ਨਿ ਨੋ ਹੋਤਾ ਵਰੇਣ੍ਯਃ ਸਦਾ ਯਵਿष੍ਠ ਮਨ੍ਮਭਿਃ । ਅਗ੍ਨੇ ਦਿਵਿਤ੍ਮਤਾ ਵਚਃ
ਸਾਡੇ ਲਈ ਯੋਗ hotar, ਸਦਾ ਨੌਜਵਾਨ, ਸਾਡੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਬੈਠੇ; ਹੇ ਅਗਨਿ, ਅਸਮਾਨੀ ਬੋਲ ਨਾਲ।
ਆ ਹਿ ष੍ਮਾ ਸੂਨਵੇ ਪਿਤਾਪਿਰ੍ਯਜਤ੍ਯਾਪਯੇ । ਸਖਾ ਸਖ੍ਯੇ ਵਰੇਣ੍ਯਃ
ਪਿਤਾ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਯਜਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਦੋਸਤ, ਦੋਸਤੀ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ।
ਆ ਨੋ ਬਰ੍ਹੀ ਰਿਸ਼ਾਦਸੋ ਵਰੁਣੋ ਮਿਤ੍ਰੋ ਅਰ੍ਯਮਾ । ਸੀਦਨ੍ਤੁ ਮਨੁषੋ ਯਥਾ
ਹੇ ਧਰਮਵਾਨੋ, ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਅਰਯਮਾਨ ਸਾਡੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ 'ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਬੈਠਣ।
ਪੂਰ੍ਵ੍ਯ ਹੋਤਰਸ੍ਯ ਨੋ ਮਨ੍ਦਸ੍ਵ ਸਖ੍ਯਸ੍ਯ ਚ । ਇਮਾ ਉ षੁ ਸ਼੍ਰੁਧੀ ਗਿਰਃ
ਸਾਡੇ ਪੁਰਾਣੇ hotar ਅਤੇ ਦੋਸਤੀ 'ਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ; ਇਹ ਗੀਤ ਹੁਣ ਸੁਣ।
ਯਚ੍ਚਿਦ੍ਧਿ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤਾ ਤਨਾ ਦੇਵਂਦੇਵਂ ਯਜਾਮਹੇ । ਤ੍ਵੇ ਇਦ੍ਧੂਯਤੇ ਹਵਿਃ
ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਨਾਲ ਹਰ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹਵਨ ਜਲਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਿਯੋ ਨੋ ਅਸ੍ਤੁ ਵਿਸ਼੍ਪਤਿਰ੍ਹੋਤਾ ਮਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਰੇਣ੍ਯਃ । ਪ੍ਰਿਯਾਃ ਸ੍ਵਗ੍ਨਯੋ ਵਯਮ੍
ਜਨਤਾ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਯੋਗ hotar, ਸਾਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੋਵੇ; ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਅਗਨੀਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਹਾਂ।
ਸ੍ਵਗ੍ਨਯੋ ਹਿ ਵਾਰ੍ਯਂ ਦੇਵਾਸੋ ਦਧਿਰੇ ਚ ਨਃ । ਸ੍ਵਗ੍ਨਯੋ ਮਨਾਮਹੇ
ਸਾਡੇ ਅਗਨੀਆਂ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਅਗਨੀਆਂ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਅਥਾ ਨ ਉਭਯੇषਾਮਮृਤ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਨਾਮ੍ । ਮਿਥਃ ਸਨ੍ਤੁ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਯਃ
ਫਿਰ, ਅਮਰਾਂ ਅਤੇ ਮਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ, ਆਪਸੀ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋਣ।
ਵਿਸ਼੍ਵੇਭਿਰਗ੍ਨੇ ਅਗ੍ਨਿਭਿਰਿਮਂ ਯਜ੍ਞਮਿਦਂ ਵਚਃ । ਚਨੋ ਧਾਃ ਸਹਸੋ ਯਹੋ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਭ ਅਗਨੀਆਂ ਅਤੇ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਇਹ ਯਜਨਾ, ਇਹ ਬੋਲ ਚੜ੍ਹਾ; ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ਾਨ ਦੇ।
ਅਸ਼੍ਵਂ ਨ ਤ੍ਵਾ ਵਾਰਵਨ੍ਤਂ ਵਨ੍ਦਧ੍ਯਾ ਅਗ੍ਨਿਂ ਨਮੋਭਿਃ । ਸਮ੍ਰਾਜਨ੍ਤਮਧ੍ਵਰਾਣਾਮ੍
ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਲਾਹਦੇ ਹਾਂ; ਯਜਨਾਂ ਵਿਚ ਰਾਜਾ।
ਸ ਘਾ ਨਃ ਸੂਨੁਃ ਸ਼ਵਸਾ ਪृਥੁਪ੍ਰਗਾਮਾ ਸੁਸ਼ੇਵਃ । ਮੀਢ੍ਵਾਁ ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਬਭੂਯਾਤ੍
ਉਹ ਸਾਡਾ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਦੂਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਦਇਆਲੂ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਦਾਤਾ ਬਣੇ।
ਸ ਨੋ ਦੂਰਾਚ੍ਚਾਸਾਚ੍ਚ ਨਿ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਦਘਾਯੋਃ । ਪਾਹਿ ਸਦਮਿਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਯੁਃ
ਦੂਰ ਤੇ ਨੇੜੇ, ਮਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ, ਸਦਾ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਹੇ ਸਭ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।
ਇਮਮੂ षੁ ਤ੍ਵਮਸ੍ਮਾਕਂ ਸਨਿਂ ਗਾਯਤ੍ਰਂ ਨਵ੍ਯਾਂਸਮ੍ । ਅਗ੍ਨੇ ਦੇਵੇषੁ ਪ੍ਰ ਵੋਚਃ
ਇਹ ਨਵਾਂ ਗੀਤ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਸਹਾਰਾ ਵਜੋਂ ਦੱਸ।
ਆ ਨੋ ਭਜ ਪਰਮੇष੍ਵਾ ਵਾਜੇषੁ ਮਧ੍ਯਮੇषੁ । ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾ ਵਸ੍ਵੋ ਅਨ੍ਤਮਸ੍ਯ
ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ, ਵਿਚਲੇ ਅਤੇ ਹੇਠਲੇ ਇਨਾਮ ਵੰਡ; ਅੰਦਰਲੇ ਧਨ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ।
ਵਿਭਕ੍ਤਾਸਿ ਚਿਤ੍ਰਭਾਨੋ ਸਿਨ੍ਧੋਰੂਰ੍ਮਾ ਉਪਾਕ ਆ । ਸਦ੍ਯੋ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਕ੍ਸ਼ਰਸਿ
ਤੂੰ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਦਰਿਆ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਵੰਡਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ; ਤੂੰ ਭਗਤ ਲਈ ਤੁਰੰਤ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਯਮਗ੍ਨੇ ਪृਤ੍ਸੁ ਮਰ੍ਤ੍ਯਮਵਾ ਵਾਜੇषੁ ਯਂ ਜੁਨਾਃ । ਸ ਯਨ੍ਤਾ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤੀਰਿषਃ
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਲੜਾਈਆਂ 'ਚ ਬਚਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਨਾਮਾਂ 'ਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਸਦਾ ਲਈ ਧਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਨਕਿਰਸ੍ਯ ਸਹਨ੍ਤ੍ਯ ਪਰ੍ਯੇਤਾ ਕਯਸ੍ਯ ਚਿਤ੍ । ਵਾਜੋ ਅਸ੍ਤਿ ਸ਼੍ਰਵਾਯ੍ਯਃ
ਉਹਦੇ ਆਉਣ ਨੂੰ ਕੋਈ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਕਿਹੜਾ ਵੀ ਹੋਵੇ; ਇਨਾਮ ਸਿਰਫ਼ ਨਾਮ ਲਈ ਹੈ।
ਸ ਵਾਜਂ ਵਿਸ਼੍ਵਚਰ੍षਣਿਰਰ੍ਵਦ੍ਭਿਰਸ੍ਤੁ ਤਰੁਤਾ । ਵਿਪ੍ਰੇਭਿਰਸ੍ਤੁ ਸਨਿਤਾ
ਉਹ, ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਇਨਾਮ ਲਿਆਵੇ; ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਲਿਆਵੇ।
ਜਰਾਬੋਧ ਤਦ੍ਵਿਵਿਡ੍ਢਿ ਵਿਸ਼ੇਵਿਸ਼ੇ ਯਜ੍ਞਿਯਾਯ । ਸ੍ਤੋਮਂ ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਦृਸ਼ੀਕਮ੍
ਜਦ ਉਮਰ ਆਵੇ, ਤੂੰ ਹਰ ਸਮੂਹ ਵਿਚ ਇਹ ਗੱਲ ਸਮਝ, ਤੇ ਯਜਨ ਯੋਗ ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਸਤਕਾਰ ਭਰੀ ਸਤੁਤੀ ਭੇਟ ਕਰ।
ਸ ਨੋ ਮਹਾਁ ਅਨਿਮਾਨੋ ਧੂਮਕੇਤੁਃ ਪੁਰੁਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਃ । ਧਿਯੇ ਵਾਜਾਯ ਹਿਨ੍ਵਤੁ
ਉਹ ਮਹਾਨ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਧੂੰਏ ਵਾਲਾ, ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਸਾਡੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਇਨਾਮ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰੇ।
ਸ ਰੇਵਾਁ ਇਵ ਵਿਸ਼੍ਪਤਿਰ੍ਦੈਵ੍ਯਃ ਕੇਤੁਃ ਸ਼ृਣੋਤੁ ਨਃ । ਉਕ੍ਥੈਰਗ੍ਨਿਰ੍ਬृਹਦ੍ਭਾਨੁਃ
ਉਹ, ਜੋ ਦੌਲਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਨਦੀ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਦਿਵਿਆ ਚਿਨ੍ਹ, ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੇ; ਅਗਨਿ, ਵੱਡੀ ਚਮਕ ਵਾਲਾ, ਸਾਡੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ।
ਨਮੋ ਮਹਦ੍ਭ੍ਯੋ ਨਮੋ ਅਰ੍ਭਕੇਭ੍ਯੋ ਨਮੋ ਯੁਵਭ੍ਯੋ ਨਮ ਆਸ਼ਿਨੇਭ੍ਯਃ । ਯਜਾਮ ਦੇਵਾਨ੍ਯਦਿ ਸ਼ਕ੍ਨਵਾਮ ਮਾ ਜ੍ਯਾਯਸਃ ਸ਼ਂਸਮਾ ਵृਕ੍ਸ਼ਿ ਦੇਵਾਃ
ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਛੋਟਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਬੁਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਜੇ ਅਸੀ ਕਰ ਸਕੀਏ ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਨਾ ਲੈ ਜਾਵੋ।
ਯਤ੍ਰ ਗ੍ਰਾਵਾ ਪृਥੁਬੁਧ੍ਨ ਊਰ੍ਧ੍ਵੋ ਭਵਤਿ ਸੋਤਵੇ । ਉਲੂਖਲਸੁਤਾਨਾਮਵੇਦ੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰ ਜਲ੍ਗੁਲਃ
ਜਿੱਥੇ ਚੌੜੀ ਨੀਂਹ ਵਾਲਾ ਪੱਥਰ ਉਪਰ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਰਸ ਨਿਕਲਣ ਲਈ ਖੜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਉਲੂਖਲ ਵਿਚੋਂ ਉਪਜਿਆ ਧੁਨ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਇਹ ਝੰਕਾਰ ਪਤਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਦ੍ਵਾਵਿਵ ਜਘਨਾਧਿषਵਣ੍ਯਾ ਕृਤਾ । ਉਲੂਖਲਸੁਤਾਨਾਮਵੇਦ੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰ ਜਲ੍ਗੁਲਃ
ਜਿੱਥੇ ਦੋ, ਜਿਵੇਂ ਕਮਰ ਤੋਂ ਬਣੇ, ਰਸ ਨਿਕਲਣ ਲਈ ਬਣਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਉਲੂਖਲ ਵਿਚੋਂ ਉਪਜਿਆ ਧੁਨ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਇਹ ਝੰਕਾਰ ਪਤਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਨਾਰ੍ਯਪਚ੍ਯਵਮੁਪਚ੍ਯਵਂ ਚ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਤੇ । ਉਲੂਖਲਸੁਤਾਨਾਮਵੇਦ੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰ ਜਲ੍ਗੁਲਃ
ਜਿੱਥੇ ਔਰਤ ਰਸ ਨਿਕਲਣ ਤੇ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕਲਾ ਸਿੱਖਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਉਲੂਖਲ ਵਿਚੋਂ ਉਪਜਿਆ ਧੁਨ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਇਹ ਝੰਕਾਰ ਪਤਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਮਨ੍ਥਾਂ ਵਿਬਧ੍ਨਤੇ ਰਸ਼੍ਮੀਨ੍ਯਮਿਤਵਾ ਇਵ । ਉਲੂਖਲਸੁਤਾਨਾਮਵੇਦ੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰ ਜਲ੍ਗੁਲਃ
ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਮਥਣ ਨੂੰ ਰੱਸੀ ਨਾਲ ਬੰਨਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਨਾਪ ਕੇ ਲਗਾਈ ਹੋਈ ਲਗਾਮ, ਉਥੇ ਉਲੂਖਲ ਵਿਚੋਂ ਉਪਜਿਆ ਧੁਨ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਇਹ ਝੰਕਾਰ ਪਤਾ ਹੈ।
ਯਚ੍ਚਿਦ੍ਧਿ ਤ੍ਵਂ ਗृਹੇਗृਹ ਉਲੂਖਲਕ ਯੁਜ੍ਯਸੇ । ਇਹ ਦ੍ਯੁਮਤ੍ਤਮਂ ਵਦ ਜਯਤਾਮਿਵ ਦੁਨ੍ਦੁਭਿਃ
ਜਦ ਵੀ ਤੂੰ, ਹੇ ਉਲੂਖਲ, ਹਰ ਘਰ ਵਿਚ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਇੱਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਬੋਲ, ਜਿਵੇਂ ਜਿੱਤ ਵਾਲਾ ਨਗਾਰਾ।
ਉਤ ਸ੍ਮ ਤੇ ਵਨਸ੍ਪਤੇ ਵਾਤੋ ਵਿ ਵਾਤ੍ਯਗ੍ਰਮਿਤ੍ । ਅਥੋ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪਾਤਵੇ ਸੁਨੁ ਸੋਮਮੁਲੂਖਲ
ਹੇ ਲਕੜੀ ਤੋਂ ਬਣੇ, ਹਵਾ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਚੁੰਭਦੀ ਹੈ, ਆਖਰੀ ਕੋਨੇ ਤੇ; ਹੁਣ, ਹੇ ਉਲੂਖਲ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਸੋਮਾ ਨਿਕਲ।
ਆਯਜੀ ਵਾਜਸਾਤਮਾ ਤਾ ਹ੍ਯੁਚ੍ਚਾ ਵਿਜਰ੍ਭृਤਃ । ਹਰੀ ਇਵਾਨ੍ਧਾਂਸਿ ਬਪ੍ਸਤਾ
ਇਨਾਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਬੁਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਉੱਚੇ ਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹਨ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਜੋ ਚਾਰਾ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਾ ਨੋ ਅਦ੍ਯ ਵਨਸ੍ਪਤੀ ऋष੍ਵਾਵृष੍ਵੇਭਿਃ ਸੋਤृਭਿਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਮਧੁਮਤ੍ਸੁਤਮ੍
ਅੱਜ, ਹੇ ਲਕੜੀਆਂ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਵੱਡੇ ਰਸ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਸੋਮਾ ਤਿਆਰ ਕਰੋ।