ਮਹਤ੍ਤਦ੍ਵਃ ਕਵਯਸ਼੍ਚਾਰੁ ਨਾਮ ਯਦ੍ਧ ਦੇਵਾ ਭਵਥ ਵਿਸ਼੍ਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰੇ । ਸਖ ऋਭੁਭਿਃ ਪੁਰੁਹੂਤ ਪ੍ਰਿਯੇਭਿਰਿਮਾਂ ਧਿਯਂ ਸਾਤਯੇ ਤਕ੍ਸ਼ਤਾ ਨਃ
ਤੁਹਾਡਾ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਨਾਂ, ਗਿਆਨੀਆਂ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹੋ। ਰਭੂਆਂ ਨਾਲ, ਬਹੁਤ ਪੁਕਾਰਿਆ ਦੋਸਤ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨਾਲ, ਸਾਡੀ ਇਹ ਸੋਚ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਬਣਾਓ।
ਅਰ੍ਯਮਾ ਣੋ ਅਦਿਤਿਰ੍ਯਜ੍ਞਿਯਾਸੋऽਦਬ੍ਧਾਨਿ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤਾਨਿ । ਯੁਯੋਤ ਨੋ ਅਨਪਤ੍ਯਾਨਿ ਗਨ੍ਤੋਃ ਪ੍ਰਜਾਵਾਨ੍ਨਃ ਪਸ਼ੁਮਾਁ ਅਸ੍ਤੁ ਗਾਤੁਃ
ਅਰਯਮਨ, ਅਦਿਤੀ, ਯਜਨਾ ਯੋਗ, ਵਰੁਣ ਦੇ ਅਟੱਲ ਵਚਨ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਨਾਲ ਜੋੜੋ, ਯਾਤਰੀਓ, ਸਾਡਾ ਰਾਹ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋਵੇ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਪਸ਼ੂ ਹੋਣ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਦੂਤਃ ਪੁਰੁਧ ਪ੍ਰਸੂਤੋऽਨਾਗਾਨ੍ਨੋ ਵੋਚਤੁ ਸਰ੍ਵਤਾਤਾ । ਸ਼ृਣੋਤੁ ਨਃ ਪृਥਿਵੀ ਦ੍ਯੌਰੁਤਾਪਃ ਸੂਰ੍ਯੋ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੈਰੁਰ੍ਵਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦੂਤ, ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣ ਕੇ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਬੋਲ ਕੇ ਸੁਣਾਏ। ਧਰਤੀ, ਅਸਮਾਨ, ਪਾਣੀ ਸਾਨੂੰ ਸੁਣਨ, ਸੂਰਜ ਤਾਰੇ ਨਾਲ, ਤੇ ਚੌੜਾ ਅੰਤਰਿਕਸ਼।
ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤੁ ਨੋ ਵृषਣਃ ਪਰ੍ਵਤਾਸੋ ਧ੍ਰੁਵਕ੍ਸ਼ੇਮਾਸ ਇਲ਼ਯਾ ਮਦਨ੍ਤਃ । ਆਦਿਤ੍ਯੈਰ੍ਨੋ ਅਦਿਤਿਃ ਸ਼ृਣੋਤੁ ਯਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਨੋ ਮਰੁਤਃ ਸ਼ਰ੍ਮ ਭਦ੍ਰਮ੍
ਮਹਾਨ ਪਹਾੜ ਸਾਨੂੰ ਸੁਣਨ, ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਤੇ ਅਡੋਲ, ਪੋਸ਼ਣ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ। ਆਦਿਤੀ ਤੇ ਆਦਿਤਿਆ ਸਾਨੂੰ ਸੁਣਨ, ਮਰੁਤ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇਣ।
ਸਦਾ ਸੁਗਃ ਪਿਤੁਮਾਁ ਅਸ੍ਤੁ ਪਨ੍ਥਾ ਮਧ੍ਵਾ ਦੇਵਾ ਓषਧੀਃ ਸਂ ਪਿਪृਕ੍ਤ । ਭਗੋ ਮੇ ਅਗ੍ਨੇ ਸਖ੍ਯੇ ਨ ਮृਧ੍ਯਾ ਉਦ੍ਰਾਯੋ ਅਸ਼੍ਯਾਂ ਸਦਨਂ ਪੁਰੁਕ੍ਸ਼ੋਃ
ਸਦਾ ਪਿਤਾਵਾਂ ਵੱਲ ਰਾਹ ਆਸਾਨ ਹੋਵੇ, ਦੇਵਤਾ ਮਿੱਠਾ ਨਾਲ ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਭਿੱਜਣ। ਭਾਗਾ, ਅੱਗੇ, ਦੋਸਤੀ ਵਿਚ ਮੇਰਾ ਸਾਥ ਨਾ ਛੱਡ, ਮੈਂ ਦਾਨੀ ਦੇ ਘਰ ਤਕ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵਾਂ।
ਸ੍ਵਦਸ੍ਵ ਹਵ੍ਯਾ ਸਮਿषੋ ਦਿਦੀਹ੍ਯਸ੍ਮਦ੍ਰ੍ਯਕ੍ਸਂ ਮਿਮੀਹਿ ਸ਼੍ਰਵਾਂਸਿ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਁ ਅਗ੍ਨੇ ਪृਤ੍ਸੁ ਤਾਞ੍ਜੇषਿ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨਹਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਸੁਮਨਾ ਦੀਦਿਹੀ ਨਃ
ਹੇ ਤੇਜ਼ ਅੱਗ, ਸਾਡੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨੂੰ ਸਵਾਦ ਲੈ, ਸਾਡੀਆਂ ਆਰਧਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ। ਸਾਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਨਾਮ ਦਿੱਲ। ਹਰੇਕ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ; ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਚੰਗੀ ਦਇਆ ਨਾਲ ਚਮਕ।
ਉषਸਃ ਪੂਰ੍ਵਾ ਅਧ ਯਦ੍ਵ੍ਯੂषੁਰ੍ਮਹਦ੍ਵਿ ਜਜ੍ਞੇ ਅਕ੍ਸ਼ਰਂ ਪਦੇ ਗੋਃ । ਵ੍ਰਤਾ ਦੇਵਾਨਾਮੁਪ ਨੁ ਪ੍ਰਭੂषਨ੍ਮਹਦ੍ਦੇਵਾਨਾਮਸੁਰਤ੍ਵਮੇਕਮ੍
ਜਦੋਂ ਸਵੇਰਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਗਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤੇ ਅਟੱਲ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਿਵਾਜਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਦਿਆਂ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਇਕੱਲਾ ਰਾਜ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ, ਇਕ ਰਾਜਵਾਈ।
ਮੋ षੂ ਣੋ ਅਤ੍ਰ ਜੁਹੁਰਨ੍ਤ ਦੇਵਾ ਮਾ ਪੂਰ੍ਵੇ ਅਗ੍ਨੇ ਪਿਤਰਃ ਪਦਜ੍ਞਾਃ । ਪੁਰਾਣ੍ਯੋਃ ਸਦ੍ਮਨੋਃ ਕੇਤੁਰਨ੍ਤਰ੍ਮਹਦ੍ਦੇਵਾਨਾਮਸੁਰਤ੍ਵਮੇਕਮ੍
ਇਥੇ ਦੇਵਤੇ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਹਟਣ, ਨਾ ਹੀ ਪੁਰਾਣੇ ਪਿਤਾ, ਹੇ ਅੱਗ, ਜੋ ਰਸਤਾ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਦੋ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਵਿਚ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ, ਇਕ ਰਾਜਵਾਈ।
ਵਿ ਮੇ ਪੁਰੁਤ੍ਰਾ ਪਤਯਨ੍ਤਿ ਕਾਮਾਃ ਸ਼ਮ੍ਯਚ੍ਛਾ ਦੀਦ੍ਯੇ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾਣਿ । ਸਮਿਦ੍ਧੇ ਅਗ੍ਨਾਵृਤਮਿਦ੍ਵਦੇਮ ਮਹਦ੍ਦੇਵਾਨਾਮਸੁਰਤ੍ਵਮੇਕਮ੍
ਮੇਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਹਨ; ਮੈਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲੱਭਦਾ ਹਾਂ। ਜਦ ਅੱਗ ਜਲਦੀ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਸਹੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ, ਇਕ ਰਾਜਵਾਈ।
ਸਮਾਨੋ ਰਾਜਾ ਵਿਭृਤਃ ਪੁਰੁਤ੍ਰਾ ਸ਼ਯੇ ਸ਼ਯਾਸੁ ਪ੍ਰਯੁਤੋ ਵਨਾਨੁ । ਅਨ੍ਯਾ ਵਤ੍ਸਂ ਭਰਤਿ ਕ੍ਸ਼ੇਤਿ ਮਾਤਾ ਮਹਦ੍ਦੇਵਾਨਾਮਸੁਰਤ੍ਵਮੇਕਮ੍
ਉਹੀ ਰਾਜਾ, ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ, ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਪਿਆ ਹੈ, ਸੁੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ, ਜੰਗਲਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ। ਇੱਕ ਮਾਂ ਵੱਛਾ ਜਨਦੀ ਹੈ, ਦੂਜੀ ਉਸ ਨੂੰ ਰੱਖਦੀ ਹੈ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ, ਇਕ ਰਾਜਵਾਈ।
ਆਕ੍ਸ਼ਿਤ੍ਪੂਰ੍ਵਾਸ੍ਵਪਰਾ ਅਨੂਰੁਤ੍ਸਦ੍ਯੋ ਜਾਤਾਸੁ ਤਰੁਣੀष੍ਵਨ੍ਤਃ । ਅਨ੍ਤਰ੍ਵਤੀਃ ਸੁਵਤੇ ਅਪ੍ਰਵੀਤਾ ਮਹਦ੍ਦੇਵਾਨਾਮਸੁਰਤ੍ਵਮੇਕਮ੍
ਕੁਝ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡਦੇ ਨਹੀਂ, ਨਵੇਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਅਚਾਨਕ, ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਗਰਭਵਤੀ ਜਨਦੀਆਂ ਹਨ, ਚੁੱਪ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ, ਇਕ ਰਾਜਵਾਈ।
ਸ਼ਯੁਃ ਪਰਸ੍ਤਾਦਧ ਨੁ ਦ੍ਵਿਮਾਤਾਬਨ੍ਧਨਸ਼੍ਚਰਤਿ ਵਤ੍ਸ ਏਕਃ । ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਤਾ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਮਹਦ੍ਦੇਵਾਨਾਮਸੁਰਤ੍ਵਮੇਕਮ੍
ਉਹ ਪਾਰ ਪਏ ਹਨ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਦੋ ਮਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਵੱਛਾ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ; ਇਕੱਲਾ ਵੱਛਾ ਫਿਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਰਿਵਾਜ ਹਨ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ, ਇਕ ਰਾਜਵਾਈ।
ਦ੍ਵਿਮਾਤਾ ਹੋਤਾ ਵਿਦਥੇषੁ ਸਮ੍ਰਾਲ਼ਨ੍ਵਗ੍ਰਂ ਚਰਤਿ ਕ੍ਸ਼ੇਤਿ ਬੁਧ੍ਨਃ । ਪ੍ਰ ਰਣ੍ਯਾਨਿ ਰਣ੍ਯਵਾਚੋ ਭਰਨ੍ਤੇ ਮਹਦ੍ਦੇਵਾਨਾਮਸੁਰਤ੍ਵਮੇਕਮ੍
ਦੋ ਮਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋਤਾਰ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਕਰਦਾ, ਅੱਗੇ ਵੱਧਦਾ ਹੈ, ਨੀਵਾਂ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਸੋਹਣੀਆਂ ਸੋਹਣੀ ਬੋਲੀ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ, ਇਕ ਰਾਜਵਾਈ।
ਸ਼ੂਰਸ੍ਯੇਵ ਯੁਧ੍ਯਤੋ ਅਨ੍ਤਮਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤੀਚੀਨਂ ਦਦृਸ਼ੇ ਵਿਸ਼੍ਵਮਾਯਤ੍ । ਅਨ੍ਤਰ੍ਮਤਿਸ਼੍ਚਰਤਿ ਨਿष੍षਿਧਂ ਗੋਰ੍ਮਹਦ੍ਦੇਵਾਨਾਮਸੁਰਤ੍ਵਮੇਕਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਵੀਰ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਲੜਦਾ, ਉਹ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ। ਮਨ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਗਾਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ, ਇਕ ਰਾਜਵਾਈ।
ਨਿ ਵੇਵੇਤਿ ਪਲਿਤੋ ਦੂਤ ਆਸ੍ਵਨ੍ਤਰ੍ਮਹਾਁਸ਼੍ਚਰਤਿ ਰੋਚਨੇਨ । ਵਪੂਂषਿ ਬਿਭ੍ਰਦਭਿ ਨੋ ਵਿ ਚष੍ਟੇ ਮਹਦ੍ਦੇਵਾਨਾਮਸੁਰਤ੍ਵਮੇਕਮ੍
ਸਲੇਟੀ ਦੂਤ ਕੰਬਦਾ ਹੋਇਆ ਅੰਦਰ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ; ਵੱਡੇ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ। ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਵੇਖਦਾ ਹੈ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ, ਇਕ ਰਾਜਵਾਈ।
ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਗੋਪਾਃ ਪਰਮਂ ਪਾਤਿ ਪਾਥਃ ਪ੍ਰਿਯਾ ਧਾਮਾਨ੍ਯਮृਤਾ ਦਧਾਨਃ । ਅਗ੍ਨਿष੍ਟਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਭੁਵਨਾਨਿ ਵੇਦ ਮਹਦ੍ਦੇਵਾਨਾਮਸੁਰਤ੍ਵਮੇਕਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੁ ਰਖਵਾਲਾ ਉੱਚਾ ਰਸਤਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਪਿਆਰੇ ਤੇ ਅਮਰ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾਂਭਦਾ ਹੈ। ਅੱਗੀ ਸਾਰੇ ਜਗਤਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ, ਇਕ ਰਾਜਵਾਈ।
ਨਾਨਾ ਚਕ੍ਰਾਤੇ ਯਮ੍ਯਾ ਵਪੂਂषਿ ਤਯੋਰਨ੍ਯਦ੍ਰੋਚਤੇ ਕृष੍ਣਮਨ੍ਯਤ੍ । ਸ਼੍ਯਾਵੀ ਚ ਯਦਰੁषੀ ਚ ਸ੍ਵਸਾਰੌ ਮਹਦ੍ਦੇਵਾਨਾਮਸੁਰਤ੍ਵਮੇਕਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਜੁੜੀਆਂ ਰੂਪਾਂ ਬਣਾਈਆਂ ਹਨ; ਇੱਕ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਦੂਜੀ ਕਾਲੀ ਹੈ। ਪੀਲੀ ਤੇ ਲਾਲ, ਦੋ ਭੈਣਾਂ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ, ਇਕ ਰਾਜਵਾਈ।
ਮਾਤਾ ਚ ਯਤ੍ਰ ਦੁਹਿਤਾ ਚ ਧੇਨੂ ਸਬਰ੍ਦੁਘੇ ਧਾਪਯੇਤੇ ਸਮੀਚੀ । ऋਤਸ੍ਯ ਤੇ ਸਦਸੀਲ਼ੇ ਅਨ੍ਤਰ੍ਮਹਦ੍ਦੇਵਾਨਾਮਸੁਰਤ੍ਵਮੇਕਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਮਾਂ ਤੇ ਧੀ, ਦੋ ਗਾਂ, ਇਕੱਠੀਆਂ ਦੂਧ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਦੋਵੇਂ ਭਰਪੂਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਸੱਚ ਦੀ ਥਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਅੰਦਰ ਬੈਠੀਆਂ ਹਨ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ, ਇਕ ਰਾਜਵਾਈ।
ਅਨ੍ਯਸ੍ਯਾ ਵਤ੍ਸਂ ਰਿਹਤੀ ਮਿਮਾਯ ਕਯਾ ਭੁਵਾ ਨਿ ਦਧੇ ਧੇਨੁਰੂਧਃ । ऋਤਸ੍ਯ ਸਾ ਪਯਸਾਪਿਨ੍ਵਤੇਲ਼ਾ ਮਹਦ੍ਦੇਵਾਨਾਮਸੁਰਤ੍ਵਮੇਕਮ੍
ਗਾਂ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਵੱਛਾ ਦੂਜੀ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ; ਕਿਹੜੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਉਹ ਰੱਖਿਆ? ਉਹ ਸੱਚ ਦੇ ਦੂਧ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ, ਇਕ ਰਾਜਵਾਈ।
ਪਦ੍ਯਾ ਵਸ੍ਤੇ ਪੁਰੁਰੂਪਾ ਵਪੂਂष੍ਯੂਰ੍ਧ੍ਵਾ ਤਸ੍ਥੌ ਤ੍ਰ੍ਯਵਿਂ ਰੇਰਿਹਾਣਾ । ऋਤਸ੍ਯ ਸਦ੍ਮ ਵਿ ਚਰਾਮਿ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਮਹਦ੍ਦੇਵਾਨਾਮਸੁਰਤ੍ਵਮੇਕਮ੍
ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਨਾਲ ਉਹ ਕਈ ਰੂਪ ਪਹਿਨਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਸਿੱਧੀ ਖੜੀ, ਤਿੰਨ ਸਹਾਰੇ ਨਾਲ ਹਿਲਦੀ ਹੈ। ਸੱਚ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਜਾਣ ਕੇ ਫਿਰਦਾ ਹਾਂ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ, ਇਕ ਰਾਜਵਾਈ।
ਪਦੇ ਇਵ ਨਿਹਿਤੇ ਦਸ੍ਮੇ ਅਨ੍ਤਸ੍ਤਯੋਰਨ੍ਯਦ੍ਗੁਹ੍ਯਮਾਵਿਰਨ੍ਯਤ੍ । ਸਧ੍ਰੀਚੀਨਾ ਪਥ੍ਯਾ ਸਾ ਵਿषੂਚੀ ਮਹਦ੍ਦੇਵਾਨਾਮਸੁਰਤ੍ਵਮੇਕਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਪੈਰ ਅੰਦਰ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਅਜਬ, ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਇੱਕ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਇੱਕ ਪ੍ਰਗਟ ਹੈ। ਰਸਤਾ ਸਿੱਧਾ ਹੈ, ਪਰ ਇੱਕ ਭਟਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ, ਇਕ ਰਾਜਵਾਈ।
ਆ ਧੇਨਵੋ ਧੁਨਯਨ੍ਤਾਮਸ਼ਿਸ਼੍ਵੀਃ ਸਬਰ੍ਦੁਘਾਃ ਸ਼ਸ਼ਯਾ ਅਪ੍ਰਦੁਗ੍ਧਾਃ । ਨਵ੍ਯਾਨਵ੍ਯਾ ਯੁਵਤਯੋ ਭਵਨ੍ਤੀਰ੍ਮਹਦ੍ਦੇਵਾਨਾਮਸੁਰਤ੍ਵਮੇਕਮ੍
ਗਾਂ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੂਧ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਸਾਨੂੰ ਦੂਧ ਪਿਲਾਉਣ, ਭਰਪੂਰ, ਥੱਕਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਹੀਂ, ਕਦੇ ਘਟਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਹੀਂ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵੀਆਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ, ਇਕ ਰਾਜਵਾਈ।
ਯਦਨ੍ਯਾਸੁ ਵृषਭੋ ਰੋਰਵੀਤਿ ਸੋ ਅਨ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਯੂਥੇ ਨਿ ਦਧਾਤਿ ਰੇਤਃ । ਸ ਹਿ ਕ੍ਸ਼ਪਾਵਾਨ੍ਸ ਭਗਃ ਸ ਰਾਜਾ ਮਹਦ੍ਦੇਵਾਨਾਮਸੁਰਤ੍ਵਮੇਕਮ੍
ਜਦ ਵੱਛਾ ਹੋਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਬੀਜ ਦੂਜੇ ਝੁੰਡ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਰਾਤਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਹ ਭਾਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਹੈ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ, ਇਕ ਰਾਜਵਾਈ।
ਵੀਰਸ੍ਯ ਨੁ ਸ੍ਵਸ਼੍ਵ੍ਯਂ ਜਨਾਸਃ ਪ੍ਰ ਨੁ ਵੋਚਾਮ ਵਿਦੁਰਸ੍ਯ ਦੇਵਾਃ । षੋਲ਼੍ਹਾ ਯੁਕ੍ਤਾਃ ਪਞ੍ਚਪਞ੍ਚਾ ਵਹਨ੍ਤਿ ਮਹਦ੍ਦੇਵਾਨਾਮਸੁਰਤ੍ਵਮੇਕਮ੍
ਆਓ ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਵਿਰਲੇ ਬਹਾਦਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ, ਅਤੇ ਉਹ ਗਿਆਨ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਬਿਆਨ ਕਰੀਏ। ਸੋਲਾਂ ਜੋੜੇ, ਪੰਜ ਪੰਜ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ, ਇਕੋ ਇਕ ਸਰਦਾਰੀ ਹੈ।
ਦੇਵਸ੍ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਸਵਿਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਃ ਪੁਪੋष ਪ੍ਰਜਾਃ ਪੁਰੁਧਾ ਜਜਾਨ । ਇਮਾ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਭੁਵਨਾਨ੍ਯਸ੍ਯ ਮਹਦ੍ਦੇਵਾਨਾਮਸੁਰਤ੍ਵਮੇਕਮ੍
ਦੇਵਤਾ ਤਵਸ਼ਟਾ ਅਤੇ ਸਵਿਤਾ, ਜੋ ਹਰ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਿਆ ਅਤੇ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਉਸਦੇ ਹਨ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ, ਇਕੋ ਇਕ ਸਰਦਾਰੀ ਹੈ।
ਮਹੀ ਸਮੈਰਚ੍ਚਮ੍ਵਾ ਸਮੀਚੀ ਉਭੇ ਤੇ ਅਸ੍ਯ ਵਸੁਨਾ ਨ੍ਯृष੍ਟੇ । ਸ਼ृਣ੍ਵੇ ਵੀਰੋ ਵਿਨ੍ਦਮਾਨੋ ਵਸੂਨਿ ਮਹਦ੍ਦੇਵਾਨਾਮਸੁਰਤ੍ਵਮੇਕਮ੍
ਵੱਡੀ ਧਰਤੀ, ਸਮਤਲ ਅਤੇ ਠੀਕ ਠਾਕ, ਅਤੇ ਚੌੜਾ ਆਕਾਸ਼—ਦੋਵੇਂ ਉਸਦੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਟਿਕੇ ਹਨ। ਬਹਾਦਰ, ਦੌਲਤ ਲੱਭਣ ਵਾਲਾ, ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ, ਇਕੋ ਇਕ ਸਰਦਾਰੀ ਹੈ।
ਇਮਾਂ ਚ ਨਃ ਪृਥਿਵੀਂ ਵਿਸ਼੍ਵਧਾਯਾ ਉਪ ਕ੍ਸ਼ੇਤਿ ਹਿਤਮਿਤ੍ਰੋ ਨ ਰਾਜਾ । ਪੁਰਃਸਦਃ ਸ਼ਰ੍ਮਸਦੋ ਨ ਵੀਰਾ ਮਹਦ੍ਦੇਵਾਨਾਮਸੁਰਤ੍ਵਮੇਕਮ੍
ਇਹ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸਭ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਰਾਜਾ। ਜਿਵੇਂ ਬਹਾਦਰ ਅੱਗੇ ਬੈਠਦੇ ਹਨ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਾਲੀ ਥਾਂ 'ਚ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ, ਇਕੋ ਇਕ ਸਰਦਾਰੀ ਹੈ।
ਨਿष੍षਿਧ੍ਵਰੀਸ੍ਤ ਓषਧੀਰੁਤਾਪੋ ਰਯਿਂ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਪृਥਿਵੀ ਬਿਭਰ੍ਤਿ । ਸਖਾਯਸ੍ਤੇ ਵਾਮਭਾਜਃ ਸ੍ਯਾਮ ਮਹਦ੍ਦੇਵਾਨਾਮਸੁਰਤ੍ਵਮੇਕਮ੍
ਉਦਭਿਦੀਆਂ, ਪਾਣੀਆਂ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਦੌਲਤ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਮਿੱਤਰ ਬਣੀਏ, ਤੇਰੇ ਵੰਡੇ ਹੋਏ ਦਾਨਾਂ 'ਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਵਾਲੇ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ, ਇਕੋ ਇਕ ਸਰਦਾਰੀ ਹੈ।
ਨ ਤਾ ਮਿਨਨ੍ਤਿ ਮਾਯਿਨੋ ਨ ਧੀਰਾ ਵ੍ਰਤਾ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪ੍ਰਥਮਾ ਧ੍ਰੁਵਾਣਿ । ਨ ਰੋਦਸੀ ਅਦ੍ਰੁਹਾ ਵੇਦ੍ਯਾਭਿਰ੍ਨ ਪਰ੍ਵਤਾ ਨਿਨਮੇ ਤਸ੍ਥਿਵਾਂਸਃ
ਚਲਾਕ ਜਾਂ ਗਿਆਨੀ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ, ਪੱਕੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਘਟਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਦੋਵੇਂ ਸੰਸਾਰ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਹਨ, ਆਪਣੀਆਂ ਹੱਦਾਂ ਸਮਝ ਕੇ, ਅਤੇ ਪਹਾੜ, ਜੋ ਠੀਕ ਠਾਕ ਖੜੇ ਹਨ, ਕਦੇ ਘਟੇ ਨਹੀਂ।
षਡ੍ਭਾਰਾਁ ਏਕੋ ਅਚਰਨ੍ਬਿਭਰ੍ਤ੍ਯृਤਂ ਵਰ੍षਿष੍ਠਮੁਪ ਗਾਵ ਆਗੁਃ । ਤਿਸ੍ਰੋ ਮਹੀਰੁਪਰਾਸ੍ਤਸ੍ਥੁਰਤ੍ਯਾ ਗੁਹਾ ਦ੍ਵੇ ਨਿਹਿਤੇ ਦਰ੍ਸ਼੍ਯੇਕਾ
ਛੇ ਲਿਫਾਫੇ ਵਾਲੇ, ਇੱਕ ਅਕੇਲਾ ਚਲਦਾ ਹੋਇਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਨਿਆਂ ਸਾਂਭਦਾ ਹੈ; ਗਾਂਵਾਂ ਨੇ ਨੇੜੇ ਆਇਆ। ਤਿੰਨ ਵੱਡੇ ਉੱਤੇ ਟਿਕੇ ਹਨ, ਦੋ ਗੁਪਤ ਹਨ, ਇੱਕ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।