ਸਖਾਯਸ੍ਤੇ ਵਿषੁਣਾ ਅਗ੍ਨ ਏਤੇ ਸ਼ਿਵਾਸਃ ਸਨ੍ਤੋ ਅਸ਼ਿਵਾ ਅਭੂਵਨ੍ । ਅਧੂਰ੍षਤ ਸ੍ਵਯਮੇਤੇ ਵਚੋਭਿਰृਜੂਯਤੇ ਵृਜਿਨਾਨਿ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤਃ
ਤੇਰੇ ਸਾਥੀ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਨ; ਕੁਝ ਚੰਗੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਮਾੜੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਥੱਕ ਗਏ ਹਨ; ਆਪਣੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਸਿੱਧਾ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮਾੜੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਸ੍ਤੇ ਅਗ੍ਨੇ ਨਮਸਾ ਯਜ੍ਞਮੀਟ੍ਟ ऋਤਂ ਸ ਪਾਤ੍ਯਰੁषਸ੍ਯ ਵृष੍ਣਃ । ਤਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਯਃ ਪृਥੁਰਾ ਸਾਧੁਰੇਤੁ ਪ੍ਰਸਰ੍ਸ੍ਰਾਣਸ੍ਯ ਨਹੁषਸ੍ਯ ਸ਼ੇषਃ
ਜੋ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ ਯਜਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਚ ਅਤੇ ਲਾਲ ਸਾਂਡ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਨਾਹੁਸ਼ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤੇ ਚੰਗੀ ਵਸਤੀ, ਜੋ ਮਿਹਨਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਦੀਵ ਰਹੇ।
ਅਰ੍ਚਨ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਾ ਹਵਾਮਹੇऽਰ੍ਚਨ੍ਤਃ ਸਮਿਧੀਮਹਿ । ਅਗ੍ਨੇ ਅਰ੍ਚਨ੍ਤ ਊਤਯੇ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ, ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ।
ਅਗ੍ਨੇ ਸ੍ਤੋਮਂ ਮਨਾਮਹੇ ਸਿਧ੍ਰਮਦ੍ਯ ਦਿਵਿਸ੍ਪृਸ਼ਃ । ਦੇਵਸ੍ਯ ਦ੍ਰਵਿਣਸ੍ਯਵਃ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਗੀਤ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਅੱਜ ਤੇਜ਼, ਆਸਮਾਨ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਦੌਲਤ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ।
ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਜੁषਤ ਨੋ ਗਿਰੋ ਹੋਤਾ ਯੋ ਮਾਨੁषੇष੍ਵਾ । ਸ ਯਕ੍ਸ਼ਦ੍ਦੈਵ੍ਯਂ ਜਨਮ੍
ਅਗਨਿ ਸਾਡੀਆਂ ਬਾਤਾਂ ਕਬੂਲ ਕਰੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਪੁਜਾਰੀ ਹੈ; ਉਹ ਦੇਵਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇ ਸਪ੍ਰਥਾ ਅਸਿ ਜੁष੍ਟੋ ਹੋਤਾ ਵਰੇਣ੍ਯਃ । ਤ੍ਵਯਾ ਯਜ੍ਞਂ ਵਿ ਤਨ੍ਵਤੇ
ਤੂੰ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈਂ, ਚੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਪੁਜਾਰੀ ਹੈਂ, ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈਂ। ਤੈਥੋਂ ਹੀ ਯਜਨ ਫੈਲਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਾਮਗ੍ਨੇ ਵਾਜਸਾਤਮਂ ਵਿਪ੍ਰਾ ਵਰ੍ਧਨ੍ਤਿ ਸੁष੍ਟੁਤਮ੍ । ਸ ਨੋ ਰਾਸ੍ਵ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍
ਤੂੰ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਵਿਦਵਾਨ ਤੈਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਚੰਗੀ ਤਰੀਫ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ।
ਅਗ੍ਨੇ ਨੇਮਿਰਰਾਁ ਇਵ ਦੇਵਾਁਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪਰਿਭੂਰਸਿ । ਆ ਰਾਧਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਮृਞ੍ਜਸੇ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਰੀਮ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਪਹੀਏ ਵਾਂਗ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਵਧੀਆ ਦਾਤਾਂ ਸਜਾਉਂਦਾ ਹੈਂ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਸ੍ਤੋਮੇਨ ਬੋਧਯ ਸਮਿਧਾਨੋ ਅਮਰ੍ਤ੍ਯਮ੍ । ਹਵ੍ਯਾ ਦੇਵੇषੁ ਨੋ ਦਧਤ੍
ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਜਗਾਓ, ਜਲਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਅਮਰ। ਸਾਡੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਰੱਖ।
ਤਮਧ੍ਵਰੇष੍ਵੀਲ਼ਤੇ ਦੇਵਂ ਮਰ੍ਤਾ ਅਮਰ੍ਤ੍ਯਮ੍ । ਯਜਿष੍ਠਂ ਮਾਨੁषੇ ਜਨੇ
ਯਜਨਾਂ ਵਿਚ, ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਅਮਰ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਹੈ।
ਤਂ ਹਿ ਸ਼ਸ਼੍ਵਨ੍ਤ ਈਲ਼ਤੇ ਸ੍ਰੁਚਾ ਦੇਵਂ ਘृਤਸ਼੍ਚੁਤਾ । ਅਗ੍ਨਿਂ ਹਵ੍ਯਾਯ ਵੋਲ਼੍ਹਵੇ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਚਮਚਾ ਨਾਲ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਘੀ ਡਿੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ—ਅਗਨਿ, ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ।
ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਜਾਤੋ ਅਰੋਚਤ ਘ੍ਨਨ੍ਦਸ੍ਯੂਞ੍ਜ੍ਯੋਤਿषਾ ਤਮਃ । ਅਵਿਨ੍ਦਦ੍ਗਾ ਅਪਃ ਸ੍ਵਃ
ਅਗਨਿ, ਜਨਮਿਆ, ਚਮਕਿਆ, ਦਾਸ੍ਯੂਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਗਾਂ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਲੱਭ ਲਿਆ।
ਅਗ੍ਨਿਮੀਲ਼ੇਨ੍ਯਂ ਕਵਿਂ ਘृਤਪृष੍ਠਂ ਸਪਰ੍ਯਤ । ਵੇਤੁ ਮੇ ਸ਼ृਣਵਦ੍ਧਵਮ੍
ਅਗਨਿ, ਜੋ ਪੂਜਾ ਦੇ ਯੋਗ ਕਵੀ ਹੈ, ਘੀ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਉਹ ਆਵੇ, ਸਾਡੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣੇ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਘृਤੇਨ ਵਾਵृਧੁ ਸ੍ਤੋਮੇਭਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਚਰ੍षਣਿਮ੍ । ਸ੍ਵਾਧੀਭਿਰ੍ਵਚਸ੍ਯੁਭਿਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਘੀ ਅਤੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਪਸੰਦ ਦੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ।
ਪ੍ਰ ਵੇਧਸੇ ਕਵਯੇ ਵੇਦ੍ਯਾਯ ਗਿਰਂ ਭਰੇ ਯਸ਼ਸੇ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾਯ । ਘृਤਪ੍ਰਸਤ੍ਤੋ ਅਸੁਰਃ ਸੁਸ਼ੇਵੋ ਰਾਯੋ ਧਰ੍ਤਾ ਧਰੁਣੋ ਵਸ੍ਵੋ ਅਗ੍ਨਿਃ
ਵਿਦਵਾਨ, ਕਵੀ, ਜਾਣਨ ਯੋਗ ਲਈ, ਮੈਂ ਪੁਰਾਣੀ ਸ਼ਾਨ ਲਈ ਭਜਨ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਅਗਨਿ, ਦੌਲਤ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਦਇਆਲੂ ਅਸੁਰ, ਘੀ ਨਾਲ ਸਥਾਪਤ, ਦੌਲਤ ਦਾ ਧਾਰਕ, ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦਾ ਸਹਾਰਾ।
ऋਤੇਨ ऋਤਂ ਧਰੁਣਂ ਧਾਰਯਨ੍ਤ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਸ਼ਾਕੇ ਪਰਮੇ ਵ੍ਯੋਮਨ੍ । ਦਿਵੋ ਧਰ੍ਮਨ੍ਧਰੁਣੇ ਸੇਦੁषੋ ਨॄਞ੍ਜਾਤੈਰਜਾਤਾਁ ਅਭਿ ਯੇ ਨਨਕ੍ਸ਼ੁਃ
ਸੱਚ ਨਾਲ, ਉਹ ਸੱਚ ਅਤੇ ਆਧਾਰ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਯਜਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਿਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ। ਉਹ, ਜਨਮੇ ਤੇ ਨਾ ਜਨਮੇ, ਜੋ ਆਏ ਹਨ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਕਨੂੰਨ ਸਥਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਙ੍ਹੋਯੁਵਸ੍ਤਨ੍ਵਸ੍ਤਨ੍ਵਤੇ ਵਿ ਵਯੋ ਮਹਦ੍ਦੁष੍ਟਰਂ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾਯ । ਸ ਸਂਵਤੋ ਨਵਜਾਤਸ੍ਤੁਤੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਿਙ੍ਹਂ ਨ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਮਭਿਤਃ ਪਰਿ ष੍ਠੁਃ
ਤੁਸੀਂ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋ ਕੇ, ਪੁਰਾਣੇ ਲਈ ਵੱਡਾ ਤੇ ਔਖਾ ਰਸਤਾ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਉਹ ਨਵਾਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ।
ਮਾਤੇਵ ਯਦ੍ਭਰਸੇ ਪਪ੍ਰਥਾਨੋ ਜਨਂਜਨਂ ਧਾਯਸੇ ਚਕ੍ਸ਼ਸੇ ਚ । ਵਯੋਵਯੋ ਜਰਸੇ ਯਦ੍ਦਧਾਨਃ ਪਰਿ ਤ੍ਮਨਾ ਵਿषੁਰੂਪੋ ਜਿਗਾਸਿ
ਮਾਂ ਵਾਂਗ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਨੂੰ ਪਾਲਦੇ ਤੇ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਹਰ ਇਕ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਨੌਜਵਾਨੀ ਤੇ ਬੁਢਾਪਾ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਟਿਕਾਓ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਵਾਜੋ ਨੁ ਤੇ ਸ਼ਵਸਸ੍ਪਾਤ੍ਵਨ੍ਤਮੁਰੁਂ ਦੋਘਂ ਧਰੁਣਂ ਦੇਵ ਰਾਯਃ । ਪਦਂ ਨ ਤਾਯੁਰ੍ਗੁਹਾ ਦਧਾਨੋ ਮਹੋ ਰਾਯੇ ਚਿਤਯਨ੍ਨਤ੍ਰਿਮਸ੍ਪਃ
ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਸਾਨੂੰ ਚੌੜੀ ਤੇ ਪੱਕੀ ਦੌਲਤ ਦੇਵੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਤਰੱਕੀ ਲਈ। ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਪੈਰ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦੇ ਹੋ, ਕਦੇ ਫੇਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਬृਹਦ੍ਵਯੋ ਹਿ ਭਾਨਵੇऽਰ੍ਚਾ ਦੇਵਾਯਾਗ੍ਨਯੇ । ਯਂ ਮਿਤ੍ਰਂ ਨ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਿਭਿਰ੍ਮਰ੍ਤਾਸੋ ਦਧਿਰੇ ਪੁਰਃ
ਵੱਡੀ ਭੇਟ ਚਮਕਦੇ ਦੇਵਤਾ ਅਗਨਿ ਲਈ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੋਕ ਮਿਤਰ ਵਾਂਗ ਸਿਰੇ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਸਲਾਹਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ ਹਿ ਦ੍ਯੁਭਿਰ੍ਜਨਾਨਾਂ ਹੋਤਾ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਬਾਹ੍ਵੋਃ । ਵਿ ਹਵ੍ਯਮਗ੍ਨਿਰਾਨੁषਗ੍ਭਗੋ ਨ ਵਾਰਮृਣ੍ਵਤਿ
ਉਹ ਅਗਨਿ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪੁਜਾਰੀ ਹੈ, ਹੁਨਰ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ; ਉਹ ਭਾਗਾ ਵਾਂਗ ਭੇਟਾਂ ਵੰਡਦਾ ਹੈ, ਚਾਹਵਿਆਂ ਨੂੰ ਦਇਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯ ਸ੍ਤੋਮੇ ਮਘੋਨਃ ਸਖ੍ਯੇ ਵृਦ੍ਧਸ਼ੋਚਿषਃ । ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਤੁਵਿष੍ਵਣਿ ਸਮਰ੍ਯੇ ਸ਼ੁष੍ਮਮਾਦਧੁਃ
ਉਸ ਦੀ ਦੋਸਤੀ ਦਿਲੋਂ ਦਾਤੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਲੌ ਵੱਡੀ ਹੈ; ਸਭ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਅਧਾ ਹ੍ਯਗ੍ਨ ਏषਾਂ ਸੁਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਮਂਹਨਾ । ਤਮਿਦ੍ਯਹ੍ਵਂ ਨ ਰੋਦਸੀ ਪਰਿ ਸ਼੍ਰਵੋ ਬਭੂਵਤੁਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਗਨਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵੀਰਤਾ ਲਈ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੋਹਰਤ, ਚੀਕ ਵਾਂਗ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਨੂ ਨ ਏਹਿ ਵਾਰ੍ਯਮਗ੍ਨੇ ਗृਣਾਨ ਆ ਭਰ । ਯੇ ਵਯਂ ਯੇ ਚ ਸੂਰਯਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਧਾਮਹੇ ਸਚੋਤੈਧਿ ਪृਤ੍ਸੁ ਨੋ ਵृਧੇ
ਹੁਣ ਆ, ਅਗਨਿ, ਸਾਨੂੰ ਚਾਹੀਦੇ ਦਾਤਾਂ ਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਸਲਾਹਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਜਿਹੜੇ ਅਸੀਂ ਹਾਂ ਤੇ ਜਿਹੜੇ ਸਰਦਾਰ ਹਨ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਦੇ, ਤੇ ਜੰਗਾਂ ਵਿਚ ਸਾਡੀ ਤਾਕਤ ਵਧਾ।
ਆ ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਦੇਵ ਮਰ੍ਤ੍ਯ ਇਤ੍ਥਾ ਤਵ੍ਯਾਂਸਮੂਤਯੇ । ਅਗ੍ਨਿਂ ਕृਤੇ ਸ੍ਵਧ੍ਵਰੇ ਪੂਰੁਰੀਲ਼ੀਤਾਵਸੇ
ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਮਦਦ ਲਈ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਗਨਿ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਮਦਦ ਲਈ ਸਲਾਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯ ਹਿ ਸ੍ਵਯਸ਼ਸ੍ਤਰ ਆਸਾ ਵਿਧਰ੍ਮਨ੍ਮਨ੍ਯਸੇ । ਤਂ ਨਾਕਂ ਚਿਤ੍ਰਸ਼ੋਚਿषਂ ਮਨ੍ਦ੍ਰਂ ਪਰੋ ਮਨੀषਯਾ
ਆਪਣੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਲਈ, ਉਹ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਅਸਮਾਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਲੌ ਨਾਲ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਲਈ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯ ਵਾਸਾ ਉ ਅਰ੍ਚਿषਾ ਯ ਆਯੁਕ੍ਤ ਤੁਜਾ ਗਿਰਾ । ਦਿਵੋ ਨ ਯਸ੍ਯ ਰੇਤਸਾ ਬृਹਚ੍ਛੋਚਨ੍ਤ੍ਯਰ੍ਚਯਃ
ਉਸ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੌਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਉਹ ਤਾਕਤਵਰ ਬੋਲ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹੈ; ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਬੀਜ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਚਮਕਦਾਰ ਕਿਰਣਾਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਸ੍ਯ ਕ੍ਰਤ੍ਵਾ ਵਿਚੇਤਸੋ ਦਸ੍ਮਸ੍ਯ ਵਸੁ ਰਥ ਆ । ਅਧਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸੁ ਹਵ੍ਯੋऽਗ੍ਨਿਰ੍ਵਿਕ੍ਸ਼ੁ ਪ੍ਰ ਸ਼ਸ੍ਯਤੇ
ਉਸ ਦੀ ਨਿਸ਼ਚਾ ਤੇ ਸਮਝ ਨਾਲ, ਚੰਗਾ ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਗਨਿ ਹਰ ਜਾਤੀ ਵਿਚ ਭੇਟ ਲਈ ਸਲਾਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨੂ ਨ ਇਦ੍ਧਿ ਵਾਰ੍ਯਮਾਸਾ ਸਚਨ੍ਤ ਸੂਰਯਃ । ਊਰ੍ਜੋ ਨਪਾਦਭਿष੍ਟਯੇ ਪਾਹਿ ਸ਼ਗ੍ਧਿ ਸ੍ਵਸ੍ਤਯ ਉਤੈਧਿ ਪृਤ੍ਸੁ ਨੋ ਵृਧੇ
ਹੁਣ, ਚਾਹੀਦੇ ਦਾਤਾਂ ਸਰਦਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ; ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਸਾਡੀ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਲਈ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ, ਤੇ ਜੰਗਾਂ ਵਿਚ ਸਾਡੀ ਤਾਕਤ ਵਧਾ।
ਪ੍ਰਾਤਰਗ੍ਨਿਃ ਪੁਰੁਪ੍ਰਿਯੋ ਵਿਸ਼ ਸ੍ਤਵੇਤਾਤਿਥਿਃ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਯੋ ਅਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਹਵ੍ਯਾ ਮਰ੍ਤੇषੁ ਰਣ੍ਯਤਿ
ਸਵੇਰੇ, ਅਗਨਿ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਹਿਮਾਨ ਵਾਂਗ ਸਲਾਹਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਹ, ਅਮਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਭੇਟਾਂ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।