ਚਕ੍ਰਾਣਾਸਃ ਪਰੀਣਹਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਹਿਰਣ੍ਯੇਨ ਮਣਿਨਾ ਸ਼ੁਮ੍ਭਮਾਨਾਃ । ਨ ਹਿਨ੍ਵਾਨਾਸਸ੍ਤਿਤਿਰੁਸ੍ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਪਰਿ ਸ੍ਪਸ਼ੋ ਅਦਧਾਤ੍ਸੂਰ੍ਯੇਣ
ਉਹ ਧਰਤੀ ਦਾ ਚੱਕਰ ਲਗਾ ਕੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਘੁੰਮਦੇ ਰਹੇ। ਉਹ ਹਿਲਦੇ ਨਹੀਂ, ਇੰਦਰ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚੇ; ਸੂਰਜ ਨੇ ਉਸਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਕਿਰਣਾਂ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਪਰਿ ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਰੋਦਸੀ ਉਭੇ ਅਬੁਭੋਜੀਰ੍ਮਹਿਨਾ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ ਸੀਮ੍ । ਅਮਨ੍ਯਮਾਨਾਁ ਅਭਿ ਮਨ੍ਯਮਾਨੈਰ੍ਨਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਭਿਰਧਮੋ ਦਸ੍ਯੁਮਿਨ੍ਦ੍ਰ
ਜਦ ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਹਰ ਥਾਂ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਸਮਝਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਅਹੰਕਾਰੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਦਬਾਏ ਗਏ, ਤੇ ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਦਾਸਾ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਨ ਯੇ ਦਿਵਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਅਨ੍ਤਮਾਪੁਰ੍ਨ ਮਾਯਾਭਿਰ੍ਧਨਦਾਂ ਪਰ੍ਯਭੂਵਨ੍ । ਯੁਜਂ ਵਜ੍ਰਂ ਵृषਭਸ਼੍ਚਕ੍ਰ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਨਿਰ੍ਜ੍ਯੋਤਿषਾ ਤਮਸੋ ਗਾ ਅਦੁਕ੍ਸ਼ਤ੍
ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚੇ, ਨਾ ਹੀ ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਚਲਾਂ ਨਾਲ ਘੇਰਿਆ, ਇੰਦਰ, ਸਾਂ ਵਾਂਗ, ਵਜਰ ਬਣਾਇਆ; ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਲੈ ਗਿਆ।
ਅਨੁ ਸ੍ਵਧਾਮਕ੍ਸ਼ਰਨ੍ਨਾਪੋ ਅਸ੍ਯਾਵਰ੍ਧਤ ਮਧ੍ਯ ਆ ਨਾਵ੍ਯਾਨਾਮ੍ । ਸਧ੍ਰੀਚੀਨੇਨ ਮਨਸਾ ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਓਜਿष੍ਠੇਨ ਹਨ੍ਮਨਾਹਨ੍ਨਭਿ ਦ੍ਯੂਨ੍
ਪਾਣੀਆਂ ਆਪਣੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਵਹੀਆਂ, ਤੇ ਜਹਾਜਾਂ ਵਿਚ ਵਧ ਗਈਆਂ। ਇਕਜੁਟ ਮਨ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਨ੍ਯਾਵਿਧ੍ਯਦਿਲੀਬਿਸ਼ਸ੍ਯ ਦृਲ਼੍ਹਾ ਵਿ ਸ਼ृਙ੍ਗਿਣਮਭਿਨਚ੍ਛੁष੍ਣਮਿਨ੍ਦ੍ਰਃ । ਯਾਵਤ੍ਤਰੋ ਮਘਵਨ੍ਯਾਵਦੋਜੋ ਵਜ੍ਰੇਣ ਸ਼ਤ੍ਰੁਮਵਧੀਃ ਪृਤਨ੍ਯੁਮ੍
ਇੰਦਰ ਨੇ ਦਿਲੀਪਾ ਦੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਿਲੇ ਨੂੰ ਛੇਦਿਆ, ਸਿੰਗ ਵਾਲੇ ਦੈਤ ਸ਼ੁਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਜਿੰਨਾ ਤੂੰ, ਦਾਨੀ, ਬਲ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਹੈਂ, ਵਜਰ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵਿਰੋਧੀ ਤੇ ਚੁਣੌਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ।
ਅਭਿ ਸਿਧ੍ਮੋ ਅਜਿਗਾਦਸ੍ਯ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ਵਿ ਤਿਗ੍ਮੇਨ ਵृषਭੇਣਾ ਪੁਰੋऽਭੇਤ੍ । ਸਂ ਵਜ੍ਰੇਣਾਸृਜਦ੍ਵृਤ੍ਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰ ਸ੍ਵਾਂ ਮਤਿਮਤਿਰਚ੍ਛਾਸ਼ਦਾਨਃ
ਅੱਗ ਉਸਦੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਵੱਲ ਵਧੀ; ਤਿੱਖੇ ਸਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਕਿਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਵਜਰ ਨਾਲ ਰੁਕਾਵਟ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਿਆ; ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਸੋਚ ਨਾਲ ਦਾਤਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀਆਂ।
ਆਵਃ ਕੁਤ੍ਸਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਯਸ੍ਮਿਞ੍ਚਾਕਨ੍ਪ੍ਰਾਵੋ ਯੁਧ੍ਯਨ੍ਤਂ ਵृषਭਂ ਦਸ਼ਦ੍ਯੁਮ੍ । ਸ਼ਫਚ੍ਯੁਤੋ ਰੇਣੁਰ੍ਨਕ੍ਸ਼ਤ ਦ੍ਯਾਮੁਚ੍ਛ੍ਵੈਤ੍ਰੇਯੋ ਨृषਾਹ੍ਯਾਯ ਤਸ੍ਥੌ
ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਕੁਤਸਾ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਲਿਆਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਲੜਨ ਵਾਲਾ ਵੱਡਾ ਬਲਦ ਦਸ਼ਦਯੁ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਉੱਡੀ ਧੂੜ ਅਸਮਾਨ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚੀ, ਅਤੇ ਉਸ਼ਵਿਤ੍ਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ ਡਟ ਕੇ ਖੜਾ ਰਿਹਾ।
ਆਵਃ ਸ਼ਮਂ ਵृषਭਂ ਤੁਗ੍ਰ੍ਯਾਸੁ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਜੇषੇ ਮਘਵਞ੍ਛ੍ਵਿਤ੍ਰ੍ਯਂ ਗਾਮ੍ । ਜ੍ਯੋਕ੍ਚਿਦਤ੍ਰ ਤਸ੍ਥਿਵਾਂਸੋ ਅਕ੍ਰਞ੍ਛਤ੍ਰੂਯਤਾਮਧਰਾ ਵੇਦਨਾਕਃ
ਤੂੰ ਤੁਗਰਾ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸ਼ਮਾ ਬਲਦ ਲਿਆਇਆ, ਹੇ ਦਾਨੀ, ਅਤੇ ਖੇਤ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ ਸ਼ਵਿਤ੍ਰੀ ਗਾਂ; ਉਹ ਚੌੜੀ ਦਿਨ ਚਾਨਣ ਵਿੱਚ ਵੀ ਖੜੇ ਰਹੇ, ਭੱਜੇ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਵੈਰੀ ਹੇਠਾਂ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਆਪਣੀ ਹਾਰ ਵੇਖਦਾ ਰਿਹਾ।
ਤ੍ਰਿਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨੋ ਅਦ੍ਯਾ ਭਵਤਂ ਨਵੇਦਸਾ ਵਿਭੁਰ੍ਵਾਂ ਯਾਮ ਉਤ ਰਾਤਿਰਸ਼੍ਵਿਨਾ । ਯੁਵੋਰ੍ਹਿ ਯਨ੍ਤ੍ਰਂ ਹਿਮ੍ਯੇਵ ਵਾਸਸੋऽਭ੍ਯਾਯਂਸੇਨ੍ਯਾ ਭਵਤਂ ਮਨੀषਿਭਿਃ
ਅੱਜ ਤੁਹਾਡਾ ਤਿੰਨ ਪਹੀਆ ਰਥ ਆਵੇ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਤੁਹਾਡੀ ਵਿਆਪਕ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਦਾਤ ਨਾਲ; ਤੁਹਾਡਾ ਜੰਤਰ, ਜਿਵੇਂ ਹਿਮ ਦੀ ਚਾਦਰ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਕੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਰਯਃ ਪਵਯੋ ਮਧੁਵਾਹਨੇ ਰਥੇ ਸੋਮਸ੍ਯ ਵੇਨਾਮਨੁ ਵਿਸ਼੍ਵ ਇਦ੍ਵਿਦੁਃ । ਤ੍ਰਯ ਸ੍ਕਮ੍ਭਾਸ ਸ੍ਕਭਿਤਾਸ ਆਰਭੇ ਤ੍ਰਿਰ੍ਨਕ੍ਤਂ ਯਾਥਸ੍ਤ੍ਰਿਰ੍ਵਸ਼੍ਵਿਨਾ ਦਿਵਾ
ਤਿੰਨ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਮਿੱਠਾ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਰਥ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ, ਸੋਮਾ ਦੀ ਧੁਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ; ਤਿੰਨ ਮਜ਼ਬੂਤ ਥੰਮ ਰਥ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਤੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ।
ਸਮਾਨੇ ਅਹਨ੍ਤ੍ਰਿਰਵਦ੍ਯਗੋਹਨਾ ਤ੍ਰਿਰਦ੍ਯ ਯਜ੍ਞਂ ਮਧੁਨਾ ਮਿਮਿਕ੍ਸ਼ਤਮ੍ । ਤ੍ਰਿਰ੍ਵਾਜਵਤੀਰਿषੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਯੁਵਂ ਦੋषਾ ਅਸ੍ਮਭ੍ਯਮੁषਸਸ਼੍ਚ ਪਿਨ੍ਵਤਮ੍
ਇੱਕੋ ਦਿਨ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ, ਤੁਸੀਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਯਜਨਾ 'ਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹੋ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ ਮਿੱਠੇ ਯਜਨ ਦਾ ਸਵਾਦ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ; ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਤੁਸੀਂ ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਦਿਨ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਵੱਡੀ ਦਾਤ ਪਾਉਂਦੇ ਹੋ।
ਤ੍ਰਿਰ੍ਵਰ੍ਤਿਰ੍ਯਾਤਂ ਤ੍ਰਿਰਨੁਵ੍ਰਤੇ ਜਨੇ ਤ੍ਰਿਃ ਸੁਪ੍ਰਾਵ੍ਯੇ ਤ੍ਰੇਧੇਵ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਤਮ੍ । ਤ੍ਰਿਰ੍ਨਾਨ੍ਦ੍ਯਂ ਵਹਤਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਯੁਵਂ ਤ੍ਰਿਃ ਪृਕ੍ਸ਼ੋ ਅਸ੍ਮੇ ਅਕ੍ਸ਼ਰੇਵ ਪਿਨ੍ਵਤਮ੍
ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਤੁਸੀਂ ਚੱਕਰ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਭਗਤਾਂ ਵਿਚ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਵਧੀਆ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ; ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਤੁਸੀਂ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹੋ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਅਟੱਲ ਸਰੋਤਾਂ ਵਾਂਗ ਧਾਰਾ ਵਗਾਉਂਦੇ ਹੋ।
ਤ੍ਰਿਰ੍ਨੋ ਰਯਿਂ ਵਹਤਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਯੁਵਂ ਤ੍ਰਿਰ੍ਦੇਵਤਾਤਾ ਤ੍ਰਿਰੁਤਾਵਤਂ ਧਿਯਃ । ਤ੍ਰਿਃ ਸੌਭਗਤ੍ਵਂ ਤ੍ਰਿਰੁਤ ਸ਼੍ਰਵਾਂਸਿ ਨਸ੍ਤ੍ਰਿष੍ਠਂ ਵਾਂ ਸੂਰੇ ਦੁਹਿਤਾ ਰੁਹਦ੍ਰਥਮ੍
ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਧਨ ਲਿਆਉ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸਾਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦਿਓ; ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ, ਸਾਡੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਤੇ ਇੱਜ਼ਤ ਵਧਾਓ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਧੀ ਵੱਲੋਂ ਖਿੱਚਿਆ, ਇੱਥੇ ਆਵੇ।
ਤ੍ਰਿਰ੍ਨੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਭੇषਜਾ ਤ੍ਰਿਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨਿ ਤ੍ਰਿਰੁ ਦਤ੍ਤਮਦ੍ਭ੍ਯਃ । ਓਮਾਨਂ ਸ਼ਂਯੋਰ੍ਮਮਕਾਯ ਸੂਨਵੇ ਤ੍ਰਿਧਾਤੁ ਸ਼ਰ੍ਮ ਵਹਤਂ ਸ਼ੁਭਸ੍ਪਤੀ
ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਅਸਮਾਨੀ ਦਵਾਈਆਂ ਲਿਆਉ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ; ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਪੋਸ਼ਣ ਤੇ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਲਿਆਉ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਿਓ, ਹੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੇ ਮਾਲਕੋ।
ਤ੍ਰਿਰ੍ਨੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਯਜਤਾ ਦਿਵੇਦਿਵੇ ਪਰਿ ਤ੍ਰਿਧਾਤੁ ਪृਥਿਵੀਮਸ਼ਾਯਤਮ੍ । ਤਿਸ੍ਰੋ ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਰਥ੍ਯਾ ਪਰਾਵਤ ਆਤ੍ਮੇਵ ਵਾਤਃ ਸ੍ਵਸਰਾਣਿ ਗਚ੍ਛਤਮ੍
ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਹੋਵੇ; ਤੁਸੀਂ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਯਾਤਰਾ ਕਰੋ; ਤਿੰਨ ਰਥ, ਹੇ ਨਾਸਤਿਆ, ਦੂਰ ਦੇ ਰਸਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੁਹਾਡੀ ਆਤਮਾ ਆਪਣੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਕੋਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਰਸ਼੍ਵਿਨਾ ਸਿਨ੍ਧੁਭਿਃ ਸਪ੍ਤਮਾਤृਭਿਸ੍ਤ੍ਰਯ ਆਹਾਵਾਸ੍ਤ੍ਰੇਧਾ ਹਵਿष੍ਕृਤਮ੍ । ਤਿਸ੍ਰਃ ਪृਥਿਵੀਰੁਪਰਿ ਪ੍ਰਵਾ ਦਿਵੋ ਨਾਕਂ ਰਕ੍ਸ਼ੇਥੇ ਦ੍ਯੁਭਿਰਕ੍ਤੁਭਿਰ੍ਹਿਤਮ੍
ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਸੱਤ ਦਰਿਆਵਾਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਬੁਲਾਵੇ, ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹਵਨ; ਤਿੰਨ ਧਰਤੀਆਂ ਉਪਰੋਂ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਚੋਟੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਕ੍ਵ ਤ੍ਰੀ ਚਕ੍ਰਾ ਤ੍ਰਿਵृਤੋ ਰਥਸ੍ਯ ਕ੍ਵ ਤ੍ਰਯੋ ਵਨ੍ਧੁਰੋ ਯੇ ਸਨੀਲ਼ਾਃ । ਕਦਾ ਯੋਗੋ ਵਾਜਿਨੋ ਰਾਸਭਸ੍ਯ ਯੇਨ ਯਜ੍ਞਂ ਨਾਸਤ੍ਯੋਪਯਾਥਃ
ਤੁਹਾਡੇ ਤਿੰਨ ਪਹੀਏ ਵਾਲੇ ਰਥ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪਹੀਏ ਕਿੱਥੇ ਹਨ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬੈਠਣ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਂ ਕਿੱਥੇ ਹਨ? ਤੇਜ਼ ਗਧੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਦ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ, ਹੇ ਨਾਸਤਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਯਜਨ 'ਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹੋ?
ਆ ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਗਚ੍ਛਤਂ ਹੂਯਤੇ ਹਵਿਰ੍ਮਧ੍ਵਃ ਪਿਬਤਂ ਮਧੁਪੇਭਿਰਾਸਭਿਃ । ਯੁਵੋਰ੍ਹਿ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸਵਿਤੋषਸੋ ਰਥਮृਤਾਯ ਚਿਤ੍ਰਂ ਘृਤਵਨ੍ਤਮਿष੍ਯਤਿ
ਆਓ, ਹੇ ਨਾਸਤਿਆ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹਵਨ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਮਿੱਠਾ ਪੀਓ ਆਪਣੇ ਮਿੱਠਾ ਪਸੰਦ ਗਧਿਆਂ ਨਾਲ; ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ, ਘੀ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ, ਸਵੇਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਧਰਮਵਾਨ ਲਈ ਚਾਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆ ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਤ੍ਰਿਭਿਰੇਕਾਦਸ਼ੈਰਿਹ ਦੇਵੇਭਿਰ੍ਯਾਤਂ ਮਧੁਪੇਯਮਸ਼੍ਵਿਨਾ । ਪ੍ਰਾਯੁਸ੍ਤਾਰਿष੍ਟਂ ਨੀ ਰਪਾਂਸਿ ਮृਕ੍ਸ਼ਤਂ ਸੇਧਤਂ ਦ੍ਵੇषੋ ਭਵਤਂ ਸਚਾਭੁਵਾ
ਆਓ, ਹੇ ਨਾਸਤਿਆ, ਤਿੰਨ ਤੇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਆਓ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਮਿੱਠਾ ਪੀਣ ਲਈ; ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਪਾਰ ਲੈ ਜਾਓ, ਸਾਡੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਵੈਰ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਤੇ ਸਾਡੇ ਸਾਥੀ ਬਣੋ।
ਆ ਨੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਤ੍ਰਿਵृਤਾ ਰਥੇਨਾਰ੍ਵਾਞ੍ਚਂ ਰਯਿਂ ਵਹਤਂ ਸੁਵੀਰਮ੍ । ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤਾ ਵਾਮਵਸੇ ਜੋਹਵੀਮਿ ਵृਧੇ ਚ ਨੋ ਭਵਤਂ ਵਾਜਸਾਤੌ
ਨਜ਼ਦੀਕ ਆਓ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਆਪਣੇ ਤਿੰਨ ਪਹੀਏ ਵਾਲੇ ਰਥ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਧਨ ਤੇ ਵਿਰਲੇ ਪੁੱਤਰ ਲਿਆਓ; ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਇਨਾਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਤਾਕਤ ਬਣੋ।
ਹ੍ਵਯਾਮ੍ਯਗ੍ਨਿਂ ਪ੍ਰਥਮਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇ ਹ੍ਵਯਾਮਿ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾਵਿਹਾਵਸੇ । ਹ੍ਵਯਾਮਿ ਰਾਤ੍ਰੀਂ ਜਗਤੋ ਨਿਵੇਸ਼ਨੀਂ ਹ੍ਵਯਾਮਿ ਦੇਵਂ ਸਵਿਤਾਰਮੂਤਯੇ
ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਮਦਦ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਠਿਕਾਣਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਆ ਕृष੍ਣੇਨ ਰਜਸਾ ਵਰ੍ਤਮਾਨੋ ਨਿਵੇਸ਼ਯਨ੍ਨਮृਤਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯਂ ਚ । ਹਿਰਣ੍ਯਯੇਨ ਸਵਿਤਾ ਰਥੇਨਾ ਦੇਵੋ ਯਾਤਿ ਭੁਵਨਾਨਿ ਪਸ਼੍ਯਨ੍
ਕਾਲੀ ਖੇਪ ਵਿੱਚ ਚਲਦਾ ਹੋਇਆ, ਅਮਰ ਤੇ ਮਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਠਿਕਾਣਾ ਦਿੰਦਾ, ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੋਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਾਤਿ ਦੇਵਃ ਪ੍ਰਵਤਾ ਯਾਤ੍ਯੁਦ੍ਵਤਾ ਯਾਤਿ ਸ਼ੁਭ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਯਜਤੋ ਹਰਿਭ੍ਯਾਮ੍ । ਆ ਦੇਵੋ ਯਾਤਿ ਸਵਿਤਾ ਪਰਾਵਤੋऽਪ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਦੁਰਿਤਾ ਬਾਧਮਾਨਃ
ਦੇਵਤਾ ਹੇਠਾਂ ਵਾਲੇ ਰਸਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਪਰ ਵਾਲੇ ਰਸਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚਮਕਦੇ ਪੀਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਦੂਰੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਭੀਵृਤਂ ਕृਸ਼ਨੈਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਂ ਹਿਰਣ੍ਯਸ਼ਮ੍ਯਂ ਯਜਤੋ ਬृਹਨ੍ਤਮ੍ । ਆਸ੍ਥਾਦ੍ਰਥਂ ਸਵਿਤਾ ਚਿਤ੍ਰਭਾਨੁਃ ਕृष੍ਣਾ ਰਜਾਂਸਿ ਤਵਿषੀਂ ਦਧਾਨਃ
ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ, ਹਰ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਜੋੜ ਨਾਲ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਪੂਜਣਯੋਗ, ਚਮਕਦਾਰ ਸਵਿਤਾ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਕਾਲੀ ਖੇਪ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਲੈ ਕੇ।
ਵਿ ਜਨਾਞ੍ਛ੍ਯਾਵਾਃ ਸ਼ਿਤਿਪਾਦੋ ਅਖ੍ਯਨ੍ਰਥਂ ਹਿਰਣ੍ਯਪ੍ਰਉਗਂ ਵਹਨ੍ਤਃ । ਸ਼ਸ਼੍ਵਦ੍ਵਿਸ਼ਃ ਸਵਿਤੁਰ੍ਦੈਵ੍ਯਸ੍ਯੋਪਸ੍ਥੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਭੁਵਨਾਨਿ ਤਸ੍ਥੁਃ
ਦੋ ਸੁਨਹਿਰੀ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਾਗਰੂਕ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਡੰਡੇ ਵਾਲਾ ਰਥ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ। ਸਦਾ, ਦੈਵੀ ਸਵਿਤਾ ਦੇ ਗੋਦ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਲੈ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਤਿਸ੍ਰੋ ਦ੍ਯਾਵਃ ਸਵਿਤੁਰ੍ਦ੍ਵਾ ਉਪਸ੍ਥਾਁ ਏਕਾ ਯਮਸ੍ਯ ਭੁਵਨੇ ਵਿਰਾषਾਟ੍ । ਆਣਿਂ ਨ ਰਥ੍ਯਮਮृਤਾਧਿ ਤਸ੍ਥੁਰਿਹ ਬ੍ਰਵੀਤੁ ਯ ਉ ਤਚ੍ਚਿਕੇਤਤ੍
ਸਵਿਤਾ ਦੇ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਅਸਮਾਨ ਹਨ; ਦੋ ਪ੍ਰਗਟ ਹਨ, ਇੱਕ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਰਥ ਦੇ ਧੁਰੇ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਅਮਰ ਉੱਤੇ ਟਿਕੇ ਹਨ। ਜੇਹੜਾ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਦੱਸੇ।
ਵਿ ਸੁਪਰ੍ਣੋ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਣ੍ਯਖ੍ਯਦ੍ਗਭੀਰਵੇਪਾ ਅਸੁਰਃ ਸੁਨੀਥਃ । ਕ੍ਵੇਦਾਨੀਂ ਸੂਰ੍ਯਃ ਕਸ਼੍ਚਿਕੇਤ ਕਤਮਾਂ ਦ੍ਯਾਂ ਰਸ਼੍ਮਿਰਸ੍ਯਾ ਤਤਾਨ
ਸੁੰਦਰ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲਾ ਨੇ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਾਗਰੂਕ ਕੀਤਾ; ਗਹਿਰੀ ਥਰਥਰਾਹਟ ਵਾਲਾ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਅਸੁਰ, ਚੰਗੀ ਰਾਹ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ। ਹੁਣ ਸੂਰਜ ਕਿੱਥੇ ਹੈ? ਕੌਣ ਇਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ? ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਣ ਕਿਹੜੇ ਅਸਮਾਨ ਤੱਕ ਫੈਲੀ ਹੈ?
ਅष੍ਟੌ ਵ੍ਯਖ੍ਯਤ੍ਕਕੁਭਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰੀ ਧਨ੍ਵ ਯੋਜਨਾ ਸਪ੍ਤ ਸਿਨ੍ਧੂਨ੍ । ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਃ ਸਵਿਤਾ ਦੇਵ ਆਗਾਦ੍ਦਧਦ੍ਰਤ੍ਨਾ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਵਾਰ੍ਯਾਣਿ
ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਅੱਠ ਦਿਸਾਵਾਂ, ਤਿੰਨ ਰੇਤਾਂ, ਸੱਤ ਦਰਿਆ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਦੱਸੇ; ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਸਵਿਤਾ, ਦੇਵਤਾ, ਆਇਆ ਹੈ, ਭਗਤ ਨੂੰ ਖਜਾਨੇ ਅਤੇ ਚਾਹੀਦੇ ਦਾਤਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਹਿਰਣ੍ਯਪਾਣਿਃ ਸਵਿਤਾ ਵਿਚਰ੍षਣਿਰੁਭੇ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਅਨ੍ਤਰੀਯਤੇ । ਅਪਾਮੀਵਾਂ ਬਾਧਤੇ ਵੇਤਿ ਸੂਰ੍ਯਮਭਿ ਕृष੍ਣੇਨ ਰਜਸਾ ਦ੍ਯਾਮृਣੋਤਿ
ਸੋਨੇ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲਾ ਸਵਿਤਾ, ਕਰਤਬ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਦੋਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚਕਾਰ ਚਲਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਤੋਂ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਾਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਹਿਰਣ੍ਯਹਸ੍ਤੋ ਅਸੁਰਃ ਸੁਨੀਥਃ ਸੁਮृਲ਼ੀਕਃ ਸ੍ਵਵਾਁ ਯਾਤ੍ਵਰ੍ਵਾਙ੍ । ਅਪਸੇਧਨ੍ਰਕ੍ਸ਼ਸੋ ਯਾਤੁਧਾਨਾਨਸ੍ਥਾਦ੍ਦੇਵਃ ਪ੍ਰਤਿਦੋषਂ ਗृਣਾਨਃ
ਸੋਨੇ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲਾ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਅਸੁਰ, ਚੰਗੀ ਰਾਹ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ, ਮਿਹਰਬਾਨ, ਆਪ ਹੀ ਚਮਕਣ ਵਾਲਾ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਰਾਖਸਾਂ ਅਤੇ ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਾ ਹਰ ਸ਼ਾਮ ਸਤਿਕਾਰਿਤ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।