ਇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਹ ਯੋ ਵਰੁਣਾ ਚਕ੍ਰ ਆਪੀ ਦੇਵੌ ਮਰ੍ਤਃ ਸਖ੍ਯਾਯ ਪ੍ਰਯਸ੍ਵਾਨ੍ । ਸ ਹਨ੍ਤਿ ਵृਤ੍ਰਾ ਸਮਿਥੇषੁ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨਵੋਭਿਰ੍ਵਾ ਮਹਦ੍ਭਿਃ ਸ ਪ੍ਰ ਸ਼ृਣ੍ਵੇ
ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀਆਂ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ; ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ, ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਹ ਰਤ੍ਨਂ ਵਰੁਣਾ ਧੇष੍ਠੇਤ੍ਥਾ ਨृਭ੍ਯਃ ਸ਼ਸ਼ਮਾਨੇਭ੍ਯਸ੍ਤਾ । ਯਦੀ ਸਖਾਯਾ ਸਖ੍ਯਾਯ ਸੋਮੈਃ ਸੁਤੇਭਿਃ ਸੁਪ੍ਰਯਸਾ ਮਾਦਯੈਤੇ
ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਖਜਾਨਾ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਿਓ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਸਤਿ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਿੱਤਾ; ਜਦੋਂ ਮਿੱਤਰ, ਮਿੱਤਰਤਾ ਲਈ, ਚੰਗੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸੋਮ ਪੀ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਦੇ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਯੁਵਂ ਵਰੁਣਾ ਦਿਦ੍ਯੁਮਸ੍ਮਿਨ੍ਨੋਜਿष੍ਠਮੁਗ੍ਰਾ ਨਿ ਵਧਿष੍ਟਂ ਵਜ੍ਰਮ੍ । ਯੋ ਨੋ ਦੁਰੇਵੋ ਵृਕਤਿਰ੍ਦਭੀਤਿਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮਿਮਾਥਾਮਭਿਭੂਤ੍ਯੋਜਃ
ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਇਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਵਜਰ ਰੱਖੋ; ਜੋ ਬੁਰੇ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਭੈੜਾ ਵੈਰੀ ਸਾਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਰਤੋ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਯੁਵਂ ਵਰੁਣਾ ਭੂਤਮਸ੍ਯਾ ਧਿਯਃ ਪ੍ਰੇਤਾਰਾ ਵृषਭੇਵ ਧੇਨੋਃ । ਸਾ ਨੋ ਦੁਹੀਯਦ੍ਯਵਸੇਵ ਗਤ੍ਵੀ ਸਹਸ੍ਰਧਾਰਾ ਪਯਸਾ ਮਹੀ ਗੌਃ
ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੇ ਆਗੂ ਬਣੋ, ਗਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਵੱਢਦੇ ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਅੱਗੇ ਵਧੋ; ਉਹ, ਸਾਡੀ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ, ਸਾਨੂੰ, ਗਾਂ ਵਾਂਗ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਧਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁੱਧ ਦੇਵੇ।
ਤੋਕੇ ਹਿਤੇ ਤਨਯ ਉਰ੍ਵਰਾਸੁ ਸੂਰੋ ਦृਸ਼ੀਕੇ ਵृषਣਸ਼੍ਚ ਪੌਂਸ੍ਯੇ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਨੋ ਅਤ੍ਰ ਵਰੁਣਾ ਸ੍ਯਾਤਾਮਵੋਭਿਰ੍ਦਸ੍ਮਾ ਪਰਿਤਕ੍ਮ੍ਯਾਯਾਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਪੁੱਤਰ ਪਿਆਰੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਵੰਸ਼ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸੂਰਜ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਮਰਦ ਮਰਦਾਨਗੀ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਨ — ਉਥੇ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਇਸ ਵੱਡੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ।
ਯੁਵਾਮਿਦ੍ਧ੍ਯਵਸੇ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾਯ ਪਰਿ ਪ੍ਰਭੂਤੀ ਗਵਿषਃ ਸ੍ਵਾਪੀ । ਵृਣੀਮਹੇ ਸਖ੍ਯਾਯ ਪ੍ਰਿਯਾਯ ਸ਼ੂਰਾ ਮਂਹਿष੍ਠਾ ਪਿਤਰੇਵ ਸ਼ਮ੍ਭੂ
ਸਿਰਫ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ, ਪੁਰਾਣੀ ਤੇ ਵੱਧ ਮਦਦ ਲਈ, ਇਨਾਮ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਮੁਕਾਬਲੇ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹੀ; ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿੱਤਰਤਾ ਤੇ ਪਿਆਰ ਲਈ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ, ਸ਼ੂਰਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ, ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਾ ਵਾਂ ਧਿਯੋऽਵਸੇ ਵਾਜਯਨ੍ਤੀਰਾਜਿਂ ਨ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਯੁਵਯੂਃ ਸੁਦਾਨੂ । ਸ਼੍ਰਿਯੇ ਨ ਗਾਵ ਉਪ ਸੋਮਮਸ੍ਥੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਗਿਰੋ ਵਰੁਣਂ ਮੇ ਮਨੀषਾਃ
ਉਹ ਵਿਚਾਰ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਕਦੇ ਭਟਕਦੇ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਦਾਨੀ; ਗਾਂ ਵਾਂਗ ਸੋਭਾ ਲਈ, ਉਹ ਸੋਮ ਦੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਨ; ਮੇਰੀਆਂ ਭਜਨਾਂ ਤੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੀਆਂ ਹਨ।
ਇਮਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਰੁਣਂ ਮੇ ਮਨੀषਾ ਅਗ੍ਮਨ੍ਨੁਪ ਦ੍ਰਵਿਣਮਿਚ੍ਛਮਾਨਾਃ । ਉਪੇਮਸ੍ਥੁਰ੍ਜੋष੍ਟਾਰ ਇਵ ਵਸ੍ਵੋ ਰਘ੍ਵੀਰਿਵ ਸ਼੍ਰਵਸੋ ਭਿਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾਃ
ਇਹ ਮੇਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੀਆਂ ਹਨ, ਦੌਲਤ ਲੱਭਦੀਆਂ; ਉਹ ਨੇੜੇ ਆ ਗਈਆਂ, ਦਾਨੀ ਦੇ ਘਰ ਮਹਿਮਾਨ ਵਾਂਗ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਰਥ ਵਾਂਗ ਜੋ ਨਾਮ ਲੱਭਦੇ ਹਨ।
ਅਸ਼੍ਵ੍ਯਸ੍ਯ ਤ੍ਮਨਾ ਰਥ੍ਯਸ੍ਯ ਪੁष੍ਟੇਰ੍ਨਿਤ੍ਯਸ੍ਯ ਰਾਯਃ ਪਤਯਃ ਸ੍ਯਾਮ । ਤਾ ਚਕ੍ਰਾਣਾ ਊਤਿਭਿਰ੍ਨਵ੍ਯਸੀਭਿਰਸ੍ਮਤ੍ਰਾ ਰਾਯੋ ਨਿਯੁਤਃ ਸਚਨ੍ਤਾਮ੍
ਘੋੜੇ, ਰਥ, ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਦੀ ਖਾਸੀਅਤ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਮਾਲਕ ਬਣੀਏ; ਜੋ ਇਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਨਵੀਂ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਦਾ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਦੌਲਤ ਲੈ ਕੇ ਰਹਿਣ।
ਆ ਨੋ ਬृਹਨ੍ਤਾ ਬृਹਤੀਭਿਰੂਤੀ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਯਾਤਂ ਵਰੁਣ ਵਾਜਸਾਤੌ । ਯਦ੍ਦਿਦ੍ਯਵਃ ਪृਤਨਾਸੁ ਪ੍ਰਕ੍ਰੀਲ਼ਾਨ੍ਤਸ੍ਯ ਵਾਂ ਸ੍ਯਾਮ ਸਨਿਤਾਰ ਆਜੇਃ
ਵੱਡੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ, ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ ਲਈ; ਜਦੋਂ ਫੌਜਾਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮਿਹਰ ਦੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਬਣੀਏ।
ਮਮ ਦ੍ਵਿਤਾ ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵਾਯੋਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਅਮृਤਾ ਯਥਾ ਨਃ । ਕ੍ਰਤੁਂ ਸਚਨ੍ਤੇ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਦੇਵਾ ਰਾਜਾਮਿ ਕृष੍ਟੇਰੁਪਮਸ੍ਯ ਵਵ੍ਰੇਃ
ਮੇਰਾ ਰਾਜ, ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਟਿਕ ਜਾਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ; ਦੇਵਤੇ ਵਰੁਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਸਹਾਰਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਰਾਜਾ ਹਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਨੇ ਚੁਣਿਆ।
ਅਹਂ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣੋ ਮਹ੍ਯਂ ਤਾਨ੍ਯਸੁਰ੍ਯਾਣਿ ਪ੍ਰਥਮਾ ਧਾਰਯਨ੍ਤ । ਕ੍ਰਤੁਂ ਸਚਨ੍ਤੇ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਦੇਵਾ ਰਾਜਾਮਿ ਕृष੍ਟੇਰੁਪਮਸ੍ਯ ਵਵ੍ਰੇਃ
ਮੈਂ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ ਹਾਂ; ਮੇਰੇ ਹਵਾਲੇ ਉਹ ਪਹਿਲੀਆਂ ਰਾਜ-ਤਾਕਤਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ; ਦੇਵਤੇ ਵਰੁਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਸਹਾਰਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਰਾਜਾ ਹਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਨੇ ਚੁਣਿਆ।
ਅਹਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਰੁਣਸ੍ਤੇ ਮਹਿਤ੍ਵੋਰ੍ਵੀ ਗਭੀਰੇ ਰਜਸੀ ਸੁਮੇਕੇ । ਤ੍ਵष੍ਟੇਵ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਭੁਵਨਾਨਿ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਸਮੈਰਯਂ ਰੋਦਸੀ ਧਾਰਯਂ ਚ
ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਵਰੁਣ ਹਾਂ; ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵੱਡੀ ਤੇ ਡੂੰਘੀ ਹੈ, ਦੋਵੇਂ ਜਗਤ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜੇ ਹਨ; ਤਵਸ਼ਟਰੀ ਵਾਂਗ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਮਿਲਾਉਂਦਾ ਤੇ ਥਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਹਮਪੋ ਅਪਿਨ੍ਵਮੁਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾ ਧਾਰਯਂ ਦਿਵਂ ਸਦਨ ऋਤਸ੍ਯ । ऋਤੇਨ ਪੁਤ੍ਰੋ ਅਦਿਤੇਰृਤਾਵੋਤ ਤ੍ਰਿਧਾਤੁ ਪ੍ਰਥਯਦ੍ਵਿ ਭੂਮ
ਮੈਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ, ਜੋ ਵਹਿ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਉਹ ਰੋਕੀਆਂ, ਮੈਂ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ, ਸਚ ਦੀ ਥਾਂ, ਥਾਂ ਦਿੱਤੀ; ਸਚ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਅਦਿਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ, ਸਚ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ, ਤੇ ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਜਗਤ ਫੈਲਾਇਆ।
ਮਾਂ ਨਰਃ ਸ੍ਵਸ਼੍ਵਾ ਵਾਜਯਨ੍ਤੋ ਮਾਂ ਵृਤਾਃ ਸਮਰਣੇ ਹਵਨ੍ਤੇ । ਕृਣੋਮ੍ਯਾਜਿਂ ਮਘਵਾਹਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਇਯਰ੍ਮਿ ਰੇਣੁਮਭਿਭੂਤ੍ਯੋਜਾਃ
ਮੈਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕ, ਇਨਾਮ ਲਈ ਦੌੜਦੇ, ਲੜਾਈ ਲਈ ਨਾ ਬੁਲਾਉਣ। ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਨਾ ਸੱਦਣ। ਮੈਂ, ਮਘਵਾਨ ਇੰਦਰ, ਕੁਰਬਾਨੀ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਧੂੜ ਉਡਾਉਂਦਾ, ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਅਹਂ ਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਚਕਰਂ ਨਕਿਰ੍ਮਾ ਦੈਵ੍ਯਂ ਸਹੋ ਵਰਤੇ ਅਪ੍ਰਤੀਤਮ੍ । ਯਨ੍ਮਾ ਸੋਮਾਸੋ ਮਮਦਨ੍ਯਦੁਕ੍ਥੋਭੇ ਭਯੇਤੇ ਰਜਸੀ ਅਪਾਰੇ
ਮੈਂ ਇਹ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ; ਮੇਰੀ ਦਿਵਿਆ, ਅਜਿੱਤ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ। ਜਦੋਂ ਸੋਮ ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੋਰ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਦੋਵੇਂ ਅਸੀਮ ਜਗਤ ਡਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਿਦੁष੍ਟੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਭੁਵਨਾਨਿ ਤਸ੍ਯ ਤਾ ਪ੍ਰ ਬ੍ਰਵੀषਿ ਵਰੁਣਾਯ ਵੇਧਃ । ਤ੍ਵਂ ਵृਤ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ृਣ੍ਵਿषੇ ਜਘਨ੍ਵਾਨ੍ਤ੍ਵਂ ਵृਤਾਁ ਅਰਿਣਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਿਨ੍ਧੂਨ੍
ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਜਗਤਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਵਰਨੁਨ ਨੂੰ ਦੱਸ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ। ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਤਰਾਂ ਦੀ ਸੁਣੀ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ; ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਲਈ ਦਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਿਆ।
ਅਸ੍ਮਾਕਮਤ੍ਰ ਪਿਤਰਸ੍ਤ ਆਸਨ੍ਸਪ੍ਤ ऋषਯੋ ਦੌਰ੍ਗਹੇ ਬਧ੍ਯਮਾਨੇ । ਤ ਆਯਜਨ੍ਤ ਤ੍ਰਸਦਸ੍ਯੁਮਸ੍ਯਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਨ ਵृਤ੍ਰਤੁਰਮਰ੍ਧਦੇਵਮ੍
ਇੱਥੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ, ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੌਜੂਦ ਸਨ ਜਦੋਂ ਦਾਸਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤ੍ਰਸਦਸਯੂ ਲਈ ਵ੍ਰਿਤਰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਅੱਧ-ਦੇਵੀ ਇੰਦਰ ਦੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਕੀਤੀ।
ਪੁਰੁਕੁਤ੍ਸਾਨੀ ਹਿ ਵਾਮਦਾਸ਼ਦ੍ਧਵ੍ਯੇਭਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਨਮੋਭਿਃ । ਅਥਾ ਰਾਜਾਨਂ ਤ੍ਰਸਦਸ੍ਯੁਮਸ੍ਯਾ ਵृਤ੍ਰਹਣਂ ਦਦਥੁਰਰ੍ਧਦੇਵਮ੍
ਪੁਰੁਕੁਤਸਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰਨੁਨ, ਭੇਟਾਂ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸੱਦਿਆ। ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਰਾਜਾ ਤ੍ਰਸਦਸਯੂ, ਵ੍ਰਿਤਰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਅੱਧ-ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਰਾਯਾ ਵਯਂ ਸਸਵਾਂਸੋ ਮਦੇਮ ਹਵ੍ਯੇਨ ਦੇਵਾ ਯਵਸੇਨ ਗਾਵਃ । ਤਾਂ ਧੇਨੁਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਯੁਵਂ ਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਹਾ ਧਤ੍ਤਮਨਪਸ੍ਫੁਰਨ੍ਤੀਮ੍
ਦੌਲਤ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਭੇਟਾਂ ਤੇ ਅਨ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਰਹੀਏ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰਨੁਨ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਹ ਗਾਂ ਦਿਓ, ਜੋ ਕਦੇ ਘਟਦੀ ਨਹੀਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਿੰਦੀ ਰਹੇ।
ਕ ਉ ਸ਼੍ਰਵਤ੍ਕਤਮੋ ਯਜ੍ਞਿਯਾਨਾਂ ਵਨ੍ਦਾਰੁ ਦੇਵਃ ਕਤਮੋ ਜੁषਾਤੇ । ਕਸ੍ਯੇਮਾਂ ਦੇਵੀਮਮृਤੇषੁ ਪ੍ਰੇष੍ਠਾਂ ਹृਦਿ ਸ਼੍ਰੇषਾਮ ਸੁष੍ਟੁਤਿਂ ਸੁਹਵ੍ਯਾਮ੍
ਕੌਣ ਸੁਣੇਗਾ, ਕਿਹੜਾ ਯੋਗਯ ਦੇਵਤਾ, ਹੇ ਪੂਜਿਆ, ਸਾਡੀ ਸਤਿਕਾਰ ਲਏਗਾ? ਅਮਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਇਹ ਸੋਹਣੀ, ਦਿਲੋਂ ਨਿਕਲੀ ਭਜਨ, ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਸੱਦੀਏ?
ਕੋ ਮृਲ਼ਾਤਿ ਕਤਮ ਆਗਮਿष੍ਠੋ ਦੇਵਾਨਾਮੁ ਕਤਮਃ ਸ਼ਮ੍ਭਵਿष੍ਠਃ । ਰਥਂ ਕਮਾਹੁਰ੍ਦ੍ਰਵਦਸ਼੍ਵਮਾਸ਼ੁਂ ਯਂ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਦੁਹਿਤਾਵृਣੀਤ
ਕੌਣ ਸਾਨੂੰ ਦਇਆ ਦਿਖਾਏਗਾ, ਕੌਣ ਸਭ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਵੇਗਾ, ਕੌਣ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿਹਰਬਾਨ ਹੈ? ਉਹ ਰਥ, ਤੇਜ਼, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਚੁਣਿਆ।
ਮਕ੍ਸ਼ੂ ਹਿ ष੍ਮਾ ਗਚ੍ਛਥ ਈਵਤੋ ਦ੍ਯੂਨਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਨ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਪਰਿਤਕ੍ਮ੍ਯਾਯਾਮ੍ । ਦਿਵ ਆਜਾਤਾ ਦਿਵ੍ਯਾ ਸੁਪਰ੍ਣਾ ਕਯਾ ਸ਼ਚੀਨਾਂ ਭਵਥਃ ਸ਼ਚਿष੍ਠਾ
ਤੁਸੀਂ ਜਲਦੀ ਆਉਂਦੇ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਤਾਕਤ ਨਾਲ। ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਦਿਵਿਆ, ਸੋਹਣੇ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲੇ — ਕਿਸ ਕਲਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋ?
ਕਾ ਵਾਂ ਭੂਦੁਪਮਾਤਿਃ ਕਯਾ ਨ ਆਸ਼੍ਵਿਨਾ ਗਮਥੋ ਹੂਯਮਾਨਾ । ਕੋ ਵਾਂ ਮਹਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤ੍ਯਜਸੋ ਅਭੀਕ ਉਰੁष੍ਯਤਂ ਮਾਧ੍ਵੀ ਦਸ੍ਰਾ ਨ ਊਤੀ
ਤੁਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਤੁਸੀਂ ਸੱਦੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹੋ? ਕੌਣ, ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਡੇ, ਅਜੋਕੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਦਦਾ, ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਮਿੱਠੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਰੱਖਿਆ ਦਿਓ?
ਉਰੁ ਵਾਂ ਰਥਃ ਪਰਿ ਨਕ੍ਸ਼ਤਿ ਦ੍ਯਾਮਾ ਯਤ੍ਸਮੁਦ੍ਰਾਦਭਿ ਵਰ੍ਤਤੇ ਵਾਮ੍ । ਮਧ੍ਵਾ ਮਾਧ੍ਵੀ ਮਧੁ ਵਾਂ ਪ੍ਰੁषਾਯਨ੍ਯਤ੍ਸੀਂ ਵਾਂ ਪृਕ੍ਸ਼ੋ ਭੁਰਜਨ੍ਤ ਪਕ੍ਵਾਃ
ਤੁਾਡਾ ਰਥ ਅਸਮਾਨ 'ਚ ਚੌੜਾ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦਾ। ਮਿੱਠਾ, ਸ਼ਹਦ, ਤੇ ਮਿੱਠੀ ਪੀਣ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਤੁਹਾਡੇ ਘੋੜੇ, ਪੂਰੇ ਖਾਧੇ, ਰਥ ਨੂੰ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ।
ਸਿਨ੍ਧੁਰ੍ਹ ਵਾਂ ਰਸਯਾ ਸਿਞ੍ਚਦਸ਼੍ਵਾਨ੍ਘृਣਾ ਵਯੋऽਰੁषਾਸਃ ਪਰਿ ਗ੍ਮਨ੍ । ਤਦੂ षੁ ਵਾਮਜਿਰਂ ਚੇਤਿ ਯਾਨਂ ਯੇਨ ਪਤੀ ਭਵਥਃ ਸੂਰ੍ਯਾਯਾਃ
ਦਰਿਆ ਤੁਹਾਡੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰਸ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਚਮਕਦੇ, ਲਾਲ ਘੋੜੇ ਗੇੜ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਤੁਹਾਡਾ ਅਟੱਲ ਰਥ ਚੱਲ ਪੈਂਦਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਸੂਰਿਆ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਬਣੇ।
ਇਹੇਹ ਯਦ੍ਵਾਂ ਸਮਨਾ ਪਪृਕ੍ਸ਼ੇ ਸੇਯਮਸ੍ਮੇ ਸੁਮਤਿਰ੍ਵਾਜਰਤ੍ਨਾ । ਉਰੁष੍ਯਤਂ ਜਰਿਤਾਰਂ ਯੁਵਂ ਹ ਸ਼੍ਰਿਤਃ ਕਾਮੋ ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਯੁਵਦ੍ਰਿਕ੍
ਇੱਥੇ, ਜਦ ਤੁਹਾਡੀ ਮਿਹਰ ਮੰਗੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਚੰਗਾ ਮਨ, ਇਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ। ਗਾਇਕ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਰੱਖਿਆ ਦਿਓ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ; ਜੋ ਇੱਛਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਰਫ ਤੁਹਾਡੀ ਹੈ।
ਤਂ ਵਾਂ ਰਥਂ ਵਯਮਦ੍ਯਾ ਹੁਵੇਮ ਪृਥੁਜ੍ਰਯਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਸਂਗਤਿਂ ਗੋਃ । ਯਃ ਸੂਰ੍ਯਾਂ ਵਹਤਿ ਵਨ੍ਧੁਰਾਯੁਰ੍ਗਿਰ੍ਵਾਹਸਂ ਪੁਰੁਤਮਂ ਵਸੂਯੁਮ੍
ਉਹ ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਚੌੜੀਆਂ ਸੀਟਾਂ ਵਾਲਾ, ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਇਕੱਠ। ਇਹ ਸੂਰਿਆ, ਵਿਆਹਣੀ, ਗਾਇਕ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦਾਤਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਦਿਆਲੂ, ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੁਵਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਦੇਵਤਾ ਤਾਂ ਦਿਵੋ ਨਪਾਤਾ ਵਨਥਃ ਸ਼ਚੀਭਿਃ । ਯੁਵੋਰ੍ਵਪੁਰਭਿ ਪृਕ੍ਸ਼ਃ ਸਚਨ੍ਤੇ ਵਹਨ੍ਤਿ ਯਤ੍ਕਕੁਹਾਸੋ ਰਥੇ ਵਾਮ੍
ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਦਿਵਿਆ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਪੋਤੇ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸ਼ਾਨ ਲੈਦੇ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਸ਼ਕਲਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਜੋੜੀਆਂ ਹਨ; ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ ਜੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੋ ਵਾਮਦ੍ਯਾ ਕਰਤੇ ਰਾਤਹਵ੍ਯ ਊਤਯੇ ਵਾ ਸੁਤਪੇਯਾਯ ਵਾਰ੍ਕੈਃ । ऋਤਸ੍ਯ ਵਾ ਵਨੁषੇ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾਯ ਨਮੋ ਯੇਮਾਨੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਵਵਰ੍ਤਤ੍
ਕੌਣ ਅੱਜ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਚੰਗੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਭੇਟ ਤਿਆਰ ਕਰੇਗਾ, ਮਦਦ ਲਈ ਜਾਂ ਮਿੱਠੇ ਪਾਣੀ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਕੇ? ਪੁਰਾਣੀ ਸਚਾਈ ਲਈ, ਪਹਿਲਾਂ ਲਈ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲ ਮੁੜੇ।