ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੋਮਾਃ ਪ੍ਰਦਿਵੋ ਵਿਦਾਨਾ ऋਭੁਰ੍ਯੇਭਿਰ੍ਵृषਪਰ੍ਵਾ ਵਿਹਾਯਾਃ । ਪ੍ਰਯਮ੍ਯਮਾਨਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ षੂ ਗृਭਾਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪਿਬ ਵृषਧੂਤਸ੍ਯ ਵृष੍ਣਃ
ਇੰਦਰ ਲਈ, ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਸੋਮ ਰਸ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ; ਜਦ ਉਹ ਵਹਿ ਰਹੇ ਹਨ, ਇੰਦਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਫੜ, ਬਲਵਾਨ ਵਲੋਂ ਨਿਚੋੜਿਆ ਸੋਮ ਪੀ।
ਪਿਬਾ ਵਰ੍ਧਸ੍ਵ ਤਵ ਘਾ ਸੁਤਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋਮਾਸਃ ਪ੍ਰਥਮਾ ਉਤੇਮੇ । ਯਥਾਪਿਬਃ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾਁ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋਮਾਁ ਏਵਾ ਪਾਹਿ ਪਨ੍ਯੋ ਅਦ੍ਯਾ ਨਵੀਯਾਨ੍
ਪੀ ਤੇ ਵਧ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਸੋਮ ਨਿਚੋੜੇ ਗਏ ਹਨ, ਹੇ ਇੰਦਰ; ਇਹ ਪਹਿਲੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਸੋਮ ਪੀਤੇ, ਅੱਜ ਨਵੇਂ ਸੋਮ ਵੀ ਪੀ, ਹੇ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੇ।
ਮਹਾਁ ਅਮਤ੍ਰੋ ਵृਜਨੇ ਵਿਰਪ੍ਸ਼੍ਯੁਗ੍ਰਂ ਸ਼ਵਃ ਪਤ੍ਯਤੇ ਧृष੍ਣ੍ਵੋਜਃ । ਨਾਹ ਵਿਵ੍ਯਾਚ ਪृਥਿਵੀ ਚਨੈਨਂ ਯਤ੍ਸੋਮਾਸੋ ਹਰ੍ਯਸ਼੍ਵਮਮਨ੍ਦਨ੍
ਵੱਡਾ, ਅਣਮਾਪਿਆ, ਸਭ ਦੀ ਭੀੜ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਧਰਤੀ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਾ ਸਕਦੀ, ਜਦ ਸੋਮ ਨੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਇੰਦਰ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਮਹਾਁ ਉਗ੍ਰੋ ਵਾਵृਧੇ ਵੀਰ੍ਯਾਯ ਸਮਾਚਕ੍ਰੇ ਵृषਭਃ ਕਾਵ੍ਯੇਨ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਭਗੋ ਵਾਜਦਾ ਅਸ੍ਯ ਗਾਵਃ ਪ੍ਰ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਅਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵੀਃ
ਵੱਡਾ ਤੇ ਭਿਆਨਕ, ਵਿਰਤਾ ਲਈ ਵਧ ਗਿਆ, ਬਲਵਾਨ ਨੇ ਅਕਲ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ; ਇੰਦਰ, ਦਾਤਾਰ, ਉਸ ਤੋਂ ਗਾਵਾਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀਆਂ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਤੇ ਬਹੁਤ ਹਨ।
ਪ੍ਰ ਯਤ੍ਸਿਨ੍ਧਵਃ ਪ੍ਰਸਵਂ ਯਥਾਯਨ੍ਨਾਪਃ ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਰਥ੍ਯੇਵ ਜਗ੍ਮੁਃ । ਅਤਸ਼੍ਚਿਦਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸਦਸੋ ਵਰੀਯਾਨ੍ਯਦੀਂ ਸੋਮਃ ਪृਣਤਿ ਦੁਗ੍ਧੋ ਅਂਸ਼ੁਃ
ਜਦ ਦਰਿਆ ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਵਗਦੇ ਹਨ, ਪਾਣੀਆਂ ਰਥ ਵਾਂਗ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੰਦਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਜਦ ਸੋਮ ਭਰ ਜਾਂਦਾ, ਨਿਚੋੜਿਆ ਰਸ ਪਾਲਣ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਮੁਦ੍ਰੇਣ ਸਿਨ੍ਧਵੋ ਯਾਦਮਾਨਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੋਮਂ ਸੁषੁਤਂ ਭਰਨ੍ਤਃ । ਅਂਸ਼ੁਂ ਦੁਹਨ੍ਤਿ ਹਸ੍ਤਿਨੋ ਭਰਿਤ੍ਰੈਰ੍ਮਧ੍ਵਃ ਪੁਨਨ੍ਤਿ ਧਾਰਯਾ ਪਵਿਤ੍ਰੈਃ
ਦਰਿਆ, ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਚੋੜਿਆ ਸੋਮ ਇੰਦਰ ਤੱਕ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਸੋਮ ਨਿਕਲਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਮਿੱਠੇ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਛਾਣਣ ਨਾਲ ਸੁੱਧ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹ੍ਰਦਾ ਇਵ ਕੁਕ੍ਸ਼ਯਃ ਸੋਮਧਾਨਾਃ ਸਮੀ ਵਿਵ੍ਯਾਚ ਸਵਨਾ ਪੁਰੂਣਿ । ਅਨ੍ਨਾ ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਥਮਾ ਵ੍ਯਾਸ਼ ਵृਤ੍ਰਂ ਜਘਨ੍ਵਾਁ ਅਵृਣੀਤ ਸੋਮਮ੍
ਝੀਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਭਾਂਡੇ ਸੋਮ ਨੂੰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਕਈ ਇਕੱਠ ਵਧਦੇ ਹਨ; ਜਦ ਇੰਦਰ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਰੋਟੀ ਵੰਡੀ, ਉਸ ਨੇ ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਤੇ ਸੋਮ ਚੁਣਿਆ।
ਆ ਤੂ ਭਰ ਮਾਕਿਰੇਤਤ੍ਪਰਿ ष੍ਠਾਦ੍ਵਿਦ੍ਮਾ ਹਿ ਤ੍ਵਾ ਵਸੁਪਤਿਂ ਵਸੂਨਾਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਯਤ੍ਤੇ ਮਾਹਿਨਂ ਦਤ੍ਰਮਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਤਦ੍ਧਰ੍ਯਸ਼੍ਵ ਪ੍ਰ ਯਨ੍ਧਿ
ਇਹ ਇੱਥੇ ਲਿਆ, ਕੁਝ ਵੀ ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਰਹਿ ਜਾਵੇ; ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵਜੋਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਦਾਤ ਸਾਨੂੰ ਭੇਜ।
ਅਸ੍ਮੇ ਪ੍ਰ ਯਨ੍ਧਿ ਮਘਵਨ੍ਨृਜੀषਿਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰ ਰਾਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵਵਾਰਸ੍ਯ ਭੂਰੇਃ । ਅਸ੍ਮੇ ਸ਼ਤਂ ਸ਼ਰਦੋ ਜੀਵਸੇ ਧਾ ਅਸ੍ਮੇ ਵੀਰਾਞ੍ਛਸ਼੍ਵਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ਿਪ੍ਰਿਨ੍
ਸਾਨੂੰ, ਹੇ ਦਾਤਾਰ ਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦਾ ਵੱਡਾ ਧਨ ਭੇਜ; ਸਾਨੂੰ ਸੌ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਦੇ, ਸਾਨੂੰ ਵੀਰ ਦੇ, ਹੇ ਚੋਟੀ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ।
ਸ਼ੁਨਂ ਹੁਵੇਮ ਮਘਵਾਨਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮਸ੍ਮਿਨ੍ਭਰੇ ਨृਤਮਂ ਵਾਜਸਾਤੌ । ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤਮੁਗ੍ਰਮੂਤਯੇ ਸਮਤ੍ਸੁ ਘ੍ਨਨ੍ਤਂ ਵृਤ੍ਰਾਣਿ ਸਂਜਿਤਂ ਧਨਾਨਾਮ੍
ਆਓ, ਅਸੀਂ ਦਾਤਾਰ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਇਸ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ, ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਯਾਦ ਕਰੀਏ; ਉਹ ਜੋ ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣਦਾ, ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦਾ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਤੇ ਧਨ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ।
ਵਾਰ੍ਤ੍ਰਹਤ੍ਯਾਯ ਸ਼ਵਸੇ ਪृਤਨਾषਾਹ੍ਯਾਯ ਚ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਵਾ ਵਰ੍ਤਯਾਮਸਿ
ਦੁਸ਼ਮਣ ਮਾਰਣ ਤੇ ਜੰਗ ਜਿੱਤਣ ਲਈ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਅਰ੍ਵਾਚੀਨਂ ਸੁ ਤੇ ਮਨ ਉਤ ਚਕ੍ਸ਼ੁਃ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਤੁ ਵਾਘਤਃ
ਤੇਰਾ ਮਨ ਤੇ ਨਜ਼ਰ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ; ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਲਈ ਅਰਦਾਸ ਕਰੀਏ।
ਨਾਮਾਨਿ ਤੇ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਭਿਰ੍ਗੀਰ੍ਭਿਰੀਮਹੇ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਭਿਮਾਤਿषਾਹ੍ਯੇ
ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਨਾਮ, ਹੇ ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ, ਹਰ ਭਜਨ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕਰੀਏ, ਵੈਰੀ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਲਈ।
ਪੁਰੁष੍ਟੁਤਸ੍ਯ ਧਾਮਭਿਃ ਸ਼ਤੇਨ ਮਹਯਾਮਸਿ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਚਰ੍षਣੀਧृਤਃ
ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਦੀ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਹੈ, ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਭ ਜਗ੍ਹਾ ਵਡਿਆਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵृਤ੍ਰਾਯ ਹਨ੍ਤਵੇ ਪੁਰੁਹੂਤਮੁਪ ਬ੍ਰੁਵੇ । ਭਰੇषੁ ਵਾਜਸਾਤਯੇ
ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਹੋਏ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਬਲਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਅਤੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਸਤੇ ਸੱਦਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਵਾਜੇषੁ ਸਾਸਹਿਰ੍ਭਵ ਤ੍ਵਾਮੀਮਹੇ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਵृਤ੍ਰਾਯ ਹਨ੍ਤਵੇ
ਹੇ ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਬਣ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਹੀ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ।
ਦ੍ਯੁਮ੍ਨੇषੁ ਪृਤਨਾਜ੍ਯੇ ਪृਤ੍ਸੁਤੂਰ੍षੁ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਸੁ ਚ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਾਕ੍ਸ਼੍ਵਾਭਿਮਾਤਿषੁ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਵਡਿਆਈਆਂ ਵਿੱਚ, ਜੰਗ ਦੇ ਜੋਸ਼ ਵਿੱਚ, ਇਨਾਮਾਂ ਅਤੇ ਨਾਮ ਲਈ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਹਾਜ਼ਰ ਰਹੀਂ।
ਸ਼ੁष੍ਮਿਨ੍ਤਮਂ ਨ ਊਤਯੇ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਿਨਂ ਪਾਹਿ ਜਾਗृਵਿਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋਮਂ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੇ, ਜਾਗਦੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਜ਼ਾ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਵਾਲੇ ਸੋਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣਿ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ ਯਾ ਤੇ ਜਨੇषੁ ਪਞ੍ਚਸੁ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਾਨਿ ਤ ਆ ਵृਣੇ
ਹੇ ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਪੰਜ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤਾਂ ਮਿਲੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੁਣਦਾ ਹਾਂ।
ਅਗਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼੍ਰਵੋ ਬृਹਦ੍ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਦਧਿष੍ਵ ਦੁष੍ਟਰਮ੍ । ਉਤ੍ਤੇ ਸ਼ੁष੍ਮਂ ਤਿਰਾਮਸਿ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਵੱਡੀ ਵਡਿਆਈ ਹਾਸਲ ਕਰ, ਅਜਿੱਤ ਵਡਿਆਈ ਬਣਾਈ ਰੱਖ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ।
ਅਰ੍ਵਾਵਤੋ ਨ ਆ ਗਹ੍ਯਥੋ ਸ਼ਕ੍ਰ ਪਰਾਵਤਃ । ਉ ਲੋਕੋ ਯਸ੍ਤੇ ਅਦ੍ਰਿਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਹ ਤਤ ਆ ਗਹਿ
ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਇੰਦਰ, ਚਾਹੇ ਨੇੜੇ ਤੋਂ ਆ, ਚਾਹੇ ਦੂਰੋਂ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਤੇਰਾ ਟਿਕਾਣਾ ਹੈ, ਹੇ ਪੱਥਰ-ਹਥਿਆਰ ਵਾਲੇ, ਇੱਥੇ ਆ।
ਅਭਿ ਤष੍ਟੇਵ ਦੀਧਯਾ ਮਨੀषਾਮਤ੍ਯੋ ਨ ਵਾਜੀ ਸੁਧੁਰੋ ਜਿਹਾਨਃ । ਅਭਿ ਪ੍ਰਿਯਾਣਿ ਮਰ੍ਮृਸ਼ਤ੍ਪਰਾਣਿ ਕਵੀਁਰਿਚ੍ਛਾਮਿ ਸਂਦृਸ਼ੇ ਸੁਮੇਧਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਕਾਰੀਗਰ ਚਮਕਦਾਰ ਹੁਨਰ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਵਿਅਕਤੀ, ਵਧੀਆ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ; ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਸਾਫ਼ ਨਜ਼ਰ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਪਿਆਰੇ ਤੇ ਦੂਰਲੇ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲੱਭਦੇ ਹਨ।
ਇਨੋਤ ਪृਚ੍ਛ ਜਨਿਮਾ ਕਵੀਨਾਂ ਮਨੋਧृਤਃ ਸੁਕृਤਸ੍ਤਕ੍ਸ਼ਤ ਦ੍ਯਾਮ੍ । ਇਮਾ ਉ ਤੇ ਪ੍ਰਣ੍ਯੋ ਵਰ੍ਧਮਾਨਾ ਮਨੋਵਾਤਾ ਅਧ ਨੁ ਧਰ੍ਮਣਿ ਗ੍ਮਨ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਮਨ ਨਾਲ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਲਾ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਬਣਾਇਆ; ਤੇਰੀ ਵਧ ਰਹੀ ਵਡਿਆਈ, ਜੋ ਮਨ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਨਿਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਤੁਰਦੀ ਹੈ।
ਨਿ षੀਮਿਦਤ੍ਰ ਗੁਹ੍ਯਾ ਦਧਾਨਾ ਉਤ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਯ ਰੋਦਸੀ ਸਮਞ੍ਜਨ੍ । ਸਂ ਮਾਤ੍ਰਾਭਿਰ੍ਮਮਿਰੇ ਯੇਮੁਰੁਰ੍ਵੀ ਅਨ੍ਤਰ੍ਮਹੀ ਸਮृਤੇ ਧਾਯਸੇ ਧੁਃ
ਇੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੁਪਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਰਾਜ ਲਈ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਮਿਲਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਆਪਣੀਆਂ ਮਾਪਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਲੋਕ ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।
ਆਤਿष੍ਠਨ੍ਤਂ ਪਰਿ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਅਭੂषਞ੍ਛ੍ਰਿਯੋ ਵਸਾਨਸ਼੍ਚਰਤਿ ਸ੍ਵਰੋਚਿਃ । ਮਹਤ੍ਤਦ੍ਵृष੍ਣੋ ਅਸੁਰਸ੍ਯ ਨਾਮਾ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪੋ ਅਮृਤਾਨਿ ਤਸ੍ਥੌ
ਜਦ ਉਹ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਸਭ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸੋਹਣੇ ਪਹਿਨਾਵੇ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ, ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਤੁਰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਵੱਡੇ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਦੇਵਤੇ ਦਾ ਨਾਮ ਹੈ—ਉਹ ਹਰ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਅਮਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੈ।
ਅਸੂਤ ਪੂਰ੍ਵੋ ਵृषਭੋ ਜ੍ਯਾਯਾਨਿਮਾ ਅਸ੍ਯ ਸ਼ੁਰੁਧਃ ਸਨ੍ਤਿ ਪੂਰ੍ਵੀਃ । ਦਿਵੋ ਨਪਾਤਾ ਵਿਦਥਸ੍ਯ ਧੀਭਿਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਰਾਜਾਨਾ ਪ੍ਰਦਿਵੋ ਦਧਾਥੇ
ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲੇ ਬਲਵਾਨ ਨੇ ਵੱਡਾ ਬਲਵਾਨ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ; ਉਸ ਦੇ ਬਹੁਤ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਝਦਾਰ ਵਿਚਾਰ ਹਨ; ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਰਾਜ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਤ੍ਰੀਣਿ ਰਾਜਾਨਾ ਵਿਦਥੇ ਪੁਰੂਣਿ ਪਰਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਭੂषਥਃ ਸਦਾਂਸਿ । ਅਪਸ਼੍ਯਮਤ੍ਰ ਮਨਸਾ ਜਗਨ੍ਵਾਨ੍ਵ੍ਰਤੇ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਁ ਅਪਿ ਵਾਯੁਕੇਸ਼ਾਨ੍
ਤਿੰਨ ਰਾਜੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਆਸਨ ਸਜਾਏ; ਇੱਥੇ, ਮਨ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨੇਮ ਵਿੱਚ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਉਡਦੀਆਂ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਤਦਿਨ੍ਨ੍ਵਸ੍ਯ ਵृषਭਸ੍ਯ ਧੇਨੋਰਾ ਨਾਮਭਿਰ੍ਮਮਿਰੇ ਸਕ੍ਮ੍ਯਂ ਗੋਃ । ਅਨ੍ਯਦਨ੍ਯਦਸੁਰ੍ਯਂ ਵਸਾਨਾ ਨਿ ਮਾਯਿਨੋ ਮਮਿਰੇ ਰੂਪਮਸ੍ਮਿਨ੍
ਇਹ ਬਲਵਾਨ ਤੇ ਗਾਂ ਦੀ ਕਿਰਤ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਗਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਮਾਪਿਆ ਗਿਆ; ਹਰ ਕੋਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਵਤਾਈ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਨੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਰੂਪ ਬਣਾਏ।
ਤਦਿਨ੍ਨ੍ਵਸ੍ਯ ਸਵਿਤੁਰ੍ਨਕਿਰ੍ਮੇ ਹਿਰਣ੍ਯਯੀਮਮਤਿਂ ਯਾਮਸ਼ਿਸ਼੍ਰੇਤ੍ । ਆ ਸੁष੍ਟੁਤੀ ਰੋਦਸੀ ਵਿਸ਼੍ਵਮਿਨ੍ਵੇ ਅਪੀਵ ਯੋषਾ ਜਨਿਮਾਨਿ ਵਵ੍ਰੇ
ਇਹ ਸਾਵਿਤਰ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ; ਮੈਂ ਉਹ ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ ਬੁੱਧੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਜੋ ਉਹ ਦੇਵੇ; ਵਧੀਆ ਸਤਿਕਾਰ ਰਾਹੀਂ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼, ਸਭ ਕੁਝ ਉਹ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਚੁਣ ਲਏ।
ਯੁਵਂ ਪ੍ਰਤ੍ਨਸ੍ਯ ਸਾਧਥੋ ਮਹੋ ਯਦ੍ਦੈਵੀ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਃ ਪਰਿ ਣਃ ਸ੍ਯਾਤਮ੍ । ਗੋਪਾਜਿਹ੍ਵਸ੍ਯ ਤਸ੍ਥੁषੋ ਵਿਰੂਪਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਯਿਨਃ ਕृਤਾਨਿ
ਤੁਸੀਂ ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਦੇਵਤਾਈ ਭਲਾਈ ਸਾਡੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਹੋਵੇ; ਸਭ ਲੋਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਾਦੂਗਰੀ ਕੰਮ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਦੇ ਜੋ ਗਾਂ ਦੀ ਜੀਭ ਵਾਲਾ ਖੜਾ ਹੈ।