ਯਥਾ ਵਾਤੋ ਯਥਾ ਵਨਂ ਯਥਾ ਸਮੁਦ੍ਰ ਏਜਤਿ । ਏਵਾ ਤ੍ਵਂ ਦਸ਼ਮਾਸ੍ਯ ਸਹਾਵੇਹਿ ਜਰਾਯੁਣਾ
ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ, ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਹਿਲਦੇ ਹਨ, ਇਉਂ ਹੀ ਤੂੰ, ਦਸ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਬੱਚਾ, ਜਰਾਯੂ ਸਮੇਤ ਜਨਮ ਲੈ।
ਦਸ਼ ਮਾਸਾਞ੍ਛਸ਼ਯਾਨਃ ਕੁਮਾਰੋ ਅਧਿ ਮਾਤਰਿ । ਨਿਰੈਤੁ ਜੀਵੋ ਅਕ੍ਸ਼ਤੋ ਜੀਵੋ ਜੀਵਨ੍ਤ੍ਯਾ ਅਧਿ
ਜੋ ਮੁੰਡਾ ਦਸ ਮਹੀਨੇ ਮਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ, ਉਹ ਜੀਉਂਦਾ, ਸਹੀ-ਸਲਾਮਤ, ਜੀਉਂਦਿਆਂ ਉੱਤੇ ਆ ਜਾਵੇ।
ਮਹੇ ਨੋ ਅਦ੍ਯ ਬੋਧਯੋषੋ ਰਾਯੇ ਦਿਵਿਤ੍ਮਤੀ । ਯਥਾ ਚਿਨ੍ਨੋ ਅਬੋਧਯਃ ਸਤ੍ਯਸ਼੍ਰਵਸਿ ਵਾਯ੍ਯੇ ਸੁਜਾਤੇ ਅਸ਼੍ਵਸੂਨृਤੇ
ਹੇ ਉਸ਼ਾ, ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਦੌਲਤ ਲਈ ਜਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਜਗਾਇਆ, ਸੱਚੀ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੀ, ਚੰਗੀ ਜਾਤ ਵਾਲੀ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਚੰਗੀ ਬੋਲੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ।
ਯਾ ਸੁਨੀਥੇ ਸ਼ੌਚਦ੍ਰਥੇ ਵ੍ਯੌਚ੍ਛੋ ਦੁਹਿਤਰ੍ਦਿਵਃ । ਸਾ ਵ੍ਯੁਚ੍ਛ ਸਹੀਯਸਿ ਸਤ੍ਯਸ਼੍ਰਵਸਿ ਵਾਯ੍ਯੇ ਸੁਜਾਤੇ ਅਸ਼੍ਵਸੂਨृਤੇ
ਤੂੰ ਜੋ ਚੰਗੀ ਰਹਿਨੁਮਾਈ ਨਾਲ, ਸੁੱਚੇ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਧੀ ਵਾਂਗ ਚੜ੍ਹਦੀ ਹੈਂ, ਉਹੀ ਤੂੰ, ਵੱਡੀ, ਸੱਚੀ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੀ, ਚੰਗੀ ਜਾਤ ਵਾਲੀ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਚੰਗੀ ਬੋਲੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਚੜ੍ਹ।
ਸਾ ਨੋ ਅਦ੍ਯਾਭਰਦ੍ਵਸੁਰ੍ਵ੍ਯੁਚ੍ਛਾ ਦੁਹਿਤਰ੍ਦਿਵਃ । ਯੋ ਵ੍ਯੌਚ੍ਛਃ ਸਹੀਯਸਿ ਸਤ੍ਯਸ਼੍ਰਵਸਿ ਵਾਯ੍ਯੇ ਸੁਜਾਤੇ ਅਸ਼੍ਵਸੂਨृਤੇ
ਉਹ ਦਾਤੀ ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਦੇਵੇ, ਹੇ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਚੜ੍ਹਦੀ ਹੈ, ਵੱਡੀ, ਸੱਚੀ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੀ, ਚੰਗੀ ਜਾਤ ਵਾਲੀ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਚੰਗੀ ਬੋਲੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ।
ਅਭਿ ਯੇ ਤ੍ਵਾ ਵਿਭਾਵਰਿ ਸ੍ਤੋਮੈਰ੍ਗृਣਨ੍ਤਿ ਵਹ੍ਨਯਃ । ਮਘੈਰ੍ਮਘੋਨਿ ਸੁਸ਼੍ਰਿਯੋ ਦਾਮਨ੍ਵਨ੍ਤਃ ਸੁਰਾਤਯਃ ਸੁਜਾਤੇ ਅਸ਼੍ਵਸੂਨृਤੇ
ਜੋ ਅੱਗਾਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ ਉਸ਼ਾ, ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ, ਸੁੰਦਰ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ, ਚੰਗੀ ਜਾਤ ਵਾਲੀ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਚੰਗੀ ਬੋਲੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ।
ਯਚ੍ਚਿਦ੍ਧਿ ਤੇ ਗਣਾ ਇਮੇ ਛਦਯਨ੍ਤਿ ਮਘਤ੍ਤਯੇ । ਪਰਿ ਚਿਦ੍ਵष੍ਟਯੋ ਦਧੁਰ੍ਦਦਤੋ ਰਾਧੋ ਅਹ੍ਰਯਂ ਸੁਜਾਤੇ ਅਸ਼੍ਵਸੂਨृਤੇ
ਜੇ ਇਹ ਤੇਰੇ ਸਾਥੀ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਦਾਤਾਂ ਲਈ ਲੁਕਾਉਂਦੇ ਵੀ ਹਨ, ਤਾਂ ਵੀ ਦਿਲੋਂ ਦਾਤ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਤੇਰੀਆਂ ਬਖ਼ਸ਼ੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਚੰਗੀ ਜਾਤ ਵਾਲੀ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ।
ਐषੁ ਧਾ ਵੀਰਵਦ੍ਯਸ਼ ਉषੋ ਮਘੋਨਿ ਸੂਰਿषੁ । ਯੇ ਨੋ ਰਾਧਾਂਸ੍ਯਹ੍ਰਯਾ ਮਘਵਾਨੋ ਅਰਾਸਤ ਸੁਜਾਤੇ ਅਸ਼੍ਵਸੂਨृਤੇ
ਹੇ ਦਾਤਾਂ ਵਾਲੀ ਉਸ਼ਾ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਿਲੇਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸਾਡੀ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਰੱਖ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਦਾਤਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਚੰਗੀ ਜਾਤ ਵਾਲੀ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ।
ਤੇਭ੍ਯੋ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਬृਹਦ੍ਯਸ਼ ਉषੋ ਮਘੋਨ੍ਯਾ ਵਹ । ਯੇ ਨੋ ਰਾਧਾਂਸ੍ਯਸ਼੍ਵ੍ਯਾ ਗਵ੍ਯਾ ਭਜਨ੍ਤ ਸੂਰਯਃ ਸੁਜਾਤੇ ਅਸ਼੍ਵਸੂਨृਤੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ, ਹੇ ਦਾਤਾਂ ਵਾਲੀ ਉਸ਼ਾ, ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਤੇ ਚੰਗਾ ਨਾਮ ਲਿਆ, ਜਿਹੜੇ ਸਾਨੂੰ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਗਾਂ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਵੰਡਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਚੰਗੀ ਜਾਤ ਵਾਲੀ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ।
ਉਤ ਨੋ ਗੋਮਤੀਰਿष ਆ ਵਹਾ ਦੁਹਿਤਰ੍ਦਿਵਃ । ਸਾਕਂ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰੈਃ ਸ਼ੋਚਦ੍ਭਿਰਰ੍ਚਿਭਿਃ ਸੁਜਾਤੇ ਅਸ਼੍ਵਸੂਨृਤੇ
ਸਾਡੇ ਵਾਸਤੇ, ਹੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਧੀ, ਧਨ-ਦੌਲਤ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਗਾਂ ਹਨ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਚੰਗੀ ਜਾਤ ਵਾਲੀ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ।
ਵ੍ਯੁਚ੍ਛਾ ਦੁਹਿਤਰ੍ਦਿਵੋ ਮਾ ਚਿਰਂ ਤਨੁਥਾ ਅਪਃ । ਨੇਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਤੇਨਂ ਯਥਾ ਰਿਪੁਂ ਤਪਾਤਿ ਸੂਰੋ ਅਰ੍ਚਿषਾ ਸੁਜਾਤੇ ਅਸ਼੍ਵਸੂਨृਤੇ
ਹੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਧੀ, ਚਮਕ ਪੈ, ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਨਾ ਲੁਕਾ, ਚੋਰ ਨੂੰ ਵੈਰੀ ਵਾਂਗ ਦੂਰ ਕਰ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਤਪਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਚੰਗੀ ਜਾਤ ਵਾਲੀ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ।
ਏਤਾਵਦ੍ਵੇਦੁषਸ੍ਤ੍ਵਂ ਭੂਯੋ ਵਾ ਦਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ । ਯਾ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯੋ ਵਿਭਾਵਰ੍ਯੁਚ੍ਛਨ੍ਤੀ ਨ ਪ੍ਰਮੀਯਸੇ ਸੁਜਾਤੇ ਅਸ਼੍ਵਸੂਨृਤੇ
ਜਿੰਨਾ ਤੂੰ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਦੇ ਸਕਦੀ ਹੈਂ; ਤੂੰ, ਹੇ ਚੰਗੀ ਜਾਤ ਵਾਲੀ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਜੋ ਸਦਾ ਚਮਕਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਕਦੇ ਘਟਦੀ ਨਹੀਂ।
ਦ੍ਯੁਤਦ੍ਯਾਮਾਨਂ ਬृਹਤੀਮृਤੇਨ ऋਤਾਵਰੀਮਰੁਣਪ੍ਸੁਂ ਵਿਭਾਤੀਮ੍ । ਦੇਵੀਮੁषਸਂ ਸ੍ਵਰਾਵਹਨ੍ਤੀਂ ਪ੍ਰਤਿ ਵਿਪ੍ਰਾਸੋ ਮਤਿਭਿਰ੍ਜਰਨ੍ਤੇ
ਉਹ ਚਮਕਦੀ, ਵੱਡੀ, ਸੱਚ ਨੂੰ ਸੱਚ ਨਾਲ ਥਾਮਣ ਵਾਲੀ, ਲਾਲੀਮਾਂ ਵਾਲੀ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਭਰਦੀ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਉਸ਼ਾ ਨੂੰ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਏषਾ ਜਨਂ ਦਰ੍ਸ਼ਤਾ ਬੋਧਯਨ੍ਤੀ ਸੁਗਾਨ੍ਪਥਃ ਕृਣ੍ਵਤੀ ਯਾਤ੍ਯਗ੍ਰੇ । ਬृਹਦ੍ਰਥਾ ਬृਹਤੀ ਵਿਸ਼੍ਵਮਿਨ੍ਵੋषਾ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਯਚ੍ਛਤ੍ਯਗ੍ਰੇ ਅਹ੍ਨਾਮ੍
ਇਹ ਉਸ਼ਾ, ਸਭ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਸੌਖੇ ਰਾਹ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਵੱਡੇ ਰਥ ਤੇ, ਵੱਡੀ, ਸਾਰੀ ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਏषਾ ਗੋਭਿਰਰੁਣੇਭਿਰ੍ਯੁਜਾਨਾਸ੍ਰੇਧਨ੍ਤੀ ਰਯਿਮਪ੍ਰਾਯੁ ਚਕ੍ਰੇ । ਪਥੋ ਰਦਨ੍ਤੀ ਸੁਵਿਤਾਯ ਦੇਵੀ ਪੁਰੁष੍ਟੁਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਵਾਰਾ ਵਿ ਭਾਤਿ
ਇਹ ਲਾਲ ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ, ਧਨ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਰਾਹ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਚੰਗੀ ਕismet ਲਈ ਰਾਹ ਦਿੰਦੀ, ਸਭ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਏषਾ ਵ੍ਯੇਨੀ ਭਵਤਿ ਦ੍ਵਿਬਰ੍ਹਾ ਆਵਿष੍ਕृਣ੍ਵਾਨਾ ਤਨ੍ਵਂ ਪੁਰਸ੍ਤਾਤ੍ । ऋਤਸ੍ਯ ਪਨ੍ਥਾਮਨ੍ਵੇਤਿ ਸਾਧੁ ਪ੍ਰਜਾਨਤੀਵ ਨ ਦਿਸ਼ੋ ਮਿਨਾਤਿ
ਇਹ ਦੋ ਚੋਟੀਆਂ ਵਾਲੀ, ਸਾਹਮਣੇ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਵਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਸੱਚ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲਦੀ ਹੈ, ਗਿਆਨ ਵਾਲੀ ਵਾਂਗ, ਕਦੇ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲਦੀ।
ਏषਾ ਸ਼ੁਭ੍ਰਾ ਨ ਤਨ੍ਵੋ ਵਿਦਾਨੋਰ੍ਧ੍ਵੇਵ ਸ੍ਨਾਤੀ ਦृਸ਼ਯੇ ਨੋ ਅਸ੍ਥਾਤ੍ । ਅਪ ਦ੍ਵੇषੋ ਬਾਧਮਾਨਾ ਤਮਾਂਸ੍ਯੁषਾ ਦਿਵੋ ਦੁਹਿਤਾ ਜ੍ਯੋਤਿषਾਗਾਤ੍
ਇਹ ਚਿੱਟੀ, ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਵਿਖਾਉਂਦੀ ਹੋਈ, ਸਾਡੇ ਵੇਖਣ ਲਈ ਉੱਚ ਖੜੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਨ੍ਹਾਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ; ਨਫ਼ਰਤ ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ, ਉਸ਼ਾ, ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਧੀ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਆਈ ਹੈ।
ਏषਾ ਪ੍ਰਤੀਚੀ ਦੁਹਿਤਾ ਦਿਵੋ ਨॄਨ੍ਯੋषੇਵ ਭਦ੍ਰਾ ਨਿ ਰਿਣੀਤੇ ਅਪ੍ਸਃ । ਵ੍ਯੂਰ੍ਣ੍ਵਤੀ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਵਾਰ੍ਯਾਣਿ ਪੁਨਰ੍ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਯੁਵਤਿਃ ਪੂਰ੍ਵਥਾਕਃ
ਇਹ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਧੀ, ਚੰਗੀ ਔਰਤ ਵਾਂਗ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਖਿੱਚਦੀ ਹੈ; ਭਗਤ ਲਈ ਖਜਾਨੇ ਖੋਲ੍ਹਦੀ, ਨੌਜਵਾਨ ਵਾਂਗ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਯੁਞ੍ਜਤੇ ਮਨ ਉਤ ਯੁਞ੍ਜਤੇ ਧਿਯੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਬृਹਤੋ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਃ । ਵਿ ਹੋਤ੍ਰਾ ਦਧੇ ਵਯੁਨਾਵਿਦੇਕ ਇਨ੍ਮਹੀ ਦੇਵਸ੍ਯ ਸਵਿਤੁਃ ਪਰਿष੍ਟੁਤਿਃ
ਗਿਆਨੀਆਂ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ, ਆਪਣਾ ਮਨ ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਜੋੜਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਕਰਮ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਹਵਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਵੱਡੀ ਸਿਫ਼ਤ ਦੇਵੀ ਸਵਿਤਾ ਦੀ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਰੂਪਾਣਿ ਪ੍ਰਤਿ ਮੁਞ੍ਚਤੇ ਕਵਿਃ ਪ੍ਰਾਸਾਵੀਦ੍ਭਦ੍ਰਂ ਦ੍ਵਿਪਦੇ ਚਤੁष੍ਪਦੇ । ਵਿ ਨਾਕਮਖ੍ਯਤ੍ਸਵਿਤਾ ਵਰੇਣ੍ਯੋऽਨੁ ਪ੍ਰਯਾਣਮੁषਸੋ ਵਿ ਰਾਜਤਿ
ਕਵੀ ਸਾਰੇ ਰੂਪ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਭੇਜਦਾ ਹੈ; ਚੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸਵਿਤਾ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਖਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ਼ਾ ਦੇ ਚਲਣ ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਯਾਣਮਨ੍ਵਨ੍ਯ ਇਦ੍ਯਯੁਰ੍ਦੇਵਾ ਦੇਵਸ੍ਯ ਮਹਿਮਾਨਮੋਜਸਾ । ਯਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨਿ ਵਿਮਮੇ ਸ ਏਤਸ਼ੋ ਰਜਾਂਸਿ ਦੇਵਃ ਸਵਿਤਾ ਮਹਿਤ੍ਵਨਾ
ਜਿਸ ਦੇ ਚਲਣ ਨੂੰ ਹੋਰ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤੇ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਕਰਕੇ, ਪਿੱਛੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ; ਜਿਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਮਾਪੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਆਪਣੀ ਵੱਡਿਆਈ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਵੀ ਮਾਪਦਾ ਹੈ।
ਉਤ ਯਾਸਿ ਸਵਿਤਸ੍ਤ੍ਰੀਣਿ ਰੋਚਨੋਤ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਃ ਸਮੁਚ੍ਯਸਿ । ਉਤ ਰਾਤ੍ਰੀਮੁਭਯਤਃ ਪਰੀਯਸ ਉਤ ਮਿਤ੍ਰੋ ਭਵਸਿ ਦੇਵ ਧਰ੍ਮਭਿਃ
ਹੇ ਸਵਿਤਾ, ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਚਮਕਦੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈਂ; ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ।
ਉਤੇਸ਼ਿषੇ ਪ੍ਰਸਵਸ੍ਯ ਤ੍ਵਮੇਕ ਇਦੁਤ ਪੂषਾ ਭਵਸਿ ਦੇਵ ਯਾਮਭਿਃ । ਉਤੇਦਂ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਭੁਵਨਂ ਵਿ ਰਾਜਸਿ ਸ਼੍ਯਾਵਾਸ਼੍ਵਸ੍ਤੇ ਸਵਿਤ ਸ੍ਤੋਮਮਾਨਸ਼ੇ
ਤੂੰ ਹੀ ਪ੍ਰੇਰਣ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਰਾਹਾਂ ਨਾਲ ਪੂਸ਼ਣ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਕਾਲੇ ਘੋੜੇ ਵਾਲੇ ਸਵਿਤਾ, ਜਿਸ ਲਈ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਸਵਿਤੁਰ੍ਵृਣੀਮਹੇ ਵਯਂ ਦੇਵਸ੍ਯ ਭੋਜਨਮ੍ । ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਸਰ੍ਵਧਾਤਮਂ ਤੁਰਂ ਭਗਸ੍ਯ ਧੀਮਹਿ
ਅਸੀਂ ਸਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਭੋਜਨ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ; ਅਸੀਂ ਭਾਗਾ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸਭ ਕੁਝ ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਹਿੱਸਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ।
ਅਸ੍ਯ ਹਿ ਸ੍ਵਯਸ਼ਸ੍ਤਰਂ ਸਵਿਤੁਃ ਕਚ੍ਚਨ ਪ੍ਰਿਯਮ੍ । ਨ ਮਿਨਨ੍ਤਿ ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯਮ੍
ਸਾਵਿਤਰ ਦੀ ਆਪਣੀ ਕਮਾਈ ਹੋਈ ਮਹਿਮਾ ਜਾਂ ਉਸ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਅਸਮਾਨੀ ਰਾਜ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵੀ ਘਟਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਸ ਹਿ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਸੁਵਾਤਿ ਸਵਿਤਾ ਭਗਃ । ਤਂ ਭਾਗਂ ਚਿਤ੍ਰਮੀਮਹੇ
ਸਾਵਿਤਰ, ਜੋ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਭਗਤ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਬਖ਼ਸ਼ਦਾ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਵਧੀਆ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ।
ਅਦ੍ਯਾ ਨੋ ਦੇਵ ਸਵਿਤਃ ਪ੍ਰਜਾਵਤ੍ਸਾਵੀਃ ਸੌਭਗਮ੍ । ਪਰਾ ਦੁष੍ਵਪ੍ਨ੍ਯਂ ਸੁਵ
ਹੇ ਦੇਵ ਸਾਵਿਤਰ, ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇਹ, ਤੇ ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਦੂਰ ਕਰ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਦੇਵ ਸਵਿਤਰ੍ਦੁਰਿਤਾਨਿ ਪਰਾ ਸੁਵ । ਯਦ੍ਭਦ੍ਰਂ ਤਨ੍ਨ ਆ ਸੁਵ
ਹੇ ਦੇਵ ਸਾਵਿਤਰ, ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ-ਕਲੇਸ਼ ਦੂਰ ਕਰ, ਤੇ ਜੋ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਲਿਆ।
ਅਨਾਗਸੋ ਅਦਿਤਯੇ ਦੇਵਸ੍ਯ ਸਵਿਤੁਃ ਸਵੇ । ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਵਾਮਾਨਿ ਧੀਮਹਿ
ਅਸੀਂ ਅਦਿਤੀ ਲਈ, ਸਾਵਿਤਰ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਿਸ਼ਕਲੰਕ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ।
ਆ ਵਿਸ਼੍ਵਦੇਵਂ ਸਤ੍ਪਤਿਂ ਸੂਕ੍ਤੈਰਦ੍ਯਾ ਵृਣੀਮਹੇ । ਸਤ੍ਯਸਵਂ ਸਵਿਤਾਰਮ੍
ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਬਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸੱਚੇ ਸਾਵਿਤਰ ਨੂੰ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ।