ਸੋ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਯੋ ਵਸੁਰ੍ਗृਣੇ ਸਂ ਯਮਾਯਨ੍ਤਿ ਧੇਨਵਃ । ਸਮਰ੍ਵਨ੍ਤੋ ਰਘੁਦ੍ਰੁਵਃ ਸਂ ਸੁਜਾਤਾਸਃ ਸੂਰਯ ਇषਂ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯ ਆ ਭਰ
ਉਹ ਅੱਗ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਗਾਂਵਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਚੰਗੀ ਜਾਤ ਵਾਲੀਆਂ ਘੋੜੀਆਂ, ਉੱਚੇ ਲੋਕ ਵੀ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅੱਗ ਗਾਇਕਾਂ ਲਈ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਪਹੁੰਚਾ।
ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਹਿ ਵਾਜਿਨਂ ਵਿਸ਼ੇ ਦਦਾਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਚਰ੍षਣਿਃ । ਅਗ੍ਨੀ ਰਾਯੇ ਸ੍ਵਾਭੁਵਂ ਸ ਪ੍ਰੀਤੋ ਯਾਤਿ ਵਾਰ੍ਯਮਿषਂ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯ ਆ ਭਰ
ਅੱਗੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅੱਗੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਧਨ ਲਈ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਇਨਾਮ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗਾਇਕਾਂ ਲਈ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਪਹੁੰਚਾ।
ਆ ਤੇ ਅਗ੍ਨ ਇਧੀਮਹਿ ਦ੍ਯੁਮਨ੍ਤਂ ਦੇਵਾਜਰਮ੍ । ਯਦ੍ਧ ਸ੍ਯਾ ਤੇ ਪਨੀਯਸੀ ਸਮਿਦ੍ਦੀਦਯਤਿ ਦ੍ਯਵੀषਂ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯ ਆ ਭਰ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਅੱਗੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਅਮਰ ਦੇਵਤਾ, ਬਾਲਦੇ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਤੇਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਕੀਮਤੀ ਲੌ ਜਲਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਤੂੰ ਚਮਕ ਉਠ। ਗਾਇਕਾਂ ਲਈ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਪਹੁੰਚਾ।
ਆ ਤੇ ਅਗ੍ਨ ऋਚਾ ਹਵਿਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ੋਚਿषਸ੍ਪਤੇ । ਸੁਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰ ਦਸ੍ਮ ਵਿਸ਼੍ਪਤੇ ਹਵ੍ਯਵਾਟ੍ ਤੁਭ੍ਯਂ ਹੂਯਤ ਇषਂ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯ ਆ ਭਰ
ਅੱਗੇ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਰਚਨਾ ਨਾਲ ਹਵਨ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਲੌ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ। ਸੁੰਦਰ, ਅਚੰਭੇ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਹਵਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਗਾਇਕਾਂ ਲਈ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਪਹੁੰਚਾ।
ਪ੍ਰੋ ਤ੍ਯੇ ਅਗ੍ਨਯੋऽਗ੍ਨਿषੁ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਪੁष੍ਯਨ੍ਤਿ ਵਾਰ੍ਯਮ੍ । ਤੇ ਹਿਨ੍ਵਿਰੇ ਤ ਇਨ੍ਵਿਰੇ ਤ ਇषਣ੍ਯਨ੍ਤ੍ਯਾਨੁषਗਿषਂ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯ ਆ ਭਰ
ਉਹ ਅੱਗਾਂ, ਹੋਰ ਅੱਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਚੀਜ਼ ਵਧਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਹਿਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਰੋਟੀ-ਰੁਜ਼ੀ ਵੰਡਦੀਆਂ ਹਨ। ਗਾਇਕਾਂ ਲਈ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਲਿਆ ਦੇ।
ਤਵ ਤ੍ਯੇ ਅਗ੍ਨੇ ਅਰ੍ਚਯੋ ਮਹਿ ਵ੍ਰਾਧਨ੍ਤ ਵਾਜਿਨਃ । ਯੇ ਪਤ੍ਵਭਿਃ ਸ਼ਫਾਨਾਂ ਵ੍ਰਜਾ ਭੁਰਨ੍ਤ ਗੋਨਾਮਿषਂ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯ ਆ ਭਰ
ਤੇਰੀਆਂ ਲੌਆਂ, ਹੇ ਅੱਗ, ਵੱਡੀਆਂ, ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀਆਂ ਬਣਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਖੁਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਵੜ ਭਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਗਾਇਕਾਂ ਲਈ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਲਿਆ ਦੇ।
ਨਵਾ ਨੋ ਅਗ੍ਨ ਆ ਭਰ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯਃ ਸੁਕ੍ਸ਼ਿਤੀਰਿषਃ । ਤੇ ਸ੍ਯਾਮ ਯ ਆਨृਚੁਸ੍ਤ੍ਵਾਦੂਤਾਸੋ ਦਮੇਦਮ ਇषਂ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯ ਆ ਭਰ
ਸਾਨੂੰ, ਹੇ ਅੱਗ, ਨਵੀਆਂ ਤੇ ਵੱਧ ਰੋਜ਼ੀਆਂ-ਰੋਟੀਆਂ ਗਾਇਕਾਂ ਲਈ ਦੇ। ਅਸੀਂ ਉਹ ਬਣੀਏ ਜੋ ਤੇਰੇ ਸਹਾਰੇ, ਹਰ ਘਰ ਵਿਚ ਸੱਚੇ ਰਹੀਏ। ਗਾਇਕਾਂ ਲਈ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਲਿਆ ਦੇ।
ਉਭੇ ਸੁਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰ ਸਰ੍ਪਿषੋ ਦਰ੍ਵੀ ਸ਼੍ਰੀਣੀष ਆਸਨਿ । ਉਤੋ ਨ ਉਤ੍ਪੁਪੂਰ੍ਯਾ ਉਕ੍ਥੇषੁ ਸ਼ਵਸਸ੍ਪਤ ਇषਂ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯ ਆ ਭਰ
ਦੋਵੇਂ ਚਮਚੇ, ਮੱਖਣ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਤੂੰ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਾਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਤੇ ਵਡਿਆਈ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇ। ਗਾਇਕਾਂ ਲਈ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਲਿਆ ਦੇ।
ਏਵਾਁ ਅਗ੍ਨਿਮਜੁਰ੍ਯਮੁਰ੍ਗੀਰ੍ਭਿਰ੍ਯਜ੍ਞੇਭਿਰਾਨੁषਕ੍ । ਦਧਦਸ੍ਮੇ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮੁਤ ਤ੍ਯਦਾਸ਼੍ਵਸ਼੍ਵ੍ਯਮਿषਂ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯ ਆ ਭਰ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਗਨਿ ਜੀ, ਜੋ ਅਮਰ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀਆਂ ਬੇਨਤੀਆਂ ਅਤੇ ਯਜਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਬਹਾਦਰੀ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਧਨ ਵੀ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਗਾਇਕਾਂ ਲਈ ਰੋਟੀ-ਰੁਜ਼ੀ ਵੀ ਪਹੁੰਚਾ ਦੇਵੋ।
ਸਖਾਯਃ ਸਂ ਵਃ ਸਮ੍ਯਞ੍ਚਮਿषਂ ਸ੍ਤੋਮਂ ਚਾਗ੍ਨਯੇ । ਵਰ੍षਿष੍ਠਾਯ ਕ੍ਸ਼ਿਤੀਨਾਮੂਰ੍ਜੋ ਨਪ੍ਤ੍ਰੇ ਸਹਸ੍ਵਤੇ
ਮਿੱਤਰੋ, ਆਓ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਰੋਟੀ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਅਗਨਿ ਜੀ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਚੜ੍ਹਾਈਏ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਹਨ, ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਰੁਝਾਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ।
ਕੁਤ੍ਰਾ ਚਿਦ੍ਯਸ੍ਯ ਸਮृਤੌ ਰਣ੍ਵਾ ਨਰੋ ਨृषਦਨੇ । ਅਰ੍ਹਨ੍ਤਸ਼੍ਚਿਦ੍ਯਮਿਨ੍ਧਤੇ ਸਂਜਨਯਨ੍ਤਿ ਜਨ੍ਤਵਃ
ਜਿੱਥੇ ਵੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਚੰਗੇ ਲੋਕ, ਜੋ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਬੈਠਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਹੀ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਸਂ ਯਦਿषੋ ਵਨਾਮਹੇ ਸਂ ਹਵ੍ਯਾ ਮਾਨੁषਾਣਾਮ੍ । ਉਤ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਯ ਸ਼ਵਸ ऋਤਸ੍ਯ ਰਸ਼੍ਮਿਮਾ ਦਦੇ
ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਰੋਟੀ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਮਨੁੱਖੀ ਭੇਟਾਂ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤਾਕਤ, ਮਾਣ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਕਿਰਣ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ ਸ੍ਮਾ ਕृਣੋਤਿ ਕੇਤੁਮਾ ਨਕ੍ਤਂ ਚਿਦ੍ਦੂਰ ਆ ਸਤੇ । ਪਾਵਕੋ ਯਦ੍ਵਨਸ੍ਪਤੀਨ੍ਪ੍ਰ ਸ੍ਮਾ ਮਿਨਾਤ੍ਯਜਰਃ
ਉਹ ਸੱਚਮੁਚ ਰਾਤ ਨੂੰ ਵੀ ਦੂਰ ਬੈਠ ਕੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਤੇ ਅਮਰ ਅਗਨਿ ਰੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਅਵ ਸ੍ਮ ਯਸ੍ਯ ਵੇषਣੇ ਸ੍ਵੇਦਂ ਪਥਿषੁ ਜੁਹ੍ਵਤਿ । ਅਭੀਮਹ ਸ੍ਵਜੇਨ੍ਯਂ ਭੂਮਾ ਪृष੍ਠੇਵ ਰੁਰੁਹੁਃ
ਜਿਸ ਦੀ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਤੋਂ, ਜਦੋਂ ਰਾਹਾਂ 'ਤੇ ਪਸੀਨਾ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਜਨਮਿਆ, ਵਿਸ਼ਾਲ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਗੜਗੜਾਹਟ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ।
ਯਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਪੁਰੁਸ੍ਪृਹਂ ਵਿਦਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਧਾਯਸੇ । ਪ੍ਰ ਸ੍ਵਾਦਨਂ ਪਿਤੂਨਾਮਸ੍ਤਤਾਤਿਂ ਚਿਦਾਯਵੇ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਲਈ ਵੰਡਦਾ ਹੈ; ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਪੀਣ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੂਰਲੇ ਵੀ ਲੱਭਦੇ ਹਨ।
ਸ ਹਿ ष੍ਮਾ ਧਨ੍ਵਾਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਦਾਤਾ ਨ ਦਾਤ੍ਯਾ ਪਸ਼ੁਃ । ਹਿਰਿਸ਼੍ਮਸ਼੍ਰੁਃ ਸ਼ੁਚਿਦਨ੍ਨृਭੁਰਨਿਭृष੍ਟਤਵਿषਿਃ
ਉਹ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਪਸ਼ੂ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ; ਪੀਲੇ ਦਾਢੀ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੁੱਧ ਭੋਜਨ, ਉੱਚਾ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਨਾ ਸਾੜਿਆ।
ਸ਼ੁਚਿਃ ष੍ਮ ਯਸ੍ਮਾ ਅਤ੍ਰਿਵਤ੍ਪ੍ਰ ਸ੍ਵਧਿਤੀਵ ਰੀਯਤੇ । ਸੁषੂਰਸੂਤ ਮਾਤਾ ਕ੍ਰਾਣਾ ਯਦਾਨਸ਼ੇ ਭਗਮ੍
ਸ਼ੁੱਧ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਕੁਹਾੜੀ ਵਾਂਗ ਧਾਰ ਵਗਦੀ ਹੈ; ਵਧੀਆ ਵੀਰ, ਮਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਹਿੱਸਾ ਵੰਡਦਾ ਹੈ।
ਆ ਯਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਪਿਰਾਸੁਤੇऽਗ੍ਨੇ ਸ਼ਮਸ੍ਤਿ ਧਾਯਸੇ । ਐषੁ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਮੁਤ ਸ਼੍ਰਵ ਆ ਚਿਤ੍ਤਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇषੁ ਧਾਃ
ਤੇਰੇ ਲਈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਘੀ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਮਹਿਮਾ ਤੇ ਇੱਜ਼ਤ ਰੱਖ, ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਚ ਪੈਦਾ ਕਰ।
ਇਤਿ ਚਿਨ੍ਮਨ੍ਯੁਮਧ੍ਰਿਜਸ੍ਤ੍ਵਾਦਾਤਮਾ ਪਸ਼ੁਂ ਦਦੇ । ਆਦਗ੍ਨੇ ਅਪृਣਤੋऽਤ੍ਰਿਃ ਸਾਸਹ੍ਯਾਦ੍ਦਸ੍ਯੂਨਿषਃ ਸਾਸਹ੍ਯਾਨ੍ਨॄਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ, ਨਿਰਦੋਸ਼, ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਮਿਲੇ ਪਸ਼ੂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਫਿਰ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਅਤ੍ਰਿ ਨੇ ਭਰ ਲਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਦਾਸਯੂਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਤ੍ਵਾਮਗ੍ਨ ऋਤਾਯਵਃ ਸਮੀਧਿਰੇ ਪ੍ਰਤ੍ਨਂ ਪ੍ਰਤ੍ਨਾਸ ਊਤਯੇ ਸਹਸ੍ਕृਤ । ਪੁਰੁਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਯਜਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਧਾਯਸਂ ਦਮੂਨਸਂ ਗृਹਪਤਿਂ ਵਰੇਣ੍ਯਮ੍
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਧਰਮਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਮਦਦ ਲਈ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸਦਾ ਚਮਕਦਾਰ, ਪੂਜਣਯੋਗ, ਸਭ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਚੁਣਨ ਵਾਲਾ ਵਜੋਂ ਜਗਾਇਆ।
ਤ੍ਵਾਮਗ੍ਨੇ ਅਤਿਥਿਂ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਂ ਵਿਸ਼ਃ ਸ਼ੋਚਿष੍ਕੇਸ਼ਂ ਗृਹਪਤਿਂ ਨਿ षੇਦਿਰੇ । ਬृਹਤ੍ਕੇਤੁਂ ਪੁਰੁਰੂਪਂ ਧਨਸ੍ਪृਤਂ ਸੁਸ਼ਰ੍ਮਾਣਂ ਸ੍ਵਵਸਂ ਜਰਦ੍ਵਿषਮ੍
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੈਨੂੰ ਪੁਰਾਣਾ ਮਹਿਮਾਨ ਵਜੋਂ, ਜਾਤੀਆਂ ਨੇ ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੀ ਚਮਕ, ਅਨੇਕ ਰੂਪ, ਦੌਲਤ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਵਧੀਆ ਆਸਰਾ, ਆਪਣੇ ਬਲ ਤੇ ਜੀਣ ਵਾਲਾ, ਬੁਢੇਪੇ ਦਾ ਵੈਰੀ ਵਜੋਂ ਬਿਠਾਇਆ।
ਤ੍ਵਾਮਗ੍ਨੇ ਮਾਨੁषੀਰੀਲ਼ਤੇ ਵਿਸ਼ੋ ਹੋਤ੍ਰਾਵਿਦਂ ਵਿਵਿਚਿਂ ਰਤ੍ਨਧਾਤਮਮ੍ । ਗੁਹਾ ਸਨ੍ਤਂ ਸੁਭਗ ਵਿਸ਼੍ਵਦਰ੍ਸ਼ਤਂ ਤੁਵਿष੍ਵਣਸਂ ਸੁਯਜਂ ਘृਤਸ਼੍ਰਿਯਮ੍
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਮਨੁੱਖੀ ਜਾਤੀਆਂ ਤੈਨੂੰ ਲੱਭਦੀਆਂ ਹਨ, ਯਜਨਾ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਵੱਖਰਾ, ਰਤਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ; ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਵੀ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲਾ, ਵਧੀਆ ਯਜਕ, ਘੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾਰ।
ਤ੍ਵਾਮਗ੍ਨੇ ਧਰ੍ਣਸਿਂ ਵਿਸ਼੍ਵਧਾ ਵਯਂ ਗੀਰ੍ਭਿਰ੍ਗृਣਨ੍ਤੋ ਨਮਸੋਪ ਸੇਦਿਮ । ਸ ਨੋ ਜੁषਸ੍ਵ ਸਮਿਧਾਨੋ ਅਙ੍ਗਿਰੋ ਦੇਵੋ ਮਰ੍ਤਸ੍ਯ ਯਸ਼ਸਾ ਸੁਦੀਤਿਭਿਃ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਥੰਮ ਵਾਂਗ, ਸਭ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਗੀਤਾਂ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਾਂ; ਤੂੰ, ਜਲਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਸਾਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ, ਦੇਵਤਾ, ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਤੇ ਵਧੀਆ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ।
ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇ ਪੁਰੁਰੂਪੋ ਵਿਸ਼ੇਵਿਸ਼ੇ ਵਯੋ ਦਧਾਸਿ ਪ੍ਰਤ੍ਨਥਾ ਪੁਰੁष੍ਟੁਤ । ਪੁਰੂਣ੍ਯਨ੍ਨਾ ਸਹਸਾ ਵਿ ਰਾਜਸਿ ਤ੍ਵਿषਿਃ ਸਾ ਤੇ ਤਿਤ੍ਵਿषਾਣਸ੍ਯ ਨਾਧृषੇ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ, ਹਰ ਜਾਤੀ ਲਈ ਤੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਪੁਰਾਣਾ, ਬਹੁਤ ਸਰੀਫ; ਬਹੁਤ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ, ਤੇਰੀ ਤੀਬਰਤਾ, ਹੇ ਉੱਤਮ, ਰੋਕੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ।
ਤ੍ਵਾਮਗ੍ਨੇ ਸਮਿਧਾਨਂ ਯਵਿष੍ਠ੍ਯ ਦੇਵਾ ਦੂਤਂ ਚਕ੍ਰਿਰੇ ਹਵ੍ਯਵਾਹਨਮ੍ । ਉਰੁਜ੍ਰਯਸਂ ਘृਤਯੋਨਿਮਾਹੁਤਂ ਤ੍ਵੇषਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਦਧਿਰੇ ਚੋਦਯਨ੍ਮਤਿ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਭ ਤੋਂ ਨੌਜਵਾਨ, ਜਦ ਤੂੰ ਜਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦੂਤ, ਹਵਨ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ; ਵੱਡਾ ਆਸਰਾ, ਘੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਸੱਤਿਆ ਹੋਇਆ, ਉੱਤਮ, ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਅੱਖ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਸੋਚ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ।
ਤ੍ਵਾਮਗ੍ਨੇ ਪ੍ਰਦਿਵ ਆਹੁਤਂ ਘृਤੈਃ ਸੁਮ੍ਨਾਯਵਃ ਸੁषਮਿਧਾ ਸਮੀਧਿਰੇ । ਸ ਵਾਵृਧਾਨ ਓषਧੀਭਿਰੁਕ੍ਸ਼ਿਤੋऽਭਿ ਜ੍ਰਯਾਂਸਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾ ਵਿ ਤਿष੍ਠਸੇ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਜਦ ਤੈਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਘੀ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦਯਾਲੂ, ਵਧੀਆ ਜਲਾਇਆ, ਤੈਨੂੰ ਜਗਾਇਆ; ਪੌਦਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖੜਾ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਾਮਗ੍ਨੇ ਹਵਿष੍ਮਨ੍ਤੋ ਦੇਵਂ ਮਰ੍ਤਾਸ ਈਲ਼ਤੇ । ਮਨ੍ਯੇ ਤ੍ਵਾ ਜਾਤਵੇਦਸਂ ਸ ਹਵ੍ਯਾ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਨੁषਕ੍
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਹਵਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਵਜੋਂ ਪੂਜਦੇ ਹਨ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਾਤਵੇਦਸ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਹਵਨ ਲੜੀਵਾਰ ਲੈ ਜਾਵੇ।
ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਹੋਤਾ ਦਾਸ੍ਵਤਃ ਕ੍ਸ਼ਯਸ੍ਯ ਵृਕ੍ਤਬਰ੍ਹਿषਃ । ਸਂ ਯਜ੍ਞਾਸਸ਼੍ਚਰਨ੍ਤਿ ਯਂ ਸਂ ਵਾਜਾਸਃ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯਵਃ
ਅਗਨਿ ਦਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਹੋਤ੍ਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਰ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਨਾਮ ਤੇ ਮਹਿਮਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਉਤ ਸ੍ਮ ਯਂ ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਯਥਾ ਨਵਂ ਜਨਿष੍ਟਾਰਣੀ । ਧਰ੍ਤਾਰਂ ਮਾਨੁषੀਣਾਂ ਵਿਸ਼ਾਮਗ੍ਨਿਂ ਸ੍ਵਧ੍ਵਰਮ੍
ਤੇ, ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ, ਨਵੇਂ ਵਾਂਗ, ਤੂੰ ਅਰਣੀ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਸਹਾਰਾ, ਜਾਤੀਆਂ ਦਾ ਅਗਨਿ, ਸੱਚੀ ਯਜਨਾ ਵਾਲਾ।
ਉਤ ਸ੍ਮ ਦੁਰ੍ਗृਭੀਯਸੇ ਪੁਤ੍ਰੋ ਨ ਹ੍ਵਾਰ੍ਯਾਣਾਮ੍ । ਪੁਰੂ ਯੋ ਦਗ੍ਧਾਸਿ ਵਨਾਗ੍ਨੇ ਪਸ਼ੁਰ੍ਨ ਯਵਸੇ
ਤੇ, ਤੂੰ ਫੜਨ ਵਿੱਚ ਔਖਾ ਹੈਂ, ਮਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ; ਤੂੰ, ਅਗਨਿ, ਬਹੁਤ ਰੁੱਖ ਸਾੜ ਚੁੱਕਾ ਹੈਂ, ਚਰਾਗਾਹ 'ਤੇ ਪਸ਼ੂ ਵਾਂਗ।