ਤਂ ਹਿ ਸ਼ਸ਼੍ਵਨ੍ਤ ਈਲ਼ਤੇ ਸ੍ਰੁਚਾ ਦੇਵਂ ਘृਤਸ਼੍ਚੁਤਾ । ਅਗ੍ਨਿਂ ਹਵ੍ਯਾਯ ਵੋਲ਼੍ਹਵੇ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਚਮਚਾ ਨਾਲ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਘੀ ਡਿੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ—ਅਗਨਿ, ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ।
ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਜਾਤੋ ਅਰੋਚਤ ਘ੍ਨਨ੍ਦਸ੍ਯੂਞ੍ਜ੍ਯੋਤਿषਾ ਤਮਃ । ਅਵਿਨ੍ਦਦ੍ਗਾ ਅਪਃ ਸ੍ਵਃ
ਅਗਨਿ, ਜਨਮਿਆ, ਚਮਕਿਆ, ਦਾਸ੍ਯੂਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਗਾਂ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਲੱਭ ਲਿਆ।
ਅਗ੍ਨਿਮੀਲ਼ੇਨ੍ਯਂ ਕਵਿਂ ਘृਤਪृष੍ਠਂ ਸਪਰ੍ਯਤ । ਵੇਤੁ ਮੇ ਸ਼ृਣਵਦ੍ਧਵਮ੍
ਅਗਨਿ, ਜੋ ਪੂਜਾ ਦੇ ਯੋਗ ਕਵੀ ਹੈ, ਘੀ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਉਹ ਆਵੇ, ਸਾਡੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣੇ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਘृਤੇਨ ਵਾਵृਧੁ ਸ੍ਤੋਮੇਭਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਚਰ੍षਣਿਮ੍ । ਸ੍ਵਾਧੀਭਿਰ੍ਵਚਸ੍ਯੁਭਿਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਘੀ ਅਤੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਪਸੰਦ ਦੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ।
ਪ੍ਰ ਵੇਧਸੇ ਕਵਯੇ ਵੇਦ੍ਯਾਯ ਗਿਰਂ ਭਰੇ ਯਸ਼ਸੇ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾਯ । ਘृਤਪ੍ਰਸਤ੍ਤੋ ਅਸੁਰਃ ਸੁਸ਼ੇਵੋ ਰਾਯੋ ਧਰ੍ਤਾ ਧਰੁਣੋ ਵਸ੍ਵੋ ਅਗ੍ਨਿਃ
ਵਿਦਵਾਨ, ਕਵੀ, ਜਾਣਨ ਯੋਗ ਲਈ, ਮੈਂ ਪੁਰਾਣੀ ਸ਼ਾਨ ਲਈ ਭਜਨ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਅਗਨਿ, ਦੌਲਤ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਦਇਆਲੂ ਅਸੁਰ, ਘੀ ਨਾਲ ਸਥਾਪਤ, ਦੌਲਤ ਦਾ ਧਾਰਕ, ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦਾ ਸਹਾਰਾ।
ऋਤੇਨ ऋਤਂ ਧਰੁਣਂ ਧਾਰਯਨ੍ਤ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਸ਼ਾਕੇ ਪਰਮੇ ਵ੍ਯੋਮਨ੍ । ਦਿਵੋ ਧਰ੍ਮਨ੍ਧਰੁਣੇ ਸੇਦੁषੋ ਨॄਞ੍ਜਾਤੈਰਜਾਤਾਁ ਅਭਿ ਯੇ ਨਨਕ੍ਸ਼ੁਃ
ਸੱਚ ਨਾਲ, ਉਹ ਸੱਚ ਅਤੇ ਆਧਾਰ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਯਜਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਿਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ। ਉਹ, ਜਨਮੇ ਤੇ ਨਾ ਜਨਮੇ, ਜੋ ਆਏ ਹਨ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਕਨੂੰਨ ਸਥਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਙ੍ਹੋਯੁਵਸ੍ਤਨ੍ਵਸ੍ਤਨ੍ਵਤੇ ਵਿ ਵਯੋ ਮਹਦ੍ਦੁष੍ਟਰਂ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾਯ । ਸ ਸਂਵਤੋ ਨਵਜਾਤਸ੍ਤੁਤੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਿਙ੍ਹਂ ਨ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਮਭਿਤਃ ਪਰਿ ष੍ਠੁਃ
ਤੁਸੀਂ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋ ਕੇ, ਪੁਰਾਣੇ ਲਈ ਵੱਡਾ ਤੇ ਔਖਾ ਰਸਤਾ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਉਹ ਨਵਾਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ।
ਮਾਤੇਵ ਯਦ੍ਭਰਸੇ ਪਪ੍ਰਥਾਨੋ ਜਨਂਜਨਂ ਧਾਯਸੇ ਚਕ੍ਸ਼ਸੇ ਚ । ਵਯੋਵਯੋ ਜਰਸੇ ਯਦ੍ਦਧਾਨਃ ਪਰਿ ਤ੍ਮਨਾ ਵਿषੁਰੂਪੋ ਜਿਗਾਸਿ
ਮਾਂ ਵਾਂਗ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਨੂੰ ਪਾਲਦੇ ਤੇ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਹਰ ਇਕ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਨੌਜਵਾਨੀ ਤੇ ਬੁਢਾਪਾ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਟਿਕਾਓ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਵਾਜੋ ਨੁ ਤੇ ਸ਼ਵਸਸ੍ਪਾਤ੍ਵਨ੍ਤਮੁਰੁਂ ਦੋਘਂ ਧਰੁਣਂ ਦੇਵ ਰਾਯਃ । ਪਦਂ ਨ ਤਾਯੁਰ੍ਗੁਹਾ ਦਧਾਨੋ ਮਹੋ ਰਾਯੇ ਚਿਤਯਨ੍ਨਤ੍ਰਿਮਸ੍ਪਃ
ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਸਾਨੂੰ ਚੌੜੀ ਤੇ ਪੱਕੀ ਦੌਲਤ ਦੇਵੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਤਰੱਕੀ ਲਈ। ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਪੈਰ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦੇ ਹੋ, ਕਦੇ ਫੇਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਬृਹਦ੍ਵਯੋ ਹਿ ਭਾਨਵੇऽਰ੍ਚਾ ਦੇਵਾਯਾਗ੍ਨਯੇ । ਯਂ ਮਿਤ੍ਰਂ ਨ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਿਭਿਰ੍ਮਰ੍ਤਾਸੋ ਦਧਿਰੇ ਪੁਰਃ
ਵੱਡੀ ਭੇਟ ਚਮਕਦੇ ਦੇਵਤਾ ਅਗਨਿ ਲਈ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੋਕ ਮਿਤਰ ਵਾਂਗ ਸਿਰੇ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਸਲਾਹਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ ਹਿ ਦ੍ਯੁਭਿਰ੍ਜਨਾਨਾਂ ਹੋਤਾ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਬਾਹ੍ਵੋਃ । ਵਿ ਹਵ੍ਯਮਗ੍ਨਿਰਾਨੁषਗ੍ਭਗੋ ਨ ਵਾਰਮृਣ੍ਵਤਿ
ਉਹ ਅਗਨਿ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪੁਜਾਰੀ ਹੈ, ਹੁਨਰ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ; ਉਹ ਭਾਗਾ ਵਾਂਗ ਭੇਟਾਂ ਵੰਡਦਾ ਹੈ, ਚਾਹਵਿਆਂ ਨੂੰ ਦਇਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯ ਸ੍ਤੋਮੇ ਮਘੋਨਃ ਸਖ੍ਯੇ ਵृਦ੍ਧਸ਼ੋਚਿषਃ । ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਤੁਵਿष੍ਵਣਿ ਸਮਰ੍ਯੇ ਸ਼ੁष੍ਮਮਾਦਧੁਃ
ਉਸ ਦੀ ਦੋਸਤੀ ਦਿਲੋਂ ਦਾਤੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਲੌ ਵੱਡੀ ਹੈ; ਸਭ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਅਧਾ ਹ੍ਯਗ੍ਨ ਏषਾਂ ਸੁਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਮਂਹਨਾ । ਤਮਿਦ੍ਯਹ੍ਵਂ ਨ ਰੋਦਸੀ ਪਰਿ ਸ਼੍ਰਵੋ ਬਭੂਵਤੁਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਗਨਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵੀਰਤਾ ਲਈ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੋਹਰਤ, ਚੀਕ ਵਾਂਗ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਨੂ ਨ ਏਹਿ ਵਾਰ੍ਯਮਗ੍ਨੇ ਗृਣਾਨ ਆ ਭਰ । ਯੇ ਵਯਂ ਯੇ ਚ ਸੂਰਯਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਧਾਮਹੇ ਸਚੋਤੈਧਿ ਪृਤ੍ਸੁ ਨੋ ਵृਧੇ
ਹੁਣ ਆ, ਅਗਨਿ, ਸਾਨੂੰ ਚਾਹੀਦੇ ਦਾਤਾਂ ਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਸਲਾਹਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਜਿਹੜੇ ਅਸੀਂ ਹਾਂ ਤੇ ਜਿਹੜੇ ਸਰਦਾਰ ਹਨ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਦੇ, ਤੇ ਜੰਗਾਂ ਵਿਚ ਸਾਡੀ ਤਾਕਤ ਵਧਾ।
ਆ ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਦੇਵ ਮਰ੍ਤ੍ਯ ਇਤ੍ਥਾ ਤਵ੍ਯਾਂਸਮੂਤਯੇ । ਅਗ੍ਨਿਂ ਕृਤੇ ਸ੍ਵਧ੍ਵਰੇ ਪੂਰੁਰੀਲ਼ੀਤਾਵਸੇ
ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਮਦਦ ਲਈ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਗਨਿ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਮਦਦ ਲਈ ਸਲਾਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯ ਹਿ ਸ੍ਵਯਸ਼ਸ੍ਤਰ ਆਸਾ ਵਿਧਰ੍ਮਨ੍ਮਨ੍ਯਸੇ । ਤਂ ਨਾਕਂ ਚਿਤ੍ਰਸ਼ੋਚਿषਂ ਮਨ੍ਦ੍ਰਂ ਪਰੋ ਮਨੀषਯਾ
ਆਪਣੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਲਈ, ਉਹ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਅਸਮਾਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਲੌ ਨਾਲ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਲਈ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯ ਵਾਸਾ ਉ ਅਰ੍ਚਿषਾ ਯ ਆਯੁਕ੍ਤ ਤੁਜਾ ਗਿਰਾ । ਦਿਵੋ ਨ ਯਸ੍ਯ ਰੇਤਸਾ ਬृਹਚ੍ਛੋਚਨ੍ਤ੍ਯਰ੍ਚਯਃ
ਉਸ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੌਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਉਹ ਤਾਕਤਵਰ ਬੋਲ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹੈ; ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਬੀਜ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਚਮਕਦਾਰ ਕਿਰਣਾਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਸ੍ਯ ਕ੍ਰਤ੍ਵਾ ਵਿਚੇਤਸੋ ਦਸ੍ਮਸ੍ਯ ਵਸੁ ਰਥ ਆ । ਅਧਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸੁ ਹਵ੍ਯੋऽਗ੍ਨਿਰ੍ਵਿਕ੍ਸ਼ੁ ਪ੍ਰ ਸ਼ਸ੍ਯਤੇ
ਉਸ ਦੀ ਨਿਸ਼ਚਾ ਤੇ ਸਮਝ ਨਾਲ, ਚੰਗਾ ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਗਨਿ ਹਰ ਜਾਤੀ ਵਿਚ ਭੇਟ ਲਈ ਸਲਾਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨੂ ਨ ਇਦ੍ਧਿ ਵਾਰ੍ਯਮਾਸਾ ਸਚਨ੍ਤ ਸੂਰਯਃ । ਊਰ੍ਜੋ ਨਪਾਦਭਿष੍ਟਯੇ ਪਾਹਿ ਸ਼ਗ੍ਧਿ ਸ੍ਵਸ੍ਤਯ ਉਤੈਧਿ ਪृਤ੍ਸੁ ਨੋ ਵृਧੇ
ਹੁਣ, ਚਾਹੀਦੇ ਦਾਤਾਂ ਸਰਦਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ; ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਸਾਡੀ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਲਈ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ, ਤੇ ਜੰਗਾਂ ਵਿਚ ਸਾਡੀ ਤਾਕਤ ਵਧਾ।
ਪ੍ਰਾਤਰਗ੍ਨਿਃ ਪੁਰੁਪ੍ਰਿਯੋ ਵਿਸ਼ ਸ੍ਤਵੇਤਾਤਿਥਿਃ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਯੋ ਅਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਹਵ੍ਯਾ ਮਰ੍ਤੇषੁ ਰਣ੍ਯਤਿ
ਸਵੇਰੇ, ਅਗਨਿ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਹਿਮਾਨ ਵਾਂਗ ਸਲਾਹਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਹ, ਅਮਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਭੇਟਾਂ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਤਾਯ ਮृਕ੍ਤਵਾਹਸੇ ਸ੍ਵਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਮਂਹਨਾ । ਇਨ੍ਦੁਂ ਸ ਧਤ੍ਤ ਆਨੁषਕ੍ਸ੍ਤੋਤਾ ਚਿਤ੍ਤੇ ਅਮਰ੍ਤ੍ਯ
ਦੂਜੀ ਵਾਰੀ, ਭੇਟ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਹੁਨਰ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ; ਉਹ ਸੋਮਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ, ਅਮਰ, ਗਾਇਕ ਵੱਲੋਂ ਸਲਾਹਾ ਜਾਂਦਾ।
ਤਂ ਵੋ ਦੀਰ੍ਘਾਯੁਸ਼ੋਚਿषਂ ਗਿਰਾ ਹੁਵੇ ਮਘੋਨਾਮ੍ । ਅਰਿष੍ਟੋ ਯੇषਾਂ ਰਥੋ ਵ੍ਯਸ਼੍ਵਦਾਵਨ੍ਨੀਯਤੇ
ਉਸ ਨੂੰ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਮੈਂ ਗੀਤ ਨਾਲ ਸਦਾ ਦਾਤੀ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਰਥ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ, ਘੋੜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾਂਦਾ।
ਚਿਤ੍ਰਾ ਵਾ ਯੇषੁ ਦੀਧਿਤਿਰਾਸਨ੍ਨੁਕ੍ਥਾ ਪਾਨ੍ਤਿ ਯੇ । ਸ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਬਰ੍ਹਿਃ ਸ੍ਵਰ੍ਣਰੇ ਸ਼੍ਰਵਾਂਸਿ ਦਧਿਰੇ ਪਰਿ
ਉਹ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਰੋਸ਼ਨੀ ਆਈ ਹੈ; ਉਹ ਉਕਥਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਵਿਛਾਈ ਘਾਸ 'ਤੇ, ਚਮਕਦਾਰ, ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸ਼ੋਹਰਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਮੇ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤਂ ਦਦੁਰਸ਼੍ਵਾਨਾਂ ਸਧਸ੍ਤੁਤਿ । ਦ੍ਯੁਮਦਗ੍ਨੇ ਮਹਿ ਸ਼੍ਰਵੋ ਬृਹਤ੍ਕृਧਿ ਮਘੋਨਾਂ ਨृਵਦਮृਤ ਨृਣਾਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪੰਜਾਹ ਘੋੜੇ ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ ਦਿੱਤੇ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਦਾਤੀ, ਵੀਰ ਤੇ ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਵੱਡੀ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਕਰ।
ਅਭ੍ਯਵਸ੍ਥਾਃ ਪ੍ਰ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰ ਵਵ੍ਰੇਰ੍ਵਵ੍ਰਿਸ਼੍ਚਿਕੇਤ । ਉਪਸ੍ਥੇ ਮਾਤੁਰ੍ਵਿ ਚष੍ਟੇ
ਸੰਤਾਨ ਉੱਗਦੇ ਤੇ ਫਲਦੇ ਹਨ, ਘੇਰਾ ਖੁਲ ਗਿਆ ਤੇ ਸਮਝ ਆ ਗਈ; ਕੋਈ ਮਾਂ ਦੀ ਗੋਦ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰਦਾ ਹੈ।
ਜੁਹੁਰੇ ਵਿ ਚਿਤਯਨ੍ਤੋऽਨਿਮਿषਂ ਨृਮ੍ਣਂ ਪਾਨ੍ਤਿ । ਆ ਦृਲ਼੍ਹਾਂ ਪੁਰਂ ਵਿਵਿਸ਼ੁਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕੁਰਬਾਨੀ ਦਿੱਤੀ, ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ, ਅਟੱਲ ਤਾਕਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ; ਉਹ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਏ।
ਆ ਸ਼੍ਵੈਤ੍ਰੇਯਸ੍ਯ ਜਨ੍ਤਵੋ ਦ੍ਯੁਮਦ੍ਵਰ੍ਧਨ੍ਤ ਕृष੍ਟਯਃ । ਨਿष੍ਕਗ੍ਰੀਵੋ ਬृਹਦੁਕ੍ਥ ਏਨਾ ਮਧ੍ਵਾ ਨ ਵਾਜਯੁਃ
ਸ਼ਵੈਤਰੇਯas ਦੇ ਲੋਕ ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਵਧਦੇ ਹਨ; ਬ੍ਰਿਹਦੁਕਥ, ਗਲ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਪਾ ਕੇ, ਮਿੱਠਾ ਮਧੁ ਲੈ ਕੇ, ਇਨਾਮ ਦੀ ਖੋਜ ਵਾਲਿਆਂ ਵਾਂਗ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਿਯਂ ਦੁਗ੍ਧਂ ਨ ਕਾਮ੍ਯਮਜਾਮਿ ਜਾਮ੍ਯੋਃ ਸਚਾ । ਘਰ੍ਮੋ ਨ ਵਾਜਜਠਰੋऽਦਬ੍ਧਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤੋ ਦਭਃ
ਜਿਵੇਂ ਮਨਪਸੰਦ ਦੁੱਧ, ਪਿਆਰਾ ਤੇ ਚਾਹਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹਾਂ; ਜਿਵੇਂ ਇਨਾਮ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਗਰਮੀ, ਸੱਚਾ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਠੱਗੀ ਹੈ।
ਕ੍ਰੀਲ਼ਨ੍ਨੋ ਰਸ਼੍ਮ ਆ ਭੁਵਃ ਸਂ ਭਸ੍ਮਨਾ ਵਾਯੁਨਾ ਵੇਵਿਦਾਨਃ । ਤਾ ਅਸ੍ਯ ਸਨ੍ਧृषਜੋ ਨ ਤਿਗ੍ਮਾਃ ਸੁਸਂਸ਼ਿਤਾ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੋ ਵਕ੍ਸ਼ਣੇਸ੍ਥਾਃ
ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ, ਕਿਰਨ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਸੁਆਸ ਤੇ ਰਾਖ ਨਾਲ ਸਾਫ਼ ਦਿਸਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਦੀਆਂ ਤੇਜ਼, ਚੰਗੀ ਬਣੀਆਂ ਗੰਢਾਂ ਤਿਆਰ ਹਨ, ਲਿਜਾਣ ਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਯਮਗ੍ਨੇ ਵਾਜਸਾਤਮ ਤ੍ਵਂ ਚਿਨ੍ਮਨ੍ਯਸੇ ਰਯਿਮ੍ । ਤਂ ਨੋ ਗੀਰ੍ਭਿਃ ਸ਼੍ਰਵਾਯ੍ਯਂ ਦੇਵਤ੍ਰਾ ਪਨਯਾ ਯੁਜਮ੍
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਜੋ ਦੌਲਤ ਤੂੰ ਦੇਣ ਦਾ ਸੋਚਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਯੋਗ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਸਾਡੀਆਂ ਭਜਨਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਜੋੜੀ ਹੋਈ, ਮਿਲੇ।