ਹ੍ਵਯਾਮ੍ਯਗ੍ਨਿਂ ਪ੍ਰਥਮਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇ ਹ੍ਵਯਾਮਿ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾਵਿਹਾਵਸੇ । ਹ੍ਵਯਾਮਿ ਰਾਤ੍ਰੀਂ ਜਗਤੋ ਨਿਵੇਸ਼ਨੀਂ ਹ੍ਵਯਾਮਿ ਦੇਵਂ ਸਵਿਤਾਰਮੂਤਯੇ
ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਮਦਦ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਠਿਕਾਣਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਆ ਕृष੍ਣੇਨ ਰਜਸਾ ਵਰ੍ਤਮਾਨੋ ਨਿਵੇਸ਼ਯਨ੍ਨਮृਤਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯਂ ਚ । ਹਿਰਣ੍ਯਯੇਨ ਸਵਿਤਾ ਰਥੇਨਾ ਦੇਵੋ ਯਾਤਿ ਭੁਵਨਾਨਿ ਪਸ਼੍ਯਨ੍
ਕਾਲੀ ਖੇਪ ਵਿੱਚ ਚਲਦਾ ਹੋਇਆ, ਅਮਰ ਤੇ ਮਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਠਿਕਾਣਾ ਦਿੰਦਾ, ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੋਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਾਤਿ ਦੇਵਃ ਪ੍ਰਵਤਾ ਯਾਤ੍ਯੁਦ੍ਵਤਾ ਯਾਤਿ ਸ਼ੁਭ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਯਜਤੋ ਹਰਿਭ੍ਯਾਮ੍ । ਆ ਦੇਵੋ ਯਾਤਿ ਸਵਿਤਾ ਪਰਾਵਤੋऽਪ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਦੁਰਿਤਾ ਬਾਧਮਾਨਃ
ਦੇਵਤਾ ਹੇਠਾਂ ਵਾਲੇ ਰਸਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਪਰ ਵਾਲੇ ਰਸਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚਮਕਦੇ ਪੀਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਦੂਰੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਭੀਵृਤਂ ਕृਸ਼ਨੈਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਂ ਹਿਰਣ੍ਯਸ਼ਮ੍ਯਂ ਯਜਤੋ ਬृਹਨ੍ਤਮ੍ । ਆਸ੍ਥਾਦ੍ਰਥਂ ਸਵਿਤਾ ਚਿਤ੍ਰਭਾਨੁਃ ਕृष੍ਣਾ ਰਜਾਂਸਿ ਤਵਿषੀਂ ਦਧਾਨਃ
ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ, ਹਰ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਜੋੜ ਨਾਲ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਪੂਜਣਯੋਗ, ਚਮਕਦਾਰ ਸਵਿਤਾ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਕਾਲੀ ਖੇਪ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਲੈ ਕੇ।
ਵਿ ਜਨਾਞ੍ਛ੍ਯਾਵਾਃ ਸ਼ਿਤਿਪਾਦੋ ਅਖ੍ਯਨ੍ਰਥਂ ਹਿਰਣ੍ਯਪ੍ਰਉਗਂ ਵਹਨ੍ਤਃ । ਸ਼ਸ਼੍ਵਦ੍ਵਿਸ਼ਃ ਸਵਿਤੁਰ੍ਦੈਵ੍ਯਸ੍ਯੋਪਸ੍ਥੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਭੁਵਨਾਨਿ ਤਸ੍ਥੁਃ
ਦੋ ਸੁਨਹਿਰੀ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਾਗਰੂਕ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਡੰਡੇ ਵਾਲਾ ਰਥ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ। ਸਦਾ, ਦੈਵੀ ਸਵਿਤਾ ਦੇ ਗੋਦ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਲੈ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਤਿਸ੍ਰੋ ਦ੍ਯਾਵਃ ਸਵਿਤੁਰ੍ਦ੍ਵਾ ਉਪਸ੍ਥਾਁ ਏਕਾ ਯਮਸ੍ਯ ਭੁਵਨੇ ਵਿਰਾषਾਟ੍ । ਆਣਿਂ ਨ ਰਥ੍ਯਮਮृਤਾਧਿ ਤਸ੍ਥੁਰਿਹ ਬ੍ਰਵੀਤੁ ਯ ਉ ਤਚ੍ਚਿਕੇਤਤ੍
ਸਵਿਤਾ ਦੇ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਅਸਮਾਨ ਹਨ; ਦੋ ਪ੍ਰਗਟ ਹਨ, ਇੱਕ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਰਥ ਦੇ ਧੁਰੇ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਅਮਰ ਉੱਤੇ ਟਿਕੇ ਹਨ। ਜੇਹੜਾ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਦੱਸੇ।
ਵਿ ਸੁਪਰ੍ਣੋ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਣ੍ਯਖ੍ਯਦ੍ਗਭੀਰਵੇਪਾ ਅਸੁਰਃ ਸੁਨੀਥਃ । ਕ੍ਵੇਦਾਨੀਂ ਸੂਰ੍ਯਃ ਕਸ਼੍ਚਿਕੇਤ ਕਤਮਾਂ ਦ੍ਯਾਂ ਰਸ਼੍ਮਿਰਸ੍ਯਾ ਤਤਾਨ
ਸੁੰਦਰ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲਾ ਨੇ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਾਗਰੂਕ ਕੀਤਾ; ਗਹਿਰੀ ਥਰਥਰਾਹਟ ਵਾਲਾ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਅਸੁਰ, ਚੰਗੀ ਰਾਹ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ। ਹੁਣ ਸੂਰਜ ਕਿੱਥੇ ਹੈ? ਕੌਣ ਇਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ? ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਣ ਕਿਹੜੇ ਅਸਮਾਨ ਤੱਕ ਫੈਲੀ ਹੈ?
ਅष੍ਟੌ ਵ੍ਯਖ੍ਯਤ੍ਕਕੁਭਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰੀ ਧਨ੍ਵ ਯੋਜਨਾ ਸਪ੍ਤ ਸਿਨ੍ਧੂਨ੍ । ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਃ ਸਵਿਤਾ ਦੇਵ ਆਗਾਦ੍ਦਧਦ੍ਰਤ੍ਨਾ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਵਾਰ੍ਯਾਣਿ
ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਅੱਠ ਦਿਸਾਵਾਂ, ਤਿੰਨ ਰੇਤਾਂ, ਸੱਤ ਦਰਿਆ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਦੱਸੇ; ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਸਵਿਤਾ, ਦੇਵਤਾ, ਆਇਆ ਹੈ, ਭਗਤ ਨੂੰ ਖਜਾਨੇ ਅਤੇ ਚਾਹੀਦੇ ਦਾਤਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਹਿਰਣ੍ਯਪਾਣਿਃ ਸਵਿਤਾ ਵਿਚਰ੍षਣਿਰੁਭੇ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਅਨ੍ਤਰੀਯਤੇ । ਅਪਾਮੀਵਾਂ ਬਾਧਤੇ ਵੇਤਿ ਸੂਰ੍ਯਮਭਿ ਕृष੍ਣੇਨ ਰਜਸਾ ਦ੍ਯਾਮृਣੋਤਿ
ਸੋਨੇ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲਾ ਸਵਿਤਾ, ਕਰਤਬ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਦੋਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚਕਾਰ ਚਲਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਤੋਂ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਾਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਹਿਰਣ੍ਯਹਸ੍ਤੋ ਅਸੁਰਃ ਸੁਨੀਥਃ ਸੁਮृਲ਼ੀਕਃ ਸ੍ਵਵਾਁ ਯਾਤ੍ਵਰ੍ਵਾਙ੍ । ਅਪਸੇਧਨ੍ਰਕ੍ਸ਼ਸੋ ਯਾਤੁਧਾਨਾਨਸ੍ਥਾਦ੍ਦੇਵਃ ਪ੍ਰਤਿਦੋषਂ ਗृਣਾਨਃ
ਸੋਨੇ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲਾ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਅਸੁਰ, ਚੰਗੀ ਰਾਹ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ, ਮਿਹਰਬਾਨ, ਆਪ ਹੀ ਚਮਕਣ ਵਾਲਾ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਰਾਖਸਾਂ ਅਤੇ ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਾ ਹਰ ਸ਼ਾਮ ਸਤਿਕਾਰਿਤ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯੇ ਤੇ ਪਨ੍ਥਾਃ ਸਵਿਤਃ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾਸੋऽਰੇਣਵਃ ਸੁਕृਤਾ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ । ਤੇਭਿਰ੍ਨੋ ਅਦ੍ਯ ਪਥਿਭਿਃ ਸੁਗੇਭੀ ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਚ ਨੋ ਅਧਿ ਚ ਬ੍ਰੂਹਿ ਦੇਵ
ਤੇਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਰਸਤੇ, ਸਵਿਤਾ, ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵਿੱਚ ਧੂੜ ਰਹਿਤ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਸਾਨ ਰਾਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਬੋਲ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ।
ਪ੍ਰ ਵੋ ਯਹ੍ਵਂ ਪੁਰੂਣਾਂ ਵਿਸ਼ਾਂ ਦੇਵਯਤੀਨਾਮ੍ । ਅਗ੍ਨਿਂ ਸੂਕ੍ਤੇਭਿਰ੍ਵਚੋਭਿਰੀਮਹੇ ਯਂ ਸੀਮਿਦਨ੍ਯ ਈਲ਼ਤੇ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਬਹੁਤ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ—ਅਗਨਿ, ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਸਭ ਵੀ ਚਾਹਦੇ ਹਨ।
ਜਨਾਸੋ ਅਗ੍ਨਿਂ ਦਧਿਰੇ ਸਹੋਵृਧਂ ਹਵਿष੍ਮਨ੍ਤੋ ਵਿਧੇਮ ਤੇ । ਸ ਤ੍ਵਂ ਨੋ ਅਦ੍ਯ ਸੁਮਨਾ ਇਹਾਵਿਤਾ ਭਵਾ ਵਾਜੇषੁ ਸਨ੍ਤ੍ਯ
ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਦੇ ਹਾਂ; ਤਾਂ ਤੂੰ ਅੱਜ ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਕ ਬਣ।
ਪ੍ਰ ਤ੍ਵਾ ਦੂਤਂ ਵृਣੀਮਹੇ ਹੋਤਾਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਵੇਦਸਮ੍ । ਮਹਸ੍ਤੇ ਸਤੋ ਵਿ ਚਰਨ੍ਤ੍ਯਰ੍ਚਯੋ ਦਿਵਿ ਸ੍ਪृਸ਼ਨ੍ਤਿ ਭਾਨਵਃ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਦੂਤ, ਹੋਤਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ; ਤੇਰੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਫਿਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇਰੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਛੁਹਦੀਆਂ ਹਨ।
ਦੇਵਾਸਸ੍ਤ੍ਵਾ ਵਰੁਣੋ ਮਿਤ੍ਰੋ ਅਰ੍ਯਮਾ ਸਂ ਦੂਤਂ ਪ੍ਰਤ੍ਨਮਿਨ੍ਧਤੇ । ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਸੋ ਅਗ੍ਨੇ ਜਯਤਿ ਤ੍ਵਯਾ ਧਨਂ ਯਸ੍ਤੇ ਦਦਾਸ਼ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ—ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ, ਅਰਯਮਾਨ—ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਪੁਰਾਣਾ ਦੂਤ ਬਣਾਇਆ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਅਗਨਿ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰਾ ਧਨ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮਨ੍ਦ੍ਰੋ ਹੋਤਾ ਗृਹਪਤਿਰਗ੍ਨੇ ਦੂਤੋ ਵਿਸ਼ਾਮਸਿ । ਤ੍ਵੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਸਂਗਤਾਨਿ ਵ੍ਰਤਾ ਧ੍ਰੁਵਾ ਯਾਨਿ ਦੇਵਾ ਅਕृਣ੍ਵਤ
ਖੁਸ਼ ਹੋਤਰ, ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਦੂਤ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਪੱਕੇ ਨਿਯਮ ਇਕੱਠੇ ਹਨ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਟੱਲ ਬਣਾਏ ਹਨ।
ਤ੍ਵੇ ਇਦਗ੍ਨੇ ਸੁਭਗੇ ਯਵਿष੍ਠ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵਮਾ ਹੂਯਤੇ ਹਵਿਃ । ਸ ਤ੍ਵਂ ਨੋ ਅਦ੍ਯ ਸੁਮਨਾ ਉਤਾਪਰਂ ਯਕ੍ਸ਼ਿ ਦੇਵਾਨ੍ਸੁਵੀਰ੍ਯਾ
ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਭਾਗਾ ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨ, ਹਰ ਭੇਟ ਸੱਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਤਾਂ ਤੂੰ ਅੱਜ ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ, ਵੀਰਤਾ ਨਾਲ।
ਤਂ ਘੇਮਿਤ੍ਥਾ ਨਮਸ੍ਵਿਨ ਉਪ ਸ੍ਵਰਾਜਮਾਸਤੇ । ਹੋਤ੍ਰਾਭਿਰਗ੍ਨਿਂ ਮਨੁषਃ ਸਮਿਨ੍ਧਤੇ ਤਿਤਿਰ੍ਵਾਂਸੋ ਅਤਿ ਸ੍ਰਿਧਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਉਸਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਪ ਹੀ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਆਪਣੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਘ੍ਨਨ੍ਤੋ ਵृਤ੍ਰਮਤਰਨ੍ਰੋਦਸੀ ਅਪ ਉਰੁ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਚਕ੍ਰਿਰੇ । ਭੁਵਤ੍ਕਣ੍ਵੇ ਵृषਾ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨ੍ਯਾਹੁਤਃ ਕ੍ਰਨ੍ਦਦਸ਼੍ਵੋ ਗਵਿष੍ਟਿषੁ
ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਦੋ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਗਏ, ਵੱਸਣ ਲਈ ਵੱਡੀ ਥਾਂ ਬਣਾਈ; ਕਣਵਾ ਲਈ, ਸਿੰਘ, ਮਹਿਮਾ ਲਈ ਸੱਦਾ ਗਿਆ, ਗੋ-ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਰੌਲਾ ਕਰਦਾ।
ਸਂ ਸੀਦਸ੍ਵ ਮਹਾਁ ਅਸਿ ਸ਼ੋਚਸ੍ਵ ਦੇਵਵੀਤਮਃ । ਵਿ ਧੂਮਮਗ੍ਨੇ ਅਰੁषਂ ਮਿਯੇਧ੍ਯ ਸृਜ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤ ਦਰ੍ਸ਼ਤਮ੍
ਇਕਠੇ ਬੈਠ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਹੈ; ਚਮਕ, ਸਭ ਤੋਂ ਪੂਜਣਯੋਗ; ਆਪਣਾ ਲਾਲ ਧੂੰਆਂ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਉਤਾਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਰੌਣਕਦਾਰ।
ਯਂ ਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾਸੋ ਮਨਵੇ ਦਧੁਰਿਹ ਯਜਿष੍ਠਂ ਹਵ੍ਯਵਾਹਨ । ਯਂ ਕਣ੍ਵੋ ਮੇਧ੍ਯਾਤਿਥਿਰ੍ਧਨਸ੍ਪृਤਂ ਯਂ ਵृषਾ ਯਮੁਪਸ੍ਤੁਤਃ
ਤੈਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇੱਥੇ ਮਨੂ ਲਈ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਪੂਜਾ ਲਈ, ਭੇਟਾਂ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਣਵਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਹਿਮਾਨ, ਜਗਾਇਆ, ਧਨ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਿੰਘ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਨੇ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ।
ਯਮਗ੍ਨਿਂ ਮੇਧ੍ਯਾਤਿਥਿਃ ਕਣ੍ਵ ਈਧ ऋਤਾਦਧਿ । ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰੇषੋ ਦੀਦਿਯੁਸ੍ਤਮਿਮਾ ऋਚਸ੍ਤਮਗ੍ਨਿਂ ਵਰ੍ਧਯਾਮਸਿ
ਅਗਨਿ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਣਵਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਹਿਮਾਨ, ਸੱਚ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜਗਾਇਆ—ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਰਿਕਾਵਾਂ ਉਸ ਲਈ ਹਨ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਾਂ।
ਰਾਯਸ੍ਪੂਰ੍ਧਿ ਸ੍ਵਧਾਵੋऽਸ੍ਤਿ ਹਿ ਤੇऽਗ੍ਨੇ ਦੇਵੇष੍ਵਾਪ੍ਯਮ੍ । ਤ੍ਵਂ ਵਾਜਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯਸ੍ਯ ਰਾਜਸਿ ਸ ਨੋ ਮृਲ਼ ਮਹਾਁ ਅਸਿ
ਹੇ ਅੱਗਨਿ, ਤੂੰ ਧਨ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈਂ, ਤੇਰੀ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਹੈ। ਤੂੰ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਇਜ਼ਤ ਦੀ ਰਾਣੀ ਹੈਂ; ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਹੈਂ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵ ਊ षੁ ਣ ਊਤਯੇ ਤਿष੍ਠਾ ਦੇਵੋ ਨ ਸਵਿਤਾ । ਊਰ੍ਧ੍ਵੋ ਵਾਜਸ੍ਯ ਸਨਿਤਾ ਯਦਞ੍ਜਿਭਿਰ੍ਵਾਘਦ੍ਭਿਰ੍ਵਿਹ੍ਵਯਾਮਹੇ
ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਉੱਠ, ਸਾਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ ਵਾਂਗ ਸਿੱਧਾ ਖੜ੍ਹ। ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਵਾਂਗ ਉੱਚੀ ਹੋ ਜਾ, ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵੋ ਨਃ ਪਾਹ੍ਯਂਹਸੋ ਨਿ ਕੇਤੁਨਾ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਸਮਤ੍ਰਿਣਂ ਦਹ । ਕृਧੀ ਨ ਊਰ੍ਧ੍ਵਾਞ੍ਚਰਥਾਯ ਜੀਵਸੇ ਵਿਦਾ ਦੇਵੇषੁ ਨੋ ਦੁਵਃ
ਸਾਨੂੰ ਉੱਪਰੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਬਚਾ; ਹਰ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇ। ਸਾਨੂੰ ਜੀਵਨ ਲਈ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕਿਰਪਾ ਦਿਖਾ।
ਪਾਹਿ ਨੋ ਅਗ੍ਨੇ ਰਕ੍ਸ਼ਸਃ ਪਾਹਿ ਧੂਰ੍ਤੇਰਰਾਵ੍ਣਃ । ਪਾਹਿ ਰੀषਤ ਉਤ ਵਾ ਜਿਘਾਂਸਤੋ ਬृਹਦ੍ਭਾਨੋ ਯਵਿष੍ਠ੍ਯ
ਹੇ ਅੱਗਨਿ, ਸਾਨੂੰ ਰਾਖਸ਼ ਤੋਂ ਬਚਾ, ਸਾਨੂੰ ਦੁੱਖ ਅਤੇ ਬੁਰੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਬਚਾ। ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਮਾਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਬਚਾ, ਹੇ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਚਮਕ ਵਾਲੀ।
ਘਨੇਵ ਵਿष੍ਵਗ੍ਵਿ ਜਹ੍ਯਰਾਵ੍ਣਸ੍ਤਪੁਰ੍ਜਮ੍ਭ ਯੋ ਅਸ੍ਮਧ੍ਰੁਕ੍ । ਯੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਸ਼ਿਸ਼ੀਤੇ ਅਤ੍ਯਕ੍ਤੁਭਿਰ੍ਮਾ ਨਃ ਸ ਰਿਪੁਰੀਸ਼ਤ
ਹਮਰ ਵਾਂਗ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਬੁਰੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕੁੱਟ, ਹੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਮੰਦ ਕਰਮਾਂ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਸਾਡਾ ਵੈਰੀ ਨਾ ਬਣੇ ਜਾਂ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਨਾ ਕਰੇ।
ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਵਵ੍ਨੇ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮਗ੍ਨਿਃ ਕਣ੍ਵਾਯ ਸੌਭਗਮ੍ । ਅਗ੍ਨਿਃ ਪ੍ਰਾਵਨ੍ਮਿਤ੍ਰੋਤ ਮੇਧ੍ਯਾਤਿਥਿਮਗ੍ਨਿਃ ਸਾਤਾ ਉਪਸ੍ਤੁਤਮ੍
ਅੱਗਨਿ ਨੇ ਤਾਕਤ ਦਿੱਤੀ, ਅੱਗਨਿ ਨੇ ਕਣਵਾ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦਿੱਤੀ। ਅੱਗਨਿ ਨੇ ਮਿਤ੍ਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਹਿਮਾਨ ਲਿਆਇਆ; ਅੱਗਨਿ ਨੇ ਉਹ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਸਰਾਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਨਾ ਤੁਰ੍ਵਸ਼ਂ ਯਦੁਂ ਪਰਾਵਤ ਉਗ੍ਰਾਦੇਵਂ ਹਵਾਮਹੇ । ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਨਯਨ੍ਨਵਵਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਬृਹਦ੍ਰਥਂ ਤੁਰ੍ਵੀਤਿਂ ਦਸ੍ਯਵੇ ਸਹਃ
ਅਸੀਂ ਅੱਗਨਿ ਨਾਲ ਦੂਰੋਂ ਤੁਰਵਸ਼ ਅਤੇ ਯਦੁ ਨੂੰ, ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਅੱਗਨਿ ਨੇ ਅਵਵਸਥਾ, ਬ੍ਰਹਦਰਥ ਅਤੇ ਤੁਰਵੀਤੀ ਨੂੰ ਦਾਸਯੁ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਲਈ ਲੈ ਗਿਆ।
ਨਿ ਤ੍ਵਾਮਗ੍ਨੇ ਮਨੁਰ੍ਦਧੇ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਜਨਾਯ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤੇ । ਦੀਦੇਥ ਕਣ੍ਵ ऋਤਜਾਤ ਉਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਯਂ ਨਮਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਕृष੍ਟਯਃ
ਮਨੁ ਨੇ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਅੱਗਨਿ, ਸਦੀਵੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਚਾਨਣ ਬਣਾਇਆ। ਕਣਵਾ, ਸੱਚ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਜਲਾਇਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੋਕ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।