ਤਤृਦਾਨਾਃ ਸਿਨ੍ਧਵਃ ਕ੍ਸ਼ੋਦਸਾ ਰਜਃ ਪ੍ਰ ਸਸ੍ਰੁਰ੍ਧੇਨਵੋ ਯਥਾ । ਸ੍ਯਨ੍ਨਾ ਅਸ਼੍ਵਾ ਇਵਾਧ੍ਵਨੋ ਵਿਮੋਚਨੇ ਵਿ ਯਦ੍ਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਏਨ੍ਯਃ
ਨਦੀਆਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਝਾਗ ਨਾਲ ਵਗੀਆਂ, ਧੂੜ ਉੱਡੀ, ਗਾਂ ਵਾਂਗ। ਘੋੜੇ, ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਛੱਡੇ ਹੋਏ, ਚਲਦੇ ਹਨ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ।
ਆ ਯਾਤ ਮਰੁਤੋ ਦਿਵ ਆਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਦਮਾਦੁਤ । ਮਾਵ ਸ੍ਥਾਤ ਪਰਾਵਤਃ
ਮਾਰੁਤੋ, ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ, ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਤੋਂ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਓ। ਦੂਰ ਨਾ ਰਹੋ।
ਮਾ ਵੋ ਰਸਾਨਿਤਭਾ ਕੁਭਾ ਕ੍ਰੁਮੁਰ੍ਮਾ ਵਃ ਸਿਨ੍ਧੁਰ੍ਨਿ ਰੀਰਮਤ੍ । ਮਾ ਵਃ ਪਰਿ ष੍ਠਾਤ੍ਸਰਯੁਃ ਪੁਰੀषਿਣ੍ਯਸ੍ਮੇ ਇਤ੍ਸੁਮ੍ਨਮਸ੍ਤੁ ਵਃ
ਰਸਾ, ਅਨਿਤਭਾ, ਕੁਭਾ, ਕ੍ਰੁਮੁ, ਜਾਂ ਸਿੰਧੂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰੋਕਣ ਨਾ ਦੇਣ। ਸਰਯੂ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੁਹਾਡੀ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਨਾ ਬਣੇ। ਤੁਹਾਡੀ ਮਿਹਰ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇ।
ਤਂ ਵਃ ਸ਼ਰ੍ਧਂ ਰਥਾਨਾਂ ਤ੍ਵੇषਂ ਗਣਂ ਮਾਰੁਤਂ ਨਵ੍ਯਸੀਨਾਮ੍ । ਅਨੁ ਪ੍ਰ ਯਨ੍ਤਿ ਵृष੍ਟਯਃ
ਤੁਹਾਡਾ ਸਮੂਹ, ਰਥਾਂ ਦਾ, ਤੇਜ਼ ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵੀਂ। ਮੀਂਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਰ੍ਧਂਸ਼ਰ੍ਧਂ ਵ ਏषਾਂ ਵ੍ਰਾਤਂਵ੍ਰਾਤਂ ਗਣਂਗਣਂ ਸੁਸ਼ਸ੍ਤਿਭਿਃ । ਅਨੁ ਕ੍ਰਾਮੇਮ ਧੀਤਿਭਿਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਪਿੱਛੇ ਸਮੂਹ, ਟੋਲੀ ਪਿੱਛੇ ਟੋਲੀ, ਗੁੱਝ ਪਿੱਛੇ ਗੁੱਝ, ਚੰਗੀ ਵਡਿਆਈ ਨਾਲ। ਆਓ ਅਸੀਂ ਸੋਚ ਨਾਲ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲੀਏ।
ਕਸ੍ਮਾ ਅਦ੍ਯ ਸੁਜਾਤਾਯ ਰਾਤਹਵ੍ਯਾਯ ਪ੍ਰ ਯਯੁਃ । ਏਨਾ ਯਾਮੇਨ ਮਰੁਤਃ
ਅੱਜ ਕਿਸ ਲਈ, ਚੰਗੀ ਜਾਤ ਵਾਲੇ, ਭੇਟ ਦੇ ਯੋਗ, ਤੁਸੀਂ ਨਿਕਲੇ ਹੋ? ਇਸ ਰਾਹ ਰਾਹੀਂ, ਹੇ ਮਾਰੁਤੋ।
ਯੇਨ ਤੋਕਾਯ ਤਨਯਾਯ ਧਾਨ੍ਯਂ ਬੀਜਂ ਵਹਧ੍ਵੇ ਅਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍ । ਅਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਤਦ੍ਧਤ੍ਤਨ ਯਦ੍ਵ ਈਮਹੇ ਰਾਧੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਯੁ ਸੌਭਗਮ੍
ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਤੁਸੀਂ ਅਨਾਜ ਅਤੇ ਬੀਜ, ਘਟਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ, ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹੋ। ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਦਾਤ ਦਿਓ ਜੋ ਅਸੀਂ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਦੀ ਭਲਾਈ।
ਅਤੀਯਾਮ ਨਿਦਸ੍ਤਿਰਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਰ੍ਹਿਤ੍ਵਾਵਦ੍ਯਮਰਾਤੀਃ । ਵृष੍ਟ੍ਵੀ ਸ਼ਂ ਯੋਰਾਪ ਉਸ੍ਰਿ ਭੇषਜਂ ਸ੍ਯਾਮ ਮਰੁਤਃ ਸਹ
ਅਸੀਂ ਡੂੰਘੀ ਥਾਂ ਨੂੰ, ਅਟੱਲ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ, ਬੁਰਾਈ ਅਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਪਾਰ ਕਰੀਏ। ਮੀਂਹ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਾਰੁਤੋ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਦੀ ਦਾਤ ਦਿਓ, ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿਲਕੇ।
ਸੁਦੇਵਃ ਸਮਹਾਸਤਿ ਸੁਵੀਰੋ ਨਰੋ ਮਰੁਤਃ ਸ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ । ਯਂ ਤ੍ਰਾਯਧ੍ਵੇ ਸ੍ਯਾਮ ਤੇ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਵਾਸਤੇ ਵਾਕਈ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਵਿਰਤਾ ਹੈ, ਮਰੁਤੋ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋ; ਅਸੀਂ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਹਿਫਾਜ਼ਤ ਹੇਠ ਉਹੋ ਜਿਹੇ ਹੋ ਜਾਈਏ।
ਸ੍ਤੁਹਿ ਭੋਜਾਨ੍ਸ੍ਤੁਵਤੋ ਅਸ੍ਯ ਯਾਮਨਿ ਰਣਨ੍ਗਾਵੋ ਨ ਯਵਸੇ । ਯਤਃ ਪੂਰ੍ਵਾਁ ਇਵ ਸਖੀਁਰਨੁ ਹ੍ਵਯ ਗਿਰਾ ਗृਣੀਹਿ ਕਾਮਿਨਃ
ਦਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਵੀ; ਜਿਵੇਂ ਜੰਗੀ ਘੋੜੇ ਨਵੇਂ ਚਾਰੇ ਵੱਲ ਦੌੜਦੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾ, ਤੇ ਇੱਛਾ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਗੀਤ ਗਾ।
ਪ੍ਰ ਸ਼ਰ੍ਧਾਯ ਮਾਰੁਤਾਯ ਸ੍ਵਭਾਨਵ ਇਮਾਂ ਵਾਚਮਨਜਾ ਪਰ੍ਵਤਚ੍ਯੁਤੇ । ਘਰ੍ਮਸ੍ਤੁਭੇ ਦਿਵ ਆ ਪृष੍ਠਯਜ੍ਵਨੇ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਰਵਸੇ ਮਹਿ ਨृਮ੍ਣਮਰ੍ਚਤ
ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਜਥੇ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਨਵੀਂ ਉਪਜੀ ਬਾਣੀ, ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਉਤਰੀ, ਭੇਟ ਕਰ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਵਿਰਤਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਸ਼ਾਨ ਤੇ ਆਸਮਾਨ ਉੱਤੇ ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਗਾ।
ਪ੍ਰ ਵੋ ਮਰੁਤਸ੍ਤਵਿषਾ ਉਦਨ੍ਯਵੋ ਵਯੋਵृਧੋ ਅਸ਼੍ਵਯੁਜਃ ਪਰਿਜ੍ਰਯਃ । ਸਂ ਵਿਦ੍ਯੁਤਾ ਦਧਤਿ ਵਾਸ਼ਤਿ ਤ੍ਰਿਤਃ ਸ੍ਵਰਨ੍ਤ੍ਯਾਪੋऽਵਨਾ ਪਰਿਜ੍ਰਯਃ
ਮਰੁਤੋ, ਤੁਸੀਂ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ, ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਅਸੀਂ ਗੀਤ ਗਾਂਦੇ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਬਿਜਲੀ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ, ਇਕੱਠੇ ਗੂੰਜਦੇ ਹੋ, ਪਾਣੀਆਂ ਵੀ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਮਰੁਤ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਰ੍ਹਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਵਿਦ੍ਯੁਨ੍ਮਹਸੋ ਨਰੋ ਅਸ਼੍ਮਦਿਦ੍ਯਵੋ ਵਾਤਤ੍ਵਿषੋ ਮਰੁਤਃ ਪਰ੍ਵਤਚ੍ਯੁਤਃ । ਅਬ੍ਦਯਾ ਚਿਨ੍ਮੁਹੁਰਾ ਹ੍ਰਾਦੁਨੀਵृਤ ਸ੍ਤਨਯਦਮਾ ਰਭਸਾ ਉਦੋਜਸਃ
ਚਮਕਦਾਰ ਮਰੁਤ, ਜੋ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਤੋਂ ਉਤਰੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਥ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ; ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਵੀ ਵਾਰ ਵਾਰ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ, ਗੱਜਣ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਰ੍ਹਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਵ੍ਯਕ੍ਤੂਨ੍ਰੁਦ੍ਰਾ ਵ੍ਯਹਾਨਿ ਸ਼ਿਕ੍ਵਸੋ ਵ੍ਯਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਵਿ ਰਜਾਂਸਿ ਧੂਤਯਃ । ਵਿ ਯਦਜ੍ਰਾਁ ਅਜਥ ਨਾਵ ਈਂ ਯਥਾ ਵਿ ਦੁਰ੍ਗਾਣਿ ਮਰੁਤੋ ਨਾਹ ਰਿष੍ਯਥ
ਰੁਦ੍ਰਾ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹਨ, ਢੱਕਣਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿੰਦੇ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਜਦ ਤੁਸੀਂ, ਮਰੁਤੋ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਜਹਾਜ਼ ਵਾਂਗ ਲਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਹਾਰਦੇ ਨਹੀਂ।
ਤਦ੍ਵੀਰ੍ਯਂ ਵੋ ਮਰੁਤੋ ਮਹਿਤ੍ਵਨਂ ਦੀਰ੍ਘਂ ਤਤਾਨ ਸੂਰ੍ਯੋ ਨ ਯੋਜਨਮ੍ । ਏਤਾ ਨ ਯਾਮੇ ਅਗृਭੀਤਸ਼ੋਚਿषੋऽਨਸ਼੍ਵਦਾਂ ਯਨ੍ਨ੍ਯਯਾਤਨਾ ਗਿਰਿਮ੍
ਮਰੁਤੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਮਹਾਨਤਾ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵਾਂਗ ਦੂਰ ਤਕ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਯਾਤਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੁਹਾਡੀ ਅੱਗ ਕਦੇ ਫੜੀ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਬਿਨਾ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਪਹਾੜ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਅਭ੍ਰਾਜਿ ਸ਼ਰ੍ਧੋ ਮਰੁਤੋ ਯਦਰ੍ਣਸਂ ਮੋषਥਾ ਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਕਪਨੇਵ ਵੇਧਸਃ । ਅਧ ਸ੍ਮਾ ਨੋ ਅਰਮਤਿਂ ਸਜੋषਸਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ੁਰਿਵ ਯਨ੍ਤਮਨੁ ਨੇषਥਾ ਸੁਗਮ੍
ਮਰੁਤਾਂ ਦਾ ਜਥਾ ਚਮਕਿਆ ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਸੋਹਣੇ ਹੋ ਕੇ, ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਹਰ ਕਦੇ ਰੁੱਖ ਨਹੀਂ ਤੋੜਦਾ; ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਸਾਂਝੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਰਾਹ ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਣ ਵਾਲਾ।
ਨ ਸ ਜੀਯਤੇ ਮਰੁਤੋ ਨ ਹਨ੍ਯਤੇ ਨ ਸ੍ਰੇਧਤਿ ਨ ਵ੍ਯਥਤੇ ਨ ਰਿष੍ਯਤਿ । ਨਾਸ੍ਯ ਰਾਯ ਉਪ ਦਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਨੋਤਯ ऋषਿਂ ਵਾ ਯਂ ਰਾਜਾਨਂ ਵਾ ਸੁषੂਦਥ
ਉਹ, ਮਰੁਤੋ, ਨਾ ਹਾਰਦਾ, ਨਾ ਮਰਦਾ, ਨਾ ਘਟਦਾ, ਨਾ ਕੰਪਦਾ, ਨਾ ਨਸ਼ਟ ਹੁੰਦਾ; ਉਸ ਦੀ ਦੌਲਤ ਵੱਲ ਵੈਰੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਨਿਯੁਤ੍ਵਨ੍ਤੋ ਗ੍ਰਾਮਜਿਤੋ ਯਥਾ ਨਰੋऽਰ੍ਯਮਣੋ ਨ ਮਰੁਤਃ ਕਵਨ੍ਧਿਨਃ । ਪਿਨ੍ਵਨ੍ਤ੍ਯੁਤ੍ਸਂ ਯਦਿਨਾਸੋ ਅਸ੍ਵਰਨ੍ਵ੍ਯੁਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਪृਥਿਵੀਂ ਮਧ੍ਵੋ ਅਨ੍ਧਸਾ
ਜੰਗ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਵਾਂਗ, ਮਰੁਤੋ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਜਥਿਆਂ ਨਾਲ ਕਦੇ ਠੱਗੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ; ਜਦ ਗੀਤਕਾਰ ਗੀਤ ਗਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਭਾਂਡਾ ਭਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸੋਮ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਰਸ ਨਾਲ ਭਿੱਜੋ।
ਪ੍ਰਵਤ੍ਵਤੀਯਂ ਪृਥਿਵੀ ਮਰੁਦ੍ਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਵਤ੍ਵਤੀ ਦ੍ਯੌਰ੍ਭਵਤਿ ਪ੍ਰਯਦ੍ਭ੍ਯਃ । ਪ੍ਰਵਤ੍ਵਤੀਃ ਪਥ੍ਯਾ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਵਤ੍ਵਨ੍ਤਃ ਪਰ੍ਵਤਾ ਜੀਰਦਾਨਵਃ
ਇਹ ਧਰਤੀ ਮਰੁਤਾਂ ਵੱਲ ਝੁਕ ਜਾਵੇ, ਆਸਮਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਜੋ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਰਸਤੇ ਝੁਕ ਜਾਵਣ, ਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਪਹਾੜ ਵੀ ਝੁਕਣ।
ਯਨ੍ਮਰੁਤਃ ਸਭਰਸਃ ਸ੍ਵਰ੍ਣਰਃ ਸੂਰ੍ਯ ਉਦਿਤੇ ਮਦਥਾ ਦਿਵੋ ਨਰਃ । ਨ ਵੋऽਸ਼੍ਵਾਃ ਸ਼੍ਰਥਯਨ੍ਤਾਹ ਸਿਸ੍ਰਤਃ ਸਦ੍ਯੋ ਅਸ੍ਯਾਧ੍ਵਨਃ ਪਾਰਮਸ਼੍ਨੁਥ
ਜਦ, ਮਰੁਤੋ, ਤੁਸੀਂ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਉਗਣ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹੋ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਘੋੜੇ ਦੌੜਦੇ ਹੋਏ ਥੱਕਦੇ ਨਹੀਂ; ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਰਸਤੇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੁਰੰਤ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹੋ।
ਅਂਸੇषੁ ਵ ऋष੍ਟਯਃ ਪਤ੍ਸੁ ਖਾਦਯੋ ਵਕ੍ਸ਼ਸ੍ਸੁ ਰੁਕ੍ਮਾ ਮਰੁਤੋ ਰਥੇ ਸ਼ੁਭਃ । ਅਗ੍ਨਿਭ੍ਰਾਜਸੋ ਵਿਦ੍ਯੁਤੋ ਗਭਸ੍ਤ੍ਯੋਃ ਸ਼ਿਪ੍ਰਾਃ ਸ਼ੀਰ੍षਸੁ ਵਿਤਤਾ ਹਿਰਣ੍ਯਯੀਃ
ਤੁਹਾਡੇ ਮੋਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਬਰਛੀਆਂ, ਪੱਟਾਂ ਉੱਤੇ ਛੁਰੀਆਂ, ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਿਣੇ, ਮਰੁਤੋ, ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚਮਕਦੇ ਹੋ; ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਬਾਂਹਾਂ, ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਜਲੀ, ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਫੈਲੀਆਂ ਹਨ।
ਤਂ ਨਾਕਮਰ੍ਯੋ ਅਗृਭੀਤਸ਼ੋਚਿषਂ ਰੁਸ਼ਤ੍ਪਿਪ੍ਪਲਂ ਮਰੁਤੋ ਵਿ ਧੂਨੁਥ । ਸਮਚ੍ਯਨ੍ਤ ਵृਜਨਾਤਿਤ੍ਵਿषਨ੍ਤ ਯਤ੍ਸ੍ਵਰਨ੍ਤਿ ਘੋषਂ ਵਿਤਤਮृਤਾਯਵਃ
ਉਹ ਅਣਫੜੀ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਚੋਟੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੀ, ਮਰੁਤੋ, ਤੁਸੀਂ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ; ਦੂਰ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਵੱਡੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਦੂਰ ਤਕ ਗੂੰਜਦੀ ਹੈ।
ਯੁष੍ਮਾਦਤ੍ਤਸ੍ਯ ਮਰੁਤੋ ਵਿਚੇਤਸੋ ਰਾਯਃ ਸ੍ਯਾਮ ਰਥ੍ਯੋ ਵਯਸ੍ਵਤਃ । ਨ ਯੋ ਯੁਚ੍ਛਤਿ ਤਿष੍ਯੋ ਯਥਾ ਦਿਵੋऽਸ੍ਮੇ ਰਾਰਨ੍ਤ ਮਰੁਤਃ ਸਹਸ੍ਰਿਣਮ੍
ਮਰੁਤੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਮਿਲੀ ਸਮਝਦਾਰ ਦੌਲਤ, ਵੱਡੀ ਤੇ ਰਥਾਂ ਲਈ ਯੋਗ, ਅਸੀਂ ਲੈ ਸਕੀਏ; ਜੋ ਕਦੇ ਹਾਰਦਾ ਨਹੀਂ, ਪੱਕਾ ਤੀਰੰਦਾਜ਼ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਮਰੁਤੋ, ਸਾਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦੇਵੇ।
ਯੂਯਂ ਰਯਿਂ ਮਰੁਤ ਸ੍ਪਾਰ੍ਹਵੀਰਂ ਯੂਯਮृषਿਮਵਥ ਸਾਮਵਿਪ੍ਰਮ੍ । ਯੂਯਮਰ੍ਵਨ੍ਤਂ ਭਰਤਾਯ ਵਾਜਂ ਯੂਯਂ ਧਤ੍ਥ ਰਾਜਾਨਂ ਸ਼੍ਰੁष੍ਟਿਮਨ੍ਤਮ੍
ਮਰੁਤੋ, ਤੁਸੀਂ ਵੱਡੀ ਤੇ ਵਿਰਤਾ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦੇ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਸਾਮਾ ਗੀਤਕਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਦੌੜਾਕ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦਾ ਇਨਾਮ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਯੋਗ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦਿੰਦੇ ਹੋ।
ਤਦ੍ਵੋ ਯਾਮਿ ਦ੍ਰਵਿਣਂ ਸਦ੍ਯਊਤਯੋ ਯੇਨਾ ਸ੍ਵਰ੍ਣ ਤਤਨਾਮ ਨॄਁਰਭਿ । ਇਦਂ ਸੁ ਮੇ ਮਰੁਤੋ ਹਰ੍ਯਤਾ ਵਚੋ ਯਸ੍ਯ ਤਰੇਮ ਤਰਸਾ ਸ਼ਤਂ ਹਿਮਾਃ
ਮਰੁਤੋ, ਮੈਂ ਉਹ ਦੌਲਤ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਫੈਲਾ ਸਕੀਏ; ਇਹ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਬਚਨ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ, ਮਰੁਤੋ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਸੌ ਜਿਮਿਆਂ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕੀਏ।
ਪ੍ਰਯਜ੍ਯਵੋ ਮਰੁਤੋ ਭ੍ਰਾਜਦृष੍ਟਯੋ ਬृਹਦ੍ਵਯੋ ਦਧਿਰੇ ਰੁਕ੍ਮਵਕ੍ਸ਼ਸਃ । ਈਯਨ੍ਤੇ ਅਸ਼੍ਵੈਃ ਸੁਯਮੇਭਿਰਾਸ਼ੁਭਿਃ ਸ਼ੁਭਂ ਯਾਤਾਮਨੁ ਰਥਾ ਅਵृਤ੍ਸਤ
ਯਜਨਾ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਮਰੁਤੋ, ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ, ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਲੈ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਸਿਖਲਾਈ ਵਾਲੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਤੁਰਦੇ ਹਨ; ਤੁਹਾਡੇ ਰਥ ਚੰਗੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਅੱਗੇ ਵਧਣ।
ਸ੍ਵਯਂ ਦਧਿਧ੍ਵੇ ਤਵਿषੀਂ ਯਥਾ ਵਿਦ ਬृਹਨ੍ਮਹਾਨ੍ਤ ਉਰ੍ਵਿਯਾ ਵਿ ਰਾਜਥ । ਉਤਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਮਮਿਰੇ ਵ੍ਯੋਜਸਾ ਸ਼ੁਭਂ ਯਾਤਾਮਨੁ ਰਥਾ ਅਵृਤ੍ਸਤ
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਆਪ ਹੀ ਲੈ ਕੇ ਚਲਦੇ ਹੋ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਕੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਚਮਕਦੇ ਹੋ। ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਥਾਂ ਨੂੰ ਮਾਪ ਲਿਆ ਹੈ; ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਰਥ ਕਤਾਰ ਵਿਚ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ।
ਸਾਕਂ ਜਾਤਾਃ ਸੁਭ੍ਵਃ ਸਾਕਮੁਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ ਸ਼੍ਰਿਯੇ ਚਿਦਾ ਪ੍ਰਤਰਂ ਵਾਵृਧੁਰ੍ਨਰਃ । ਵਿਰੋਕਿਣਃ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯੇਵ ਰਸ਼੍ਮਯਃ ਸ਼ੁਭਂ ਯਾਤਾਮਨੁ ਰਥਾ ਅਵृਤ੍ਸਤ
ਤੁਸੀਂ ਇਕੱਠੇ ਜਨਮ ਲਏ, ਇਕੱਠੇ ਹੀ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋਏ, ਤੇ ਮਹਿਮਾ ਲਈ ਵੀ ਇਹ ਲੋਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਗਏ। ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਰਥ ਕਤਾਰ ਵਿਚ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ।
ਆਭੂषੇਣ੍ਯਂ ਵੋ ਮਰੁਤੋ ਮਹਿਤ੍ਵਨਂ ਦਿਦृਕ੍ਸ਼ੇਣ੍ਯਂ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯੇਵ ਚਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ । ਉਤੋ ਅਸ੍ਮਾਁ ਅਮृਤਤ੍ਵੇ ਦਧਾਤਨ ਸ਼ੁਭਂ ਯਾਤਾਮਨੁ ਰਥਾ ਅਵृਤ੍ਸਤ
ਮਰੁਤੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਸੋਹਣੀ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਵੇਖਣ ਯੋਗ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਅੱਖ ਵਾਂਗ। ਸਾਨੂੰ ਅਮਰਤਾ ਦਿਓ; ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਰਥ ਕਤਾਰ ਵਿਚ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ।
ਉਦੀਰਯਥਾ ਮਰੁਤਃ ਸਮੁਦ੍ਰਤੋ ਯੂਯਂ ਵृष੍ਟਿਂ ਵਰ੍षਯਥਾ ਪੁਰੀषਿਣਃ । ਨ ਵੋ ਦਸ੍ਰਾ ਉਪ ਦਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਧੇਨਵਃ ਸ਼ੁਭਂ ਯਾਤਾਮਨੁ ਰਥਾ ਅਵृਤ੍ਸਤ
ਮਰੁਤੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਬਰਸਾਤ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ। ਕੋਈ ਅਜੋਕੇ ਗਾਂਵਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀਆਂ; ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਰਥ ਕਤਾਰ ਵਿਚ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ।