ਯਸ੍ਤ੍ਵਾਮਗ੍ਨ ਇਨਧਤੇ ਯਤਸ੍ਰੁਕ੍ਤ੍ਰਿਸ੍ਤੇ ਅਨ੍ਨਂ ਕृਣਵਤ੍ਸਸ੍ਮਿਨ੍ਨਹਨ੍ । ਸ ਸੁ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨੈਰਭ੍ਯਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਸਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਵ ਕ੍ਰਤ੍ਵਾ ਜਾਤਵੇਦਸ਼੍ਚਿਕਿਤ੍ਵਾਨ੍
ਜੋ ਮਨੋਂ ਆਦਰ ਨਾਲ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਜਲਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਦਬਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਤੂੰ ਉਸੇ ਦਿਨ ਖਾਣਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ, ਜਾਤਵੇਦ, ਆਪਣੀ ਬੁਧੀ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈਂ।
ਇਧ੍ਮਂ ਯਸ੍ਤੇ ਜਭਰਚ੍ਛਸ਼੍ਰਮਾਣੋ ਮਹੋ ਅਗ੍ਨੇ ਅਨੀਕਮਾ ਸਪਰ੍ਯਨ੍ । ਸ ਇਧਾਨਃ ਪ੍ਰਤਿ ਦੋषਾਮੁषਾਸਂ ਪੁष੍ਯਨ੍ਰਯਿਂ ਸਚਤੇ ਘ੍ਨਨ੍ਨਮਿਤ੍ਰਾਨ੍
ਜੋ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਅਗਨਿ ਲਈ ਲੱਕੜ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਤੇਰੇ ਮਹਾਨ ਚਿਹਰੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਦ ਤੂੰ ਜਲਦਾ ਹੈਂ, ਹਰ ਸਵੇਰੇ ਚੰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੌਲਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਰੀਸ਼ੇ ਬृਹਤਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਸ੍ਯਾਗ੍ਨਿਰ੍ਵਾਜਸ੍ਯ ਪਰਮਸ੍ਯ ਰਾਯਃ । ਦਧਾਤਿ ਰਤ੍ਨਂ ਵਿਧਤੇ ਯਵਿष੍ਠੋ ਵ੍ਯਾਨੁषਙ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਯ ਸ੍ਵਧਾਵਾਨ੍
ਅਗਨਿ ਵੱਡੀ ਰਾਜ਼ਦਾਰੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਅਗਨਿ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਦੌਲਤ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਟਿਕਿਆ, ਤੂੰ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਤੇ ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਖਜ਼ਾਨਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਯਚ੍ਚਿਦ੍ਧਿ ਤੇ ਪੁਰੁषਤ੍ਰਾ ਯਵਿष੍ਠਾਚਿਤ੍ਤਿਭਿਸ਼੍ਚਕृਮਾ ਕਚ੍ਚਿਦਾਗਃ । ਕृਧੀ ष੍ਵਸ੍ਮਾਁ ਅਦਿਤੇਰਨਾਗਾਨ੍ਵ੍ਯੇਨਾਂਸਿ ਸ਼ਿਸ਼੍ਰਥੋ ਵਿष੍ਵਗਗ੍ਨੇ
ਹੇ ਨੌਜਵਾਨ, ਜੇ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਜਾਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਅਮਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਾਨੂੰ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਕਰ ਦੇ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਾਡੀਆਂ ਸਭ ਗਲਤੀਆਂ ਹਰ ਥਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ।
ਮਹਸ਼੍ਚਿਦਗ੍ਨ ਏਨਸੋ ਅਭੀਕ ਊਰ੍ਵਾਦ੍ਦੇਵਾਨਾਮੁਤ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਨਾਮ੍ । ਮਾ ਤੇ ਸਖਾਯਃ ਸਦਮਿਦ੍ਰਿषਾਮ ਯਚ੍ਛਾ ਤੋਕਾਯ ਤਨਯਾਯ ਸ਼ਂ ਯੋਃ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਵੀ ਦੂਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਦੇਵਤੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖ। ਤੇਰੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਐਸੇ ਦੁਖ ਤੋਂ ਬਚਾ ਕੇ ਰੱਖ। ਸਾਡੇ ਬੱਚਿਆਂ ਤੇ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਦੇ।
ਯਥਾ ਹ ਤ੍ਯਦ੍ਵਸਵੋ ਗੌਰ੍ਯਂ ਚਿਤ੍ਪਦਿ षਿਤਾਮਮੁਞ੍ਚਤਾ ਯਜਤ੍ਰਾਃ । ਏਵੋ ष੍ਵਸ੍ਮਨ੍ਮੁਞ੍ਚਤਾ ਵ੍ਯਂਹਃ ਪ੍ਰ ਤਾਰ੍ਯਗ੍ਨੇ ਪ੍ਰਤਰਂ ਨ ਆਯੁਃ
ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ, ਪੂਜਾ ਯੋਗੋ, ਰੱਸੇ ਨਾਲ ਬੰਨੀ ਗਾਂ ਨੂੰ ਛੁਡਾਇਆ ਸੀ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਦੁਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਾਡੀ ਸਾਰੀ ਮੁਸੀਬਤ ਦੂਰ ਕਰ ਤੇ ਸਾਡੀ ਉਮਰ ਵਧਾ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਗ੍ਨਿਰੁषਸਾਮਗ੍ਰਮਖ੍ਯਦ੍ਵਿਭਾਤੀਨਾਂ ਸੁਮਨਾ ਰਤ੍ਨਧੇਯਮ੍ । ਯਾਤਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਸੁਕृਤੋ ਦੁਰੋਣਮੁਤ੍ਸੂਰ੍ਯੋ ਜ੍ਯੋਤਿषਾ ਦੇਵ ਏਤਿ
ਅਗਨਿ, ਸਵੇਰਾਂ ਵੱਲ ਮੁੱਖ ਕਰਕੇ, ਚਮਕਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇਕੱਠੀ ਹੋਣ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸੁਭਾਵ ਨਾਲ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ। ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਘਰ ਆਓ। ਸੂਰਜ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ, ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਭਾਨੁਂ ਸਵਿਤਾ ਦੇਵੋ ਅਸ਼੍ਰੇਦ੍ਦ੍ਰਪ੍ਸਂ ਦਵਿਧ੍ਵਦ੍ਗਵਿषੋ ਨ ਸਤ੍ਵਾ । ਅਨੁ ਵ੍ਰਤਂ ਵਰੁਣੋ ਯਨ੍ਤਿ ਮਿਤ੍ਰੋ ਯਤ੍ਸੂਰ੍ਯਂ ਦਿਵ੍ਯਾਰੋਹਯਨ੍ਤਿ
ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਉਪਰ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਬੂੰਦ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਹੈ। ਵਰਨ ਤੇ ਮਿਤ੍ਰਾ ਉਸ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਦ ਉਹ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਯਂ ਸੀਮਕृਣ੍ਵਨ੍ਤਮਸੇ ਵਿਪृਚੇ ਧ੍ਰੁਵਕ੍ਸ਼ੇਮਾ ਅਨਵਸ੍ਯਨ੍ਤੋ ਅਰ੍ਥਮ੍ । ਤਂ ਸੂਰ੍ਯਂ ਹਰਿਤਃ ਸਪ੍ਤ ਯਹ੍ਵੀ ਸ੍ਪਸ਼ਂ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਜਗਤੋ ਵਹਨ੍ਤਿ
ਜੋ ਲਾਭ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਤੇ ਅਣਸ਼ਚਿਤਤਾ ਵਿੱਚ ਭਟਕਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸੱਤ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਅੱਖ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਅਟੱਲ ਯਾਤਰਾ 'ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਹਿष੍ਠੇਭਿਰ੍ਵਿਹਰਨ੍ਯਾਸਿ ਤਨ੍ਤੁਮਵਵ੍ਯਯਨ੍ਨਸਿਤਂ ਦੇਵ ਵਸ੍ਮ । ਦਵਿਧ੍ਵਤੋ ਰਸ਼੍ਮਯਃ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਚਰ੍ਮੇਵਾਵਾਧੁਸ੍ਤਮੋ ਅਪ੍ਸ੍ਵਨ੍ਤਃ
ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀਆਂ ਰਾਹਾਂ 'ਤੇ ਚੱਲਦਾ ਹੈਂ, ਧਾਗਾ ਵਣਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੂੰ ਹਨੇਰਾ ਚਾਦਰ ਵਾਂਗ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ, ਜਦ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਚਮੜੀ ਵਾਂਗ ਚੀਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਨਾਯਤੋ ਅਨਿਬਦ੍ਧਃ ਕਥਾਯਂ ਨ੍ਯਙ੍ਙੁਤ੍ਤਾਨੋऽਵ ਪਦ੍ਯਤੇ ਨ । ਕਯਾ ਯਾਤਿ ਸ੍ਵਧਯਾ ਕੋ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਦਿਵਃ ਸ੍ਕਮ੍ਭਃ ਸਮृਤਃ ਪਾਤਿ ਨਾਕਮ੍
ਅਣਬੰਨ੍ਹਾ, ਅਣਰੋਕਿਆ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਲੇਟਦਾ ਹੈ, ਕਿਵੇਂ ਉਠਦਾ ਹੈ? ਉਹ ਕਿਸ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਸ ਨੇ ਇਹ ਵੇਖਿਆ? ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਥੰਮ, ਜੋ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਸਹਾਰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਗ੍ਨਿਰੁषਸੋ ਜਾਤਵੇਦਾ ਅਖ੍ਯਦ੍ਦੇਵੋ ਰੋਚਮਾਨਾ ਮਹੋਭਿਃ । ਆ ਨਾਸਤ੍ਯੋਰੁਗਾਯਾ ਰਥੇਨੇਮਂ ਯਜ੍ਞਮੁਪ ਨੋ ਯਾਤਮਚ੍ਛ
ਅਗਨਿ, ਜਾਤਵੇਦ, ਸਵੇਰਾਂ ਵੱਲ ਮੁੱਖ ਕਰਕੇ, ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਾ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਨਾਸਤਯ, ਆਪਣੇ ਵਿਅਪਕ ਰਥ ਨਾਲ, ਇਸ ਯਜਨ 'ਤੇ ਆਓ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਕੇਤੁਂ ਸਵਿਤਾ ਦੇਵੋ ਅਸ਼੍ਰੇਜ੍ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਮੈ ਭੁਵਨਾਯ ਕृਣ੍ਵਨ੍ । ਆਪ੍ਰਾ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਵਿ ਸੂਰ੍ਯੋ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਸ਼੍ਚੇਕਿਤਾਨਃ
ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਝੰਡਾ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ, ਸਭ ਸੰਸਾਰਾਂ ਲਈ ਰੋਸ਼ਨੀ ਬਣਾਈ। ਅਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਅੰਗ, ਸਭ ਫੈਲ ਗਏ ਹਨ। ਸੂਰਜ, ਸਮਝਦਾਰ, ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਆਵਹਨ੍ਤ੍ਯਰੁਣੀਰ੍ਜ੍ਯੋਤਿषਾਗਾਨ੍ਮਹੀ ਚਿਤ੍ਰਾ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਸ਼੍ਚੇਕਿਤਾਨਾ । ਪ੍ਰਬੋਧਯਨ੍ਤੀ ਸੁਵਿਤਾਯ ਦੇਵ੍ਯੁषਾ ਈਯਤੇ ਸੁਯੁਜਾ ਰਥੇਨ
ਲਾਲੀਮਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸਵੇਰਾਂ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀਆਂ, ਵੱਡੀਆਂ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਫੈਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਭ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਲਈ ਜਗਾਉਂਦੀਆਂ, ਦੇਵੀ ਸਵੇਰ ਆਪਣੀ ਚੰਗੀ ਜੋੜੀ ਹੋਈ ਰਥ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਹੈ।
ਆ ਵਾਂ ਵਹਿष੍ਠਾ ਇਹ ਤੇ ਵਹਨ੍ਤੁ ਰਥਾ ਅਸ਼੍ਵਾਸ ਉषਸੋ ਵ੍ਯੁष੍ਟੌ । ਇਮੇ ਹਿ ਵਾਂ ਮਧੁਪੇਯਾਯ ਸੋਮਾ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਯਜ੍ਞੇ ਵृषਣਾ ਮਾਦਯੇਥਾਮ੍
ਤੁਹਾਡੇ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਇੱਥੇ ਲਿਆਉਣ, ਤੁਹਾਡੇ ਰਥ ਸਵੇਰ ਦੀ ਚਾਨਣ 'ਤੇ ਆਉਣ। ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਮਿੱਠੇ ਸੋਮ ਹਨ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਇਸ ਯਜਨ 'ਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ।
ਅਨਾਯਤੋ ਅਨਿਬਦ੍ਧਃ ਕਥਾਯਂ ਨ੍ਯਙ੍ਙੁਤ੍ਤਾਨੋऽਵ ਪਦ੍ਯਤੇ ਨ । ਕਯਾ ਯਾਤਿ ਸ੍ਵਧਯਾ ਕੋ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਦਿਵ ਸ੍ਕਮ੍ਭਃ ਸਮृਤਃ ਪਾਤਿ ਨਾਕਮ੍
ਅਣਬੰਨ੍ਹਾ, ਅਣਰੋਕਿਆ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਲੇਟਦਾ ਹੈ, ਕਿਵੇਂ ਉਠਦਾ ਹੈ? ਉਹ ਕਿਸ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਸ ਨੇ ਇਹ ਵੇਖਿਆ? ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਥੰਮ, ਜੋ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਸਹਾਰਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਹੋਤਾ ਨੋ ਅਧ੍ਵਰੇ ਵਾਜੀ ਸਨ੍ਪਰਿ ਣੀਯਤੇ । ਦੇਵੋ ਦੇਵੇषੁ ਯਜ੍ਞਿਯਃ
ਅਗਨਿ, ਹੋਤ੍ਰ, ਸਾਡੇ ਯਜਨ 'ਚ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਕਤੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅੱਗੇ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਹੈ।
ਪਰਿ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟ੍ਯਧ੍ਵਰਂ ਯਾਤ੍ਯਗ੍ਨੀ ਰਥੀਰਿਵ । ਆ ਦੇਵੇषੁ ਪ੍ਰਯੋ ਦਧਤ੍
ਅਗਨਿ ਤਿੰਨ ਥਾਂ ਵਾਲੇ ਯਜਨ 'ਚ ਚੱਕਰ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਰਥਵਾਨ ਵਾਂਗ। ਉਹ ਭੇਟਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਰਿ ਵਾਜਪਤਿਃ ਕਵਿਰਗ੍ਨਿਰ੍ਹਵ੍ਯਾਨ੍ਯਕ੍ਰਮੀਤ੍ । ਦਧਦ੍ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਦਾਸ਼ੁषੇ
ਸਿਆਣੇ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਅਗਨਿ ਨੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ ਹਵਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੇ; ਉਹ ਨੇ ਭਗਤ ਨੂੰ ਰਤਨ ਦਿੱਤੇ।
ਅਯਂ ਯਃ ਸृਞ੍ਜਯੇ ਪੁਰੋ ਦੈਵਵਾਤੇ ਸਮਿਧ੍ਯਤੇ । ਦ੍ਯੁਮਾਁ ਅਮਿਤ੍ਰਦਮ੍ਭਨਃ
ਇਹ ਜੋ ਸ੍ਰੰਜਯਾ ਲਈ ਅੱਗੇ, ਦਿਵੀ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਜਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚਮਕਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦਬਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯ ਘਾ ਵੀਰ ਈਵਤੋऽਗ੍ਨੇਰੀਸ਼ੀਤ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ । ਤਿਗ੍ਮਜਮ੍ਭਸ੍ਯ ਮੀਲ਼੍ਹੁषਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤਾਕਤ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਗਨਿ ਦੇ ਅਧੀਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਤੇਜ਼ ਜਬੜੇ ਵਾਲਾ ਤੇ ਦਾਨੀ ਹੈ।
ਤਮਰ੍ਵਨ੍ਤਂ ਨ ਸਾਨਸਿਮਰੁषਂ ਨ ਦਿਵਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਮ੍ । ਮਰ੍ਮृਜ੍ਯਨ੍ਤੇ ਦਿਵੇਦਿਵੇ
ਉਹ ਤੇਜ਼ ਦੌੜਣ ਵਾਲਾ, ਰੇਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਲਾਲ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸਤਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬੋਧਦ੍ਯਨ੍ਮਾ ਹਰਿਭ੍ਯਾਂ ਕੁਮਾਰਃ ਸਾਹਦੇਵ੍ਯਃ । ਅਚ੍ਛਾ ਨ ਹੂਤ ਉਦਰਮ੍
ਜਦੋਂ ਸਾਹਦੇਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜਾਗਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਹਵਨ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਉਤ ਤ੍ਯਾ ਯਜਤਾ ਹਰੀ ਕੁਮਾਰਾਤ੍ਸਾਹਦੇਵ੍ਯਾਤ੍ । ਪ੍ਰਯਤਾ ਸਦ੍ਯ ਆ ਦਦੇ
ਉਹ ਦੋ ਪੂਜਣਯੋਗ ਘੋੜੇ, ਸਾਹਦੇਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ, ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਤੁਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਤੁਰੰਤ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏष ਵਾਂ ਦੇਵਾਵਸ਼੍ਵਿਨਾ ਕੁਮਾਰਃ ਸਾਹਦੇਵ੍ਯਃ । ਦੀਰ੍ਘਾਯੁਰਸ੍ਤੁ ਸੋਮਕਃ
ਇਹ ਸਾਹਦੇਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ ਦਿਵਤਾ, ਸੋਮਕ ਹੈ; ਉਹ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।
ਤਂ ਯੁਵਂ ਦੇਵਾਵਸ਼੍ਵਿਨਾ ਕੁਮਾਰਂ ਸਾਹਦੇਵ੍ਯਮ੍ । ਦੀਰ੍ਘਾਯੁषਂ ਕृਣੋਤਨ
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ ਦਿਵਤਾ, ਸਾਹਦੇਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਬਣਾਓ।
ਆ ਸਤ੍ਯੋ ਯਾਤੁ ਮਘਵਾਁ ऋਜੀषੀ ਦ੍ਰਵਨ੍ਤ੍ਵਸ੍ਯ ਹਰਯ ਉਪ ਨਃ । ਤਸ੍ਮਾ ਇਦਨ੍ਧਃ ਸੁषੁਮਾ ਸੁਦਕ੍ਸ਼ਮਿਹਾਭਿਪਿਤ੍ਵਂ ਕਰਤੇ ਗृਣਾਨਃ
ਸੱਚਾ ਮਘਵਨ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਆਵੇ, ਉਸ ਦੇ ਘੋੜੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣ; ਉਸ ਲਈ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਕੌਸ਼ਲ ਨਾਲ ਇਹ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਜਦ ਅਸੀਂ ਤਾਰੀਫ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਅਵ ਸ੍ਯ ਸ਼ੂਰਾਧ੍ਵਨੋ ਨਾਨ੍ਤੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਨੋ ਅਦ੍ਯ ਸਵਨੇ ਮਨ੍ਦਧ੍ਯੈ । ਸ਼ਂਸਾਤ੍ਯੁਕ੍ਥਮੁਸ਼ਨੇਵ ਵੇਧਾਸ਼੍ਚਿਕਿਤੁषੇ ਅਸੁਰ੍ਯਾਯ ਮਨ੍ਮ
ਵੀਰ ਅੰਤ ਤੇ, ਅੱਜ, ਇਸ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਆਉਣ; ਗਿਆਨੀ, ਉਸ਼ਨਾ ਵਾਂਗ, ਭਗਤੀ ਲਈ, ਜਾਣੂ ਅਸੁਰਾ ਲਈ, ਸਤਕਵਿਤਾ ਗੀਤ ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ।
ਕਵਿਰ੍ਨ ਨਿਣ੍ਯਂ ਵਿਦਥਾਨਿ ਸਾਧਨ੍ਵृषਾ ਯਤ੍ਸੇਕਂ ਵਿਪਿਪਾਨੋ ਅਰ੍ਚਾਤ੍ । ਦਿਵ ਇਤ੍ਥਾ ਜੀਜਨਤ੍ਸਪ੍ਤ ਕਾਰੂਨਹ੍ਨਾ ਚਿਚ੍ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਵਯੁਨਾ ਗृਣਨ੍ਤਃ
ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਿਸ਼ੀ ਲੁਕਵੇਂ ਕੰਮ ਜਾਣਦਾ ਤੇ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਪਿਆਸਾ, ਉਹ ਸਤਕਵਿਤਾ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੇ ਸੱਤ ਗੀਤਕਾਰ ਬਣਾਏ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਵੀ, ਉਹ ਕੌਸ਼ਲ ਨਾਲ ਤਾਰੀਫ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਰ੍ਯਦ੍ਵੇਦਿ ਸੁਦृਸ਼ੀਕਮਰ੍ਕੈਰ੍ਮਹਿ ਜ੍ਯੋਤੀ ਰੁਰੁਚੁਰ੍ਯਦ੍ਧ ਵਸ੍ਤੋਃ । ਅਨ੍ਧਾ ਤਮਾਂਸਿ ਦੁਧਿਤਾ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ੇ ਨृਭ੍ਯਸ਼੍ਚਕਾਰ ਨृਤਮੋ ਅਭਿष੍ਟੌ
ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਸਾਫ ਦੇਖਿਆ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਯਤਨ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ।