ਆ ਸੂਰ੍ਯੋ ਅਰੁਹਚ੍ਛੁਕ੍ਰਮਰ੍ਣੋऽਯੁਕ੍ਤ ਯਦ੍ਧਰਿਤੋ ਵੀਤਪृष੍ਠਾਃ । ਉਦ੍ਨਾ ਨ ਨਾਵਮਨਯਨ੍ਤ ਧੀਰਾ ਆਸ਼ृਣ੍ਵਤੀਰਾਪੋ ਅਰ੍ਵਾਗਤਿष੍ਠਨ੍
ਸੂਰਜ ਚਮਕਦਾਰ ਰੰਗ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਦ ਹਰੀ ਪਿੱਠ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਜੋੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਗਿਆਨਵਾਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਨੌਕ, ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਲੈ ਆਏ ਹਨ; ਸੁਣਨ ਵਾਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਨੇ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ ਵਸਿਆ।
ਧਿਯਂ ਵੋ ਅਪ੍ਸੁ ਦਧਿषੇ ਸ੍ਵਰ੍षਾਂ ਯਯਾਤਰਨ੍ਦਸ਼ ਮਾਸੋ ਨਵਗ੍ਵਾਃ । ਅਯਾ ਧਿਯਾ ਸ੍ਯਾਮ ਦੇਵਗੋਪਾ ਅਯਾ ਧਿਯਾ ਤੁਤੁਰ੍ਯਾਮਾਤ੍ਯਂਹਃ
ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੈਂ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੋਚ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚ ਰੱਖੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਨਵਗਵਾ ਦਸ ਮਹੀਨੇ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲਏ; ਇਸ ਸੋਚ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ, ਇਸ ਸੋਚ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਦੁੱਖ-ਕਲੇਸ਼ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋਈਏ।
ਹਯੋ ਨ ਵਿਦ੍ਵਾਁ ਅਯੁਜਿ ਸ੍ਵਯਂ ਧੁਰਿ ਤਾਂ ਵਹਾਮਿ ਪ੍ਰਤਰਣੀਮਵਸ੍ਯੁਵਮ੍ । ਨਾਸ੍ਯਾ ਵਸ਼੍ਮਿ ਵਿਮੁਚਂ ਨਾਵृਤਂ ਪੁਨਰ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਪਥਃ ਪੁਰਏਤ ऋਜੁ ਨੇषਤਿ
ਸਿਆਣੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਅਜੇ ਜੋੜਿਆ ਨਹੀਂ, ਮੈਂ ਆਪ ਹੀ ਆਸਾਨ ਤੇ ਸਹਾਇਕ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਬੰਨਦਾ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਰਾਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਆਗੂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਅੱਗੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਰੁਣ ਮਿਤ੍ਰ ਦੇਵਾਃ ਸ਼ਰ੍ਧਃ ਪ੍ਰ ਯਨ੍ਤ ਮਾਰੁਤੋਤ ਵਿष੍ਣੋ । ਉਭਾ ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਰੁਦ੍ਰੋ ਅਧ ਗ੍ਨਾਃ ਪੂषਾ ਭਗਃ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਜੁषਨ੍ਤ
ਅਗਨਿ, ਇੰਦਰ, ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ, ਦੇਵਤੇ, ਮਰੁਤ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਆਉਣ; ਦੋਵੇਂ ਨਾਸਤਿਆ, ਰੁਦ੍ਰ, ਦੇਵੀਆਂ, ਪੂਸ਼ਾ, ਭਗਾ, ਸਰਸਵਤੀ—ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਸੰਦ ਕਰਣ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾਦਿਤਿਂ ਸ੍ਵਃ ਪृਥਿਵੀਂ ਦ੍ਯਾਂ ਮਰੁਤਃ ਪਰ੍ਵਤਾਁ ਅਪਃ । ਹੁਵੇ ਵਿष੍ਣੁਂ ਪੂषਣਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤਿਂ ਭਗਂ ਨੁ ਸ਼ਂਸਂ ਸਵਿਤਾਰਮੂਤਯੇ
ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨਿ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਅਦਿਤੀ, ਸੂਰਜ, ਧਰਤੀ, ਅਸਮਾਨ, ਮਰੁਤ, ਪਹਾੜ, ਪਾਣੀ—ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਪੂਸ਼ਾ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਭਗਾ ਤੇ ਸਵਿਤਾ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਤੇ ਅਸੀਸ ਲਈ ਸੱਦਾ।
ਉਤ ਨੋ ਵਿष੍ਣੁਰੁਤ ਵਾਤੋ ਅਸ੍ਰਿਧੋ ਦ੍ਰਵਿਣੋਦਾ ਉਤ ਸੋਮੋ ਮਯਸ੍ਕਰਤ੍ । ਉਤ ऋਭਵ ਉਤ ਰਾਯੇ ਨੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨੋਤ ਤ੍ਵष੍ਟੋਤ ਵਿਭ੍ਵਾਨੁ ਮਂਸਤੇ
ਵਿਸ਼ਨੂ, ਵਾਤਾ, ਜੋ ਰੁਕਾਵਟ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੇਣ; ਸੋਮਾ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵੇ; ਰਭੂ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਤੇ ਵਿਭਵਾਨ ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਲਈ ਪਸੰਦ ਕਰਣ।
ਉਤ ਤ੍ਯਨ੍ਨੋ ਮਾਰੁਤਂ ਸ਼ਰ੍ਧ ਆ ਗਮਦ੍ਦਿਵਿਕ੍ਸ਼ਯਂ ਯਜਤਂ ਬਰ੍ਹਿਰਾਸਦੇ । ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ ਸ਼ਰ੍ਮ ਪੂषੋਤ ਨੋ ਯਮਦ੍ਵਰੂਥ੍ਯਂ ਵਰੁਣੋ ਮਿਤ੍ਰੋ ਅਰ੍ਯਮਾ
ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਸਾਡੀ ਪਾਸ ਆਵੇ, ਉਹ ਪੂਜਣਯੋਗ ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ 'ਤੇ ਆ ਕੇ ਬੈਠੇ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਪੂਸ਼ਨ, ਯਮ, ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਅਰਯਮਾ ਸਾਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦੇਣ।
ਉਤ ਤ੍ਯੇ ਨਃ ਪਰ੍ਵਤਾਸਃ ਸੁਸ਼ਸ੍ਤਯਃ ਸੁਦੀਤਯੋ ਨਦ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਾਮਣੇ ਭੁਵਨ੍ । ਭਗੋ ਵਿਭਕ੍ਤਾ ਸ਼ਵਸਾਵਸਾ ਗਮਦੁਰੁਵ੍ਯਚਾ ਅਦਿਤਿਃ ਸ਼੍ਰੋਤੁ ਮੇ ਹਵਮ੍
ਉਹ ਪਹਾੜ, ਜੋ ਚੰਗੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਦਿਆਲੂ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਦੀਆਂ, ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਏ। ਭਾਗਾ, ਜੋ ਵੰਡਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਮਦਦ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ; ਵਿਸ਼ਾਲ ਅਦਿਤੀ ਮੇਰੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੇ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਪਤ੍ਨੀਰੁਸ਼ਤੀਰਵਨ੍ਤੁ ਨਃ ਪ੍ਰਾਵਨ੍ਤੁ ਨਸ੍ਤੁਜਯੇ ਵਾਜਸਾਤਯੇ । ਯਾਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਸੋ ਯਾ ਅਪਾਮਪਿ ਵ੍ਰਤੇ ਤਾ ਨੋ ਦੇਵੀਃ ਸੁਹਵਾਃ ਸ਼ਰ੍ਮ ਯਚ੍ਛਤ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਪਤਨੀਆਂ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰਨ, ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਤੇ ਜਿੱਤ ਦਿਵਣ। ਜੋ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਪਾਣੀਆਂ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ—ਉਹ ਮਿਹਰਬਾਨ ਦੇਵੀਆਂ ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਣ।
ਉਤ ਗ੍ਨਾ ਵ੍ਯਨ੍ਤੁ ਦੇਵਪਤ੍ਨੀਰਿਨ੍ਦ੍ਰਾਣ੍ਯਗ੍ਨਾਯ੍ਯਸ਼੍ਵਿਨੀ ਰਾਟ੍ । ਆ ਰੋਦਸੀ ਵਰੁਣਾਨੀ ਸ਼ृਣੋਤੁ ਵ੍ਯਨ੍ਤੁ ਦੇਵੀਰ੍ਯ ऋਤੁਰ੍ਜਨੀਨਾਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ—ਇੰਦਰਾਣੀ, ਅਗਨਾਈ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਤੇ ਰਾਟ—ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣ। ਦੋ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੀ ਵਰੁਣਾਨੀ ਸੁਣੇ; ਰੀਤਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਦੇਵੀਆਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣ।
ਪ੍ਰਯੁਞ੍ਜਤੀ ਦਿਵ ਏਤਿ ਬ੍ਰੁਵਾਣਾ ਮਹੀ ਮਾਤਾ ਦੁਹਿਤੁਰ੍ਬੋਧਯਨ੍ਤੀ । ਆਵਿਵਾਸਨ੍ਤੀ ਯੁਵਤਿਰ੍ਮਨੀषਾ ਪਿਤृਭ੍ਯ ਆ ਸਦਨੇ ਜੋਹੁਵਾਨਾ
ਉਹ ਚਲ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਅਕਾਸ਼ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੀ ਹੈ, ਸੁਣਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਵੱਡੀ ਮਾਂ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਨੌਜਵਾਨ, ਸੋਚ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਪਿਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰ 'ਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਅਜਿਰਾਸਸ੍ਤਦਪ ਈਯਮਾਨਾ ਆਤਸ੍ਥਿਵਾਂਸੋ ਅਮृਤਸ੍ਯ ਨਾਭਿਮ੍ । ਅਨਨ੍ਤਾਸ ਉਰਵੋ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ ਸੀਂ ਪਰਿ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਯਨ੍ਤਿ ਪਨ੍ਥਾਃ
ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਕੇਂਦਰ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਤਹੀਣ ਰਸਤੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਇਕੱਠੇ ਤੁਰਦੇ ਹਨ।
ਉਕ੍ਸ਼ਾ ਸਮੁਦ੍ਰੋ ਅਰੁषਃ ਸੁਪਰ੍ਣਃ ਪੂਰ੍ਵਸ੍ਯ ਯੋਨਿਂ ਪਿਤੁਰਾ ਵਿਵੇਸ਼ । ਮਧ੍ਯੇ ਦਿਵੋ ਨਿਹਿਤਃ ਪृਸ਼੍ਨਿਰਸ਼੍ਮਾ ਵਿ ਚਕ੍ਰਮੇ ਰਜਸਸ੍ਪਾਤ੍ਯਨ੍ਤੌ
ਸਾਂਡ, ਸਮੁੰਦਰ, ਲਾਲੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਪੁਰਾਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਵੜ ਗਿਆ। ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਚਿੱਟਾ ਪੱਥਰ ਦੋਨੋਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੱਕ ਫੈਲ ਗਿਆ।
ਚਤ੍ਵਾਰ ਈਂ ਬਿਭ੍ਰਤਿ ਕ੍ਸ਼ੇਮਯਨ੍ਤੋ ਦਸ਼ ਗਰ੍ਭਂ ਚਰਸੇ ਧਾਪਯਨ੍ਤੇ । ਤ੍ਰਿਧਾਤਵਃ ਪਰਮਾ ਅਸ੍ਯ ਗਾਵੋ ਦਿਵਸ਼੍ਚਰਨ੍ਤਿ ਪਰਿ ਸਦ੍ਯੋ ਅਨ੍ਤਾਨ੍
ਚਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ, ਦਸ ਗਰਭ ਨੂੰ ਚਲਣ ਲਈ ਪਾਲਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਉੱਚੀਆਂ ਗਾਵਾਂ, ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਅੰਤਾਂ 'ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇਦਂ ਵਪੁਰ੍ਨਿਵਚਨਂ ਜਨਾਸਸ਼੍ਚਰਨ੍ਤਿ ਯਨ੍ਨਦ੍ਯਸ੍ਤਸ੍ਥੁਰਾਪਃ । ਦ੍ਵੇ ਯਦੀਂ ਬਿਭृਤੋ ਮਾਤੁਰਨ੍ਯੇ ਇਹੇਹ ਜਾਤੇ ਯਮ੍ਯਾ ਸਬਨ੍ਧੂ
ਇਹ ਰੂਪ, ਇਹ ਥਾਂ, ਲੋਕ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਨਦੀਆਂ, ਪਾਣੀਆਂ, ਥਿਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਦੋ ਮਾਂ ਨੂੰ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ, ਹੋਰ ਇੱਥੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜੁੜਵਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਬੰਧੀਆਂ ਨਾਲ।
ਵਿ ਤਨ੍ਵਤੇ ਧਿਯੋ ਅਸ੍ਮਾ ਅਪਾਂਸਿ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾ ਪੁਤ੍ਰਾਯ ਮਾਤਰੋ ਵਯਨ੍ਤਿ । ਉਪਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ੇ ਵृषਣੋ ਮੋਦਮਾਨਾ ਦਿਵਸ੍ਪਥਾ ਵਧ੍ਵੋ ਯਨ੍ਤ੍ਯਚ੍ਛ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਉਸ ਲਈ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਾਣੀਆਂ ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਲਈ ਵਸਤ੍ਰ ਬੁਣਦੀਆਂ ਹਨ। ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਵਧੂਆਂ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਰਸਤੇ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਦਸ੍ਤੁ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਤਦਗ੍ਨੇ ਸ਼ਂ ਯੋਰਸ੍ਮਭ੍ਯਮਿਦਮਸ੍ਤੁ ਸ਼ਸ੍ਤਮ੍ । ਅਸ਼ੀਮਹਿ ਗਾਧਮੁਤ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਂ ਨਮੋ ਦਿਵੇ ਬृਹਤੇ ਸਾਦਨਾਯ
ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਅੱਗ, ਇਹ ਸਾਡੀ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ। ਅਸੀਂ ਗਹਿਰਾਈ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਆਧਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ; ਵੱਡੇ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਲਈ।
ਕਦੁ ਪ੍ਰਿਯਾਯ ਧਾਮ੍ਨੇ ਮਨਾਮਹੇ ਸ੍ਵਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਯ ਸ੍ਵਯਸ਼ਸੇ ਮਹੇ ਵਯਮ੍ । ਆਮੇਨ੍ਯਸ੍ਯ ਰਜਸੋ ਯਦਭ੍ਰ ਆਁ ਅਪੋ ਵृਣਾਨਾ ਵਿਤਨੋਤਿ ਮਾਯਿਨੀ
ਪਿਆਰੇ ਘਰ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ, ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੇ ਤੇ ਮਹਾਨ ਲਈ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਖੇਤਰ ਤੋਂ, ਅਜਬ ਨੇ ਪਾਣੀਆਂ ਚੁਣ ਕੇ ਫੈਲਾਈਆਂ।
ਤਾ ਅਤ੍ਨਤ ਵਯੁਨਂ ਵੀਰਵਕ੍ਸ਼ਣਂ ਸਮਾਨ੍ਯਾ ਵृਤਯਾ ਵਿਸ਼੍ਵਮਾ ਰਜਃ । ਅਪੋ ਅਪਾਚੀਰਪਰਾ ਅਪੇਜਤੇ ਪ੍ਰ ਪੂਰ੍ਵਾਭਿਸ੍ਤਿਰਤੇ ਦੇਵਯੁਰ੍ਜਨਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਸਤਾ, ਜੋਰ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਾਂਝਾ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਫੈਲਾਇਆ। ਪਾਣੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਹੋਰ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਈਆਂ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਪਹਿਲਿਆਂ ਨਾਲ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਆ ਗ੍ਰਾਵਭਿਰਹਨ੍ਯੇਭਿਰਕ੍ਤੁਭਿਰ੍ਵਰਿष੍ਠਂ ਵਜ੍ਰਮਾ ਜਿਘਰ੍ਤਿ ਮਾਯਿਨਿ । ਸ਼ਤਂ ਵਾ ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਚਰਨ੍ਸ੍ਵੇ ਦਮੇ ਸਂਵਰ੍ਤਯਨ੍ਤੋ ਵਿ ਚ ਵਰ੍ਤਯਨ੍ਨਹਾ
ਪੱਥਰਾਂ, ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਿਜਲੀ ਨੂੰ ਵੱਜਦਾ ਹੈ, ਅਜਬ। ਚਾਹੇ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸੌ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਇਕੱਠੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋਏ, ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਵਟਦੇ ਹਨ।
ਤਾਮਸ੍ਯ ਰੀਤਿਂ ਪਰਸ਼ੋਰਿਵ ਪ੍ਰਤ੍ਯਨੀਕਮਖ੍ਯਂ ਭੁਜੇ ਅਸ੍ਯ ਵਰ੍ਪਸਃ । ਸਚਾ ਯਦਿ ਪਿਤੁਮਨ੍ਤਮਿਵ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਰਤ੍ਨਂ ਦਧਾਤਿ ਭਰਹੂਤਯੇ ਵਿਸ਼ੇ
ਉਸ ਦਾ ਰਸਤਾ, ਕੁਹਾੜੀ ਦੇ ਧਾਰ ਵਾਂਗ, ਵੈਰੀ ਵੱਲ ਮੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਸਾਥੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਭੇਟ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਘਰ ਵਿੱਚ ਖਜ਼ਾਨਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਸ ਜਿਹ੍ਵਯਾ ਚਤੁਰਨੀਕ ऋਞ੍ਜਤੇ ਚਾਰੁ ਵਸਾਨੋ ਵਰੁਣੋ ਯਤਨ੍ਨਰਿਮ੍ । ਨ ਤਸ੍ਯ ਵਿਦ੍ਮ ਪੁਰੁषਤ੍ਵਤਾ ਵਯਂ ਯਤੋ ਭਗਃ ਸਵਿਤਾ ਦਾਤਿ ਵਾਰ੍ਯਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੀ ਚਾਰ-ਮੂੰਹੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਸੋਹਣੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਵਰੁਣ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਮਰਦਾਨਗੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਭਾਗਾ ਤੇ ਸਵਿਤਾ ਇਨਾਮ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਦੇਵਂ ਵੋ ਅਦ੍ਯ ਸਵਿਤਾਰਮੇषੇ ਭਗਂ ਚ ਰਤ੍ਨਂ ਵਿਭਜਨ੍ਤਮਾਯੋਃ । ਆ ਵਾਂ ਨਰਾ ਪੁਰੁਭੁਜਾ ਵਵृਤ੍ਯਾਂ ਦਿਵੇਦਿਵੇ ਚਿਦਸ਼੍ਵਿਨਾ ਸਖੀਯਨ੍
ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਨੂੰ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਭਾਗਾ, ਜੋ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਤੇ ਦੌਲਤ ਵੰਡਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਮੁੜੋ; ਹਰ ਰੋਜ਼, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਦੋਸਤ ਵਾਂਗ।
ਪ੍ਰਤਿ ਪ੍ਰਯਾਣਮਸੁਰਸ੍ਯ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਸੂਕ੍ਤੈਰ੍ਦੇਵਂ ਸਵਿਤਾਰਂ ਦੁਵਸ੍ਯ । ਉਪ ਬ੍ਰੁਵੀਤ ਨਮਸਾ ਵਿਜਾਨਞ੍ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਚ ਰਤ੍ਨਂ ਵਿਭਜਨ੍ਤਮਾਯੋਃ
ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਸਵਿਤਾ ਨੂੰ ਸੂਕਤਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰੋ। ਨਮਸਕਾਰ ਤੇ ਸਮਝ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੋਲੋ, ਜੋ ਮੁੱਖ ਹੈ, ਜੋ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਤੇ ਦੌਲਤ ਵੰਡਦਾ ਹੈ।
ਅਦਤ੍ਰਯਾ ਦਯਤੇ ਵਾਰ੍ਯਾਣਿ ਪੂषਾ ਭਗੋ ਅਦਿਤਿਰ੍ਵਸ੍ਤ ਉਸ੍ਰਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵਰੁਣੋ ਮਿਤ੍ਰੋ ਅਗ੍ਨਿਰਹਾਨਿ ਭਦ੍ਰਾ ਜਨਯਨ੍ਤ ਦਸ੍ਮਾਃ
ਪੂਸ਼ਾ, ਭਗਾ, ਅਦਿਤੀ, ਵਸਤੁ ਅਤੇ ਉਸ਼ਾ ਆਪਣੀ ਦਇਆ ਨਾਲ ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਇੰਦਰ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਅਗਨਿ — ਇਹ ਅਸਚਰਜ ਭਰੇ ਦੇਵਤਾ ਸਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਸੁਭ ਦਿਨ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤਨ੍ਨੋ ਅਨਰ੍ਵਾ ਸਵਿਤਾ ਵਰੂਥਂ ਤਤ੍ਸਿਨ੍ਧਵ ਇषਯਨ੍ਤੋ ਅਨੁ ਗ੍ਮਨ੍ । ਉਪ ਯਦ੍ਵੋਚੇ ਅਧ੍ਵਰਸ੍ਯ ਹੋਤਾ ਰਾਯਃ ਸ੍ਯਾਮ ਪਤਯੋ ਵਾਜਰਤ੍ਨਾਃ
ਸਾਵਿਤਾ, ਜੋ ਸਦਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ; ਨਦੀਆਂ ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਵਿੱਚ ਵਹਿ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਜਦ ਮੈਂ ਯਜਨਾ ਦੇ ਪੂਜਾਰੀ ਵਜੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਧਨ ਅਤੇ ਇਨਾਮਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬਣੀਏ।
ਪ੍ਰ ਯੇ ਵਸੁਭ੍ਯ ਈਵਦਾ ਨਮੋ ਦੁਰ੍ਯੇ ਮਿਤ੍ਰੇ ਵਰੁਣੇ ਸੂਕ੍ਤਵਾਚਃ । ਅਵੈਤ੍ਵਭ੍ਵਂ ਕृਣੁਤਾ ਵਰੀਯੋ ਦਿਵਸ੍ਪृਥਿਵ੍ਯੋਰਵਸਾ ਮਦੇਮ
ਜੋ ਵਸੁਆਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਦੂਰ ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਭਜਨ ਨਾਲ ਸਲਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ — ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਵਧੀਆ ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਣ; ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਰਹੀਏ।
ਵਿਸ਼੍ਵੋ ਦੇਵਸ੍ਯ ਨੇਤੁਰ੍ਮਰ੍ਤੋ ਵੁਰੀਤ ਸਖ੍ਯਮ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵੋ ਰਾਯ ਇषੁਧ੍ਯਤਿ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਵृਣੀਤ ਪੁष੍ਯਸੇ
ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਨੇਤृत्व ਦੀ ਮਿਤ੍ਰਤਾ ਲੱਭੇ; ਹਰ ਕੋਈ ਧਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰੇ, ਇਜ਼ਤ ਚੁਣੇ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰੱਕੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖੇ।
ਤੇ ਤੇ ਦੇਵ ਨੇਤਰ੍ਯੇ ਚੇਮਾਁ ਅਨੁਸ਼ਸੇ । ਤੇ ਰਾਯਾ ਤੇ ਹ੍ਯਾਪृਚੇ ਸਚੇਮਹਿ ਸਚਥ੍ਯੈਃ
ਹੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਨੇਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਸਹੀ ਰਸਤੇ ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹੋ — ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਧਨ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਪਾਈਏ, ਅਤੇ ਸੱਚੀ ਸੰਗਤ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਰਹੀਏ।
ਅਤੋ ਨ ਆ ਨॄਨਤਿਥੀਨਤਃ ਪਤ੍ਨੀਰ੍ਦਸ਼ਸ੍ਯਤ । ਆਰੇ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਪਥੇष੍ਠਾਂ ਦ੍ਵਿषੋ ਯੁਯੋਤੁ ਯੂਯੁਵਿਃ
ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਲੋਕਾਂ, ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਅਤੇ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰ ਦੇਵੇ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਵੈਰ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਵਾਲੇ ਰਸਤੇ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ।