ਮਮ ਦ੍ਵਿਤਾ ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵਾਯੋਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਅਮृਤਾ ਯਥਾ ਨਃ । ਕ੍ਰਤੁਂ ਸਚਨ੍ਤੇ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਦੇਵਾ ਰਾਜਾਮਿ ਕृष੍ਟੇਰੁਪਮਸ੍ਯ ਵਵ੍ਰੇਃ
ਮੇਰਾ ਰਾਜ, ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਟਿਕ ਜਾਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ; ਦੇਵਤੇ ਵਰੁਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਸਹਾਰਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਰਾਜਾ ਹਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਨੇ ਚੁਣਿਆ।
ਅਹਂ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣੋ ਮਹ੍ਯਂ ਤਾਨ੍ਯਸੁਰ੍ਯਾਣਿ ਪ੍ਰਥਮਾ ਧਾਰਯਨ੍ਤ । ਕ੍ਰਤੁਂ ਸਚਨ੍ਤੇ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਦੇਵਾ ਰਾਜਾਮਿ ਕृष੍ਟੇਰੁਪਮਸ੍ਯ ਵਵ੍ਰੇਃ
ਮੈਂ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ ਹਾਂ; ਮੇਰੇ ਹਵਾਲੇ ਉਹ ਪਹਿਲੀਆਂ ਰਾਜ-ਤਾਕਤਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ; ਦੇਵਤੇ ਵਰੁਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਸਹਾਰਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਰਾਜਾ ਹਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਨੇ ਚੁਣਿਆ।
ਅਹਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਰੁਣਸ੍ਤੇ ਮਹਿਤ੍ਵੋਰ੍ਵੀ ਗਭੀਰੇ ਰਜਸੀ ਸੁਮੇਕੇ । ਤ੍ਵष੍ਟੇਵ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਭੁਵਨਾਨਿ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਸਮੈਰਯਂ ਰੋਦਸੀ ਧਾਰਯਂ ਚ
ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਵਰੁਣ ਹਾਂ; ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵੱਡੀ ਤੇ ਡੂੰਘੀ ਹੈ, ਦੋਵੇਂ ਜਗਤ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜੇ ਹਨ; ਤਵਸ਼ਟਰੀ ਵਾਂਗ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਮਿਲਾਉਂਦਾ ਤੇ ਥਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਹਮਪੋ ਅਪਿਨ੍ਵਮੁਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾ ਧਾਰਯਂ ਦਿਵਂ ਸਦਨ ऋਤਸ੍ਯ । ऋਤੇਨ ਪੁਤ੍ਰੋ ਅਦਿਤੇਰृਤਾਵੋਤ ਤ੍ਰਿਧਾਤੁ ਪ੍ਰਥਯਦ੍ਵਿ ਭੂਮ
ਮੈਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ, ਜੋ ਵਹਿ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਉਹ ਰੋਕੀਆਂ, ਮੈਂ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ, ਸਚ ਦੀ ਥਾਂ, ਥਾਂ ਦਿੱਤੀ; ਸਚ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਅਦਿਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ, ਸਚ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ, ਤੇ ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਜਗਤ ਫੈਲਾਇਆ।
ਮਾਂ ਨਰਃ ਸ੍ਵਸ਼੍ਵਾ ਵਾਜਯਨ੍ਤੋ ਮਾਂ ਵृਤਾਃ ਸਮਰਣੇ ਹਵਨ੍ਤੇ । ਕृਣੋਮ੍ਯਾਜਿਂ ਮਘਵਾਹਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਇਯਰ੍ਮਿ ਰੇਣੁਮਭਿਭੂਤ੍ਯੋਜਾਃ
ਮੈਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕ, ਇਨਾਮ ਲਈ ਦੌੜਦੇ, ਲੜਾਈ ਲਈ ਨਾ ਬੁਲਾਉਣ। ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਨਾ ਸੱਦਣ। ਮੈਂ, ਮਘਵਾਨ ਇੰਦਰ, ਕੁਰਬਾਨੀ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਧੂੜ ਉਡਾਉਂਦਾ, ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਅਹਂ ਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਚਕਰਂ ਨਕਿਰ੍ਮਾ ਦੈਵ੍ਯਂ ਸਹੋ ਵਰਤੇ ਅਪ੍ਰਤੀਤਮ੍ । ਯਨ੍ਮਾ ਸੋਮਾਸੋ ਮਮਦਨ੍ਯਦੁਕ੍ਥੋਭੇ ਭਯੇਤੇ ਰਜਸੀ ਅਪਾਰੇ
ਮੈਂ ਇਹ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ; ਮੇਰੀ ਦਿਵਿਆ, ਅਜਿੱਤ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ। ਜਦੋਂ ਸੋਮ ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੋਰ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਦੋਵੇਂ ਅਸੀਮ ਜਗਤ ਡਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਿਦੁष੍ਟੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਭੁਵਨਾਨਿ ਤਸ੍ਯ ਤਾ ਪ੍ਰ ਬ੍ਰਵੀषਿ ਵਰੁਣਾਯ ਵੇਧਃ । ਤ੍ਵਂ ਵृਤ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ृਣ੍ਵਿषੇ ਜਘਨ੍ਵਾਨ੍ਤ੍ਵਂ ਵृਤਾਁ ਅਰਿਣਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਿਨ੍ਧੂਨ੍
ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਜਗਤਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਵਰਨੁਨ ਨੂੰ ਦੱਸ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ। ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਤਰਾਂ ਦੀ ਸੁਣੀ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ; ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਲਈ ਦਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਿਆ।
ਅਸ੍ਮਾਕਮਤ੍ਰ ਪਿਤਰਸ੍ਤ ਆਸਨ੍ਸਪ੍ਤ ऋषਯੋ ਦੌਰ੍ਗਹੇ ਬਧ੍ਯਮਾਨੇ । ਤ ਆਯਜਨ੍ਤ ਤ੍ਰਸਦਸ੍ਯੁਮਸ੍ਯਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਨ ਵृਤ੍ਰਤੁਰਮਰ੍ਧਦੇਵਮ੍
ਇੱਥੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ, ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੌਜੂਦ ਸਨ ਜਦੋਂ ਦਾਸਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤ੍ਰਸਦਸਯੂ ਲਈ ਵ੍ਰਿਤਰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਅੱਧ-ਦੇਵੀ ਇੰਦਰ ਦੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਕੀਤੀ।
ਪੁਰੁਕੁਤ੍ਸਾਨੀ ਹਿ ਵਾਮਦਾਸ਼ਦ੍ਧਵ੍ਯੇਭਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਨਮੋਭਿਃ । ਅਥਾ ਰਾਜਾਨਂ ਤ੍ਰਸਦਸ੍ਯੁਮਸ੍ਯਾ ਵृਤ੍ਰਹਣਂ ਦਦਥੁਰਰ੍ਧਦੇਵਮ੍
ਪੁਰੁਕੁਤਸਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰਨੁਨ, ਭੇਟਾਂ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸੱਦਿਆ। ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਰਾਜਾ ਤ੍ਰਸਦਸਯੂ, ਵ੍ਰਿਤਰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਅੱਧ-ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਰਾਯਾ ਵਯਂ ਸਸਵਾਂਸੋ ਮਦੇਮ ਹਵ੍ਯੇਨ ਦੇਵਾ ਯਵਸੇਨ ਗਾਵਃ । ਤਾਂ ਧੇਨੁਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਯੁਵਂ ਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਹਾ ਧਤ੍ਤਮਨਪਸ੍ਫੁਰਨ੍ਤੀਮ੍
ਦੌਲਤ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਭੇਟਾਂ ਤੇ ਅਨ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਰਹੀਏ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰਨੁਨ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਹ ਗਾਂ ਦਿਓ, ਜੋ ਕਦੇ ਘਟਦੀ ਨਹੀਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਿੰਦੀ ਰਹੇ।
ਕ ਉ ਸ਼੍ਰਵਤ੍ਕਤਮੋ ਯਜ੍ਞਿਯਾਨਾਂ ਵਨ੍ਦਾਰੁ ਦੇਵਃ ਕਤਮੋ ਜੁषਾਤੇ । ਕਸ੍ਯੇਮਾਂ ਦੇਵੀਮਮृਤੇषੁ ਪ੍ਰੇष੍ਠਾਂ ਹृਦਿ ਸ਼੍ਰੇषਾਮ ਸੁष੍ਟੁਤਿਂ ਸੁਹਵ੍ਯਾਮ੍
ਕੌਣ ਸੁਣੇਗਾ, ਕਿਹੜਾ ਯੋਗਯ ਦੇਵਤਾ, ਹੇ ਪੂਜਿਆ, ਸਾਡੀ ਸਤਿਕਾਰ ਲਏਗਾ? ਅਮਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਇਹ ਸੋਹਣੀ, ਦਿਲੋਂ ਨਿਕਲੀ ਭਜਨ, ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਸੱਦੀਏ?
ਕੋ ਮृਲ਼ਾਤਿ ਕਤਮ ਆਗਮਿष੍ਠੋ ਦੇਵਾਨਾਮੁ ਕਤਮਃ ਸ਼ਮ੍ਭਵਿष੍ਠਃ । ਰਥਂ ਕਮਾਹੁਰ੍ਦ੍ਰਵਦਸ਼੍ਵਮਾਸ਼ੁਂ ਯਂ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਦੁਹਿਤਾਵृਣੀਤ
ਕੌਣ ਸਾਨੂੰ ਦਇਆ ਦਿਖਾਏਗਾ, ਕੌਣ ਸਭ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਵੇਗਾ, ਕੌਣ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿਹਰਬਾਨ ਹੈ? ਉਹ ਰਥ, ਤੇਜ਼, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਚੁਣਿਆ।
ਮਕ੍ਸ਼ੂ ਹਿ ष੍ਮਾ ਗਚ੍ਛਥ ਈਵਤੋ ਦ੍ਯੂਨਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਨ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਪਰਿਤਕ੍ਮ੍ਯਾਯਾਮ੍ । ਦਿਵ ਆਜਾਤਾ ਦਿਵ੍ਯਾ ਸੁਪਰ੍ਣਾ ਕਯਾ ਸ਼ਚੀਨਾਂ ਭਵਥਃ ਸ਼ਚਿष੍ਠਾ
ਤੁਸੀਂ ਜਲਦੀ ਆਉਂਦੇ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਤਾਕਤ ਨਾਲ। ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਦਿਵਿਆ, ਸੋਹਣੇ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲੇ — ਕਿਸ ਕਲਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋ?
ਕਾ ਵਾਂ ਭੂਦੁਪਮਾਤਿਃ ਕਯਾ ਨ ਆਸ਼੍ਵਿਨਾ ਗਮਥੋ ਹੂਯਮਾਨਾ । ਕੋ ਵਾਂ ਮਹਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤ੍ਯਜਸੋ ਅਭੀਕ ਉਰੁष੍ਯਤਂ ਮਾਧ੍ਵੀ ਦਸ੍ਰਾ ਨ ਊਤੀ
ਤੁਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਤੁਸੀਂ ਸੱਦੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹੋ? ਕੌਣ, ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਡੇ, ਅਜੋਕੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਦਦਾ, ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਮਿੱਠੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਰੱਖਿਆ ਦਿਓ?
ਉਰੁ ਵਾਂ ਰਥਃ ਪਰਿ ਨਕ੍ਸ਼ਤਿ ਦ੍ਯਾਮਾ ਯਤ੍ਸਮੁਦ੍ਰਾਦਭਿ ਵਰ੍ਤਤੇ ਵਾਮ੍ । ਮਧ੍ਵਾ ਮਾਧ੍ਵੀ ਮਧੁ ਵਾਂ ਪ੍ਰੁषਾਯਨ੍ਯਤ੍ਸੀਂ ਵਾਂ ਪृਕ੍ਸ਼ੋ ਭੁਰਜਨ੍ਤ ਪਕ੍ਵਾਃ
ਤੁਾਡਾ ਰਥ ਅਸਮਾਨ 'ਚ ਚੌੜਾ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦਾ। ਮਿੱਠਾ, ਸ਼ਹਦ, ਤੇ ਮਿੱਠੀ ਪੀਣ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਤੁਹਾਡੇ ਘੋੜੇ, ਪੂਰੇ ਖਾਧੇ, ਰਥ ਨੂੰ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ।
ਸਿਨ੍ਧੁਰ੍ਹ ਵਾਂ ਰਸਯਾ ਸਿਞ੍ਚਦਸ਼੍ਵਾਨ੍ਘृਣਾ ਵਯੋऽਰੁषਾਸਃ ਪਰਿ ਗ੍ਮਨ੍ । ਤਦੂ षੁ ਵਾਮਜਿਰਂ ਚੇਤਿ ਯਾਨਂ ਯੇਨ ਪਤੀ ਭਵਥਃ ਸੂਰ੍ਯਾਯਾਃ
ਦਰਿਆ ਤੁਹਾਡੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰਸ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਚਮਕਦੇ, ਲਾਲ ਘੋੜੇ ਗੇੜ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਤੁਹਾਡਾ ਅਟੱਲ ਰਥ ਚੱਲ ਪੈਂਦਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਸੂਰਿਆ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਬਣੇ।
ਇਹੇਹ ਯਦ੍ਵਾਂ ਸਮਨਾ ਪਪृਕ੍ਸ਼ੇ ਸੇਯਮਸ੍ਮੇ ਸੁਮਤਿਰ੍ਵਾਜਰਤ੍ਨਾ । ਉਰੁष੍ਯਤਂ ਜਰਿਤਾਰਂ ਯੁਵਂ ਹ ਸ਼੍ਰਿਤਃ ਕਾਮੋ ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਯੁਵਦ੍ਰਿਕ੍
ਇੱਥੇ, ਜਦ ਤੁਹਾਡੀ ਮਿਹਰ ਮੰਗੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਚੰਗਾ ਮਨ, ਇਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ। ਗਾਇਕ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਰੱਖਿਆ ਦਿਓ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ; ਜੋ ਇੱਛਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਰਫ ਤੁਹਾਡੀ ਹੈ।
ਤਂ ਵਾਂ ਰਥਂ ਵਯਮਦ੍ਯਾ ਹੁਵੇਮ ਪृਥੁਜ੍ਰਯਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਸਂਗਤਿਂ ਗੋਃ । ਯਃ ਸੂਰ੍ਯਾਂ ਵਹਤਿ ਵਨ੍ਧੁਰਾਯੁਰ੍ਗਿਰ੍ਵਾਹਸਂ ਪੁਰੁਤਮਂ ਵਸੂਯੁਮ੍
ਉਹ ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਚੌੜੀਆਂ ਸੀਟਾਂ ਵਾਲਾ, ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਇਕੱਠ। ਇਹ ਸੂਰਿਆ, ਵਿਆਹਣੀ, ਗਾਇਕ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦਾਤਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਦਿਆਲੂ, ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੁਵਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਦੇਵਤਾ ਤਾਂ ਦਿਵੋ ਨਪਾਤਾ ਵਨਥਃ ਸ਼ਚੀਭਿਃ । ਯੁਵੋਰ੍ਵਪੁਰਭਿ ਪृਕ੍ਸ਼ਃ ਸਚਨ੍ਤੇ ਵਹਨ੍ਤਿ ਯਤ੍ਕਕੁਹਾਸੋ ਰਥੇ ਵਾਮ੍
ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਦਿਵਿਆ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਪੋਤੇ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸ਼ਾਨ ਲੈਦੇ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਸ਼ਕਲਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਜੋੜੀਆਂ ਹਨ; ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ ਜੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੋ ਵਾਮਦ੍ਯਾ ਕਰਤੇ ਰਾਤਹਵ੍ਯ ਊਤਯੇ ਵਾ ਸੁਤਪੇਯਾਯ ਵਾਰ੍ਕੈਃ । ऋਤਸ੍ਯ ਵਾ ਵਨੁषੇ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾਯ ਨਮੋ ਯੇਮਾਨੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਵਵਰ੍ਤਤ੍
ਕੌਣ ਅੱਜ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਚੰਗੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਭੇਟ ਤਿਆਰ ਕਰੇਗਾ, ਮਦਦ ਲਈ ਜਾਂ ਮਿੱਠੇ ਪਾਣੀ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਕੇ? ਪੁਰਾਣੀ ਸਚਾਈ ਲਈ, ਪਹਿਲਾਂ ਲਈ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲ ਮੁੜੇ।
ਹਿਰਣ੍ਯਯੇਨ ਪੁਰੁਭੂ ਰਥੇਨੇਮਂ ਯਜ੍ਞਂ ਨਾਸਤ੍ਯੋਪ ਯਾਤਮ੍ । ਪਿਬਾਥ ਇਨ੍ਮਧੁਨਃ ਸੋਮ੍ਯਸ੍ਯ ਦਧਥੋ ਰਤ੍ਨਂ ਵਿਧਤੇ ਜਨਾਯ
ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ ਨਾਲ, ਹੇ ਨਾਸਤਿਆ, ਇਸ ਯਜਨ 'ਤੇ ਆਓ। ਮਿੱਠੇ ਸੋਮ ਦਾ ਪਾਨ ਕਰੋ, ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਖਜਾਨਾ ਦਿਓ।
ਆ ਨੋ ਯਾਤਂ ਦਿਵੋ ਅਚ੍ਛਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਹਿਰਣ੍ਯਯੇਨ ਸੁਵृਤਾ ਰਥੇਨ । ਮਾ ਵਾਮਨ੍ਯੇ ਨਿ ਯਮਨ੍ਦੇਵਯਨ੍ਤਃ ਸਂ ਯਦ੍ਦਦੇ ਨਾਭਿਃ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾ ਵਾਮ੍
ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ, ਧਰਤੀ ਤੋਂ, ਸੋਨੇ ਦੇ, ਚੰਗੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਰਥ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ। ਹੋਰ ਕੋਈ, ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਰੋਕ ਨਾ ਲਵੇ, ਜਦ ਤੁਹਾਡਾ ਪੁਰਾਣਾ ਨਾਭੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲਾ ਦੇ।
ਨੂ ਨੋ ਰਯਿਂ ਪੁਰੁਵੀਰਂ ਬृਹਨ੍ਤਂ ਦਸ੍ਰਾ ਮਿਮਾਥਾਮੁਭਯੇष੍ਵਸ੍ਮੇ । ਨਰੋ ਯਦ੍ਵਾਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਸ੍ਤੋਮਮਾਵਨ੍ਸਧਸ੍ਤੁਤਿਮਾਜਮੀਲ਼੍ਹਾਸੋ ਅਗ੍ਮਨ੍
ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ ਜੋੜੇ, ਸਾਨੂੰ ਦੋਹਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਦੌਲਤ ਤੇ ਬਹਾਦਰ ਪੁੱਤਰ ਦਿਓ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀ ਭਜਨ ਤੇ ਸਤਕਾਰ ਸਵੀਕਾਰਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਹੇਹ ਯਦ੍ਵਾਂ ਸਮਨਾ ਪਪृਕ੍ਸ਼ੇ ਸੇਯਮਸ੍ਮੇ ਸੁਮਤਿਰ੍ਵਾਜਰਤ੍ਨਾ । ਉਰੁष੍ਯਤਂ ਜਰਿਤਾਰਂ ਯੁਵਂ ਹ ਸ਼੍ਰਿਤਃ ਕਾਮੋ ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਯੁਵਦ੍ਰਿਕ੍
ਇਥੇ, ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸੋਚ ਪੁੱਛੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਚੰਗੀ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਇਨਾਮ ਸਾਡੇ ਹਿੱਸੇ ਆਵੇ। ਤੁਸੀਂ ਗਾਇਕ ਲਈ ਵੱਡੀ ਥਾਂ ਬਣਾਓ। ਸੱਚਮੁੱਚ, ਹੇ ਨਾਸਤਿਆ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਰਫ ਤੁਹਾਡੀ ਹੈ।
ਏष ਸ੍ਯ ਭਾਨੁਰੁਦਿਯਰ੍ਤਿ ਯੁਜ੍ਯਤੇ ਰਥਃ ਪਰਿਜ੍ਮਾ ਦਿਵੋ ਅਸ੍ਯ ਸਾਨਵਿ । ਪृਕ੍ਸ਼ਾਸੋ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਮਿਥੁਨਾ ਅਧਿ ਤ੍ਰਯੋ ਦृਤਿਸ੍ਤੁਰੀਯੋ ਮਧੁਨੋ ਵਿ ਰਪ੍ਸ਼ਤੇ
ਇਥੇ ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਉਗਦੀ ਹੈ; ਰਥ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਚੋਟੀ ਨੂੰ ਘੇਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਉੱਤੇ ਤਿੰਨ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਜੋੜੇ ਹਨ, ਤੇ ਚੌਥਾ ਮਿੱਠਾ ਘੋੜਾ ਵੱਖਰਾ ਦੌੜਦਾ ਹੈ।
ਉਦ੍ਵਾਂ ਪृਕ੍ਸ਼ਾਸੋ ਮਧੁਮਨ੍ਤ ਈਰਤੇ ਰਥਾ ਅਸ਼੍ਵਾਸ ਉषਸੋ ਵ੍ਯੁष੍ਟਿषੁ । ਅਪੋਰ੍ਣੁਵਨ੍ਤਸ੍ਤਮ ਆ ਪਰੀਵृਤਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣ ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਤਨ੍ਵਨ੍ਤ ਆ ਰਜਃ
ਤੁਹਾਡੇ ਮਿੱਠੇ ਘੋੜੇ ਸਵੇਰੇ ਉਠਦੇ ਹਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਰਥ ਦੇ ਘੋੜੇ ਦਿਨ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌੜਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਹਨੇਰਾ ਹਟਾ ਕੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ।
ਮਧ੍ਵਃ ਪਿਬਤਂ ਮਧੁਪੇਭਿਰਾਸਭਿਰੁਤ ਪ੍ਰਿਯਂ ਮਧੁਨੇ ਯੁਞ੍ਜਾਥਾਂ ਰਥਮ੍ । ਆ ਵਰ੍ਤਨਿਂ ਮਧੁਨਾ ਜਿਨ੍ਵਥਸ੍ਪਥੋ ਦृਤਿਂ ਵਹੇਥੇ ਮਧੁਮਨ੍ਤਮਸ਼੍ਵਿਨਾ
ਮਿੱਠਾ ਪਦਾਰਥ ਮਿੱਠਾ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕਟੋਰੀਆਂ ਨਾਲ ਪੀਓ, ਤੇ ਆਪਣਾ ਪਿਆਰਾ ਰਥ ਮਿੱਠੇ ਨਾਲ ਜੋੜੋ। ਮਿੱਠੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਯਾਤਰਾ ਤੇਜ਼ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮਿੱਠਾ ਦਾਨ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹੋ।
ਹਂਸਾਸੋ ਯੇ ਵਾਂ ਮਧੁਮਨ੍ਤੋ ਅਸ੍ਰਿਧੋ ਹਿਰਣ੍ਯਪਰ੍ਣਾ ਉਹੁਵ ਉषਰ੍ਬੁਧਃ । ਉਦਪ੍ਰੁਤੋ ਮਨ੍ਦਿਨੋ ਮਨ੍ਦਿਨਿਸ੍ਪृਸ਼ੋ ਮਧ੍ਵੋ ਨ ਮਕ੍ਸ਼ਃ ਸਵਨਾਨਿ ਗਚ੍ਛਥਃ
ਤੁਹਾਡੇ ਮਿੱਠੇ ਹੰਸ, ਜੋ ਥੱਕਦੇ ਨਹੀਂ, ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਪੰਖਾਂ ਨਾਲ, ਸਵੇਰ ਨੇ ਜਗਾ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਉੱਠ ਕੇ, ਉਹ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹਨ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਨੂੰ ਛੁਹਦੇ ਹਨ, ਮਧੁ ਤੇ ਮੱਖੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਤੁਸੀਂ ਭੇਟਾਂ ਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹੋ।
ਸ੍ਵਧ੍ਵਰਾਸੋ ਮਧੁਮਨ੍ਤੋ ਅਗ੍ਨਯ ਉਸ੍ਰਾ ਜਰਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਤਿ ਵਸ੍ਤੋਰਸ਼੍ਵਿਨਾ । ਯਨ੍ਨਿਕ੍ਤਹਸ੍ਤਸ੍ਤਰਣਿਰ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ ਸੋਮਂ ਸੁषਾਵ ਮਧੁਮਨ੍ਤਮਦ੍ਰਿਭਿਃ
ਚੰਗੀ ਤਰਤੀਬ ਵਾਲੇ, ਮਿੱਠੇ ਅੱਗਾਂ ਸਵੇਰ ਆਉਣ ਤੇ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ। ਜਦੋਂ ਚਤੁਰ, ਤੇਜ਼ ਹੱਥ ਵਾਲਾ ਨੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿੱਠਾ ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜਿਆ।
ਆਕੇਨਿਪਾਸੋ ਅਹਭਿਰ੍ਦਵਿਧ੍ਵਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਣ ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਤਨ੍ਵਨ੍ਤ ਆ ਰਜਃ । ਸੂਰਸ਼੍ਚਿਦਸ਼੍ਵਾਨ੍ਯੁਯੁਜਾਨ ਈਯਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਁ ਅਨੁ ਸ੍ਵਧਯਾ ਚੇਤਥਸ੍ਪਥਃ
ਜੋ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਪੀਂਦੇ ਹਨ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ। ਸੂਰਜ ਵੀ ਆਪਣੇ ਘੋੜੇ ਜੋੜ ਕੇ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਰਸਤੇ ਜਾਣਦੇ ਹੋ।