ऋਤੇਨ ऋਤਂ ਨਿਯਤਮੀਲ਼ ਆ ਗੋਰਾਮਾ ਸਚਾ ਮਧੁਮਤ੍ਪਕ੍ਵਮਗ੍ਨੇ । ਕृष੍ਣਾ ਸਤੀ ਰੁਸ਼ਤਾ ਧਾਸਿਨੈषਾ ਜਾਮਰ੍ਯੇਣ ਪਯਸਾ ਪੀਪਾਯ
ਸੱਚ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੱਚੀ ਰੀਤ ਤੇਰੇ ਲਈ ਅਰਪਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਮਿੱਠੇ ਪੱਕੇ ਭੋਗ ਨਾਲ। ਕਾਲੀ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਚਮਕਦਾਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਲਿਆ ਹੈ, ਇਹ ਆਪਣੀ ਮਿੱਤਰ ਵੱਲੋਂ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ ਹੈ।
ऋਤੇਨ ਹਿ ष੍ਮਾ ਵृषਭਸ਼੍ਚਿਦਕ੍ਤਃ ਪੁਮਾਁ ਅਗ੍ਨਿਃ ਪਯਸਾ ਪृष੍ਠ੍ਯੇਨ । ਅਸ੍ਪਨ੍ਦਮਾਨੋ ਅਚਰਦ੍ਵਯੋਧਾ ਵृषਾ ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਦੁਦੁਹੇ ਪृਸ਼੍ਨਿਰੂਧਃ
ਸੱਚ ਦੇ ਨਾਲ, ਬਲਦ ਵੀ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਜੁਤਿਆ ਨਾ ਹੋਣ ਤੇ, ਪਿੱਠ ਤੋਂ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਪਾਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਡੋਲ ਰਹਿੰਦਾ, ਦੋ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦਾ, ਬਲਦ ਨੇ ਚਿੱਟੀ ਤੇ ਧੱਬੀ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾ ਦੁੱਧ ਕੱਢਿਆ।
ऋਤੇਨਾਦ੍ਰਿਂ ਵ੍ਯਸਨ੍ਭਿਦਨ੍ਤਃ ਸਮਙ੍ਗਿਰਸੋ ਨਵਨ੍ਤ ਗੋਭਿਃ । ਸ਼ੁਨਂ ਨਰਃ ਪਰਿ षਦਨ੍ਨੁषਾਸਮਾਵਿਃ ਸ੍ਵਰਭਵਜ੍ਜਾਤੇ ਅਗ੍ਨੌ
ਸੱਚ ਦੇ ਨਾਲ, ਅੰਗੀਰਸ ਨੇ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ, ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ਼ਾ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ; ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ, ਅਗਨਿ ਵਿੱਚ ਚਾਨਣ ਜਨਮਿਆ।
ऋਤੇਨ ਦੇਵੀਰਮृਤਾ ਅਮृਕ੍ਤਾ ਅਰ੍ਣੋਭਿਰਾਪੋ ਮਧੁਮਦ੍ਭਿਰਗ੍ਨੇ । ਵਾਜੀ ਨ ਸਰ੍ਗੇषੁ ਪ੍ਰਸ੍ਤੁਭਾਨਃ ਪ੍ਰ ਸਦਮਿਤ੍ਸ੍ਰਵਿਤਵੇ ਦਧਨ੍ਯੁਃ
ਸੱਚ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੇਵੀ, ਅਮਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀਆਂ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਲਹਿਰਾਂ ਅਤੇ ਮਿੱਠੇ ਸੁਆਦ ਨਾਲ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਪੈਰਾਂ 'ਚ, ਵਹਿਣ ਲਈ ਥਾਂ ਤੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰੱਖ ਲਿਆ।
ਮਾ ਕਸ੍ਯ ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਸਦਮਿਦ੍ਧੁਰੋ ਗਾ ਮਾ ਵੇਸ਼ਸ੍ਯ ਪ੍ਰਮਿਨਤੋ ਮਾਪੇਃ । ਮਾ ਭ੍ਰਾਤੁਰਗ੍ਨੇ ਅਨृਜੋਰृਣਂ ਵੇਰ੍ਮਾ ਸਖ੍ਯੁਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ਂ ਰਿਪੋਰ੍ਭੁਜੇਮ
ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਅਜਾਇਬੀ, ਘਰ ਦੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਜਾਂ ਪੜੋਸੀ ਦੀ ਦੌਲਤ ਨਾ ਚਾਹੀਏ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਅਸੀਂ ਭਰਾ ਦੀ ਝੂਠੀ ਕਰਜ਼ਦਾਰੀ, ਮਿੱਤਰ ਦੀ ਚਤੁਰਾਈ ਜਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾ ਲਵਾਂ।
ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਣੋ ਅਗ੍ਨੇ ਤਵ ਰਕ੍ਸ਼ਣੇਭੀ ਰਾਰਕ੍ਸ਼ਾਣਃ ਸੁਮਖ ਪ੍ਰੀਣਾਨਃ । ਪ੍ਰਤਿ ष੍ਫੁਰ ਵਿ ਰੁਜ ਵੀਡ੍ਵਂਹੋ ਜਹਿ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਮਹਿ ਚਿਦ੍ਵਾਵृਧਾਨਮ੍
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਆਪਣੀਆਂ ਰੱਖਿਆਵਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਖੁਸ਼ ਰਹਿ, ਚੰਗੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ। ਵਾਪਸ ਵੱਜ, ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਤੋੜ, ਦੈਤ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਵੱਡਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
ਏਭਿਰ੍ਭਵ ਸੁਮਨਾ ਅਗ੍ਨੇ ਅਰ੍ਕੈਰਿਮਾਨ੍ਸ੍ਪृਸ਼ ਮਨ੍ਮਭਿਃ ਸ਼ੂਰ ਵਾਜਾਨ੍ । ਉਤ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਯਙ੍ਗਿਰੋ ਜੁषਸ੍ਵ ਸਂ ਤੇ ਸ਼ਸ੍ਤਿਰ੍ਦੇਵਵਾਤਾ ਜਰੇਤ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਤਕਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਦਇਆਲੂ ਹੋ; ਮੇਰੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਭੇਟਾਂ ਛੂਹ, ਵਿਰੋਧੀ। ਅੰਗੀਰਸ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਵੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ; ਤੇਰੀ ਦੈਵੀ ਅਸੀਸ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਤਕ ਰਹੇ।
ਏਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਵਿਦੁषੇ ਤੁਭ੍ਯਂ ਵੇਧੋ ਨੀਥਾਨ੍ਯਗ੍ਨੇ ਨਿਣ੍ਯਾ ਵਚਾਂਸਿ । ਨਿਵਚਨਾ ਕਵਯੇ ਕਾਵ੍ਯਾਨ੍ਯਸ਼ਂਸਿषਂ ਮਤਿਭਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰ ਉਕ੍ਥੈਃ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਰਾਹ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਦੱਸੇ ਹਨ, ਲੁਕਵੇਂ ਬੋਲ। ਕਵੀ ਦੀ ਕਵਿਤਾ, ਉਚਾਰਣ, ਮੈਂ ਸੋਚਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਕृਣੁष੍ਵ ਪਾਜਃ ਪ੍ਰਸਿਤਿਂ ਨ ਪृਥ੍ਵੀਂ ਯਾਹਿ ਰਾਜੇਵਾਮਵਾਁ ਇਭੇਨ । ਤृष੍ਵੀਮਨੁ ਪ੍ਰਸਿਤਿਂ ਦ੍ਰੂਣਾਨੋऽਸ੍ਤਾਸਿ ਵਿਧ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਸਸ੍ਤਪਿष੍ਠੈਃ
ਪਥ ਬਣਾਓ, ਵਿਅਪਕ ਧਰਤੀ ਵਾਂਗ, ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ ਹਾਥੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧੋ। ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਾਹ 'ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹੋਏ, ਖੜੇ ਰਹੋ, ਤੇ ਜਲਦੇ ਹੋਏ ਅੱਗ ਨਾਲ ਰੱਖਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਵੱਜੋ।
ਤਵ ਭ੍ਰਮਾਸ ਆਸ਼ੁਯਾ ਪਤਨ੍ਤ੍ਯਨੁ ਸ੍ਪृਸ਼ ਧृषਤਾ ਸ਼ੋਸ਼ੁਚਾਨਃ । ਤਪੂਂष੍ਯਗ੍ਨੇ ਜੁਹ੍ਵਾ ਪਤਂਗਾਨਸਂਦਿਤੋ ਵਿ ਸृਜ ਵਿष੍ਵਗੁਲ੍ਕਾਃ
ਤੇਰੇ ਚਿੰਗਾਰੀਆਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਡਦੀਆਂ ਹਨ, ਹਰ ਥਾਂ ਛੂਹਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇਜ਼ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਆਪਣੀ ਤਾਪ ਨਾਲ ਕੀੜਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜ, ਚਿੰਗਾਰੀਆਂ ਹਰ ਥਾਂ ਭੇਜ।
ਪ੍ਰਤਿ ਸ੍ਪਸ਼ੋ ਵਿ ਸृਜ ਤੂਰ੍ਣਿਤਮੋ ਭਵਾ ਪਾਯੁਰ੍ਵਿਸ਼ੋ ਅਸ੍ਯਾ ਅਦਬ੍ਧਃ । ਯੋ ਨੋ ਦੂਰੇ ਅਘਸ਼ਂਸੋ ਯੋ ਅਨ੍ਤ੍ਯਗ੍ਨੇ ਮਾਕਿष੍ਟੇ ਵ੍ਯਥਿਰਾ ਦਧਰ੍षੀਤ੍
ਆਪਣੇ ਜਾਸੂਸ ਭੇਜ, ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਹੋ, ਇਸ ਜਨਤਾ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਹਰਾ ਨਾ ਸਕੇ। ਜੋ ਸਾਡੀ ਬੁਰਾਈ ਦੂਰ ਜਾਂ ਨੇੜੇ ਤੋਂ ਕਰੇ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕੇ।
ਉਦਗ੍ਨੇ ਤਿष੍ਠ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾ ਤਨੁष੍ਵ ਨ੍ਯਮਿਤ੍ਰਾਁ ਓषਤਾਤ੍ਤਿਗ੍ਮਹੇਤੇ । ਯੋ ਨੋ ਅਰਾਤਿਂ ਸਮਿਧਾਨ ਚਕ੍ਰੇ ਨੀਚਾ ਤਂ ਧਕ੍ਸ਼੍ਯਤਸਂ ਨ ਸ਼ੁष੍ਕਮ੍
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਉੱਠੋ, ਖੜੇ ਹੋਵੋ, ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਫੈਲਾਓ; ਤੇਰੀ ਤੀਖਣਤਾ ਤੋਂ ਵੈਰੀ ਭੱਜ ਜਾਣ। ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਵੈਰ ਬਣਾਇਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੁੱਕੀ ਲੱਕੜ ਵਾਂਗ ਸਾੜ ਦਿਓ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵੋ ਭਵ ਪ੍ਰਤਿ ਵਿਧ੍ਯਾਧ੍ਯਸ੍ਮਦਾਵਿष੍ਕृਣੁष੍ਵ ਦੈਵ੍ਯਾਨ੍ਯਗ੍ਨੇ । ਅਵ ਸ੍ਥਿਰਾ ਤਨੁਹਿ ਯਾਤੁਜੂਨਾਂ ਜਾਮਿਮਜਾਮਿਂ ਪ੍ਰ ਮृਣੀਹਿ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍
ਸਿੱਧਾ ਹੋਵੋ, ਸਾਡੇ ਵਾਸਤੇ ਵਾਪਸ ਵੱਜੋ, ਦੈਵੀ ਤਾਕਤਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੋ, ਹੇ ਅਗਨਿ। ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਘਟਾਓ, ਆਪਣੇ ਤੇ ਪਰਾਏ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੋ।
ਸ ਤੇ ਜਾਨਾਤਿ ਸੁਮਤਿਂ ਯਵਿष੍ਠ ਯ ਈਵਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਗਾਤੁਮੈਰਤ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਨ੍ਯਸ੍ਮੈ ਸੁਦਿਨਾਨਿ ਰਾਯੋ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਾਨ੍ਯਰ੍ਯੋ ਵਿ ਦੁਰੋ ਅਭਿ ਦ੍ਯੌਤ੍
ਉਹ ਤੇਰੀ ਦਇਆ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਨੌਜਵਾਨ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਲੱਭਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਆਇਆ। ਉਸ ਲਈ ਸਾਰੇ ਚਮਕਦੇ ਦਿਨ ਤੇ ਦੌਲਤਾਂ ਉਜਾਗਰ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਭਲੇ ਲੋਕ ਦੂਰ ਦੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਚਾਨਣ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸੇਦਗ੍ਨੇ ਅਸ੍ਤੁ ਸੁਭਗਃ ਸੁਦਾਨੁਰ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਾ ਨਿਤ੍ਯੇਨ ਹਵਿषਾ ਯ ਉਕ੍ਥੈਃ । ਪਿਪ੍ਰੀषਤਿ ਸ੍ਵ ਆਯੁषਿ ਦੁਰੋਣੇ ਵਿਸ਼੍ਵੇਦਸ੍ਮੈ ਸੁਦਿਨਾ ਸਾਸਦਿष੍ਟਿਃ
ਉਹ ਸੁਭਾਗਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਦਾਨੀ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭੇਟਾਂ ਤੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਰਾਜੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਤੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਰਹੇ; ਉਸ ਲਈ ਸਾਰੇ ਚਮਕਦੇ ਦਿਨ ਤੇ ਅਸੀਸ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ।
ਅਰ੍ਚਾਮਿ ਤੇ ਸੁਮਤਿਂ ਘੋष੍ਯਰ੍ਵਾਕ੍ਸਂ ਤੇ ਵਾਵਾਤਾ ਜਰਤਾਮਿਯਂ ਗੀਃ । ਸ੍ਵਸ਼੍ਵਾਸ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁਰਥਾ ਮਰ੍ਜਯੇਮਾਸ੍ਮੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਿ ਧਾਰਯੇਰਨੁ ਦ੍ਯੂਨ੍
ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਦਇਆ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਸਲਾਹਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਗੀਤ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਤਕ ਰਹੇ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗੇ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਵਧੀਆ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰ ਕਰੀਏ; ਅਸੀਂ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਦਿਨ-ਦਿਨ ਥਾਂ ਤੇ ਰੱਖੀਏ।
ਇਹ ਤ੍ਵਾ ਭੂਰ੍ਯਾ ਚਰੇਦੁਪ ਤ੍ਮਨ੍ਦੋषਾਵਸ੍ਤਰ੍ਦੀਦਿਵਾਂਸਮਨੁ ਦ੍ਯੂਨ੍ । ਕ੍ਰੀਲ਼ਨ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁਮਨਸਃ ਸਪੇਮਾਭਿ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਾ ਤਸ੍ਥਿਵਾਂਸੋ ਜਨਾਨਾਮ੍
ਇੱਥੇ, ਤੂੰ ਵੱਧ ਰਹੇ, ਨੇੜੇ ਆ, ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਸ਼ਾਮ, ਹਰ ਦਿਨ ਚਮਕਦਾ ਰਹੇ। ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਸੇਵਾ ਕਰੀਏ; ਤੇਰੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਰਹੀਏ।
ਯਸ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਸ਼੍ਵਃ ਸੁਹਿਰਣ੍ਯੋ ਅਗ੍ਨ ਉਪਯਾਤਿ ਵਸੁਮਤਾ ਰਥੇਨ । ਤਸ੍ਯ ਤ੍ਰਾਤਾ ਭਵਸਿ ਤਸ੍ਯ ਸਖਾ ਯਸ੍ਤ ਆਤਿਥ੍ਯਮਾਨੁषਗ੍ਜੁਜੋषਤ੍
ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗੇ ਘੋੜਿਆਂ, ਵਧੀਆ ਸੋਨੇ ਤੇ ਦੌਲਤ ਭਰੇ ਰਥ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਆਉਂਦਾ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਉਸ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾਨੀ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮਹੋ ਰੁਜਾਮਿ ਬਨ੍ਧੁਤਾ ਵਚੋਭਿਸ੍ਤਨ੍ਮਾ ਪਿਤੁਰ੍ਗੋਤਮਾਦਨ੍ਵਿਯਾਯ । ਤ੍ਵਂ ਨੋ ਅਸ੍ਯ ਵਚਸਸ਼੍ਚਿਕਿਦ੍ਧਿ ਹੋਤਰ੍ਯਵਿष੍ਠ ਸੁਕ੍ਰਤੋ ਦਮੂਨਾਃ
ਮੈਂ ਵੱਡੇਪਣ ਦੀਆਂ ਗਠਾਂ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹਾਂ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਗੋਤਮ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਪਿਛਲੇ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਚਲਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ, ਹੇ ਹੋਤਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਨੌਜਵਾਨ, ਚੰਗਾ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਾਡੀ ਇਹ ਗੱਲ ਦੀ ਅਸਲ ਮਤਲਬ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ।
ਅਸ੍ਵਪ੍ਨਜਸ੍ਤਰਣਯਃ ਸੁਸ਼ੇਵਾ ਅਤਨ੍ਦ੍ਰਾਸੋऽਵृਕਾ ਅਸ਼੍ਰਮਿष੍ਠਾਃ । ਤੇ ਪਾਯਵਃ ਸਧ੍ਰ੍ਯਞ੍ਚੋ ਨਿषਦ੍ਯਾਗ੍ਨੇ ਤਵ ਨਃ ਪਾਨ੍ਤ੍ਵਮੂਰ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਾਗਦੇ, ਤੇਜ਼, ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਵਾਲੇ, ਨਾ ਥੱਕਣ ਵਾਲੇ, ਨਿਰਮਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਿਹਨਤੀ—ਇਹ ਰੱਖਵੇ, ਇਕੱਠੇ ਬੈਠੇ, ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾ ਕੇ ਰੱਖਣ।
ਯੇ ਪਾਯਵੋ ਮਾਮਤੇਯਂ ਤੇ ਅਗ੍ਨੇ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੋ ਅਨ੍ਧਂ ਦੁਰਿਤਾਦਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ । ਰਰਕ੍ਸ਼ ਤਾਨ੍ਸੁਕृਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਵੇਦਾ ਦਿਪ੍ਸਨ੍ਤ ਇਦ੍ਰਿਪਵੋ ਨਾਹ ਦੇਭੁਃ
ਜੋ ਰੱਖਵੇ ਆਪਣੇ ਲਾਭ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਹੇ ਅੱਗ, ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾਏ; ਤੂੰ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ, ਤੇ ਵੈਰੀ, ਲਾਲਚੀ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਹਾਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋਏ।
ਤ੍ਵਯਾ ਵਯਂ ਸਧਨ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵੋਤਾਸ੍ਤਵ ਪ੍ਰਣੀਤ੍ਯਸ਼੍ਯਾਮ ਵਾਜਾਨ੍ । ਉਭਾ ਸ਼ਂਸਾ ਸੂਦਯ ਸਤ੍ਯਤਾਤੇऽਨੁष੍ਠੁਯਾ ਕृਣੁਹ੍ਯਹ੍ਰਯਾਣ
ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਸਾਥੀ ਬਣ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰੱਖਵਾਲੀ ਲੈ ਕੇ, ਤੇਰੀ ਰਹਿਨੁਮਾਈ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਦੌਲਤ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ। ਦੋਵੇਂ ਸ਼ਾਪ, ਸੱਚੇ ਤੇ ਝੂਠੇ, ਦੂਰ ਕਰ; ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰ।
ਅਯਾ ਤੇ ਅਗ੍ਨੇ ਸਮਿਧਾ ਵਿਧੇਮ ਪ੍ਰਤਿ ਸ੍ਤੋਮਂ ਸ਼ਸ੍ਯਮਾਨਂ ਗृਭਾਯ । ਦਹਾਸ਼ਸੋ ਰਕ੍ਸ਼ਸਃ ਪਾਹ੍ਯਸ੍ਮਾਨ੍ਦ੍ਰੁਹੋ ਨਿਦੋ ਮਿਤ੍ਰਮਹੋ ਅਵਦ੍ਯਾਤ੍
ਇਸ ਲੱਕੜ ਨਾਲ, ਹੇ ਅੱਗ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਸਲਾਹੀ ਹੋਈ ਭਜਨ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਜਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇ, ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ, ਧੋਖੇਬਾਜ਼ਾਂ ਤੋਂ, ਬੁਰੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਬਚਾ, ਹੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦਾ ਮਿੱਤਰ।
ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਾਯ ਮੀਲ਼੍ਹੁषੇ ਸਜੋषਾਃ ਕਥਾ ਦਾਸ਼ੇਮਾਗ੍ਨਯੇ ਬृਹਦ੍ਭਾਃ । ਅਨੂਨੇਨ ਬृਹਤਾ ਵਕ੍ਸ਼ਥੇਨੋਪ ਸ੍ਤਭਾਯਦੁਪਮਿਨ੍ਨ ਰੋਧਃ
ਇਕਜੁਟ ਭਾਵ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਵੱਡੀ ਸਲਾਹ ਨਾਲ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਦਾਨੀ ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ। ਘੱਟ ਨਾ ਹੋਈ ਵੱਡੀ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦੇਈਏ, ਜੋ ਦੋਵੇਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਾ ਨਿਨ੍ਦਤ ਯ ਇਮਾਂ ਮਹ੍ਯਂ ਰਾਤਿਂ ਦੇਵੋ ਦਦੌ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਯ ਸ੍ਵਧਾਵਾਨ੍ । ਪਾਕਾਯ ਗृਤ੍ਸੋ ਅਮृਤੋ ਵਿਚੇਤਾ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰੋ ਨृਤਮੋ ਯਹ੍ਵੋ ਅਗ੍ਨਿਃ
ਉਹ ਭੇਟ, ਜੋ ਦੇਵਤਾ, ਆਪਣੀ ਕਦਰ ਨਾਲ, ਮੈਨੂੰ, ਮਰਦੇ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਿੰਦ ਨਾ ਕਰੋ। ਪਕਾਉਣ ਲਈ, ਗ੍ਰਿਤਸੁ, ਅਮਰ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਤਾਕਤਵਰ ਅੱਗ।
ਸਾਮ ਦ੍ਵਿਬਰ੍ਹਾ ਮਹਿ ਤਿਗ੍ਮਭृष੍ਟਿਃ ਸਹਸ੍ਰਰੇਤਾ ਵृषਭਸ੍ਤੁਵਿष੍ਮਾਨ੍ । ਪਦਂ ਨ ਗੋਰਪਗੂਲ਼੍ਹਂ ਵਿਵਿਦ੍ਵਾਨਗ੍ਨਿਰ੍ਮਹ੍ਯਂ ਪ੍ਰੇਦੁ ਵੋਚਨ੍ਮਨੀषਾਮ੍
ਉਹ, ਦੋਹਰੀ ਉਚਾਈ ਵਾਲਾ, ਵੱਡਾ, ਤੇਜ਼ ਲਪਟਾਂ ਵਾਲਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲਾ ਬਲਦ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ—ਅੱਗ, ਗਾਂ ਦੀ ਲੁਕਾਈ ਹੋਈ ਰਾਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਵਿਚਾਰ ਦੱਸਿਆ।
ਪ੍ਰ ਤਾਁ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਬਭਸਤ੍ਤਿਗ੍ਮਜਮ੍ਭਸ੍ਤਪਿष੍ਠੇਨ ਸ਼ੋਚਿषਾ ਯਃ ਸੁਰਾਧਾਃ । ਪ੍ਰ ਯੇ ਮਿਨਨ੍ਤਿ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਧਾਮ ਪ੍ਰਿਯਾ ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚੇਤਤੋ ਧ੍ਰੁਵਾਣਿ
ਅੱਗ ਤੇਜ਼ ਜਬੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਜਲਦੀ ਲਪਟ ਨਾਲ, ਜੋ ਦਾਨੀ ਹੈ, ਚਮਕਿਆ। ਜੋ ਵਰੁਣ ਦੇ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਮਿਤਰ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਢਿੱਲ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰਮ ਨੂੰ, ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਭ੍ਰਾਤਰੋ ਨ ਯੋषਣੋ ਵ੍ਯਨ੍ਤਃ ਪਤਿਰਿਪੋ ਨ ਜਨਯੋ ਦੁਰੇਵਾਃ । ਪਾਪਾਸਃ ਸਨ੍ਤੋ ਅਨृਤਾ ਅਸਤ੍ਯਾ ਇਦਂ ਪਦਮਜਨਤਾ ਗਭੀਰਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਭਰਾ-ਵਿਨਾ ਔਰਤਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਜਿਵੇਂ ਵੈਰੀ ਪਤਨੀਆਂ, ਮਾਵਾਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਰੁੱਸੀਆਂ, ਮੰਦੇ, ਝੂਠੇ, ਅਸਲ ਤੋਂ ਹਟੇ—ਇਹ ਲੋਕ ਇਹ ਡੂੰਘਾ ਰਾਹ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਇਦਂ ਮੇ ਅਗ੍ਨੇ ਕਿਯਤੇ ਪਾਵਕਾਮਿਨਤੇ ਗੁਰੁਂ ਭਾਰਂ ਨ ਮਨ੍ਮ । ਬृਹਦ੍ਦਧਾਥ ਧृषਤਾ ਗਭੀਰਂ ਯਹ੍ਵਂ ਪृष੍ਠਂ ਪ੍ਰਯਸਾ ਸਪ੍ਤਧਾਤੁ
ਇਹ, ਹੇ ਅੱਗ, ਮੇਰੀ ਛੋਟੀ, ਚਮਕਦੀ ਭਜਨ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੈ—ਇਹ ਵੱਡਾ ਭਾਰ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਵੱਡੇ ਭਾਰ ਵਾਂਗ। ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਸੱਤ-ਭਾਗੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵੱਡਾ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਡੂੰਘਾ, ਵੱਡਾ ਪਿੱਠ ਥਾਂ ਕੀਤਾ।
ਤਮਿਨ੍ਨ੍ਵੇਵ ਸਮਨਾ ਸਮਾਨਮਭਿ ਕ੍ਰਤ੍ਵਾ ਪੁਨਤੀ ਧੀਤਿਰਸ਼੍ਯਾਃ । ਸਸਸ੍ਯ ਚਰ੍ਮਨ੍ਨਧਿ ਚਾਰੁ ਪृਸ਼੍ਨੇਰਗ੍ਰੇ ਰੁਪ ਆਰੁਪਿਤਂ ਜਬਾਰੁ
ਇਸ ਉੱਤੇ, ਇੱਕੋ ਸੋਚ, ਇੱਕੋ ਇਰਾਦਾ, ਭਜਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ। ਚਿੱਟੇ ਵਾਲੀ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਖਾਲ ਉੱਤੇ, ਅੱਗੇ, ਰੂਪ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ, ਚਮਕਦਾ, ਜਿਹੜਾ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਣਾ ਹੈ।