ਯਂ ਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾਸੋ ਮਨਵੇ ਦਧੁਰਿਹ ਯਜਿष੍ਠਂ ਹਵ੍ਯਵਾਹਨ । ਯਂ ਕਣ੍ਵੋ ਮੇਧ੍ਯਾਤਿਥਿਰ੍ਧਨਸ੍ਪृਤਂ ਯਂ ਵृषਾ ਯਮੁਪਸ੍ਤੁਤਃ
ਤੈਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇੱਥੇ ਮਨੂ ਲਈ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਪੂਜਾ ਲਈ, ਭੇਟਾਂ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਣਵਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਹਿਮਾਨ, ਜਗਾਇਆ, ਧਨ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਿੰਘ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਨੇ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ।
ਯਮਗ੍ਨਿਂ ਮੇਧ੍ਯਾਤਿਥਿਃ ਕਣ੍ਵ ਈਧ ऋਤਾਦਧਿ । ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰੇषੋ ਦੀਦਿਯੁਸ੍ਤਮਿਮਾ ऋਚਸ੍ਤਮਗ੍ਨਿਂ ਵਰ੍ਧਯਾਮਸਿ
ਅਗਨਿ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਣਵਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਹਿਮਾਨ, ਸੱਚ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜਗਾਇਆ—ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਰਿਕਾਵਾਂ ਉਸ ਲਈ ਹਨ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਾਂ।
ਰਾਯਸ੍ਪੂਰ੍ਧਿ ਸ੍ਵਧਾਵੋऽਸ੍ਤਿ ਹਿ ਤੇऽਗ੍ਨੇ ਦੇਵੇष੍ਵਾਪ੍ਯਮ੍ । ਤ੍ਵਂ ਵਾਜਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯਸ੍ਯ ਰਾਜਸਿ ਸ ਨੋ ਮृਲ਼ ਮਹਾਁ ਅਸਿ
ਹੇ ਅੱਗਨਿ, ਤੂੰ ਧਨ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈਂ, ਤੇਰੀ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਹੈ। ਤੂੰ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਇਜ਼ਤ ਦੀ ਰਾਣੀ ਹੈਂ; ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਹੈਂ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵ ਊ षੁ ਣ ਊਤਯੇ ਤਿष੍ਠਾ ਦੇਵੋ ਨ ਸਵਿਤਾ । ਊਰ੍ਧ੍ਵੋ ਵਾਜਸ੍ਯ ਸਨਿਤਾ ਯਦਞ੍ਜਿਭਿਰ੍ਵਾਘਦ੍ਭਿਰ੍ਵਿਹ੍ਵਯਾਮਹੇ
ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਉੱਠ, ਸਾਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ ਵਾਂਗ ਸਿੱਧਾ ਖੜ੍ਹ। ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਵਾਂਗ ਉੱਚੀ ਹੋ ਜਾ, ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵੋ ਨਃ ਪਾਹ੍ਯਂਹਸੋ ਨਿ ਕੇਤੁਨਾ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਸਮਤ੍ਰਿਣਂ ਦਹ । ਕृਧੀ ਨ ਊਰ੍ਧ੍ਵਾਞ੍ਚਰਥਾਯ ਜੀਵਸੇ ਵਿਦਾ ਦੇਵੇषੁ ਨੋ ਦੁਵਃ
ਸਾਨੂੰ ਉੱਪਰੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਬਚਾ; ਹਰ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇ। ਸਾਨੂੰ ਜੀਵਨ ਲਈ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕਿਰਪਾ ਦਿਖਾ।
ਪਾਹਿ ਨੋ ਅਗ੍ਨੇ ਰਕ੍ਸ਼ਸਃ ਪਾਹਿ ਧੂਰ੍ਤੇਰਰਾਵ੍ਣਃ । ਪਾਹਿ ਰੀषਤ ਉਤ ਵਾ ਜਿਘਾਂਸਤੋ ਬृਹਦ੍ਭਾਨੋ ਯਵਿष੍ਠ੍ਯ
ਹੇ ਅੱਗਨਿ, ਸਾਨੂੰ ਰਾਖਸ਼ ਤੋਂ ਬਚਾ, ਸਾਨੂੰ ਦੁੱਖ ਅਤੇ ਬੁਰੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਬਚਾ। ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਮਾਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਬਚਾ, ਹੇ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਚਮਕ ਵਾਲੀ।
ਘਨੇਵ ਵਿष੍ਵਗ੍ਵਿ ਜਹ੍ਯਰਾਵ੍ਣਸ੍ਤਪੁਰ੍ਜਮ੍ਭ ਯੋ ਅਸ੍ਮਧ੍ਰੁਕ੍ । ਯੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਸ਼ਿਸ਼ੀਤੇ ਅਤ੍ਯਕ੍ਤੁਭਿਰ੍ਮਾ ਨਃ ਸ ਰਿਪੁਰੀਸ਼ਤ
ਹਮਰ ਵਾਂਗ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਬੁਰੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕੁੱਟ, ਹੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਮੰਦ ਕਰਮਾਂ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਸਾਡਾ ਵੈਰੀ ਨਾ ਬਣੇ ਜਾਂ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਨਾ ਕਰੇ।
ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਵਵ੍ਨੇ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮਗ੍ਨਿਃ ਕਣ੍ਵਾਯ ਸੌਭਗਮ੍ । ਅਗ੍ਨਿਃ ਪ੍ਰਾਵਨ੍ਮਿਤ੍ਰੋਤ ਮੇਧ੍ਯਾਤਿਥਿਮਗ੍ਨਿਃ ਸਾਤਾ ਉਪਸ੍ਤੁਤਮ੍
ਅੱਗਨਿ ਨੇ ਤਾਕਤ ਦਿੱਤੀ, ਅੱਗਨਿ ਨੇ ਕਣਵਾ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦਿੱਤੀ। ਅੱਗਨਿ ਨੇ ਮਿਤ੍ਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਹਿਮਾਨ ਲਿਆਇਆ; ਅੱਗਨਿ ਨੇ ਉਹ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਸਰਾਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਨਾ ਤੁਰ੍ਵਸ਼ਂ ਯਦੁਂ ਪਰਾਵਤ ਉਗ੍ਰਾਦੇਵਂ ਹਵਾਮਹੇ । ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਨਯਨ੍ਨਵਵਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਬृਹਦ੍ਰਥਂ ਤੁਰ੍ਵੀਤਿਂ ਦਸ੍ਯਵੇ ਸਹਃ
ਅਸੀਂ ਅੱਗਨਿ ਨਾਲ ਦੂਰੋਂ ਤੁਰਵਸ਼ ਅਤੇ ਯਦੁ ਨੂੰ, ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਅੱਗਨਿ ਨੇ ਅਵਵਸਥਾ, ਬ੍ਰਹਦਰਥ ਅਤੇ ਤੁਰਵੀਤੀ ਨੂੰ ਦਾਸਯੁ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਲਈ ਲੈ ਗਿਆ।
ਨਿ ਤ੍ਵਾਮਗ੍ਨੇ ਮਨੁਰ੍ਦਧੇ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਜਨਾਯ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤੇ । ਦੀਦੇਥ ਕਣ੍ਵ ऋਤਜਾਤ ਉਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਯਂ ਨਮਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਕृष੍ਟਯਃ
ਮਨੁ ਨੇ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਅੱਗਨਿ, ਸਦੀਵੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਚਾਨਣ ਬਣਾਇਆ। ਕਣਵਾ, ਸੱਚ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਜਲਾਇਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੋਕ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵੇषਾਸੋ ਅਗ੍ਨੇਰਮਵਨ੍ਤੋ ਅਰ੍ਚਯੋ ਭੀਮਾਸੋ ਨ ਪ੍ਰਤੀਤਯੇ । ਰਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵਿਨਃ ਸਦਮਿਦ੍ਯਾਤੁਮਾਵਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਸਮਤ੍ਰਿਣਂ ਦਹ
ਅੱਗਨਿ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਲਪਟਾਂ, ਡਰ ਵਾਂਗ, ਅਜੈਯ ਹਨ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਾਖਸ਼ ਅਤੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ; ਹਰ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇ।
ਕ੍ਰੀਲ਼ਂ ਵਃ ਸ਼ਰ੍ਧੋ ਮਾਰੁਤਮਨਰ੍ਵਾਣਂ ਰਥੇਸ਼ੁਭਮ੍ । ਕਣ੍ਵਾ ਅਭਿ ਪ੍ਰ ਗਾਯਤ
ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਜੋ ਰਥਾਂ ਵਿਚ ਅਜੈਯ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਕਣਵਾ ਤੁਹਾਡੀ ਸਤਿ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਪृषਤੀਭਿਰृष੍ਟਿਭਿਃ ਸਾਕਂ ਵਾਸ਼ੀਭਿਰਞ੍ਜਿਭਿਃ । ਅਜਾਯਨ੍ਤ ਸ੍ਵਭਾਨਵਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ, ਬਰਛੀਆਂ, ਕੁਲ੍ਹਾੜੀਆਂ ਅਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਇਹੇਵ ਸ਼ृਣ੍ਵ ਏषਾਂ ਕਸ਼ਾ ਹਸ੍ਤੇषੁ ਯਦ੍ਵਦਾਨ੍ । ਨਿ ਯਾਮਞ੍ਚਿਤ੍ਰਮृਞ੍ਜਤੇ
ਇੱਥੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਚਾਬਕ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੋ, ਜਦ ਉਹ ਰਥ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧੁਨ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰ ਵਃ ਸ਼ਰ੍ਧਾਯ ਘृष੍ਵਯੇ ਤ੍ਵੇषਦ੍ਯੁਮ੍ਨਾਯ ਸ਼ੁष੍ਮਿਣੇ । ਦੇਵਤ੍ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਗਾਯਤ
ਤੁਹਾਡੀ ਫੌਜ ਲਈ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੇ ਮਹਾਨ ਚਮਕ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਭਜਨ ਗਾਓ।
ਪ੍ਰ ਸ਼ਂਸਾ ਗੋष੍ਵਘ੍ਨ੍ਯਂ ਕ੍ਰੀਲ਼ਂ ਯਚ੍ਛਰ੍ਧੋ ਮਾਰੁਤਮ੍ । ਜਮ੍ਭੇ ਰਸਸ੍ਯ ਵਾਵृਧੇ
ਗਾਵਾਂ ਵਿਚ ਚੰਗੀ ਵਾਧਾ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਕਰੋ, ਜਦ ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਰਸ ਦੀ ਗੂੰਜ ਵਿਚ ਉਹ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
ਕੋ ਵੋ ਵਰ੍षਿष੍ਠ ਆ ਨਰੋ ਦਿਵਸ਼੍ਚ ਗ੍ਮਸ਼੍ਚ ਧੂਤਯਃ । ਯਤ੍ਸੀਮਨ੍ਤਂ ਨ ਧੂਨੁਥ
ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚੋਂ ਕਿਹੜਾ, ਹੇ ਲੋਕੋ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਚਲਾਂ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਹਨ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਅਟੱਲ ਨੂੰ ਵੀ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ?
ਨਿ ਵੋ ਯਾਮਾਯ ਮਾਨੁषੋ ਦਧ੍ਰ ਉਗ੍ਰਾਯ ਮਨ੍ਯਵੇ । ਜਿਹੀਤ ਪਰ੍ਵਤੋ ਗਿਰਿਃ
ਤੁਹਾਡੀ ਚਲ ਲਈ, ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ; ਪਹਾੜ, ਟਿੱਬਾ ਕੰਬਦੇ ਹਨ।
ਯੇषਾਮਜ੍ਮੇषੁ ਪृਥਿਵੀ ਜੁਜੁਰ੍ਵਾਁ ਇਵ ਵਿਸ਼੍ਪਤਿਃ । ਭਿਯਾ ਯਾਮੇषੁ ਰੇਜਤੇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੋੜਾਈ ਤੇ, ਧਰਤੀ, ਪਤਨੀ ਵਾਂਗ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਤੁਹਾਡੀ ਚਲ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਉਹ ਕੰਬਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਥਿਰਂ ਹਿ ਜਾਨਮੇषਾਂ ਵਯੋ ਮਾਤੁਰ੍ਨਿਰੇਤਵੇ । ਯਤ੍ਸੀਮਨੁ ਦ੍ਵਿਤਾ ਸ਼ਵਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣ ਲਈ ਹੈ, ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੋਹਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਉਦੁ ਤ੍ਯੇ ਸੂਨਵੋ ਗਿਰਃ ਕਾष੍ਠਾ ਅਜ੍ਮੇष੍ਵਤ੍ਨਤ । ਵਾਸ਼੍ਰਾ ਅਭਿਜ੍ਞੁ ਯਾਤਵੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਉੱਚੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਜੋਤਿਆਂ 'ਤੇ ਲੱਗੇ ਥੰਮ, ਉਹ ਤਾਕਤਵਰ ਹਨ, ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਪਛਾਣੇ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਯਂ ਚਿਦ੍ਘਾ ਦੀਰ੍ਘਂ ਪृਥੁਂ ਮਿਹੋ ਨਪਾਤਮਮृਧ੍ਰਮ੍ । ਪ੍ਰ ਚ੍ਯਾਵਯਨ੍ਤਿ ਯਾਮਭਿਃ
ਉਹ ਲੰਬਾ, ਚੌੜਾ ਤੇ ਕਦੇ ਨਾ ਥਕਣ ਵਾਲਾ ਬੱਦਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਨਾਲ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਮਰੁਤੋ ਯਦ੍ਧ ਵੋ ਬਲਂ ਜਨਾਁ ਅਚੁਚ੍ਯਵੀਤਨ । ਗਿਰੀਁਰਚੁਚ੍ਯਵੀਤਨ
ਜਦੋਂ, ਮਰੁਤੋ, ਲੋਕ ਤੁਹਾਡੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਤੁਸੀਂ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ।
ਯਦ੍ਧ ਯਾਨ੍ਤਿ ਮਰੁਤਃ ਸਂ ਹ ਬ੍ਰੁਵਤੇऽਧ੍ਵਨ੍ਨਾ । ਸ਼ृਣੋਤਿ ਕਸ਼੍ਚਿਦੇषਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਮਰੁਤ ਰਾਹ 'ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਕੋਈ ਜਰੂਰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰ ਯਾਤ ਸ਼ੀਭਮਾਸ਼ੁਭਿਃ ਸਨ੍ਤਿ ਕਣ੍ਵੇषੁ ਵੋ ਦੁਵਃ । ਤਤ੍ਰੋ षੁ ਮਾਦਯਾਧ੍ਵੈ
ਆਪਣੀਆਂ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੀਆਂ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਚਲੋ; ਕਣਵਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡਾ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਹੈ; ਉਥੇ ਹੀ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ।
ਅਸ੍ਤਿ ਹਿ ष੍ਮਾ ਮਦਾਯ ਵਃ ਸ੍ਮਸਿ ष੍ਮਾ ਵਯਮੇषਾਮ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਚਿਦਾਯੁਰ੍ਜੀਵਸੇ
ਸੱਚਮੁੱਚ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹਾਂ; ਅਸੀਂ ਪੂਰਾ ਜੀਵਨ ਜੀ ਸਕੀਏ।
ਕਦ੍ਧ ਨੂਨਂ ਕਧਪ੍ਰਿਯਃ ਪਿਤਾ ਪੁਤ੍ਰਂ ਨ ਹਸ੍ਤਯੋਃ । ਦਧਿਧ੍ਵੇ ਵृਕ੍ਤਬਰ੍ਹਿषਃ
ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਫੜਦੇ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਫੜਦਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਯਜਨ ਵਾਲੀ ਘਾਸ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋ।
ਕ੍ਵ ਨੂਨਂ ਕਦ੍ਵੋ ਅਰ੍ਥਂ ਗਨ੍ਤਾ ਦਿਵੋ ਨ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ । ਕ੍ਵ ਵੋ ਗਾਵੋ ਨ ਰਣ੍ਯਨ੍ਤਿ
ਮਰੁਤੋ, ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਕਿੱਥੇ ਆਪਣਾ ਲਕੜੀ ਲੈਣ ਜਾਓਗੇ, ਆਕਾਸ਼ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਤੋਂ? ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਗਾਂ ਕਿੱਥੇ ਨਹੀਂ ਘੁੰਮਦੀਆਂ?
ਕ੍ਵ ਵਃ ਸੁਮ੍ਨਾ ਨਵ੍ਯਾਂਸਿ ਮਰੁਤਃ ਕ੍ਵ ਸੁਵਿਤਾ । ਕ੍ਵੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਸੌਭਗਾ
ਮਰੁਤੋ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਨਵੀਆਂ ਦਇਆਵਾਂ ਕਿੱਥੇ ਹਨ, ਤੁਹਾਡੀ ਚੰਗੀ ਰਹਿਨੁਮਾਈ ਕਿੱਥੇ ਹੈ? ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਵਧੀਆਂ ਬਖ਼ਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਕਿੱਥੇ ਹਨ?
ਯਦ੍ਯੂਯਂ ਪृਸ਼੍ਨਿਮਾਤਰੋ ਮਰ੍ਤਾਸਃ ਸ੍ਯਾਤਨ । ਸ੍ਤੋਤਾ ਵੋ ਅਮृਤਃ ਸ੍ਯਾਤ੍
ਜੇ ਤੁਸੀਂ, ਪ੍ਰਸ਼ਨੀ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਮਰਤ ਲੋਕ ਬਣ ਜਾਓ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਗਾਇਕ ਅਮਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।