ਯਸ੍ਤੇ ਅਨੁ ਸ੍ਵਧਾਮਸਤ੍ਸੁਤੇ ਨਿ ਯਚ੍ਛ ਤਨ੍ਵਮ੍ । ਸ ਤ੍ਵਾ ਮਮਤ੍ਤੁ ਸੋਮ੍ਯਮ੍
ਜੋ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਲਈ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਸੋਮਾ ਤੈਨੂੰ ਪਾਲੇ।
ਪ੍ਰ ਤੇ ਅਸ਼੍ਨੋਤੁ ਕੁਕ੍ਸ਼੍ਯੋਃ ਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸ਼ਿਰਃ । ਪ੍ਰ ਬਾਹੂ ਸ਼ੂਰ ਰਾਧਸੇ
ਇੰਦਰ, ਤੇਰਾ ਪੇਟ ਚੜ੍ਹਾਈ ਹੋਈ ਭੇਟ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਵੇ, ਤੇਰਾ ਸਿਰ ਭਜਨ ਨਾਲ ਉੱਚਾ ਹੋਵੇ, ਤੇਰੇ ਬਾਂਹਾਂ ਦਾਤ ਦੇਣ ਲਈ ਖੁੱਲੀਆਂ ਰਹਿਣ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਯੋਧਾ.
ਧਾਨਾਵਨ੍ਤਂ ਕਰਮ੍ਭਿਣਮਪੂਪਵਨ੍ਤਮੁਕ੍ਥਿਨਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਜੁषਸ੍ਵ ਨਃ
ਇੰਦਰ, ਸਵੇਰੇ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਦਹੀਂ, ਕਰੰਬ, ਪੂਪਾ ਅਤੇ ਭਜਨ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਇਹ ਸਾਡੀ ਭੇਟ ਕਬੂਲ ਕਰ.
ਪੁਰੋਲ਼ਾਸ਼ਂ ਪਚਤ੍ਯਂ ਜੁषਸ੍ਵੇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਗੁਰਸ੍ਵ ਚ । ਤੁਭ੍ਯਂ ਹਵ੍ਯਾਨਿ ਸਿਸ੍ਰਤੇ
ਤੈਨੂੰ ਭੇਟ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਪੂਪਾ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਲਈ ਪਕਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਕਬੂਲ ਕਰ, ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਾਰੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ.
ਪੁਰੋਲ਼ਾਸ਼ਂ ਚ ਨੋ ਘਸੋ ਜੋषਯਾਸੇ ਗਿਰਸ਼੍ਚ ਨਃ । ਵਧੂਯੁਰਿਵ ਯੋषਣਾਮ੍
ਸਾਡੀ ਪਕਾਈ ਹੋਈ ਪੂਪਾ ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਸਤਕਾਰ ਭਜਨ ਤੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਕਬੂਲ ਕਰ, ਜਿਵੇਂ ਦੂਲ੍ਹਾ ਕੁੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.
ਪੁਰੋਲ਼ਾਸ਼ਂ ਸਨਸ਼੍ਰੁਤ ਪ੍ਰਾਤਃਸਾਵੇ ਜੁषਸ੍ਵ ਨਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਕ੍ਰਤੁਰ੍ਹਿ ਤੇ ਬृਹਨ੍
ਹੇ ਸਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਸਵੇਰੇ ਦੀ ਭੇਟ ਵਜੋਂ ਪੂਪਾ ਕਬੂਲ ਕਰ, ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਹੈ.
ਮਾਧ੍ਯਂਦਿਨਸ੍ਯ ਸਵਨਸ੍ਯ ਧਾਨਾਃ ਪੁਰੋਲ਼ਾਸ਼ਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਕृष੍ਵੇਹ ਚਾਰੁਮ੍ । ਪ੍ਰ ਯਤ੍ਸ੍ਤੋਤਾ ਜਰਿਤਾ ਤੂਰ੍ਣ੍ਯਰ੍ਥੋ ਵृषਾਯਮਾਣ ਉਪ ਗੀਰ੍ਭਿਰੀਟ੍ਟੇ
ਮੱਧਿਆਨ ਦੀ ਭੇਟ ਵਜੋਂ, ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਧਾਨ ਅਤੇ ਪੂਪਾ, ਜੋ ਸੁਆਦਲੇ ਹਨ, ਇੱਥੇ ਕਬੂਲ ਕਰ; ਜਦੋਂ ਭਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇਰੀ ਸਤਕਾਰੀ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ.
ਤृਤੀਯੇ ਧਾਨਾਃ ਸਵਨੇ ਪੁਰੁष੍ਟੁਤ ਪੁਰੋਲ਼ਾਸ਼ਮਾਹੁਤਂ ਮਾਮਹਸ੍ਵ ਨਃ । ऋਭੁਮਨ੍ਤਂ ਵਾਜਵਨ੍ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਕਵੇ ਪ੍ਰਯਸ੍ਵਨ੍ਤ ਉਪ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ੇਮ ਧੀਤਿਭਿਃ
ਤੀਜੇ ਭੇਟ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਬਹੁਤ ਸਤਕਾਰੀ, ਤੈਨੂੰ ਭੇਟ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਪੂਪਾ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਲੈ; ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਜੋ ਕਲਾ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈਂ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਈਏ.
ਪੂषਣ੍ਵਤੇ ਤੇ ਚਕृਮਾ ਕਰਮ੍ਭਂ ਹਰਿਵਤੇ ਹਰ੍ਯਸ਼੍ਵਾਯ ਧਾਨਾਃ । ਅਪੂਪਮਦ੍ਧਿ ਸਗਣੋ ਮਰੁਦ੍ਭਿਃ ਸੋਮਂ ਪਿਬ ਵृਤ੍ਰਹਾ ਸ਼ੂਰ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍
ਪੂਸ਼ਣ ਲਈ ਅਸੀਂ ਕਰੰਬ ਬਣਾਇਆ, ਹਰੀ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਲਈ ਧਾਨ; ਇੰਦਰ, ਤੁਸੀਂ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪੂਪਾ ਖਾਓ, ਤੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵਧੇਰੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਯੋਧਾ, ਸੋਮਾ ਪੀਓ.
ਪ੍ਰਤਿ ਧਾਨਾ ਭਰਤ ਤੂਯਮਸ੍ਮੈ ਪੁਰੋਲ਼ਾਸ਼ਂ ਵੀਰਤਮਾਯ ਨृਣਾਮ੍ । ਦਿਵੇਦਿਵੇ ਸਦृਸ਼ੀਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤੁਭ੍ਯਂ ਵਰ੍ਧਨ੍ਤੁ ਤ੍ਵਾ ਸੋਮਪੇਯਾਯ ਧृष੍ਣੋ
ਉਸ ਨੂੰ ਧਾਨ ਭੇਟ ਕਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਯੋਧਾ ਨੂੰ ਪੂਪਾ ਪਹੁੰਚਾ; ਹਰ ਰੋਜ਼, ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਐਸੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਵਧਦੀਆਂ ਰਹਿਣ, ਹੇ ਨਿਰਭੈ, ਤੇਰੇ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ.
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਪਰ੍ਵਤਾ ਬृਹਤਾ ਰਥੇਨ ਵਾਮੀਰਿष ਆ ਵਹਤਂ ਸੁਵੀਰਾਃ । ਵੀਤਂ ਹਵ੍ਯਾਨ੍ਯਧ੍ਵਰੇषੁ ਦੇਵਾ ਵਰ੍ਧੇਥਾਂ ਗੀਰ੍ਭਿਰਿਲ਼ਯਾ ਮਦਨ੍ਤਾ
ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਪਰਵਤ, ਵੱਡੀ ਰਥ ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਆਓ, ਹੇ ਵੱਡੇ; ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਭੇਟਾਂ ਕਬੂਲ ਕਰੋ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸਾਡੀਆਂ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵਧੋ.
ਤਿष੍ਠਾ ਸੁ ਕਂ ਮਘਵਨ੍ਮਾ ਪਰਾ ਗਾਃ ਸੋਮਸ੍ਯ ਨੁ ਤ੍ਵਾ ਸੁषੁਤਸ੍ਯ ਯਕ੍ਸ਼ਿ । ਪਿਤੁਰ੍ਨ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸਿਚਮਾ ਰਭੇ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ੍ਵਾਦਿष੍ਠਯਾ ਗਿਰਾ ਸ਼ਚੀਵਃ
ਹੇ ਦਾਤਾਰ, ਠੀਕ ਰਹੋ, ਕਦੇ ਦੂਰ ਨਾ ਜਾਓ; ਹੁਣ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੀਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਪੀਓ; ਜਿਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਫੜਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਿੱਠੀ ਭਜਨ ਨਾਲ ਫੜਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਇੰਦਰ.
ਸ਼ਂਸਾਵਾਧ੍ਵਰ੍ਯੋ ਪ੍ਰਤਿ ਮੇ ਗृਣੀਹੀਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਵਾਹਃ ਕृਣਵਾਵ ਜੁष੍ਟਮ੍ । ਏਦਂ ਬਰ੍ਹਿਰ੍ਯਜਮਾਨਸ੍ਯ ਸੀਦਾਥਾ ਚ ਭੂਦੁਕ੍ਥਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸ਼ਸ੍ਤਮ੍
ਹੇ ਅਧਵਰਯੁ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਉਚਾਰਨ ਤੇ ਭਜਨ ਕਰ; ਆਓ, ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੁਖਦਾਈ ਭੇਟ ਕਰੀਏ; ਇਸ ਯਜਮਾਨ ਦੀ ਕੁਸ਼ੀ ਤੇ ਬੈਠੋ, ਤੇ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਜਨ ਹੋਵੇ.
ਜਾਯੇਦਸ੍ਤਂ ਮਘਵਨ੍ਸੇਦੁ ਯੋਨਿਸ੍ਤਦਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਯੁਕ੍ਤਾ ਹਰਯੋ ਵਹਨ੍ਤੁ । ਯਦਾ ਕਦਾ ਚ ਸੁਨਵਾਮ ਸੋਮਮਗ੍ਨਿष੍ਟ੍ਵਾ ਦੂਤੋ ਧਨ੍ਵਾਤ੍ਯਚ੍ਛ
ਹੇ ਦਾਤਾਰ, ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚ; ਫਿਰ ਤੇਰੇ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਘੋੜੇ ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ, ਇੰਦਰ; ਜਦੋਂ ਵੀ ਅਸੀਂ ਸੋਮਾ ਪੀਸਦੇ ਹਾਂ, ਅੱਗ, ਦੂਤ ਵਜੋਂ, ਤੈਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਇੱਥੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ.
ਪਰਾ ਯਾਹਿ ਮਘਵਨ੍ਨਾ ਚ ਯਾਹੀਨ੍ਦ੍ਰ ਭ੍ਰਾਤਰੁਭਯਤ੍ਰਾ ਤੇ ਅਰ੍ਥਮ੍ । ਯਤ੍ਰਾ ਰਥਸ੍ਯ ਬृਹਤੋ ਨਿਧਾਨਂ ਵਿਮੋਚਨਂ ਵਾਜਿਨੋ ਰਾਸਭਸ੍ਯ
ਹੇ ਦਾਤਾਰ, ਦੂਰ ਜਾ ਜਾਂ ਇੱਥੇ ਆ, ਇੰਦਰ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਦੋਵਾਂ ਪਾਸੇ ਤੇਰਾ ਲਾਭ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਵੱਡੇ ਰਥ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਤੇ ਗਧੇ ਦੀ ਛੁਟਕਾਰਾ.
ਅਪਾਃ ਸੋਮਮਸ੍ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰ ਯਾਹਿ ਕਲ੍ਯਾਣੀਰ੍ਜਾਯਾ ਸੁਰਣਂ ਗृਹੇ ਤੇ । ਯਤ੍ਰਾ ਰਥਸ੍ਯ ਬृਹਤੋ ਨਿਧਾਨਂ ਵਿਮੋਚਨਂ ਵਾਜਿਨੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਵਤ੍
ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਜਾ, ਇੰਦਰ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ; ਤੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ; ਜਿੱਥੇ ਵੱਡੇ ਰਥ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਦੀ ਛੁਟਕਾਰਾ ਤੇ ਇਨਾਮ.
ਇਮੇ ਭੋਜਾ ਅਙ੍ਗਿਰਸੋ ਵਿਰੂਪਾ ਦਿਵਸ੍ਪੁਤ੍ਰਾਸੋ ਅਸੁਰਸ੍ਯ ਵੀਰਾਃ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਾਯ ਦਦਤੋ ਮਘਾਨਿ ਸਹਸ੍ਰਸਾਵੇ ਪ੍ਰ ਤਿਰਨ੍ਤ ਆਯੁਃ
ਇਹ ਦਾਤਾਰ, ਅੰਗਿਰਸ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਯੋਧੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦਿੱਤੀ; ਹਜ਼ਾਰ ਭੇਟਾਂ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਉਮਰ ਵਧਾਈ.
ਰੂਪਂਰੂਪਂ ਮਘਵਾ ਬੋਭਵੀਤਿ ਮਾਯਾਃ ਕृਣ੍ਵਾਨਸ੍ਤਨ੍ਵਂ ਪਰਿ ਸ੍ਵਾਮ੍ । ਤ੍ਰਿਰ੍ਯਦ੍ਦਿਵਃ ਪਰਿ ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਾਗਾਤ੍ਸ੍ਵੈਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰਨृਤੁਪਾ ऋਤਾਵਾ
ਹਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਦਾਤਾਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਜੋਬੇ ਬਣਾਉਂਦਾ, ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਰਚਦਾ; ਜਦੋਂ ਉਹ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਆਇਆ, ਆਪਣੀਆਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਰੁੱਤਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਰੱਖ ਕੇ, ਸਚਾਈ ਨਾਲ.
ਮਹਾਁ ऋषਿਰ੍ਦੇਵਜਾ ਦੇਵਜੂਤੋऽਸ੍ਤਭ੍ਨਾਤ੍ਸਿਨ੍ਧੁਮਰ੍ਣਵਂ ਨृਚਕ੍ਸ਼ਾਃ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ਯਦਵਹਤ੍ਸੁਦਾਸਮਪ੍ਰਿਯਾਯਤ ਕੁਸ਼ਿਕੇਭਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਵੱਡਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ, ਦਰਿਆ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ, ਮਨੁੱਖੀ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ; ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਸੁਦਾਸ ਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ, ਇੰਦਰ ਕੁਸ਼ਿਕਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆਲੂ ਹੋ ਗਿਆ.
ਹਂਸਾ ਇਵ ਕृਣੁਥ ਸ਼੍ਲੋਕਮਦ੍ਰਿਭਿਰ੍ਮਦਨ੍ਤੋ ਗੀਰ੍ਭਿਰਧ੍ਵਰੇ ਸੁਤੇ ਸਚਾ । ਦੇਵੇਭਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰਾ ऋषਯੋ ਨृਚਕ੍ਸ਼ਸੋ ਵਿ ਪਿਬਧ੍ਵਂ ਕੁਸ਼ਿਕਾਃ ਸੋਮ੍ਯਂ ਮਧੁ
ਹੰਸਾਂ ਵਾਂਗ, ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਲੋਕ ਬਣਾਓ, ਕਵੀਤਾ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਨਵੀਂ ਸੋਮਾ ਪੀਓ। ਹੇ ਵਿਦਵਾਨੋ, ਮਨੁੱਖੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਕੁਸ਼ਿਕਾ ਪਰਿਵਾਰ, ਸੋਮ ਦਾ ਮਿੱਠਾ ਪਾਨ ਕਰੋ।
ਉਪ ਪ੍ਰੇਤ ਕੁਸ਼ਿਕਾਸ਼੍ਚੇਤਯਧ੍ਵਮਸ਼੍ਵਂ ਰਾਯੇ ਪ੍ਰ ਮੁਞ੍ਚਤਾ ਸੁਦਾਸਃ । ਰਾਜਾ ਵृਤ੍ਰਂ ਜਙ੍ਘਨਤ੍ਪ੍ਰਾਗਪਾਗੁਦਗਥਾ ਯਜਾਤੇ ਵਰ ਆ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ
ਕੁਸ਼ਿਕਾ ਪਰਿਵਾਰ, ਨੇੜੇ ਆਓ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ; ਦੌਲਤ ਲਈ ਘੋੜਾ ਛੱਡੋ, ਸੁਦਾਸ ਨੂੰ ਦੇ ਦੋ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਪੂਰਬ ਤੇ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਯਜਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਯ ਇਮੇ ਰੋਦਸੀ ਉਭੇ ਅਹਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮਤੁष੍ਟਵਮ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਦਂ ਭਾਰਤਂ ਜਨਮ੍
ਜੋ ਦੋਵੇਂ ਲੋਕਾਂ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਭਾਰਤ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਾ ਅਰਾਸਤ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਵਜ੍ਰਿਣੇ । ਕਰਦਿਨ੍ਨਃ ਸੁਰਾਧਸਃ
ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਇੰਦਰ, ਵਜਰਧਾਰੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦਿੱਤੀ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦਾਨ ਦੇਵੇ।
ਕਿਂ ਤੇ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਤਿ ਕੀਕਟੇषੁ ਗਾਵੋ ਨਾਸ਼ਿਰਂ ਦੁਹ੍ਰੇ ਨ ਤਪਨ੍ਤਿ ਘਰ੍ਮਮ੍ । ਆ ਨੋ ਭਰ ਪ੍ਰਮਗਨ੍ਦਸ੍ਯ ਵੇਦੋ ਨੈਚਾਸ਼ਾਖਂ ਮਘਵਨ੍ਰਨ੍ਧਯਾ ਨਃ
ਕੀ ਤੇਰੀਆਂ ਗਾਂ ਕਿਕਟ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ? ਉਹ ਨਾ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੀ, ਨਾ ਗਰਮੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੀ। ਪ੍ਰਮਗੰਦਾ ਦੀ ਬੁਧੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਲਿਆ, ਹੇ ਦਾਨੀ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਥੱਲੇ ਡਾਲੀ ਤੋੜ।
ਸਸਰ੍ਪਰੀਰਮਤਿਂ ਬਾਧਮਾਨਾ ਬृਹਨ੍ਮਿਮਾਯ ਜਮਦਗ੍ਨਿਦਤ੍ਤਾ । ਆ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਦੁਹਿਤਾ ਤਤਾਨ ਸ਼੍ਰਵੋ ਦੇਵੇष੍ਵਮृਤਮਜੁਰ੍ਯਮ੍
ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਸੋਚ, ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਵੱਡੀ ਹੋਈ, ਜਮਦਗਨੀ ਨੇ ਦਿੱਤੀ। ਸੂਰਜ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਮਰ ਤੇ ਨਾਸ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਸ਼ੋਭਾ ਫੈਲਾਈ।
ਸਸਰ੍ਪਰੀਰਭਰਤ੍ਤੂਯਮੇਭ੍ਯੋऽਧਿ ਸ਼੍ਰਵਃ ਪਾਞ੍ਚਜਨ੍ਯਾਸੁ ਕृष੍ਟਿषੁ । ਸਾ ਪਕ੍ਸ਼੍ਯਾ ਨਵ੍ਯਮਾਯੁਰ੍ਦਧਾਨਾ ਯਾਂ ਮੇ ਪਲਸ੍ਤਿਜਮਦਗ੍ਨਯੋ ਦਦੁਃ
ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਸ਼ੋਭਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਉਭਰੀ, ਪੰਜਜਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਣ ਫੈਲਾਇਆ। ਉਹ ਪੰਖੀ, ਨਵੀਂ ਉਮਰ ਲੈ ਕੇ, ਜੋ ਪਲਸਤਿ ਤੇ ਜਮਦਗਨੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤੀ।
ਸ੍ਥਿਰੌ ਗਾਵੌ ਭਵਤਾਂ ਵੀਲ਼ੁਰਕ੍ਸ਼ੋ ਮੇषਾ ਵਿ ਵਰ੍ਹਿ ਮਾ ਯੁਗਂ ਵਿ ਸ਼ਾਰਿ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪਾਤਲ੍ਯੇ ਦਦਤਾਂ ਸ਼ਰੀਤੋਰਰਿष੍ਟਨੇਮੇ ਅਭਿ ਨਃ ਸਚਸ੍ਵ
ਦੋ ਗਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਹਿਣ, ਭੇੜਾਂ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚੀਆਂ ਰਹਿਣ; ਘਾਹ ਜਾਂ ਹਲ ਨੂੰ ਜੋਤ ਨਾ ਲਾਓ। ਪਾਤਲਿਆ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ; ਉਹ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ।
ਬਲਂ ਧੇਹਿ ਤਨੂषੁ ਨੋ ਬਲਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਨਲ਼ੁਤ੍ਸੁ ਨਃ । ਬਲਂ ਤੋਕਾਯ ਤਨਯਾਯ ਜੀਵਸੇ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਬਲਦਾ ਅਸਿ
ਸਾਡੀਆਂ ਦੇਹਾਂ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਪਾ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਪਾ। ਸਾਡੇ ਬੱਚਿਆਂ, ਵੰਸ਼ ਤੇ ਜੀਵਨ ਲਈ ਤਾਕਤ ਪਾ; ਤੂੰ ਹੀ ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਅਭਿ ਵ੍ਯਯਸ੍ਵ ਖਦਿਰਸ੍ਯ ਸਾਰਮੋਜੋ ਧੇਹਿ ਸ੍ਪਨ੍ਦਨੇ ਸ਼ਿਂਸ਼ਪਾਯਾਮ੍ । ਅਕ੍ਸ਼ ਵੀਲ਼ੋ ਵੀਲ਼ਿਤ ਵੀਲ਼ਯਸ੍ਵ ਮਾ ਯਾਮਾਦਸ੍ਮਾਦਵ ਜੀਹਿਪੋ ਨਃ
ਖਦੀਰਾ ਦੇ ਦਰਖ਼ਤ ਦੀ ਸਾਰ ਫੈਲਾ, ਕੰਪਦੀ ਸ਼ਿੰਸ਼ਪਾ ਵਿੱਚ ਜੋਸ਼ ਪਾ। ਹੇ ਧੁਰਾ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੋ, ਠੀਕ ਰਹੋ; ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਾ ਹੋ, ਨੁਕਸਾਨ ਦੂਰ ਕਰ।
ਅਯਮਸ੍ਮਾਨ੍ਵਨਸ੍ਪਤਿਰ੍ਮਾ ਚ ਹਾ ਮਾ ਚ ਰੀਰਿषਤ੍ । ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਾ ਗृਹੇਭ੍ਯ ਆਵਸਾ ਆ ਵਿਮੋਚਨਾਤ੍
ਇਹ ਜੰਗਲ ਦਾ ਦਰਖ਼ਤ ਸਾਡਾ ਹੈ; ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਨੁਕਸਾਨ ਦੇਵੇ, ਨਾ ਚੋਟ ਪਹੁੰਚਾਏ। ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨਾਲ, ਇਹ ਸਾਡੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸੇ, ਤੇ ਛੁਟਕਾਰਾ ਵੇਲੇ ਵੀ।