ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਪਰ੍ਵਤਾ ਬृਹਤਾ ਰਥੇਨ ਵਾਮੀਰਿष ਆ ਵਹਤਂ ਸੁਵੀਰਾਃ । ਵੀਤਂ ਹਵ੍ਯਾਨ੍ਯਧ੍ਵਰੇषੁ ਦੇਵਾ ਵਰ੍ਧੇਥਾਂ ਗੀਰ੍ਭਿਰਿਲ਼ਯਾ ਮਦਨ੍ਤਾ
ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਪਰਵਤ, ਵੱਡੀ ਰਥ ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਆਓ, ਹੇ ਵੱਡੇ; ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਭੇਟਾਂ ਕਬੂਲ ਕਰੋ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸਾਡੀਆਂ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵਧੋ.
ਤਿष੍ਠਾ ਸੁ ਕਂ ਮਘਵਨ੍ਮਾ ਪਰਾ ਗਾਃ ਸੋਮਸ੍ਯ ਨੁ ਤ੍ਵਾ ਸੁषੁਤਸ੍ਯ ਯਕ੍ਸ਼ਿ । ਪਿਤੁਰ੍ਨ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸਿਚਮਾ ਰਭੇ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ੍ਵਾਦਿष੍ਠਯਾ ਗਿਰਾ ਸ਼ਚੀਵਃ
ਹੇ ਦਾਤਾਰ, ਠੀਕ ਰਹੋ, ਕਦੇ ਦੂਰ ਨਾ ਜਾਓ; ਹੁਣ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੀਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਪੀਓ; ਜਿਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਫੜਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਿੱਠੀ ਭਜਨ ਨਾਲ ਫੜਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਇੰਦਰ.
ਸ਼ਂਸਾਵਾਧ੍ਵਰ੍ਯੋ ਪ੍ਰਤਿ ਮੇ ਗृਣੀਹੀਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਵਾਹਃ ਕृਣਵਾਵ ਜੁष੍ਟਮ੍ । ਏਦਂ ਬਰ੍ਹਿਰ੍ਯਜਮਾਨਸ੍ਯ ਸੀਦਾਥਾ ਚ ਭੂਦੁਕ੍ਥਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸ਼ਸ੍ਤਮ੍
ਹੇ ਅਧਵਰਯੁ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਉਚਾਰਨ ਤੇ ਭਜਨ ਕਰ; ਆਓ, ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੁਖਦਾਈ ਭੇਟ ਕਰੀਏ; ਇਸ ਯਜਮਾਨ ਦੀ ਕੁਸ਼ੀ ਤੇ ਬੈਠੋ, ਤੇ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਜਨ ਹੋਵੇ.
ਜਾਯੇਦਸ੍ਤਂ ਮਘਵਨ੍ਸੇਦੁ ਯੋਨਿਸ੍ਤਦਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਯੁਕ੍ਤਾ ਹਰਯੋ ਵਹਨ੍ਤੁ । ਯਦਾ ਕਦਾ ਚ ਸੁਨਵਾਮ ਸੋਮਮਗ੍ਨਿष੍ਟ੍ਵਾ ਦੂਤੋ ਧਨ੍ਵਾਤ੍ਯਚ੍ਛ
ਹੇ ਦਾਤਾਰ, ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚ; ਫਿਰ ਤੇਰੇ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਘੋੜੇ ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ, ਇੰਦਰ; ਜਦੋਂ ਵੀ ਅਸੀਂ ਸੋਮਾ ਪੀਸਦੇ ਹਾਂ, ਅੱਗ, ਦੂਤ ਵਜੋਂ, ਤੈਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਇੱਥੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ.
ਪਰਾ ਯਾਹਿ ਮਘਵਨ੍ਨਾ ਚ ਯਾਹੀਨ੍ਦ੍ਰ ਭ੍ਰਾਤਰੁਭਯਤ੍ਰਾ ਤੇ ਅਰ੍ਥਮ੍ । ਯਤ੍ਰਾ ਰਥਸ੍ਯ ਬृਹਤੋ ਨਿਧਾਨਂ ਵਿਮੋਚਨਂ ਵਾਜਿਨੋ ਰਾਸਭਸ੍ਯ
ਹੇ ਦਾਤਾਰ, ਦੂਰ ਜਾ ਜਾਂ ਇੱਥੇ ਆ, ਇੰਦਰ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਦੋਵਾਂ ਪਾਸੇ ਤੇਰਾ ਲਾਭ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਵੱਡੇ ਰਥ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਤੇ ਗਧੇ ਦੀ ਛੁਟਕਾਰਾ.
ਅਪਾਃ ਸੋਮਮਸ੍ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰ ਯਾਹਿ ਕਲ੍ਯਾਣੀਰ੍ਜਾਯਾ ਸੁਰਣਂ ਗृਹੇ ਤੇ । ਯਤ੍ਰਾ ਰਥਸ੍ਯ ਬृਹਤੋ ਨਿਧਾਨਂ ਵਿਮੋਚਨਂ ਵਾਜਿਨੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਵਤ੍
ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਜਾ, ਇੰਦਰ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ; ਤੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ; ਜਿੱਥੇ ਵੱਡੇ ਰਥ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਦੀ ਛੁਟਕਾਰਾ ਤੇ ਇਨਾਮ.
ਇਮੇ ਭੋਜਾ ਅਙ੍ਗਿਰਸੋ ਵਿਰੂਪਾ ਦਿਵਸ੍ਪੁਤ੍ਰਾਸੋ ਅਸੁਰਸ੍ਯ ਵੀਰਾਃ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਾਯ ਦਦਤੋ ਮਘਾਨਿ ਸਹਸ੍ਰਸਾਵੇ ਪ੍ਰ ਤਿਰਨ੍ਤ ਆਯੁਃ
ਇਹ ਦਾਤਾਰ, ਅੰਗਿਰਸ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਯੋਧੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦਿੱਤੀ; ਹਜ਼ਾਰ ਭੇਟਾਂ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਉਮਰ ਵਧਾਈ.
ਰੂਪਂਰੂਪਂ ਮਘਵਾ ਬੋਭਵੀਤਿ ਮਾਯਾਃ ਕृਣ੍ਵਾਨਸ੍ਤਨ੍ਵਂ ਪਰਿ ਸ੍ਵਾਮ੍ । ਤ੍ਰਿਰ੍ਯਦ੍ਦਿਵਃ ਪਰਿ ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਾਗਾਤ੍ਸ੍ਵੈਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰਨृਤੁਪਾ ऋਤਾਵਾ
ਹਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਦਾਤਾਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਜੋਬੇ ਬਣਾਉਂਦਾ, ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਰਚਦਾ; ਜਦੋਂ ਉਹ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਆਇਆ, ਆਪਣੀਆਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਰੁੱਤਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਰੱਖ ਕੇ, ਸਚਾਈ ਨਾਲ.
ਮਹਾਁ ऋषਿਰ੍ਦੇਵਜਾ ਦੇਵਜੂਤੋऽਸ੍ਤਭ੍ਨਾਤ੍ਸਿਨ੍ਧੁਮਰ੍ਣਵਂ ਨृਚਕ੍ਸ਼ਾਃ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ਯਦਵਹਤ੍ਸੁਦਾਸਮਪ੍ਰਿਯਾਯਤ ਕੁਸ਼ਿਕੇਭਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਵੱਡਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ, ਦਰਿਆ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ, ਮਨੁੱਖੀ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ; ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਸੁਦਾਸ ਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ, ਇੰਦਰ ਕੁਸ਼ਿਕਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆਲੂ ਹੋ ਗਿਆ.
ਹਂਸਾ ਇਵ ਕृਣੁਥ ਸ਼੍ਲੋਕਮਦ੍ਰਿਭਿਰ੍ਮਦਨ੍ਤੋ ਗੀਰ੍ਭਿਰਧ੍ਵਰੇ ਸੁਤੇ ਸਚਾ । ਦੇਵੇਭਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰਾ ऋषਯੋ ਨृਚਕ੍ਸ਼ਸੋ ਵਿ ਪਿਬਧ੍ਵਂ ਕੁਸ਼ਿਕਾਃ ਸੋਮ੍ਯਂ ਮਧੁ
ਹੰਸਾਂ ਵਾਂਗ, ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਲੋਕ ਬਣਾਓ, ਕਵੀਤਾ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਨਵੀਂ ਸੋਮਾ ਪੀਓ। ਹੇ ਵਿਦਵਾਨੋ, ਮਨੁੱਖੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਕੁਸ਼ਿਕਾ ਪਰਿਵਾਰ, ਸੋਮ ਦਾ ਮਿੱਠਾ ਪਾਨ ਕਰੋ।
ਉਪ ਪ੍ਰੇਤ ਕੁਸ਼ਿਕਾਸ਼੍ਚੇਤਯਧ੍ਵਮਸ਼੍ਵਂ ਰਾਯੇ ਪ੍ਰ ਮੁਞ੍ਚਤਾ ਸੁਦਾਸਃ । ਰਾਜਾ ਵृਤ੍ਰਂ ਜਙ੍ਘਨਤ੍ਪ੍ਰਾਗਪਾਗੁਦਗਥਾ ਯਜਾਤੇ ਵਰ ਆ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ
ਕੁਸ਼ਿਕਾ ਪਰਿਵਾਰ, ਨੇੜੇ ਆਓ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ; ਦੌਲਤ ਲਈ ਘੋੜਾ ਛੱਡੋ, ਸੁਦਾਸ ਨੂੰ ਦੇ ਦੋ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਪੂਰਬ ਤੇ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਯਜਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਯ ਇਮੇ ਰੋਦਸੀ ਉਭੇ ਅਹਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮਤੁष੍ਟਵਮ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਦਂ ਭਾਰਤਂ ਜਨਮ੍
ਜੋ ਦੋਵੇਂ ਲੋਕਾਂ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਭਾਰਤ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਾ ਅਰਾਸਤ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਵਜ੍ਰਿਣੇ । ਕਰਦਿਨ੍ਨਃ ਸੁਰਾਧਸਃ
ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਇੰਦਰ, ਵਜਰਧਾਰੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦਿੱਤੀ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦਾਨ ਦੇਵੇ।
ਕਿਂ ਤੇ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਤਿ ਕੀਕਟੇषੁ ਗਾਵੋ ਨਾਸ਼ਿਰਂ ਦੁਹ੍ਰੇ ਨ ਤਪਨ੍ਤਿ ਘਰ੍ਮਮ੍ । ਆ ਨੋ ਭਰ ਪ੍ਰਮਗਨ੍ਦਸ੍ਯ ਵੇਦੋ ਨੈਚਾਸ਼ਾਖਂ ਮਘਵਨ੍ਰਨ੍ਧਯਾ ਨਃ
ਕੀ ਤੇਰੀਆਂ ਗਾਂ ਕਿਕਟ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ? ਉਹ ਨਾ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੀ, ਨਾ ਗਰਮੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੀ। ਪ੍ਰਮਗੰਦਾ ਦੀ ਬੁਧੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਲਿਆ, ਹੇ ਦਾਨੀ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਥੱਲੇ ਡਾਲੀ ਤੋੜ।
ਸਸਰ੍ਪਰੀਰਮਤਿਂ ਬਾਧਮਾਨਾ ਬृਹਨ੍ਮਿਮਾਯ ਜਮਦਗ੍ਨਿਦਤ੍ਤਾ । ਆ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਦੁਹਿਤਾ ਤਤਾਨ ਸ਼੍ਰਵੋ ਦੇਵੇष੍ਵਮृਤਮਜੁਰ੍ਯਮ੍
ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਸੋਚ, ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਵੱਡੀ ਹੋਈ, ਜਮਦਗਨੀ ਨੇ ਦਿੱਤੀ। ਸੂਰਜ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਮਰ ਤੇ ਨਾਸ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਸ਼ੋਭਾ ਫੈਲਾਈ।
ਸਸਰ੍ਪਰੀਰਭਰਤ੍ਤੂਯਮੇਭ੍ਯੋऽਧਿ ਸ਼੍ਰਵਃ ਪਾਞ੍ਚਜਨ੍ਯਾਸੁ ਕृष੍ਟਿषੁ । ਸਾ ਪਕ੍ਸ਼੍ਯਾ ਨਵ੍ਯਮਾਯੁਰ੍ਦਧਾਨਾ ਯਾਂ ਮੇ ਪਲਸ੍ਤਿਜਮਦਗ੍ਨਯੋ ਦਦੁਃ
ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਸ਼ੋਭਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਉਭਰੀ, ਪੰਜਜਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਣ ਫੈਲਾਇਆ। ਉਹ ਪੰਖੀ, ਨਵੀਂ ਉਮਰ ਲੈ ਕੇ, ਜੋ ਪਲਸਤਿ ਤੇ ਜਮਦਗਨੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤੀ।
ਸ੍ਥਿਰੌ ਗਾਵੌ ਭਵਤਾਂ ਵੀਲ਼ੁਰਕ੍ਸ਼ੋ ਮੇषਾ ਵਿ ਵਰ੍ਹਿ ਮਾ ਯੁਗਂ ਵਿ ਸ਼ਾਰਿ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪਾਤਲ੍ਯੇ ਦਦਤਾਂ ਸ਼ਰੀਤੋਰਰਿष੍ਟਨੇਮੇ ਅਭਿ ਨਃ ਸਚਸ੍ਵ
ਦੋ ਗਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਹਿਣ, ਭੇੜਾਂ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚੀਆਂ ਰਹਿਣ; ਘਾਹ ਜਾਂ ਹਲ ਨੂੰ ਜੋਤ ਨਾ ਲਾਓ। ਪਾਤਲਿਆ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ; ਉਹ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ।
ਬਲਂ ਧੇਹਿ ਤਨੂषੁ ਨੋ ਬਲਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਨਲ਼ੁਤ੍ਸੁ ਨਃ । ਬਲਂ ਤੋਕਾਯ ਤਨਯਾਯ ਜੀਵਸੇ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਬਲਦਾ ਅਸਿ
ਸਾਡੀਆਂ ਦੇਹਾਂ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਪਾ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਪਾ। ਸਾਡੇ ਬੱਚਿਆਂ, ਵੰਸ਼ ਤੇ ਜੀਵਨ ਲਈ ਤਾਕਤ ਪਾ; ਤੂੰ ਹੀ ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਅਭਿ ਵ੍ਯਯਸ੍ਵ ਖਦਿਰਸ੍ਯ ਸਾਰਮੋਜੋ ਧੇਹਿ ਸ੍ਪਨ੍ਦਨੇ ਸ਼ਿਂਸ਼ਪਾਯਾਮ੍ । ਅਕ੍ਸ਼ ਵੀਲ਼ੋ ਵੀਲ਼ਿਤ ਵੀਲ਼ਯਸ੍ਵ ਮਾ ਯਾਮਾਦਸ੍ਮਾਦਵ ਜੀਹਿਪੋ ਨਃ
ਖਦੀਰਾ ਦੇ ਦਰਖ਼ਤ ਦੀ ਸਾਰ ਫੈਲਾ, ਕੰਪਦੀ ਸ਼ਿੰਸ਼ਪਾ ਵਿੱਚ ਜੋਸ਼ ਪਾ। ਹੇ ਧੁਰਾ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੋ, ਠੀਕ ਰਹੋ; ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਾ ਹੋ, ਨੁਕਸਾਨ ਦੂਰ ਕਰ।
ਅਯਮਸ੍ਮਾਨ੍ਵਨਸ੍ਪਤਿਰ੍ਮਾ ਚ ਹਾ ਮਾ ਚ ਰੀਰਿषਤ੍ । ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਾ ਗृਹੇਭ੍ਯ ਆਵਸਾ ਆ ਵਿਮੋਚਨਾਤ੍
ਇਹ ਜੰਗਲ ਦਾ ਦਰਖ਼ਤ ਸਾਡਾ ਹੈ; ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਨੁਕਸਾਨ ਦੇਵੇ, ਨਾ ਚੋਟ ਪਹੁੰਚਾਏ। ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨਾਲ, ਇਹ ਸਾਡੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸੇ, ਤੇ ਛੁਟਕਾਰਾ ਵੇਲੇ ਵੀ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋਤਿਭਿਰ੍ਬਹੁਲਾਭਿਰ੍ਨੋ ਅਦ੍ਯ ਯਾਚ੍ਛ੍ਰੇष੍ਠਾਭਿਰ੍ਮਘਵਞ੍ਛੂਰ ਜਿਨ੍ਵ । ਯੋ ਨੋ ਦ੍ਵੇष੍ਟ੍ਯਧਰਃ ਸਸ੍ਪਦੀष੍ਟ ਯਮੁ ਦ੍ਵਿष੍ਮਸ੍ਤਮੁ ਪ੍ਰਾਣੋ ਜਹਾਤੁ
ਇੰਦਰ, ਅੱਜ ਬਹੁਤ ਤੇ ਵਧੀਆ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਿਲਾ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ। ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਵੈਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਾਰ ਜਾਵੇ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਵੈਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਹਨੂੰ ਸਾਡੀ ਸਾਹ ਛੱਡ ਦੇਵੇ।
ਪਰਸ਼ੁਂ ਚਿਦ੍ਵਿ ਤਪਤਿ ਸ਼ਿਮ੍ਬਲਂ ਚਿਦ੍ਵਿ ਵृਸ਼੍ਚਤਿ । ਉਖਾ ਚਿਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਯੇषਨ੍ਤੀ ਪ੍ਰਯਸ੍ਤਾ ਫੇਨਮਸ੍ਯਤਿ
ਕੁਹਾੜੀ ਵੀ ਸਾੜਦੀ ਹੈ, ਛੁਰੀ ਵੀ ਕੱਟਦੀ ਹੈ; ਉਖਾ ਵੀ, ਜਦੋਂ ਜਲਦੀ ਹੈ, ਆਪਣਾ ਫੇਨ ਉਠਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਇੰਦਰ।
ਨ ਸਾਯਕਸ੍ਯ ਚਿਕਿਤੇ ਜਨਾਸੋ ਲੋਧਂ ਨਯਨ੍ਤਿ ਪਸ਼ੁ ਮਨ੍ਯਮਾਨਾਃ । ਨਾਵਾਜਿਨਂ ਵਾਜਿਨਾ ਹਾਸਯਨ੍ਤਿ ਨ ਗਰ੍ਦਭਂ ਪੁਰੋ ਅਸ਼੍ਵਾਨ੍ਨਯਨ੍ਤਿ
ਲੋਕ ਤੀਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ; ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਚਤੁਰ ਸਮਝ ਕੇ, ਉਹ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਗਲਤ ਰਾਹ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਦੌੜਾਉਂਦੇ, ਨਾ ਗਧੇ ਨੂੰ ਘੋੜਿਆਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ।
ਇਮ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਭਰਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾ ਅਪਪਿਤ੍ਵਂ ਚਿਕਿਤੁਰ੍ਨ ਪ੍ਰਪਿਤ੍ਵਮ੍ । ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਮਰਣਂ ਨ ਨਿਤ੍ਯਂ ਜ੍ਯਾਵਾਜਂ ਪਰਿ ਣਯਨ੍ਤ੍ਯਾਜੌ
ਇੰਦਰ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪਿਤਾ ਹੋਣ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਨਾ ਦਾਦਾ ਹੋਣ ਦੀ। ਉਹ ਘੋੜਾ ਮੌਤ ਲਈ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਸਦਾ ਲਈ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਧਨੁਸ਼ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਘੁੰਮਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਇਮਂ ਮਹੇ ਵਿਦਥ੍ਯਾਯ ਸ਼ੂषਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਕृਤ੍ਵ ਈਡ੍ਯਾਯ ਪ੍ਰ ਜਭ੍ਰੁਃ । ਸ਼ृਣੋਤੁ ਨੋ ਦਮ੍ਯੇਭਿਰਨੀਕੈਃ ਸ਼ृਣੋਤ੍ਵਗ੍ਨਿਰ੍ਦਿਵ੍ਯੈਰਜਸ੍ਰਃ
ਇਹ ਭਜਨ, ਮਹਾਨ ਲਈ, ਗਿਆਨ ਲਈ, ਸਦਾ ਸਿਫ਼ਤ ਲਈ ਬਣਾਇਆ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਲਿਆ। ਨਿੱਜੀ ਸੈਨਿਕ ਸਾਨੂੰ ਸੁਣਨ, ਅਗਨਿ, ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਹੈ, ਸੁਣੇ।
ਮਹਿ ਮਹੇ ਦਿਵੇ ਅਰ੍ਚਾ ਪृਥਿਵ੍ਯੈ ਕਾਮੋ ਮ ਇਚ੍ਛਞ੍ਚਰਤਿ ਪ੍ਰਜਾਨਨ੍ । ਯਯੋਰ੍ਹ ਸ੍ਤੋਮੇ ਵਿਦਥੇषੁ ਦੇਵਾਃ ਸਪਰ੍ਯਵੋ ਮਾਦਯਨ੍ਤੇ ਸਚਾਯੋਃ
ਮਹਾਨ ਲਈ, ਅਕਾਸ਼ ਲਈ, ਧਰਤੀ ਲਈ ਵੱਡਾ ਗੀਤ ਗਾਓ; ਇੱਛਾ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਜਾਣ ਕੇ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਵਿੱਚ, ਯਜਨਾਂ ਤੇ, ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਯੁਵੋਰृਤਂ ਰੋਦਸੀ ਸਤ੍ਯਮਸ੍ਤੁ ਮਹੇ षੁ ਣਃ ਸੁਵਿਤਾਯ ਪ੍ਰ ਭੂਤਮ੍ । ਇਦਂ ਦਿਵੇ ਨਮੋ ਅਗ੍ਨੇ ਪृਥਿਵ੍ਯੈ ਸਪਰ੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰਯਸਾ ਯਾਮਿ ਰਤ੍ਨਮ੍
ਤੁਹਾਡਾ ਸੱਚ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਹੇ; ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਭਲਾਈ ਦੇਵੇ। ਇਹ ਮੇਰੀ ਨਮਸਕਾਰ ਅਕਾਸ਼ ਲਈ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਲਈ ਹੈ; ਮੈਂ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਖਜਾਨਾ ਲੱਭਣ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਉਤੋ ਹਿ ਵਾਂ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾ ਆਵਿਵਿਦ੍ਰ ऋਤਾਵਰੀ ਰੋਦਸੀ ਸਤ੍ਯਵਾਚਃ । ਨਰਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵਾਂ ਸਮਿਥੇ ਸ਼ੂਰਸਾਤੌ ਵਵਨ੍ਦਿਰੇ ਪृਥਿਵਿ ਵੇਵਿਦਾਨਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ, ਸੱਚ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਅਸਮਾਨ ਧਰਤੀ ਵਧ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਮਨੁੱਖ ਵੀ, ਸਭਾ ਵਿਚ ਤੇ ਵਿਰਲੇ ਮਾਣ ਲਈ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਚ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰਦੇ ਹਨ।
ਕੋ ਅਦ੍ਧਾ ਵੇਦ ਕ ਇਹ ਪ੍ਰ ਵੋਚਦ੍ਦੇਵਾਁ ਅਚ੍ਛਾ ਪਥ੍ਯਾ ਕਾ ਸਮੇਤਿ । ਦਦृਸ਼੍ਰ ਏषਾਮਵਮਾ ਸਦਾਂਸਿ ਪਰੇषੁ ਯਾ ਗੁਹ੍ਯੇषੁ ਵ੍ਰਤੇषੁ
ਕੌਣ ਸੱਚਮੁੱਚ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਕੌਣ ਇੱਥੇ ਦੱਸ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਕਿਹੜੇ ਦੇਵਤੇ ਵੱਲ ਸਹੀ ਰਾਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਥਾਵਾਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਦੂਰ ਹਨ, ਉਹ ਗੁਪਤ ਰੀਤਾਂ ਤੇ ਲੁਕਵੇਂ ਵਚਨਾਂ ਵਿਚ ਹਨ।
ਕਵਿਰ੍ਨृਚਕ੍ਸ਼ਾ ਅਭਿ षੀਮਚष੍ਟ ऋਤਸ੍ਯ ਯੋਨਾ ਵਿਘृਤੇ ਮਦਨ੍ਤੀ । ਨਾਨਾ ਚਕ੍ਰਾਤੇ ਸਦਨਂ ਯਥਾ ਵੇਃ ਸਮਾਨੇਨ ਕ੍ਰਤੁਨਾ ਸਂਵਿਦਾਨੇ
ਵਿਅਕਤੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਾਲਾ ਗਿਆਨੀ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੱਚ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ, ਫੈਲ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਜਲਾਹਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਕੋ ਮਨ ਤੇ ਸਮਝ ਨਾਲ ਇਕਠੇ।