ਉਤ ਦਾਸਂ ਕੌਲਿਤਰਂ ਬृਹਤਃ ਪਰ੍ਵਤਾਦਧਿ । ਅਵਾਹਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ਮ੍ਬਰਮ੍
ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਦਾਸਾ ਸ਼ੰਬਰ ਨੂੰ ਵੀ, ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਉਤ ਦਾਸਸ੍ਯ ਵਰ੍ਚਿਨਃ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਤਾਵਧੀਃ । ਅਧਿ ਪਞ੍ਚ ਪ੍ਰਧੀਁਰਿਵ
ਦਾਸਾ ਵਰਚਿਨ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ, ਸੈਂਕੜੇ, ਤੂੰ ਪੰਜ ਜਥਿਆਂ ਵਾਂਗ ਵਧੀ ਦਿੱਤੇ।
ਉਤ ਤ੍ਯਂ ਪੁਤ੍ਰਮਗ੍ਰੁਵਃ ਪਰਾਵृਕ੍ਤਂ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ । ਉਕ੍ਥੇष੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰ ਆਭਜਤ੍
ਅਗ੍ਰੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਤਿਆਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਹੇ ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਭਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਵੀਕਾਰਿਆ।
ਉਤ ਤ੍ਯਾ ਤੁਰ੍ਵਸ਼ਾਯਦੂ ਅਸ੍ਨਾਤਾਰਾ ਸ਼ਚੀਪਤਿਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿਦ੍ਵਾਁ ਅਪਾਰਯਤ੍
ਤੁਰਵਸ਼ਾ ਤੇ ਯਦੂ, ਜੋ ਅਜੇ ਤੱਕ ਨ੍ਹਾਏ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਹੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਜਾਣ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾਇਆ।
ਉਤ ਤ੍ਯਾ ਸਦ੍ਯ ਆਰ੍ਯਾ ਸਰਯੋਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਪਾਰਤਃ । ਅਰ੍ਣਾਚਿਤ੍ਰਰਥਾਵਧੀਃ
ਸਰਯੂ ਦੇ ਪਾਰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਉਹ ਆਰੀਆਂ, ਚਮਕਦਾਰ ਰਥਾਂ ਵਾਲੇ ਦੋ, ਵੱਡੀ ਲਹਿਰ ਵਿੱਚ ਵਧੀ ਦਿੱਤੇ।
ਅਨੁ ਦ੍ਵਾ ਜਹਿਤਾ ਨਯੋऽਨ੍ਧਂ ਸ਼੍ਰੋਣਂ ਚ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ । ਨ ਤਤ੍ਤੇ ਸੁਮ੍ਨਮष੍ਟਵੇ
ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਸੰਘਾਰਕ, ਤੂੰ ਦੋ, ਅੰਨ੍ਹੇ ਤੇ ਲੰਗੜੇ, ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ; ਇਹ ਤੇਰੀ ਦਇਆ ਅਠਵੇਂ ਲਈ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਸ਼ਤਮਸ਼੍ਮਨ੍ਮਯੀਨਾਂ ਪੁਰਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵ੍ਯਾਸ੍ਯਤ੍ । ਦਿਵੋਦਾਸਾਯ ਦਾਸ਼ੁषੇ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਦਿਵੋਦਾਸਾ, ਭਗਤ ਲਈ, ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਸੌ ਕਿਲਿਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਅਸ੍ਵਾਪਯਦ੍ਦਭੀਤਯੇ ਸਹਸ੍ਰਾ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤਂ ਹਥੈਃ । ਦਾਸਾਨਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਾਯਯਾ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ, ਜਬਰ ਨਾਲ, ਦਾਸਾ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਤੀਹ ਨੂੰ ਡਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸੁਤਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਘੇਦੁਤਾਸਿ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਸਮਾਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਗੋਪਤਿਃ । ਯਸ੍ਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਚਿਚ੍ਯੁषੇ
ਤੂੰ ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਦੌਲਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਇੰਦਰ, ਸੱਚਮੁਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵੰਞਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਉਤ ਨੂਨਂ ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰਿਯਂ ਕਰਿष੍ਯਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਪੌਂਸ੍ਯਮ੍ । ਅਦ੍ਯਾ ਨਕਿष੍ਟਦਾ ਮਿਨਤ੍
ਹੁਣ ਜੋ ਵੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕੰਮ ਤੂੰ ਕਰੇਗਾ, ਇੰਦਰ, ਅੱਜ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਕੋਈ ਘਟਾ ਨਾ ਸਕੇ।
ਵਾਮਂਵਾਮਂ ਤ ਆਦੁਰੇ ਦੇਵੋ ਦਦਾਤ੍ਵਰ੍ਯਮਾ । ਵਾਮਂ ਪੂषਾ ਵਾਮਂ ਭਗੋ ਵਾਮਂ ਦੇਵਃ ਕਰੂਲ਼ਤੀ
ਅਰਯਮਾਨ ਦੂਰੋਂ ਦੂਰੋਂ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਚੰਗੀ ਦਾਤ ਦੇਵੇ, ਪੁਸ਼ਾ ਚੰਗੀ ਦਾਤ ਦੇਵੇ, ਭਗਾ ਚੰਗੀ ਦਾਤ ਦੇਵੇ, ਦਇਆਲੂ ਦੇਵਤਾ ਚੰਗੀ ਦਾਤ ਦੇਵੇ।
ਕਯਾ ਨਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰ ਆ ਭੁਵਦੂਤੀ ਸਦਾਵृਧਃ ਸਖਾ । ਕਯਾ ਸ਼ਚਿष੍ਠਯਾ ਵृਤਾ
ਕਿਹੜੀ ਅਜੀਬ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਡਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਣ ਵਾਲਾ ਦੋਸਤ ਤੇ ਦੂਤ ਬਣਿਆ? ਕਿਹੜੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਦਦ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋਇਆ?
ਕਸ੍ਤ੍ਵਾ ਸਤ੍ਯੋ ਮਦਾਨਾਂ ਮਂਹਿष੍ਠੋ ਮਤ੍ਸਦਨ੍ਧਸਃ । ਦृਲ਼੍ਹਾ ਚਿਦਾਰੁਜੇ ਵਸੁ
ਤੇਰੇ ਅਸਲ ਸੁਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਇੰਦਰ, ਕਿਹੜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੋਮਾ ਪੀ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਤੂੰ ਪੱਕੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ।
ਅਭੀ षੁ ਣਃ ਸਖੀਨਾਮਵਿਤਾ ਜਰਿਤॄਣਾਮ੍ । ਸ਼ਤਂ ਭਵਾਸ੍ਯੂਤਿਭਿਃ
ਸਾਡੇ ਦੋਸਤਾਂ ਅਤੇ ਗਾਇਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਸੌ ਵਾਰੀ ਆਪਣੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ।
ਅਭੀ ਨ ਆ ਵਵृਤ੍ਸ੍ਵ ਚਕ੍ਰਂ ਨ ਵृਤ੍ਤਮਰ੍ਵਤਃ । ਨਿਯੁਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚਰ੍षਣੀਨਾਮ੍
ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਇੰਦਰ, ਜਿਵੇਂ ਰਥ ਦਾ ਪਹਾੜ ਅਕਸਲ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ।
ਪ੍ਰਵਤਾ ਹਿ ਕ੍ਰਤੂਨਾਮਾ ਹਾ ਪਦੇਵ ਗਚ੍ਛਸਿ । ਅਭਕ੍ਸ਼ਿ ਸੂਰ੍ਯੇ ਸਚਾ
ਤੂੰ ਇਰਾਦਿਆਂ ਦੇ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਚਲਦਾ ਹੈਂ, ਜਿਵੇਂ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੋਵੇ; ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਭਾਗ ਲਿਆ।
ਸਂ ਯਤ੍ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਨ੍ਯਵਃ ਸਂ ਚਕ੍ਰਾਣਿ ਦਧਨ੍ਵਿਰੇ । ਅਧ ਤ੍ਵੇ ਅਧ ਸੂਰ੍ਯੇ
ਜਦੋਂ ਤੇਰੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ, ਇੰਦਰ, ਇਕਠੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਤੇਰੇ ਕੰਮ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਸੂਰਜ ਨੂੰ।
ਉਤ ਸ੍ਮਾ ਹਿ ਤ੍ਵਾਮਾਹੁਰਿਨ੍ਮਘਵਾਨਂ ਸ਼ਚੀਪਤੇ । ਦਾਤਾਰਮਵਿਦੀਧਯੁਮ੍
ਸੱਚਮੁਚ, ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਮਘਵਾਨ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਦਾਤਾ ਤੇ ਮੰਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਉਤ ਸ੍ਮਾ ਸਦ੍ਯ ਇਤ੍ਪਰਿ ਸ਼ਸ਼ਮਾਨਾਯ ਸੁਨ੍ਵਤੇ । ਪੁਰੂ ਚਿਨ੍ਮਂਹਸੇ ਵਸੁ
ਸੱਚਮੁਚ, ਅੱਜ ਵੀ ਜੋ ਸੋਮਾ ਪੀ ਕੇ ਤੇਰੀ ਸਤਿ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਨਹਿ ष੍ਮਾ ਤੇ ਸ਼ਤਂ ਚਨ ਰਾਧੋ ਵਰਨ੍ਤ ਆਮੁਰਃ । ਨ ਚ੍ਯੌਤ੍ਨਾਨਿ ਕਰਿष੍ਯਤਃ
ਤੇਰੀ ਦਾਤ ਨੂੰ ਦੂਰਲੇ ਲੋਕ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦੇ; ਨਾ ਹੀ ਝੂਠ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਅਸ੍ਮਾਁ ਅਵਨ੍ਤੁ ਤੇ ਸ਼ਤਮਸ੍ਮਾਨ੍ਸਹਸ੍ਰਮੂਤਯਃ । ਅਸ੍ਮਾਨ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਭਿष੍ਟਯਃ
ਤੇਰੀਆਂ ਸੌ, ਤੇਰੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰ ਮਦਦਾਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ; ਸਾਡੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਚਾਹੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਦਾਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲਣ।
ਅਸ੍ਮਾਁ ਇਹਾ ਵृਣੀष੍ਵ ਸਖ੍ਯਾਯ ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇ । ਮਹੋ ਰਾਯੇ ਦਿਵਿਤ੍ਮਤੇ
ਸਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਦੋਸਤੀ ਤੇ ਸੁਖ-ਸਾਲੀ ਲਈ ਚੁਣ, ਵੱਡੀ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਦੌਲਤ ਲਈ ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਾਁ ਅਵਿਡ੍ਢਿ ਵਿਸ਼੍ਵਹੇਨ੍ਦ੍ਰ ਰਾਯਾ ਪਰੀਣਸਾ । ਅਸ੍ਮਾਨ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਭਿਰੂਤਿਭਿਃ
ਸਾਨੂੰ, ਇੰਦਰ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦੇ; ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮਦਦਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਅਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਤਾਁ ਅਪਾ ਵृਧਿ ਵ੍ਰਜਾਁ ਅਸ੍ਤੇਵ ਗੋਮਤਃ । ਨਵਾਭਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰੋਤਿਭਿਃ
ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਝੁੰਡ ਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਗਾਂ ਵਾਲੇ ਥਾਂ ਦਿੱਤੇ, ਇੰਦਰ, ਆਪਣੀਆਂ ਨਵੀਆਂ ਮਦਦਾਂ ਨਾਲ।
ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਧृष੍ਣੁਯਾ ਰਥੋ ਦ੍ਯੁਮਾਁ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਨਪਚ੍ਯੁਤਃ । ਗਵ੍ਯੁਰਸ਼੍ਵਯੁਰੀਯਤੇ
ਸਾਡਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਥ, ਇੰਦਰ, ਕਦੇ ਨਾ ਠੱਲੇ, ਚਮਕਦਾਰ, ਗਾਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਅੱਗੇ ਵਧੇ।
ਅਸ੍ਮਾਕਮੁਤ੍ਤਮਂ ਕृਧਿ ਸ਼੍ਰਵੋ ਦੇਵੇषੁ ਸੂਰ੍ਯ । ਵਰ੍षਿष੍ਠਂ ਦ੍ਯਾਮਿਵੋਪਰਿ
ਸਾਡੀ ਸ਼ੋਹਰਤ, ਸੂਰਜ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਕਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਕ, ਅਸਮਾਨ ਵਾਂਗ ਉੱਤੇ।
ਆ ਤੂ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਨਸ੍ਮਾਕਮਰ੍ਧਮਾ ਗਹਿ । ਮਹਾਨ੍ਮਹੀਭਿਰੂਤਿਭਿਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੀ ਹਿੱਸੇਦਾਰੀ ਤੇ ਆਓ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮਦਦ ਨਾਲ।
ਭृਮਿਸ਼੍ਚਿਦ੍ਘਾਸਿ ਤੂਤੁਜਿਰਾ ਚਿਤ੍ਰ ਚਿਤ੍ਰਿਣੀष੍ਵਾ । ਚਿਤ੍ਰਂ ਕृਣੋष੍ਯੂਤਯੇ
ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਸਦਾ ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰਿਆ, ਅਜੋਕੇ ਅਜੋਕਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਮਦਦ ਲਈ ਅਜੋਕੇ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਦਭ੍ਰੇਭਿਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛਸ਼ੀਯਾਂਸਂ ਹਂਸਿ ਵ੍ਰਾਧਨ੍ਤਮੋਜਸਾ । ਸਖਿਭਿਰ੍ਯੇ ਤ੍ਵੇ ਸਚਾ
ਜੋ ਕਮਜ਼ੋਰ ਤੇ ਥੱਕਿਆ ਹੋਵੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅਹੰਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਮਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਵਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਵੇ ਸਚਾ ਵਯਂ ਤ੍ਵਾਭਿ ਨੋਨੁਮਃ । ਅਸ੍ਮਾਁਅਸ੍ਮਾਁ ਇਦੁਦਵ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹਾਂ; ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸਲਾਹੀਦੇ ਹਾਂ; ਸਾਡੇ ਲਈ, ਸਿਰਫ ਸਾਡੇ ਲਈ, ਇੱਥੇ ਆ।