ਪਦੇ ਇਵ ਨਿਹਿਤੇ ਦਸ੍ਮੇ ਅਨ੍ਤਸ੍ਤਯੋਰਨ੍ਯਦ੍ਗੁਹ੍ਯਮਾਵਿਰਨ੍ਯਤ੍ । ਸਧ੍ਰੀਚੀਨਾ ਪਥ੍ਯਾ ਸਾ ਵਿषੂਚੀ ਮਹਦ੍ਦੇਵਾਨਾਮਸੁਰਤ੍ਵਮੇਕਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਪੈਰ ਅੰਦਰ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਅਜਬ, ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਇੱਕ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਇੱਕ ਪ੍ਰਗਟ ਹੈ। ਰਸਤਾ ਸਿੱਧਾ ਹੈ, ਪਰ ਇੱਕ ਭਟਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ, ਇਕ ਰਾਜਵਾਈ।
ਆ ਧੇਨਵੋ ਧੁਨਯਨ੍ਤਾਮਸ਼ਿਸ਼੍ਵੀਃ ਸਬਰ੍ਦੁਘਾਃ ਸ਼ਸ਼ਯਾ ਅਪ੍ਰਦੁਗ੍ਧਾਃ । ਨਵ੍ਯਾਨਵ੍ਯਾ ਯੁਵਤਯੋ ਭਵਨ੍ਤੀਰ੍ਮਹਦ੍ਦੇਵਾਨਾਮਸੁਰਤ੍ਵਮੇਕਮ੍
ਗਾਂ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੂਧ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਸਾਨੂੰ ਦੂਧ ਪਿਲਾਉਣ, ਭਰਪੂਰ, ਥੱਕਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਹੀਂ, ਕਦੇ ਘਟਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਹੀਂ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵੀਆਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ, ਇਕ ਰਾਜਵਾਈ।
ਯਦਨ੍ਯਾਸੁ ਵृषਭੋ ਰੋਰਵੀਤਿ ਸੋ ਅਨ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਯੂਥੇ ਨਿ ਦਧਾਤਿ ਰੇਤਃ । ਸ ਹਿ ਕ੍ਸ਼ਪਾਵਾਨ੍ਸ ਭਗਃ ਸ ਰਾਜਾ ਮਹਦ੍ਦੇਵਾਨਾਮਸੁਰਤ੍ਵਮੇਕਮ੍
ਜਦ ਵੱਛਾ ਹੋਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਬੀਜ ਦੂਜੇ ਝੁੰਡ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਰਾਤਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਹ ਭਾਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਹੈ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ, ਇਕ ਰਾਜਵਾਈ।
ਵੀਰਸ੍ਯ ਨੁ ਸ੍ਵਸ਼੍ਵ੍ਯਂ ਜਨਾਸਃ ਪ੍ਰ ਨੁ ਵੋਚਾਮ ਵਿਦੁਰਸ੍ਯ ਦੇਵਾਃ । षੋਲ਼੍ਹਾ ਯੁਕ੍ਤਾਃ ਪਞ੍ਚਪਞ੍ਚਾ ਵਹਨ੍ਤਿ ਮਹਦ੍ਦੇਵਾਨਾਮਸੁਰਤ੍ਵਮੇਕਮ੍
ਆਓ ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਵਿਰਲੇ ਬਹਾਦਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ, ਅਤੇ ਉਹ ਗਿਆਨ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਬਿਆਨ ਕਰੀਏ। ਸੋਲਾਂ ਜੋੜੇ, ਪੰਜ ਪੰਜ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ, ਇਕੋ ਇਕ ਸਰਦਾਰੀ ਹੈ।
ਦੇਵਸ੍ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਸਵਿਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਃ ਪੁਪੋष ਪ੍ਰਜਾਃ ਪੁਰੁਧਾ ਜਜਾਨ । ਇਮਾ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਭੁਵਨਾਨ੍ਯਸ੍ਯ ਮਹਦ੍ਦੇਵਾਨਾਮਸੁਰਤ੍ਵਮੇਕਮ੍
ਦੇਵਤਾ ਤਵਸ਼ਟਾ ਅਤੇ ਸਵਿਤਾ, ਜੋ ਹਰ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਿਆ ਅਤੇ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਉਸਦੇ ਹਨ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ, ਇਕੋ ਇਕ ਸਰਦਾਰੀ ਹੈ।
ਮਹੀ ਸਮੈਰਚ੍ਚਮ੍ਵਾ ਸਮੀਚੀ ਉਭੇ ਤੇ ਅਸ੍ਯ ਵਸੁਨਾ ਨ੍ਯृष੍ਟੇ । ਸ਼ृਣ੍ਵੇ ਵੀਰੋ ਵਿਨ੍ਦਮਾਨੋ ਵਸੂਨਿ ਮਹਦ੍ਦੇਵਾਨਾਮਸੁਰਤ੍ਵਮੇਕਮ੍
ਵੱਡੀ ਧਰਤੀ, ਸਮਤਲ ਅਤੇ ਠੀਕ ਠਾਕ, ਅਤੇ ਚੌੜਾ ਆਕਾਸ਼—ਦੋਵੇਂ ਉਸਦੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਟਿਕੇ ਹਨ। ਬਹਾਦਰ, ਦੌਲਤ ਲੱਭਣ ਵਾਲਾ, ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ, ਇਕੋ ਇਕ ਸਰਦਾਰੀ ਹੈ।
ਇਮਾਂ ਚ ਨਃ ਪृਥਿਵੀਂ ਵਿਸ਼੍ਵਧਾਯਾ ਉਪ ਕ੍ਸ਼ੇਤਿ ਹਿਤਮਿਤ੍ਰੋ ਨ ਰਾਜਾ । ਪੁਰਃਸਦਃ ਸ਼ਰ੍ਮਸਦੋ ਨ ਵੀਰਾ ਮਹਦ੍ਦੇਵਾਨਾਮਸੁਰਤ੍ਵਮੇਕਮ੍
ਇਹ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸਭ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਰਾਜਾ। ਜਿਵੇਂ ਬਹਾਦਰ ਅੱਗੇ ਬੈਠਦੇ ਹਨ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਾਲੀ ਥਾਂ 'ਚ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ, ਇਕੋ ਇਕ ਸਰਦਾਰੀ ਹੈ।
ਨਿष੍षਿਧ੍ਵਰੀਸ੍ਤ ਓषਧੀਰੁਤਾਪੋ ਰਯਿਂ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਪृਥਿਵੀ ਬਿਭਰ੍ਤਿ । ਸਖਾਯਸ੍ਤੇ ਵਾਮਭਾਜਃ ਸ੍ਯਾਮ ਮਹਦ੍ਦੇਵਾਨਾਮਸੁਰਤ੍ਵਮੇਕਮ੍
ਉਦਭਿਦੀਆਂ, ਪਾਣੀਆਂ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਦੌਲਤ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਮਿੱਤਰ ਬਣੀਏ, ਤੇਰੇ ਵੰਡੇ ਹੋਏ ਦਾਨਾਂ 'ਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਵਾਲੇ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ, ਇਕੋ ਇਕ ਸਰਦਾਰੀ ਹੈ।
ਨ ਤਾ ਮਿਨਨ੍ਤਿ ਮਾਯਿਨੋ ਨ ਧੀਰਾ ਵ੍ਰਤਾ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪ੍ਰਥਮਾ ਧ੍ਰੁਵਾਣਿ । ਨ ਰੋਦਸੀ ਅਦ੍ਰੁਹਾ ਵੇਦ੍ਯਾਭਿਰ੍ਨ ਪਰ੍ਵਤਾ ਨਿਨਮੇ ਤਸ੍ਥਿਵਾਂਸਃ
ਚਲਾਕ ਜਾਂ ਗਿਆਨੀ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ, ਪੱਕੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਘਟਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਦੋਵੇਂ ਸੰਸਾਰ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਹਨ, ਆਪਣੀਆਂ ਹੱਦਾਂ ਸਮਝ ਕੇ, ਅਤੇ ਪਹਾੜ, ਜੋ ਠੀਕ ਠਾਕ ਖੜੇ ਹਨ, ਕਦੇ ਘਟੇ ਨਹੀਂ।
षਡ੍ਭਾਰਾਁ ਏਕੋ ਅਚਰਨ੍ਬਿਭਰ੍ਤ੍ਯृਤਂ ਵਰ੍षਿष੍ਠਮੁਪ ਗਾਵ ਆਗੁਃ । ਤਿਸ੍ਰੋ ਮਹੀਰੁਪਰਾਸ੍ਤਸ੍ਥੁਰਤ੍ਯਾ ਗੁਹਾ ਦ੍ਵੇ ਨਿਹਿਤੇ ਦਰ੍ਸ਼੍ਯੇਕਾ
ਛੇ ਲਿਫਾਫੇ ਵਾਲੇ, ਇੱਕ ਅਕੇਲਾ ਚਲਦਾ ਹੋਇਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਨਿਆਂ ਸਾਂਭਦਾ ਹੈ; ਗਾਂਵਾਂ ਨੇ ਨੇੜੇ ਆਇਆ। ਤਿੰਨ ਵੱਡੇ ਉੱਤੇ ਟਿਕੇ ਹਨ, ਦੋ ਗੁਪਤ ਹਨ, ਇੱਕ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਪਾਜਸ੍ਯੋ ਵृषਭੋ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪ ਉਤ ਤ੍ਰ੍ਯੁਧਾ ਪੁਰੁਧ ਪ੍ਰਜਾਵਾਨ੍ । ਤ੍ਰ੍ਯਨੀਕਃ ਪਤ੍ਯਤੇ ਮਾਹਿਨਾਵਾਨ੍ਸ ਰੇਤੋਧਾ ਵृषਭਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤੀਨਾਮ੍
ਤਿੰਨ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲਾ ਬਲਦ, ਜੋ ਹਰ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਬਹੁਤ ਸੰਤਾਨਾਂ ਵਾਲਾ। ਤਿੰਨ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲਾ, ਵੱਡਾ, ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਬੀਜ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਬਲਦ ਹੈ।
ਅਭੀਕ ਆਸਾਂ ਪਦਵੀਰਬੋਧ੍ਯਾਦਿਤ੍ਯਾਨਾਮਹ੍ਵੇ ਚਾਰੁ ਨਾਮ । ਆਪਸ਼੍ਚਿਦਸ੍ਮਾ ਅਰਮਨ੍ਤ ਦੇਵੀਃ ਪृਥਗ੍ਵ੍ਰਜਨ੍ਤੀਃ ਪਰਿ षੀਮਵृਞ੍ਜਨ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਰਾਹਾਂ ਨੂੰ ਜਾਗ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਦਿਤਿਆਂ ਦਾ ਸੋਹਣਾ ਨਾਮ ਉਚਾਰਦਾ ਹਾਂ। ਇਲਾਹੀ ਪਾਣੀਆਂ ਵੀ ਉਸ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਵੱਖ ਵੱਖ ਚੱਲਦੀਆਂ, ਉਹ ਸਭ ਉਸਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤ੍ਰੀ षਧਸ੍ਥਾ ਸਿਨ੍ਧਵਸ੍ਤ੍ਰਿਃ ਕਵੀਨਾਮੁਤ ਤ੍ਰਿਮਾਤਾ ਵਿਦਥੇषੁ ਸਮ੍ਰਾਟ੍ । ऋਤਾਵਰੀਰ੍ਯੋषਣਾਸ੍ਤਿਸ੍ਰੋ ਅਪ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਿਰਾ ਦਿਵੋ ਵਿਦਥੇ ਪਤ੍ਯਮਾਨਾਃ
ਤਿੰਨ ਥਾਂ ਹਨ, ਤਿੰਨ ਦਰਿਆ, ਤਿੰਨ ਗਿਆਨੀ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਮਾਵਾਂ, ਸਭ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਕਰਦੀਆਂ। ਤਿੰਨ ਧਰਮਵਾਨ ਕੁੜੀਆਂ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਕਰਦੀਆਂ।
ਤ੍ਰਿਰਾ ਦਿਵਃ ਸਵਿਤਰ੍ਵਾਰ੍ਯਾਣਿ ਦਿਵੇਦਿਵ ਆ ਸੁਵ ਤ੍ਰਿਰ੍ਨੋ ਅਹ੍ਨਃ । ਤ੍ਰਿਧਾਤੁ ਰਾਯ ਆ ਸੁਵਾ ਵਸੂਨਿ ਭਗ ਤ੍ਰਾਤਰ੍ਧਿषਣੇ ਸਾਤਯੇ ਧਾਃ
ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ, ਸਵਿਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਵਧਾਈਆਂ ਦੇ; ਹਰ ਰੋਜ਼, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਚਾਨਣ ਲਿਆਉ। ਤਿੰਨ ਹਿੱਸਿਆਂ 'ਚ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਹੇ ਭਾਗ, ਹੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਧੀਸ਼ਣਾ, ਸਾਡੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ।
ਤ੍ਰਿਰਾ ਦਿਵਃ ਸਵਿਤਾ ਸੋषਵੀਤਿ ਰਾਜਾਨਾ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਸੁਪਾਣੀ । ਆਪਸ਼੍ਚਿਦਸ੍ਯ ਰੋਦਸੀ ਚਿਦੁਰ੍ਵੀ ਰਤ੍ਨਂ ਭਿਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤ ਸਵਿਤੁਃ ਸਵਾਯ
ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ, ਸਵਿਤਾ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਸੋਹਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲੇ। ਪਾਣੀਆਂ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਸੰਸਾਰ, ਸਵਿਤਾ ਦੀ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਖਜਾਨਾ ਲੱਭਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਰਿਰੁਤ੍ਤਮਾ ਦੂਣਸ਼ਾ ਰੋਚਨਾਨਿ ਤ੍ਰਯੋ ਰਾਜਨ੍ਤ੍ਯਸੁਰਸ੍ਯ ਵੀਰਾਃ । ऋਤਾਵਾਨ ਇषਿਰਾ ਦੂਲ਼ਭਾਸਸ੍ਤ੍ਰਿਰਾ ਦਿਵੋ ਵਿਦਥੇ ਸਨ੍ਤੁ ਦੇਵਾਃ
ਤਿੰਨ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀਆਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ, ਤਿੰਨ ਬਹਾਦਰ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਧਰਮਵਾਨ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ, ਦੇਵਤੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਣ।
ਪ੍ਰ ਮੇ ਵਿਵਿਕ੍ਵਾਁ ਅਵਿਦਨ੍ਮਨੀषਾਂ ਧੇਨੁਂ ਚਰਨ੍ਤੀਂ ਪ੍ਰਯੁਤਾਮਗੋਪਾਮ੍ । ਸਦ੍ਯਸ਼੍ਚਿਦ੍ਯਾ ਦੁਦੁਹੇ ਭੂਰਿ ਧਾਸੇਰਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤਦਗ੍ਨਿਃ ਪਨਿਤਾਰੋ ਅਸ੍ਯਾਃ
ਗਿਆਨੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਲਈ, ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਗਾਂ ਲੱਭੀ ਜੋ ਅਕੇਲੀ ਫਿਰਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਬਹੁਤ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਇੰਦਰ, ਅਗਨੀ, ਅਤੇ ਲੱਭਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਤੋਂ ਇਹ ਲਿਆ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸੁ ਪੂषਾ ਵृषਣਾ ਸੁਹਸ੍ਤਾ ਦਿਵੋ ਨ ਪ੍ਰੀਤਾਃ ਸ਼ਸ਼ਯਂ ਦੁਦੁਹ੍ਰੇ । ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਯਦਸ੍ਯਾਂ ਰਣਯਨ੍ਤ ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰ ਵੋऽਤ੍ਰ ਵਸਵਃ ਸੁਮ੍ਨਮਸ਼੍ਯਾਮ੍
ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਪੂਸ਼ਨ, ਦੋਵੇਂ ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੇ ਚੰਗੇ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ ਵਾਲੇ, ਉਸ ਗਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਧਿਆ। ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਵਸੁ, ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਪਾਈਏ।
ਯਾ ਜਾਮਯੋ ਵृष੍ਣ ਇਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਨਮਸ੍ਯਨ੍ਤੀਰ੍ਜਾਨਤੇ ਗਰ੍ਭਮਸ੍ਮਿਨ੍ । ਅਚ੍ਛਾ ਪੁਤ੍ਰਂ ਧੇਨਵੋ ਵਾਵਸ਼ਾਨਾ ਮਹਸ਼੍ਚਰਨ੍ਤਿ ਬਿਭ੍ਰਤਂ ਵਪੂਂषਿ
ਬਲਦ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਚਾਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਸ ਦੀ ਆਦਰ ਕਰਦੀਆਂ, ਉਹ ਉਸ ਵਿੱਚ ਬੀਜ ਜਾਣਦੀਆਂ ਹਨ। ਗਾਂਵਾਂ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਤਰਸਦੀਆਂ, ਅਜੀਬ ਰੂਪ ਲੈ ਕੇ ਫਿਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਚ੍ਛਾ ਵਿਵਕ੍ਮਿ ਰੋਦਸੀ ਸੁਮੇਕੇ ਗ੍ਰਾਵ੍ਣੋ ਯੁਜਾਨੋ ਅਧ੍ਵਰੇ ਮਨੀषਾ । ਇਮਾ ਉ ਤੇ ਮਨਵੇ ਭੂਰਿਵਾਰਾ ਊਰ੍ਧ੍ਵਾ ਭਵਨ੍ਤਿ ਦਰ੍ਸ਼ਤਾ ਯਜਤ੍ਰਾਃ
ਮੈਂ ਦੋਵੇਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲੇ ਹਨ, ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਪੱਥਰ ਜੋੜ ਕੇ, ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ। ਇਹ, ਹੇ ਬਹੁਤ ਦਾਨਾਂ ਵਾਲੇ, ਮਨੂ ਲਈ ਉੱਠਦੇ ਹਨ, ਸੋਹਣੇ, ਪੂਜਾ ਯੋਗ।
ਯਾ ਤੇ ਜਿਹ੍ਵਾ ਮਧੁਮਤੀ ਸੁਮੇਧਾ ਅਗ੍ਨੇ ਦੇਵੇषੂਚ੍ਯਤ ਉਰੂਚੀ । ਤਯੇਹ ਵਿਸ਼੍ਵਾਁ ਅਵਸੇ ਯਜਤ੍ਰਾਨਾ ਸਾਦਯ ਪਾਯਯਾ ਚਾ ਮਧੂਨਿ
ਤੇਰੀ ਜੀਭ, ਹੇ ਅਗਨੀ, ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਤੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ, ਇੱਥੇ, ਸਾਰੇ ਪੂਜਾ ਯੋਗਾਂ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਲਿਆਉ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਦਾਨ ਪੀਣ ਦੇ।
ਯਾ ਤੇ ਅਗ੍ਨੇ ਪਰ੍ਵਤਸ੍ਯੇਵ ਧਾਰਾਸਸ਼੍ਚਨ੍ਤੀ ਪੀਪਯਦ੍ਦੇਵ ਚਿਤ੍ਰਾ । ਤਾਮਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਪ੍ਰਮਤਿਂ ਜਾਤਵੇਦੋ ਵਸੋ ਰਾਸ੍ਵ ਸੁਮਤਿਂ ਵਿਸ਼੍ਵਜਨ੍ਯਾਮ੍
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੇਰੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਵਿਲੱਖਣ ਦੇਵਤਾ। ਹੇ ਜਾਤਵੇਦ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦਇਆ ਅਤੇ ਸਭ ਦਾ ਭਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕਿਰਪਾ ਬਖ਼ਸ਼।
ਧੇਨੁਃ ਪ੍ਰਤ੍ਨਸ੍ਯ ਕਾਮ੍ਯਂ ਦੁਹਾਨਾਨ੍ਤਃ ਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚਰਤਿ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਯਾਃ । ਆ ਦ੍ਯੋਤਨਿਂ ਵਹਤਿ ਸ਼ੁਭ੍ਰਯਾਮੋषਸ ਸ੍ਤੋਮੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾਵਜੀਗਃ
ਪੁਰਾਣੀ ਇੱਛਾ ਦੀ ਗਾਂ ਧੂਧ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਪੁੱਤਰ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਵੱਲ ਚੱਲਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਚਮਕਦੇ ਨੂੰ ਚਾਨਣ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੀ ਸਤਿ ਉਸ਼ਾ ਵੇਲੇ ਗਾਈ ਗਈ ਹੈ।
ਸੁਯੁਗ੍ਵਹਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਤਿ ਵਾਮृਤੇਨੋਰ੍ਧ੍ਵਾ ਭਵਨ੍ਤਿ ਪਿਤਰੇਵ ਮੇਧਾਃ । ਜਰੇਥਾਮਸ੍ਮਦ੍ਵਿ ਪਣੇਰ੍ਮਨੀषਾਂ ਯੁਵੋਰਵਸ਼੍ਚਕृਮਾ ਯਾਤਮਰ੍ਵਾਕ੍
ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋੜੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਲੈ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਭੇਟਾਂ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਲਾਲਚੀ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਅਰਦਾਸਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ, ਨਜ਼ਦੀਕ ਆ ਕੇ।
ਸੁਯੁਗ੍ਭਿਰਸ਼੍ਵੈਃ ਸੁਵृਤਾ ਰਥੇਨ ਦਸ੍ਰਾਵਿਮਂ ਸ਼ृਣੁਤਂ ਸ਼੍ਲੋਕਮਦ੍ਰੇਃ । ਕਿਮਙ੍ਗ ਵਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਰ੍ਤਿਂ ਗਮਿष੍ਠਾਹੁਰ੍ਵਿਪ੍ਰਾਸੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਪੁਰਾਜਾਃ
ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋੜੇ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਥ ਨਾਲ, ਹੇ ਵਿਲੱਖਣ ਜੋੜੇ, ਪੱਥਰ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੋ। ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ, ਪੁਰਾਣੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਾਪਸੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਬਾਰੇ ਕੀ ਕਿਹਾ ਹੈ?
ਆ ਮਨ੍ਯੇਥਾਮਾ ਗਤਂ ਕਚ੍ਚਿਦੇਵੈਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਜਨਾਸੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਹਵਨ੍ਤੇ । ਇਮਾ ਹਿ ਵਾਂ ਗੋऋਜੀਕਾ ਮਧੂਨਿ ਪ੍ਰ ਮਿਤ੍ਰਾਸੋ ਨ ਦਦੁਰੁਸ੍ਰੋ ਅਗ੍ਰੇ
ਤੁਸੀਂ ਸੋਚੋ, ਤੁਸੀਂ ਆਓ, ਸ਼ਾਇਦ ਸਭ ਲੋਕ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ। ਇਹ ਮਿੱਠੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ, ਦੋਸਤਾਂ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਵਾਂਗ, ਮਿਤਰਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ।
ਤਿਰਃ ਪੁਰੂ ਚਿਦਸ਼੍ਵਿਨਾ ਰਜਾਂਸ੍ਯਾਙ੍ਗੂषੋ ਵਾਂ ਮਘਵਾਨਾ ਜਨੇषੁ । ਏਹ ਯਾਤਂ ਪਥਿਭਿਰ੍ਦੇਵਯਾਨੈਰ੍ਦਸ੍ਰਾਵਿਮੇ ਵਾਂ ਨਿਧਯੋ ਮਧੂਨਾਮ੍
ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ, ਤੁਹਾਡੀ ਆਵਾਜ਼ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦੀ ਹੈ; ਤੁਹਾਡੀ ਸਤਿ ਦਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਆਓ, ਇਸ਼ਵਰੀ ਰਸਤੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਵਿਲੱਖਣ ਜੋੜੇ; ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਭੰਡਾਰਾਂ ਹਨ।
ਪੁਰਾਣਮੋਕਃ ਸਖ੍ਯਂ ਸ਼ਿਵਂ ਵਾਂ ਯੁਵੋਰ੍ਨਰਾ ਦ੍ਰਵਿਣਂ ਜਹ੍ਨਾਵ੍ਯਾਮ੍ । ਪੁਨਃ ਕृਣ੍ਵਾਨਾਃ ਸਖ੍ਯਾ ਸ਼ਿਵਾਨਿ ਮਧ੍ਵਾ ਮਦੇਮ ਸਹ ਨੂ ਸਮਾਨਾਃ
ਤੁਹਾਡਾ ਪੁਰਾਣਾ ਆਸਰਾ, ਤੁਹਾਡੀ ਚੰਗੀ ਦੋਸਤੀ, ਹੇ ਨੌਜਵਾਨੋ, ਜਹਨੂ ਦੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡਾ ਧਨ। ਚੰਗੀਆਂ ਦੋਸਤੀਆਂ ਨਵੀਂ ਕਰਕੇ, ਆਓ ਅਸੀਂ ਮਿੱਠੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈਏ।
ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਵਾਯੁਨਾ ਯੁਵਂ ਸੁਦਕ੍ਸ਼ਾ ਨਿਯੁਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਸਜੋषਸਾ ਯੁਵਾਨਾ । ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਤਿਰੋਅਹ੍ਨ੍ਯਂ ਜੁषਾਣਾ ਸੋਮਂ ਪਿਬਤਮਸ੍ਰਿਧਾ ਸੁਦਾਨੂ
ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ, ਹਵਾ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਕਾਬਲ ਹੋ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਇਕੱਠੇ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ। ਹੇ ਨਾਸਤਿਆ, ਦਿਨ ਦੀ ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਸੋਮਾ ਪੀਓ, ਬਿਨਾ ਰੋਕਟੋਕ ਤੇ ਦਾਨੀ।
ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਪਰਿ ਵਾਮਿषਃ ਪੁਰੂਚੀਰੀਯੁਰ੍ਗੀਰ੍ਭਿਰ੍ਯਤਮਾਨਾ ਅਮृਧ੍ਰਾਃ । ਰਥੋ ਹ ਵਾਮृਤਜਾ ਅਦ੍ਰਿਜੂਤਃ ਪਰਿ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਯਾਤਿ ਸਦ੍ਯਃ
ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦਾਨ, ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ, ਕਦੇ ਨਾ ਰੁਕਦੇ। ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਤੇ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ, ਤੁਰੰਤ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।