ਪ੍ਰ ਸ਼ਰ੍ਧਾਯ ਮਾਰੁਤਾਯ ਸ੍ਵਭਾਨਵ ਇਮਾਂ ਵਾਚਮਨਜਾ ਪਰ੍ਵਤਚ੍ਯੁਤੇ । ਘਰ੍ਮਸ੍ਤੁਭੇ ਦਿਵ ਆ ਪृष੍ਠਯਜ੍ਵਨੇ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਰਵਸੇ ਮਹਿ ਨृਮ੍ਣਮਰ੍ਚਤ
ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਜਥੇ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਨਵੀਂ ਉਪਜੀ ਬਾਣੀ, ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਉਤਰੀ, ਭੇਟ ਕਰ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਵਿਰਤਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਸ਼ਾਨ ਤੇ ਆਸਮਾਨ ਉੱਤੇ ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਗਾ।
ਪ੍ਰ ਵੋ ਮਰੁਤਸ੍ਤਵਿषਾ ਉਦਨ੍ਯਵੋ ਵਯੋਵृਧੋ ਅਸ਼੍ਵਯੁਜਃ ਪਰਿਜ੍ਰਯਃ । ਸਂ ਵਿਦ੍ਯੁਤਾ ਦਧਤਿ ਵਾਸ਼ਤਿ ਤ੍ਰਿਤਃ ਸ੍ਵਰਨ੍ਤ੍ਯਾਪੋऽਵਨਾ ਪਰਿਜ੍ਰਯਃ
ਮਰੁਤੋ, ਤੁਸੀਂ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ, ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਅਸੀਂ ਗੀਤ ਗਾਂਦੇ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਬਿਜਲੀ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ, ਇਕੱਠੇ ਗੂੰਜਦੇ ਹੋ, ਪਾਣੀਆਂ ਵੀ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਮਰੁਤ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਰ੍ਹਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਵਿਦ੍ਯੁਨ੍ਮਹਸੋ ਨਰੋ ਅਸ਼੍ਮਦਿਦ੍ਯਵੋ ਵਾਤਤ੍ਵਿषੋ ਮਰੁਤਃ ਪਰ੍ਵਤਚ੍ਯੁਤਃ । ਅਬ੍ਦਯਾ ਚਿਨ੍ਮੁਹੁਰਾ ਹ੍ਰਾਦੁਨੀਵृਤ ਸ੍ਤਨਯਦਮਾ ਰਭਸਾ ਉਦੋਜਸਃ
ਚਮਕਦਾਰ ਮਰੁਤ, ਜੋ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਤੋਂ ਉਤਰੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਥ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ; ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਵੀ ਵਾਰ ਵਾਰ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ, ਗੱਜਣ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਰ੍ਹਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਵ੍ਯਕ੍ਤੂਨ੍ਰੁਦ੍ਰਾ ਵ੍ਯਹਾਨਿ ਸ਼ਿਕ੍ਵਸੋ ਵ੍ਯਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਵਿ ਰਜਾਂਸਿ ਧੂਤਯਃ । ਵਿ ਯਦਜ੍ਰਾਁ ਅਜਥ ਨਾਵ ਈਂ ਯਥਾ ਵਿ ਦੁਰ੍ਗਾਣਿ ਮਰੁਤੋ ਨਾਹ ਰਿष੍ਯਥ
ਰੁਦ੍ਰਾ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹਨ, ਢੱਕਣਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿੰਦੇ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਜਦ ਤੁਸੀਂ, ਮਰੁਤੋ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਜਹਾਜ਼ ਵਾਂਗ ਲਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਹਾਰਦੇ ਨਹੀਂ।
ਤਦ੍ਵੀਰ੍ਯਂ ਵੋ ਮਰੁਤੋ ਮਹਿਤ੍ਵਨਂ ਦੀਰ੍ਘਂ ਤਤਾਨ ਸੂਰ੍ਯੋ ਨ ਯੋਜਨਮ੍ । ਏਤਾ ਨ ਯਾਮੇ ਅਗृਭੀਤਸ਼ੋਚਿषੋऽਨਸ਼੍ਵਦਾਂ ਯਨ੍ਨ੍ਯਯਾਤਨਾ ਗਿਰਿਮ੍
ਮਰੁਤੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਮਹਾਨਤਾ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵਾਂਗ ਦੂਰ ਤਕ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਯਾਤਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੁਹਾਡੀ ਅੱਗ ਕਦੇ ਫੜੀ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਬਿਨਾ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਪਹਾੜ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਅਭ੍ਰਾਜਿ ਸ਼ਰ੍ਧੋ ਮਰੁਤੋ ਯਦਰ੍ਣਸਂ ਮੋषਥਾ ਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਕਪਨੇਵ ਵੇਧਸਃ । ਅਧ ਸ੍ਮਾ ਨੋ ਅਰਮਤਿਂ ਸਜੋषਸਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ੁਰਿਵ ਯਨ੍ਤਮਨੁ ਨੇषਥਾ ਸੁਗਮ੍
ਮਰੁਤਾਂ ਦਾ ਜਥਾ ਚਮਕਿਆ ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਸੋਹਣੇ ਹੋ ਕੇ, ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਹਰ ਕਦੇ ਰੁੱਖ ਨਹੀਂ ਤੋੜਦਾ; ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਸਾਂਝੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਰਾਹ ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਣ ਵਾਲਾ।
ਨ ਸ ਜੀਯਤੇ ਮਰੁਤੋ ਨ ਹਨ੍ਯਤੇ ਨ ਸ੍ਰੇਧਤਿ ਨ ਵ੍ਯਥਤੇ ਨ ਰਿष੍ਯਤਿ । ਨਾਸ੍ਯ ਰਾਯ ਉਪ ਦਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਨੋਤਯ ऋषਿਂ ਵਾ ਯਂ ਰਾਜਾਨਂ ਵਾ ਸੁषੂਦਥ
ਉਹ, ਮਰੁਤੋ, ਨਾ ਹਾਰਦਾ, ਨਾ ਮਰਦਾ, ਨਾ ਘਟਦਾ, ਨਾ ਕੰਪਦਾ, ਨਾ ਨਸ਼ਟ ਹੁੰਦਾ; ਉਸ ਦੀ ਦੌਲਤ ਵੱਲ ਵੈਰੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਨਿਯੁਤ੍ਵਨ੍ਤੋ ਗ੍ਰਾਮਜਿਤੋ ਯਥਾ ਨਰੋऽਰ੍ਯਮਣੋ ਨ ਮਰੁਤਃ ਕਵਨ੍ਧਿਨਃ । ਪਿਨ੍ਵਨ੍ਤ੍ਯੁਤ੍ਸਂ ਯਦਿਨਾਸੋ ਅਸ੍ਵਰਨ੍ਵ੍ਯੁਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਪृਥਿਵੀਂ ਮਧ੍ਵੋ ਅਨ੍ਧਸਾ
ਜੰਗ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਵਾਂਗ, ਮਰੁਤੋ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਜਥਿਆਂ ਨਾਲ ਕਦੇ ਠੱਗੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ; ਜਦ ਗੀਤਕਾਰ ਗੀਤ ਗਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਭਾਂਡਾ ਭਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸੋਮ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਰਸ ਨਾਲ ਭਿੱਜੋ।
ਪ੍ਰਵਤ੍ਵਤੀਯਂ ਪृਥਿਵੀ ਮਰੁਦ੍ਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਵਤ੍ਵਤੀ ਦ੍ਯੌਰ੍ਭਵਤਿ ਪ੍ਰਯਦ੍ਭ੍ਯਃ । ਪ੍ਰਵਤ੍ਵਤੀਃ ਪਥ੍ਯਾ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਵਤ੍ਵਨ੍ਤਃ ਪਰ੍ਵਤਾ ਜੀਰਦਾਨਵਃ
ਇਹ ਧਰਤੀ ਮਰੁਤਾਂ ਵੱਲ ਝੁਕ ਜਾਵੇ, ਆਸਮਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਜੋ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਰਸਤੇ ਝੁਕ ਜਾਵਣ, ਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਪਹਾੜ ਵੀ ਝੁਕਣ।
ਯਨ੍ਮਰੁਤਃ ਸਭਰਸਃ ਸ੍ਵਰ੍ਣਰਃ ਸੂਰ੍ਯ ਉਦਿਤੇ ਮਦਥਾ ਦਿਵੋ ਨਰਃ । ਨ ਵੋऽਸ਼੍ਵਾਃ ਸ਼੍ਰਥਯਨ੍ਤਾਹ ਸਿਸ੍ਰਤਃ ਸਦ੍ਯੋ ਅਸ੍ਯਾਧ੍ਵਨਃ ਪਾਰਮਸ਼੍ਨੁਥ
ਜਦ, ਮਰੁਤੋ, ਤੁਸੀਂ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਉਗਣ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹੋ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਘੋੜੇ ਦੌੜਦੇ ਹੋਏ ਥੱਕਦੇ ਨਹੀਂ; ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਰਸਤੇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੁਰੰਤ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹੋ।
ਅਂਸੇषੁ ਵ ऋष੍ਟਯਃ ਪਤ੍ਸੁ ਖਾਦਯੋ ਵਕ੍ਸ਼ਸ੍ਸੁ ਰੁਕ੍ਮਾ ਮਰੁਤੋ ਰਥੇ ਸ਼ੁਭਃ । ਅਗ੍ਨਿਭ੍ਰਾਜਸੋ ਵਿਦ੍ਯੁਤੋ ਗਭਸ੍ਤ੍ਯੋਃ ਸ਼ਿਪ੍ਰਾਃ ਸ਼ੀਰ੍षਸੁ ਵਿਤਤਾ ਹਿਰਣ੍ਯਯੀਃ
ਤੁਹਾਡੇ ਮੋਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਬਰਛੀਆਂ, ਪੱਟਾਂ ਉੱਤੇ ਛੁਰੀਆਂ, ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਿਣੇ, ਮਰੁਤੋ, ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚਮਕਦੇ ਹੋ; ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਬਾਂਹਾਂ, ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਜਲੀ, ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਫੈਲੀਆਂ ਹਨ।
ਤਂ ਨਾਕਮਰ੍ਯੋ ਅਗृਭੀਤਸ਼ੋਚਿषਂ ਰੁਸ਼ਤ੍ਪਿਪ੍ਪਲਂ ਮਰੁਤੋ ਵਿ ਧੂਨੁਥ । ਸਮਚ੍ਯਨ੍ਤ ਵृਜਨਾਤਿਤ੍ਵਿषਨ੍ਤ ਯਤ੍ਸ੍ਵਰਨ੍ਤਿ ਘੋषਂ ਵਿਤਤਮृਤਾਯਵਃ
ਉਹ ਅਣਫੜੀ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਚੋਟੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੀ, ਮਰੁਤੋ, ਤੁਸੀਂ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ; ਦੂਰ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਵੱਡੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਦੂਰ ਤਕ ਗੂੰਜਦੀ ਹੈ।
ਯੁष੍ਮਾਦਤ੍ਤਸ੍ਯ ਮਰੁਤੋ ਵਿਚੇਤਸੋ ਰਾਯਃ ਸ੍ਯਾਮ ਰਥ੍ਯੋ ਵਯਸ੍ਵਤਃ । ਨ ਯੋ ਯੁਚ੍ਛਤਿ ਤਿष੍ਯੋ ਯਥਾ ਦਿਵੋऽਸ੍ਮੇ ਰਾਰਨ੍ਤ ਮਰੁਤਃ ਸਹਸ੍ਰਿਣਮ੍
ਮਰੁਤੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਮਿਲੀ ਸਮਝਦਾਰ ਦੌਲਤ, ਵੱਡੀ ਤੇ ਰਥਾਂ ਲਈ ਯੋਗ, ਅਸੀਂ ਲੈ ਸਕੀਏ; ਜੋ ਕਦੇ ਹਾਰਦਾ ਨਹੀਂ, ਪੱਕਾ ਤੀਰੰਦਾਜ਼ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਮਰੁਤੋ, ਸਾਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦੇਵੇ।
ਯੂਯਂ ਰਯਿਂ ਮਰੁਤ ਸ੍ਪਾਰ੍ਹਵੀਰਂ ਯੂਯਮृषਿਮਵਥ ਸਾਮਵਿਪ੍ਰਮ੍ । ਯੂਯਮਰ੍ਵਨ੍ਤਂ ਭਰਤਾਯ ਵਾਜਂ ਯੂਯਂ ਧਤ੍ਥ ਰਾਜਾਨਂ ਸ਼੍ਰੁष੍ਟਿਮਨ੍ਤਮ੍
ਮਰੁਤੋ, ਤੁਸੀਂ ਵੱਡੀ ਤੇ ਵਿਰਤਾ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦੇ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਸਾਮਾ ਗੀਤਕਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਦੌੜਾਕ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦਾ ਇਨਾਮ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਯੋਗ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦਿੰਦੇ ਹੋ।
ਤਦ੍ਵੋ ਯਾਮਿ ਦ੍ਰਵਿਣਂ ਸਦ੍ਯਊਤਯੋ ਯੇਨਾ ਸ੍ਵਰ੍ਣ ਤਤਨਾਮ ਨॄਁਰਭਿ । ਇਦਂ ਸੁ ਮੇ ਮਰੁਤੋ ਹਰ੍ਯਤਾ ਵਚੋ ਯਸ੍ਯ ਤਰੇਮ ਤਰਸਾ ਸ਼ਤਂ ਹਿਮਾਃ
ਮਰੁਤੋ, ਮੈਂ ਉਹ ਦੌਲਤ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਫੈਲਾ ਸਕੀਏ; ਇਹ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਬਚਨ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ, ਮਰੁਤੋ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਸੌ ਜਿਮਿਆਂ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕੀਏ।
ਪ੍ਰਯਜ੍ਯਵੋ ਮਰੁਤੋ ਭ੍ਰਾਜਦृष੍ਟਯੋ ਬृਹਦ੍ਵਯੋ ਦਧਿਰੇ ਰੁਕ੍ਮਵਕ੍ਸ਼ਸਃ । ਈਯਨ੍ਤੇ ਅਸ਼੍ਵੈਃ ਸੁਯਮੇਭਿਰਾਸ਼ੁਭਿਃ ਸ਼ੁਭਂ ਯਾਤਾਮਨੁ ਰਥਾ ਅਵृਤ੍ਸਤ
ਯਜਨਾ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਮਰੁਤੋ, ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ, ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਲੈ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਸਿਖਲਾਈ ਵਾਲੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਤੁਰਦੇ ਹਨ; ਤੁਹਾਡੇ ਰਥ ਚੰਗੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਅੱਗੇ ਵਧਣ।
ਸ੍ਵਯਂ ਦਧਿਧ੍ਵੇ ਤਵਿषੀਂ ਯਥਾ ਵਿਦ ਬृਹਨ੍ਮਹਾਨ੍ਤ ਉਰ੍ਵਿਯਾ ਵਿ ਰਾਜਥ । ਉਤਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਮਮਿਰੇ ਵ੍ਯੋਜਸਾ ਸ਼ੁਭਂ ਯਾਤਾਮਨੁ ਰਥਾ ਅਵृਤ੍ਸਤ
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਆਪ ਹੀ ਲੈ ਕੇ ਚਲਦੇ ਹੋ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਕੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਚਮਕਦੇ ਹੋ। ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਥਾਂ ਨੂੰ ਮਾਪ ਲਿਆ ਹੈ; ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਰਥ ਕਤਾਰ ਵਿਚ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ।
ਸਾਕਂ ਜਾਤਾਃ ਸੁਭ੍ਵਃ ਸਾਕਮੁਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ ਸ਼੍ਰਿਯੇ ਚਿਦਾ ਪ੍ਰਤਰਂ ਵਾਵृਧੁਰ੍ਨਰਃ । ਵਿਰੋਕਿਣਃ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯੇਵ ਰਸ਼੍ਮਯਃ ਸ਼ੁਭਂ ਯਾਤਾਮਨੁ ਰਥਾ ਅਵृਤ੍ਸਤ
ਤੁਸੀਂ ਇਕੱਠੇ ਜਨਮ ਲਏ, ਇਕੱਠੇ ਹੀ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋਏ, ਤੇ ਮਹਿਮਾ ਲਈ ਵੀ ਇਹ ਲੋਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਗਏ। ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਰਥ ਕਤਾਰ ਵਿਚ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ।
ਆਭੂषੇਣ੍ਯਂ ਵੋ ਮਰੁਤੋ ਮਹਿਤ੍ਵਨਂ ਦਿਦृਕ੍ਸ਼ੇਣ੍ਯਂ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯੇਵ ਚਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ । ਉਤੋ ਅਸ੍ਮਾਁ ਅਮृਤਤ੍ਵੇ ਦਧਾਤਨ ਸ਼ੁਭਂ ਯਾਤਾਮਨੁ ਰਥਾ ਅਵृਤ੍ਸਤ
ਮਰੁਤੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਸੋਹਣੀ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਵੇਖਣ ਯੋਗ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਅੱਖ ਵਾਂਗ। ਸਾਨੂੰ ਅਮਰਤਾ ਦਿਓ; ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਰਥ ਕਤਾਰ ਵਿਚ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ।
ਉਦੀਰਯਥਾ ਮਰੁਤਃ ਸਮੁਦ੍ਰਤੋ ਯੂਯਂ ਵृष੍ਟਿਂ ਵਰ੍षਯਥਾ ਪੁਰੀषਿਣਃ । ਨ ਵੋ ਦਸ੍ਰਾ ਉਪ ਦਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਧੇਨਵਃ ਸ਼ੁਭਂ ਯਾਤਾਮਨੁ ਰਥਾ ਅਵृਤ੍ਸਤ
ਮਰੁਤੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਬਰਸਾਤ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ। ਕੋਈ ਅਜੋਕੇ ਗਾਂਵਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀਆਂ; ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਰਥ ਕਤਾਰ ਵਿਚ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ।
ਯਦਸ਼੍ਵਾਨ੍ਧੂਰ੍षੁ ਪृषਤੀਰਯੁਗ੍ਧ੍ਵਂ ਹਿਰਣ੍ਯਯਾਨ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਤ੍ਕਾਁ ਅਮੁਗ੍ਧ੍ਵਮ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਇਤ੍ਸ੍ਪृਧੋ ਮਰੁਤੋ ਵ੍ਯਸ੍ਯਥ ਸ਼ੁਭਂ ਯਾਤਾਮਨੁ ਰਥਾ ਅਵृਤ੍ਸਤ
ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਰਥਾਂ ਨੂੰ ਚਿਤਕਬਰੀਆਂ ਘੋੜੀਆਂ ਜੋੜਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਵਾਲੀਆਂ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਜੋੜਦੇ ਹੋ, ਮਰੁਤੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਖੇਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ; ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਰਥ ਕਤਾਰ ਵਿਚ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ।
ਨ ਪਰ੍ਵਤਾ ਨ ਨਦ੍ਯੋ ਵਰਨ੍ਤ ਵੋ ਯਤ੍ਰਾਚਿਧ੍ਵਂ ਮਰੁਤੋ ਗਚ੍ਛਥੇਦੁ ਤਤ੍ । ਉਤ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਯਾਥਨਾ ਪਰਿ ਸ਼ੁਭਂ ਯਾਤਾਮਨੁ ਰਥਾ ਅਵृਤ੍ਸਤ
ਨਾਹ ਪਹਾੜ, ਨਾਹ ਦਰਿਆ ਤੁਹਾਡੀ ਰੋਕ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਰਵਾਨਾ ਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਮਰੁਤੋ, ਉਥੇ ਹੀ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹੋ। ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹੋ; ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਰਥ ਕਤਾਰ ਵਿਚ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ।
ਯਤ੍ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਂ ਮਰੁਤੋ ਯਚ੍ਚ ਨੂਤਨਂ ਯਦੁਦ੍ਯਤੇ ਵਸਵੋ ਯਚ੍ਚ ਸ਼ਸ੍ਯਤੇ । ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਭਵਥਾ ਨਵੇਦਸਃ ਸ਼ੁਭਂ ਯਾਤਾਮਨੁ ਰਥਾ ਅਵृਤ੍ਸਤ
ਮਰੁਤੋ, ਜੋ ਪੁਰਾਣਾ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਨਵਾਂ ਹੈ, ਜੋ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਸਲਾਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵਸਵੋ, ਉਸ ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣੋ; ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਰਥ ਕਤਾਰ ਵਿਚ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ।
ਮृਲ਼ਤ ਨੋ ਮਰੁਤੋ ਮਾ ਵਧਿष੍ਟਨਾਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਸ਼ਰ੍ਮ ਬਹੁਲਂ ਵਿ ਯਨ੍ਤਨ । ਅਧਿ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸਖ੍ਯਸ੍ਯ ਗਾਤਨ ਸ਼ੁਭਂ ਯਾਤਾਮਨੁ ਰਥਾ ਅਵृਤ੍ਸਤ
ਮਰੁਤੋ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰੋ, ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਓ; ਸਾਨੂੰ ਵੱਡਾ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਿਓ। ਸਾਡੀ ਭਗਤੀ ਦੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਕਬੂਲ ਕਰੋ; ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਰਥ ਕਤਾਰ ਵਿਚ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ।
ਯੂਯਮਸ੍ਮਾਨ੍ਨਯਤ ਵਸ੍ਯੋ ਅਚ੍ਛਾ ਨਿਰਂਹਤਿਭ੍ਯੋ ਮਰੁਤੋ ਗृਣਾਨਾਃ । ਜੁषਧ੍ਵਂ ਨੋ ਹਵ੍ਯਦਾਤਿਂ ਯਜਤ੍ਰਾ ਵਯਂ ਸ੍ਯਾਮ ਪਤਯੋ ਰਯੀਣਾਮ੍
ਮਰੁਤੋ, ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਵੱਲ ਲੈ ਚਲੋ, ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖੋ, ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੋ ਕੇ ਸਾਡੀ ਭੇਟ ਕਬੂਲ ਕਰੋ; ਅਸੀਂ ਦੌਲਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬਣੀਏ।
ਅਗ੍ਨੇ ਸ਼ਰ੍ਧਨ੍ਤਮਾ ਗਣਂ ਪਿष੍ਟਂ ਰੁਕ੍ਮੇਭਿਰਞ੍ਜਿਭਿਃ । ਵਿਸ਼ੋ ਅਦ੍ਯ ਮਰੁਤਾਮਵ ਹ੍ਵਯੇ ਦਿਵਸ਼੍ਚਿਦ੍ਰੋਚਨਾਦਧਿ
ਅਗਨਿ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਨੂੰ, ਅੱਜ ਮਦਦ ਲਈ, ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਚਮਕ ਤੋਂ ਵੀ ਬੁਲਾਓ।
ਯਥਾ ਚਿਨ੍ਮਨ੍ਯਸੇ ਹृਦਾ ਤਦਿਨ੍ਮੇ ਜਗ੍ਮੁਰਾਸ਼ਸਃ । ਯੇ ਤੇ ਨੇਦਿष੍ਠਂ ਹਵਨਾਨ੍ਯਾਗਮਨ੍ਤਾਨ੍ਵਰ੍ਧ ਭੀਮਸਂਦृਸ਼ਃ
ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਚਾਹੋ, ਉਹੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੋਵੇ; ਜੋ ਤੇਰੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਭੇਟ ਤੇ ਆਏ ਹਨ। ਤੂੰ, ਡਰਾਉਣੀ ਸ਼ਕਲ ਵਾਲੇ, ਵਧ।
ਮੀਲ਼੍ਹੁष੍ਮਤੀਵ ਪृਥਿਵੀ ਪਰਾਹਤਾ ਮਦਨ੍ਤ੍ਯੇਤ੍ਯਸ੍ਮਦਾ । ऋਕ੍ਸ਼ੋ ਨ ਵੋ ਮਰੁਤਃ ਸ਼ਿਮੀਵਾਁ ਅਮੋ ਦੁਧ੍ਰੋ ਗੌਰਿਵ ਭੀਮਯੁਃ
ਧਰਤੀ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਦੂਰ ਮਾਰੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਮਰੁਤੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਤਾਕਤ ਭਾਲ ਵਾਂਗ ਡਰਾਉਣੀ ਹੈ, ਜੰਗਲੀ ਬਲਦ ਵਾਂਗ, ਤੇ ਗਾਂ ਵਾਂਗ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ।
ਨਿ ਯੇ ਰਿਣਨ੍ਤ੍ਯੋਜਸਾ ਵृਥਾ ਗਾਵੋ ਨ ਦੁਰ੍ਧੁਰਃ । ਅਸ਼੍ਮਾਨਂ ਚਿਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਯਂ ਪਰ੍ਵਤਂ ਗਿਰਿਂ ਪ੍ਰ ਚ੍ਯਾਵਯਨ੍ਤਿ ਯਾਮਭਿਃ
ਜੋ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਬੰਧਨ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਗਾਂ ਵਾਂਗ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਪੱਥਰ, ਪਹਾੜ, ਟੇਕ ਵੀ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਉਤ੍ਤਿष੍ਠ ਨੂਨਮੇषਾਂ ਸ੍ਤੋਮੈਃ ਸਮੁਕ੍ਸ਼ਿਤਾਨਾਮ੍ । ਮਰੁਤਾਂ ਪੁਰੁਤਮਮਪੂਰ੍ਵ੍ਯਂ ਗਵਾਂ ਸਰ੍ਗਮਿਵ ਹ੍ਵਯੇ
ਹੁਣ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਜੀ ਹੋਈਆਂ ਦੀਆਂ ਸਤਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਉਠੋ। ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਅਜੋਕੀ, ਨਵੀਂ ਟੋਲੀ ਨੂੰ, ਗਾਂ ਦੇ ਵਹਾਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਮੈਂ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।