ਪ੍ਰਯੁਞ੍ਜਤੀ ਦਿਵ ਏਤਿ ਬ੍ਰੁਵਾਣਾ ਮਹੀ ਮਾਤਾ ਦੁਹਿਤੁਰ੍ਬੋਧਯਨ੍ਤੀ । ਆਵਿਵਾਸਨ੍ਤੀ ਯੁਵਤਿਰ੍ਮਨੀषਾ ਪਿਤृਭ੍ਯ ਆ ਸਦਨੇ ਜੋਹੁਵਾਨਾ
ਉਹ ਚਲ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਅਕਾਸ਼ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੀ ਹੈ, ਸੁਣਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਵੱਡੀ ਮਾਂ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਨੌਜਵਾਨ, ਸੋਚ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਪਿਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰ 'ਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਅਜਿਰਾਸਸ੍ਤਦਪ ਈਯਮਾਨਾ ਆਤਸ੍ਥਿਵਾਂਸੋ ਅਮृਤਸ੍ਯ ਨਾਭਿਮ੍ । ਅਨਨ੍ਤਾਸ ਉਰਵੋ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ ਸੀਂ ਪਰਿ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਯਨ੍ਤਿ ਪਨ੍ਥਾਃ
ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਕੇਂਦਰ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਤਹੀਣ ਰਸਤੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਇਕੱਠੇ ਤੁਰਦੇ ਹਨ।
ਉਕ੍ਸ਼ਾ ਸਮੁਦ੍ਰੋ ਅਰੁषਃ ਸੁਪਰ੍ਣਃ ਪੂਰ੍ਵਸ੍ਯ ਯੋਨਿਂ ਪਿਤੁਰਾ ਵਿਵੇਸ਼ । ਮਧ੍ਯੇ ਦਿਵੋ ਨਿਹਿਤਃ ਪृਸ਼੍ਨਿਰਸ਼੍ਮਾ ਵਿ ਚਕ੍ਰਮੇ ਰਜਸਸ੍ਪਾਤ੍ਯਨ੍ਤੌ
ਸਾਂਡ, ਸਮੁੰਦਰ, ਲਾਲੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਪੁਰਾਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਵੜ ਗਿਆ। ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਚਿੱਟਾ ਪੱਥਰ ਦੋਨੋਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੱਕ ਫੈਲ ਗਿਆ।
ਚਤ੍ਵਾਰ ਈਂ ਬਿਭ੍ਰਤਿ ਕ੍ਸ਼ੇਮਯਨ੍ਤੋ ਦਸ਼ ਗਰ੍ਭਂ ਚਰਸੇ ਧਾਪਯਨ੍ਤੇ । ਤ੍ਰਿਧਾਤਵਃ ਪਰਮਾ ਅਸ੍ਯ ਗਾਵੋ ਦਿਵਸ਼੍ਚਰਨ੍ਤਿ ਪਰਿ ਸਦ੍ਯੋ ਅਨ੍ਤਾਨ੍
ਚਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ, ਦਸ ਗਰਭ ਨੂੰ ਚਲਣ ਲਈ ਪਾਲਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਉੱਚੀਆਂ ਗਾਵਾਂ, ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਅੰਤਾਂ 'ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇਦਂ ਵਪੁਰ੍ਨਿਵਚਨਂ ਜਨਾਸਸ਼੍ਚਰਨ੍ਤਿ ਯਨ੍ਨਦ੍ਯਸ੍ਤਸ੍ਥੁਰਾਪਃ । ਦ੍ਵੇ ਯਦੀਂ ਬਿਭृਤੋ ਮਾਤੁਰਨ੍ਯੇ ਇਹੇਹ ਜਾਤੇ ਯਮ੍ਯਾ ਸਬਨ੍ਧੂ
ਇਹ ਰੂਪ, ਇਹ ਥਾਂ, ਲੋਕ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਨਦੀਆਂ, ਪਾਣੀਆਂ, ਥਿਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਦੋ ਮਾਂ ਨੂੰ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ, ਹੋਰ ਇੱਥੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜੁੜਵਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਬੰਧੀਆਂ ਨਾਲ।
ਵਿ ਤਨ੍ਵਤੇ ਧਿਯੋ ਅਸ੍ਮਾ ਅਪਾਂਸਿ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾ ਪੁਤ੍ਰਾਯ ਮਾਤਰੋ ਵਯਨ੍ਤਿ । ਉਪਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ੇ ਵृषਣੋ ਮੋਦਮਾਨਾ ਦਿਵਸ੍ਪਥਾ ਵਧ੍ਵੋ ਯਨ੍ਤ੍ਯਚ੍ਛ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਉਸ ਲਈ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਾਣੀਆਂ ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਲਈ ਵਸਤ੍ਰ ਬੁਣਦੀਆਂ ਹਨ। ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਵਧੂਆਂ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਰਸਤੇ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਦਸ੍ਤੁ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਤਦਗ੍ਨੇ ਸ਼ਂ ਯੋਰਸ੍ਮਭ੍ਯਮਿਦਮਸ੍ਤੁ ਸ਼ਸ੍ਤਮ੍ । ਅਸ਼ੀਮਹਿ ਗਾਧਮੁਤ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਂ ਨਮੋ ਦਿਵੇ ਬृਹਤੇ ਸਾਦਨਾਯ
ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਅੱਗ, ਇਹ ਸਾਡੀ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ। ਅਸੀਂ ਗਹਿਰਾਈ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਆਧਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ; ਵੱਡੇ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਲਈ।
ਕਦੁ ਪ੍ਰਿਯਾਯ ਧਾਮ੍ਨੇ ਮਨਾਮਹੇ ਸ੍ਵਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਯ ਸ੍ਵਯਸ਼ਸੇ ਮਹੇ ਵਯਮ੍ । ਆਮੇਨ੍ਯਸ੍ਯ ਰਜਸੋ ਯਦਭ੍ਰ ਆਁ ਅਪੋ ਵृਣਾਨਾ ਵਿਤਨੋਤਿ ਮਾਯਿਨੀ
ਪਿਆਰੇ ਘਰ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ, ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੇ ਤੇ ਮਹਾਨ ਲਈ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਖੇਤਰ ਤੋਂ, ਅਜਬ ਨੇ ਪਾਣੀਆਂ ਚੁਣ ਕੇ ਫੈਲਾਈਆਂ।
ਤਾ ਅਤ੍ਨਤ ਵਯੁਨਂ ਵੀਰਵਕ੍ਸ਼ਣਂ ਸਮਾਨ੍ਯਾ ਵृਤਯਾ ਵਿਸ਼੍ਵਮਾ ਰਜਃ । ਅਪੋ ਅਪਾਚੀਰਪਰਾ ਅਪੇਜਤੇ ਪ੍ਰ ਪੂਰ੍ਵਾਭਿਸ੍ਤਿਰਤੇ ਦੇਵਯੁਰ੍ਜਨਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਸਤਾ, ਜੋਰ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਾਂਝਾ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਫੈਲਾਇਆ। ਪਾਣੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਹੋਰ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਈਆਂ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਪਹਿਲਿਆਂ ਨਾਲ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਆ ਗ੍ਰਾਵਭਿਰਹਨ੍ਯੇਭਿਰਕ੍ਤੁਭਿਰ੍ਵਰਿष੍ਠਂ ਵਜ੍ਰਮਾ ਜਿਘਰ੍ਤਿ ਮਾਯਿਨਿ । ਸ਼ਤਂ ਵਾ ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਚਰਨ੍ਸ੍ਵੇ ਦਮੇ ਸਂਵਰ੍ਤਯਨ੍ਤੋ ਵਿ ਚ ਵਰ੍ਤਯਨ੍ਨਹਾ
ਪੱਥਰਾਂ, ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਿਜਲੀ ਨੂੰ ਵੱਜਦਾ ਹੈ, ਅਜਬ। ਚਾਹੇ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸੌ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਇਕੱਠੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋਏ, ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਵਟਦੇ ਹਨ।
ਤਾਮਸ੍ਯ ਰੀਤਿਂ ਪਰਸ਼ੋਰਿਵ ਪ੍ਰਤ੍ਯਨੀਕਮਖ੍ਯਂ ਭੁਜੇ ਅਸ੍ਯ ਵਰ੍ਪਸਃ । ਸਚਾ ਯਦਿ ਪਿਤੁਮਨ੍ਤਮਿਵ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਰਤ੍ਨਂ ਦਧਾਤਿ ਭਰਹੂਤਯੇ ਵਿਸ਼ੇ
ਉਸ ਦਾ ਰਸਤਾ, ਕੁਹਾੜੀ ਦੇ ਧਾਰ ਵਾਂਗ, ਵੈਰੀ ਵੱਲ ਮੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਸਾਥੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਭੇਟ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਘਰ ਵਿੱਚ ਖਜ਼ਾਨਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਸ ਜਿਹ੍ਵਯਾ ਚਤੁਰਨੀਕ ऋਞ੍ਜਤੇ ਚਾਰੁ ਵਸਾਨੋ ਵਰੁਣੋ ਯਤਨ੍ਨਰਿਮ੍ । ਨ ਤਸ੍ਯ ਵਿਦ੍ਮ ਪੁਰੁषਤ੍ਵਤਾ ਵਯਂ ਯਤੋ ਭਗਃ ਸਵਿਤਾ ਦਾਤਿ ਵਾਰ੍ਯਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੀ ਚਾਰ-ਮੂੰਹੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਸੋਹਣੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਵਰੁਣ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਮਰਦਾਨਗੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਭਾਗਾ ਤੇ ਸਵਿਤਾ ਇਨਾਮ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਦੇਵਂ ਵੋ ਅਦ੍ਯ ਸਵਿਤਾਰਮੇषੇ ਭਗਂ ਚ ਰਤ੍ਨਂ ਵਿਭਜਨ੍ਤਮਾਯੋਃ । ਆ ਵਾਂ ਨਰਾ ਪੁਰੁਭੁਜਾ ਵਵृਤ੍ਯਾਂ ਦਿਵੇਦਿਵੇ ਚਿਦਸ਼੍ਵਿਨਾ ਸਖੀਯਨ੍
ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਨੂੰ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਭਾਗਾ, ਜੋ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਤੇ ਦੌਲਤ ਵੰਡਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਮੁੜੋ; ਹਰ ਰੋਜ਼, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਦੋਸਤ ਵਾਂਗ।
ਪ੍ਰਤਿ ਪ੍ਰਯਾਣਮਸੁਰਸ੍ਯ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਸੂਕ੍ਤੈਰ੍ਦੇਵਂ ਸਵਿਤਾਰਂ ਦੁਵਸ੍ਯ । ਉਪ ਬ੍ਰੁਵੀਤ ਨਮਸਾ ਵਿਜਾਨਞ੍ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਚ ਰਤ੍ਨਂ ਵਿਭਜਨ੍ਤਮਾਯੋਃ
ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਸਵਿਤਾ ਨੂੰ ਸੂਕਤਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰੋ। ਨਮਸਕਾਰ ਤੇ ਸਮਝ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੋਲੋ, ਜੋ ਮੁੱਖ ਹੈ, ਜੋ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਤੇ ਦੌਲਤ ਵੰਡਦਾ ਹੈ।
ਅਦਤ੍ਰਯਾ ਦਯਤੇ ਵਾਰ੍ਯਾਣਿ ਪੂषਾ ਭਗੋ ਅਦਿਤਿਰ੍ਵਸ੍ਤ ਉਸ੍ਰਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵਰੁਣੋ ਮਿਤ੍ਰੋ ਅਗ੍ਨਿਰਹਾਨਿ ਭਦ੍ਰਾ ਜਨਯਨ੍ਤ ਦਸ੍ਮਾਃ
ਪੂਸ਼ਾ, ਭਗਾ, ਅਦਿਤੀ, ਵਸਤੁ ਅਤੇ ਉਸ਼ਾ ਆਪਣੀ ਦਇਆ ਨਾਲ ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਇੰਦਰ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਅਗਨਿ — ਇਹ ਅਸਚਰਜ ਭਰੇ ਦੇਵਤਾ ਸਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਸੁਭ ਦਿਨ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤਨ੍ਨੋ ਅਨਰ੍ਵਾ ਸਵਿਤਾ ਵਰੂਥਂ ਤਤ੍ਸਿਨ੍ਧਵ ਇषਯਨ੍ਤੋ ਅਨੁ ਗ੍ਮਨ੍ । ਉਪ ਯਦ੍ਵੋਚੇ ਅਧ੍ਵਰਸ੍ਯ ਹੋਤਾ ਰਾਯਃ ਸ੍ਯਾਮ ਪਤਯੋ ਵਾਜਰਤ੍ਨਾਃ
ਸਾਵਿਤਾ, ਜੋ ਸਦਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ; ਨਦੀਆਂ ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਵਿੱਚ ਵਹਿ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਜਦ ਮੈਂ ਯਜਨਾ ਦੇ ਪੂਜਾਰੀ ਵਜੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਧਨ ਅਤੇ ਇਨਾਮਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬਣੀਏ।
ਪ੍ਰ ਯੇ ਵਸੁਭ੍ਯ ਈਵਦਾ ਨਮੋ ਦੁਰ੍ਯੇ ਮਿਤ੍ਰੇ ਵਰੁਣੇ ਸੂਕ੍ਤਵਾਚਃ । ਅਵੈਤ੍ਵਭ੍ਵਂ ਕृਣੁਤਾ ਵਰੀਯੋ ਦਿਵਸ੍ਪृਥਿਵ੍ਯੋਰਵਸਾ ਮਦੇਮ
ਜੋ ਵਸੁਆਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਦੂਰ ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਭਜਨ ਨਾਲ ਸਲਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ — ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਵਧੀਆ ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਣ; ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਰਹੀਏ।
ਵਿਸ਼੍ਵੋ ਦੇਵਸ੍ਯ ਨੇਤੁਰ੍ਮਰ੍ਤੋ ਵੁਰੀਤ ਸਖ੍ਯਮ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵੋ ਰਾਯ ਇषੁਧ੍ਯਤਿ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਵृਣੀਤ ਪੁष੍ਯਸੇ
ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਨੇਤृत्व ਦੀ ਮਿਤ੍ਰਤਾ ਲੱਭੇ; ਹਰ ਕੋਈ ਧਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰੇ, ਇਜ਼ਤ ਚੁਣੇ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰੱਕੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖੇ।
ਤੇ ਤੇ ਦੇਵ ਨੇਤਰ੍ਯੇ ਚੇਮਾਁ ਅਨੁਸ਼ਸੇ । ਤੇ ਰਾਯਾ ਤੇ ਹ੍ਯਾਪृਚੇ ਸਚੇਮਹਿ ਸਚਥ੍ਯੈਃ
ਹੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਨੇਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਸਹੀ ਰਸਤੇ ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹੋ — ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਧਨ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਪਾਈਏ, ਅਤੇ ਸੱਚੀ ਸੰਗਤ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਰਹੀਏ।
ਅਤੋ ਨ ਆ ਨॄਨਤਿਥੀਨਤਃ ਪਤ੍ਨੀਰ੍ਦਸ਼ਸ੍ਯਤ । ਆਰੇ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਪਥੇष੍ਠਾਂ ਦ੍ਵਿषੋ ਯੁਯੋਤੁ ਯੂਯੁਵਿਃ
ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਲੋਕਾਂ, ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਅਤੇ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰ ਦੇਵੇ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਵੈਰ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਵਾਲੇ ਰਸਤੇ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ।
ਯਤ੍ਰ ਵਹ੍ਨਿਰਭਿਹਿਤੋ ਦੁਦ੍ਰਵਦ੍ਦ੍ਰੋਣ੍ਯਃ ਪਸ਼ੁਃ । ਨृਮਣਾ ਵੀਰਪਸ੍ਤ੍ਯੋऽਰ੍ਣਾ ਧੀਰੇਵ ਸਨਿਤਾ
ਜਿੱਥੇ ਅਗਨਿ ਜਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਪਸ਼ੂ ਨਾਂਦ ਵਿੱਚ ਦੌੜਦੇ ਹਨ; ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਵਿਰਲੇ ਘਰਾਂ ਦੀ ਤਰੱਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਬੁਧੀਮਾਨ ਲਾਭ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਏष ਤੇ ਦੇਵ ਨੇਤਾ ਰਥਸ੍ਪਤਿਃ ਸ਼ਂ ਰਯਿਃ । ਸ਼ਂ ਰਾਯੇ ਸ਼ਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤਯ ਇषਸ੍ਤੁਤੋ ਮਨਾਮਹੇ ਦੇਵਸ੍ਤੁਤੋ ਮਨਾਮਹੇ
ਇਹ ਤੇਰਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨੇਤਾ ਹੈ, ਰਥਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਤਕਦੀਰ ਅਤੇ ਧਨ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਚੰਗੀ ਤਰੱਕੀ, ਸੁਖ-ਸਾਲੀ ਲਈ, ਉਸ ਦੀ ਦਾਤਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਅਗ੍ਨੇ ਸੁਤਸ੍ਯ ਪੀਤਯੇ ਵਿਸ਼੍ਵੈਰੂਮੇਭਿਰਾ ਗਹਿ । ਦੇਵੇਭਿਰ੍ਹਵ੍ਯਦਾਤਯੇ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸੋਮਾ ਦੇ ਰਸ ਪੀਣ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਆ; ਹਵਨ ਦੀ ਭੇਟ ਲੈਣ ਲਈ ਆ।
ऋਤਧੀਤਯ ਆ ਗਤ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਾਣੋ ਅਧ੍ਵਰਮ੍ । ਅਗ੍ਨੇਃ ਪਿਬਤ ਜਿਹ੍ਵਯਾ
ਜੋ ਸਚੀ ਸਮਝ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਯਜਨਾ ਤੇ ਆਓ; ਅਗਨਿ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਪੀਓ।
ਵਿਪ੍ਰੇਭਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰ ਸਨ੍ਤ੍ਯ ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਯਾਵਭਿਰਾ ਗਹਿ । ਦੇਵੇਭਿਃ ਸੋਮਪੀਤਯੇ
ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨਾਲ, ਸਵੇਰ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਆ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ ਆ।
ਅਯਂ ਸੋਮਸ਼੍ਚਮੂ ਸੁਤੋऽਮਤ੍ਰੇ ਪਰਿ षਿਚ੍ਯਤੇ । ਪ੍ਰਿਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਵਾਯਵੇ
ਇਹ ਸੋਮਾ, ਕਟੋਰੇ ਵਿੱਚ ਰਸਿਆ ਹੋਇਆ, ਬਿਨਾ ਹੱਦ ਦੇ ਵਗਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਾਯੂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਵਾਯਵਾ ਯਾਹਿ ਵੀਤਯੇ ਜੁषਾਣੋ ਹਵ੍ਯਦਾਤਯੇ । ਪਿਬਾ ਸੁਤਸ੍ਯਾਨ੍ਧਸੋ ਅਭਿ ਪ੍ਰਯਃ
ਹੇ ਵਾਯੂ, ਪੀਣ ਲਈ ਆ, ਹਵਨ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰ; ਰਸਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ ਪੀ, ਇਨਾਮ ਲਈ ਆ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵਾਯਵੇषਾਂ ਸੁਤਾਨਾਂ ਪੀਤਿਮਰ੍ਹਥਃ । ਤਾਞ੍ਜੁषੇਥਾਮਰੇਪਸਾਵਭਿ ਪ੍ਰਯਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਾਯੂ, ਤੁਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਸਿਆ ਹੋਏ ਸੋਮਿਆਂ ਨੂੰ ਪੀਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਇਨਾਮ ਲਈ ਆਉ।
ਸੁਤਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਵਾਯਵੇ ਸੋਮਾਸੋ ਦਧ੍ਯਾਸ਼ਿਰਃ । ਨਿਮ੍ਨਂ ਨ ਯਨ੍ਤਿ ਸਿਨ੍ਧਵੋऽਭਿ ਪ੍ਰਯਃ
ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਾਯੂ ਲਈ ਰਸਿਆ ਹੋਏ ਸੋਮਾ, ਦਹੀਂ ਨਾਲ, ਨਦੀਆਂ ਵਾਂਗ ਨੀਵਾਂ ਵੱਲ ਵਗਦੇ ਹਨ, ਇਨਾਮ ਲੱਭਦੇ ਹਨ।
ਸਜੂਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵੇਭਿਰ੍ਦੇਵੇਭਿਰਸ਼੍ਵਿਭ੍ਯਾਮੁषਸਾ ਸਜੂਃ । ਆ ਯਾਹ੍ਯਗ੍ਨੇ ਅਤ੍ਰਿਵਤ੍ਸੁਤੇ ਰਣ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਅਤੇ ਉਸ਼ਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਅਤਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਰਸਿਆ ਹੋਏ ਹਵਨ ਤੇ ਆ, ਮੁਕਾਬਲੇ ਲਈ।