ऋਗ੍ਵੇਦਃ

ਉਪ ਨਃ ਸਵਨਾ ਗਹਿ ਸੋਮਸ੍ਯ ਸੋਮਪਾਃ ਪਿਬ । ਗੋਦਾ ਇਦ੍ਰੇਵਤੋ ਮਦਃ

ਸਾਡੇ ਸੋਮ-ਨਿਚੋੜਣ ਤੇ ਆ, ਸੋਮ ਪੀ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ; ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਆਨੰਦ ਤੇਰਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ।

ਅਥਾ ਤੇ ਅਨ੍ਤਮਾਨਾਂ ਵਿਦ੍ਯਾਮ ਸੁਮਤੀਨਾਮ੍ । ਮਾ ਨੋ ਅਤਿ ਖ੍ਯ ਆ ਗਹਿ

ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਦੀ ਹੱਦ ਜਾਣ ਸਕੀਏ; ਸਾਨੂੰ ਪਾਰ ਨਾ ਕਰ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ।

ਪਰੇਹਿ ਵਿਗ੍ਰਮਸ੍ਤृਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਪृਚ੍ਛਾ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਮ੍ । ਯਸ੍ਤੇ ਸਖਿਭ੍ਯ ਆ ਵਰਮ੍

ਖਿੱਚੇ ਹੋਏ ਮੁਕਾਬਲੇ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪੁੱਛ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾਤ ਮੰਗ।

ਉਤ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤੁ ਨੋ ਨਿਦੋ ਨਿਰਨ੍ਯਤਸ਼੍ਚਿਦਾਰਤ । ਦਧਾਨਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਇਦ੍ਦੁਵਃ

ਸਾਡੇ ਵਿਰੋਧੀ ਸਾਡੇ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਨ, ਉਹ ਹੋਰ ਥਾਂ ਚਲੇ ਜਾਣ; ਇੰਦਰ, ਆਪਣੀ ਮਿਹਰ ਸਾਨੂੰ ਦੇ।

ਉਤ ਨਃ ਸੁਭਗਾਁ ਅਰਿਰ੍ਵੋਚੇਯੁਰ੍ਦਸ੍ਮ ਕृष੍ਟਯਃ । ਸ੍ਯਾਮੇਦਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਰ੍ਮਣਿ

ਸਭ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਚੰਗਾ ਬੋਲਣ, ਹੇ ਅਦਭੁਤ ਲੋਕੋ, ਸਾਡੇ ਬਾਰੇ ਚੰਗਾ ਕਹਿਣ; ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਰਹੀਏ।

ਏਮਾਸ਼ੁਮਾਸ਼ਵੇ ਭਰ ਯਜ੍ਞਸ਼੍ਰਿਯਂ ਨृਮਾਦਨਮ੍ । ਪਤਯਨ੍ਮਨ੍ਦਯਤ੍ਸਖਮ੍

ਤੇਜ਼ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਾਲੇ ਲਈ ਯਜਨ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਇੱਥੇ ਲਿਆਓ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਤਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਥੀ ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।

ਅਸ੍ਯ ਪੀਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ ਘਨੋ ਵृਤ੍ਰਾਣਾਮਭਵਃ । ਪ੍ਰਾਵੋ ਵਾਜੇषੁ ਵਾਜਿਨਮ੍

ਇਹ ਪੀ ਕੇ, ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣਿਆ; ਤੂੰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤਵਾਨ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲਿਆ।

ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਵਾਜੇषੁ ਵਾਜਿਨਂ ਵਾਜਯਾਮਃ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ । ਧਨਾਨਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸਾਤਯੇ

ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੇ ਚੈਂਪੀਅਨ ਵਜੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਧਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ, ਹੇ ਇੰਦਰ।

ਯੋ ਰਾਯੋऽਵਨਿਰ੍ਮਹਾਨ੍ਸੁਪਾਰਃ ਸੁਨ੍ਵਤਃ ਸਖਾ । ਤਸ੍ਮਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਗਾਯਤ

ਜੋ ਧਨ ਦਾ ਵੱਡਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਦਾ ਚੰਗਾ ਦੋਸਤ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਗਾਓ।

ਆ ਤ੍ਵੇਤਾ ਨਿ षੀਦਤੇਨ੍ਦ੍ਰਮਭਿ ਪ੍ਰ ਗਾਯਤ । ਸਖਾਯ ਸ੍ਤੋਮਵਾਹਸਃ

ਆਓ, ਇੱਥੇ ਬੈਠੋ ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਗਾਓ; ਦੋਸਤੋ, ਆਪਣੀ ਸਤਕਾਰੀ ਪੇਸ਼ ਕਰੋ।

ਪੁਰੂਤਮਂ ਪੁਰੂਣਾਮੀਸ਼ਾਨਂ ਵਾਰ੍ਯਾਣਾਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸੋਮੇ ਸਚਾ ਸੁਤੇ

ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾਤਾ, ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਇੰਦਰ, ਆਓ ਅਸੀਂ ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਤੇ ਜੁੜੀਏ।

ਸ ਘਾ ਨੋ ਯੋਗ ਆ ਭੁਵਤ੍ਸ ਰਾਯੇ ਸ ਪੁਰਂਧ੍ਯਾਮ੍ । ਗਮਦ੍ਵਾਜੇਭਿਰਾ ਸ ਨਃ

ਉਹ ਸਾਡਾ ਸਹਾਇਕ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਧਨ ਤੇ ਵਾਧੂ ਲਈ; ਉਹ ਇਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ, ਸਾਡੇ ਨੇੜੇ ਆਵੇ।

ਯਸ੍ਯ ਸਂਸ੍ਥੇ ਨ ਵृਣ੍ਵਤੇ ਹਰੀ ਸਮਤ੍ਸੁ ਸ਼ਤ੍ਰਵਃ । ਤਸ੍ਮਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਗਾਯਤ

ਜਿਸ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀ ਉਸ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਹਮਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ; ਉਸ ਲਈ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਗਾਓ।

ਸੁਤਪਾਵ੍ਨੇ ਸੁਤਾ ਇਮੇ ਸ਼ੁਚਯੋ ਯਨ੍ਤਿ ਵੀਤਯੇ । ਸੋਮਾਸੋ ਦਧ੍ਯਾਸ਼ਿਰਃ

ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪੀੜੇ ਹੋਏ ਭੋਗ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਜ਼ਗੀ ਲਈ; ਸੋਮਾ ਰਸ, ਦੁੱਧ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹੋਏ।

ਤ੍ਵਂ ਸੁਤਸ੍ਯ ਪੀਤਯੇ ਸਦ੍ਯੋ ਵृਦ੍ਧੋ ਅਜਾਯਥਾਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਜ੍ਯੈष੍ਠ੍ਯਾਯ ਸੁਕ੍ਰਤੋ

ਤੂੰ ਪੀੜੇ ਹੋਏ ਰਸ ਪੀਣ ਲਈ ਤੁਰੰਤ ਤਾਕਤਵਾਨ ਜਨਮਿਆ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਵਧੀਆ ਸਮਝ ਵਾਲੇ, ਵਧੇਰੇ ਹੋਣ ਲਈ।

ਆ ਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ਨ੍ਤ੍ਵਾਸ਼ਵਃ ਸੋਮਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਗਿਰ੍ਵਣਃ । ਸ਼ਂ ਤੇ ਸਨ੍ਤੁ ਪ੍ਰਚੇਤਸੇ

ਤੇਜ਼ ਰਸ, ਸੋਮਾ, ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਤਕਾਰੀ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ; ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ, ਹੇ ਸਮਝਦਾਰ।

ਤ੍ਵਾਂ ਸ੍ਤੋਮਾ ਅਵੀਵृਧਨ੍ਤ੍ਵਾਮੁਕ੍ਥਾ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ । ਤ੍ਵਾਂ ਵਰ੍ਧਨ੍ਤੁ ਨੋ ਗਿਰਃ

ਸਾਡੀ ਸਤਕਾਰੀ ਤੈਨੂੰ ਵਧਾਏ, ਸਾਡੇ ਭਜਨ ਤੈਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਣ, ਹੇ ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੇ; ਸਾਡੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਤੈਨੂੰ ਵਧਾਏ।

ਅਕ੍ਸ਼ਿਤੋਤਿਃ ਸਨੇਦਿਮਂ ਵਾਜਮਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸਹਸ੍ਰਿਣਮ੍ । ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਪੌਂਸ੍ਯਾ

ਇੰਦਰ, ਵੱਡਾ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਅਖੁੱਟ ਇਨਾਮ ਦੇਵੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਮਰਦਾਂ ਦੇ ਗੁਣ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।

ਮਾ ਨੋ ਮਰ੍ਤਾ ਅਭਿ ਦ੍ਰੁਹਨ੍ਤਨੂਨਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਗਿਰ੍ਵਣਃ । ਈਸ਼ਾਨੋ ਯਵਯਾ ਵਧਮ੍

ਕੋਈ ਮਰਦ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਤਕਾਰੀ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ; ਮਾਲਕ ਵਜੋਂ, ਤੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਦਾ ਖਤਰਾ ਦੂਰ ਕਰ।

ਯੁਞ੍ਜਨ੍ਤਿ ਬ੍ਰਧ੍ਨਮਰੁषਂ ਚਰਨ੍ਤਂ ਪਰਿ ਤਸ੍ਥੁषਃ । ਰੋਚਨ੍ਤੇ ਰੋਚਨਾ ਦਿਵਿ

ਉਹ ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਲਾਲ ਘੋੜੇ ਜੋ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੜੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਜੋੜਦੇ ਹਨ; ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚਾਨਣ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।

ਯੁਞ੍ਜਨ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਕਾਮ੍ਯਾ ਹਰੀ ਵਿਪਕ੍ਸ਼ਸਾ ਰਥੇ । ਸ਼ੋਣਾ ਧृष੍ਣੂ ਨृਵਾਹਸਾ

ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਦੋ ਲਾਲ ਘੋੜੇ, ਪੰਖਾਂ ਵਾਲੀ ਰਥ ਤੇ ਜੋੜਦੇ ਹਨ; ਲਾਲ, ਬਹਾਦਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਲਿਆਉਂਦੇ।

ਕੇਤੁਂ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਨਕੇਤਵੇ ਪੇਸ਼ੋ ਮਰ੍ਯਾ ਅਪੇਸ਼ਸੇ । ਸਮੁषਦ੍ਭਿਰਜਾਯਥਾਃ

ਬਿਨਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬਣਾਉਂਦੇ, ਬਿਨਾ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਲਈ ਰੂਪ ਬਣਾਉਂਦੇ; ਤੂੰ ਚਮਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਜਨਮਿਆ।

ਆਦਹ ਸ੍ਵਧਾਮਨੁ ਪੁਨਰ੍ਗਰ੍ਭਤ੍ਵਮੇਰਿਰੇ । ਦਧਾਨਾ ਨਾਮ ਯਜ੍ਞਿਯਮ੍

ਫਿਰ, ਆਪਣੀ ਸੁਭਾਵ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਯਜਨ ਯੋਗ ਨਾਮ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ।

ਵੀਲ਼ੁ ਚਿਦਾਰੁਜਤ੍ਨੁਭਿਰ੍ਗੁਹਾ ਚਿਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਵਹ੍ਨਿਭਿਃ । ਅਵਿਨ੍ਦ ਉਸ੍ਰਿਯਾ ਅਨੁ

ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਅੱਗਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਵੀ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਲੁਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਗਾਂ ਲੱਭ ਲਈਆਂ।

ਦੇਵਯਨ੍ਤੋ ਯਥਾ ਮਤਿਮਚ੍ਛਾ ਵਿਦਦ੍ਵਸੁਂ ਗਿਰਃ । ਮਹਾਮਨੂषਤ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍

ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਭਜਨ ਨਾਲ ਧਨ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਪਾਵਾਂ।

ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਸਂ ਹਿ ਦृਕ੍ਸ਼ਸੇ ਸਂਜਗ੍ਮਾਨੋ ਅਬਿਭ੍ਯੁषਾ । ਮਨ੍ਦੂ ਸਮਾਨਵਰ੍ਚਸਾ

ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਇਕਠੇ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹੋ, ਦੋਵੇਂ ਦੀ ਚਮਕ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਹੈ।

ਅਨਵਦ੍ਯੈਰਭਿਦ੍ਯੁਭਿਰ੍ਮਖਃ ਸਹਸ੍ਵਦਰ੍ਚਤਿ । ਗਣੈਰਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਕਾਮ੍ਯੈਃ

ਤਾਕਤਵਾਨ ਯਜਨਾ ਨਿਰੋਲ ਸਤਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਗਰੁੱਪਾਂ ਨਾਲ।

ਅਤਃ ਪਰਿਜ੍ਮਨ੍ਨਾ ਗਹਿ ਦਿਵੋ ਵਾ ਰੋਚਨਾਦਧਿ । ਸਮਸ੍ਮਿਨ੍ਨृਞ੍ਜਤੇ ਗਿਰਃ

ਇਥੋਂ, ਹੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਜਾਂ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਚਮਕਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ; ਇਥੇ ਹੀ ਭਜਨ ਆ ਕੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।

ਇਤੋ ਵਾ ਸਾਤਿਮੀਮਹੇ ਦਿਵੋ ਵਾ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਦਧਿ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਮਹੋ ਵਾ ਰਜਸਃ

ਇਥੋਂ ਜਾਂ ਅਸੀਂ ਰਾਹ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ, ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਉਪਰ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ; ਅਸੀਂ ਵੱਡੀ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਵਿੱਚੋਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ।