ਸ ਇਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤਿ ਸੁਧਿਤ ਓਕਸਿ ਸ੍ਵੇ ਤਸ੍ਮਾ ਇਲ਼ਾ ਪਿਨ੍ਵਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਦਾਨੀਮ੍ । ਤਸ੍ਮੈ ਵਿਸ਼ਃ ਸ੍ਵਯਮੇਵਾ ਨਮਨ੍ਤੇ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਰਾਜਨਿ ਪੂਰ੍ਵ ਏਤਿ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਲਈ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਪੋਸ਼ਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਤਾਕਤ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਸਭ ਜਾਤੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਪ੍ਰਤੀਤੋ ਜਯਤਿ ਸਂ ਧਨਾਨਿ ਪ੍ਰਤਿਜਨ੍ਯਾਨ੍ਯੁਤ ਯਾ ਸਜਨ੍ਯਾ । ਅਵਸ੍ਯਵੇ ਯੋ ਵਰਿਵਃ ਕृਣੋਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਰਾਜਾ ਤਮਵਨ੍ਤਿ ਦੇਵਾਃ
ਕੋਈ ਰੋਕ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਵੈਰੀਆਂ ਅਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਤੋਂ ਧਨ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਰਾਜਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ ਰਸਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇਵਤੇ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸੋਮਂ ਪਿਬਤਂ ਬृਹਸ੍ਪਤੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਯਜ੍ਞੇ ਮਨ੍ਦਸਾਨਾ ਵृषਣ੍ਵਸੂ । ਆ ਵਾਂ ਵਿਸ਼ਨ੍ਤ੍ਵਿਨ੍ਦਵਃ ਸ੍ਵਾਭੁਵੋऽਸ੍ਮੇ ਰਯਿਂ ਸਰ੍ਵਵੀਰਂ ਨਿ ਯਚ੍ਛਤਮ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਕੇ ਸੋਮ ਪੀਓ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀਓ। ਆਪਣੀ ਜਨਮਤ ਬੂੰਦਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਲੈਓ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਸ਼ੂਰਵੀਰਾਂ ਵਾਲਾ ਧਨ ਦਿਓ।
ਬृਹਸ੍ਪਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਰ੍ਧਤਂ ਨਃ ਸਚਾ ਸਾ ਵਾਂ ਸੁਮਤਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਸ੍ਮੇ । ਅਵਿष੍ਟਂ ਧਿਯੋ ਜਿਗृਤਂ ਪੁਰਂਧੀਰ੍ਜਜਸ੍ਤਮਰ੍ਯੋ ਵਨੁषਾਮਰਾਤੀਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਅਤੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੀ ਤਾਕਤ ਵਧਾਓ; ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਰਹੇ। ਸਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰੋ, ਸਿਆਣੀ ਸਲਾਹ ਨੂੰ ਪਕੜੋ ਅਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿਓ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਵੋ।
ਇਦਮੁ ਤ੍ਯਤ੍ਪੁਰੁਤਮਂ ਪੁਰਸ੍ਤਾਜ੍ਜ੍ਯੋਤਿਸ੍ਤਮਸੋ ਵਯੁਨਾਵਦਸ੍ਥਾਤ੍ । ਨੂਨਂ ਦਿਵੋ ਦੁਹਿਤਰੋ ਵਿਭਾਤੀਰ੍ਗਾਤੁਂ ਕृਣਵਨ੍ਨੁषਸੋ ਜਨਾਯ
ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚਾਨਣ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉੱਗੀ ਹੈ, ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਕੇ ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ, ਅਸਮਾਨ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਚਮਕਦੀਆਂ, ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਰਸਤਾ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਉਸ਼ਾ।
ਅਸ੍ਥੁਰੁ ਚਿਤ੍ਰਾ ਉषਸਃ ਪੁਰਸ੍ਤਾਨ੍ਮਿਤਾ ਇਵ ਸ੍ਵਰਵੋऽਧ੍ਵਰੇषੁ । ਵ੍ਯੂ ਵ੍ਰਜਸ੍ਯ ਤਮਸੋ ਦ੍ਵਾਰੋਚ੍ਛਨ੍ਤੀਰਵ੍ਰਞ੍ਛੁਚਯਃ ਪਾਵਕਾਃ
ਚਮਕਦੀਆਂ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਰਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਪੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ। ਉਹ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਦੋ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਖੋਲ੍ਹਦੀਆਂ ਹਨ, ਚਮਕਦੀਆਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਰੋਸ਼ਨ।
ਉਚ੍ਛਨ੍ਤੀਰਦ੍ਯ ਚਿਤਯਨ੍ਤ ਭੋਜਾਨ੍ਰਾਧੋਦੇਯਾਯੋषਸੋ ਮਘੋਨੀਃ । ਅਚਿਤ੍ਰੇ ਅਨ੍ਤਃ ਪਣਯਃ ਸਸਨ੍ਤ੍ਵਬੁਧ੍ਯਮਾਨਾਸ੍ਤਮਸੋ ਵਿਮਧ੍ਯੇ
ਅੱਜ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਉੱਗਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਦਾਤਾਂ ਵੰਡਦੀਆਂ ਹਨ, ਦਿਲੋਂ ਦਾਤੀ, ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ। ਜੋ ਨਜਰ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ, ਉਹ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ, ਜਦ ਕਿ ਜਾਗਦੇ ਹੋਏ ਅੱਗੇ ਵਧਣ।
ਕੁਵਿਤ੍ਸ ਦੇਵੀਃ ਸਨਯੋ ਨਵੋ ਵਾ ਯਾਮੋ ਬਭੂਯਾਦੁषਸੋ ਵੋ ਅਦ੍ਯ । ਯੇਨਾ ਨਵਗ੍ਵੇ ਅਙ੍ਗਿਰੇ ਦਸ਼ਗ੍ਵੇ ਸਪ੍ਤਾਸ੍ਯੇ ਰੇਵਤੀ ਰੇਵਦੂष
ਹੇ ਦੇਵੀਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਹੜੀ ਨਵੀਂ ਜਾਂ ਪੁਰਾਣੀ ਹੈ? ਅੱਜ ਕਿਹੜੀ ਉਸ਼ਾ ਆਈ ਹੈ? ਕਿਸ ਦੇ ਨਾਲ ਅੰਗਿਰਸ ਨੇ ਨੌ ਤੇ ਦਸ ਗਾਂਵਾਂ, ਅਤੇ ਸੱਤ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਨੇ ਧਨ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ?
ਯੂਯਂ ਹਿ ਦੇਵੀਰृਤਯੁਗ੍ਭਿਰਸ਼੍ਵੈਃ ਪਰਿਪ੍ਰਯਾਥ ਭੁਵਨਾਨਿ ਸਦ੍ਯਃ । ਪ੍ਰਬੋਧਯਨ੍ਤੀਰੁषਸਃ ਸਸਨ੍ਤਂ ਦ੍ਵਿਪਾਚ੍ਚਤੁष੍ਪਾਚ੍ਚਰਥਾਯ ਜੀਵਮ੍
ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਦੇਵੀਆਂ, ਸੱਚ ਦੇ ਜੋੜੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਫਿਰਦੀਆਂ ਹੋ। ਉਸ਼ਾਵਾਂ, ਜਾਗਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਅਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਰਥ ਲਈ ਜਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕ੍ਵ ਸ੍ਵਿਦਾਸਾਂ ਕਤਮਾ ਪੁਰਾਣੀ ਯਯਾ ਵਿਧਾਨਾ ਵਿਦਧੁਰृਭੂਣਾਮ੍ । ਸ਼ੁਭਂ ਯਚ੍ਛੁਭ੍ਰਾ ਉषਸਸ਼੍ਚਰਨ੍ਤਿ ਨ ਵਿ ਜ੍ਞਾਯਨ੍ਤੇ ਸਦृਸ਼ੀਰਜੁਰ੍ਯਾਃ
ਉਹ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਕਿੱਥੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਹੜੀਆਂ, ਕਿਹੜੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਰਿਭੂਆਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ? ਚਮਕਦੀਆਂ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿੱਚ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਜਾਣੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ, ਨਾ ਉਹ ਇਕੋ ਜਿਹੀਆਂ ਹਨ, ਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਰਣ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾ ਘਾ ਤਾ ਭਦ੍ਰਾ ਉषਸਃ ਪੁਰਾਸੁਰਭਿष੍ਟਿਦ੍ਯੁਮ੍ਨਾ ऋਤਜਾਤਸਤ੍ਯਾਃ । ਯਾਸ੍ਵੀਜਾਨਃ ਸ਼ਸ਼ਮਾਨ ਉਕ੍ਥੈ ਸ੍ਤੁਵਞ੍ਛਂਸਨ੍ਦ੍ਰਵਿਣਂ ਸਦ੍ਯ ਆਪ
ਉਹ ਪੁਰਾਣੀਆਂ, ਉਹ ਸੁਭਾਗਾ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਸੁਗੰਧੀ, ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੀਆਂ, ਸੱਚ ਤੇ ਧਰਮ ਤੋਂ ਜਨਮੀਆਂ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਇਕ, ਭਜਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਤੁਰੰਤ ਵਾਫਰ ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾ ਆ ਚਰਨ੍ਤਿ ਸਮਨਾ ਪੁਰਸ੍ਤਾਤ੍ਸਮਾਨਤਃ ਸਮਨਾ ਪਪ੍ਰਥਾਨਾਃ । ऋਤਸ੍ਯ ਦੇਵੀਃ ਸਦਸੋ ਬੁਧਾਨਾ ਗਵਾਂ ਨ ਸਰ੍ਗਾ ਉषਸੋ ਜਰਨ੍ਤੇ
ਉਹ ਇਕੱਠੇ, ਸਾਹਮਣੇ ਤੋਂ ਮਿਲ ਕੇ, ਇਕੋ ਮਨ ਨਾਲ, ਇਕੱਠੇ ਫੈਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਸੱਚ ਦੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ, ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਜਾਗਦੀਆਂ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਧਾਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਚਲ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਾ ਇਨ੍ਨ੍ਵੇਵ ਸਮਨਾ ਸਮਾਨੀਰਮੀਤਵਰ੍ਣਾ ਉषਸਸ਼੍ਚਰਨ੍ਤਿ । ਗੂਹਨ੍ਤੀਰਭ੍ਵਮਸਿਤਂ ਰੁਸ਼ਦ੍ਭਿਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾਸ੍ਤਨੂਭਿਃ ਸ਼ੁਚਯੋ ਰੁਚਾਨਾਃ
ਉਹ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ ਇਕੱਠੀਆਂ, ਇਕੋ ਰੰਗ ਵਿੱਚ, ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ। ਆਪਣੇ ਚਮਕਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨਾਲ ਹਨੇਰਾ ਢੱਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਵਿੱਤਰ, ਰੋਸ਼ਨ, ਆਪਣੇ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਰਯਿਂ ਦਿਵੋ ਦੁਹਿਤਰੋ ਵਿਭਾਤੀਃ ਪ੍ਰਜਾਵਨ੍ਤਂ ਯਚ੍ਛਤਾਸ੍ਮਾਸੁ ਦੇਵੀਃ । ਸ੍ਯੋਨਾਦਾ ਵਃ ਪ੍ਰਤਿਬੁਧ੍ਯਮਾਨਾਃ ਸੁਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਪਤਯਃ ਸ੍ਯਾਮ
ਹੇ ਚਮਕਦੀਆਂ ਅਸਮਾਨ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਸਾਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਵਾਲਾ ਧਨ ਦਿਓ। ਤੁਸੀਂ, ਆਪਣੇ ਸੁਖਦਾਇਕ ਘਰ ਤੋਂ ਜਾਗਦੀਆਂ, ਸਾਨੂੰ ਉੱਤਮ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬਣਾਓ।
ਤਦ੍ਵੋ ਦਿਵੋ ਦੁਹਿਤਰੋ ਵਿਭਾਤੀਰੁਪ ਬ੍ਰੁਵ ਉषਸੋ ਯਜ੍ਞਕੇਤੁਃ । ਵਯਂ ਸ੍ਯਾਮ ਯਸ਼ਸੋ ਜਨੇषੁ ਤਦ੍ਦ੍ਯੌਸ਼੍ਚ ਧਤ੍ਤਾਂ ਪृਥਿਵੀ ਚ ਦੇਵੀ
ਇਹ, ਹੇ ਚਮਕਦੀਆਂ ਅਸਮਾਨ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਹੇ ਉਸ਼ਾਵਾਂ, ਯਜਨ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਸੌਂਪਦਾ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈਏ, ਅਤੇ ਇਹ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਦੇਵੀਆਂ, ਸਾਨੂੰ ਦਿਓ।
ਪ੍ਰਤਿ ष੍ਯਾ ਸੂਨਰੀ ਜਨੀ ਵ੍ਯੁਚ੍ਛਨ੍ਤੀ ਪਰਿ ਸ੍ਵਸੁਃ । ਦਿਵੋ ਅਦਰ੍ਸ਼ਿ ਦੁਹਿਤਾ
ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਧੀ ਉੱਗਦੀ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਧੀ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵੇਵ ਚਿਤ੍ਰਾਰੁषੀ ਮਾਤਾ ਗਵਾਮृਤਾਵਰੀ । ਸਖਾਭੂਦਸ਼੍ਵਿਨੋਰੁषਾਃ
ਘੋੜਿਆਂ ਵਿਚ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੀ ਲਾਲ ਘੋੜੀ ਵਾਂਗ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਸ਼ਾ, ਤੁਸੀਂ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀ ਮਿੱਤਰ ਬਣ ਗਈ ਹੋ।
ਉਤ ਸਖਾਸ੍ਯਸ਼੍ਵਿਨੋਰੁਤ ਮਾਤਾ ਗਵਾਮਸਿ । ਉਤੋषੋ ਵਸ੍ਵ ਈਸ਼ਿषੇ
ਤੁਸੀਂ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀ ਸੱਚੀ ਮਿੱਤਰ ਹੋ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੋ; ਉਸ਼ਾ, ਤੁਸੀਂ ਦੌਲਤ ਦੀ ਮਾਲਕਾ ਹੋ।
ਯਾਵਯਦ੍ਦ੍ਵੇषਸਂ ਤ੍ਵਾ ਚਿਕਿਤ੍ਵਿਤ੍ਸੂਨृਤਾਵਰਿ । ਪ੍ਰਤਿ ਸ੍ਤੋਮੈਰਭੁਤ੍ਸ੍ਮਹਿ
ਹੇ ਬੁਧਵਾਨ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੋ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਬਾਤ ਦਿੰਦੀ ਹੋ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਸਤਕਾਰ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਆਏ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਤਿ ਭਦ੍ਰਾ ਅਦृਕ੍ਸ਼ਤ ਗਵਾਂ ਸਰ੍ਗਾ ਨ ਰਸ਼੍ਮਯਃ । ਓषਾ ਅਪ੍ਰਾ ਉਰੁ ਜ੍ਰਯਃ
ਚੰਗੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਾਂਗ ਆਈਆਂ ਹਨ; ਉਸ਼ਾ, ਤੁਸੀਂ ਜੀਵਨ ਲਈ ਵੱਡਾ ਖੁਲ੍ਹਾ ਥਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਆਪਪ੍ਰੁषੀ ਵਿਭਾਵਰਿ ਵ੍ਯਾਵਰ੍ਜ੍ਯੋਤਿषਾ ਤਮਃ । ਉषੋ ਅਨੁ ਸ੍ਵਧਾਮਵ
ਤੁਸੀਂ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਕੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਜਗ੍ਹਾ ਭਰ ਦਿੱਤੀ, ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਉਸ਼ਾ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਨਿਯਮ ਪੂਰਾ ਕਰਦੀ ਹੋ।
ਆ ਦ੍ਯਾਂ ਤਨੋषਿ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਰਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮੁਰੁ ਪ੍ਰਿਯਮ੍ । ਉषਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰੇਣ ਸ਼ੋਚਿषਾ
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਅਸਮਾਨ ਤੱਕ ਫੈਲਾਉਂਦੀ ਹੋ, ਪਿਆਰੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਨੂੰ, ਉਸ਼ਾ, ਆਪਣੀ ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ।
ਤਦ੍ਦੇਵਸ੍ਯ ਸਵਿਤੁਰ੍ਵਾਰ੍ਯਂ ਮਹਦ੍ਵृਣੀਮਹੇ ਅਸੁਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਚੇਤਸਃ । ਛਰ੍ਦਿਰ੍ਯੇਨ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਯਚ੍ਛਤਿ ਤ੍ਮਨਾ ਤਨ੍ਨੋ ਮਹਾਁ ਉਦਯਾਨ੍ਦੇਵੋ ਅਕ੍ਤੁਭਿਃ
ਅਸੀਂ ਸਾਵਿਤਾ ਦੇ ਵੱਡੇ ਦਾਨ ਨੂੰ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਗਤ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਵੱਡਾ ਦੇਵਤਾ ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਵੇ।
ਦਿਵੋ ਧਰ੍ਤਾ ਭੁਵਨਸ੍ਯ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ ਪਿਸ਼ਙ੍ਗਂ ਦ੍ਰਾਪਿਂ ਪ੍ਰਤਿ ਮੁਞ੍ਚਤੇ ਕਵਿਃ । ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ ਪ੍ਰਥਯਨ੍ਨਾਪृਣਨ੍ਨੁਰ੍ਵਜੀਜਨਤ੍ਸਵਿਤਾ ਸੁਮ੍ਨਮੁਕ੍ਥ੍ਯਮ੍
ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਸਹਾਰਾ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਆਪਣਾ ਪੀਲਾ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ; ਦੂਰ ਦੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਤੇ ਭਰਦਾ, ਸਾਵਿਤਾ ਨੇ ਚੰਗਾ ਸਤਕਾਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਆਪ੍ਰਾ ਰਜਾਂਸਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾ ਸ਼੍ਲੋਕਂ ਦੇਵਃ ਕृਣੁਤੇ ਸ੍ਵਾਯ ਧਰ੍ਮਣੇ । ਪ੍ਰ ਬਾਹੂ ਅਸ੍ਰਾਕ੍ਸਵਿਤਾ ਸਵੀਮਨਿ ਨਿਵੇਸ਼ਯਨ੍ਪ੍ਰਸੁਵਨ੍ਨਕ੍ਤੁਭਿਰ੍ਜਗਤ੍
ਉਹ ਅਸਮਾਨੀ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਖੇਤਰ ਭਰਦਾ ਹੈ; ਦੇਵਤਾ ਆਪਣੀ ਵਿਵਸਥਾ ਲਈ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਸਾਵਿਤਾ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਫੈਲਾਈਆਂ, ਜਗਤ ਨੂੰ ਦਿਨਾਂ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ।
ਅਦਾਭ੍ਯੋ ਭੁਵਨਾਨਿ ਪ੍ਰਚਾਕਸ਼ਦ੍ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਦੇਵਃ ਸਵਿਤਾਭਿ ਰਕ੍ਸ਼ਤੇ । ਪ੍ਰਾਸ੍ਰਾਗ੍ਬਾਹੂ ਭੁਵਨਸ੍ਯ ਪ੍ਰਜਾਭ੍ਯੋ ਧृਤਵ੍ਰਤੋ ਮਹੋ ਅਜ੍ਮਸ੍ਯ ਰਾਜਤਿ
ਦੇਵਤਾ ਸਾਵਿਤਾ, ਜੋ ਕਦੇ ਗਲਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਨੇ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਚਮਕਾਇਆ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨਾਲ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਫੈਲਾਉਂਦਾ, ਆਪਣੇ ਵਚਨ ਤੇ ਟਿਕਾ ਹੋਇਆ, ਵੱਡੇ ਰਸਤੇ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਰਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਸਵਿਤਾ ਮਹਿਤ੍ਵਨਾ ਤ੍ਰੀ ਰਜਾਂਸਿ ਪਰਿਭੁਸ੍ਤ੍ਰੀਣਿ ਰੋਚਨਾ । ਤਿਸ੍ਰੋ ਦਿਵਃ ਪृਥਿਵੀਸ੍ਤਿਸ੍ਰ ਇਨ੍ਵਤਿ ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਵ੍ਰਤੈਰਭਿ ਨੋ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ ਤ੍ਮਨਾ
ਸਾਵਿਤਾ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਅੰਤਰਿਕਸ਼, ਤਿੰਨ ਖੇਤਰ, ਤਿੰਨ ਚਾਨਣ ਘੇਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਤਿੰਨ ਅਸਮਾਨ, ਤਿੰਨ ਧਰਤੀਆਂ, ਤਿੰਨ ਪਾਣੀਆਂ ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਨਿਯਮਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਬृਹਤ੍ਸੁਮ੍ਨਃ ਪ੍ਰਸਵੀਤਾ ਨਿਵੇਸ਼ਨੋ ਜਗਤ ਸ੍ਥਾਤੁਰੁਭਯਸ੍ਯ ਯੋ ਵਸ਼ੀ । ਸ ਨੋ ਦੇਵਃ ਸਵਿਤਾ ਸ਼ਰ੍ਮ ਯਚ੍ਛਤ੍ਵਸ੍ਮੇ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਤ੍ਰਿਵਰੂਥਮਂਹਸਃ
ਵੱਡਾ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ, ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਚਲਦੇ ਤੇ ਠਹਿਰੇ ਹੋਏ ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਵਿਤਾ ਸਾਨੂੰ ਆਸਰਾ ਦੇਵੇ, ਸਾਡੇ ਵਾਸਤੇ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਆਗਨ੍ਦੇਵ ऋਤੁਭਿਰ੍ਵਰ੍ਧਤੁ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਦਧਾਤੁ ਨਃ ਸਵਿਤਾ ਸੁਪ੍ਰਜਾਮਿषਮ੍ । ਸ ਨਃ ਕ੍ਸ਼ਪਾਭਿਰਹਭਿਸ਼੍ਚ ਜਿਨ੍ਵਤੁ ਪ੍ਰਜਾਵਨ੍ਤਂ ਰਯਿਮਸ੍ਮੇ ਸਮਿਨ੍ਵਤੁ
ਦੇਵਤਾ ਰੁੱਤਾਂ ਨਾਲ ਆਵੇ, ਸਾਵਿਤਾ ਸਾਡਾ ਘਰ ਵਧਾਏ, ਚੰਗੀ ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਖੁਰਾਕ ਦੇਵੇ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਰਾਤਾਂ ਤੇ ਦਿਨਾਂ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਦੇਵੇ, ਸਾਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਸਮੇਤ ਦੌਲਤ ਦੇਵੇ।
ਅਭੂਦ੍ਦੇਵਃ ਸਵਿਤਾ ਵਨ੍ਦ੍ਯੋ ਨੁ ਨ ਇਦਾਨੀਮਹ੍ਨ ਉਪਵਾਚ੍ਯੋ ਨृਭਿਃ । ਵਿ ਯੋ ਰਤ੍ਨਾ ਭਜਤਿ ਮਾਨਵੇਭ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਨੋ ਅਤ੍ਰ ਦ੍ਰਵਿਣਂ ਯਥਾ ਦਧਤ੍
ਦੇਵਤਾ ਸਾਵਿਤਾ ਸਤਕਾਰ ਜੋਗ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ; ਹੁਣ, ਇਸ ਵੇਲੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ; ਉਹ ਮਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਖਜਾਨੇ ਵੰਡਦਾ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੌਲਤ ਦੇਵੇ।