ਸ਼ੁਨਂ ਹੁਵੇਮ ਮਘਵਾਨਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮਸ੍ਮਿਨ੍ਭਰੇ ਨृਤਮਂ ਵਾਜਸਾਤੌ । ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤਮੁਗ੍ਰਮੂਤਯੇ ਸਮਤ੍ਸੁ ਘ੍ਨਨ੍ਤਂ ਵृਤ੍ਰਾਣਿ ਸਂਜਿਤਂ ਧਨਾਨਾਮ੍
ਅਸੀਂ ਇਸ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਦਾਤਾ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦੀਏ, ਜੋ ਇਨਾਮ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵੀਰ ਹੈ; ਉਹ, ਜੋ ਮਦਦ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਧਨ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਮਤਿਰ੍ਹृਦ ਆ ਵਚ੍ਯਮਾਨਾਚ੍ਛਾ ਪਤਿਂ ਸ੍ਤੋਮਤष੍ਟਾ ਜਿਗਾਤਿ । ਯਾ ਜਾਗृਵਿਰ੍ਵਿਦਥੇ ਸ਼ਸ੍ਯਮਾਨੇਨ੍ਦ੍ਰ ਯਤ੍ਤੇ ਜਾਯਤੇ ਵਿਦ੍ਧਿ ਤਸ੍ਯ
ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚੋਂ ਉਠੀ ਸੋਚ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਬਣੇ ਗੀਤਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਉਸ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਜਾਗਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵਧਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਇੰਦਰ! ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਹੀ ਜਾਣ।
ਦਿਵਸ਼੍ਚਿਦਾ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾ ਜਾਯਮਾਨਾ ਵਿ ਜਾਗृਵਿਰ੍ਵਿਦਥੇ ਸ਼ਸ੍ਯਮਾਨਾ । ਭਦ੍ਰਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯਰ੍ਜੁਨਾ ਵਸਾਨਾ ਸੇਯਮਸ੍ਮੇ ਸਨਜਾ ਪਿਤ੍ਰ੍ਯਾ ਧੀਃ
ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਵੀ, ਉਹ ਪੁਰਾਣੀ ਸੋਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਜਾਗਦੀ ਤੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵਧਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਚੰਗੇ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਇਹ ਸਦੀਵੀ ਪਿਤਰੀ ਸੋਚ ਸਾਡੀ ਸਾਥੀ ਬਣੀ ਰਹੇ।
ਯਮਾ ਚਿਦਤ੍ਰ ਯਮਸੂਰਸੂਤ ਜਿਹ੍ਵਾਯਾ ਅਗ੍ਰਂ ਪਤਦਾ ਹ੍ਯਸ੍ਥਾਤ੍ । ਵਪੂਂषਿ ਜਾਤਾ ਮਿਥੁਨਾ ਸਚੇਤੇ ਤਮੋਹਨਾ ਤਪੁषੋ ਬੁਧ੍ਨ ਏਤਾ
ਇੱਥੇ ਤਾ ਯਮ ਵੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਜੀਭ ਦੇ ਅੱਗੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ ਜਦ ਉਹ ਡਿੱਗੀ। ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਜਨਮੇ ਰੂਪ ਮਿਲਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਤਾਕਤ ਦੇ ਮੂਲ ਹਨ ਜੋ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨਕਿਰੇषਾਂ ਨਿਨ੍ਦਿਤਾ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇषੁ ਯੇ ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਪਿਤਰੋ ਗੋषੁ ਯੋਧਾਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਏषਾਂ ਦृਂਹਿਤਾ ਮਾਹਿਨਾਵਾਨੁਦ੍ਗੋਤ੍ਰਾਣਿ ਸਸृਜੇ ਦਂਸਨਾਵਾਨ੍
ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ—ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਜੋ ਗਾਂ ਲਈ ਯੋਧੇ ਸਨ। ਇੰਦਰ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਨੂੰ ਟਿਕਾਇਆ ਤੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਨਵਾਂ ਬਣਾਇਆ।
ਸਖਾ ਹ ਯਤ੍ਰ ਸਖਿਭਿਰ੍ਨਵਗ੍ਵੈਰਭਿਜ੍ਞ੍ਵਾ ਸਤ੍ਵਭਿਰ੍ਗਾ ਅਨੁਗ੍ਮਨ੍ । ਸਤ੍ਯਂ ਤਦਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਦਸ਼ਗ੍ਵੈਃ ਸੂਰ੍ਯਂ ਵਿਵੇਦ ਤਮਸਿ ਕ੍ਸ਼ਿਯਨ੍ਤਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਦੋਸਤ, ਨਵੇਂ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਗਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਗਿਆ—ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ: ਇੰਦਰ ਨੇ ਦੱਸ ਦੱਸ ਗਾਂ ਨਾਲ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਲੱਭ ਲਿਆ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਧੁ ਸਮ੍ਭृਤਮੁਸ੍ਰਿਯਾਯਾਂ ਪਦ੍ਵਦ੍ਵਿਵੇਦ ਸ਼ਫਵਨ੍ਨਮੇ ਗੋਃ । ਗੁਹਾ ਹਿਤਂ ਗੁਹ੍ਯਂ ਗੂਲ਼੍ਹਮਪ੍ਸੁ ਹਸ੍ਤੇ ਦਧੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਵਾਨ੍
ਇੰਦਰ ਨੇ ਗਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਹੋਇਆ ਮਿੱਠਾ ਲੱਭ ਲਿਆ, ਖੁਰ ਤੇ ਥਣ ਨਾਲ, ਗਾਂ ਦਾ ਖਾਣਾ। ਜੋ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਗੁਪਤ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਲਿਆ, ਦਾਤ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ।
ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਵृਣੀਤ ਤਮਸੋ ਵਿਜਾਨਨ੍ਨਾਰੇ ਸ੍ਯਾਮ ਦੁਰਿਤਾਦਭੀਕੇ । ਇਮਾ ਗਿਰਃ ਸੋਮਪਾਃ ਸੋਮਵृਦ੍ਧ ਜੁषਸ੍ਵੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪੁਰੁਤਮਸ੍ਯ ਕਾਰੋਃ
ਜੋ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਤੇ ਚਾਨਣ ਨੂੰ ਚੁਣਦਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਬੁਰੇ ਸਮਿਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੀਏ। ਹੇ ਇੰਦਰ! ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਸੋਮ ਨਾਲ ਵਧੇਰੇ ਹੋਏ, ਇਹ ਸਾਡੇ ਕਈ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਕਵੀ ਦੇ ਗੀਤ ਕਬੂਲ ਕਰ।
ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਯਜ੍ਞਾਯ ਰੋਦਸੀ ਅਨੁ ष੍ਯਾਦਾਰੇ ਸ੍ਯਾਮ ਦੁਰਿਤਸ੍ਯ ਭੂਰੇਃ । ਭੂਰਿ ਚਿਦ੍ਧਿ ਤੁਜਤੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਸੁਪਾਰਾਸੋ ਵਸਵੋ ਬਰ੍ਹਣਾਵਤ੍
ਯਜਨ ਲਈ ਚਾਨਣ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਫੈਲ ਜਾਵੇ। ਅਸੀਂ ਵੱਡੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੀਏ। ਹੇ ਵਸੂਓ! ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਵੱਡਾ ਵੈਰੀ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਉੱਚੀ ਰੱਖਿਆ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਹੈ।
ਸ਼ੁਨਂ ਹੁਵੇਮ ਮਘਵਾਨਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮਸ੍ਮਿਨ੍ਭਰੇ ਨृਤਮਂ ਵਾਜਸਾਤੌ । ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤਮੁਗ੍ਰਮੂਤਯੇ ਸਮਤ੍ਸੁ ਘ੍ਨਨ੍ਤਂ ਵृਤ੍ਰਾਣਿ ਸਂਜਿਤਂ ਧਨਾਨਾਮ੍
ਆਓ ਅਸੀਂ ਇਸ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਦਾਤਾਰ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦੀਏ, ਜੋ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੈ। ਜੋ ਬਲਵਾਨ ਹੈ, ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਧਨ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਵਾ ਵृषਭਂ ਵਯਂ ਸੁਤੇ ਸੋਮੇ ਹਵਾਮਹੇ । ਸ ਪਾਹਿ ਮਧ੍ਵੋ ਅਨ੍ਧਸਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ! ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਵੱਡੇ ਬਲ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸੋਮ ਦੇ ਨਿਚੋੜ ਵੇਲੇ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਆ, ਸੋਮ ਦੇ ਰਸ ਦੀ ਮਿੱਠਾਸ ਪੀ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਕ੍ਰਤੁਵਿਦਂ ਸੁਤਂ ਸੋਮਂ ਹਰ੍ਯ ਪੁਰੁष੍ਟੁਤ । ਪਿਬਾ ਵृषਸ੍ਵ ਤਾਤृਪਿਮ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ! ਜੋ ਬਹੁਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਿਫ਼ਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ ਪੀ, ਜੋ ਤੂੰ ਮਨ ਦੀ ਮੁਰਾਦ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ। ਪੀ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਤੇ ਰੱਜ ਜਾ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰ ਣੋ ਧਿਤਾਵਾਨਂ ਯਜ੍ਞਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇਭਿਰ੍ਦੇਵੇਭਿਃ । ਤਿਰ ਸ੍ਤਵਾਨ ਵਿਸ਼੍ਪਤੇ
ਹੇ ਇੰਦਰ! ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਾਡਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਯਜਨ ਅੱਗੇ ਵਧਾ। ਸਾਰਿਆਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਸਿਫ਼ਤ ਲੈ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋਮਾਃ ਸੁਤਾ ਇਮੇ ਤਵ ਪ੍ਰ ਯਨ੍ਤਿ ਸਤ੍ਪਤੇ । ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਸ ਇਨ੍ਦਵਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ! ਇਹ ਨਿਚੋੜੇ ਹੋਏ ਸੋਮ ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਆ ਰਹੇ ਹਨ, ਹੇ ਸੱਚੇ ਮਾਲਕ। ਸੋਮ ਦੇ ਚਮਕਦੇ ਧਾਰ ਤੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਹਨ।
ਦਧਿष੍ਵਾ ਜਠਰੇ ਸੁਤਂ ਸੋਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਵਰੇਣ੍ਯਮ੍ । ਤਵ ਦ੍ਯੁਕ੍ਸ਼ਾਸ ਇਨ੍ਦਵਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ! ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਰੱਖ। ਸੋਮ ਦੀਆਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਤੇਰੀਆਂ ਹਨ।
ਗਿਰ੍ਵਣਃ ਪਾਹਿ ਨਃ ਸੁਤਂ ਮਧੋਰ੍ਧਾਰਾਭਿਰਜ੍ਯਸੇ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਵਾਦਾਤਮਿਦ੍ਯਸ਼ਃ
ਹੇ ਗੀਤ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ! ਸਾਡਾ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ ਪੀ। ਤੂੰ ਮਿੱਠੇ ਰਸ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ। ਹੇ ਇੰਦਰ! ਇਹ ਮਾਣ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਅਭਿ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਾਨਿ ਵਨਿਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸਚਨ੍ਤੇ ਅਕ੍ਸ਼ਿਤਾ । ਪੀਤ੍ਵੀ ਸੋਮਸ੍ਯ ਵਾਵृਧੇ
ਅਟੱਲ ਤਾਕਤਾਂ ਜਿੱਤ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵਧਾਈ ਲਈ ਲੱਭਦੀਆਂ ਹਨ। ਸੋਮ ਪੀ ਕੇ ਉਹ ਹੋਰ ਵਧ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਰ੍ਵਾਵਤੋ ਨ ਆ ਗਹਿ ਪਰਾਵਤਸ਼੍ਚ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ । ਇਮਾ ਜੁषਸ੍ਵ ਨੋ ਗਿਰਃ
ਨੇੜੇ ਜਾਂ ਦੂਰੋਂ, ਹੇ ਵੈਰੀ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ! ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ। ਇਹ ਸਾਡੇ ਗੀਤ ਕਬੂਲ ਕਰ।
ਯਦਨ੍ਤਰਾ ਪਰਾਵਤਮਰ੍ਵਾਵਤਂ ਚ ਹੂਯਸੇ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਹ ਤਤ ਆ ਗਹਿ
ਜਦੋਂ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਦੂਰ ਜਾਂ ਨੇੜੇ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਇੰਦਰ! ਉੱਥੋਂ ਇੱਥੇ ਆ।
ਆ ਤੂ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਦ੍ਰ੍ਯਗ੍ਘੁਵਾਨਃ ਸੋਮਪੀਤਯੇ । ਹਰਿਭ੍ਯਾਂ ਯਾਹ੍ਯਦ੍ਰਿਵਃ
ਇੰਦ੍ਰਾ, ਸਾਨੂੰ ਸੋਮ ਪੀਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਆ, ਸਾਡੀ ਬੁਲਾਵੇ 'ਤੇ। ਬਿਜਲੀ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਦੋ ਪਿਆਰੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਆ।
ਸਤ੍ਤੋ ਹੋਤਾ ਨ ऋਤ੍ਵਿਯਸ੍ਤਿਸ੍ਤਿਰੇ ਬਰ੍ਹਿਰਾਨੁषਕ੍ । ਅਯੁਜ੍ਰਨ੍ਪ੍ਰਾਤਰਦ੍ਰਯਃ
ਪੂਜਾਰੀ ਨੇ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਵਿਛਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਸਵੇਰੇ, ਰਥ ਜੋੜ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਇਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਹਃ ਕ੍ਰਿਯਨ੍ਤ ਆ ਬਰ੍ਹਿਃ ਸੀਦ । ਵੀਹਿ ਸ਼ੂਰ ਪੁਰੋਲ਼ਾਸ਼ਮ੍
ਇਹ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ, ਜੋ ਤਾਰੀਫ਼ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਕੀਤੀਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ 'ਤੇ ਬੈਠ, ਵਿਰੋਧੀ, ਤੇ ਯਜਨਾ ਦੀ ਰੋਟੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਰਾਰਨ੍ਧਿ ਸਵਨੇषੁ ਣ ਏषੁ ਸ੍ਤੋਮੇषੁ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ । ਉਕ੍ਥੇष੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰ ਗਿਰ੍ਵਣਃ
ਸੋਮ ਦੀਆਂ ਚੜ੍ਹਤਾਂ ਤੇ ਇਹਨਾਂ ਭਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵਧੀਏ, ਇੰਦ੍ਰਾ, ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਚਾਹਵਾਨ, ਇਹਨਾਂ ਉਕਤੀਆਂ ਵਿੱਚ।
ਮਤਯਃ ਸੋਮਪਾਮੁਰੁਂ ਰਿਹਨ੍ਤਿ ਸ਼ਵਸਸ੍ਪਤਿਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਤ੍ਸਂ ਨ ਮਾਤਰਃ
ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਇੰਦ੍ਰਾ ਵੱਲ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਵਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਵੱਲ।
ਸ ਮਨ੍ਦਸ੍ਵਾ ਹ੍ਯਨ੍ਧਸੋ ਰਾਧਸੇ ਤਨ੍ਵਾ ਮਹੇ । ਨ ਸ੍ਤੋਤਾਰਂ ਨਿਦੇ ਕਰਃ
ਇਹ ਸੋਮ ਪੀ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਤੇ ਤਾਕਤ ਲਈ ਖੁਸ਼ ਹੋ। ਆਪਣੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕਦੇ ਤਰਸ ਵਿੱਚ ਨਾ ਛੱਡ।
ਵਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਵਾਯਵੋ ਹਵਿष੍ਮਨ੍ਤੋ ਜਰਾਮਹੇ । ਉਤ ਤ੍ਵਮਸ੍ਮਯੁਰ੍ਵਸੋ
ਅਸੀਂ, ਇੰਦ੍ਰਾ, ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਹਵਨ ਨਾਲ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਾਂ। ਤੂੰ, ਦਾਨੀ, ਸਾਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਕਰ।
ਮਾਰੇ ਅਸ੍ਮਦ੍ਵਿ ਮੁਮੁਚੋ ਹਰਿਪ੍ਰਿਯਾਰ੍ਵਾਙ੍ਯਾਹਿ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ੍ਵਧਾਵੋ ਮਤ੍ਸ੍ਵੇਹ
ਤੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਘੋੜੇ ਸਾਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਨਾ ਜਾਣ। ਨੇੜੇ ਆ, ਇੰਦ੍ਰਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ, ਇੱਥੇ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ।
ਅਰ੍ਵਾਞ੍ਚਂ ਤ੍ਵਾ ਸੁਖੇ ਰਥੇ ਵਹਤਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਕੇਸ਼ਿਨਾ । ਘृਤਸ੍ਨੂ ਬਰ੍ਹਿਰਾਸਦੇ
ਦੋ ਲੰਬੇ ਵਾਲ ਵਾਲੇ ਤੈਨੂੰ ਸੁਖਦਾਇਕ ਰਥ 'ਤੇ ਲਿਆਉਣ। ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ 'ਤੇ, ਘੀ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ, ਬੈਠ।
ਉਪ ਨਃ ਸੁਤਮਾ ਗਹਿ ਸੋਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਗਵਾਸ਼ਿਰਮ੍ । ਹਰਿਭ੍ਯਾਂ ਯਸ੍ਤੇ ਅਸ੍ਮਯੁਃ
ਸਾਡਾ ਸੋਮ, ਜੋ ਗਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਪੀਣ ਲਈ ਆ, ਇੰਦ੍ਰਾ, ਆਪਣੇ ਦੋ ਪਿਆਰੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ।
ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਮਦਮਾ ਗਹਿ ਬਰ੍ਹਿष੍ਠਾਂ ਗ੍ਰਾਵਭਿਃ ਸੁਤਮ੍ । ਕੁਵਿਨ੍ਨ੍ਵਸ੍ਯ ਤृਪ੍ਣਵਃ
ਇੰਦ੍ਰਾ, ਇਹ ਸੋਮ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ 'ਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਪੀਣ ਲਈ ਆ। ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਰਾਜ਼ੀ ਕਰੇ।