ਇਨ੍ਦ੍ਰੋਤਿਭਿਰ੍ਬਹੁਲਾਭਿਰ੍ਨੋ ਅਦ੍ਯ ਯਾਚ੍ਛ੍ਰੇष੍ਠਾਭਿਰ੍ਮਘਵਞ੍ਛੂਰ ਜਿਨ੍ਵ । ਯੋ ਨੋ ਦ੍ਵੇष੍ਟ੍ਯਧਰਃ ਸਸ੍ਪਦੀष੍ਟ ਯਮੁ ਦ੍ਵਿष੍ਮਸ੍ਤਮੁ ਪ੍ਰਾਣੋ ਜਹਾਤੁ
ਇੰਦਰ, ਅੱਜ ਬਹੁਤ ਤੇ ਵਧੀਆ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਿਲਾ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ। ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਵੈਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਾਰ ਜਾਵੇ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਵੈਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਹਨੂੰ ਸਾਡੀ ਸਾਹ ਛੱਡ ਦੇਵੇ।
ਪਰਸ਼ੁਂ ਚਿਦ੍ਵਿ ਤਪਤਿ ਸ਼ਿਮ੍ਬਲਂ ਚਿਦ੍ਵਿ ਵृਸ਼੍ਚਤਿ । ਉਖਾ ਚਿਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਯੇषਨ੍ਤੀ ਪ੍ਰਯਸ੍ਤਾ ਫੇਨਮਸ੍ਯਤਿ
ਕੁਹਾੜੀ ਵੀ ਸਾੜਦੀ ਹੈ, ਛੁਰੀ ਵੀ ਕੱਟਦੀ ਹੈ; ਉਖਾ ਵੀ, ਜਦੋਂ ਜਲਦੀ ਹੈ, ਆਪਣਾ ਫੇਨ ਉਠਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਇੰਦਰ।
ਨ ਸਾਯਕਸ੍ਯ ਚਿਕਿਤੇ ਜਨਾਸੋ ਲੋਧਂ ਨਯਨ੍ਤਿ ਪਸ਼ੁ ਮਨ੍ਯਮਾਨਾਃ । ਨਾਵਾਜਿਨਂ ਵਾਜਿਨਾ ਹਾਸਯਨ੍ਤਿ ਨ ਗਰ੍ਦਭਂ ਪੁਰੋ ਅਸ਼੍ਵਾਨ੍ਨਯਨ੍ਤਿ
ਲੋਕ ਤੀਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ; ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਚਤੁਰ ਸਮਝ ਕੇ, ਉਹ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਗਲਤ ਰਾਹ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਦੌੜਾਉਂਦੇ, ਨਾ ਗਧੇ ਨੂੰ ਘੋੜਿਆਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ।
ਇਮ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਭਰਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾ ਅਪਪਿਤ੍ਵਂ ਚਿਕਿਤੁਰ੍ਨ ਪ੍ਰਪਿਤ੍ਵਮ੍ । ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਮਰਣਂ ਨ ਨਿਤ੍ਯਂ ਜ੍ਯਾਵਾਜਂ ਪਰਿ ਣਯਨ੍ਤ੍ਯਾਜੌ
ਇੰਦਰ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪਿਤਾ ਹੋਣ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਨਾ ਦਾਦਾ ਹੋਣ ਦੀ। ਉਹ ਘੋੜਾ ਮੌਤ ਲਈ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਸਦਾ ਲਈ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਧਨੁਸ਼ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਘੁੰਮਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਇਮਂ ਮਹੇ ਵਿਦਥ੍ਯਾਯ ਸ਼ੂषਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਕृਤ੍ਵ ਈਡ੍ਯਾਯ ਪ੍ਰ ਜਭ੍ਰੁਃ । ਸ਼ृਣੋਤੁ ਨੋ ਦਮ੍ਯੇਭਿਰਨੀਕੈਃ ਸ਼ृਣੋਤ੍ਵਗ੍ਨਿਰ੍ਦਿਵ੍ਯੈਰਜਸ੍ਰਃ
ਇਹ ਭਜਨ, ਮਹਾਨ ਲਈ, ਗਿਆਨ ਲਈ, ਸਦਾ ਸਿਫ਼ਤ ਲਈ ਬਣਾਇਆ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਲਿਆ। ਨਿੱਜੀ ਸੈਨਿਕ ਸਾਨੂੰ ਸੁਣਨ, ਅਗਨਿ, ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਹੈ, ਸੁਣੇ।
ਮਹਿ ਮਹੇ ਦਿਵੇ ਅਰ੍ਚਾ ਪृਥਿਵ੍ਯੈ ਕਾਮੋ ਮ ਇਚ੍ਛਞ੍ਚਰਤਿ ਪ੍ਰਜਾਨਨ੍ । ਯਯੋਰ੍ਹ ਸ੍ਤੋਮੇ ਵਿਦਥੇषੁ ਦੇਵਾਃ ਸਪਰ੍ਯਵੋ ਮਾਦਯਨ੍ਤੇ ਸਚਾਯੋਃ
ਮਹਾਨ ਲਈ, ਅਕਾਸ਼ ਲਈ, ਧਰਤੀ ਲਈ ਵੱਡਾ ਗੀਤ ਗਾਓ; ਇੱਛਾ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਜਾਣ ਕੇ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਵਿੱਚ, ਯਜਨਾਂ ਤੇ, ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਯੁਵੋਰृਤਂ ਰੋਦਸੀ ਸਤ੍ਯਮਸ੍ਤੁ ਮਹੇ षੁ ਣਃ ਸੁਵਿਤਾਯ ਪ੍ਰ ਭੂਤਮ੍ । ਇਦਂ ਦਿਵੇ ਨਮੋ ਅਗ੍ਨੇ ਪृਥਿਵ੍ਯੈ ਸਪਰ੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰਯਸਾ ਯਾਮਿ ਰਤ੍ਨਮ੍
ਤੁਹਾਡਾ ਸੱਚ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਹੇ; ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਭਲਾਈ ਦੇਵੇ। ਇਹ ਮੇਰੀ ਨਮਸਕਾਰ ਅਕਾਸ਼ ਲਈ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਲਈ ਹੈ; ਮੈਂ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਖਜਾਨਾ ਲੱਭਣ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਉਤੋ ਹਿ ਵਾਂ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾ ਆਵਿਵਿਦ੍ਰ ऋਤਾਵਰੀ ਰੋਦਸੀ ਸਤ੍ਯਵਾਚਃ । ਨਰਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵਾਂ ਸਮਿਥੇ ਸ਼ੂਰਸਾਤੌ ਵਵਨ੍ਦਿਰੇ ਪृਥਿਵਿ ਵੇਵਿਦਾਨਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ, ਸੱਚ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਅਸਮਾਨ ਧਰਤੀ ਵਧ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਮਨੁੱਖ ਵੀ, ਸਭਾ ਵਿਚ ਤੇ ਵਿਰਲੇ ਮਾਣ ਲਈ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਚ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰਦੇ ਹਨ।
ਕੋ ਅਦ੍ਧਾ ਵੇਦ ਕ ਇਹ ਪ੍ਰ ਵੋਚਦ੍ਦੇਵਾਁ ਅਚ੍ਛਾ ਪਥ੍ਯਾ ਕਾ ਸਮੇਤਿ । ਦਦृਸ਼੍ਰ ਏषਾਮਵਮਾ ਸਦਾਂਸਿ ਪਰੇषੁ ਯਾ ਗੁਹ੍ਯੇषੁ ਵ੍ਰਤੇषੁ
ਕੌਣ ਸੱਚਮੁੱਚ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਕੌਣ ਇੱਥੇ ਦੱਸ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਕਿਹੜੇ ਦੇਵਤੇ ਵੱਲ ਸਹੀ ਰਾਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਥਾਵਾਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਦੂਰ ਹਨ, ਉਹ ਗੁਪਤ ਰੀਤਾਂ ਤੇ ਲੁਕਵੇਂ ਵਚਨਾਂ ਵਿਚ ਹਨ।
ਕਵਿਰ੍ਨृਚਕ੍ਸ਼ਾ ਅਭਿ षੀਮਚष੍ਟ ऋਤਸ੍ਯ ਯੋਨਾ ਵਿਘृਤੇ ਮਦਨ੍ਤੀ । ਨਾਨਾ ਚਕ੍ਰਾਤੇ ਸਦਨਂ ਯਥਾ ਵੇਃ ਸਮਾਨੇਨ ਕ੍ਰਤੁਨਾ ਸਂਵਿਦਾਨੇ
ਵਿਅਕਤੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਾਲਾ ਗਿਆਨੀ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੱਚ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ, ਫੈਲ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਜਲਾਹਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਕੋ ਮਨ ਤੇ ਸਮਝ ਨਾਲ ਇਕਠੇ।
ਸਮਾਨ੍ਯਾ ਵਿਯੁਤੇ ਦੂਰੇਅਨ੍ਤੇ ਧ੍ਰੁਵੇ ਪਦੇ ਤਸ੍ਥਤੁਰ੍ਜਾਗਰੂਕੇ । ਉਤ ਸ੍ਵਸਾਰਾ ਯੁਵਤੀ ਭਵਨ੍ਤੀ ਆਦੁ ਬ੍ਰੁਵਾਤੇ ਮਿਥੁਨਾਨਿ ਨਾਮ
ਇਕਠੇ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਦੂਰ ਤੇ ਨੇੜੇ, ਉਹ ਅਡੋਲ ਥਾਂ ਤੇ ਜਾਗਦੇ ਹੋਏ ਖੜੇ ਹਨ। ਤੇ ਭੈਣਾਂ, ਜੋ ਜਵਾਨ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਜੋੜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਂ ਲੈ ਕੇ ਬੋਲਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵਿਸ਼੍ਵੇਦੇਤੇ ਜਨਿਮਾ ਸਂ ਵਿਵਿਕ੍ਤੋ ਮਹੋ ਦੇਵਾਨ੍ਬਿਭ੍ਰਤੀ ਨ ਵ੍ਯਥੇਤੇ । ਏਜਦ੍ਧ੍ਰੁਵਂ ਪਤ੍ਯਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਮੇਕਂ ਚਰਤ੍ਪਤਤ੍ਰਿ ਵਿषੁਣਂ ਵਿ ਜਾਤਮ੍
ਇਹ ਸਾਰੇ ਜਨਮ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਢੋ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹ ਡਰਦੇ ਨਹੀਂ। ਚਲਦੀਆਂ ਤੇ ਅਡੋਲ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਇਕ ਰਾਜਾ ਸਭ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉੱਡਦੀਆਂ, ਘੁੰਮਦੀਆਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੀਆਂ।
ਸਨਾ ਪੁਰਾਣਮਧ੍ਯੇਮ੍ਯਾਰਾਨ੍ਮਹਃ ਪਿਤੁਰ੍ਜਨਿਤੁਰ੍ਜਾਮਿ ਤਨ੍ਨਃ । ਦੇਵਾਸੋ ਯਤ੍ਰ ਪਨਿਤਾਰ ਏਵੈਰੁਰੌ ਪਥਿ ਵ੍ਯੁਤੇ ਤਸ੍ਥੁਰਨ੍ਤਃ
ਸਦਾ ਪੁਰਾਣਾ, ਮੈਂ ਮੱਧਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵੱਲ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਵੱਡੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਤੋਂ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤੇ, ਰਾਹ ਦੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਇਕਠੇ ਖੜੇ ਹਨ, ਚੌੜੇ ਰਾਹ ਤੇ, ਅੰਦਰੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ।
ਇਮਂ ਸ੍ਤੋਮਂ ਰੋਦਸੀ ਪ੍ਰ ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯृਦੂਦਰਾਃ ਸ਼ृਣਵਨ੍ਨਗ੍ਨਿਜਿਹ੍ਵਾਃ । ਮਿਤ੍ਰਃ ਸਮ੍ਰਾਜੋ ਵਰੁਣੋ ਯੁਵਾਨ ਆਦਿਤ੍ਯਾਸਃ ਕਵਯਃ ਪਪ੍ਰਥਾਨਾਃ
ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਮੈਂ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਉਹ ਚੌੜੀ ਗਰਭ ਵਾਲੇ ਸੁਣਨ, ਅੱਗ ਦੀ ਜੀਭ ਨਾਲ। ਮਿਤ੍ਰ, ਰਾਜਾ, ਵਰੁਣ, ਜਵਾਨ ਆਦਿਤਿਆ, ਗਿਆਨੀ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ।
ਹਿਰਣ੍ਯਪਾਣਿਃ ਸਵਿਤਾ ਸੁਜਿਹ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਿਰਾ ਦਿਵੋ ਵਿਦਥੇ ਪਤ੍ਯਮਾਨਃ । ਦੇਵੇषੁ ਚ ਸਵਿਤਃ ਸ਼੍ਲੋਕਮਸ਼੍ਰੇਰਾਦਸ੍ਮਭ੍ਯਮਾ ਸੁਵ ਸਰ੍ਵਤਾਤਿਮ੍
ਸਾਵਿਤਾ, ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਹੱਥ, ਸੁੰਦਰ ਜੀਭ ਵਾਲਾ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ, ਸਭਾ ਵਿਚ ਰਾਜ ਕਰਦਾ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ, ਸਾਵਿਤਾ, ਤੂੰ ਸਤੁਤੀ ਸੁਣਾਈ; ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾ ਦੇ।
ਸੁਕृਤ੍ਸੁਪਾਣਿਃ ਸ੍ਵਵਾਁ ऋਤਾਵਾ ਦੇਵਸ੍ਤ੍ਵष੍ਟਾਵਸੇ ਤਾਨਿ ਨੋ ਧਾਤ੍ । ਪੂषਣ੍ਵਨ੍ਤ ऋਭਵੋ ਮਾਦਯਧ੍ਵਮੂਰ੍ਧ੍ਵਗ੍ਰਾਵਾਣੋ ਅਧ੍ਵਰਮਤष੍ਟ
ਕੁਸ਼ਲ ਵਾਲਾ, ਚੰਗਾ ਹੱਥ, ਆਪਣਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੱਚ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਦੇਵਤਾ ਤਵਸ਼ਟਾ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇਵੇ। ਤੁਸੀਂ ਪੁਸ਼ਣ ਨਾਲ, ਰਭੂਓ, ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਪੱਥਰ ਉੱਚੇ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਵਿਦ੍ਯੁਦ੍ਰਥਾ ਮਰੁਤ ऋष੍ਟਿਮਨ੍ਤੋ ਦਿਵੋ ਮਰ੍ਯਾ ऋਤਜਾਤਾ ਅਯਾਸਃ । ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਸ਼ृਣਵਨ੍ਯਜ੍ਞਿਯਾਸੋ ਧਾਤਾ ਰਯਿਂ ਸਹਵੀਰਂ ਤੁਰਾਸਃ
ਬਿਜਲੀ ਵਰਗੀਆਂ ਰਥਾਂ ਵਾਲੇ ਮਰੁਤ, ਭਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸੱਚ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਥੱਕਦੇ ਨਹੀਂ। ਸਰਸਵਤੀ, ਯਜਨਾ ਯੋਗ, ਉਹ ਸੁਣੇ; ਧਾਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਵਿਰਲੇ ਹੀਰਿਆਂ ਵਾਲਾ ਧਨ ਦੇ।
ਵਿष੍ਣੁਂ ਸ੍ਤੋਮਾਸਃ ਪੁਰੁਦਸ੍ਮਮਰ੍ਕਾ ਭਗਸ੍ਯੇਵ ਕਾਰਿਣੋ ਯਾਮਨਿ ਗ੍ਮਨ੍ । ਉਰੁਕ੍ਰਮਃ ਕਕੁਹੋ ਯਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵੀਰ੍ਨ ਮਰ੍ਧਨ੍ਤਿ ਯੁਵਤਯੋ ਜਨਿਤ੍ਰੀਃ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ, ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਵਿਚ ਮਹਾਨ, ਸਤੁਤੀਆਂ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ, ਜਿਵੇਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਭਾਗਾ ਕੋਲ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਚੌੜੇ ਪੈਰ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਬੁਲਾਹਟ ਪੁਰਾਣੀ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਕਈ ਜਵਾਨ ਮਾਵਾਂ, ਜਣਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀਆਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿਸ਼੍ਵੈਰ੍ਵੀਰ੍ਯੈਃ ਪਤ੍ਯਮਾਨ ਉਭੇ ਆ ਪਪ੍ਰੌ ਰੋਦਸੀ ਮਹਿਤ੍ਵਾ । ਪੁਰਂਦਰੋ ਵृਤ੍ਰਹਾ ਧृष੍ਣੁषੇਣਃ ਸਂਗृਭ੍ਯਾ ਨ ਆ ਭਰਾ ਭੂਰਿ ਪਸ਼੍ਵਃ
ਇੰਦਰ, ਸਭ ਤਾਕਤਾਂ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰਦਾ, ਦੋਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਭਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪੁਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇ।
ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਮੇ ਪਿਤਰਾ ਬਨ੍ਧੁਪृਚ੍ਛਾ ਸਜਾਤ੍ਯਮਸ਼੍ਵਿਨੋਸ਼੍ਚਾਰੁ ਨਾਮ । ਯੁਵਂ ਹਿ ਸ੍ਥੋ ਰਯਿਦੌ ਨੋ ਰਯੀਣਾਂ ਦਾਤ੍ਰਂ ਰਕ੍ਸ਼ੇਥੇ ਅਕਵੈਰਦਬ੍ਧਾ
ਨਾਸਤਿਆ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਪੁੱਛਣ ਵਾਲੇ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦਾ ਸੁੰਦਰ ਨਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਸਾਰੇ ਖਜਾਨਿਆਂ ਦੇ, ਤੁਸੀਂ ਦਾਤ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਗਲਤੀਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਠੱਗੀ ਤੋਂ ਬਚੇ।
ਮਹਤ੍ਤਦ੍ਵਃ ਕਵਯਸ਼੍ਚਾਰੁ ਨਾਮ ਯਦ੍ਧ ਦੇਵਾ ਭਵਥ ਵਿਸ਼੍ਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰੇ । ਸਖ ऋਭੁਭਿਃ ਪੁਰੁਹੂਤ ਪ੍ਰਿਯੇਭਿਰਿਮਾਂ ਧਿਯਂ ਸਾਤਯੇ ਤਕ੍ਸ਼ਤਾ ਨਃ
ਤੁਹਾਡਾ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਨਾਂ, ਗਿਆਨੀਆਂ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹੋ। ਰਭੂਆਂ ਨਾਲ, ਬਹੁਤ ਪੁਕਾਰਿਆ ਦੋਸਤ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨਾਲ, ਸਾਡੀ ਇਹ ਸੋਚ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਬਣਾਓ।
ਅਰ੍ਯਮਾ ਣੋ ਅਦਿਤਿਰ੍ਯਜ੍ਞਿਯਾਸੋऽਦਬ੍ਧਾਨਿ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤਾਨਿ । ਯੁਯੋਤ ਨੋ ਅਨਪਤ੍ਯਾਨਿ ਗਨ੍ਤੋਃ ਪ੍ਰਜਾਵਾਨ੍ਨਃ ਪਸ਼ੁਮਾਁ ਅਸ੍ਤੁ ਗਾਤੁਃ
ਅਰਯਮਨ, ਅਦਿਤੀ, ਯਜਨਾ ਯੋਗ, ਵਰੁਣ ਦੇ ਅਟੱਲ ਵਚਨ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਨਾਲ ਜੋੜੋ, ਯਾਤਰੀਓ, ਸਾਡਾ ਰਾਹ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋਵੇ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਪਸ਼ੂ ਹੋਣ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਦੂਤਃ ਪੁਰੁਧ ਪ੍ਰਸੂਤੋऽਨਾਗਾਨ੍ਨੋ ਵੋਚਤੁ ਸਰ੍ਵਤਾਤਾ । ਸ਼ृਣੋਤੁ ਨਃ ਪृਥਿਵੀ ਦ੍ਯੌਰੁਤਾਪਃ ਸੂਰ੍ਯੋ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੈਰੁਰ੍ਵਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦੂਤ, ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣ ਕੇ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਬੋਲ ਕੇ ਸੁਣਾਏ। ਧਰਤੀ, ਅਸਮਾਨ, ਪਾਣੀ ਸਾਨੂੰ ਸੁਣਨ, ਸੂਰਜ ਤਾਰੇ ਨਾਲ, ਤੇ ਚੌੜਾ ਅੰਤਰਿਕਸ਼।
ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤੁ ਨੋ ਵृषਣਃ ਪਰ੍ਵਤਾਸੋ ਧ੍ਰੁਵਕ੍ਸ਼ੇਮਾਸ ਇਲ਼ਯਾ ਮਦਨ੍ਤਃ । ਆਦਿਤ੍ਯੈਰ੍ਨੋ ਅਦਿਤਿਃ ਸ਼ृਣੋਤੁ ਯਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਨੋ ਮਰੁਤਃ ਸ਼ਰ੍ਮ ਭਦ੍ਰਮ੍
ਮਹਾਨ ਪਹਾੜ ਸਾਨੂੰ ਸੁਣਨ, ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਤੇ ਅਡੋਲ, ਪੋਸ਼ਣ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ। ਆਦਿਤੀ ਤੇ ਆਦਿਤਿਆ ਸਾਨੂੰ ਸੁਣਨ, ਮਰੁਤ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇਣ।
ਸਦਾ ਸੁਗਃ ਪਿਤੁਮਾਁ ਅਸ੍ਤੁ ਪਨ੍ਥਾ ਮਧ੍ਵਾ ਦੇਵਾ ਓषਧੀਃ ਸਂ ਪਿਪृਕ੍ਤ । ਭਗੋ ਮੇ ਅਗ੍ਨੇ ਸਖ੍ਯੇ ਨ ਮृਧ੍ਯਾ ਉਦ੍ਰਾਯੋ ਅਸ਼੍ਯਾਂ ਸਦਨਂ ਪੁਰੁਕ੍ਸ਼ੋਃ
ਸਦਾ ਪਿਤਾਵਾਂ ਵੱਲ ਰਾਹ ਆਸਾਨ ਹੋਵੇ, ਦੇਵਤਾ ਮਿੱਠਾ ਨਾਲ ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਭਿੱਜਣ। ਭਾਗਾ, ਅੱਗੇ, ਦੋਸਤੀ ਵਿਚ ਮੇਰਾ ਸਾਥ ਨਾ ਛੱਡ, ਮੈਂ ਦਾਨੀ ਦੇ ਘਰ ਤਕ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵਾਂ।
ਸ੍ਵਦਸ੍ਵ ਹਵ੍ਯਾ ਸਮਿषੋ ਦਿਦੀਹ੍ਯਸ੍ਮਦ੍ਰ੍ਯਕ੍ਸਂ ਮਿਮੀਹਿ ਸ਼੍ਰਵਾਂਸਿ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਁ ਅਗ੍ਨੇ ਪृਤ੍ਸੁ ਤਾਞ੍ਜੇषਿ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨਹਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਸੁਮਨਾ ਦੀਦਿਹੀ ਨਃ
ਹੇ ਤੇਜ਼ ਅੱਗ, ਸਾਡੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨੂੰ ਸਵਾਦ ਲੈ, ਸਾਡੀਆਂ ਆਰਧਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ। ਸਾਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਨਾਮ ਦਿੱਲ। ਹਰੇਕ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ; ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਚੰਗੀ ਦਇਆ ਨਾਲ ਚਮਕ।
ਉषਸਃ ਪੂਰ੍ਵਾ ਅਧ ਯਦ੍ਵ੍ਯੂषੁਰ੍ਮਹਦ੍ਵਿ ਜਜ੍ਞੇ ਅਕ੍ਸ਼ਰਂ ਪਦੇ ਗੋਃ । ਵ੍ਰਤਾ ਦੇਵਾਨਾਮੁਪ ਨੁ ਪ੍ਰਭੂषਨ੍ਮਹਦ੍ਦੇਵਾਨਾਮਸੁਰਤ੍ਵਮੇਕਮ੍
ਜਦੋਂ ਸਵੇਰਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਗਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤੇ ਅਟੱਲ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਿਵਾਜਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਦਿਆਂ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਇਕੱਲਾ ਰਾਜ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ, ਇਕ ਰਾਜਵਾਈ।
ਮੋ षੂ ਣੋ ਅਤ੍ਰ ਜੁਹੁਰਨ੍ਤ ਦੇਵਾ ਮਾ ਪੂਰ੍ਵੇ ਅਗ੍ਨੇ ਪਿਤਰਃ ਪਦਜ੍ਞਾਃ । ਪੁਰਾਣ੍ਯੋਃ ਸਦ੍ਮਨੋਃ ਕੇਤੁਰਨ੍ਤਰ੍ਮਹਦ੍ਦੇਵਾਨਾਮਸੁਰਤ੍ਵਮੇਕਮ੍
ਇਥੇ ਦੇਵਤੇ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਹਟਣ, ਨਾ ਹੀ ਪੁਰਾਣੇ ਪਿਤਾ, ਹੇ ਅੱਗ, ਜੋ ਰਸਤਾ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਦੋ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਵਿਚ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ, ਇਕ ਰਾਜਵਾਈ।
ਵਿ ਮੇ ਪੁਰੁਤ੍ਰਾ ਪਤਯਨ੍ਤਿ ਕਾਮਾਃ ਸ਼ਮ੍ਯਚ੍ਛਾ ਦੀਦ੍ਯੇ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾਣਿ । ਸਮਿਦ੍ਧੇ ਅਗ੍ਨਾਵृਤਮਿਦ੍ਵਦੇਮ ਮਹਦ੍ਦੇਵਾਨਾਮਸੁਰਤ੍ਵਮੇਕਮ੍
ਮੇਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਹਨ; ਮੈਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲੱਭਦਾ ਹਾਂ। ਜਦ ਅੱਗ ਜਲਦੀ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਸਹੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ, ਇਕ ਰਾਜਵਾਈ।
ਸਮਾਨੋ ਰਾਜਾ ਵਿਭृਤਃ ਪੁਰੁਤ੍ਰਾ ਸ਼ਯੇ ਸ਼ਯਾਸੁ ਪ੍ਰਯੁਤੋ ਵਨਾਨੁ । ਅਨ੍ਯਾ ਵਤ੍ਸਂ ਭਰਤਿ ਕ੍ਸ਼ੇਤਿ ਮਾਤਾ ਮਹਦ੍ਦੇਵਾਨਾਮਸੁਰਤ੍ਵਮੇਕਮ੍
ਉਹੀ ਰਾਜਾ, ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ, ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਪਿਆ ਹੈ, ਸੁੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ, ਜੰਗਲਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ। ਇੱਕ ਮਾਂ ਵੱਛਾ ਜਨਦੀ ਹੈ, ਦੂਜੀ ਉਸ ਨੂੰ ਰੱਖਦੀ ਹੈ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ, ਇਕ ਰਾਜਵਾਈ।