ਨ ਸ ਰਾਜਾ ਵ੍ਯਥਤੇ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤੀਵ੍ਰਂ ਸੋਮਂ ਪਿਬਤਿ ਗੋਸਖਾਯਮ੍ । ਆ ਸਤ੍ਵਨੈਰਜਤਿ ਹਨ੍ਤਿ ਵृਤ੍ਰਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤਿ ਕ੍ਸ਼ਿਤੀਃ ਸੁਭਗੋ ਨਾਮ ਪੁष੍ਯਨ੍
ਉਹ ਰਾਜਾ ਕਦੇ ਡੋਲਦਾ ਨਹੀਂ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ, ਗਾਂ ਦਾ ਮਿੱਤਰ, ਤੀਖਾ ਸੋਮ ਪੀਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸੁਭਾਗਾ ਤੇ ਉੱਚਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ।
ਪੁष੍ਯਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਮੇ ਅਭਿ ਯੋਗੇ ਭਵਾਤ੍ਯੁਭੇ ਵृਤੌ ਸਂਯਤੀ ਸਂ ਜਯਾਤਿ । ਪ੍ਰਿਯਃ ਸੂਰ੍ਯੇ ਪ੍ਰਿਯੋ ਅਗ੍ਨਾ ਭਵਾਤਿ ਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੁਤਸੋਮੋ ਦਦਾਸ਼ਤ੍
ਉਹ ਸੁਖ-ਸੁਰੱਖਿਆ ਤੇ ਜੰਗ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਤਰੱਕੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੁਕਾਬਲੇ ਤੇ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮ ਰਸ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਪਿਆਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਰੋष੍ਟ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਰਾਧਸੋ ਵਿਭ੍ਵੀ ਰਾਤਿਃ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ । ਅਧਾ ਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਚਰ੍षਣੇ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਾ ਸੁਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰ ਮਂਹਯ
ਵਿਆਪਕ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਦਾਨੀ, ਸੌ-ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵਡਿਆਈ, ਚੰਗਾ ਰਾਜ ਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਬਖ਼ਸ਼।
ਯਦੀਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼੍ਰਵਾਯ੍ਯਮਿषਂ ਸ਼ਵਿष੍ਠ ਦਧਿषੇ । ਪਪ੍ਰਥੇ ਦੀਰ੍ਘਸ਼੍ਰੁਤ੍ਤਮਂ ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਣ ਦੁष੍ਟਰਮ੍
ਜਦੋਂ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ, ਵਡਿਆਈ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਲੰਮੀ-ਸੁਣੀ, ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ, ਅਜਿੱਤ ਵਡਿਆਈ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਫੈਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਸ਼ੁष੍ਮਾਸੋ ਯੇ ਤੇ ਅਦ੍ਰਿਵੋ ਮੇਹਨਾ ਕੇਤਸਾਪਃ । ਉਭਾ ਦੇਵਾਵਭਿष੍ਟਯੇ ਦਿਵਸ਼੍ਚ ਗ੍ਮਸ਼੍ਚ ਰਾਜਥਃ
ਤੇਰੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ, ਪੱਥਰ-ਹਥਿਆਰ ਵਾਲੇ, ਬੁਧੀ ਤੇ ਸੋਝੀ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਦੇਵ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਚੰਗੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਉਤੋ ਨੋ ਅਸ੍ਯ ਕਸ੍ਯ ਚਿਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਤਵ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ । ਅਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਨृਮ੍ਣਮਾ ਭਰਾਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਨृਮਣਸ੍ਯਸੇ
ਹੁਣ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਤੇਰੇ ਜਿਹੜੀ ਵੀ ਕਲਾ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਵੀਰਤਾ ਦੇ, ਸਾਨੂੰ ਵੀਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਬਖ਼ਸ਼।
ਨੂ ਤ ਆਭਿਰਭਿष੍ਟਿਭਿਸ੍ਤਵ ਸ਼ਰ੍ਮਞ੍ਛਤਕ੍ਰਤੋ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ੍ਯਾਮ ਸੁਗੋਪਾਃ ਸ਼ੂਰ ਸ੍ਯਾਮ ਸੁਗੋਪਾਃ
ਹੁਣ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦਾਂ ਨਾਲ, ਸੌ-ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇ; ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਚੰਗੀ ਰੱਖਿਆ ਵਾਲੇ ਹੋਈਏ, ਸੂਰਵੀਰ, ਅਸੀਂ ਚੰਗੀ ਰੱਖਿਆ ਵਾਲੇ ਹੋਈਏ।
ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਚਿਤ੍ਰ ਮੇਹਨਾਸ੍ਤਿ ਤ੍ਵਾਦਾਤਮਦ੍ਰਿਵਃ । ਰਾਧਸ੍ਤਨ੍ਨੋ ਵਿਦਦ੍ਵਸ ਉਭਯਾਹਸ੍ਤ੍ਯਾ ਭਰ
ਇੰਦਰ, ਜੋ ਵੀ ਤੇਰੀ ਵਧੀਆ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਪੱਥਰ-ਹਥਿਆਰ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਤੂੰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਉਹ ਦੌਲਤ ਸਾਨੂੰ ਦੇ, ਦੋਹਾਂ ਕਿਸਮ ਦੀ ਦੌਲਤ ਸਾਨੂੰ ਪਹੁੰਚਾ।
ਯਨ੍ਮਨ੍ਯਸੇ ਵਰੇਣ੍ਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਦ੍ਯੁਕ੍ਸ਼ਂ ਤਦਾ ਭਰ । ਵਿਦ੍ਯਾਮ ਤਸ੍ਯ ਤੇ ਵਯਮਕੂਪਾਰਸ੍ਯ ਦਾਵਨੇ
ਜੋ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ, ਇੰਦਰ, ਉਹ ਅਸਮਾਨੀ ਦਾਨ ਸਾਨੂੰ ਦੇ; ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਜਾਣੀਏ, ਦਿਲਦਾਰ, ਸਾਡੀ ਜਰੂਰਤ ਲਈ।
ਯਤ੍ਤੇ ਦਿਤ੍ਸੁ ਪ੍ਰਰਾਧ੍ਯਂ ਮਨੋ ਅਸ੍ਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਬृਹਤ੍ । ਤੇਨ ਦृਲ਼੍ਹਾ ਚਿਦਦ੍ਰਿਵ ਆ ਵਾਜਂ ਦਰ੍षਿ ਸਾਤਯੇ
ਤੇਰਾ ਪੱਕਾ ਮਨ, ਦਾਨ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਵੱਡਾ, ਉਸ ਨਾਲ, ਪੱਥਰ-ਹਥਿਆਰ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਸਾਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦਾ ਇਨਾਮ ਪਹੁੰਚਾ।
ਮਂਹਿष੍ਠਂ ਵੋ ਮਘੋਨਾਂ ਰਾਜਾਨਂ ਚਰ੍षਣੀਨਾਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਮੁਪ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਯੇ ਪੂਰ੍ਵੀਭਿਰ੍ਜੁਜੁषੇ ਗਿਰਃ
ਦਾਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਇੰਦਰ, ਸਤਿਕਾਰ ਲਈ, ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਗੀਤਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਾ ਇਤ੍ਕਾਵ੍ਯਂ ਵਚ ਉਕ੍ਥਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸ਼ਂਸ੍ਯਮ੍ । ਤਸ੍ਮਾ ਉ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਹਸੇ ਗਿਰੋ ਵਰ੍ਧਨ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰਯੋ ਗਿਰਃ ਸ਼ੁਮ੍ਭਨ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰਯਃ
ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਕਾਵਿ ਬੋਲੀ, ਇਹ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਸਤੁਤੀ ਇੰਦਰ ਲਈ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਲੈ ਕੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਤਿੰਨ ਗੀਤ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਤਿੰਨ ਗੀਤ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।
ਆ ਯਾਹ੍ਯਦ੍ਰਿਭਿਃ ਸੁਤਂ ਸੋਮਂ ਸੋਮਪਤੇ ਪਿਬ । ਵृषਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰ ਵृषਭਿਰ੍ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਤਮ
ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਆ, ਨਿਕਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ ਪੀ, ਸੋਮ ਦੇ ਮਾਲਕ; ਤਾਕਤਵਰ ਇੰਦਰ, ਤਾਕਤਵਰਾਂ ਨਾਲ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ।
ਵृषਾ ਗ੍ਰਾਵਾ ਵृषਾ ਮਦੋ ਵृषਾ ਸੋਮੋ ਅਯਂ ਸੁਤਃ । ਵृषਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰ ਵृषਭਿਰ੍ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਤਮ
ਪੱਥਰ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ, ਇਹ ਨਿਕਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ; ਤਾਕਤਵਰ ਇੰਦਰ, ਤਾਕਤਵਰਾਂ ਨਾਲ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ।
ਵृषਾ ਤ੍ਵਾ ਵृषਣਂ ਹੁਵੇ ਵਜ੍ਰਿਞ੍ਚਿਤ੍ਰਾਭਿਰੂਤਿਭਿਃ । ਵृषਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰ ਵृषਭਿਰ੍ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਤਮ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤਾਕਤਵਰ, ਤਾਕਤਵਰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਬਿਜਲੀ-ਹਥਿਆਰ ਵਾਲੇ, ਬੁਲਾਂਦਾ ਹਾਂ; ਤਾਕਤਵਰ ਇੰਦਰ, ਤਾਕਤਵਰਾਂ ਨਾਲ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ।
ऋਜੀषੀ ਵਜ੍ਰੀ ਵृषਭਸ੍ਤੁਰਾषਾਟ੍ ਛੁष੍ਮੀ ਰਾਜਾ ਵृਤ੍ਰਹਾ ਸੋਮਪਾਵਾ । ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਹਰਿਭ੍ਯਾਮੁਪ ਯਾਸਦਰ੍ਵਾਙ੍ਮਾਧ੍ਯਂਦਿਨੇ ਸਵਨੇ ਮਤ੍ਸਦਿਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਚਲਾਕ, ਬਿਜਲੀ-ਹਥਿਆਰ ਵਾਲਾ, ਤਾਕਤਵਰ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਰਾਜਾ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲਾ; ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਯਜਨ 'ਤੇ ਆਵੇ, ਸੋਮ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ।
ਯਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸੂਰ੍ਯ ਸ੍ਵਰ੍ਭਾਨੁਸ੍ਤਮਸਾਵਿਧ੍ਯਦਾਸੁਰਃ । ਅਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਵਿਦ੍ਯਥਾ ਮੁਗ੍ਧੋ ਭੁਵਨਾਨ੍ਯਦੀਧਯੁਃ
ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਸਵਰਭਾਨੁ ਨੇ ਅਸੁਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਝਟਕਿਆ, ਉਹ ਖੇਤਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਭਟਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਪਰ ਤੂੰ, ਸੂਰਜ, ਫਿਰ ਵੀ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚਾਨਣ ਦਿੱਤਾ।
ਸ੍ਵਰ੍ਭਾਨੋਰਧ ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਮਾਯਾ ਅਵੋ ਦਿਵੋ ਵਰ੍ਤਮਾਨਾ ਅਵਾਹਨ੍ । ਗੂਲ਼੍ਹਂ ਸੂਰ੍ਯਂ ਤਮਸਾਪਵ੍ਰਤੇਨ ਤੁਰੀਯੇਣ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਵਿਨ੍ਦਦਤ੍ਰਿਃ
ਜਦੋਂ ਸਵਰਭਾਨੁ ਦੀ ਮਾਇਆ, ਇੰਦਰ, ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਆਈ, ਅਤ੍ਰਿ ਨੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੂਰਜ, ਚੌਥੇ ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਲੱਭ ਲਿਆ।
ਮਾ ਮਾਮਿਮਂ ਤਵ ਸਨ੍ਤਮਤ੍ਰ ਇਰਸ੍ਯਾ ਦ੍ਰੁਗ੍ਧੋ ਭਿਯਸਾ ਨਿ ਗਾਰੀਤ੍ । ਤ੍ਵਂ ਮਿਤ੍ਰੋ ਅਸਿ ਸਤ੍ਯਰਾਧਾਸ੍ਤੌ ਮੇਹਾਵਤਂ ਵਰੁਣਸ਼੍ਚ ਰਾਜਾ
ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਤੇਰਾ ਗੁੱਸਾ ਨਾ ਆਵੇ, ਨਾ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਡਰ ਜਾਂ ਗੁੱਸੇ ਕਰਕੇ ਦੂਰ ਕਰ। ਤੂੰ ਮਿਤ੍ਰ ਹੈਂ, ਸੱਚੇ ਦਾਤਾ, ਤੇ ਵਰਨਾ ਰਾਜਾ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਗ੍ਰਾਵ੍ਣੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਯੁਯੁਜਾਨਃ ਸਪਰ੍ਯਨ੍ਕੀਰਿਣਾ ਦੇਵਾਨ੍ਨਮਸੋਪਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਨ੍ । ਅਤ੍ਰਿਃ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਦਿਵਿ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰਾਧਾਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਭਾਨੋਰਪ ਮਾਯਾ ਅਘੁਕ੍ਸ਼ਤ੍
ਪੁਜਾਰੀ ਨੇ ਪੱਥਰਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ। ਅਤ੍ਰਿ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਦੀ ਅੱਖ ਮੁੜ ਲਾ ਦਿੱਤੀ, ਸਵਰਭਾਨੁ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਯਂ ਵੈ ਸੂਰ੍ਯਂ ਸ੍ਵਰ੍ਭਾਨੁਸ੍ਤਮਸਾਵਿਧ੍ਯਦਾਸੁਰਃ । ਅਤ੍ਰਯਸ੍ਤਮਨ੍ਵਵਿਨ੍ਦਨ੍ਨਹ੍ਯਨ੍ਯੇ ਅਸ਼ਕ੍ਨੁਵਨ੍
ਜਿਸ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਸਵਰਭਾਨੁ ਅਸੁਰ ਨੇ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਝਟਕਿਆ, ਉਸ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਅਤ੍ਰਿ ਨੇ ਲੱਭ ਲਿਆ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਲੱਭ ਨਾ ਸਕਿਆ।
ਕੋ ਨੁ ਵਾਂ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾਵृਤਾਯਨ੍ਦਿਵੋ ਵਾ ਮਹਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸ੍ਯ ਵਾ ਦੇ । ऋਤਸ੍ਯ ਵਾ ਸਦਸਿ ਤ੍ਰਾਸੀਥਾਂ ਨੋ ਯਜ੍ਞਾਯਤੇ ਵਾ ਪਸ਼ੁषੋ ਨ ਵਾਜਾਨ੍
ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰਨਾ, ਕੌਣ ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇਗਾ — ਚਾਹੇ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਜਾਂ ਸੱਚ ਦੇ ਥਾਂ ਤੇ ਹੋਵੇ? ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਕੱਟ ਜਾਂ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤੇ ਨੋ ਮਿਤ੍ਰੋ ਵਰੁਣੋ ਅਰ੍ਯਮਾਯੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ऋਭੁਕ੍ਸ਼ਾ ਮਰੁਤੋ ਜੁषਨ੍ਤ । ਨਮੋਭਿਰ੍ਵਾ ਯੇ ਦਧਤੇ ਸੁਵृਕ੍ਤਿਂ ਸ੍ਤੋਮਂ ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਮੀਲ਼੍ਹੁषੇ ਸਜੋषਾਃ
ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰਨਾ, ਅਰਯਮਾਨ, ਇੰਦਰ, ਰਿਭੂ, ਤੇ ਮਰੁਤ ਸਾਡੀ ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਕਰਣ। ਉਹ ਜੋ ਰੁਦ੍ਰਾ, ਦਇਆਲੂ, ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਵਧੀਆ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਆ ਵਾਂ ਯੇष੍ਠਾਸ਼੍ਵਿਨਾ ਹੁਵਧ੍ਯੈ ਵਾਤਸ੍ਯ ਪਤ੍ਮਨ੍ਰਥ੍ਯਸ੍ਯ ਪੁष੍ਟੌ । ਉਤ ਵਾ ਦਿਵੋ ਅਸੁਰਾਯ ਮਨ੍ਮ ਪ੍ਰਾਨ੍ਧਾਂਸੀਵ ਯਜ੍ਯਵੇ ਭਰਧ੍ਵਮ੍
ਅਸ਼ਵਿਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਰਥ ਤੇ ਹਵਾ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਵਿੱਚ। ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੀ, ਅਸੀਂ ਆਪਣਾ ਭਜਨ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਯਜਨਾ ਲਈ ਭੇਟ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰ ਸਕ੍ਸ਼ਣੋ ਦਿਵ੍ਯਃ ਕਣ੍ਵਹੋਤਾ ਤ੍ਰਿਤੋ ਦਿਵਃ ਸਜੋषਾ ਵਾਤੋ ਅਗ੍ਨਿਃ । ਪੂषਾ ਭਗਃ ਪ੍ਰਭृਥੇ ਵਿਸ਼੍ਵਭੋਜਾ ਆਜਿਂ ਨ ਜਗ੍ਮੁਰਾਸ਼੍ਵਸ਼੍ਵਤਮਾਃ
ਕਨਵਾ, ਦਿਵਿਆ ਪੁਜਾਰੀ, ਤ੍ਰਿਤਾ, ਤੇ ਹਵਾ ਅੱਗ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਏ। ਪੂਸ਼ਣ ਤੇ ਭਗਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਦੌੜਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ।
ਪ੍ਰ ਵੋ ਰਯਿਂ ਯੁਕ੍ਤਾਸ਼੍ਵਂ ਭਰਧ੍ਵਂ ਰਾਯ ਏषੇऽਵਸੇ ਦਧੀਤ ਧੀਃ । ਸੁਸ਼ੇਵ ਏਵੈਰੌਸ਼ਿਜਸ੍ਯ ਹੋਤਾ ਯੇ ਵ ਏਵਾ ਮਰੁਤਸ੍ਤੁਰਾਣਾਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਹੋਈ ਦੌਲਤ ਲਿਆਓ। ਮਨ ਦੌਲਤ ਲਈ ਸਹਾਇਤਾ ਲੱਭੇ। ਉਸ਼ਿਜ ਦਾ ਚੰਗਾ ਹੋਤਾਰ ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਮਰੁਤ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੌਜੂਦ ਹੋ।
ਪ੍ਰ ਵੋ ਵਾਯੁਂ ਰਥਯੁਜਂ ਕृਣੁਧ੍ਵਂ ਪ੍ਰ ਦੇਵਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਪਨਿਤਾਰਮਰ੍ਕੈਃ । ਇषੁਧ੍ਯਵ ऋਤਸਾਪਃ ਪੁਰਂਧੀਰ੍ਵਸ੍ਵੀਰ੍ਨੋ ਅਤ੍ਰ ਪਤ੍ਨੀਰਾ ਧਿਯੇ ਧੁਃ
ਤੁਸੀਂ ਵਾਯੂ ਨੂੰ, ਰਥ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੱਦੋ। ਦੇਵ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਪਾਲਣਹਾਰ ਨੂੰ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿਓ। ਇੱਥੇ, ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਦਇਆਲੂ ਪਤਨੀਆਂ ਆਪਣਾ ਮਨ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਲਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਉਪ ਵ ਏषੇ ਵਨ੍ਦ੍ਯੇਭਿਃ ਸ਼ੂषੈਃ ਪ੍ਰ ਯਹ੍ਵੀ ਦਿਵਸ਼੍ਚਿਤਯਦ੍ਭਿਰਰ੍ਕੈਃ । ਉषਾਸਾਨਕ੍ਤਾ ਵਿਦੁषੀਵ ਵਿਸ਼੍ਵਮਾ ਹਾ ਵਹਤੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਯ ਯਜ੍ਞਮ੍
ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਵਧੀਆ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਉਹ ਭਜਨ ਜੋ ਨੌਜਵਾਨ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਵੀ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ਼ਾ ਤੇ ਰਾਤ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੀਆਂ, ਮਾਨਵਾਂ ਲਈ ਯਜਨਾ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਭਿ ਵੋ ਅਰ੍ਚੇ ਪੋष੍ਯਾਵਤੋ ਨॄਨ੍ਵਾਸ੍ਤੋष੍ਪਤਿਂ ਤ੍ਵष੍ਟਾਰਂ ਰਰਾਣਃ । ਧਨ੍ਯਾ ਸਜੋषਾ ਧਿषਣਾ ਨਮੋਭਿਰ੍ਵਨਸ੍ਪਤੀਁਰੋषਧੀ ਰਾਯ ਏषੇ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਪਾਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੇ ਤਵਸ਼ਟਾ, ਰਚਨਹਾਰ ਨੂੰ ਗਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਆਦਰ ਨਾਲ, ਧਨਵਾਨ ਧਿਸ਼ਣਾ, ਰੁੱਖ ਤੇ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਦੌਲਤ ਲੱਭ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਤੁਜੇ ਨਸ੍ਤਨੇ ਪਰ੍ਵਤਾਃ ਸਨ੍ਤੁ ਸ੍ਵੈਤਵੋ ਯੇ ਵਸਵੋ ਨ ਵੀਰਾਃ । ਪਨਿਤ ਆਪ੍ਤ੍ਯੋ ਯਜਤਃ ਸਦਾ ਨੋ ਵਰ੍ਧਾਨ੍ਨਃ ਸ਼ਂਸਂ ਨਰ੍ਯੋ ਅਭਿष੍ਟੌ
ਪਹਾੜ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਵਸੂਆਂ ਵਾਂਗ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੇ ਵੀਰ। ਪਾਲਣਹਾਰ, ਆਪਤਿਆ, ਪੂਜਨਯੋਗ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਡਾ ਸਤਿਕਾਰ ਵਧਾਏ ਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਵਾਸ਼ਾਂ ਦੇਣ।