ਨੂ ਰੋਦਸੀ ਅਹਿਨਾ ਬੁਧ੍ਨ੍ਯੇਨ ਸ੍ਤੁਵੀਤ ਦੇਵੀ ਅਪ੍ਯੇਭਿਰਿष੍ਟੈਃ । ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਨ ਸਂਚਰਣੇ ਸਨਿष੍ਯਵੋ ਘਰ੍ਮਸ੍ਵਰਸੋ ਨਦ੍ਯੋ ਅਪ ਵ੍ਰਨ੍
ਹੁਣ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਡੂੰਘੇ ਸੱਪ ਨਾਲ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਚੁਣੀ ਹੋਈਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵੀਆਂ ਵਾਂਗ ਸਲਾਹੀ ਜਾਵਣ। ਜਿਵੇਂ ਦਰਿਆ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਨਦੀਆਂ, ਗਰਮੀ ਤੇ ਮਿੱਠਾਸ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ।
ਦੇਵੈਰ੍ਨੋ ਦੇਵ੍ਯਦਿਤਿਰ੍ਨਿ ਪਾਤੁ ਦੇਵਸ੍ਤ੍ਰਾਤਾ ਤ੍ਰਾਯਤਾਮਪ੍ਰਯੁਚ੍ਛਨ੍ । ਨਹਿ ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਧਾਸਿਮਰ੍ਹਾਮਸਿ ਪ੍ਰਮਿਯਂ ਸਾਨ੍ਵਗ੍ਨੇਃ
ਦੇਵੀਆਂ ਆਦਿਤੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ, ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ, ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਏ। ਅਸੀਂ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ, ਜਾਂ ਅੱਗ ਦੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ, ਉਲੰਘਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।
ਅਗ੍ਨਿਰੀਸ਼ੇ ਵਸਵ੍ਯਸ੍ਯਾਗ੍ਨਿਰ੍ਮਹਃ ਸੌਭਗਸ੍ਯ । ਤਾਨ੍ਯਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਰਾਸਤੇ
ਅੱਗ ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਅੱਗ ਵੱਡੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਉਹ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸਾਨੂੰ ਦੇਵੇ।
ਉषੋ ਮਘੋਨ੍ਯਾ ਵਹ ਸੂਨृਤੇ ਵਾਰ੍ਯਾ ਪੁਰੁ । ਅਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਵਾਜਿਨੀਵਤਿ
ਹੇ ਉਸ਼ਾ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੇ ਦਾਨ, ਹੇ ਮਿਹਰਬਾਨ, ਬਹੁਤ ਇਨਾਮ ਲਿਆਉ; ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਲਿਆਉ।
ਤਤ੍ਸੁ ਨਃ ਸਵਿਤਾ ਭਗੋ ਵਰੁਣੋ ਮਿਤ੍ਰੋ ਅਰ੍ਯਮਾ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਨੋ ਰਾਧਸਾ ਗਮਤ੍
ਸਵਿਤਾ, ਭਗਾ, ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ, ਅਰਯਮਾਨ ਤੇ ਇੰਦਰ ਆਪਣੀ ਦਾਤ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣ।
ਮਹੀ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਇਹ ਜ੍ਯੇष੍ਠੇ ਰੁਚਾ ਭਵਤਾਂ ਸ਼ੁਚਯਦ੍ਭਿਰਰ੍ਕੈਃ । ਯਤ੍ਸੀਂ ਵਰਿष੍ਠੇ ਬृਹਤੀ ਵਿਮਿਨ੍ਵਨ੍ਰੁਵਦ੍ਧੋਕ੍ਸ਼ਾ ਪਪ੍ਰਥਾਨੇਭਿਰੇਵੈਃ
ਵੱਡਾ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਇੱਥੇ ਆਓ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ, ਸਾਫ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ। ਜਦ ਤੁਸੀਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਤੇ ਵਿਅਪਕ, ਵੱਡਾ ਖੇਤਰ ਮਾਪਿਆ, ਵੱਡਾ ਬਲਦ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਇਹ ਫੈਲਾਇਆ।
ਦੇਵੀ ਦੇਵੇਭਿਰ੍ਯਜਤੇ ਯਜਤ੍ਰੈਰਮਿਨਤੀ ਤਸ੍ਥਤੁਰੁਕ੍ਸ਼ਮਾਣੇ । ऋਤਾਵਰੀ ਅਦ੍ਰੁਹਾ ਦੇਵਪੁਤ੍ਰੇ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਨੇਤ੍ਰੀ ਸ਼ੁਚਯਦ੍ਭਿਰਰ੍ਕੈਃ
ਦੇਵੀ, ਯੋਗ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਅਟੱਲ, ਅਡੋਲ ਖੜੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਸੱਚੀ ਰੀਤ ਵਾਲੀ, ਧੋਖ ਰਹਿਤ, ਦੇਵਤਾ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਯਜਨਾ ਦੀ ਆਗੂ, ਸਾਫ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਸ ਇਤ੍ਸ੍ਵਪਾ ਭੁਵਨੇष੍ਵਾਸ ਯ ਇਮੇ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਜਜਾਨ । ਉਰ੍ਵੀ ਗਭੀਰੇ ਰਜਸੀ ਸੁਮੇਕੇ ਅਵਂਸ਼ੇ ਧੀਰਃ ਸ਼ਚ੍ਯਾ ਸਮੈਰਤ੍
ਉਹ ਆਪ ਹੀ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ, ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਵਿਅਪਕ ਤੇ ਡੂੰਘੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅਸਲ ਵਿਚ ਮਿਲਾ ਕੇ।
ਨੂ ਰੋਦਸੀ ਬृਹਦ੍ਭਿਰ੍ਨੋ ਵਰੂਥੈਃ ਪਤ੍ਨੀਵਦ੍ਭਿਰਿषਯਨ੍ਤੀ ਸਜੋषਾਃ । ਉਰੂਚੀ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਯਜਤੇ ਨਿ ਪਾਤਂ ਧਿਯਾ ਸ੍ਯਾਮ ਰਥ੍ਯਃ ਸਦਾਸਾਃ
ਹੁਣ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਵੱਡੀਆਂ ਰੱਖਿਆਵਾਂ ਸਾਨੂੰ ਦਿਓ, ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਵਾਂਗ ਇਕੱਠੇ, ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਤਿਆਰ। ਤੁਸੀਂ, ਸਭ ਵਲੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ; ਤੁਹਾਡੀ ਬੁਧੀ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਰਥਵਾਨ ਰਹੀਏ।
ਪ੍ਰ ਵਾਂ ਮਹਿ ਦ੍ਯਵੀ ਅਭ੍ਯੁਪਸ੍ਤੁਤਿਂ ਭਰਾਮਹੇ । ਸ਼ੁਚੀ ਉਪ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਯੇ
ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਵਾਂ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਲਈ ਅਸੀਂ ਵੱਡੀ ਸਲਾਹੀ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਸਾਫ, ਸਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਲਈ ਨੇੜੇ ਆਓ।
ਪੁਨਾਨੇ ਤਨ੍ਵਾ ਮਿਥਃ ਸ੍ਵੇਨ ਦਕ੍ਸ਼ੇਣ ਰਾਜਥਃ । ਊਹ੍ਯਾਥੇ ਸਨਾਦृਤਮ੍
ਆਪਣੀ-ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਲ ਵਿਚ ਨਵੀਂ ਹੋ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਅਸਲੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਪੁਰਾਣੀ ਰੀਤ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖੀ ਹੈ।
ਮਹੀ ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸਾਧਥਸ੍ਤਰਨ੍ਤੀ ਪਿਪ੍ਰਤੀ ऋਤਮ੍ । ਪਰਿ ਯਜ੍ਞਂ ਨਿ षੇਦਥੁਃ
ਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮਦਦ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਰ ਲੰਘਦੀ ਤੇ ਸੱਚ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦੀ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਬੈਠ ਗਏ ਹੋ।
ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪਤਿਨਾ ਵਯਂ ਹਿਤੇਨੇਵ ਜਯਾਮਸਿ । ਗਾਮਸ਼੍ਵਂ ਪੋषਯਿਤ੍ਨ੍ਵਾ ਸ ਨੋ ਮृਲ਼ਾਤੀਦृਸ਼ੇ
ਖੇਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨਾਲ ਸਾਂਝ ਪਾ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਰਥ ਵਾਂਗ ਜਿੱਤ ਲਾਂਗੇ। ਉਹ ਜੋ ਗਾਂਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਲਦਾ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਇਆ ਕਰੇ।
ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪਤੇ ਮਧੁਮਨ੍ਤਮੂਰ੍ਮਿਂ ਧੇਨੁਰਿਵ ਪਯੋ ਅਸ੍ਮਾਸੁ ਧੁਕ੍ਸ਼੍ਵ । ਮਧੁਸ਼੍ਚੁਤਂ ਘृਤਮਿਵ ਸੁਪੂਤਮृਤਸ੍ਯ ਨਃ ਪਤਯੋ ਮृਲ਼ਯਨ੍ਤੁ
ਖੇਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਵਾਧੂ ਲਹਿਰ, ਗਾਂ ਵਾਂਗ ਦੁੱਧ ਵਗਾ ਦੇ। ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਚੰਗਾ ਘੀ ਵਗਾ ਕੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ।
ਮਧੁਮਤੀਰੋषਧੀਰ੍ਦ੍ਯਾਵ ਆਪੋ ਮਧੁਮਨ੍ਨੋ ਭਵਤ੍ਵਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮ੍ । ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪਤਿਰ੍ਮਧੁਮਾਨ੍ਨੋ ਅਸ੍ਤ੍ਵਰਿष੍ਯਨ੍ਤੋ ਅਨ੍ਵੇਨਂ ਚਰੇਮ
ਉਦੋਂ ਪੌਦੇ ਮਿੱਠੇ ਹੋਣ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਪਾਣੀ ਮਿੱਠੇ ਹੋਣ, ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਥਾਂ ਵੀ ਮਿੱਠੀ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਖੇਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਹੋਵੇ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ ਚੱਲੀਏ।
ਸ਼ੁਨਂ ਵਾਹਾਃ ਸ਼ੁਨਂ ਨਰਃ ਸ਼ੁਨਂ ਕृषਤੁ ਲਾਙ੍ਗਲਮ੍ । ਸ਼ੁਨਂ ਵਰਤ੍ਰਾ ਬਧ੍ਯਨ੍ਤਾਂ ਸ਼ੁਨਮष੍ਟ੍ਰਾਮੁਦਿਙ੍ਗਯ
ਬਲਦ ਸਾਡੇ ਲਈ ਚੰਗੇ ਹੋਣ, ਮਰਦ ਚੰਗੇ ਹੋਣ, ਹਲ ਚੰਗਾ ਹੋ ਕੇ ਖੇਤ ਜੋਤੇ। ਜੂਆ ਚੰਗਾ ਵਾਂਧਿਆ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਲਾਠੀ ਵੀ ਚੰਗੀ ਨਸੀਬ ਨਾਲ ਉਠਾਈ ਜਾਵੇ।
ਸ਼ੁਨਾਸੀਰਾਵਿਮਾਂ ਵਾਚਂ ਜੁषੇਥਾਂ ਯਦ੍ਦਿਵਿ ਚਕ੍ਰਥੁਃ ਪਯਃ । ਤੇਨੇਮਾਮੁਪ ਸਿਞ੍ਚਤਮ੍
ਸ਼ੁਨਾਸੀਰਾ, ਸਾਡੀ ਇਹ ਬੇਨਤੀ ਕਬੂਲ ਕਰ, ਤੁਸੀਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਦੁੱਧ ਬਣਾਇਆ। ਉਸ ਨਾਲ, ਇਹ ਖੇਤ ਨਿਰੀਆ।
ਅਰ੍ਵਾਚੀ ਸੁਭਗੇ ਭਵ ਸੀਤੇ ਵਨ੍ਦਾਮਹੇ ਤ੍ਵਾ । ਯਥਾ ਨਃ ਸੁਭਗਾਸਸਿ ਯਥਾ ਨਃ ਸੁਫਲਾਸਸਿ
ਸੀਤਾ, ਸੁਭਾਗੀ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਸੁਭਾਗੀ ਬਣਾਵੇਂ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋਵੀਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸੀਤਾਂ ਨਿ ਗृਹ੍ਣਾਤੁ ਤਾਂ ਪੂषਾਨੁ ਯਚ੍ਛਤੁ । ਸਾ ਨਃ ਪਯਸ੍ਵਤੀ ਦੁਹਾਮੁਤ੍ਤਰਾਮੁਤ੍ਤਰਾਂ ਸਮਾਮ੍
ਇੰਦਰ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਵੇ, ਪੂਸ਼ਣ ਉਸ ਨੂੰ ਠਿਕਾਣਾ ਦੇਵੇ। ਉਹ, ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਹਰ ਵਾਰੀ ਵਧੀਆ ਫਸਲ ਦੇਵੇ।
ਸ਼ੁਨਂ ਨਃ ਫਾਲਾ ਵਿ ਕृषਨ੍ਤੁ ਭੂਮਿਂ ਸ਼ੁਨਂ ਕੀਨਾਸ਼ਾ ਅਭਿ ਯਨ੍ਤੁ ਵਾਹੈਃ । ਸ਼ੁਨਂ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯੋ ਮਧੁਨਾ ਪਯੋਭਿਃ ਸ਼ੁਨਾਸੀਰਾ ਸ਼ੁਨਮਸ੍ਮਾਸੁ ਧਤ੍ਤਮ੍
ਸਾਡੇ ਹਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋਤਣ, ਹਲ ਜੋਤਣ ਵਾਲੇ ਆਪਣੇ ਬਲਦਾਂ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਨਸੀਬ ਨਾਲ ਆਉਣ। ਬਦਲ ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ, ਸ਼ੁਨਾਸੀਰਾ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਚੰਗੀ ਦੌਲਤ ਵਗਾ ਦੇ।
ਸਮੁਦ੍ਰਾਦੂਰ੍ਮਿਰ੍ਮਧੁਮਾਁ ਉਦਾਰਦੁਪਾਂਸ਼ੁਨਾ ਸਮਮृਤਤ੍ਵਮਾਨਟ੍ । ਘृਤਸ੍ਯ ਨਾਮ ਗੁਹ੍ਯਂ ਯਦਸ੍ਤਿ ਜਿਹ੍ਵਾ ਦੇਵਾਨਾਮਮृਤਸ੍ਯ ਨਾਭਿਃ
ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਮਿੱਠੀ ਲਹਿਰ ਉਠਦੀ ਹੈ, ਝਾਗ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਅਮਰਤਾ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੀ। ਘੀ ਦਾ ਗੁਪਤ ਨਾਮ ਉਥੇ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਜੀਭ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਨਾਭੀ।
ਵਯਂ ਨਾਮ ਪ੍ਰ ਬ੍ਰਵਾਮਾ ਘृਤਸ੍ਯਾਸ੍ਮਿਨ੍ਯਜ੍ਞੇ ਧਾਰਯਾਮਾ ਨਮੋਭਿਃ । ਉਪ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ਼ृਣਵਚ੍ਛਸ੍ਯਮਾਨਂ ਚਤੁਃਸ਼ृਙ੍ਗੋऽਵਮੀਦ੍ਗੌਰ ਏਤਤ੍
ਅਸੀਂ ਘੀ ਦਾ ਨਾਮ ਉਚਾਰਦੇ ਹਾਂ, ਇਸ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਾਂਭਦੇ ਹਾਂ। ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਵੀ ਇਹ ਭਜਨ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਚਾਰ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਬਲਦ ਇਹ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਚਤ੍ਵਾਰਿ ਸ਼ृਙ੍ਗਾ ਤ੍ਰਯੋ ਅਸ੍ਯ ਪਾਦਾ ਦ੍ਵੇ ਸ਼ੀਰ੍षੇ ਸਪ੍ਤ ਹਸ੍ਤਾਸੋ ਅਸ੍ਯ । ਤ੍ਰਿਧਾ ਬਦ੍ਧੋ ਵृषਭੋ ਰੋਰਵੀਤਿ ਮਹੋ ਦੇਵੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਁ ਆ ਵਿਵੇਸ਼
ਉਸ ਦੇ ਚਾਰ ਸਿੰਗ ਹਨ, ਤਿੰਨ ਪੈਰ, ਦੋ ਸਿਰ ਤੇ ਸੱਤ ਹੱਥ ਹਨ। ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਬੰਨਿਆ ਹੋਇਆ ਬਲਦ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ, ਵੱਡਾ ਦੇਵਤਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਤ੍ਰਿਧਾ ਹਿਤਂ ਪਣਿਭਿਰ੍ਗੁਹ੍ਯਮਾਨਂ ਗਵਿ ਦੇਵਾਸੋ ਘृਤਮਨ੍ਵਵਿਨ੍ਦਨ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਏਕਂ ਸੂਰ੍ਯ ਏਕਂ ਜਜਾਨ ਵੇਨਾਦੇਕਂ ਸ੍ਵਧਯਾ ਨਿष੍ਟਤਕ੍ਸ਼ੁਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਘੀ, ਜੋ ਗਾਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਤੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ, ਲੱਭ ਲਿਆ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਇੱਕ ਬਣਾਇਆ, ਸੂਰਜ ਨੇ ਇੱਕ, ਤੇ ਤੀਜਾ ਵੇਨਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ।
ਏਤਾ ਅਰ੍षਨ੍ਤਿ ਹृਦ੍ਯਾਤ੍ਸਮੁਦ੍ਰਾਚ੍ਛਤਵ੍ਰਜਾ ਰਿਪੁਣਾ ਨਾਵਚਕ੍ਸ਼ੇ । ਘृਤਸ੍ਯ ਧਾਰਾ ਅਭਿ ਚਾਕਸ਼ੀਮਿ ਹਿਰਣ੍ਯਯੋ ਵੇਤਸੋ ਮਧ੍ਯ ਆਸਾਮ੍
ਇਹ ਧਾਰਾਂ ਦਿਲ ਤੋਂ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ, ਸੌ ਵਾਰੀ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਘੀ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਨਲੀਆਂ ਹਨ।
ਸਮ੍ਯਕ੍ਸ੍ਰਵਨ੍ਤਿ ਸਰਿਤੋ ਨ ਧੇਨਾ ਅਨ੍ਤਰ੍ਹृਦਾ ਮਨਸਾ ਪੂਯਮਾਨਾਃ । ਏਤੇ ਅਰ੍षਨ੍ਤ੍ਯੂਰ੍ਮਯੋ ਘृਤਸ੍ਯ ਮृਗਾ ਇਵ ਕ੍ਸ਼ਿਪਣੋਰੀषਮਾਣਾਃ
ਉਹ ਨਦੀਆਂ ਵਾਂਗ ਸਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਦਿਲ ਤੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ। ਇਹ ਘੀ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਾਂਗ ਛਪੜ ਲਈ ਤੁਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸਿਨ੍ਧੋਰਿਵ ਪ੍ਰਾਧ੍ਵਨੇ ਸ਼ੂਘਨਾਸੋ ਵਾਤਪ੍ਰਮਿਯਃ ਪਤਯਨ੍ਤਿ ਯਹ੍ਵਾਃ । ਘृਤਸ੍ਯ ਧਾਰਾ ਅਰੁषੋ ਨ ਵਾਜੀ ਕਾष੍ਠਾ ਭਿਨ੍ਦਨ੍ਨੂਰ੍ਮਿਭਿਃ ਪਿਨ੍ਵਮਾਨਃ
ਨਦੀ ਦੇ ਉੱਪਰ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਗੂੰਜ ਵਾਂਗ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਵੱਡੇ ਵਗਦੇ ਹਨ। ਘੀ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਲਾਲ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ, ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਭਿ ਪ੍ਰਵਨ੍ਤ ਸਮਨੇਵ ਯੋषਾਃ ਕਲ੍ਯਾਣ੍ਯਃ ਸ੍ਮਯਮਾਨਾਸੋ ਅਗ੍ਨਿਮ੍ । ਘृਤਸ੍ਯ ਧਾਰਾਃ ਸਮਿਧੋ ਨਸਨ੍ਤ ਤਾ ਜੁषਾਣੋ ਹਰ੍ਯਤਿ ਜਾਤਵੇਦਾਃ
ਉਹ ਇਕੱਠੀਆਂ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਾਂਗ, ਅਗਨਿ ਉੱਤੇ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੀਆਂ। ਘੀ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਾਤਵੇਦਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕਨ੍ਯਾ ਇਵ ਵਹਤੁਮੇਤਵਾ ਉ ਅਞ੍ਜ੍ਯਞ੍ਜਾਨਾ ਅਭਿ ਚਾਕਸ਼ੀਮਿ । ਯਤ੍ਰ ਸੋਮਃ ਸੂਯਤੇ ਯਤ੍ਰ ਯਜ੍ਞੋ ਘृਤਸ੍ਯ ਧਾਰਾ ਅਭਿ ਤਤ੍ਪਵਨ੍ਤੇ
ਕੁੜੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਵਿਆਹ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਸੁਗੰਧ ਲਾਈ ਹੋਈਆਂ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ। ਜਿੱਥੇ ਸੋਮਾ ਨਿਕਲਦਾ, ਜਿੱਥੇ ਯਜਨ ਹੁੰਦਾ, ਉਥੇ ਘੀ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਭ੍ਯਰ੍षਤ ਸੁष੍ਟੁਤਿਂ ਗਵ੍ਯਮਾਜਿਮਸ੍ਮਾਸੁ ਭਦ੍ਰਾ ਦ੍ਰਵਿਣਾਨਿ ਧਤ੍ਤ । ਇਮਂ ਯਜ੍ਞਂ ਨਯਤ ਦੇਵਤਾ ਨੋ ਘृਤਸ੍ਯ ਧਾਰਾ ਮਧੁਮਤ੍ਪਵਨ੍ਤੇ
ਤੁਸੀਂ ਵਧੀਆ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਵਗੋ, ਗਾਂ ਲਿਆਓ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਦੌਲਤ ਦੇਵੋ। ਇਹ ਯਜਨ ਸਾਡੇ ਲਈ ਚਲਾਓ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਘੀ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਮਿੱਠੀ ਮਿੱਠੀ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ।