ਯੋ ਅਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਦਧਿਕ੍ਰਾਵ੍ਣੋ ਅਕਾਰੀਤ੍ਸਮਿਦ੍ਧੇ ਅਗ੍ਨਾ ਉषਸੋ ਵ੍ਯੁष੍ਟੌ । ਅਨਾਗਸਂ ਤਮਦਿਤਿਃ ਕृਣੋਤੁ ਸ ਮਿਤ੍ਰੇਣ ਵਰੁਣੇਨਾ ਸਜੋषਾਃ
ਜਿਸ ਨੇ ਦਧਿਕ੍ਰਾ, ਘੋੜਾ, ਅੱਗ ਦੀ ਜਲਾਉਣ ਤੇ ਸਵੇਰ ਦੀ ਚਮਕ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ, ਅਦਿਤੀ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਰਪਾਪ ਕਰੇ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ।
ਦਧਿਕ੍ਰਾਵ੍ਣ ਇष ਊਰ੍ਜੋ ਮਹੋ ਯਦਮਨ੍ਮਹਿ ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਮ ਭਦ੍ਰਮ੍ । ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇ ਵਰੁਣਂ ਮਿਤ੍ਰਮਗ੍ਨਿਂ ਹਵਾਮਹ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਜ੍ਰਬਾਹੁਮ੍
ਦਧਿਕ੍ਰਾ ਲਈ ਅਸੀਂ ਪੋਸ਼ਣ ਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਦੀ ਦਾਤ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਸ਼ੋਹਰਤ। ਸੁਖ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ, ਅੱਗ ਤੇ ਇੰਦਰ, ਵਜਰਧਾਰੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਿਵੇਦੁਭਯੇ ਵਿ ਹ੍ਵਯਨ੍ਤ ਉਦੀਰਾਣਾ ਯਜ੍ਞਮੁਪਪ੍ਰਯਨ੍ਤਃ । ਦਧਿਕ੍ਰਾਮੁ ਸੂਦਨਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਯ ਦਦਥੁਰ੍ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਨੋ ਅਸ਼੍ਵਮ੍
ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਨੇ ਦਧਿਕ੍ਰਾ, ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਘੋੜਾ, ਮਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਸਾਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਦਧਿਕ੍ਰਾਵ੍ਣੋ ਅਕਾਰਿषਂ ਜਿष੍ਣੋਰਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਵਾਜਿਨਃ । ਸੁਰਭਿ ਨੋ ਮੁਖਾ ਕਰਤ੍ਪ੍ਰ ਣ ਆਯੂਂषਿ ਤਾਰਿषਤ੍
ਮੈਂ ਦਧਿਕ੍ਰਾ, ਜਿੱਤ ਵਾਲਾ ਘੋੜਾ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਸੁਗੰਧਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਮਿੱਠਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵੱਲ ਪਾਰ ਲੈ ਜਾਵੇ।
ਦਧਿਕ੍ਰਾਵ੍ਣ ਇਦੁ ਨੁ ਚਰ੍ਕਿਰਾਮ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਇਨ੍ਮਾਮੁषਸਃ ਸੂਦਯਨ੍ਤੁ । ਅਪਾਮਗ੍ਨੇਰੁषਸਃ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਬृਹਸ੍ਪਤੇਰਾਙ੍ਗਿਰਸਸ੍ਯ ਜਿष੍ਣੋਃ
ਆਓ ਹੁਣ ਦਧਿਕ੍ਰਾ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀਏ, ਉਗਦੀਆਂ ਸਵੇਰਾਂ ਮੈਨੂੰ ਜਗਾਉਣ। ਪਾਣੀਆਂ, ਅੱਗ, ਸਵੇਰ, ਸੂਰਜ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਅੰਗਿਰਸ, ਤੇ ਜਿੱਤ ਵਾਲਾ ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇਣ।
ਸਤ੍ਵਾ ਭਰਿषੋ ਗਵਿषੋ ਦੁਵਨ੍ਯਸਚ੍ਛ੍ਰਵਸ੍ਯਾਦਿष ਉषਸਸ੍ਤੁਰਣ੍ਯਸਤ੍ । ਸਤ੍ਯੋ ਦ੍ਰਵੋ ਦ੍ਰਵਰਃ ਪਤਂਗਰੋ ਦਧਿਕ੍ਰਾਵੇषਮੂਰ੍ਜਂ ਸ੍ਵਰ੍ਜਨਤ੍
ਮਜ਼ਬੂਤ, ਢੋਣ ਵਾਲਾ, ਗਾਂ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੋਹਰਤ ਵਾਲਾ, ਤੇਜ਼, ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਤੇਜ਼ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ, ਉਡਣ ਵਾਲਾ, ਦਧਿਕ੍ਰਾ ਪੋਸ਼ਣ ਤੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਉਤ ਸ੍ਮਾਸ੍ਯ ਦ੍ਰਵਤਸ੍ਤੁਰਣ੍ਯਤਃ ਪਰ੍ਣਂ ਨ ਵੇਰਨੁ ਵਾਤਿ ਪ੍ਰਗਰ੍ਧਿਨਃ । ਸ਼੍ਯੇਨਸ੍ਯੇਵ ਧ੍ਰਜਤੋ ਅਙ੍ਕਸਂ ਪਰਿ ਦਧਿਕ੍ਰਾਵ੍ਣਃ ਸਹੋਰ੍ਜਾ ਤਰਿਤ੍ਰਤਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚੋਂ ਹਵਾ ਇਕ ਪੱਤਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹਿਲਾਉਂਦੀ; ਜਿਵੇਂ ਬਾਜ਼ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਉੱਡ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਦਧਿਕ੍ਰਾਵਣ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਪਟੜੀ 'ਤੇ ਚੱਕਰ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਉਤ ਸ੍ਯ ਵਾਜੀ ਕ੍ਸ਼ਿਪਣਿਂ ਤੁਰਣ੍ਯਤਿ ਗ੍ਰੀਵਾਯਾਂ ਬਦ੍ਧੋ ਅਪਿਕਕ੍ਸ਼ ਆਸਨਿ । ਕ੍ਰਤੁਂ ਦਧਿਕ੍ਰਾ ਅਨੁ ਸਂਤਵੀਤ੍ਵਤ੍ਪਥਾਮਙ੍ਕਾਂਸ੍ਯਨ੍ਵਾਪਨੀਫਣਤ੍
ਉਹ ਘੋੜਾ, ਜੋ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਜੁਆ ਨਾਲ ਗਲ 'ਤੇ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਾਸਿਆਂ 'ਤੇ ਪੱਟੀ ਲੱਗੀ ਹੋਈ, ਦਧਿਕ੍ਰਾਵਣ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਪਾਸੀਆਂ ਕੰਬਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਕਸਾ ਹਿਲਦਾ ਹੈ।
ਹਂਸਃ ਸ਼ੁਚਿषਦ੍ਵਸੁਰਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਸਦ੍ਧੋਤਾ ਵੇਦਿषਦਤਿਥਿਰ੍ਦੁਰੋਣਸਤ੍ । ਨृषਦ੍ਵਰਸਦृਤਸਦ੍ਵ੍ਯੋਮਸਦਬ੍ਜਾ ਗੋਜਾ ऋਤਜਾ ਅਦ੍ਰਿਜਾ ऋਤਮ੍
ਹੰਸ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਚਮਕਦਾਰ ਦੇਵੀ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਯਜਨ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਹੋਮ 'ਤੇ, ਮਹਿਮਾਨ ਘਰ ਵਿੱਚ; ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਸਚ ਵਿੱਚ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ, ਗਾਂ ਤੋਂ, ਸਚ ਤੋਂ, ਪੱਥਰ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ — ਉਹ ਸਚ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਕੋ ਵਾਂ ਵਰੁਣਾ ਸੁਮ੍ਨਮਾਪ ਸ੍ਤੋਮੋ ਹਵਿष੍ਮਾਁ ਅਮृਤੋ ਨ ਹੋਤਾ । ਯੋ ਵਾਂ ਹृਦਿ ਕ੍ਰਤੁਮਾਁ ਅਸ੍ਮਦੁਕ੍ਤਃ ਪਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਨਮਸ੍ਵਾਨ੍
ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਕਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਤੁਹਾਡੀ ਮਿਹਰ ਤੇ ਦਾਨ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਅਮਰ ਯਜਕ, ਤੁਹਾਡਾ ਪਿਆਰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ? ਜੋ ਸਾਡੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ, ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਛੂਹਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਹ ਯੋ ਵਰੁਣਾ ਚਕ੍ਰ ਆਪੀ ਦੇਵੌ ਮਰ੍ਤਃ ਸਖ੍ਯਾਯ ਪ੍ਰਯਸ੍ਵਾਨ੍ । ਸ ਹਨ੍ਤਿ ਵृਤ੍ਰਾ ਸਮਿਥੇषੁ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨਵੋਭਿਰ੍ਵਾ ਮਹਦ੍ਭਿਃ ਸ ਪ੍ਰ ਸ਼ृਣ੍ਵੇ
ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀਆਂ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ; ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ, ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਹ ਰਤ੍ਨਂ ਵਰੁਣਾ ਧੇष੍ਠੇਤ੍ਥਾ ਨृਭ੍ਯਃ ਸ਼ਸ਼ਮਾਨੇਭ੍ਯਸ੍ਤਾ । ਯਦੀ ਸਖਾਯਾ ਸਖ੍ਯਾਯ ਸੋਮੈਃ ਸੁਤੇਭਿਃ ਸੁਪ੍ਰਯਸਾ ਮਾਦਯੈਤੇ
ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਖਜਾਨਾ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਿਓ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਸਤਿ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਿੱਤਾ; ਜਦੋਂ ਮਿੱਤਰ, ਮਿੱਤਰਤਾ ਲਈ, ਚੰਗੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸੋਮ ਪੀ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਦੇ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਯੁਵਂ ਵਰੁਣਾ ਦਿਦ੍ਯੁਮਸ੍ਮਿਨ੍ਨੋਜਿष੍ਠਮੁਗ੍ਰਾ ਨਿ ਵਧਿष੍ਟਂ ਵਜ੍ਰਮ੍ । ਯੋ ਨੋ ਦੁਰੇਵੋ ਵृਕਤਿਰ੍ਦਭੀਤਿਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮਿਮਾਥਾਮਭਿਭੂਤ੍ਯੋਜਃ
ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਇਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਵਜਰ ਰੱਖੋ; ਜੋ ਬੁਰੇ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਭੈੜਾ ਵੈਰੀ ਸਾਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਰਤੋ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਯੁਵਂ ਵਰੁਣਾ ਭੂਤਮਸ੍ਯਾ ਧਿਯਃ ਪ੍ਰੇਤਾਰਾ ਵृषਭੇਵ ਧੇਨੋਃ । ਸਾ ਨੋ ਦੁਹੀਯਦ੍ਯਵਸੇਵ ਗਤ੍ਵੀ ਸਹਸ੍ਰਧਾਰਾ ਪਯਸਾ ਮਹੀ ਗੌਃ
ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੇ ਆਗੂ ਬਣੋ, ਗਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਵੱਢਦੇ ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਅੱਗੇ ਵਧੋ; ਉਹ, ਸਾਡੀ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ, ਸਾਨੂੰ, ਗਾਂ ਵਾਂਗ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਧਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁੱਧ ਦੇਵੇ।
ਤੋਕੇ ਹਿਤੇ ਤਨਯ ਉਰ੍ਵਰਾਸੁ ਸੂਰੋ ਦृਸ਼ੀਕੇ ਵृषਣਸ਼੍ਚ ਪੌਂਸ੍ਯੇ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਨੋ ਅਤ੍ਰ ਵਰੁਣਾ ਸ੍ਯਾਤਾਮਵੋਭਿਰ੍ਦਸ੍ਮਾ ਪਰਿਤਕ੍ਮ੍ਯਾਯਾਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਪੁੱਤਰ ਪਿਆਰੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਵੰਸ਼ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸੂਰਜ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਮਰਦ ਮਰਦਾਨਗੀ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਨ — ਉਥੇ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਇਸ ਵੱਡੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ।
ਯੁਵਾਮਿਦ੍ਧ੍ਯਵਸੇ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾਯ ਪਰਿ ਪ੍ਰਭੂਤੀ ਗਵਿषਃ ਸ੍ਵਾਪੀ । ਵृਣੀਮਹੇ ਸਖ੍ਯਾਯ ਪ੍ਰਿਯਾਯ ਸ਼ੂਰਾ ਮਂਹਿष੍ਠਾ ਪਿਤਰੇਵ ਸ਼ਮ੍ਭੂ
ਸਿਰਫ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ, ਪੁਰਾਣੀ ਤੇ ਵੱਧ ਮਦਦ ਲਈ, ਇਨਾਮ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਮੁਕਾਬਲੇ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹੀ; ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿੱਤਰਤਾ ਤੇ ਪਿਆਰ ਲਈ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ, ਸ਼ੂਰਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ, ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਾ ਵਾਂ ਧਿਯੋऽਵਸੇ ਵਾਜਯਨ੍ਤੀਰਾਜਿਂ ਨ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਯੁਵਯੂਃ ਸੁਦਾਨੂ । ਸ਼੍ਰਿਯੇ ਨ ਗਾਵ ਉਪ ਸੋਮਮਸ੍ਥੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਗਿਰੋ ਵਰੁਣਂ ਮੇ ਮਨੀषਾਃ
ਉਹ ਵਿਚਾਰ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਕਦੇ ਭਟਕਦੇ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਦਾਨੀ; ਗਾਂ ਵਾਂਗ ਸੋਭਾ ਲਈ, ਉਹ ਸੋਮ ਦੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਨ; ਮੇਰੀਆਂ ਭਜਨਾਂ ਤੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੀਆਂ ਹਨ।
ਇਮਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਰੁਣਂ ਮੇ ਮਨੀषਾ ਅਗ੍ਮਨ੍ਨੁਪ ਦ੍ਰਵਿਣਮਿਚ੍ਛਮਾਨਾਃ । ਉਪੇਮਸ੍ਥੁਰ੍ਜੋष੍ਟਾਰ ਇਵ ਵਸ੍ਵੋ ਰਘ੍ਵੀਰਿਵ ਸ਼੍ਰਵਸੋ ਭਿਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾਃ
ਇਹ ਮੇਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੀਆਂ ਹਨ, ਦੌਲਤ ਲੱਭਦੀਆਂ; ਉਹ ਨੇੜੇ ਆ ਗਈਆਂ, ਦਾਨੀ ਦੇ ਘਰ ਮਹਿਮਾਨ ਵਾਂਗ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਰਥ ਵਾਂਗ ਜੋ ਨਾਮ ਲੱਭਦੇ ਹਨ।
ਅਸ਼੍ਵ੍ਯਸ੍ਯ ਤ੍ਮਨਾ ਰਥ੍ਯਸ੍ਯ ਪੁष੍ਟੇਰ੍ਨਿਤ੍ਯਸ੍ਯ ਰਾਯਃ ਪਤਯਃ ਸ੍ਯਾਮ । ਤਾ ਚਕ੍ਰਾਣਾ ਊਤਿਭਿਰ੍ਨਵ੍ਯਸੀਭਿਰਸ੍ਮਤ੍ਰਾ ਰਾਯੋ ਨਿਯੁਤਃ ਸਚਨ੍ਤਾਮ੍
ਘੋੜੇ, ਰਥ, ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਦੀ ਖਾਸੀਅਤ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਮਾਲਕ ਬਣੀਏ; ਜੋ ਇਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਨਵੀਂ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਦਾ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਦੌਲਤ ਲੈ ਕੇ ਰਹਿਣ।
ਆ ਨੋ ਬृਹਨ੍ਤਾ ਬृਹਤੀਭਿਰੂਤੀ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਯਾਤਂ ਵਰੁਣ ਵਾਜਸਾਤੌ । ਯਦ੍ਦਿਦ੍ਯਵਃ ਪृਤਨਾਸੁ ਪ੍ਰਕ੍ਰੀਲ਼ਾਨ੍ਤਸ੍ਯ ਵਾਂ ਸ੍ਯਾਮ ਸਨਿਤਾਰ ਆਜੇਃ
ਵੱਡੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ, ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ ਲਈ; ਜਦੋਂ ਫੌਜਾਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮਿਹਰ ਦੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਬਣੀਏ।
ਮਮ ਦ੍ਵਿਤਾ ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵਾਯੋਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਅਮृਤਾ ਯਥਾ ਨਃ । ਕ੍ਰਤੁਂ ਸਚਨ੍ਤੇ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਦੇਵਾ ਰਾਜਾਮਿ ਕृष੍ਟੇਰੁਪਮਸ੍ਯ ਵਵ੍ਰੇਃ
ਮੇਰਾ ਰਾਜ, ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਟਿਕ ਜਾਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ; ਦੇਵਤੇ ਵਰੁਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਸਹਾਰਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਰਾਜਾ ਹਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਨੇ ਚੁਣਿਆ।
ਅਹਂ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣੋ ਮਹ੍ਯਂ ਤਾਨ੍ਯਸੁਰ੍ਯਾਣਿ ਪ੍ਰਥਮਾ ਧਾਰਯਨ੍ਤ । ਕ੍ਰਤੁਂ ਸਚਨ੍ਤੇ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਦੇਵਾ ਰਾਜਾਮਿ ਕृष੍ਟੇਰੁਪਮਸ੍ਯ ਵਵ੍ਰੇਃ
ਮੈਂ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ ਹਾਂ; ਮੇਰੇ ਹਵਾਲੇ ਉਹ ਪਹਿਲੀਆਂ ਰਾਜ-ਤਾਕਤਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ; ਦੇਵਤੇ ਵਰੁਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਸਹਾਰਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਰਾਜਾ ਹਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਨੇ ਚੁਣਿਆ।
ਅਹਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਰੁਣਸ੍ਤੇ ਮਹਿਤ੍ਵੋਰ੍ਵੀ ਗਭੀਰੇ ਰਜਸੀ ਸੁਮੇਕੇ । ਤ੍ਵष੍ਟੇਵ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਭੁਵਨਾਨਿ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਸਮੈਰਯਂ ਰੋਦਸੀ ਧਾਰਯਂ ਚ
ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਵਰੁਣ ਹਾਂ; ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵੱਡੀ ਤੇ ਡੂੰਘੀ ਹੈ, ਦੋਵੇਂ ਜਗਤ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜੇ ਹਨ; ਤਵਸ਼ਟਰੀ ਵਾਂਗ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਮਿਲਾਉਂਦਾ ਤੇ ਥਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਹਮਪੋ ਅਪਿਨ੍ਵਮੁਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾ ਧਾਰਯਂ ਦਿਵਂ ਸਦਨ ऋਤਸ੍ਯ । ऋਤੇਨ ਪੁਤ੍ਰੋ ਅਦਿਤੇਰृਤਾਵੋਤ ਤ੍ਰਿਧਾਤੁ ਪ੍ਰਥਯਦ੍ਵਿ ਭੂਮ
ਮੈਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ, ਜੋ ਵਹਿ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਉਹ ਰੋਕੀਆਂ, ਮੈਂ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ, ਸਚ ਦੀ ਥਾਂ, ਥਾਂ ਦਿੱਤੀ; ਸਚ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਅਦਿਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ, ਸਚ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ, ਤੇ ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਜਗਤ ਫੈਲਾਇਆ।
ਮਾਂ ਨਰਃ ਸ੍ਵਸ਼੍ਵਾ ਵਾਜਯਨ੍ਤੋ ਮਾਂ ਵृਤਾਃ ਸਮਰਣੇ ਹਵਨ੍ਤੇ । ਕृਣੋਮ੍ਯਾਜਿਂ ਮਘਵਾਹਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਇਯਰ੍ਮਿ ਰੇਣੁਮਭਿਭੂਤ੍ਯੋਜਾਃ
ਮੈਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕ, ਇਨਾਮ ਲਈ ਦੌੜਦੇ, ਲੜਾਈ ਲਈ ਨਾ ਬੁਲਾਉਣ। ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਨਾ ਸੱਦਣ। ਮੈਂ, ਮਘਵਾਨ ਇੰਦਰ, ਕੁਰਬਾਨੀ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਧੂੜ ਉਡਾਉਂਦਾ, ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਅਹਂ ਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਚਕਰਂ ਨਕਿਰ੍ਮਾ ਦੈਵ੍ਯਂ ਸਹੋ ਵਰਤੇ ਅਪ੍ਰਤੀਤਮ੍ । ਯਨ੍ਮਾ ਸੋਮਾਸੋ ਮਮਦਨ੍ਯਦੁਕ੍ਥੋਭੇ ਭਯੇਤੇ ਰਜਸੀ ਅਪਾਰੇ
ਮੈਂ ਇਹ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ; ਮੇਰੀ ਦਿਵਿਆ, ਅਜਿੱਤ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ। ਜਦੋਂ ਸੋਮ ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੋਰ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਦੋਵੇਂ ਅਸੀਮ ਜਗਤ ਡਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਿਦੁष੍ਟੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਭੁਵਨਾਨਿ ਤਸ੍ਯ ਤਾ ਪ੍ਰ ਬ੍ਰਵੀषਿ ਵਰੁਣਾਯ ਵੇਧਃ । ਤ੍ਵਂ ਵृਤ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ृਣ੍ਵਿषੇ ਜਘਨ੍ਵਾਨ੍ਤ੍ਵਂ ਵृਤਾਁ ਅਰਿਣਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਿਨ੍ਧੂਨ੍
ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਜਗਤਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਵਰਨੁਨ ਨੂੰ ਦੱਸ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ। ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਤਰਾਂ ਦੀ ਸੁਣੀ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ; ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਲਈ ਦਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਿਆ।
ਅਸ੍ਮਾਕਮਤ੍ਰ ਪਿਤਰਸ੍ਤ ਆਸਨ੍ਸਪ੍ਤ ऋषਯੋ ਦੌਰ੍ਗਹੇ ਬਧ੍ਯਮਾਨੇ । ਤ ਆਯਜਨ੍ਤ ਤ੍ਰਸਦਸ੍ਯੁਮਸ੍ਯਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਨ ਵृਤ੍ਰਤੁਰਮਰ੍ਧਦੇਵਮ੍
ਇੱਥੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ, ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੌਜੂਦ ਸਨ ਜਦੋਂ ਦਾਸਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤ੍ਰਸਦਸਯੂ ਲਈ ਵ੍ਰਿਤਰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਅੱਧ-ਦੇਵੀ ਇੰਦਰ ਦੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਕੀਤੀ।
ਪੁਰੁਕੁਤ੍ਸਾਨੀ ਹਿ ਵਾਮਦਾਸ਼ਦ੍ਧਵ੍ਯੇਭਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਨਮੋਭਿਃ । ਅਥਾ ਰਾਜਾਨਂ ਤ੍ਰਸਦਸ੍ਯੁਮਸ੍ਯਾ ਵृਤ੍ਰਹਣਂ ਦਦਥੁਰਰ੍ਧਦੇਵਮ੍
ਪੁਰੁਕੁਤਸਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰਨੁਨ, ਭੇਟਾਂ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸੱਦਿਆ। ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਰਾਜਾ ਤ੍ਰਸਦਸਯੂ, ਵ੍ਰਿਤਰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਅੱਧ-ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਰਾਯਾ ਵਯਂ ਸਸਵਾਂਸੋ ਮਦੇਮ ਹਵ੍ਯੇਨ ਦੇਵਾ ਯਵਸੇਨ ਗਾਵਃ । ਤਾਂ ਧੇਨੁਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਯੁਵਂ ਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਹਾ ਧਤ੍ਤਮਨਪਸ੍ਫੁਰਨ੍ਤੀਮ੍
ਦੌਲਤ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਭੇਟਾਂ ਤੇ ਅਨ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਰਹੀਏ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰਨੁਨ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਹ ਗਾਂ ਦਿਓ, ਜੋ ਕਦੇ ਘਟਦੀ ਨਹੀਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਿੰਦੀ ਰਹੇ।