ਕ ਉ ਸ਼੍ਰਵਤ੍ਕਤਮੋ ਯਜ੍ਞਿਯਾਨਾਂ ਵਨ੍ਦਾਰੁ ਦੇਵਃ ਕਤਮੋ ਜੁषਾਤੇ । ਕਸ੍ਯੇਮਾਂ ਦੇਵੀਮਮृਤੇषੁ ਪ੍ਰੇष੍ਠਾਂ ਹृਦਿ ਸ਼੍ਰੇषਾਮ ਸੁष੍ਟੁਤਿਂ ਸੁਹਵ੍ਯਾਮ੍
ਕੌਣ ਸੁਣੇਗਾ, ਕਿਹੜਾ ਯੋਗਯ ਦੇਵਤਾ, ਹੇ ਪੂਜਿਆ, ਸਾਡੀ ਸਤਿਕਾਰ ਲਏਗਾ? ਅਮਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਇਹ ਸੋਹਣੀ, ਦਿਲੋਂ ਨਿਕਲੀ ਭਜਨ, ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਸੱਦੀਏ?
ਕੋ ਮृਲ਼ਾਤਿ ਕਤਮ ਆਗਮਿष੍ਠੋ ਦੇਵਾਨਾਮੁ ਕਤਮਃ ਸ਼ਮ੍ਭਵਿष੍ਠਃ । ਰਥਂ ਕਮਾਹੁਰ੍ਦ੍ਰਵਦਸ਼੍ਵਮਾਸ਼ੁਂ ਯਂ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਦੁਹਿਤਾਵृਣੀਤ
ਕੌਣ ਸਾਨੂੰ ਦਇਆ ਦਿਖਾਏਗਾ, ਕੌਣ ਸਭ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਵੇਗਾ, ਕੌਣ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿਹਰਬਾਨ ਹੈ? ਉਹ ਰਥ, ਤੇਜ਼, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਚੁਣਿਆ।
ਮਕ੍ਸ਼ੂ ਹਿ ष੍ਮਾ ਗਚ੍ਛਥ ਈਵਤੋ ਦ੍ਯੂਨਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਨ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਪਰਿਤਕ੍ਮ੍ਯਾਯਾਮ੍ । ਦਿਵ ਆਜਾਤਾ ਦਿਵ੍ਯਾ ਸੁਪਰ੍ਣਾ ਕਯਾ ਸ਼ਚੀਨਾਂ ਭਵਥਃ ਸ਼ਚਿष੍ਠਾ
ਤੁਸੀਂ ਜਲਦੀ ਆਉਂਦੇ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਤਾਕਤ ਨਾਲ। ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਦਿਵਿਆ, ਸੋਹਣੇ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲੇ — ਕਿਸ ਕਲਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋ?
ਕਾ ਵਾਂ ਭੂਦੁਪਮਾਤਿਃ ਕਯਾ ਨ ਆਸ਼੍ਵਿਨਾ ਗਮਥੋ ਹੂਯਮਾਨਾ । ਕੋ ਵਾਂ ਮਹਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤ੍ਯਜਸੋ ਅਭੀਕ ਉਰੁष੍ਯਤਂ ਮਾਧ੍ਵੀ ਦਸ੍ਰਾ ਨ ਊਤੀ
ਤੁਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਤੁਸੀਂ ਸੱਦੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹੋ? ਕੌਣ, ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਡੇ, ਅਜੋਕੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਦਦਾ, ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਮਿੱਠੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਰੱਖਿਆ ਦਿਓ?
ਉਰੁ ਵਾਂ ਰਥਃ ਪਰਿ ਨਕ੍ਸ਼ਤਿ ਦ੍ਯਾਮਾ ਯਤ੍ਸਮੁਦ੍ਰਾਦਭਿ ਵਰ੍ਤਤੇ ਵਾਮ੍ । ਮਧ੍ਵਾ ਮਾਧ੍ਵੀ ਮਧੁ ਵਾਂ ਪ੍ਰੁषਾਯਨ੍ਯਤ੍ਸੀਂ ਵਾਂ ਪृਕ੍ਸ਼ੋ ਭੁਰਜਨ੍ਤ ਪਕ੍ਵਾਃ
ਤੁਾਡਾ ਰਥ ਅਸਮਾਨ 'ਚ ਚੌੜਾ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦਾ। ਮਿੱਠਾ, ਸ਼ਹਦ, ਤੇ ਮਿੱਠੀ ਪੀਣ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਤੁਹਾਡੇ ਘੋੜੇ, ਪੂਰੇ ਖਾਧੇ, ਰਥ ਨੂੰ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ।
ਸਿਨ੍ਧੁਰ੍ਹ ਵਾਂ ਰਸਯਾ ਸਿਞ੍ਚਦਸ਼੍ਵਾਨ੍ਘृਣਾ ਵਯੋऽਰੁषਾਸਃ ਪਰਿ ਗ੍ਮਨ੍ । ਤਦੂ षੁ ਵਾਮਜਿਰਂ ਚੇਤਿ ਯਾਨਂ ਯੇਨ ਪਤੀ ਭਵਥਃ ਸੂਰ੍ਯਾਯਾਃ
ਦਰਿਆ ਤੁਹਾਡੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰਸ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਚਮਕਦੇ, ਲਾਲ ਘੋੜੇ ਗੇੜ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਤੁਹਾਡਾ ਅਟੱਲ ਰਥ ਚੱਲ ਪੈਂਦਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਸੂਰਿਆ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਬਣੇ।
ਇਹੇਹ ਯਦ੍ਵਾਂ ਸਮਨਾ ਪਪृਕ੍ਸ਼ੇ ਸੇਯਮਸ੍ਮੇ ਸੁਮਤਿਰ੍ਵਾਜਰਤ੍ਨਾ । ਉਰੁष੍ਯਤਂ ਜਰਿਤਾਰਂ ਯੁਵਂ ਹ ਸ਼੍ਰਿਤਃ ਕਾਮੋ ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਯੁਵਦ੍ਰਿਕ੍
ਇੱਥੇ, ਜਦ ਤੁਹਾਡੀ ਮਿਹਰ ਮੰਗੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਚੰਗਾ ਮਨ, ਇਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ। ਗਾਇਕ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਰੱਖਿਆ ਦਿਓ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ; ਜੋ ਇੱਛਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਰਫ ਤੁਹਾਡੀ ਹੈ।
ਤਂ ਵਾਂ ਰਥਂ ਵਯਮਦ੍ਯਾ ਹੁਵੇਮ ਪृਥੁਜ੍ਰਯਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਸਂਗਤਿਂ ਗੋਃ । ਯਃ ਸੂਰ੍ਯਾਂ ਵਹਤਿ ਵਨ੍ਧੁਰਾਯੁਰ੍ਗਿਰ੍ਵਾਹਸਂ ਪੁਰੁਤਮਂ ਵਸੂਯੁਮ੍
ਉਹ ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਚੌੜੀਆਂ ਸੀਟਾਂ ਵਾਲਾ, ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਇਕੱਠ। ਇਹ ਸੂਰਿਆ, ਵਿਆਹਣੀ, ਗਾਇਕ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦਾਤਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਦਿਆਲੂ, ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੁਵਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਦੇਵਤਾ ਤਾਂ ਦਿਵੋ ਨਪਾਤਾ ਵਨਥਃ ਸ਼ਚੀਭਿਃ । ਯੁਵੋਰ੍ਵਪੁਰਭਿ ਪृਕ੍ਸ਼ਃ ਸਚਨ੍ਤੇ ਵਹਨ੍ਤਿ ਯਤ੍ਕਕੁਹਾਸੋ ਰਥੇ ਵਾਮ੍
ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਦਿਵਿਆ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਪੋਤੇ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸ਼ਾਨ ਲੈਦੇ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਸ਼ਕਲਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਜੋੜੀਆਂ ਹਨ; ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ ਜੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੋ ਵਾਮਦ੍ਯਾ ਕਰਤੇ ਰਾਤਹਵ੍ਯ ਊਤਯੇ ਵਾ ਸੁਤਪੇਯਾਯ ਵਾਰ੍ਕੈਃ । ऋਤਸ੍ਯ ਵਾ ਵਨੁषੇ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾਯ ਨਮੋ ਯੇਮਾਨੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਵਵਰ੍ਤਤ੍
ਕੌਣ ਅੱਜ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਚੰਗੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਭੇਟ ਤਿਆਰ ਕਰੇਗਾ, ਮਦਦ ਲਈ ਜਾਂ ਮਿੱਠੇ ਪਾਣੀ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਕੇ? ਪੁਰਾਣੀ ਸਚਾਈ ਲਈ, ਪਹਿਲਾਂ ਲਈ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲ ਮੁੜੇ।
ਹਿਰਣ੍ਯਯੇਨ ਪੁਰੁਭੂ ਰਥੇਨੇਮਂ ਯਜ੍ਞਂ ਨਾਸਤ੍ਯੋਪ ਯਾਤਮ੍ । ਪਿਬਾਥ ਇਨ੍ਮਧੁਨਃ ਸੋਮ੍ਯਸ੍ਯ ਦਧਥੋ ਰਤ੍ਨਂ ਵਿਧਤੇ ਜਨਾਯ
ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ ਨਾਲ, ਹੇ ਨਾਸਤਿਆ, ਇਸ ਯਜਨ 'ਤੇ ਆਓ। ਮਿੱਠੇ ਸੋਮ ਦਾ ਪਾਨ ਕਰੋ, ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਖਜਾਨਾ ਦਿਓ।
ਆ ਨੋ ਯਾਤਂ ਦਿਵੋ ਅਚ੍ਛਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਹਿਰਣ੍ਯਯੇਨ ਸੁਵृਤਾ ਰਥੇਨ । ਮਾ ਵਾਮਨ੍ਯੇ ਨਿ ਯਮਨ੍ਦੇਵਯਨ੍ਤਃ ਸਂ ਯਦ੍ਦਦੇ ਨਾਭਿਃ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾ ਵਾਮ੍
ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ, ਧਰਤੀ ਤੋਂ, ਸੋਨੇ ਦੇ, ਚੰਗੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਰਥ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ। ਹੋਰ ਕੋਈ, ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਰੋਕ ਨਾ ਲਵੇ, ਜਦ ਤੁਹਾਡਾ ਪੁਰਾਣਾ ਨਾਭੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲਾ ਦੇ।
ਨੂ ਨੋ ਰਯਿਂ ਪੁਰੁਵੀਰਂ ਬृਹਨ੍ਤਂ ਦਸ੍ਰਾ ਮਿਮਾਥਾਮੁਭਯੇष੍ਵਸ੍ਮੇ । ਨਰੋ ਯਦ੍ਵਾਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਸ੍ਤੋਮਮਾਵਨ੍ਸਧਸ੍ਤੁਤਿਮਾਜਮੀਲ਼੍ਹਾਸੋ ਅਗ੍ਮਨ੍
ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ ਜੋੜੇ, ਸਾਨੂੰ ਦੋਹਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਦੌਲਤ ਤੇ ਬਹਾਦਰ ਪੁੱਤਰ ਦਿਓ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀ ਭਜਨ ਤੇ ਸਤਕਾਰ ਸਵੀਕਾਰਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਹੇਹ ਯਦ੍ਵਾਂ ਸਮਨਾ ਪਪृਕ੍ਸ਼ੇ ਸੇਯਮਸ੍ਮੇ ਸੁਮਤਿਰ੍ਵਾਜਰਤ੍ਨਾ । ਉਰੁष੍ਯਤਂ ਜਰਿਤਾਰਂ ਯੁਵਂ ਹ ਸ਼੍ਰਿਤਃ ਕਾਮੋ ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਯੁਵਦ੍ਰਿਕ੍
ਇਥੇ, ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸੋਚ ਪੁੱਛੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਚੰਗੀ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਇਨਾਮ ਸਾਡੇ ਹਿੱਸੇ ਆਵੇ। ਤੁਸੀਂ ਗਾਇਕ ਲਈ ਵੱਡੀ ਥਾਂ ਬਣਾਓ। ਸੱਚਮੁੱਚ, ਹੇ ਨਾਸਤਿਆ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਰਫ ਤੁਹਾਡੀ ਹੈ।
ਏष ਸ੍ਯ ਭਾਨੁਰੁਦਿਯਰ੍ਤਿ ਯੁਜ੍ਯਤੇ ਰਥਃ ਪਰਿਜ੍ਮਾ ਦਿਵੋ ਅਸ੍ਯ ਸਾਨਵਿ । ਪृਕ੍ਸ਼ਾਸੋ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਮਿਥੁਨਾ ਅਧਿ ਤ੍ਰਯੋ ਦृਤਿਸ੍ਤੁਰੀਯੋ ਮਧੁਨੋ ਵਿ ਰਪ੍ਸ਼ਤੇ
ਇਥੇ ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਉਗਦੀ ਹੈ; ਰਥ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਚੋਟੀ ਨੂੰ ਘੇਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਉੱਤੇ ਤਿੰਨ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਜੋੜੇ ਹਨ, ਤੇ ਚੌਥਾ ਮਿੱਠਾ ਘੋੜਾ ਵੱਖਰਾ ਦੌੜਦਾ ਹੈ।
ਉਦ੍ਵਾਂ ਪृਕ੍ਸ਼ਾਸੋ ਮਧੁਮਨ੍ਤ ਈਰਤੇ ਰਥਾ ਅਸ਼੍ਵਾਸ ਉषਸੋ ਵ੍ਯੁष੍ਟਿषੁ । ਅਪੋਰ੍ਣੁਵਨ੍ਤਸ੍ਤਮ ਆ ਪਰੀਵृਤਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣ ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਤਨ੍ਵਨ੍ਤ ਆ ਰਜਃ
ਤੁਹਾਡੇ ਮਿੱਠੇ ਘੋੜੇ ਸਵੇਰੇ ਉਠਦੇ ਹਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਰਥ ਦੇ ਘੋੜੇ ਦਿਨ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌੜਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਹਨੇਰਾ ਹਟਾ ਕੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ।
ਮਧ੍ਵਃ ਪਿਬਤਂ ਮਧੁਪੇਭਿਰਾਸਭਿਰੁਤ ਪ੍ਰਿਯਂ ਮਧੁਨੇ ਯੁਞ੍ਜਾਥਾਂ ਰਥਮ੍ । ਆ ਵਰ੍ਤਨਿਂ ਮਧੁਨਾ ਜਿਨ੍ਵਥਸ੍ਪਥੋ ਦृਤਿਂ ਵਹੇਥੇ ਮਧੁਮਨ੍ਤਮਸ਼੍ਵਿਨਾ
ਮਿੱਠਾ ਪਦਾਰਥ ਮਿੱਠਾ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕਟੋਰੀਆਂ ਨਾਲ ਪੀਓ, ਤੇ ਆਪਣਾ ਪਿਆਰਾ ਰਥ ਮਿੱਠੇ ਨਾਲ ਜੋੜੋ। ਮਿੱਠੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਯਾਤਰਾ ਤੇਜ਼ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮਿੱਠਾ ਦਾਨ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹੋ।
ਹਂਸਾਸੋ ਯੇ ਵਾਂ ਮਧੁਮਨ੍ਤੋ ਅਸ੍ਰਿਧੋ ਹਿਰਣ੍ਯਪਰ੍ਣਾ ਉਹੁਵ ਉषਰ੍ਬੁਧਃ । ਉਦਪ੍ਰੁਤੋ ਮਨ੍ਦਿਨੋ ਮਨ੍ਦਿਨਿਸ੍ਪृਸ਼ੋ ਮਧ੍ਵੋ ਨ ਮਕ੍ਸ਼ਃ ਸਵਨਾਨਿ ਗਚ੍ਛਥਃ
ਤੁਹਾਡੇ ਮਿੱਠੇ ਹੰਸ, ਜੋ ਥੱਕਦੇ ਨਹੀਂ, ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਪੰਖਾਂ ਨਾਲ, ਸਵੇਰ ਨੇ ਜਗਾ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਉੱਠ ਕੇ, ਉਹ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹਨ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਨੂੰ ਛੁਹਦੇ ਹਨ, ਮਧੁ ਤੇ ਮੱਖੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਤੁਸੀਂ ਭੇਟਾਂ ਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹੋ।
ਸ੍ਵਧ੍ਵਰਾਸੋ ਮਧੁਮਨ੍ਤੋ ਅਗ੍ਨਯ ਉਸ੍ਰਾ ਜਰਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਤਿ ਵਸ੍ਤੋਰਸ਼੍ਵਿਨਾ । ਯਨ੍ਨਿਕ੍ਤਹਸ੍ਤਸ੍ਤਰਣਿਰ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ ਸੋਮਂ ਸੁषਾਵ ਮਧੁਮਨ੍ਤਮਦ੍ਰਿਭਿਃ
ਚੰਗੀ ਤਰਤੀਬ ਵਾਲੇ, ਮਿੱਠੇ ਅੱਗਾਂ ਸਵੇਰ ਆਉਣ ਤੇ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ। ਜਦੋਂ ਚਤੁਰ, ਤੇਜ਼ ਹੱਥ ਵਾਲਾ ਨੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿੱਠਾ ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜਿਆ।
ਆਕੇਨਿਪਾਸੋ ਅਹਭਿਰ੍ਦਵਿਧ੍ਵਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਣ ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਤਨ੍ਵਨ੍ਤ ਆ ਰਜਃ । ਸੂਰਸ਼੍ਚਿਦਸ਼੍ਵਾਨ੍ਯੁਯੁਜਾਨ ਈਯਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਁ ਅਨੁ ਸ੍ਵਧਯਾ ਚੇਤਥਸ੍ਪਥਃ
ਜੋ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਪੀਂਦੇ ਹਨ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ। ਸੂਰਜ ਵੀ ਆਪਣੇ ਘੋੜੇ ਜੋੜ ਕੇ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਰਸਤੇ ਜਾਣਦੇ ਹੋ।
ਪ੍ਰ ਵਾਮਵੋਚਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਧਿਯਂਧਾ ਰਥਃ ਸ੍ਵਸ਼੍ਵੋ ਅਜਰੋ ਯੋ ਅਸ੍ਤਿ । ਯੇਨ ਸਦ੍ਯਃ ਪਰਿ ਰਜਾਂਸਿ ਯਾਥੋ ਹਵਿष੍ਮਨ੍ਤਂ ਤਰਣਿਂ ਭੋਜਮਚ੍ਛ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਬੁਧੀ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਕਦੇ ਪੁਰਾਣਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਝਟ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਭੇਟ ਵਾਲੇ ਦਾਤਾ ਕੋਲ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹੋ।
ਅਗ੍ਰਂ ਪਿਬਾ ਮਧੂਨਾਂ ਸੁਤਂ ਵਾਯੋ ਦਿਵਿष੍ਟਿषੁ । ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਪੂਰ੍ਵਪਾ ਅਸਿ
ਹੇ ਵਾਯੂ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਕਲਿਆ ਹੋਇਆ ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਪਹਿਲਾਂ ਪੀਓ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਸਦਾ ਪਹਿਲਾਂ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸ਼ਤੇਨਾ ਨੋ ਅਭਿष੍ਟਿਭਿਰ੍ਨਿਯੁਤ੍ਵਾਁ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸਾਰਥਿਃ । ਵਾਯੋ ਸੁਤਸ੍ਯ ਤृਮ੍ਪਤਮ੍
ਸੌ ਸਹਾਇਕਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ, ਹੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਰਥਵਾਹ, ਹੇ ਵਾਯੂ, ਨਿਕਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ ਪੀ ਕੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ।
ਆ ਵਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਹਰਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰਵਾਯੂ ਅਭਿ ਪ੍ਰਯਃ । ਵਹਨ੍ਤੁ ਸੋਮਪੀਤਯੇ
ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਾਯੂ, ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ ਇੱਥੇ ਲਿਆਉਣ।
ਰਥਂ ਹਿਰਣ੍ਯਵਨ੍ਧੁਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਵਾਯੂ ਸ੍ਵਧ੍ਵਰਮ੍ । ਆ ਹਿ ਸ੍ਥਾਥੋ ਦਿਵਿਸ੍ਪृਸ਼ਮ੍
ਤੁਹਾਡਾ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਚੰਗੀ ਤਰਤੀਬ ਵਾਲਾ ਰਥ, ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਾਯੂ, ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਛੁਹਦਾ ਹੈ।
ਰਥੇਨ ਪृਥੁਪਾਜਸਾ ਦਾਸ਼੍ਵਾਂਸਮੁਪ ਗਚ੍ਛਤਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਵਾਯੂ ਇਹਾ ਗਤਮ੍
ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਰਥ ਨਾਲ, ਭਗਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਆਓ; ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਾਯੂ, ਇੱਥੇ ਆ ਜਾਓ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਵਾਯੂ ਅਯਂ ਸੁਤਸ੍ਤਂ ਦੇਵੇਭਿਃ ਸਜੋषਸਾ । ਪਿਬਤਂ ਦਾਸ਼ੁषੋ ਗृਹੇ
ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਾਯੂ, ਇਹ ਸੋਮਾ ਨਿਕਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਭਗਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪੀਓ।
ਇਹ ਪ੍ਰਯਾਣਮਸ੍ਤੁ ਵਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਵਾਯੂ ਵਿਮੋਚਨਮ੍ । ਇਹ ਵਾਂ ਸੋਮਪੀਤਯੇ
ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਡਾ ਆਉਣਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਾਯੂ, ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਡਾ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਹੋਵੇ; ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਡਾ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਦਾ ਸਥਾਨ ਹੈ।
ਵਾਯੋ ਸ਼ੁਕ੍ਰੋ ਅਯਾਮਿ ਤੇ ਮਧ੍ਵੋ ਅਗ੍ਰਂ ਦਿਵਿष੍ਟਿषੁ । ਆ ਯਾਹਿ ਸੋਮਪੀਤਯੇ ਸ੍ਪਾਰ੍ਹੋ ਦੇਵ ਨਿਯੁਤ੍ਵਤਾ
ਹੇ ਵਾਯੂ, ਮੈਂ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਚਮਕਦਾਰ, ਪਹਿਲਾ ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਲੈਣ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ ਆਓ, ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਾ, ਆਪਣੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵਾਯਵੇषਾਂ ਸੋਮਾਨਾਂ ਪੀਤਿਮਰ੍ਹਥਃ । ਯੁਵਾਂ ਹਿ ਯਨ੍ਤੀਨ੍ਦਵੋ ਨਿਮ੍ਨਮਾਪੋ ਨ ਸਧ੍ਰ੍ਯਕ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਾਯੂ, ਤੁਸੀਂ ਇਹਨਾਂ ਸੋਮਿਆਂ ਨੂੰ ਪੀਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ। ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਰਸ ਇਕੱਠਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਇਕ ਥਾਂ ਵੱਲ ਵਗਦਾ ਹੈ।