ਸਨਤ੍ਸਾਸ਼੍ਵ੍ਯਂ ਪਸ਼ੁਮੁਤ ਗਵ੍ਯਂ ਸ਼ਤਾਵਯਮ੍ । ਸ਼੍ਯਾਵਾਸ਼੍ਵਸ੍ਤੁਤਾਯ ਯਾ ਦੋਰ੍ਵੀਰਾਯੋਪਬਰ੍ਬृਹਤ੍
ਸਨਤਸ਼ਾਸ਼ਵ ਦੀ ਦੌਲਤ, ਗਾਂਆਂ ਅਤੇ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵਾਧੂ, ਸਿਆਵਾਸ਼ਵ ਦੀ ਸਲਾਹ ਨਾਲ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਾਨੀ ਹਥਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਦੇ।
ਉਤ ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਸ਼ਸ਼ੀਯਸੀ ਪੁਂਸੋ ਭਵਤਿ ਵਸ੍ਯਸੀ । ਅਦੇਵਤ੍ਰਾਦਰਾਧਸਃ
ਤੂੰ, ਔਰਤ, ਮਰਦ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਚਾਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈਂ, ਜਦ ਤੂੰ ਨਾਸਤਿਕ ਅਤੇ ਬੇਅਦਬ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।
ਵਿ ਯਾ ਜਾਨਾਤਿ ਜਸੁਰਿਂ ਵਿ ਤृष੍ਯਨ੍ਤਂ ਵਿ ਕਾਮਿਨਮ੍ । ਦੇਵਤ੍ਰਾ ਕृਣੁਤੇ ਮਨਃ
ਉਹ ਚਲਾਕ, ਤਰਸਿਆ ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲੈਂਦੀ ਹੈ; ਆਪਣਾ ਮਨ ਸਦਾ ਇਸ਼ਵਰੀ ਪਾਸੇ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਉਤ ਘਾ ਨੇਮੋ ਅਸ੍ਤੁਤਃ ਪੁਮਾਁ ਇਤਿ ਬ੍ਰੁਵੇ ਪਣਿਃ । ਸ ਵੈਰਦੇਯ ਇਤ੍ਸਮਃ
ਫਿਰ ਵੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਸਲਾਹ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ, ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, 'ਮੈਂ ਮਰਦ ਹਾਂ'; ਉਹ ਪਣੀ, ਵੈਰੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਉਤ ਮੇऽਰਪਦ੍ਯੁਵਤਿਰ੍ਮਮਨ੍ਦੁषੀ ਪ੍ਰਤਿ ਸ਼੍ਯਾਵਾਯ ਵਰ੍ਤਨਿਮ੍ । ਵਿ ਰੋਹਿਤਾ ਪੁਰੁਮੀਲ਼੍ਹਾਯ ਯੇਮਤੁਰ੍ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਦੀਰ੍ਘਯਸ਼ਸੇ
ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਔਰਤ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਆਈ; ਰਾਹ ਸਿਆਵਾ ਵੱਲ ਮੁੜ ਗਿਆ, ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਲੰਬੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਵਾਲੇ, ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸਲਾਹੀ ਗਏ ਵਿਦਵਾਨ ਨੂੰ ਚੁਣ ਲਿਆ।
ਯੋ ਮੇ ਧੇਨੂਨਾਂ ਸ਼ਤਂ ਵੈਦਦਸ਼੍ਵਿਰ੍ਯਥਾ ਦਦਤ੍ । ਤਰਨ੍ਤ ਇਵ ਮਂਹਨਾ
ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸੌ ਗਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸ ਵਾਰੀ ਦਿੰਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ।
ਯ ਈਂ ਵਹਨ੍ਤ ਆਸ਼ੁਭਿਃ ਪਿਬਨ੍ਤੋ ਮਦਿਰਂ ਮਧੁ । ਅਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰਵਾਂਸਿ ਦਧਿਰੇ
ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਮਧੁਰ ਪਾਨ ਪੀਦੇ ਹਨ, ਇਥੇ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ੋਹਰਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ।
ਯੇषਾਂ ਸ਼੍ਰਿਯਾਧਿ ਰੋਦਸੀ ਵਿਭ੍ਰਾਜਨ੍ਤੇ ਰਥੇष੍ਵਾ । ਦਿਵਿ ਰੁਕ੍ਮ ਇਵੋਪਰਿ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ 'ਚ ਸੋਨਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਯੁਵਾ ਸ ਮਾਰੁਤੋ ਗਣਸ੍ਤ੍ਵੇषਰਥੋ ਅਨੇਦ੍ਯਃ । ਸ਼ੁਭਂਯਾਵਾਪ੍ਰਤਿष੍ਕੁਤਃ
ਉਹ ਮਾਰੁਤਾਂ ਦਾ ਜਥਾ ਨੌਜਵਾਨ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਰਥਾਂ ਵਾਲਾ, ਅਜਿੱਤ, ਚਮਕਦਾ ਤੇ ਕਿਸੇ ਵੱਲੋਂ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
ਕੋ ਵੇਦ ਨੂਨਮੇषਾਂ ਯਤ੍ਰਾ ਮਦਨ੍ਤਿ ਧੂਤਯਃ । ऋਤਜਾਤਾ ਅਰੇਪਸਃ
ਕੌਣ ਸੱਚਮੁੱਚ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਕਿੱਥੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੱਚ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਹਨ, ਬਿਨਾ ਦਾਗ ਦੇ?
ਯੂਯਂ ਮਰ੍ਤਂ ਵਿਪਨ੍ਯਵਃ ਪ੍ਰਣੇਤਾਰ ਇਤ੍ਥਾ ਧਿਯਾ । ਸ਼੍ਰੋਤਾਰੋ ਯਾਮਹੂਤਿषੁ
ਤੁਸੀਂ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਰਸਤੇ ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਅਜਿਹੀ ਸਮਝ ਨਾਲ; ਤੁਸੀਂ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾਵੇ ਸੁਣਦੇ ਹੋ।
ਤੇ ਨੋ ਵਸੂਨਿ ਕਾਮ੍ਯਾ ਪੁਰੁਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਾ ਰਿਸ਼ਾਦਸਃ । ਆ ਯਜ੍ਞਿਯਾਸੋ ਵਵृਤ੍ਤਨ
ਤੁਸੀਂ, ਯਜਨਾ ਯੋਗ, ਸਾਨੂੰ ਚਾਹੀਦੀਆਂ, ਚਮਕਦੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ, ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੇ ਅੱਗੇ ਦਿੰਦੇ ਹੋ।
ਏਤਂ ਮੇ ਸ੍ਤੋਮਮੂਰ੍ਮ੍ਯੇ ਦਾਰ੍ਭ੍ਯਾਯ ਪਰਾ ਵਹ । ਗਿਰੋ ਦੇਵਿ ਰਥੀਰਿਵ
ਮੇਰੀ ਇਹ ਸਲਾਹ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਰਥਵਾਨ ਵਾਂਗ, ਉਰਮਿਆ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾਰਭਿਆ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾ।
ਉਤ ਮੇ ਵੋਚਤਾਦਿਤਿ ਸੁਤਸੋਮੇ ਰਥਵੀਤੌ । ਨ ਕਾਮੋ ਅਪ ਵੇਤਿ ਮੇ
ਅਤੇ, ਹੇ ਅਦਿਤੀ, ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜਣ ਤੇ ਰਥ ਦੌੜ 'ਤੇ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ; ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ।
ਏष ਕ੍ਸ਼ੇਤਿ ਰਥਵੀਤਿਰ੍ਮਘਵਾ ਗੋਮਤੀਰਨੁ । ਪਰ੍ਵਤੇष੍ਵਪਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਇਥੇ ਰਥਵਾਨ, ਦਾਨੀ, ਹਰੇ-ਭਰੇ ਮੈਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਠਿਕਾਣਾ ਬਣਾਈ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ऋਤੇਨ ऋਤਮਪਿਹਿਤਂ ਧ੍ਰੁਵਂ ਵਾਂ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਯਤ੍ਰ ਵਿਮੁਚਨ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਾਨ੍ । ਦਸ਼ ਸ਼ਤਾ ਸਹ ਤਸ੍ਥੁਸ੍ਤਦੇਕਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਵਪੁषਾਮਪਸ਼੍ਯਮ੍
ਸੱਚ ਨਾਲ ਸੱਚ ਢਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੁਹਾਡਾ ਪੱਕਾ ਥਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਘੋੜੇ ਛੱਡੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਦੱਸ ਸੌ ਇਕੱਠੇ ਖੜੇ ਸਨ, ਮੈਂ ਉਹ ਇਕ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ 'ਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਤਤ੍ਸੁ ਵਾਂ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਮਹਿਤ੍ਵਮੀਰ੍ਮਾ ਤਸ੍ਥੁषੀਰਹਭਿਰ੍ਦੁਦੁਹ੍ਰੇ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਃ ਪਿਨ੍ਵਥਃ ਸ੍ਵਸਰਸ੍ਯ ਧੇਨਾ ਅਨੁ ਵਾਮੇਕਃ ਪਵਿਰਾ ਵਵਰ੍ਤ
ਹੇ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਹੈ; ਖੜੇ ਹੋਏ ਨੇ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਕੱਢਿਆ; ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਗਾਂਆਂ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਇੱਕ ਧੁਰਾ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ।
ਅਧਾਰਯਤਂ ਪृਥਿਵੀਮੁਤ ਦ੍ਯਾਂ ਮਿਤ੍ਰਰਾਜਾਨਾ ਵਰੁਣਾ ਮਹੋਭਿਃ । ਵਰ੍ਧਯਤਮੋषਧੀਃ ਪਿਨ੍ਵਤਂ ਗਾ ਅਵ ਵृष੍ਟਿਂ ਸृਜਤਂ ਜੀਰਦਾਨੂ
ਤੁਸੀਂ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਰਾਜਾ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਟਿਕਾਇਆ; ਤੁਸੀਂ ਬੂਟੀਆਂ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਗਾਂਆਂ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਵਰਖਾ ਪਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ।
ਆ ਵਾਮਸ਼੍ਵਾਸਃ ਸੁਯੁਜੋ ਵਹਨ੍ਤੁ ਯਤਰਸ਼੍ਮਯ ਉਪ ਯਨ੍ਤ੍ਵਰ੍ਵਾਕ੍ । ਘृਤਸ੍ਯ ਨਿਰ੍ਣਿਗਨੁ ਵਰ੍ਤਤੇ ਵਾਮੁਪ ਸਿਨ੍ਧਵਃ ਪ੍ਰਦਿਵਿ ਕ੍ਸ਼ਰਨ੍ਤਿ
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਚੰਗੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਦੌੜਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਰਥ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਲਿਆਓ; ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਘੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤਿਆਰ ਹਨ, ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਨਦੀਆਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲ ਵਹਿ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਅਨੁ ਸ਼੍ਰੁਤਾਮਮਤਿਂ ਵਰ੍ਧਦੁਰ੍ਵੀਂ ਬਰ੍ਹਿਰਿਵ ਯਜੁषਾ ਰਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾ । ਨਮਸ੍ਵਨ੍ਤਾ ਧृਤਦਕ੍ਸ਼ਾਧਿ ਗਰ੍ਤੇ ਮਿਤ੍ਰਾਸਾਥੇ ਵਰੁਣੇਲ਼ਾਸ੍ਵਨ੍ਤਃ
ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਅਟੱਲ ਬੁਧੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਜਿਵੇਂ ਯਜਨ ਦੀ ਬੈਠਕ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਪੱਕੀ ਹੁਨਰ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਇਲਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਗਹਿਰੀ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋ।
ਅਕ੍ਰਵਿਹਸ੍ਤਾ ਸੁਕृਤੇ ਪਰਸ੍ਪਾ ਯਂ ਤ੍ਰਾਸਾਥੇ ਵਰੁਣੇਲ਼ਾਸ੍ਵਨ੍ਤਃ । ਰਾਜਾਨਾ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮਹृਣੀਯਮਾਨਾ ਸਹਸ੍ਰਸ੍ਥੂਣਂ ਬਿਭृਥਃ ਸਹ ਦ੍ਵੌ
ਕੋਈ ਕਠੋਰਤਾ ਨਹੀਂ, ਸੱਚੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਇਲਾ ਦੇ ਨਾਲ; ਰਾਜੇ ਹੋ ਕੇ, ਅਟੱਲ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਤੰਭਾਂ ਵਾਲੀ ਵਵਸਥਾ ਨੂੰ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਕੇ ਸਾਂਭਦੇ ਹੋ।
ਹਿਰਣ੍ਯਨਿਰ੍ਣਿਗਯੋ ਅਸ੍ਯ ਸ੍ਥੂਣਾ ਵਿ ਭ੍ਰਾਜਤੇ ਦਿਵ੍ਯਸ਼੍ਵਾਜਨੀਵ । ਭਦ੍ਰੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਨਿਮਿਤਾ ਤਿਲ੍ਵਿਲੇ ਵਾ ਸਨੇਮ ਮਧ੍ਵੋ ਅਧਿਗਰ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ
ਇਸ ਦੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਨਦੀ ਤੇ ਸਤੰਭ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨੀ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਰਥ; ਚੰਗੀ ਜਗ੍ਹਾ, ਨਿਸ਼ਾਨ ਲੱਗੀ ਤੇ ਫਲਦਾਇਕ ਖੇਤ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮਿਹਰ ਦਾ ਮਿੱਠਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ।
ਹਿਰਣ੍ਯਰੂਪਮੁषਸੋ ਵ੍ਯੁष੍ਟਾਵਯਸ੍ਥੂਣਮੁਦਿਤਾ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ । ਆ ਰੋਹਥੋ ਵਰੁਣ ਮਿਤ੍ਰ ਗਰ੍ਤਮਤਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ਾਥੇ ਅਦਿਤਿਂ ਦਿਤਿਂ ਚ
ਉਸਾਰੀ ਦੇ ਚਮਕਣ ਤੇ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਰੂਪ ਤੇ ਸਤੰਭ ਉੱਠਦੇ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ, ਵਰੁਣ ਤੇ ਮਿਤ੍ਰ, ਗਹਿਰੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋ ਤੇ ਅਦਿਤੀ ਤੇ ਦਿਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹੋ।
ਯਦ੍ਬਂਹਿष੍ਠਂ ਨਾਤਿਵਿਧੇ ਸੁਦਾਨੂ ਅਚ੍ਛਿਦ੍ਰਂ ਸ਼ਰ੍ਮ ਭੁਵਨਸ੍ਯ ਗੋਪਾ । ਤੇਨ ਨੋ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾਵਵਿष੍ਟਂ ਸਿषਾਸਨ੍ਤੋ ਜਿਗੀਵਾਂਸਃ ਸ੍ਯਾਮ
ਤੁਹਾਡੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ, ਅਟੱਲ, ਦਇਆਲੂ ਤੇ ਅਟੁੱਟ ਰੱਖਿਆ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਹੋ, ਉਸ ਨਾਲ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਜੀਵਨ ਤੇ ਵਧੀਏ।
ऋਤਸ੍ਯ ਗੋਪਾਵਧਿ ਤਿष੍ਠਥੋ ਰਥਂ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਾਣਾ ਪਰਮੇ ਵ੍ਯੋਮਨਿ । ਯਮਤ੍ਰ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾਵਥੋ ਯੁਵਂ ਤਸ੍ਮੈ ਵृष੍ਟਿਰ੍ਮਧੁਮਤ੍ਪਿਨ੍ਵਤੇ ਦਿਵਃ
ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਹੋ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਹੋ, ਉੱਚੀ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਾਂਭਦੇ ਹੋ; ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਮਿਹਰ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਲਈ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਮਿੱਠੀ ਵਰਖਾ ਪੈਂਦੀ ਹੈ।
ਸਮ੍ਰਾਜਾਵਸ੍ਯ ਭੁਵਨਸ੍ਯ ਰਾਜਥੋ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਵਿਦਥੇ ਸ੍ਵਰ੍ਦृਸ਼ਾ । ਵृष੍ਟਿਂ ਵਾਂ ਰਾਧੋ ਅਮृਤਤ੍ਵਮੀਮਹੇ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਵਿ ਚਰਨ੍ਤਿ ਤਨ੍ਯਵਃ
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਹੋ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ ਹੋ ਤੇ ਸਮਝ ਨਾਲ; ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਵਰਖਾ, ਤੁਹਾਡੀ ਦਾਤ, ਤੇ ਅਮਰਤਾ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ—ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਗੜਗੜਾਹਟ ਚੱਲਦੀ ਹੈ।
ਸਮ੍ਰਾਜਾ ਉਗ੍ਰਾ ਵृषਭਾ ਦਿਵਸ੍ਪਤੀ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਵਿਚਰ੍षਣੀ । ਚਿਤ੍ਰੇਭਿਰਭ੍ਰੈਰੁਪ ਤਿष੍ਠਥੋ ਰਵਂ ਦ੍ਯਾਂ ਵਰ੍षਯਥੋ ਅਸੁਰਸ੍ਯ ਮਾਯਯਾ
ਸਰਵਸੰਪੂਰਨ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਬਲਵਾਨ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਆਣੇ; ਅਜੀਬ ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਅਸਮਾਨ ਉੱਤੇ ਅਸੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵਰਖਾ ਪਾਉਂਦੇ ਹੋ।
ਮਾਯਾ ਵਾਂ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਦਿਵਿ ਸ਼੍ਰਿਤਾ ਸੂਰ੍ਯੋ ਜ੍ਯੋਤਿਸ਼੍ਚਰਤਿ ਚਿਤ੍ਰਮਾਯੁਧਮ੍ । ਤਮਭ੍ਰੇਣ ਵृष੍ਟ੍ਯਾ ਗੂਹਥੋ ਦਿਵਿ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯ ਦ੍ਰਪ੍ਸਾ ਮਧੁਮਨ੍ਤ ਈਰਤੇ
ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਸੂਰਜ ਚਮਕਦਾਰ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਚੱਲਦਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਬੱਦਲ ਤੇ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਢੱਕਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਪਰਜਨਯ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਬੂੰਦਾਂ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਵਹਿ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਰਥਂ ਯੁਞ੍ਜਤੇ ਮਰੁਤਃ ਸ਼ੁਭੇ ਸੁਖਂ ਸ਼ੂਰੋ ਨ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਗਵਿष੍ਟਿषੁ । ਰਜਾਂਸਿ ਚਿਤ੍ਰਾ ਵਿ ਚਰਨ੍ਤਿ ਤਨ੍ਯਵੋ ਦਿਵਃ ਸਮ੍ਰਾਜਾ ਪਯਸਾ ਨ ਉਕ੍ਸ਼ਤਮ੍
ਮਰੁਤ ਆਪਣੇ ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਆਸਾਨ ਰਥ ਨੂੰ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਯੋਧਾ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ; ਚਮਕਦਾਰ ਗੜਗੜਾਹਟ ਅਸਮਾਨੀ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦੀ ਹੈ, ਰਾਜੇ ਹੋ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਵਰਖਾ ਪਾ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਦਾਤ ਦਿੰਦੇ ਹੋ।
ਵਾਚਂ ਸੁ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾਵਿਰਾਵਤੀਂ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਾਂ ਵਦਤਿ ਤ੍ਵਿषੀਮਤੀਮ੍ । ਅਭ੍ਰਾ ਵਸਤ ਮਰੁਤਃ ਸੁ ਮਾਯਯਾ ਦ੍ਯਾਂ ਵਰ੍षਯਤਮਰੁਣਾਮਰੇਪਸਮ੍
ਪਰਜਨਯ ਉੱਚੀ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ; ਮਰੁਤ ਬੱਦਲਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੀ ਅਜੀਬ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਨਿਰਮਲ ਤੇ ਲਾਲੀਅਤ ਅਸਮਾਨ ਉੱਤੇ ਵਰਖਾ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।