ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ੍ਵਰ੍षਾ ਜਨਯਨ੍ਨਹਾਨਿ ਜਿਗਾਯੋਸ਼ਿਗ੍ਭਿਃ ਪृਤਨਾ ਅਭਿष੍ਟਿਃ । ਪ੍ਰਾਰੋਚਯਨ੍ਮਨਵੇ ਕੇਤੁਮਹ੍ਨਾਮਵਿਨ੍ਦਜ੍ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਬृਹਤੇ ਰਣਾਯ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਚਮਕਦਿਆਂ ਦਿਨ ਬਣਾਏ, ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰੀ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਮਨੂ ਲਈ ਵੱਡੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਦਿਖਾਈ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਜੰਗ ਲਈ ਚਾਨਣ ਲੱਭ ਲਿਆ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤੁਜੋ ਬਰ੍ਹਣਾ ਆ ਵਿਵੇਸ਼ ਨृਵਦ੍ਦਧਾਨੋ ਨਰ੍ਯਾ ਪੁਰੂਣਿ । ਅਚੇਤਯਦ੍ਧਿਯ ਇਮਾ ਜਰਿਤ੍ਰੇ ਪ੍ਰੇਮਂ ਵਰ੍ਣਮਤਿਰਚ੍ਛੁਕ੍ਰਮਾਸਾਮ੍
ਇੰਦਰ ਸਿਫ਼ਤਾਂ ਤੇ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਵਿਚ ਆ ਵੱਸਿਆ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਕਈ ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਉਸ ਨੇ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਇਹ ਸੋਚਾਂ ਜਗਾਈਆਂ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰੂਪ ਦਿੱਤਾ।
ਮਹੋ ਮਹਾਨਿ ਪਨਯਨ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮ ਸੁਕृਤਾ ਪੁਰੂਣਿ । ਵृਜਨੇਨ ਵृਜਿਨਾਨ੍ਸਂ ਪਿਪੇष ਮਾਯਾਭਿਰ੍ਦਸ੍ਯੂਁਰਭਿਭੂਤ੍ਯੋਜਾਃ
ਇੰਦਰ ਦੇ ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਬੇਅੰਤ ਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹਨ; ਉਸ ਦੇ ਕਰਤੱਬ ਬਹੁਤ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਬੁਰਿਆਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲਿਆ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਠੱਗਾਂ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਯੁਧੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਹ੍ਨਾ ਵਰਿਵਸ਼੍ਚਕਾਰ ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ ਸਤ੍ਪਤਿਸ਼੍ਚਰ੍षਣਿਪ੍ਰਾਃ । ਵਿਵਸ੍ਵਤਃ ਸਦਨੇ ਅਸ੍ਯ ਤਾਨਿ ਵਿਪ੍ਰਾ ਉਕ੍ਥੇਭਿਃ ਕਵਯੋ ਗृਣਨ੍ਤਿ
ਜੰਗ ਵਿਚ ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਰਾਹ ਬਣਾਇਆ, ਉਹ ਸੱਚਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈ। ਵਿਵਸਵਤ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ, ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਉਸ ਦੇ ਉਹ ਕੰਮ ਭਜਨਾਂ ਤੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸਿਫ਼ਤਦੇ ਹਨ।
ਸਤ੍ਰਾਸਾਹਂ ਵਰੇਣ੍ਯਂ ਸਹੋਦਾਂ ਸਸਵਾਂਸਂ ਸ੍ਵਰਪਸ਼੍ਚ ਦੇਵੀਃ । ਸਸਾਨ ਯਃ ਪृਥਿਵੀਂ ਦ੍ਯਾਮੁਤੇਮਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਮਦਨ੍ਤ੍ਯਨੁ ਧੀਰਣਾਸਃ
ਵੱਡਾ ਤੇ ਯੋਗ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਵਿਚ ਸਾਥੀ ਹੈ, ਤੇ ਚਾਨਣ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੋਵੇਂ ਵੱਸ ਲਏ। ਗਿਆਨੀਆਂ ਤੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਲੋਕ ਇੰਦਰ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸਸਾਨਾਤ੍ਯਾਁ ਉਤ ਸੂਰ੍ਯਂ ਸਸਾਨੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸਸਾਨ ਪੁਰੁਭੋਜਸਂ ਗਾਮ੍ । ਹਿਰਣ੍ਯਯਮੁਤ ਭੋਗਂ ਸਸਾਨ ਹਤ੍ਵੀ ਦਸ੍ਯੂਨ੍ਪ੍ਰਾਰ੍ਯਂ ਵਰ੍ਣਮਾਵਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਲਿਆ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੀ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਗਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਵੀ ਲਿਆ, ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਉੱਚਾ ਰੂਪ ਲਿਆ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਓषਧੀਰਸਨੋਦਹਾਨਿ ਵਨਸ੍ਪਤੀਁਰਸਨੋਦਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮ੍ । ਬਿਭੇਦ ਵਲਂ ਨੁਨੁਦੇ ਵਿਵਾਚੋऽਥਾਭਵਦ੍ਦਮਿਤਾਭਿਕ੍ਰਤੂਨਾਮ੍
ਇੰਦਰ ਨੇ ਬੂਟਿਆਂ ਤੇ ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ, ਦਰੱਖਤਾਂ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਵੀ ਹਲਚਲ ਪਾਈ। ਉਸ ਨੇ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋੜ ਦਿੱਤੀ, ਬੋਲਣ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦਿੱਤੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਅਹੰਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਸ਼ੁਨਂ ਹੁਵੇਮ ਮਘਵਾਨਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮਸ੍ਮਿਨ੍ਭਰੇ ਨृਤਮਂ ਵਾਜਸਾਤੌ । ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤਮੁਗ੍ਰਮੂਤਯੇ ਸਮਤ੍ਸੁ ਘ੍ਨਨ੍ਤਂ ਵृਤ੍ਰਾਣਿ ਸਂਜਿਤਂ ਧਨਾਨਾਮ੍
ਆਓ ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਦਾਤਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਇਸ ਜੰਗ ਵਿਚ ਸੱਦੀਏ। ਉਹ ਜੋੜੀ ਵਾਲਾ, ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰੇ ਤੇ ਦੌਲਤ ਜਿਤੇ।
ਤਿष੍ਠਾ ਹਰੀ ਰਥ ਆ ਯੁਜ੍ਯਮਾਨਾ ਯਾਹਿ ਵਾਯੁਰ੍ਨ ਨਿਯੁਤੋ ਨੋ ਅਚ੍ਛ । ਪਿਬਾਸ੍ਯਨ੍ਧੋ ਅਭਿਸृष੍ਟੋ ਅਸ੍ਮੇ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ੍ਵਾਹਾ ਰਰਿਮਾ ਤੇ ਮਦਾਯ
ਚੱਕਾ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਘੋੜੇ ਤਿਆਰ ਰਹੋ, ਰਥ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਆਓ। ਇੰਦਰ, ਇੱਥੇ ਚੜ੍ਹਾਈ ਹੋਈ ਸੋਮ ਰਸ 'ਸਵਾਹਾ' ਦੇ ਨਾਲ਼ ਪੀ, ਸਾਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ।
ਉਪਾਜਿਰਾ ਪੁਰੁਹੂਤਾਯ ਸਪ੍ਤੀ ਹਰੀ ਰਥਸ੍ਯ ਧੂਰ੍ष੍ਵਾ ਯੁਨਜ੍ਮਿ । ਦ੍ਰਵਦ੍ਯਥਾ ਸਮ੍ਭृਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਤਸ਼੍ਚਿਦੁਪੇਮਂ ਯਜ੍ਞਮਾ ਵਹਾਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮ੍
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਰਥ ਨਾਲ ਜੋੜ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੋਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਦੌੜਣ, ਤੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਇਸ ਯਜਨ ਤੇ ਲਿਆਉਣ।
ਉਪੋ ਨਯਸ੍ਵ ਵृषਣਾ ਤਪੁष੍ਪੋਤੇਮਵ ਤ੍ਵਂ ਵृषਭ ਸ੍ਵਧਾਵਃ । ਗ੍ਰਸੇਤਾਮਸ਼੍ਵਾ ਵਿ ਮੁਚੇਹ ਸ਼ੋਣਾ ਦਿਵੇਦਿਵੇ ਸਦृਸ਼ੀਰਦ੍ਧਿ ਧਾਨਾਃ
ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲੈ ਆ। ਤੂੰ ਆਪ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈਂ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਨਿਰਭਰ। ਲਾਲ ਘੋੜੇ ਚਰਣ ਤੇ ਖੁਲ੍ਹੇ ਹੋਣ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਯੁਜਾ ਯੁਨਜ੍ਮਿ ਹਰੀ ਸਖਾਯਾ ਸਧਮਾਦ ਆਸ਼ੂ । ਸ੍ਥਿਰਂ ਰਥਂ ਸੁਖਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਧਿਤਿष੍ਠਨ੍ਪ੍ਰਜਾਨਨ੍ਵਿਦ੍ਵਾਁ ਉਪ ਯਾਹਿ ਸੋਮਮ੍
ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਦੇ ਸਾਥੀ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਜੋੜ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਪੱਕੇ ਤੇ ਸੁਖਦਾਈ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ, ਜਾਣੂ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਆ।
ਮਾ ਤੇ ਹਰੀ ਵृषਣਾ ਵੀਤਪृष੍ਠਾ ਨਿ ਰੀਰਮਨ੍ਯਜਮਾਨਾਸੋ ਅਨ੍ਯੇ । ਅਤ੍ਯਾਯਾਹਿ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤੋ ਵਯਂ ਤੇऽਰਂ ਸੁਤੇਭਿਃ ਕृਣਵਾਮ ਸੋਮੈਃ
ਤੇਰੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਚੌੜੇ ਪਿੱਠ ਵਾਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਭਗਤ ਰੋਕ ਨਾ ਸਕਣ। ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਆ, ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਈ ਹੋਈ ਸੋਮ ਰਸ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਬਣਾਈਏ।
ਤਵਾਯਂ ਸੋਮਸ੍ਤ੍ਵਮੇਹ੍ਯਰ੍ਵਾਙ੍ਛਸ਼੍ਵਤ੍ਤਮਂ ਸੁਮਨਾ ਅਸ੍ਯ ਪਾਹਿ । ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਯਜ੍ਞੇ ਬਰ੍ਹਿष੍ਯਾ ਨਿषਦ੍ਯਾ ਦਧਿष੍ਵੇਮਂ ਜਠਰ ਇਨ੍ਦੁਮਿਨ੍ਦ੍ਰ
ਇਹ ਸੋਮ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੈ; ਨੇੜੇ ਆ, ਇੰਦਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਚੰਗੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਤੇ ਪੀ। ਇਸ ਯਜਨ ਵਿਚ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਹ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਇਹ ਰਸ ਆਪਣੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਪਾ।
ਸ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਤੇ ਬਰ੍ਹਿਃ ਸੁਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋਮਃ ਕृਤਾ ਧਾਨਾ ਅਤ੍ਤਵੇ ਤੇ ਹਰਿਭ੍ਯਾਮ੍ । ਤਦੋਕਸੇ ਪੁਰੁਸ਼ਾਕਾਯ ਵृष੍ਣੇ ਮਰੁਤ੍ਵਤੇ ਤੁਭ੍ਯਂ ਰਾਤਾ ਹਵੀਂषਿ
ਤੇਰੇ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਹ ਵਿਛਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਇੰਦਰ; ਸੋਮ ਰਸ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਤੇ ਤੇਰੇ ਘੋੜਿਆਂ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਤਿਆਰ ਹਨ। ਵੱਡੇ, ਕਈ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਲ, ਇਹ ਹਵਨ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹਨ।
ਇਮਂ ਨਰਃ ਪਰ੍ਵਤਾਸ੍ਤੁਭ੍ਯਮਾਪਃ ਸਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਗੋਭਿਰ੍ਮਧੁਮਨ੍ਤਮਕ੍ਰਨ੍ । ਤਸ੍ਯਾਗਤ੍ਯਾ ਸੁਮਨਾ ऋष੍ਵ ਪਾਹਿ ਪ੍ਰਜਾਨਨ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਪਥ੍ਯਾ ਅਨੁ ਸ੍ਵਾਃ
ਹੇ ਲੋਕੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਪਹਾੜਾਂ ਵੱਲ ਪਾਣੀਆਂ ਆ ਮਿਲੀਆਂ ਹਨ; ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਛਾਂਵ ਬਣੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਆਉਣ ਨਾਲ, ਹੇ ਉੱਚੇ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ, ਜਾਣ ਕੇ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ, ਸਹੀ ਰਾਹਾਂ ਉੱਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹੋਏ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਯਾਁ ਆਭਜੋ ਮਰੁਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋਮੇ ਯੇ ਤ੍ਵਾਮਵਰ੍ਧਨ੍ਨਭਵਨ੍ਗਣਸ੍ਤੇ । ਤੇਭਿਰੇਤਂ ਸਜੋषਾ ਵਾਵਸ਼ਾਨੋऽਗ੍ਨੇਃ ਪਿਬ ਜਿਹ੍ਵਯਾ ਸੋਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਮਰੁਤਾਂ ਅਤੇ ਸੋਮ ਦੇ ਨਾਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਸਾਥੀ ਬਣੇ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਅੱਗ ਦੀ ਜੀਭ ਰਾਹੀਂ ਇਹ ਸੋਮ ਪੀ, ਹੇ ਇੰਦਰ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਪਿਬ ਸ੍ਵਧਯਾ ਚਿਤ੍ਸੁਤਸ੍ਯਾਗ੍ਨੇਰ੍ਵਾ ਪਾਹਿ ਜਿਹ੍ਵਯਾ ਯਜਤ੍ਰ । ਅਧ੍ਵਰ੍ਯੋਰ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਤਂ ਸ਼ਕ੍ਰ ਹਸ੍ਤਾਦ੍ਧੋਤੁਰ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞਂ ਹਵਿषੋ ਜੁषਸ੍ਵ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸੁਆਦ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ ਪੀ, ਜਾਂ ਅੱਗ ਦੀ ਜੀਭ ਰਾਹੀਂ ਪੀ, ਹੇ ਪੂਜਣਯੋਗ; ਜਾਂ ਯਜਮਾਨ ਦੇ ਹੱਥੋਂ, ਜਾਂ ਹੋਤਰੀ ਵਲੋਂ, ਯਜਨਾ ਦੇ ਹਵਨ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਸ਼ੁਨਂ ਹੁਵੇਮ ਮਘਵਾਨਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮਸ੍ਮਿਨ੍ਭਰੇ ਨृਤਮਂ ਵਾਜਸਾਤੌ । ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤਮੁਗ੍ਰਮੂਤਯੇ ਸਮਤ੍ਸੁ ਘ੍ਨਨ੍ਤਂ ਵृਤ੍ਰਾਣਿ ਸਂਜਿਤਂ ਧਨਾਨਾਮ੍
ਆਓ, ਅਸੀਂ ਦਾਤਾਰ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਇਸ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ, ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਯਾਦ ਕਰੀਏ; ਉਹ ਜੋ ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣਦਾ, ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦਾ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਤੇ ਧਨ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ।
ਇਮਾਮੂ षੁ ਪ੍ਰਭृਤਿਂ ਸਾਤਯੇ ਧਾਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਚ੍ਛਸ਼੍ਵਦੂਤਿਭਿਰ੍ਯਾਦਮਾਨਃ । ਸੁਤੇਸੁਤੇ ਵਾਵृਧੇ ਵਰ੍ਧਨੇਭਿਰ੍ਯਃ ਕਰ੍ਮਭਿਰ੍ਮਹਦ੍ਭਿਃ ਸੁਸ਼੍ਰੁਤੋ ਭੂਤ੍
ਇਹ ਭੇਟ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਾਭ ਲਈ ਪੇਸ਼ ਕਰ, ਹਰ ਵੇਲੇ ਦੂਤਾਂ ਨਾਲ ਯਤਨ ਕਰਦਾ ਰਹੁ; ਜੋ ਹਰ ਨਿਚੋੜ ਵਿੱਚ ਵਧਦਾ ਗਿਆ, ਵੱਡੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੋਮਾਃ ਪ੍ਰਦਿਵੋ ਵਿਦਾਨਾ ऋਭੁਰ੍ਯੇਭਿਰ੍ਵृषਪਰ੍ਵਾ ਵਿਹਾਯਾਃ । ਪ੍ਰਯਮ੍ਯਮਾਨਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ षੂ ਗृਭਾਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪਿਬ ਵृषਧੂਤਸ੍ਯ ਵृष੍ਣਃ
ਇੰਦਰ ਲਈ, ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਸੋਮ ਰਸ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ; ਜਦ ਉਹ ਵਹਿ ਰਹੇ ਹਨ, ਇੰਦਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਫੜ, ਬਲਵਾਨ ਵਲੋਂ ਨਿਚੋੜਿਆ ਸੋਮ ਪੀ।
ਪਿਬਾ ਵਰ੍ਧਸ੍ਵ ਤਵ ਘਾ ਸੁਤਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋਮਾਸਃ ਪ੍ਰਥਮਾ ਉਤੇਮੇ । ਯਥਾਪਿਬਃ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾਁ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋਮਾਁ ਏਵਾ ਪਾਹਿ ਪਨ੍ਯੋ ਅਦ੍ਯਾ ਨਵੀਯਾਨ੍
ਪੀ ਤੇ ਵਧ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਸੋਮ ਨਿਚੋੜੇ ਗਏ ਹਨ, ਹੇ ਇੰਦਰ; ਇਹ ਪਹਿਲੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਸੋਮ ਪੀਤੇ, ਅੱਜ ਨਵੇਂ ਸੋਮ ਵੀ ਪੀ, ਹੇ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੇ।
ਮਹਾਁ ਅਮਤ੍ਰੋ ਵृਜਨੇ ਵਿਰਪ੍ਸ਼੍ਯੁਗ੍ਰਂ ਸ਼ਵਃ ਪਤ੍ਯਤੇ ਧृष੍ਣ੍ਵੋਜਃ । ਨਾਹ ਵਿਵ੍ਯਾਚ ਪृਥਿਵੀ ਚਨੈਨਂ ਯਤ੍ਸੋਮਾਸੋ ਹਰ੍ਯਸ਼੍ਵਮਮਨ੍ਦਨ੍
ਵੱਡਾ, ਅਣਮਾਪਿਆ, ਸਭ ਦੀ ਭੀੜ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਧਰਤੀ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਾ ਸਕਦੀ, ਜਦ ਸੋਮ ਨੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਇੰਦਰ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਮਹਾਁ ਉਗ੍ਰੋ ਵਾਵृਧੇ ਵੀਰ੍ਯਾਯ ਸਮਾਚਕ੍ਰੇ ਵृषਭਃ ਕਾਵ੍ਯੇਨ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਭਗੋ ਵਾਜਦਾ ਅਸ੍ਯ ਗਾਵਃ ਪ੍ਰ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਅਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵੀਃ
ਵੱਡਾ ਤੇ ਭਿਆਨਕ, ਵਿਰਤਾ ਲਈ ਵਧ ਗਿਆ, ਬਲਵਾਨ ਨੇ ਅਕਲ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ; ਇੰਦਰ, ਦਾਤਾਰ, ਉਸ ਤੋਂ ਗਾਵਾਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀਆਂ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਤੇ ਬਹੁਤ ਹਨ।
ਪ੍ਰ ਯਤ੍ਸਿਨ੍ਧਵਃ ਪ੍ਰਸਵਂ ਯਥਾਯਨ੍ਨਾਪਃ ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਰਥ੍ਯੇਵ ਜਗ੍ਮੁਃ । ਅਤਸ਼੍ਚਿਦਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸਦਸੋ ਵਰੀਯਾਨ੍ਯਦੀਂ ਸੋਮਃ ਪृਣਤਿ ਦੁਗ੍ਧੋ ਅਂਸ਼ੁਃ
ਜਦ ਦਰਿਆ ਆਪਣੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਵਗਦੇ ਹਨ, ਪਾਣੀਆਂ ਰਥ ਵਾਂਗ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੰਦਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਜਦ ਸੋਮ ਭਰ ਜਾਂਦਾ, ਨਿਚੋੜਿਆ ਰਸ ਪਾਲਣ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਮੁਦ੍ਰੇਣ ਸਿਨ੍ਧਵੋ ਯਾਦਮਾਨਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੋਮਂ ਸੁषੁਤਂ ਭਰਨ੍ਤਃ । ਅਂਸ਼ੁਂ ਦੁਹਨ੍ਤਿ ਹਸ੍ਤਿਨੋ ਭਰਿਤ੍ਰੈਰ੍ਮਧ੍ਵਃ ਪੁਨਨ੍ਤਿ ਧਾਰਯਾ ਪਵਿਤ੍ਰੈਃ
ਦਰਿਆ, ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਚੋੜਿਆ ਸੋਮ ਇੰਦਰ ਤੱਕ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਸੋਮ ਨਿਕਲਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਮਿੱਠੇ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਛਾਣਣ ਨਾਲ ਸੁੱਧ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹ੍ਰਦਾ ਇਵ ਕੁਕ੍ਸ਼ਯਃ ਸੋਮਧਾਨਾਃ ਸਮੀ ਵਿਵ੍ਯਾਚ ਸਵਨਾ ਪੁਰੂਣਿ । ਅਨ੍ਨਾ ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਥਮਾ ਵ੍ਯਾਸ਼ ਵृਤ੍ਰਂ ਜਘਨ੍ਵਾਁ ਅਵृਣੀਤ ਸੋਮਮ੍
ਝੀਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਭਾਂਡੇ ਸੋਮ ਨੂੰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਕਈ ਇਕੱਠ ਵਧਦੇ ਹਨ; ਜਦ ਇੰਦਰ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਰੋਟੀ ਵੰਡੀ, ਉਸ ਨੇ ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਤੇ ਸੋਮ ਚੁਣਿਆ।
ਆ ਤੂ ਭਰ ਮਾਕਿਰੇਤਤ੍ਪਰਿ ष੍ਠਾਦ੍ਵਿਦ੍ਮਾ ਹਿ ਤ੍ਵਾ ਵਸੁਪਤਿਂ ਵਸੂਨਾਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਯਤ੍ਤੇ ਮਾਹਿਨਂ ਦਤ੍ਰਮਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਤਦ੍ਧਰ੍ਯਸ਼੍ਵ ਪ੍ਰ ਯਨ੍ਧਿ
ਇਹ ਇੱਥੇ ਲਿਆ, ਕੁਝ ਵੀ ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਰਹਿ ਜਾਵੇ; ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵਜੋਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਦਾਤ ਸਾਨੂੰ ਭੇਜ।
ਅਸ੍ਮੇ ਪ੍ਰ ਯਨ੍ਧਿ ਮਘਵਨ੍ਨृਜੀषਿਨ੍ਨਿਨ੍ਦ੍ਰ ਰਾਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵਵਾਰਸ੍ਯ ਭੂਰੇਃ । ਅਸ੍ਮੇ ਸ਼ਤਂ ਸ਼ਰਦੋ ਜੀਵਸੇ ਧਾ ਅਸ੍ਮੇ ਵੀਰਾਞ੍ਛਸ਼੍ਵਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ਿਪ੍ਰਿਨ੍
ਸਾਨੂੰ, ਹੇ ਦਾਤਾਰ ਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦਾ ਵੱਡਾ ਧਨ ਭੇਜ; ਸਾਨੂੰ ਸੌ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਦੇ, ਸਾਨੂੰ ਵੀਰ ਦੇ, ਹੇ ਚੋਟੀ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ।
ਸ਼ੁਨਂ ਹੁਵੇਮ ਮਘਵਾਨਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮਸ੍ਮਿਨ੍ਭਰੇ ਨृਤਮਂ ਵਾਜਸਾਤੌ । ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤਮੁਗ੍ਰਮੂਤਯੇ ਸਮਤ੍ਸੁ ਘ੍ਨਨ੍ਤਂ ਵृਤ੍ਰਾਣਿ ਸਂਜਿਤਂ ਧਨਾਨਾਮ੍
ਆਓ, ਅਸੀਂ ਦਾਤਾਰ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਇਸ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ, ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਯਾਦ ਕਰੀਏ; ਉਹ ਜੋ ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣਦਾ, ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦਾ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਤੇ ਧਨ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ।