ਉਪ ਪ੍ਰੇਤ ਕੁਸ਼ਿਕਾਸ਼੍ਚੇਤਯਧ੍ਵਮਸ਼੍ਵਂ ਰਾਯੇ ਪ੍ਰ ਮੁਞ੍ਚਤਾ ਸੁਦਾਸਃ । ਰਾਜਾ ਵृਤ੍ਰਂ ਜਙ੍ਘਨਤ੍ਪ੍ਰਾਗਪਾਗੁਦਗਥਾ ਯਜਾਤੇ ਵਰ ਆ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ
ਕੁਸ਼ਿਕਾ ਪਰਿਵਾਰ, ਨੇੜੇ ਆਓ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ; ਦੌਲਤ ਲਈ ਘੋੜਾ ਛੱਡੋ, ਸੁਦਾਸ ਨੂੰ ਦੇ ਦੋ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਪੂਰਬ ਤੇ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਯਜਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਯ ਇਮੇ ਰੋਦਸੀ ਉਭੇ ਅਹਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮਤੁष੍ਟਵਮ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਦਂ ਭਾਰਤਂ ਜਨਮ੍
ਜੋ ਦੋਵੇਂ ਲੋਕਾਂ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਭਾਰਤ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਾ ਅਰਾਸਤ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਵਜ੍ਰਿਣੇ । ਕਰਦਿਨ੍ਨਃ ਸੁਰਾਧਸਃ
ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਇੰਦਰ, ਵਜਰਧਾਰੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦਿੱਤੀ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦਾਨ ਦੇਵੇ।
ਕਿਂ ਤੇ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਤਿ ਕੀਕਟੇषੁ ਗਾਵੋ ਨਾਸ਼ਿਰਂ ਦੁਹ੍ਰੇ ਨ ਤਪਨ੍ਤਿ ਘਰ੍ਮਮ੍ । ਆ ਨੋ ਭਰ ਪ੍ਰਮਗਨ੍ਦਸ੍ਯ ਵੇਦੋ ਨੈਚਾਸ਼ਾਖਂ ਮਘਵਨ੍ਰਨ੍ਧਯਾ ਨਃ
ਕੀ ਤੇਰੀਆਂ ਗਾਂ ਕਿਕਟ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ? ਉਹ ਨਾ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੀ, ਨਾ ਗਰਮੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੀ। ਪ੍ਰਮਗੰਦਾ ਦੀ ਬੁਧੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਲਿਆ, ਹੇ ਦਾਨੀ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਥੱਲੇ ਡਾਲੀ ਤੋੜ।
ਸਸਰ੍ਪਰੀਰਮਤਿਂ ਬਾਧਮਾਨਾ ਬृਹਨ੍ਮਿਮਾਯ ਜਮਦਗ੍ਨਿਦਤ੍ਤਾ । ਆ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਦੁਹਿਤਾ ਤਤਾਨ ਸ਼੍ਰਵੋ ਦੇਵੇष੍ਵਮृਤਮਜੁਰ੍ਯਮ੍
ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਸੋਚ, ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਵੱਡੀ ਹੋਈ, ਜਮਦਗਨੀ ਨੇ ਦਿੱਤੀ। ਸੂਰਜ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਮਰ ਤੇ ਨਾਸ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਸ਼ੋਭਾ ਫੈਲਾਈ।
ਸਸਰ੍ਪਰੀਰਭਰਤ੍ਤੂਯਮੇਭ੍ਯੋऽਧਿ ਸ਼੍ਰਵਃ ਪਾਞ੍ਚਜਨ੍ਯਾਸੁ ਕृष੍ਟਿषੁ । ਸਾ ਪਕ੍ਸ਼੍ਯਾ ਨਵ੍ਯਮਾਯੁਰ੍ਦਧਾਨਾ ਯਾਂ ਮੇ ਪਲਸ੍ਤਿਜਮਦਗ੍ਨਯੋ ਦਦੁਃ
ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਸ਼ੋਭਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਉਭਰੀ, ਪੰਜਜਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਣ ਫੈਲਾਇਆ। ਉਹ ਪੰਖੀ, ਨਵੀਂ ਉਮਰ ਲੈ ਕੇ, ਜੋ ਪਲਸਤਿ ਤੇ ਜਮਦਗਨੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤੀ।
ਸ੍ਥਿਰੌ ਗਾਵੌ ਭਵਤਾਂ ਵੀਲ਼ੁਰਕ੍ਸ਼ੋ ਮੇषਾ ਵਿ ਵਰ੍ਹਿ ਮਾ ਯੁਗਂ ਵਿ ਸ਼ਾਰਿ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪਾਤਲ੍ਯੇ ਦਦਤਾਂ ਸ਼ਰੀਤੋਰਰਿष੍ਟਨੇਮੇ ਅਭਿ ਨਃ ਸਚਸ੍ਵ
ਦੋ ਗਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਹਿਣ, ਭੇੜਾਂ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚੀਆਂ ਰਹਿਣ; ਘਾਹ ਜਾਂ ਹਲ ਨੂੰ ਜੋਤ ਨਾ ਲਾਓ। ਪਾਤਲਿਆ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ; ਉਹ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ।
ਬਲਂ ਧੇਹਿ ਤਨੂषੁ ਨੋ ਬਲਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਨਲ਼ੁਤ੍ਸੁ ਨਃ । ਬਲਂ ਤੋਕਾਯ ਤਨਯਾਯ ਜੀਵਸੇ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਬਲਦਾ ਅਸਿ
ਸਾਡੀਆਂ ਦੇਹਾਂ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਪਾ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਪਾ। ਸਾਡੇ ਬੱਚਿਆਂ, ਵੰਸ਼ ਤੇ ਜੀਵਨ ਲਈ ਤਾਕਤ ਪਾ; ਤੂੰ ਹੀ ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਅਭਿ ਵ੍ਯਯਸ੍ਵ ਖਦਿਰਸ੍ਯ ਸਾਰਮੋਜੋ ਧੇਹਿ ਸ੍ਪਨ੍ਦਨੇ ਸ਼ਿਂਸ਼ਪਾਯਾਮ੍ । ਅਕ੍ਸ਼ ਵੀਲ਼ੋ ਵੀਲ਼ਿਤ ਵੀਲ਼ਯਸ੍ਵ ਮਾ ਯਾਮਾਦਸ੍ਮਾਦਵ ਜੀਹਿਪੋ ਨਃ
ਖਦੀਰਾ ਦੇ ਦਰਖ਼ਤ ਦੀ ਸਾਰ ਫੈਲਾ, ਕੰਪਦੀ ਸ਼ਿੰਸ਼ਪਾ ਵਿੱਚ ਜੋਸ਼ ਪਾ। ਹੇ ਧੁਰਾ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੋ, ਠੀਕ ਰਹੋ; ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਾ ਹੋ, ਨੁਕਸਾਨ ਦੂਰ ਕਰ।
ਅਯਮਸ੍ਮਾਨ੍ਵਨਸ੍ਪਤਿਰ੍ਮਾ ਚ ਹਾ ਮਾ ਚ ਰੀਰਿषਤ੍ । ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਾ ਗृਹੇਭ੍ਯ ਆਵਸਾ ਆ ਵਿਮੋਚਨਾਤ੍
ਇਹ ਜੰਗਲ ਦਾ ਦਰਖ਼ਤ ਸਾਡਾ ਹੈ; ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਨੁਕਸਾਨ ਦੇਵੇ, ਨਾ ਚੋਟ ਪਹੁੰਚਾਏ। ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨਾਲ, ਇਹ ਸਾਡੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸੇ, ਤੇ ਛੁਟਕਾਰਾ ਵੇਲੇ ਵੀ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋਤਿਭਿਰ੍ਬਹੁਲਾਭਿਰ੍ਨੋ ਅਦ੍ਯ ਯਾਚ੍ਛ੍ਰੇष੍ਠਾਭਿਰ੍ਮਘਵਞ੍ਛੂਰ ਜਿਨ੍ਵ । ਯੋ ਨੋ ਦ੍ਵੇष੍ਟ੍ਯਧਰਃ ਸਸ੍ਪਦੀष੍ਟ ਯਮੁ ਦ੍ਵਿष੍ਮਸ੍ਤਮੁ ਪ੍ਰਾਣੋ ਜਹਾਤੁ
ਇੰਦਰ, ਅੱਜ ਬਹੁਤ ਤੇ ਵਧੀਆ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਿਲਾ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ। ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਵੈਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਾਰ ਜਾਵੇ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਵੈਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਹਨੂੰ ਸਾਡੀ ਸਾਹ ਛੱਡ ਦੇਵੇ।
ਪਰਸ਼ੁਂ ਚਿਦ੍ਵਿ ਤਪਤਿ ਸ਼ਿਮ੍ਬਲਂ ਚਿਦ੍ਵਿ ਵृਸ਼੍ਚਤਿ । ਉਖਾ ਚਿਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਯੇषਨ੍ਤੀ ਪ੍ਰਯਸ੍ਤਾ ਫੇਨਮਸ੍ਯਤਿ
ਕੁਹਾੜੀ ਵੀ ਸਾੜਦੀ ਹੈ, ਛੁਰੀ ਵੀ ਕੱਟਦੀ ਹੈ; ਉਖਾ ਵੀ, ਜਦੋਂ ਜਲਦੀ ਹੈ, ਆਪਣਾ ਫੇਨ ਉਠਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਇੰਦਰ।
ਨ ਸਾਯਕਸ੍ਯ ਚਿਕਿਤੇ ਜਨਾਸੋ ਲੋਧਂ ਨਯਨ੍ਤਿ ਪਸ਼ੁ ਮਨ੍ਯਮਾਨਾਃ । ਨਾਵਾਜਿਨਂ ਵਾਜਿਨਾ ਹਾਸਯਨ੍ਤਿ ਨ ਗਰ੍ਦਭਂ ਪੁਰੋ ਅਸ਼੍ਵਾਨ੍ਨਯਨ੍ਤਿ
ਲੋਕ ਤੀਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ; ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਚਤੁਰ ਸਮਝ ਕੇ, ਉਹ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਗਲਤ ਰਾਹ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਦੌੜਾਉਂਦੇ, ਨਾ ਗਧੇ ਨੂੰ ਘੋੜਿਆਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ।
ਇਮ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਭਰਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾ ਅਪਪਿਤ੍ਵਂ ਚਿਕਿਤੁਰ੍ਨ ਪ੍ਰਪਿਤ੍ਵਮ੍ । ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਮਰਣਂ ਨ ਨਿਤ੍ਯਂ ਜ੍ਯਾਵਾਜਂ ਪਰਿ ਣਯਨ੍ਤ੍ਯਾਜੌ
ਇੰਦਰ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪਿਤਾ ਹੋਣ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਨਾ ਦਾਦਾ ਹੋਣ ਦੀ। ਉਹ ਘੋੜਾ ਮੌਤ ਲਈ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਸਦਾ ਲਈ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਧਨੁਸ਼ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਘੁੰਮਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਇਮਂ ਮਹੇ ਵਿਦਥ੍ਯਾਯ ਸ਼ੂषਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਕृਤ੍ਵ ਈਡ੍ਯਾਯ ਪ੍ਰ ਜਭ੍ਰੁਃ । ਸ਼ृਣੋਤੁ ਨੋ ਦਮ੍ਯੇਭਿਰਨੀਕੈਃ ਸ਼ृਣੋਤ੍ਵਗ੍ਨਿਰ੍ਦਿਵ੍ਯੈਰਜਸ੍ਰਃ
ਇਹ ਭਜਨ, ਮਹਾਨ ਲਈ, ਗਿਆਨ ਲਈ, ਸਦਾ ਸਿਫ਼ਤ ਲਈ ਬਣਾਇਆ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਲਿਆ। ਨਿੱਜੀ ਸੈਨਿਕ ਸਾਨੂੰ ਸੁਣਨ, ਅਗਨਿ, ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਹੈ, ਸੁਣੇ।
ਮਹਿ ਮਹੇ ਦਿਵੇ ਅਰ੍ਚਾ ਪृਥਿਵ੍ਯੈ ਕਾਮੋ ਮ ਇਚ੍ਛਞ੍ਚਰਤਿ ਪ੍ਰਜਾਨਨ੍ । ਯਯੋਰ੍ਹ ਸ੍ਤੋਮੇ ਵਿਦਥੇषੁ ਦੇਵਾਃ ਸਪਰ੍ਯਵੋ ਮਾਦਯਨ੍ਤੇ ਸਚਾਯੋਃ
ਮਹਾਨ ਲਈ, ਅਕਾਸ਼ ਲਈ, ਧਰਤੀ ਲਈ ਵੱਡਾ ਗੀਤ ਗਾਓ; ਇੱਛਾ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਜਾਣ ਕੇ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਵਿੱਚ, ਯਜਨਾਂ ਤੇ, ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਯੁਵੋਰृਤਂ ਰੋਦਸੀ ਸਤ੍ਯਮਸ੍ਤੁ ਮਹੇ षੁ ਣਃ ਸੁਵਿਤਾਯ ਪ੍ਰ ਭੂਤਮ੍ । ਇਦਂ ਦਿਵੇ ਨਮੋ ਅਗ੍ਨੇ ਪृਥਿਵ੍ਯੈ ਸਪਰ੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰਯਸਾ ਯਾਮਿ ਰਤ੍ਨਮ੍
ਤੁਹਾਡਾ ਸੱਚ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਹੇ; ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਭਲਾਈ ਦੇਵੇ। ਇਹ ਮੇਰੀ ਨਮਸਕਾਰ ਅਕਾਸ਼ ਲਈ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਲਈ ਹੈ; ਮੈਂ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਖਜਾਨਾ ਲੱਭਣ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਉਤੋ ਹਿ ਵਾਂ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾ ਆਵਿਵਿਦ੍ਰ ऋਤਾਵਰੀ ਰੋਦਸੀ ਸਤ੍ਯਵਾਚਃ । ਨਰਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵਾਂ ਸਮਿਥੇ ਸ਼ੂਰਸਾਤੌ ਵਵਨ੍ਦਿਰੇ ਪृਥਿਵਿ ਵੇਵਿਦਾਨਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ, ਸੱਚ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਅਸਮਾਨ ਧਰਤੀ ਵਧ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਮਨੁੱਖ ਵੀ, ਸਭਾ ਵਿਚ ਤੇ ਵਿਰਲੇ ਮਾਣ ਲਈ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਚ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰਦੇ ਹਨ।
ਕੋ ਅਦ੍ਧਾ ਵੇਦ ਕ ਇਹ ਪ੍ਰ ਵੋਚਦ੍ਦੇਵਾਁ ਅਚ੍ਛਾ ਪਥ੍ਯਾ ਕਾ ਸਮੇਤਿ । ਦਦृਸ਼੍ਰ ਏषਾਮਵਮਾ ਸਦਾਂਸਿ ਪਰੇषੁ ਯਾ ਗੁਹ੍ਯੇषੁ ਵ੍ਰਤੇषੁ
ਕੌਣ ਸੱਚਮੁੱਚ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਕੌਣ ਇੱਥੇ ਦੱਸ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਕਿਹੜੇ ਦੇਵਤੇ ਵੱਲ ਸਹੀ ਰਾਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਥਾਵਾਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਦੂਰ ਹਨ, ਉਹ ਗੁਪਤ ਰੀਤਾਂ ਤੇ ਲੁਕਵੇਂ ਵਚਨਾਂ ਵਿਚ ਹਨ।
ਕਵਿਰ੍ਨृਚਕ੍ਸ਼ਾ ਅਭਿ षੀਮਚष੍ਟ ऋਤਸ੍ਯ ਯੋਨਾ ਵਿਘृਤੇ ਮਦਨ੍ਤੀ । ਨਾਨਾ ਚਕ੍ਰਾਤੇ ਸਦਨਂ ਯਥਾ ਵੇਃ ਸਮਾਨੇਨ ਕ੍ਰਤੁਨਾ ਸਂਵਿਦਾਨੇ
ਵਿਅਕਤੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਾਲਾ ਗਿਆਨੀ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੱਚ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ, ਫੈਲ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਜਲਾਹਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਕੋ ਮਨ ਤੇ ਸਮਝ ਨਾਲ ਇਕਠੇ।
ਸਮਾਨ੍ਯਾ ਵਿਯੁਤੇ ਦੂਰੇਅਨ੍ਤੇ ਧ੍ਰੁਵੇ ਪਦੇ ਤਸ੍ਥਤੁਰ੍ਜਾਗਰੂਕੇ । ਉਤ ਸ੍ਵਸਾਰਾ ਯੁਵਤੀ ਭਵਨ੍ਤੀ ਆਦੁ ਬ੍ਰੁਵਾਤੇ ਮਿਥੁਨਾਨਿ ਨਾਮ
ਇਕਠੇ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਦੂਰ ਤੇ ਨੇੜੇ, ਉਹ ਅਡੋਲ ਥਾਂ ਤੇ ਜਾਗਦੇ ਹੋਏ ਖੜੇ ਹਨ। ਤੇ ਭੈਣਾਂ, ਜੋ ਜਵਾਨ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਜੋੜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਂ ਲੈ ਕੇ ਬੋਲਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵਿਸ਼੍ਵੇਦੇਤੇ ਜਨਿਮਾ ਸਂ ਵਿਵਿਕ੍ਤੋ ਮਹੋ ਦੇਵਾਨ੍ਬਿਭ੍ਰਤੀ ਨ ਵ੍ਯਥੇਤੇ । ਏਜਦ੍ਧ੍ਰੁਵਂ ਪਤ੍ਯਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਮੇਕਂ ਚਰਤ੍ਪਤਤ੍ਰਿ ਵਿषੁਣਂ ਵਿ ਜਾਤਮ੍
ਇਹ ਸਾਰੇ ਜਨਮ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਢੋ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹ ਡਰਦੇ ਨਹੀਂ। ਚਲਦੀਆਂ ਤੇ ਅਡੋਲ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਇਕ ਰਾਜਾ ਸਭ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉੱਡਦੀਆਂ, ਘੁੰਮਦੀਆਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੀਆਂ।
ਸਨਾ ਪੁਰਾਣਮਧ੍ਯੇਮ੍ਯਾਰਾਨ੍ਮਹਃ ਪਿਤੁਰ੍ਜਨਿਤੁਰ੍ਜਾਮਿ ਤਨ੍ਨਃ । ਦੇਵਾਸੋ ਯਤ੍ਰ ਪਨਿਤਾਰ ਏਵੈਰੁਰੌ ਪਥਿ ਵ੍ਯੁਤੇ ਤਸ੍ਥੁਰਨ੍ਤਃ
ਸਦਾ ਪੁਰਾਣਾ, ਮੈਂ ਮੱਧਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵੱਲ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਵੱਡੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਤੋਂ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤੇ, ਰਾਹ ਦੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਇਕਠੇ ਖੜੇ ਹਨ, ਚੌੜੇ ਰਾਹ ਤੇ, ਅੰਦਰੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ।
ਇਮਂ ਸ੍ਤੋਮਂ ਰੋਦਸੀ ਪ੍ਰ ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯृਦੂਦਰਾਃ ਸ਼ृਣਵਨ੍ਨਗ੍ਨਿਜਿਹ੍ਵਾਃ । ਮਿਤ੍ਰਃ ਸਮ੍ਰਾਜੋ ਵਰੁਣੋ ਯੁਵਾਨ ਆਦਿਤ੍ਯਾਸਃ ਕਵਯਃ ਪਪ੍ਰਥਾਨਾਃ
ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਮੈਂ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਉਹ ਚੌੜੀ ਗਰਭ ਵਾਲੇ ਸੁਣਨ, ਅੱਗ ਦੀ ਜੀਭ ਨਾਲ। ਮਿਤ੍ਰ, ਰਾਜਾ, ਵਰੁਣ, ਜਵਾਨ ਆਦਿਤਿਆ, ਗਿਆਨੀ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ।
ਹਿਰਣ੍ਯਪਾਣਿਃ ਸਵਿਤਾ ਸੁਜਿਹ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਿਰਾ ਦਿਵੋ ਵਿਦਥੇ ਪਤ੍ਯਮਾਨਃ । ਦੇਵੇषੁ ਚ ਸਵਿਤਃ ਸ਼੍ਲੋਕਮਸ਼੍ਰੇਰਾਦਸ੍ਮਭ੍ਯਮਾ ਸੁਵ ਸਰ੍ਵਤਾਤਿਮ੍
ਸਾਵਿਤਾ, ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਹੱਥ, ਸੁੰਦਰ ਜੀਭ ਵਾਲਾ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ, ਸਭਾ ਵਿਚ ਰਾਜ ਕਰਦਾ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ, ਸਾਵਿਤਾ, ਤੂੰ ਸਤੁਤੀ ਸੁਣਾਈ; ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾ ਦੇ।
ਸੁਕृਤ੍ਸੁਪਾਣਿਃ ਸ੍ਵਵਾਁ ऋਤਾਵਾ ਦੇਵਸ੍ਤ੍ਵष੍ਟਾਵਸੇ ਤਾਨਿ ਨੋ ਧਾਤ੍ । ਪੂषਣ੍ਵਨ੍ਤ ऋਭਵੋ ਮਾਦਯਧ੍ਵਮੂਰ੍ਧ੍ਵਗ੍ਰਾਵਾਣੋ ਅਧ੍ਵਰਮਤष੍ਟ
ਕੁਸ਼ਲ ਵਾਲਾ, ਚੰਗਾ ਹੱਥ, ਆਪਣਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੱਚ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਦੇਵਤਾ ਤਵਸ਼ਟਾ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇਵੇ। ਤੁਸੀਂ ਪੁਸ਼ਣ ਨਾਲ, ਰਭੂਓ, ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਪੱਥਰ ਉੱਚੇ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਵਿਦ੍ਯੁਦ੍ਰਥਾ ਮਰੁਤ ऋष੍ਟਿਮਨ੍ਤੋ ਦਿਵੋ ਮਰ੍ਯਾ ऋਤਜਾਤਾ ਅਯਾਸਃ । ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਸ਼ृਣਵਨ੍ਯਜ੍ਞਿਯਾਸੋ ਧਾਤਾ ਰਯਿਂ ਸਹਵੀਰਂ ਤੁਰਾਸਃ
ਬਿਜਲੀ ਵਰਗੀਆਂ ਰਥਾਂ ਵਾਲੇ ਮਰੁਤ, ਭਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸੱਚ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਥੱਕਦੇ ਨਹੀਂ। ਸਰਸਵਤੀ, ਯਜਨਾ ਯੋਗ, ਉਹ ਸੁਣੇ; ਧਾਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਵਿਰਲੇ ਹੀਰਿਆਂ ਵਾਲਾ ਧਨ ਦੇ।
ਵਿष੍ਣੁਂ ਸ੍ਤੋਮਾਸਃ ਪੁਰੁਦਸ੍ਮਮਰ੍ਕਾ ਭਗਸ੍ਯੇਵ ਕਾਰਿਣੋ ਯਾਮਨਿ ਗ੍ਮਨ੍ । ਉਰੁਕ੍ਰਮਃ ਕਕੁਹੋ ਯਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵੀਰ੍ਨ ਮਰ੍ਧਨ੍ਤਿ ਯੁਵਤਯੋ ਜਨਿਤ੍ਰੀਃ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ, ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਵਿਚ ਮਹਾਨ, ਸਤੁਤੀਆਂ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ, ਜਿਵੇਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਭਾਗਾ ਕੋਲ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਚੌੜੇ ਪੈਰ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਬੁਲਾਹਟ ਪੁਰਾਣੀ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਕਈ ਜਵਾਨ ਮਾਵਾਂ, ਜਣਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀਆਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿਸ਼੍ਵੈਰ੍ਵੀਰ੍ਯੈਃ ਪਤ੍ਯਮਾਨ ਉਭੇ ਆ ਪਪ੍ਰੌ ਰੋਦਸੀ ਮਹਿਤ੍ਵਾ । ਪੁਰਂਦਰੋ ਵृਤ੍ਰਹਾ ਧृष੍ਣੁषੇਣਃ ਸਂਗृਭ੍ਯਾ ਨ ਆ ਭਰਾ ਭੂਰਿ ਪਸ਼੍ਵਃ
ਇੰਦਰ, ਸਭ ਤਾਕਤਾਂ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰਦਾ, ਦੋਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਭਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪੁਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇ।
ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਮੇ ਪਿਤਰਾ ਬਨ੍ਧੁਪृਚ੍ਛਾ ਸਜਾਤ੍ਯਮਸ਼੍ਵਿਨੋਸ਼੍ਚਾਰੁ ਨਾਮ । ਯੁਵਂ ਹਿ ਸ੍ਥੋ ਰਯਿਦੌ ਨੋ ਰਯੀਣਾਂ ਦਾਤ੍ਰਂ ਰਕ੍ਸ਼ੇਥੇ ਅਕਵੈਰਦਬ੍ਧਾ
ਨਾਸਤਿਆ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਪੁੱਛਣ ਵਾਲੇ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦਾ ਸੁੰਦਰ ਨਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਸਾਰੇ ਖਜਾਨਿਆਂ ਦੇ, ਤੁਸੀਂ ਦਾਤ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਗਲਤੀਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਠੱਗੀ ਤੋਂ ਬਚੇ।