ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਿਤ੍ਥਾ ਗਿਰੋ ਮਮਾਚ੍ਛਾਗੁਰਿषਿਤਾ ਇਤਃ । ਆਵृਤੇ ਸੋਮਪੀਤਯੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਗੀਤ, ਸੋਮ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ, ਇੰਦ੍ਰਾ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਪੀਣ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸੋਮਸ੍ਯ ਪੀਤਯੇ ਸ੍ਤੋਮੈਰਿਹ ਹਵਾਮਹੇ । ਉਕ੍ਥੇਭਿਃ ਕੁਵਿਦਾਗਮਤ੍
ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਇੰਦ੍ਰਾ ਨੂੰ ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਤਾਰੀਫ਼ਾਂ ਨਾਲ ਆਵੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋਮਾਃ ਸੁਤਾ ਇਮੇ ਤਾਨ੍ਦਧਿष੍ਵ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ । ਜਠਰੇ ਵਾਜਿਨੀਵਸੋ
ਇੰਦ੍ਰਾ, ਇਹ ਸੋਮ ਪੀੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ, ਸੌ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਰੱਖ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ।
ਵਿਦ੍ਮਾ ਹਿ ਤ੍ਵਾ ਧਨਂਜਯਂ ਵਾਜੇषੁ ਦਧृषਂ ਕਵੇ । ਅਧਾ ਤੇ ਸੁਮ੍ਨਮੀਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਦੌਲਤ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿਡਰ, ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ।
ਇਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਗਵਾਸ਼ਿਰਂ ਯਵਾਸ਼ਿਰਂ ਚ ਨਃ ਪਿਬ । ਆਗਤ੍ਯਾ ਵृषਭਿਃ ਸੁਤਮ੍
ਇੰਦ੍ਰਾ, ਸਾਡਾ ਸੋਮ, ਜੋ ਗਾਂ ਤੇ ਜੌ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਪੀ। ਬਲਦਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਿਆ ਰਸ ਪੀਣ ਲਈ ਆ।
ਤੁਭ੍ਯੇਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸ੍ਵ ਓਕ੍ਯੇ ਸੋਮਂ ਚੋਦਾਮਿ ਪੀਤਯੇ । ਏष ਰਾਰਨ੍ਤੁ ਤੇ ਹृਦਿ
ਇੰਦ੍ਰਾ, ਤੇਰੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਤੇਰੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰੇ।
ਤ੍ਵਾਂ ਸੁਤਸ੍ਯ ਪੀਤਯੇ ਪ੍ਰਤ੍ਨਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਹਵਾਮਹੇ । ਕੁਸ਼ਿਕਾਸੋ ਅਵਸ੍ਯਵਃ
ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ, ਅਸੀਂ, ਕੁਸ਼ਿਕ, ਪੁਰਾਣੇ ਵਾਂਗ, ਤੈਨੂੰ, ਇੰਦ੍ਰਾ, ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ।
ਆ ਯਾਹ੍ਯਰ੍ਵਾਙੁਪ ਵਨ੍ਧੁਰੇष੍ਠਾਸ੍ਤਵੇਦਨੁ ਪ੍ਰਦਿਵਃ ਸੋਮਪੇਯਮ੍ । ਪ੍ਰਿਯਾ ਸਖਾਯਾ ਵਿ ਮੁਚੋਪ ਬਰ੍ਹਿਸ੍ਤ੍ਵਾਮਿਮੇ ਹਵ੍ਯਵਾਹੋ ਹਵਨ੍ਤੇ
ਸਾਡੀ ਵੱਲ ਮੁੜ ਕੇ, ਰਥ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਏ, ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਆਓ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਉੱਚੀ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਪਿਆਰੇ ਮਿੱਤਰ, ਆਪਣਾ ਆਪ ਛੱਡ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆ, ਇਥੇ ਜੋ ਹਵਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਆ ਯਾਹਿ ਪੂਰ੍ਵੀਰਤਿ ਚਰ੍षਣੀਰਾਁ ਅਰ੍ਯ ਆਸ਼ਿष ਉਪ ਨੋ ਹਰਿਭ੍ਯਾਮ੍ । ਇਮਾ ਹਿ ਤ੍ਵਾ ਮਤਯ ਸ੍ਤੋਮਤष੍ਟਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਹਵਨ੍ਤੇ ਸਖ੍ਯਂ ਜੁषਾਣਾਃ
ਕਈ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਵੱਡੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦਾਂ ਨਾਲ, ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ, ਜੋ ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਹਨ, ਇੰਦ੍ਰ, ਤੈਨੂੰ ਮਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਆ ਨੋ ਯਜ੍ਞਂ ਨਮੋਵृਧਂ ਸਜੋषਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਦੇਵ ਹਰਿਭਿਰ੍ਯਾਹਿ ਤੂਯਮ੍ । ਅਹਂ ਹਿ ਤ੍ਵਾ ਮਤਿਭਿਰ੍ਜੋਹਵੀਮਿ ਘृਤਪ੍ਰਯਾਃ ਸਧਮਾਦੇ ਮਧੂਨਾਮ੍
ਸਾਡੀ ਪੂਜਾ, ਜੋ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਇੰਦ੍ਰ, ਆ ਕੇ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋ। ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਨਾਲ, ਘੀ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇ ਕੇ, ਮਿੱਠੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਸਾਂਝ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਆ ਚ ਤ੍ਵਾਮੇਤਾ ਵृषਣਾ ਵਹਾਤੋ ਹਰੀ ਸਖਾਯਾ ਸੁਧੁਰਾ ਸ੍ਵਙ੍ਗਾ । ਧਾਨਾਵਦਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸਵਨਂ ਜੁषਾਣਃ ਸਖਾ ਸਖ੍ਯੁਃ ਸ਼ृਣਵਦ੍ਵਨ੍ਦਨਾਨਿ
ਇਥੇ ਤੇਰੇ ਦੋ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਘੋੜੇ, ਮਿੱਤਰ, ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣਗੇ; ਇੰਦ੍ਰ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ, ਮਿੱਤਰ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰ ਦੀ ਸਤਕਾਰ ਸੁਣੇ।
ਕੁਵਿਨ੍ਮਾ ਗੋਪਾਂ ਕਰਸੇ ਜਨਸ੍ਯ ਕੁਵਿਦ੍ਰਾਜਾਨਂ ਮਘਵਨ੍ਨृਜੀषਿਨ੍ । ਕੁਵਿਨ੍ਮ ऋषਿਂ ਪਪਿਵਾਂਸਂ ਸੁਤਸ੍ਯ ਕੁਵਿਨ੍ਮੇ ਵਸ੍ਵੋ ਅਮृਤਸ੍ਯ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾਃ
ਕੀ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਬਣਾਵੇਂਗਾ, ਜਾਂ ਰਾਜਾ, ਦਾਤਾ ਤੇ ਯੋਧਾ? ਕੀ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀ ਬਣਾਵੇਂਗਾ, ਜੋ ਸੋਮਾ ਪੀ ਚੁੱਕਾ ਹੈ? ਕੀ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਅਮਰ ਦੌਲਤ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਦੇਵੇਂਗਾ?
ਆ ਤ੍ਵਾ ਬृਹਨ੍ਤੋ ਹਰਯੋ ਯੁਜਾਨਾ ਅਰ੍ਵਾਗਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸਧਮਾਦੋ ਵਹਨ੍ਤੁ । ਪ੍ਰ ਯੇ ਦ੍ਵਿਤਾ ਦਿਵ ऋਞ੍ਜਨ੍ਤ੍ਯਾਤਾਃ ਸੁਸਮ੍ਮृष੍ਟਾਸੋ ਵृषਭਸ੍ਯ ਮੂਰਾਃ
ਤੇਰੇ ਵੱਡੇ ਘੋੜੇ, ਜੋੜੇ ਹੋਏ, ਇੰਦ੍ਰ, ਸਾਂਝੇ ਭੋਜਨ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਉਣ। ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜਾਏ ਹੋਏ, ਬਲਦ ਦੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਪਿਬ ਵृषਧੂਤਸ੍ਯ ਵृष੍ਣ ਆ ਯਂ ਤੇ ਸ਼੍ਯੇਨ ਉਸ਼ਤੇ ਜਭਾਰ । ਯਸ੍ਯ ਮਦੇ ਚ੍ਯਾਵਯਸਿ ਪ੍ਰ ਕृष੍ਟੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਮਦੇ ਅਪ ਗੋਤ੍ਰਾ ਵਵਰ੍ਥ
ਇੰਦ੍ਰ, ਸੋਮਾ ਪੀ, ਜੋ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਲਈ ਤੇਜ਼ ਬਾਜ ਲਿਆਇਆ। ਜਿਸ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਨਾਲ ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚਲਾਇਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਨਾਲ ਤੂੰ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ।
ਸ਼ੁਨਂ ਹੁਵੇਮ ਮਘਵਾਨਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮਸ੍ਮਿਨ੍ਭਰੇ ਨृਤਮਂ ਵਾਜਸਾਤੌ । ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤਮੁਗ੍ਰਮੂਤਯੇ ਸਮਤ੍ਸੁ ਘ੍ਨਨ੍ਤਂ ਵृਤ੍ਰਾਣਿ ਸਂਜਿਤਂ ਧਨਾਨਾਮ੍
ਆਓ, ਅਸੀਂ ਦਾਤਾ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਇਸ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾਈਏ, ਜੋ ਇਨਾਮ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ, ਤੀਬਰ, ਵਿਰੋਧਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਦੌਲਤ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ।
ਅਯਂ ਤੇ ਅਸ੍ਤੁ ਹਰ੍ਯਤਃ ਸੋਮ ਆ ਹਰਿਭਿਃ ਸੁਤਃ । ਜੁषਾਣ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਹਰਿਭਿਰ੍ਨ ਆ ਗਹ੍ਯਾ ਤਿष੍ਠ ਹਰਿਤਂ ਰਥਮ੍
ਇਹ ਸੋਮਾ, ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਪੀਸਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੋਵੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਲੇ। ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਇੰਦ੍ਰ, ਤੇ ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ; ਆਪਣਾ ਸੋਨੇ ਦਾ ਰਥ ਚੜ੍ਹ।
ਹਰ੍ਯਨ੍ਨੁषਸਮਰ੍ਚਯਃ ਸੂਰ੍ਯਂ ਹਰ੍ਯਨ੍ਨਰੋਚਯਃ । ਵਿਦ੍ਵਾਁਸ਼੍ਚਿਕਿਤ੍ਵਾਨ੍ਹਰ੍ਯਸ਼੍ਵ ਵਰ੍ਧਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਭਿ ਸ਼੍ਰਿਯਃ
ਤੂੰ, ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਚਮਕਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ, ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਚਮਕਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਾਣੂ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ, ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਤੂੰ ਸਾਰੀ ਸ਼ਾਨ ਵਧਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਯਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਹਰਿਧਾਯਸਂ ਪृਥਿਵੀਂ ਹਰਿਵਰ੍ਪਸਮ੍ । ਅਧਾਰਯਦ੍ਧਰਿਤੋਰ੍ਭੂਰਿ ਭੋਜਨਂ ਯਯੋਰਨ੍ਤਰ੍ਹਰਿਸ਼੍ਚਰਤ੍
ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਸੋਨੇ ਵਾਲੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਹੈ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਰੰਗਤ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਉਠਾਇਆ। ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਵਾਫਰ ਭੋਜਨ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਬਣਿਆ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਵਿਚਕਾਰ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ।
ਜਜ੍ਞਾਨੋ ਹਰਿਤੋ ਵृषਾ ਵਿਸ਼੍ਵਮਾ ਭਾਤਿ ਰੋਚਨਮ੍ । ਹਰ੍ਯਸ਼੍ਵੋ ਹਰਿਤਂ ਧਤ੍ਤ ਆਯੁਧਮਾ ਵਜ੍ਰਂ ਬਾਹ੍ਵੋਰ੍ਹਰਿਮ੍
ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਬਲਦ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਸੋਨੇ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦਾ ਵਜਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਹਰ੍ਯਨ੍ਤਮਰ੍ਜੁਨਂ ਵਜ੍ਰਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰੈਰਭੀਵृਤਮ੍ । ਅਪਾਵृਣੋਦ੍ਧਰਿਭਿਰਦ੍ਰਿਭਿਃ ਸੁਤਮੁਦ੍ਗਾ ਹਰਿਭਿਰਾਜਤ
ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਰੌਸ਼ਨ ਵਜਰ, ਜੋ ਚਮਕ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਨਾਲ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਤੇ ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕਿਆ।
ਆ ਮਨ੍ਦ੍ਰੈਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਹਰਿਭਿਰ੍ਯਾਹਿ ਮਯੂਰਰੋਮਭਿਃ । ਮਾ ਤ੍ਵਾ ਕੇ ਚਿਨ੍ਨਿ ਯਮਨ੍ਵਿਂ ਨ ਪਾਸ਼ਿਨੋऽਤਿ ਧਨ੍ਵੇਵ ਤਾਁ ਇਹਿ
ਇੰਦ੍ਰ, ਆਪਣੇ ਮਨਮੋਹਣੇ ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜੂਆਂ ਮੋਰ ਦੇ ਪੰਖਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ। ਕੋਈ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਰੋਕ ਨਾ ਸਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਫਾਹਾ ਤੇਜ਼ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਰੋਕਦਾ; ਤੀਰ ਵਾਂਗ, ਪਾਰ ਹੋ ਕੇ ਆ।
ਵृਤ੍ਰਖਾਦੋ ਵਲਂਰੁਜਃ ਪੁਰਾਂ ਦਰ੍ਮੋ ਅਪਾਮਜਃ । ਸ੍ਥਾਤਾ ਰਥਸ੍ਯ ਹਰ੍ਯੋਰਭਿਸ੍ਵਰ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਦृਲ਼੍ਹਾ ਚਿਦਾਰੁਜਃ
ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਬੰਦੀ ਤੋੜਣ ਵਾਲਾ, ਕਿਲ੍ਹਿਆਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਣ ਵਾਲਾ, ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਰਥ ਦਾ ਸਵਾਰ, ਜੋ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਇੰਦ੍ਰ, ਤੂੰ ਪੱਕੀ ਚੀਜ਼ ਵੀ ਤੋੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਗਮ੍ਭੀਰਾਁ ਉਦਧੀਁਰਿਵ ਕ੍ਰਤੁਂ ਪੁष੍ਯਸਿ ਗਾ ਇਵ । ਪ੍ਰ ਸੁਗੋਪਾ ਯਵਸਂ ਧੇਨਵੋ ਯਥਾ ਹ੍ਰਦਂ ਕੁਲ੍ਯਾ ਇਵਾਸ਼ਤ
ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਾਂਗ ਗਹਿਰੀ, ਤੂੰ ਬੁਧੀ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਆਪਣਾ ਚਰਾ। ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਖੀ ਹੋਈਆਂ, ਗਾਂ ਜਿਵੇਂ ਘਾਹ ਲੱਭਦੀਆਂ ਹਨ, ਨਦੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਝੀਲ ਵੱਲ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ।
ਆ ਨਸ੍ਤੁਜਂ ਰਯਿਂ ਭਰਾਂਸ਼ਂ ਨ ਪ੍ਰਤਿਜਾਨਤੇ । ਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਪਕ੍ਵਂ ਫਲਮਙ੍ਕੀਵ ਧੂਨੁਹੀਨ੍ਦ੍ਰ ਸਮ੍ਪਾਰਣਂ ਵਸੁ
ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਾਫਰ ਦੌਲਤ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਕੋਈ ਮੁਕਾਬਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਰੁੱਖ ਤੋਂ ਪੱਕਾ ਫਲ ਝਾੜ, ਇੰਦ੍ਰ, ਜਿਵੇਂ ਵਾਫਰ ਦੀ ਫਸਲ ਝਾੜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ।
ਸ੍ਵਯੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸ੍ਵਰਾਲ਼ਸਿ ਸ੍ਮਦ੍ਦਿष੍ਟਿਃ ਸ੍ਵਯਸ਼ਸ੍ਤਰਃ । ਸ ਵਾਵृਧਾਨ ਓਜਸਾ ਪੁਰੁष੍ਟੁਤ ਭਵਾ ਨਃ ਸੁਸ਼੍ਰਵਸ੍ਤਮਃ
ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਇੰਦ੍ਰ, ਤੂੰ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਤੇਰੀ ਰਹਿਨੁਮਾਈ ਆਪਣੀ ਚੋਣ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਸ਼ਾਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਧੀ ਹੋਈ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਬਹੁਤ ਸਤਿਕਾਰਿਤ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬਣ।
ਯੁਧ੍ਮਸ੍ਯ ਤੇ ਵृषਭਸ੍ਯ ਸ੍ਵਰਾਜ ਉਗ੍ਰਸ੍ਯ ਯੂਨ ਸ੍ਥਵਿਰਸ੍ਯ ਘृष੍ਵੇਃ । ਅਜੂਰ੍ਯਤੋ ਵਜ੍ਰਿਣੋ ਵੀਰ੍ਯਾਣੀਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼੍ਰੁਤਸ੍ਯ ਮਹਤੋ ਮਹਾਨਿ
ਤੂੰ ਵੱਡਾ, ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਪੁਰਾਣਾ ਬਲਦ, ਆਪਣਾ ਆਪ ਰਾਜ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤਿੱਖਾ ਤੇ ਕਦੇ ਨਾ ਵਧੇਰਾ, ਬਿਜਲੀ ਫੈਂਕਣ ਵਾਲਾ — ਇੰਦਰ — ਤੇਰੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੰਮ, ਤੇਰੇ ਮਹਾਨ ਕੰਮ, ਸਚਮੁਚ ਵੱਡੇ ਹਨ।
ਮਹਾਁ ਅਸਿ ਮਹਿष ਵृष੍ਣ੍ਯੇਭਿਰ੍ਧਨਸ੍ਪृਦੁਗ੍ਰ ਸਹਮਾਨੋ ਅਨ੍ਯਾਨ੍ । ਏਕੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਭੁਵਨਸ੍ਯ ਰਾਜਾ ਸ ਯੋਧਯਾ ਚ ਕ੍ਸ਼ਯਯਾ ਚ ਜਨਾਨ੍
ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਹੈਂ, ਮਹਿਸ਼ਾ, ਆਪਣੇ ਮਰਦਾਨਾ ਬਲ ਨਾਲ, ਦੌਲਤ ਲੱਭਣ ਵਾਲਾ, ਤਿੱਖਾ, ਹੋਰਾਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾਉਣ ਵਾਲਾ; ਤੂੰ ਹੀ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈਂ — ਲੜਾਈ ਤੇ ਵਸਣ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਪ੍ਰ ਮਾਤ੍ਰਾਭੀ ਰਿਰਿਚੇ ਰੋਚਮਾਨਃ ਪ੍ਰ ਦੇਵੇਭਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਤੋ ਅਪ੍ਰਤੀਤਃ । ਪ੍ਰ ਮਜ੍ਮਨਾ ਦਿਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰੋਰੋਰ੍ਮਹੋ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਦृਜੀषੀ
ਤੂੰ ਮਾਪ ਕੇ, ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਫੈਲ ਗਿਆ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਅਦੁੱਤੀ ਹੈਂ। ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਫੈਲਾਇਆ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਖਲ੍ਹ ਵਿੱਚੋਂ ਤੂੰ ਤਾਕਤ ਕੱਢੀ।
ਉਰੁਂ ਗਭੀਰਂ ਜਨੁषਾਭ੍ਯੁਗ੍ਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਵ੍ਯਚਸਮਵਤਂ ਮਤੀਨਾਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸੋਮਾਸਃ ਪ੍ਰਦਿਵਿ ਸੁਤਾਸਃ ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਨ ਸ੍ਰਵਤ ਆ ਵਿਸ਼ਨ੍ਤਿ
ਵੱਡਾ, ਡੂੰਘਾ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਤਿੱਖਾ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਚਮਕਣ ਵਾਲਾ, ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ — ਇੰਦਰ, ਨਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ, ਦਰਿਆ ਵਾਂਗ, ਉੱਚੀ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਯਂ ਸੋਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਪृਥਿਵੀਦ੍ਯਾਵਾ ਗਰ੍ਭਂ ਨ ਮਾਤਾ ਬਿਭृਤਸ੍ਤ੍ਵਾਯਾ । ਤਂ ਤੇ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤਿ ਤਮੁ ਤੇ ਮृਜਨ੍ਤ੍ਯਧ੍ਵਰ੍ਯਵੋ ਵृषਭ ਪਾਤਵਾ ਉ
ਉਹ ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ, ਮਾਂ ਵਾਂਗ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਗਰਭ ਵਾਂਗ ਰੱਖਦੇ ਹਨ — ਇਹ ਪੂਜਾਰੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਚੋੜਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਾਫ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਬਲਦ, ਤੂੰ ਪੀਣ ਲਈ।