ਯਂ ਸੀਮਨੁ ਪ੍ਰਵਤੇਵ ਦ੍ਰਵਨ੍ਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਃ ਪੂਰੁਰ੍ਮਦਤਿ ਹਰ੍षਮਾਣਃ । ਪਡ੍ਭਿਰ੍ਗृਧ੍ਯਨ੍ਤਂ ਮੇਧਯੁਂ ਨ ਸ਼ੂਰਂ ਰਥਤੁਰਂ ਵਾਤਮਿਵ ਧ੍ਰਜਨ੍ਤਮ੍
ਜਿਸ ਨੂੰ, ਢਲਾਨ ਉੱਤੇ ਵਹਿੰਦੇ ਧਾਰ ਵਾਂਗ, ਸਾਰੇ ਪੂਰੂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬੁਧੀਮਾਨ ਵੀਰ ਵਾਂਗ, ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਰਾਹ 'ਤੇ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਸ੍ਮਾਰੁਨ੍ਧਾਨੋ ਗਧ੍ਯਾ ਸਮਤ੍ਸੁ ਸਨੁਤਰਸ਼੍ਚਰਤਿ ਗੋषੁ ਗਚ੍ਛਨ੍ । ਆਵਿਰृਜੀਕੋ ਵਿਦਥਾ ਨਿਚਿਕ੍ਯਤ੍ਤਿਰੋ ਅਰਤਿਂ ਪਰ੍ਯਾਪ ਆਯੋਃ
ਉਹ, ਜੋ ਯਾਦ ਕਰਦਿਆਂ, ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਗਾਂਵਾਂ ਵਿਚ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਿੱਧਾ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸਮਝਦਾਰ, ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਉਤ ਸ੍ਮੈਨਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਮਥਿਂ ਨ ਤਾਯੁਮਨੁ ਕ੍ਰੋਸ਼ਨ੍ਤਿ ਕ੍ਸ਼ਿਤਯੋ ਭਰੇषੁ । ਨੀਚਾਯਮਾਨਂ ਜਸੁਰਿਂ ਨ ਸ਼੍ਯੇਨਂ ਸ਼੍ਰਵਸ਼੍ਚਾਚ੍ਛਾ ਪਸ਼ੁਮਚ੍ਚ ਯੂਥਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ, ਕਪੜੇ ਵਾਂਗ, ਪਿਤਾ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ, ਲੋਕ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਹੇਠਾਂ ਰਹਿੰਦਾ, ਬਾਜ਼ ਵਾਂਗ ਤਿੱਖਾ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਪਸ਼ੂ ਵਾਂਗ ਝੁੰਡ ਨੂੰ ਲੀਡ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਉਤ ਸ੍ਮਾਸੁ ਪ੍ਰਥਮਃ ਸਰਿष੍ਯਨ੍ਨਿ ਵੇਵੇਤਿ ਸ਼੍ਰੇਣਿਭੀ ਰਥਾਨਾਮ੍ । ਸ੍ਰਜਂ ਕृਣ੍ਵਾਨੋ ਜਨ੍ਯੋ ਨ ਸ਼ੁਭ੍ਵਾ ਰੇਣੁਂ ਰੇਰਿਹਤ੍ਕਿਰਣਂ ਦਦਸ਼੍ਵਾਨ੍
ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਰਥਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਮਾਲਾ ਬਣਾਉਂਦਾ, ਸ਼ਾਨ ਲਈ ਜਨਮਿਆ, ਧੂੜ ਉਡਾਉਂਦਾ, ਚਮਕਦਾ, ਤੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਉਤ ਸ੍ਯ ਵਾਜੀ ਸਹੁਰਿਰृਤਾਵਾ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਮਾਣਸ੍ਤਨ੍ਵਾ ਸਮਰ੍ਯੇ । ਤੁਰਂ ਯਤੀषੁ ਤੁਰਯਨ੍ਨृਜਿਪ੍ਯੋऽਧਿ ਭ੍ਰੁਵੋਃ ਕਿਰਤੇ ਰੇਣੁਮृਞ੍ਜਨ੍
ਉਸ ਦਾ ਘੋੜਾ ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੇ ਸੱਚਾ ਹੈ, ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਤੇਜ਼ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ, ਸਿੱਧਾ ਚੱਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ, ਅਤੇ ਭੌਂਹਾਂ ਤੋਂ ਧੂੜ ਚਮਕਦੀਆਂ ਉਡਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਉਤ ਸ੍ਮਾਸ੍ਯ ਤਨ੍ਯਤੋਰਿਵ ਦ੍ਯੋਰृਘਾਯਤੋ ਅਭਿਯੁਜੋ ਭਯਨ੍ਤੇ । ਯਦਾ ਸਹਸ੍ਰਮਭਿ षੀਮਯੋਧੀਦ੍ਦੁਰ੍ਵਰ੍ਤੁਃ ਸ੍ਮਾ ਭਵਤਿ ਭੀਮ ऋਞ੍ਜਨ੍
ਉਸ ਦੀ ਗੂੰਜ, ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਵਾਂਗ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਜਦ ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਿਆਨਕ, ਤਿੱਖਾ ਤੇ ਮੰਦ-ਕਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਡਰਾਉਣਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਤ ਸ੍ਮਾਸ੍ਯ ਪਨਯਨ੍ਤਿ ਜਨਾ ਜੂਤਿਂ ਕृष੍ਟਿਪ੍ਰੋ ਅਭਿਭੂਤਿਮਾਸ਼ੋਃ । ਉਤੈਨਮਾਹੁਃ ਸਮਿਥੇ ਵਿਯਨ੍ਤਃ ਪਰਾ ਦਧਿਕ੍ਰਾ ਅਸਰਤ੍ਸਹਸ੍ਰੈਃ
ਲੋਕ ਉਸ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਨੇਤਾ ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਦੀ। ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਦਧਿਕ੍ਰਾ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਲ ਦੌੜ ਪਿਆ ਹੈ।'
ਆ ਦਧਿਕ੍ਰਾਃ ਸ਼ਵਸਾ ਪਞ੍ਚ ਕृष੍ਟੀਃ ਸੂਰ੍ਯ ਇਵ ਜ੍ਯੋਤਿषਾਪਸ੍ਤਤਾਨ । ਸਹਸ੍ਰਸਾਃ ਸ਼ਤਸਾ ਵਾਜ੍ਯਰ੍ਵਾ ਪृਣਕ੍ਤੁ ਮਧ੍ਵਾ ਸਮਿਮਾ ਵਚਾਂਸਿ
ਦਧਿਕ੍ਰਾ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪੰਜ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਰੌਸ਼ਨੀ ਫੈਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਘੋੜਾ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਬਚਨ ਮਿੱਠੇ ਕਰੇ।
ਆਸ਼ੁਂ ਦਧਿਕ੍ਰਾਂ ਤਮੁ ਨੁ ष੍ਟਵਾਮ ਦਿਵਸ੍ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਉਤ ਚਰ੍ਕਿਰਾਮ । ਉਚ੍ਛਨ੍ਤੀਰ੍ਮਾਮੁषਸਃ ਸੂਦਯਨ੍ਤ੍ਵਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਦੁਰਿਤਾਨਿ ਪਰ੍षਨ੍
ਆਓ ਹੁਣ ਤੇਜ਼ ਦਧਿਕ੍ਰਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੀਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀਏ। ਉਗਦੀਆਂ ਸਵੇਰਾਂ ਮੈਨੂੰ ਜਗਾਉਣ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੈ ਜਾਣ।
ਮਹਸ਼੍ਚਰ੍ਕਰ੍ਮ੍ਯਰ੍ਵਤਃ ਕ੍ਰਤੁਪ੍ਰਾ ਦਧਿਕ੍ਰਾਵ੍ਣਃ ਪੁਰੁਵਾਰਸ੍ਯ ਵृष੍ਣਃ । ਯਂ ਪੂਰੁਭ੍ਯੋ ਦੀਦਿਵਾਂਸਂ ਨਾਗ੍ਨਿਂ ਦਦਥੁਰ੍ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਤਤੁਰਿਮ੍
ਘੋੜੇ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਦਧਿਕ੍ਰਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੀਏ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਨੇ ਪੂਰੂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਚਮਕਦੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਰੱਖਿਆਦਾਰ ਬਣਾਇਆ।
ਯੋ ਅਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਦਧਿਕ੍ਰਾਵ੍ਣੋ ਅਕਾਰੀਤ੍ਸਮਿਦ੍ਧੇ ਅਗ੍ਨਾ ਉषਸੋ ਵ੍ਯੁष੍ਟੌ । ਅਨਾਗਸਂ ਤਮਦਿਤਿਃ ਕृਣੋਤੁ ਸ ਮਿਤ੍ਰੇਣ ਵਰੁਣੇਨਾ ਸਜੋषਾਃ
ਜਿਸ ਨੇ ਦਧਿਕ੍ਰਾ, ਘੋੜਾ, ਅੱਗ ਦੀ ਜਲਾਉਣ ਤੇ ਸਵੇਰ ਦੀ ਚਮਕ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ, ਅਦਿਤੀ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਰਪਾਪ ਕਰੇ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ।
ਦਧਿਕ੍ਰਾਵ੍ਣ ਇष ਊਰ੍ਜੋ ਮਹੋ ਯਦਮਨ੍ਮਹਿ ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਮ ਭਦ੍ਰਮ੍ । ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇ ਵਰੁਣਂ ਮਿਤ੍ਰਮਗ੍ਨਿਂ ਹਵਾਮਹ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਜ੍ਰਬਾਹੁਮ੍
ਦਧਿਕ੍ਰਾ ਲਈ ਅਸੀਂ ਪੋਸ਼ਣ ਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਦੀ ਦਾਤ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਸ਼ੋਹਰਤ। ਸੁਖ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ, ਅੱਗ ਤੇ ਇੰਦਰ, ਵਜਰਧਾਰੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਿਵੇਦੁਭਯੇ ਵਿ ਹ੍ਵਯਨ੍ਤ ਉਦੀਰਾਣਾ ਯਜ੍ਞਮੁਪਪ੍ਰਯਨ੍ਤਃ । ਦਧਿਕ੍ਰਾਮੁ ਸੂਦਨਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਯ ਦਦਥੁਰ੍ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਨੋ ਅਸ਼੍ਵਮ੍
ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਨੇ ਦਧਿਕ੍ਰਾ, ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਘੋੜਾ, ਮਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਸਾਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਦਧਿਕ੍ਰਾਵ੍ਣੋ ਅਕਾਰਿषਂ ਜਿष੍ਣੋਰਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਵਾਜਿਨਃ । ਸੁਰਭਿ ਨੋ ਮੁਖਾ ਕਰਤ੍ਪ੍ਰ ਣ ਆਯੂਂषਿ ਤਾਰਿषਤ੍
ਮੈਂ ਦਧਿਕ੍ਰਾ, ਜਿੱਤ ਵਾਲਾ ਘੋੜਾ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਸੁਗੰਧਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਮਿੱਠਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵੱਲ ਪਾਰ ਲੈ ਜਾਵੇ।
ਦਧਿਕ੍ਰਾਵ੍ਣ ਇਦੁ ਨੁ ਚਰ੍ਕਿਰਾਮ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਇਨ੍ਮਾਮੁषਸਃ ਸੂਦਯਨ੍ਤੁ । ਅਪਾਮਗ੍ਨੇਰੁषਸਃ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਬृਹਸ੍ਪਤੇਰਾਙ੍ਗਿਰਸਸ੍ਯ ਜਿष੍ਣੋਃ
ਆਓ ਹੁਣ ਦਧਿਕ੍ਰਾ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀਏ, ਉਗਦੀਆਂ ਸਵੇਰਾਂ ਮੈਨੂੰ ਜਗਾਉਣ। ਪਾਣੀਆਂ, ਅੱਗ, ਸਵੇਰ, ਸੂਰਜ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਅੰਗਿਰਸ, ਤੇ ਜਿੱਤ ਵਾਲਾ ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇਣ।
ਸਤ੍ਵਾ ਭਰਿषੋ ਗਵਿषੋ ਦੁਵਨ੍ਯਸਚ੍ਛ੍ਰਵਸ੍ਯਾਦਿष ਉषਸਸ੍ਤੁਰਣ੍ਯਸਤ੍ । ਸਤ੍ਯੋ ਦ੍ਰਵੋ ਦ੍ਰਵਰਃ ਪਤਂਗਰੋ ਦਧਿਕ੍ਰਾਵੇषਮੂਰ੍ਜਂ ਸ੍ਵਰ੍ਜਨਤ੍
ਮਜ਼ਬੂਤ, ਢੋਣ ਵਾਲਾ, ਗਾਂ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੋਹਰਤ ਵਾਲਾ, ਤੇਜ਼, ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਤੇਜ਼ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ, ਉਡਣ ਵਾਲਾ, ਦਧਿਕ੍ਰਾ ਪੋਸ਼ਣ ਤੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਉਤ ਸ੍ਮਾਸ੍ਯ ਦ੍ਰਵਤਸ੍ਤੁਰਣ੍ਯਤਃ ਪਰ੍ਣਂ ਨ ਵੇਰਨੁ ਵਾਤਿ ਪ੍ਰਗਰ੍ਧਿਨਃ । ਸ਼੍ਯੇਨਸ੍ਯੇਵ ਧ੍ਰਜਤੋ ਅਙ੍ਕਸਂ ਪਰਿ ਦਧਿਕ੍ਰਾਵ੍ਣਃ ਸਹੋਰ੍ਜਾ ਤਰਿਤ੍ਰਤਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚੋਂ ਹਵਾ ਇਕ ਪੱਤਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹਿਲਾਉਂਦੀ; ਜਿਵੇਂ ਬਾਜ਼ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਉੱਡ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਦਧਿਕ੍ਰਾਵਣ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਪਟੜੀ 'ਤੇ ਚੱਕਰ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਉਤ ਸ੍ਯ ਵਾਜੀ ਕ੍ਸ਼ਿਪਣਿਂ ਤੁਰਣ੍ਯਤਿ ਗ੍ਰੀਵਾਯਾਂ ਬਦ੍ਧੋ ਅਪਿਕਕ੍ਸ਼ ਆਸਨਿ । ਕ੍ਰਤੁਂ ਦਧਿਕ੍ਰਾ ਅਨੁ ਸਂਤਵੀਤ੍ਵਤ੍ਪਥਾਮਙ੍ਕਾਂਸ੍ਯਨ੍ਵਾਪਨੀਫਣਤ੍
ਉਹ ਘੋੜਾ, ਜੋ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਜੁਆ ਨਾਲ ਗਲ 'ਤੇ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਾਸਿਆਂ 'ਤੇ ਪੱਟੀ ਲੱਗੀ ਹੋਈ, ਦਧਿਕ੍ਰਾਵਣ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਪਾਸੀਆਂ ਕੰਬਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਕਸਾ ਹਿਲਦਾ ਹੈ।
ਹਂਸਃ ਸ਼ੁਚਿषਦ੍ਵਸੁਰਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਸਦ੍ਧੋਤਾ ਵੇਦਿषਦਤਿਥਿਰ੍ਦੁਰੋਣਸਤ੍ । ਨृषਦ੍ਵਰਸਦृਤਸਦ੍ਵ੍ਯੋਮਸਦਬ੍ਜਾ ਗੋਜਾ ऋਤਜਾ ਅਦ੍ਰਿਜਾ ऋਤਮ੍
ਹੰਸ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਚਮਕਦਾਰ ਦੇਵੀ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਯਜਨ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਹੋਮ 'ਤੇ, ਮਹਿਮਾਨ ਘਰ ਵਿੱਚ; ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਸਚ ਵਿੱਚ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ, ਗਾਂ ਤੋਂ, ਸਚ ਤੋਂ, ਪੱਥਰ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ — ਉਹ ਸਚ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਕੋ ਵਾਂ ਵਰੁਣਾ ਸੁਮ੍ਨਮਾਪ ਸ੍ਤੋਮੋ ਹਵਿष੍ਮਾਁ ਅਮृਤੋ ਨ ਹੋਤਾ । ਯੋ ਵਾਂ ਹृਦਿ ਕ੍ਰਤੁਮਾਁ ਅਸ੍ਮਦੁਕ੍ਤਃ ਪਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਨਮਸ੍ਵਾਨ੍
ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਕਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਤੁਹਾਡੀ ਮਿਹਰ ਤੇ ਦਾਨ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਅਮਰ ਯਜਕ, ਤੁਹਾਡਾ ਪਿਆਰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ? ਜੋ ਸਾਡੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ, ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਛੂਹਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਹ ਯੋ ਵਰੁਣਾ ਚਕ੍ਰ ਆਪੀ ਦੇਵੌ ਮਰ੍ਤਃ ਸਖ੍ਯਾਯ ਪ੍ਰਯਸ੍ਵਾਨ੍ । ਸ ਹਨ੍ਤਿ ਵृਤ੍ਰਾ ਸਮਿਥੇषੁ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨਵੋਭਿਰ੍ਵਾ ਮਹਦ੍ਭਿਃ ਸ ਪ੍ਰ ਸ਼ृਣ੍ਵੇ
ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀਆਂ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ; ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ, ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਹ ਰਤ੍ਨਂ ਵਰੁਣਾ ਧੇष੍ਠੇਤ੍ਥਾ ਨृਭ੍ਯਃ ਸ਼ਸ਼ਮਾਨੇਭ੍ਯਸ੍ਤਾ । ਯਦੀ ਸਖਾਯਾ ਸਖ੍ਯਾਯ ਸੋਮੈਃ ਸੁਤੇਭਿਃ ਸੁਪ੍ਰਯਸਾ ਮਾਦਯੈਤੇ
ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਖਜਾਨਾ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਿਓ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਸਤਿ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਿੱਤਾ; ਜਦੋਂ ਮਿੱਤਰ, ਮਿੱਤਰਤਾ ਲਈ, ਚੰਗੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸੋਮ ਪੀ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਦੇ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਯੁਵਂ ਵਰੁਣਾ ਦਿਦ੍ਯੁਮਸ੍ਮਿਨ੍ਨੋਜਿष੍ਠਮੁਗ੍ਰਾ ਨਿ ਵਧਿष੍ਟਂ ਵਜ੍ਰਮ੍ । ਯੋ ਨੋ ਦੁਰੇਵੋ ਵृਕਤਿਰ੍ਦਭੀਤਿਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮਿਮਾਥਾਮਭਿਭੂਤ੍ਯੋਜਃ
ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਇਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਵਜਰ ਰੱਖੋ; ਜੋ ਬੁਰੇ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਭੈੜਾ ਵੈਰੀ ਸਾਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਰਤੋ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਯੁਵਂ ਵਰੁਣਾ ਭੂਤਮਸ੍ਯਾ ਧਿਯਃ ਪ੍ਰੇਤਾਰਾ ਵृषਭੇਵ ਧੇਨੋਃ । ਸਾ ਨੋ ਦੁਹੀਯਦ੍ਯਵਸੇਵ ਗਤ੍ਵੀ ਸਹਸ੍ਰਧਾਰਾ ਪਯਸਾ ਮਹੀ ਗੌਃ
ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੇ ਆਗੂ ਬਣੋ, ਗਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਵੱਢਦੇ ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਅੱਗੇ ਵਧੋ; ਉਹ, ਸਾਡੀ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ, ਸਾਨੂੰ, ਗਾਂ ਵਾਂਗ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਧਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁੱਧ ਦੇਵੇ।
ਤੋਕੇ ਹਿਤੇ ਤਨਯ ਉਰ੍ਵਰਾਸੁ ਸੂਰੋ ਦृਸ਼ੀਕੇ ਵृषਣਸ਼੍ਚ ਪੌਂਸ੍ਯੇ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਨੋ ਅਤ੍ਰ ਵਰੁਣਾ ਸ੍ਯਾਤਾਮਵੋਭਿਰ੍ਦਸ੍ਮਾ ਪਰਿਤਕ੍ਮ੍ਯਾਯਾਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਪੁੱਤਰ ਪਿਆਰੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਵੰਸ਼ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸੂਰਜ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਮਰਦ ਮਰਦਾਨਗੀ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਨ — ਉਥੇ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਇਸ ਵੱਡੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ।
ਯੁਵਾਮਿਦ੍ਧ੍ਯਵਸੇ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾਯ ਪਰਿ ਪ੍ਰਭੂਤੀ ਗਵਿषਃ ਸ੍ਵਾਪੀ । ਵृਣੀਮਹੇ ਸਖ੍ਯਾਯ ਪ੍ਰਿਯਾਯ ਸ਼ੂਰਾ ਮਂਹਿष੍ਠਾ ਪਿਤਰੇਵ ਸ਼ਮ੍ਭੂ
ਸਿਰਫ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ, ਪੁਰਾਣੀ ਤੇ ਵੱਧ ਮਦਦ ਲਈ, ਇਨਾਮ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਮੁਕਾਬਲੇ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹੀ; ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿੱਤਰਤਾ ਤੇ ਪਿਆਰ ਲਈ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ, ਸ਼ੂਰਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ, ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਾ ਵਾਂ ਧਿਯੋऽਵਸੇ ਵਾਜਯਨ੍ਤੀਰਾਜਿਂ ਨ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਯੁਵਯੂਃ ਸੁਦਾਨੂ । ਸ਼੍ਰਿਯੇ ਨ ਗਾਵ ਉਪ ਸੋਮਮਸ੍ਥੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਗਿਰੋ ਵਰੁਣਂ ਮੇ ਮਨੀषਾਃ
ਉਹ ਵਿਚਾਰ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਕਦੇ ਭਟਕਦੇ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਦਾਨੀ; ਗਾਂ ਵਾਂਗ ਸੋਭਾ ਲਈ, ਉਹ ਸੋਮ ਦੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਨ; ਮੇਰੀਆਂ ਭਜਨਾਂ ਤੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੀਆਂ ਹਨ।
ਇਮਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਰੁਣਂ ਮੇ ਮਨੀषਾ ਅਗ੍ਮਨ੍ਨੁਪ ਦ੍ਰਵਿਣਮਿਚ੍ਛਮਾਨਾਃ । ਉਪੇਮਸ੍ਥੁਰ੍ਜੋष੍ਟਾਰ ਇਵ ਵਸ੍ਵੋ ਰਘ੍ਵੀਰਿਵ ਸ਼੍ਰਵਸੋ ਭਿਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾਃ
ਇਹ ਮੇਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੀਆਂ ਹਨ, ਦੌਲਤ ਲੱਭਦੀਆਂ; ਉਹ ਨੇੜੇ ਆ ਗਈਆਂ, ਦਾਨੀ ਦੇ ਘਰ ਮਹਿਮਾਨ ਵਾਂਗ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਰਥ ਵਾਂਗ ਜੋ ਨਾਮ ਲੱਭਦੇ ਹਨ।
ਅਸ਼੍ਵ੍ਯਸ੍ਯ ਤ੍ਮਨਾ ਰਥ੍ਯਸ੍ਯ ਪੁष੍ਟੇਰ੍ਨਿਤ੍ਯਸ੍ਯ ਰਾਯਃ ਪਤਯਃ ਸ੍ਯਾਮ । ਤਾ ਚਕ੍ਰਾਣਾ ਊਤਿਭਿਰ੍ਨਵ੍ਯਸੀਭਿਰਸ੍ਮਤ੍ਰਾ ਰਾਯੋ ਨਿਯੁਤਃ ਸਚਨ੍ਤਾਮ੍
ਘੋੜੇ, ਰਥ, ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਦੀ ਖਾਸੀਅਤ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਮਾਲਕ ਬਣੀਏ; ਜੋ ਇਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਨਵੀਂ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਦਾ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਦੌਲਤ ਲੈ ਕੇ ਰਹਿਣ।
ਆ ਨੋ ਬृਹਨ੍ਤਾ ਬृਹਤੀਭਿਰੂਤੀ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਯਾਤਂ ਵਰੁਣ ਵਾਜਸਾਤੌ । ਯਦ੍ਦਿਦ੍ਯਵਃ ਪृਤਨਾਸੁ ਪ੍ਰਕ੍ਰੀਲ਼ਾਨ੍ਤਸ੍ਯ ਵਾਂ ਸ੍ਯਾਮ ਸਨਿਤਾਰ ਆਜੇਃ
ਵੱਡੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ, ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ ਲਈ; ਜਦੋਂ ਫੌਜਾਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮਿਹਰ ਦੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਬਣੀਏ।