ਕੁਤ੍ਰਾ ਚਿਦ੍ਯਸ੍ਯ ਸਮृਤੌ ਰਣ੍ਵਾ ਨਰੋ ਨृषਦਨੇ । ਅਰ੍ਹਨ੍ਤਸ਼੍ਚਿਦ੍ਯਮਿਨ੍ਧਤੇ ਸਂਜਨਯਨ੍ਤਿ ਜਨ੍ਤਵਃ
ਜਿੱਥੇ ਵੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਚੰਗੇ ਲੋਕ, ਜੋ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਬੈਠਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਹੀ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਸਂ ਯਦਿषੋ ਵਨਾਮਹੇ ਸਂ ਹਵ੍ਯਾ ਮਾਨੁषਾਣਾਮ੍ । ਉਤ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਯ ਸ਼ਵਸ ऋਤਸ੍ਯ ਰਸ਼੍ਮਿਮਾ ਦਦੇ
ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਰੋਟੀ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਮਨੁੱਖੀ ਭੇਟਾਂ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤਾਕਤ, ਮਾਣ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਕਿਰਣ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ ਸ੍ਮਾ ਕृਣੋਤਿ ਕੇਤੁਮਾ ਨਕ੍ਤਂ ਚਿਦ੍ਦੂਰ ਆ ਸਤੇ । ਪਾਵਕੋ ਯਦ੍ਵਨਸ੍ਪਤੀਨ੍ਪ੍ਰ ਸ੍ਮਾ ਮਿਨਾਤ੍ਯਜਰਃ
ਉਹ ਸੱਚਮੁਚ ਰਾਤ ਨੂੰ ਵੀ ਦੂਰ ਬੈਠ ਕੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਤੇ ਅਮਰ ਅਗਨਿ ਰੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਅਵ ਸ੍ਮ ਯਸ੍ਯ ਵੇषਣੇ ਸ੍ਵੇਦਂ ਪਥਿषੁ ਜੁਹ੍ਵਤਿ । ਅਭੀਮਹ ਸ੍ਵਜੇਨ੍ਯਂ ਭੂਮਾ ਪृष੍ਠੇਵ ਰੁਰੁਹੁਃ
ਜਿਸ ਦੀ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਤੋਂ, ਜਦੋਂ ਰਾਹਾਂ 'ਤੇ ਪਸੀਨਾ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਜਨਮਿਆ, ਵਿਸ਼ਾਲ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਗੜਗੜਾਹਟ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ।
ਯਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਪੁਰੁਸ੍ਪृਹਂ ਵਿਦਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਧਾਯਸੇ । ਪ੍ਰ ਸ੍ਵਾਦਨਂ ਪਿਤੂਨਾਮਸ੍ਤਤਾਤਿਂ ਚਿਦਾਯਵੇ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਲਈ ਵੰਡਦਾ ਹੈ; ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਪੀਣ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੂਰਲੇ ਵੀ ਲੱਭਦੇ ਹਨ।
ਸ ਹਿ ष੍ਮਾ ਧਨ੍ਵਾਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਦਾਤਾ ਨ ਦਾਤ੍ਯਾ ਪਸ਼ੁਃ । ਹਿਰਿਸ਼੍ਮਸ਼੍ਰੁਃ ਸ਼ੁਚਿਦਨ੍ਨृਭੁਰਨਿਭृष੍ਟਤਵਿषਿਃ
ਉਹ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਪਸ਼ੂ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ; ਪੀਲੇ ਦਾਢੀ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੁੱਧ ਭੋਜਨ, ਉੱਚਾ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਨਾ ਸਾੜਿਆ।
ਸ਼ੁਚਿਃ ष੍ਮ ਯਸ੍ਮਾ ਅਤ੍ਰਿਵਤ੍ਪ੍ਰ ਸ੍ਵਧਿਤੀਵ ਰੀਯਤੇ । ਸੁषੂਰਸੂਤ ਮਾਤਾ ਕ੍ਰਾਣਾ ਯਦਾਨਸ਼ੇ ਭਗਮ੍
ਸ਼ੁੱਧ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਕੁਹਾੜੀ ਵਾਂਗ ਧਾਰ ਵਗਦੀ ਹੈ; ਵਧੀਆ ਵੀਰ, ਮਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਹਿੱਸਾ ਵੰਡਦਾ ਹੈ।
ਆ ਯਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਪਿਰਾਸੁਤੇऽਗ੍ਨੇ ਸ਼ਮਸ੍ਤਿ ਧਾਯਸੇ । ਐषੁ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਮੁਤ ਸ਼੍ਰਵ ਆ ਚਿਤ੍ਤਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇषੁ ਧਾਃ
ਤੇਰੇ ਲਈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਘੀ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਮਹਿਮਾ ਤੇ ਇੱਜ਼ਤ ਰੱਖ, ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਚ ਪੈਦਾ ਕਰ।
ਇਤਿ ਚਿਨ੍ਮਨ੍ਯੁਮਧ੍ਰਿਜਸ੍ਤ੍ਵਾਦਾਤਮਾ ਪਸ਼ੁਂ ਦਦੇ । ਆਦਗ੍ਨੇ ਅਪृਣਤੋऽਤ੍ਰਿਃ ਸਾਸਹ੍ਯਾਦ੍ਦਸ੍ਯੂਨਿषਃ ਸਾਸਹ੍ਯਾਨ੍ਨॄਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ, ਨਿਰਦੋਸ਼, ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਮਿਲੇ ਪਸ਼ੂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਫਿਰ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਅਤ੍ਰਿ ਨੇ ਭਰ ਲਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਦਾਸਯੂਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਤ੍ਵਾਮਗ੍ਨ ऋਤਾਯਵਃ ਸਮੀਧਿਰੇ ਪ੍ਰਤ੍ਨਂ ਪ੍ਰਤ੍ਨਾਸ ਊਤਯੇ ਸਹਸ੍ਕृਤ । ਪੁਰੁਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਯਜਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਧਾਯਸਂ ਦਮੂਨਸਂ ਗृਹਪਤਿਂ ਵਰੇਣ੍ਯਮ੍
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਧਰਮਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਮਦਦ ਲਈ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸਦਾ ਚਮਕਦਾਰ, ਪੂਜਣਯੋਗ, ਸਭ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਚੁਣਨ ਵਾਲਾ ਵਜੋਂ ਜਗਾਇਆ।
ਤ੍ਵਾਮਗ੍ਨੇ ਅਤਿਥਿਂ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਂ ਵਿਸ਼ਃ ਸ਼ੋਚਿष੍ਕੇਸ਼ਂ ਗृਹਪਤਿਂ ਨਿ षੇਦਿਰੇ । ਬृਹਤ੍ਕੇਤੁਂ ਪੁਰੁਰੂਪਂ ਧਨਸ੍ਪृਤਂ ਸੁਸ਼ਰ੍ਮਾਣਂ ਸ੍ਵਵਸਂ ਜਰਦ੍ਵਿषਮ੍
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੈਨੂੰ ਪੁਰਾਣਾ ਮਹਿਮਾਨ ਵਜੋਂ, ਜਾਤੀਆਂ ਨੇ ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੀ ਚਮਕ, ਅਨੇਕ ਰੂਪ, ਦੌਲਤ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਵਧੀਆ ਆਸਰਾ, ਆਪਣੇ ਬਲ ਤੇ ਜੀਣ ਵਾਲਾ, ਬੁਢੇਪੇ ਦਾ ਵੈਰੀ ਵਜੋਂ ਬਿਠਾਇਆ।
ਤ੍ਵਾਮਗ੍ਨੇ ਮਾਨੁषੀਰੀਲ਼ਤੇ ਵਿਸ਼ੋ ਹੋਤ੍ਰਾਵਿਦਂ ਵਿਵਿਚਿਂ ਰਤ੍ਨਧਾਤਮਮ੍ । ਗੁਹਾ ਸਨ੍ਤਂ ਸੁਭਗ ਵਿਸ਼੍ਵਦਰ੍ਸ਼ਤਂ ਤੁਵਿष੍ਵਣਸਂ ਸੁਯਜਂ ਘृਤਸ਼੍ਰਿਯਮ੍
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਮਨੁੱਖੀ ਜਾਤੀਆਂ ਤੈਨੂੰ ਲੱਭਦੀਆਂ ਹਨ, ਯਜਨਾ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਵੱਖਰਾ, ਰਤਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ; ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਵੀ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲਾ, ਵਧੀਆ ਯਜਕ, ਘੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾਰ।
ਤ੍ਵਾਮਗ੍ਨੇ ਧਰ੍ਣਸਿਂ ਵਿਸ਼੍ਵਧਾ ਵਯਂ ਗੀਰ੍ਭਿਰ੍ਗृਣਨ੍ਤੋ ਨਮਸੋਪ ਸੇਦਿਮ । ਸ ਨੋ ਜੁषਸ੍ਵ ਸਮਿਧਾਨੋ ਅਙ੍ਗਿਰੋ ਦੇਵੋ ਮਰ੍ਤਸ੍ਯ ਯਸ਼ਸਾ ਸੁਦੀਤਿਭਿਃ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਥੰਮ ਵਾਂਗ, ਸਭ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਗੀਤਾਂ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਾਂ; ਤੂੰ, ਜਲਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਸਾਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ, ਦੇਵਤਾ, ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਤੇ ਵਧੀਆ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ।
ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇ ਪੁਰੁਰੂਪੋ ਵਿਸ਼ੇਵਿਸ਼ੇ ਵਯੋ ਦਧਾਸਿ ਪ੍ਰਤ੍ਨਥਾ ਪੁਰੁष੍ਟੁਤ । ਪੁਰੂਣ੍ਯਨ੍ਨਾ ਸਹਸਾ ਵਿ ਰਾਜਸਿ ਤ੍ਵਿषਿਃ ਸਾ ਤੇ ਤਿਤ੍ਵਿषਾਣਸ੍ਯ ਨਾਧृषੇ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ, ਹਰ ਜਾਤੀ ਲਈ ਤੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਪੁਰਾਣਾ, ਬਹੁਤ ਸਰੀਫ; ਬਹੁਤ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ, ਤੇਰੀ ਤੀਬਰਤਾ, ਹੇ ਉੱਤਮ, ਰੋਕੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ।
ਤ੍ਵਾਮਗ੍ਨੇ ਸਮਿਧਾਨਂ ਯਵਿष੍ਠ੍ਯ ਦੇਵਾ ਦੂਤਂ ਚਕ੍ਰਿਰੇ ਹਵ੍ਯਵਾਹਨਮ੍ । ਉਰੁਜ੍ਰਯਸਂ ਘृਤਯੋਨਿਮਾਹੁਤਂ ਤ੍ਵੇषਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਦਧਿਰੇ ਚੋਦਯਨ੍ਮਤਿ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਭ ਤੋਂ ਨੌਜਵਾਨ, ਜਦ ਤੂੰ ਜਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦੂਤ, ਹਵਨ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ; ਵੱਡਾ ਆਸਰਾ, ਘੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਸੱਤਿਆ ਹੋਇਆ, ਉੱਤਮ, ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਅੱਖ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਸੋਚ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ।
ਤ੍ਵਾਮਗ੍ਨੇ ਪ੍ਰਦਿਵ ਆਹੁਤਂ ਘृਤੈਃ ਸੁਮ੍ਨਾਯਵਃ ਸੁषਮਿਧਾ ਸਮੀਧਿਰੇ । ਸ ਵਾਵृਧਾਨ ਓषਧੀਭਿਰੁਕ੍ਸ਼ਿਤੋऽਭਿ ਜ੍ਰਯਾਂਸਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾ ਵਿ ਤਿष੍ਠਸੇ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਜਦ ਤੈਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਘੀ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦਯਾਲੂ, ਵਧੀਆ ਜਲਾਇਆ, ਤੈਨੂੰ ਜਗਾਇਆ; ਪੌਦਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖੜਾ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਾਮਗ੍ਨੇ ਹਵਿष੍ਮਨ੍ਤੋ ਦੇਵਂ ਮਰ੍ਤਾਸ ਈਲ਼ਤੇ । ਮਨ੍ਯੇ ਤ੍ਵਾ ਜਾਤਵੇਦਸਂ ਸ ਹਵ੍ਯਾ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਨੁषਕ੍
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਹਵਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਵਜੋਂ ਪੂਜਦੇ ਹਨ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਾਤਵੇਦਸ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਹਵਨ ਲੜੀਵਾਰ ਲੈ ਜਾਵੇ।
ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਹੋਤਾ ਦਾਸ੍ਵਤਃ ਕ੍ਸ਼ਯਸ੍ਯ ਵृਕ੍ਤਬਰ੍ਹਿषਃ । ਸਂ ਯਜ੍ਞਾਸਸ਼੍ਚਰਨ੍ਤਿ ਯਂ ਸਂ ਵਾਜਾਸਃ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯਵਃ
ਅਗਨਿ ਦਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਹੋਤ੍ਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਰ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਨਾਮ ਤੇ ਮਹਿਮਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਉਤ ਸ੍ਮ ਯਂ ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਯਥਾ ਨਵਂ ਜਨਿष੍ਟਾਰਣੀ । ਧਰ੍ਤਾਰਂ ਮਾਨੁषੀਣਾਂ ਵਿਸ਼ਾਮਗ੍ਨਿਂ ਸ੍ਵਧ੍ਵਰਮ੍
ਤੇ, ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ, ਨਵੇਂ ਵਾਂਗ, ਤੂੰ ਅਰਣੀ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਸਹਾਰਾ, ਜਾਤੀਆਂ ਦਾ ਅਗਨਿ, ਸੱਚੀ ਯਜਨਾ ਵਾਲਾ।
ਉਤ ਸ੍ਮ ਦੁਰ੍ਗृਭੀਯਸੇ ਪੁਤ੍ਰੋ ਨ ਹ੍ਵਾਰ੍ਯਾਣਾਮ੍ । ਪੁਰੂ ਯੋ ਦਗ੍ਧਾਸਿ ਵਨਾਗ੍ਨੇ ਪਸ਼ੁਰ੍ਨ ਯਵਸੇ
ਤੇ, ਤੂੰ ਫੜਨ ਵਿੱਚ ਔਖਾ ਹੈਂ, ਮਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ; ਤੂੰ, ਅਗਨਿ, ਬਹੁਤ ਰੁੱਖ ਸਾੜ ਚੁੱਕਾ ਹੈਂ, ਚਰਾਗਾਹ 'ਤੇ ਪਸ਼ੂ ਵਾਂਗ।
ਅਧ ਸ੍ਮ ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਚਯਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ਸਂਯਨ੍ਤਿ ਧੂਮਿਨਃ । ਯਦੀਮਹ ਤ੍ਰਿਤੋ ਦਿਵ੍ਯੁਪ ਧ੍ਮਾਤੇਵ ਧਮਤਿ ਸ਼ਿਸ਼ੀਤੇ ਧ੍ਮਾਤਰੀ ਯਥਾ
ਜਿਸ ਵਾਸਤੇ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਲੱਛਾਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਹਨ, ਧੂੰਏਂ ਸਮੇਤ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਤਾਕਤਵਰ ਬੰਦਾ ਫੂਕ ਮਾਰ ਕੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੱਗ ਲੋਹਾਰ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਫੜਕ ਉਠਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਫੂਕਣ ਵਾਲਾ ਉਸਨੂੰ ਫੂਕਦਾ ਹੈ।
ਤਵਾਹਮਗ੍ਨ ਊਤਿਭਿਰ੍ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਿਭਿਃ । ਦ੍ਵੇषੋਯੁਤੋ ਨ ਦੁਰਿਤਾ ਤੁਰ੍ਯਾਮ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਨਾਮ੍
ਹੇ ਅੱਗ, ਤੇਰੀ ਤੇ ਮਿੱਤਰ ਦੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਤੇ ਮੰਦ-ਕਿਸਮਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵਾਂ, ਤੇ ਮਾਨਵਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ-ਕਲੇਸ਼ ਮੈਨੂੰ ਨਾਂ ਹਰਾ ਸਕਣ।
ਤਂ ਨੋ ਅਗ੍ਨੇ ਅਭੀ ਨਰੋ ਰਯਿਂ ਸਹਸ੍ਵ ਆ ਭਰ । ਸ ਕ੍ਸ਼ੇਪਯਤ੍ਸ ਪੋषਯਦ੍ਭੁਵਦ੍ਵਾਜਸ੍ਯ ਸਾਤਯ ਉਤੈਧਿ ਪृਤ੍ਸੁ ਨੋ ਵृਧੇ
ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਦੌਲਤ ਦੇ ਜੋ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਵਧਦੀ ਤੇ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਕੇ ਸਾਨੂੰ ਜੰਗਾਂ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਤੇ ਵਾਧਾ ਦੇਵੇ।
ਅਗ੍ਨ ਓਜਿष੍ਠਮਾ ਭਰ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਮਸ੍ਮਭ੍ਯਮਧ੍ਰਿਗੋ । ਪ੍ਰ ਨੋ ਰਾਯਾ ਪਰੀਣਸਾ ਰਤ੍ਸਿ ਵਾਜਾਯ ਪਨ੍ਥਾਮ੍
ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਨਿਰੋਖ ਮਾਣ-ਸ਼ਾਨ ਦੇ, ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਿਆਂ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਰਾਹ ਤੇ ਲੈ ਚੱਲ।
ਤ੍ਵਂ ਨੋ ਅਗ੍ਨੇ ਅਦ੍ਭੁਤ ਕ੍ਰਤ੍ਵਾ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਮਂਹਨਾ । ਤ੍ਵੇ ਅਸੁਰ੍ਯਮਾਰੁਹਤ੍ਕ੍ਰਾਣਾ ਮਿਤ੍ਰੋ ਨ ਯਜ੍ਞਿਯਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਅਜੀਬ ਤਾਕਤ ਤੇ ਵੱਡੀ ਸਮਝ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ ਪੂਜਣ ਜੋਗਾ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਂ ਨੋ ਅਗ੍ਨ ਏषਾਂ ਗਯਂ ਪੁष੍ਟਿਂ ਚ ਵਰ੍ਧਯ । ਯੇ ਸ੍ਤੋਮੇਭਿਃ ਪ੍ਰ ਸੂਰਯੋ ਨਰੋ ਮਘਾਨ੍ਯਾਨਸ਼ੁਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਤੇ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਵਧਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤਾਂ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਤੋਹਫ਼ੇ ਦਿੱਤੇ ਤੇ ਦਾਤਾਂ ਮੰਗੀਆਂ।
ਯੇ ਅਗ੍ਨੇ ਚਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇ ਗਿਰਃ ਸ਼ੁਮ੍ਭਨ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਰਾਧਸਃ । ਸ਼ੁष੍ਮੇਭਿਃ ਸ਼ੁष੍ਮਿਣੋ ਨਰੋ ਦਿਵਸ਼੍ਚਿਦ੍ਯੇषਾਂ ਬृਹਤ੍ਸੁਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਬੋਧਤਿ ਤ੍ਮਨਾ
ਹੇ ਅੱਗ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਸਿਫ਼ਤਾਂ ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਭਰਮਾਰ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤਾਕਤਵਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਅਸਮਾਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਵ ਤ੍ਯੇ ਅਗ੍ਨੇ ਅਰ੍ਚਯੋ ਭ੍ਰਾਜਨ੍ਤੋ ਯਨ੍ਤਿ ਧृष੍ਣੁਯਾ । ਪਰਿਜ੍ਮਾਨੋ ਨ ਵਿਦ੍ਯੁਤਃ ਸ੍ਵਾਨੋ ਰਥੋ ਨ ਵਾਜਯੁਃ
ਤੇਰੀਆਂ ਲਪਟਾਂ, ਹੇ ਅੱਗ, ਚਮਕਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਗੱਜਦੀਆਂ ਰਥਾਂ ਜਾਂ ਚਮਕਦੀ ਬਿਜਲੀ।
ਨੂ ਨੋ ਅਗ੍ਨ ਊਤਯੇ ਸਬਾਧਸਸ਼੍ਚ ਰਾਤਯੇ । ਅਸ੍ਮਾਕਾਸਸ਼੍ਚ ਸੂਰਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਆਸ਼ਾਸ੍ਤਰੀषਣਿ
ਹੇ ਅੱਗ, ਹੁਣ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਤੇ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਲਈ, ਸਾਡੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਤੇ ਸਾਡੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਚਾਹਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ, ਹਰ ਰੁਕਾਵਟ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ।
ਤ੍ਵਂ ਨੋ ਅਗ੍ਨੇ ਅਙ੍ਗਿਰ ਸ੍ਤੁਤ ਸ੍ਤਵਾਨ ਆ ਭਰ । ਹੋਤਰ੍ਵਿਭ੍ਵਾਸਹਂ ਰਯਿਂ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯ ਸ੍ਤਵਸੇ ਚ ਨ ਉਤੈਧਿ ਪृਤ੍ਸੁ ਨੋ ਵृਧੇ
ਹੇ ਅੱਗ, ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਵਲੋਂ ਤੂੰ ਜਿਹੜਾ ਸਲਾਹਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇ। ਜੇਹੜੇ ਤੈਨੂੰ ਸਲਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਤੂੰ ਹੋਤਰ ਵਜੋਂ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਦੌਲਤ ਲਿਆ। ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਵਾਧੂ ਕਰ।