇ ਸੁਮ੍ਨਾਯਵ ਈਮਹੇ ਦੇਵਯਨ੍ਤਃ । ਤ੍ਵਂ ਵਿਸ਼ੋ ਅਨਯੋ ਦੀਦ੍ਯਾਨੋ ਦਿਵੋ ਅਗ੍ਨੇ ਬृਹਤਾ ਰੋਚਨੇਨ
ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਦਾ ਨਵਾਂ, ਅਸੀਂ, ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਭਗਤ, ਮਿਹਰ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ; ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ।
ਵਿਸ਼ਾਂ ਕਵਿਂ ਵਿਸ਼੍ਪਤਿਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤੀਨਾਂ ਨਿਤੋਸ਼ਨਂ ਵृषਭਂ ਚਰ੍षਣੀਨਾਮ੍ । ਪ੍ਰੇਤੀषਣਿਮਿषਯਨ੍ਤਂ ਪਾਵਕਂ ਰਾਜਨ੍ਤਮਗ੍ਨਿਂ ਯਜਤਂ ਰਯੀਣਾਮ੍
ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨੀ, ਜਾਤੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਦਾ ਨੌਜਵਾਨ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਬਲਦ; ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ, ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ, ਚਮਕਦਾ, ਰਾਜਾ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਪੂਜਾ ਜੋਗ, ਦੌਲਤ ਦਾ ਮਾਲਕ।
ਸੋ ਅਗ੍ਨ ਈਜੇ ਸ਼ਸ਼ਮੇ ਚ ਮਰ੍ਤੋ ਯਸ੍ਤ ਆਨਟ੍ ਸਮਿਧਾ ਹਵ੍ਯਦਾਤਿਮ੍ । ਯ ਆਹੁਤਿਂ ਪਰਿ ਵੇਦਾ ਨਮੋਭਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵੇਤ੍ਸ ਵਾਮਾ ਦਧਤੇ ਤ੍ਵੋਤਃ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਅਗਨਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਉਂਦਾ, ਜੋ ਸਮਿਧ ਨਾਲ ਹਵਨ ਲਿਆਉਂਦਾ; ਜੋ ਆਹੁਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ ਜਾਣਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਵਸਤੂਆਂ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਾ ਉ ਤੇ ਮਹਿ ਮਹੇ ਵਿਧੇਮ ਨਮੋਭਿਰਗ੍ਨੇ ਸਮਿਧੋਤ ਹਵ੍ਯੈਃ । ਵੇਦੀ ਸੂਨੋ ਸਹਸੋ ਗੀਰ੍ਭਿਰੁਕ੍ਥੈਰਾ ਤੇ ਭਦ੍ਰਾਯਾਂ ਸੁਮਤੌ ਯਤੇਮ
ਉਸ ਲਈ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਅਸੀਂ ਵੱਡੀ ਪੂਜਾ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ, ਸਮਿਧ ਤੇ ਹਵਨ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਹੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ, ਗੀਤਾਂ ਤੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੀਏ।
ਆ ਯਸ੍ਤਤਨ੍ਥ ਰੋਦਸੀ ਵਿ ਭਾਸਾ ਸ਼੍ਰਵੋਭਿਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯਸ੍ਤਰੁਤ੍ਰਃ । ਬृਹਦ੍ਭਿਰ੍ਵਾਜੈ ਸ੍ਥਵਿਰੇਭਿਰਸ੍ਮੇ ਰੇਵਦ੍ਭਿਰਗ੍ਨੇ ਵਿਤਰਂ ਵਿ ਭਾਹਿ
ਤੂੰ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਦੋਵਾਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਫੈਲਾਇਆ, ਤੇ ਜੋ ਮਸ਼ਹੂਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀਆਂ ਤੇ ਸਦੀਵੀ ਦੌਲਤਾਂ ਵੰਡ, ਜੋ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਭਰਪੂਰ ਹਨ।
ਨृਵਦ੍ਵਸੋ ਸਦਮਿਦ੍ਧੇਹ੍ਯਸ੍ਮੇ ਭੂਰਿ ਤੋਕਾਯ ਤਨਯਾਯ ਪਸ਼੍ਵਃ । ਪੂਰ੍ਵੀਰਿषੋ ਬृਹਤੀਰਾਰੇਅਘਾ ਅਸ੍ਮੇ ਭਦ੍ਰਾ ਸੌਸ਼੍ਰਵਸਾਨਿ ਸਨ੍ਤੁ
ਹੇ ਦਿਲਦਾਰ, ਸਦਾ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ ਰਹਿ; ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਉੱਤਮ ਪੁੱਤਰ, ਪੋਤਰੇ ਤੇ ਪਸ਼ੂ ਬਖ਼ਸ਼। ਬੇਅੰਤ ਵੱਡੀਆਂ ਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਬਰਕਤਾਂ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਇੱਜ਼ਤ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਸਾਡੇ ਹਿੱਸੇ ਆਉਣ।
ਪੁਰੂਣ੍ਯਗ੍ਨੇ ਪੁਰੁਧਾ ਤ੍ਵਾਯਾ ਵਸੂਨਿ ਰਾਜਨ੍ਵਸੁਤਾ ਤੇ ਅਸ਼੍ਯਾਮ੍ । ਪੁਰੂਣਿ ਹਿ ਤ੍ਵੇ ਪੁਰੁਵਾਰ ਸਨ੍ਤ੍ਯਗ੍ਨੇ ਵਸੁ ਵਿਧਤੇ ਰਾਜਨਿ ਤ੍ਵੇ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਬੇਅੰਤ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖਜਾਨੇ ਹਨ। ਹੇ ਰਾਜਾ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਦੌਲਤ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ। ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਬਹੁਤ ਤੋਹਫੇ ਹਨ, ਹੇ ਦਾਤਾ ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਹੀ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਰਾਜਾ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਕ੍ਸ਼ੈਤਵਦ੍ਯਸ਼ੋऽਗ੍ਨੇ ਮਿਤ੍ਰੋ ਨ ਪਤ੍ਯਸੇ । ਤ੍ਵਂ ਵਿਚਰ੍षਣੇ ਸ਼੍ਰਵੋ ਵਸੋ ਪੁष੍ਟਿਂ ਨ ਪੁष੍ਯਸਿ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੇਰੀ ਮਹਾਨ ਇੱਜ਼ਤ ਹੈ, ਤੂੰ ਮਿਤਰ ਵਾਂਗ ਮਾਲਕ ਹੈਂ। ਹੇ ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਦਿਆਲੂ, ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਤੂੰ ਸਭ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਪਾਲਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਾਂ ਹਿ ष੍ਮਾ ਚਰ੍षਣਯੋ ਯਜ੍ਞੇਭਿਰ੍ਗੀਰ੍ਭਿਰੀਲ਼ਤੇ । ਤ੍ਵਾਂ ਵਾਜੀ ਯਾਤ੍ਯਵृਕੋ ਰਜਸ੍ਤੂਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਚਰ੍षਣਿਃ
ਹਕੀਕਤ ਵਿੱਚ, ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਯਜਨਾਂ ਤੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰਦੇ ਹਨ। ਤੈਥੋਂ ਹੀ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਨਿਸ਼ਚਲ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਅਗੂ, ਸਾਰੇ ਰਸਤੇ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਜੋषਸ੍ਤ੍ਵਾ ਦਿਵੋ ਨਰੋ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਕੇਤੁਮਿਨ੍ਧਤੇ । ਯਦ੍ਧ ਸ੍ਯ ਮਾਨੁषੋ ਜਨਃ ਸੁਮ੍ਨਾਯੁਰ੍ਜੁਹ੍ਵੇ ਅਧ੍ਵਰੇ
ਇਕਠੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਆਏ ਯਜਨ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਜੋਂ ਜਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖੀ ਜਾਤਿ ਚੰਗਾ ਸਮਾਂ ਲੈਣ ਲਈ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ऋਧਦ੍ਯਸ੍ਤੇ ਸੁਦਾਨਵੇ ਧਿਯਾ ਮਰ੍ਤਃ ਸ਼ਸ਼ਮਤੇ । ਊਤੀ ष ਬृਹਤੋ ਦਿਵੋ ਦ੍ਵਿषੋ ਅਂਹੋ ਨ ਤਰਤਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤੇਰੀ ਦਇਆ ਦੀ ਆਸ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦਾਨੀ, ਉਹ ਤਰੱਕੀ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਵੱਡੇ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਉਹ ਵੈਰ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਮਿਧਾ ਯਸ੍ਤ ਆਹੁਤਿਂ ਨਿਸ਼ਿਤਿਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਨਸ਼ਤ੍ । ਵਯਾਵਨ੍ਤਂ ਸ ਪੁष੍ਯਤਿ ਕ੍ਸ਼ਯਮਗ੍ਨੇ ਸ਼ਤਾਯੁषਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਮਿੱਧਾ ਨਾਲ ਤੇਜ ਆਹੁਤੀ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਹੇ ਅਗਨਿ, ਉਹ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵੇषਸ੍ਤੇ ਧੂਮ ऋਣ੍ਵਤਿ ਦਿਵਿ षਞ੍ਛੁਕ੍ਰ ਆਤਤਃ । ਸੂਰੋ ਨ ਹਿ ਦ੍ਯੁਤਾ ਤ੍ਵਂ ਕृਪਾ ਪਾਵਕ ਰੋਚਸੇ
ਤੇਰਾ ਧੂੰਆਂ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਚਮਕਦਾ ਤੇ ਲੰਬਾ; ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੀ ਲਪਟ ਨਾਲ।
ਅਧਾ ਹਿ ਵਿਕ੍ਸ਼੍ਵੀਡ੍ਯੋऽਸਿ ਪ੍ਰਿਯੋ ਨੋ ਅਤਿਥਿਃ । ਰਣ੍ਵਃ ਪੁਰੀਵ ਜੂਰ੍ਯਃ ਸੂਨੁਰ੍ਨ ਤ੍ਰਯਯਾਯ੍ਯਃ
ਤੂੰ ਕਬੀਲਿਆਂ ਵਿਚ ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈਂ; ਸਾਡਾ ਪਿਆਰਾ ਮਹਿਮਾਨ ਹੈਂ, ਘਰ ਦੇ ਸੁਖਦਾਇਕ ਮਾਲਕ ਵਾਂਗ, ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਪਿਆਰਾ ਪੁੱਤ ਹੈਂ।
ਕ੍ਰਤ੍ਵਾ ਹਿ ਦ੍ਰੋਣੇ ਅਜ੍ਯਸੇऽਗ੍ਨੇ ਵਾਜੀ ਨ ਕृਤ੍ਵ੍ਯਃ । ਪਰਿਜ੍ਮੇਵ ਸ੍ਵਧਾ ਗਯੋऽਤ੍ਯੋ ਨ ਹ੍ਵਾਰ੍ਯਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਃ
ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਅੱਗੇ, ਤੂੰ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਯੋਧਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਪੈਣ ਵਾਲੇ ਬੱਝੇ ਵਾਂਗ, ਜੁਤਣ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਤੇ ਬੁਲਾਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ ਆਉਂਦਾ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਂ ਤ੍ਯਾ ਚਿਦਚ੍ਯੁਤਾਗ੍ਨੇ ਪਸ਼ੁਰ੍ਨ ਯਵਸੇ । ਧਾਮਾ ਹ ਯਤ੍ਤੇ ਅਜਰ ਵਨਾ ਵृਸ਼੍ਚਨ੍ਤਿ ਸ਼ਿਕ੍ਵਸਃ
ਅੱਗੇ, ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਜੋ ਹਿਲਦੀਆਂ ਨਹੀਂ, ਚਰਣ ਵਾਲੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਅਟੱਲ ਠਿਕਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ। ਤੇਰੇ ਜਵਾਨ ਅੱਗ ਦੇ ਸ਼ੋਲਿਆਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਕੇ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।