ਪ੍ਰਵਾਚ੍ਯਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਧਾ ਵੀਰ੍ਯਂ ਤਦਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮ ਯਦਹਿਂ ਵਿਵृਸ਼੍ਚਤ੍ । ਵਿ ਵਜ੍ਰੇਣ ਪਰਿषਦੋ ਜਘਾਨਾਯਨ੍ਨਾਪੋऽਯਨਮਿਚ੍ਛਮਾਨਾਃ
ਇੰਦਰ ਦਾ ਇਹ ਵਿਰਤਾ ਕੰਮ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਣਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਸੱਪ ਨੂੰ ਚੀਰਿਆ। ਵਜਰ ਨਾਲ ਘੇਰਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਪਾਣੀ, ਵਹਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਹ ਗਏ।
ਏਤਦ੍ਵਚੋ ਜਰਿਤਰ੍ਮਾਪਿ ਮृष੍ਠਾ ਆ ਯਤ੍ਤੇ ਘੋषਾਨੁਤ੍ਤਰਾ ਯੁਗਾਨਿ । ਉਕ੍ਥੇषੁ ਕਾਰੋ ਪ੍ਰਤਿ ਨੋ ਜੁषਸ੍ਵ ਮਾ ਨੋ ਨਿ ਕਃ ਪੁਰੁषਤ੍ਰਾ ਨਮਸ੍ਤੇ
ਇਹ ਬਚਨ, ਹੇ ਗਾਇਕ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਵਿਅਰਥ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤੇਰੀ ਸਤੁਤੀਆਂ ਕਈ ਪੀੜੀਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੀਆਂ ਹਨ। ਹੇ ਕਵੀ, ਸਾਡਾ ਭਜਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਕੋਈ ਵੀ ਮਨੁੱਖੀ ਤਾਕਤ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਓ षੁ ਸ੍ਵਸਾਰਃ ਕਾਰਵੇ ਸ਼ृਣੋਤ ਯਯੌ ਵੋ ਦੂਰਾਦ੍ ਅਨਸਾ ਰਥੇਨ । ਨਿ षੂ ਨਮਧ੍ਵਮ੍ ਭਵਤਾ ਸੁਪਾਰਾ ਅਧੋਅਕ੍ਸ਼ਾਃ ਸਿਨ੍ਧਵਃ ਸ੍ਰੋਤ੍ਯਾਭਿਃ
ਹੇ ਨਦੀਆਂ, ਆਪਣੀ ਭੈਣਾਂ ਵਾਂਗ, ਕਾਰਵ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਦੂਰੋਂ ਆਪਣੀ ਗੱਡੀ ਤੇ ਰਥ ਨਾਲ ਆਇਆ ਹੈ। ਥੱਲੇ ਹੋ ਜਾਓ, ਸੌਖਾ ਰਸਤਾ ਬਣਾਓ, ਆਪਣੇ ਵਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਪਹੀਏ ਹੇਠਾਂ ਡੁੱਬ ਜਾਓ।
ਆ ਤੇ ਕਾਰੋ ਸ਼ृਣਵਾਮਾ ਵਚਾꣳਸਿ ਯਯਾਥ ਦੂਰਾਦ੍ ਅਨਸਾ ਰਥੇਨ । ਨਿ ਤੇ ਨꣳਸੈ ਪੀਪ੍ਯਾਨੇਵ ਯੋषਾ ਮਰ੍ਯਾਯੇਵ ਕਨ੍ਯਾ ਸ਼ਸ਼੍ਵਚੈ ਤੇ
ਹੇ ਕਾਰਵ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਬਚਨ ਸੁਣੀਏ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਦੂਰੋਂ ਗੱਡੀ ਤੇ ਰਥ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਹੈਂ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਨਿਵਾਂ ਹੋਈਏ, ਜਿਵੇਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਲਈ, ਜਾਂ ਕੁੜੀ ਨਵੇਂ ਜਵਾਨ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿਵੀਂ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਯਦ੍ ਅਙ੍ਗ ਤ੍ਵਾ ਭਰਤਾਃ ਸꣳਤਰੇਯੁਰ੍ ਗਵ੍ਯਨ੍ ਗ੍ਰਾਮ ਇषਿਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਜੂਤਃ । ਅਰ੍षਾਦ੍ ਅਹ ਪ੍ਰਸਵਃ ਸਰ੍ਗਤਕ੍ਤ ਆ ਵੋ ਵृਣੇ ਸੁਮਤਿꣳ ਯਜ੍ਞਿਯਾਨਾਮ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਿਹਰ ਵਾਲੇ, ਜੇ ਭਾਰਤ ਆਪਣੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਸਮੇਤ ਨਦੀ ਪਾਰ ਕਰਨ, ਤੇਰੇ ਆਸਰੇ, ਤਾਂ ਨਦੀ ਦਾ ਵਹਾਵਾ ਸੌਖਾ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਮਿਹਰ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਯਜਨਾ ਜੋਗ ਹਨ।
ਅਤਾਰਿषੁਰ੍ ਭਰਤਾ ਗਵ੍ਯਵਃ ਸਮ੍ ਅਭਕ੍ਤ ਵਿਪ੍ਰਃ ਸੁਮਤਿꣳ ਨਦੀਨਾਮ੍ । ਪ੍ਰ ਪਿਨ੍ਵਧ੍ਵਮ੍ ਇषਯਨ੍ਤੀਃ ਸੁਰਾਧਾ ਆ ਵਕ੍ਸ਼ਣਾਃ ਪृਣਧ੍ਵꣳ ਯਾਤ ਸ਼ੀਭਮ੍
ਭਾਰਤ ਆਪਣੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਸਮੇਤ ਨਦੀ ਪਾਰ ਕਰ ਗਏ ਹਨ; ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਨਦੀਆਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਮਿਹਰ ਵੰਡ ਦਿੱਤੀ। ਤੁਸੀਂ, ਦਾਤਾ ਨਦੀਆਂ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵਹੋ, ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਭਰੋ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰੱਕੀ ਨਾਲ ਚਲੋ।
ਉਦ੍ ਵ ਊਰ੍ਮਿਃ ਸ਼ਮ੍ਯਾ ਹਨ੍ਤ੍ਵ੍ ਆਪੋ ਯੋਕ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਮੁਞ੍ਚਤ । ਮਾਦੁष੍ਕृਤੌ ਵ੍ਯੇਨਸਾਘ੍ਨ੍ਯੌ ਸ਼ੂਨਮ੍ ਆਰਤਾਮ੍
ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਨਦੀ ਦੀ ਲਹਿਰ ਹੌਲੀ ਚੜ੍ਹੇ, ਹੇ ਜਲ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਬੰਧ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿਓ। ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਓ, ਕੋਈ ਕਲੇਸ਼ ਜਾਂ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪੂਰ੍ਭਿਦਾਤਿਰਦ੍ਦਾਸਮਰ੍ਕੈਰ੍ਵਿਦਦ੍ਵਸੁਰ੍ਦਯਮਾਨੋ ਵਿ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਜੂਤਸ੍ਤਨ੍ਵਾ ਵਾਵृਧਾਨੋ ਭੂਰਿਦਾਤ੍ਰ ਆਪृਣਦ੍ਰੋਦਸੀ ਉਭੇ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਰਾਹਾਂ ਦੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੋੜ ਕੇ ਦਾਸਾਂ ਦੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਢਾਹ ਦਿੱਤੇ। ਦਇਆਵਾਨ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ ਦੌਲਤ ਵੰਡਦਾ ਹੈ। ਭਗਤੀ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ਤੇ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਧਾ ਕੇ, ਉਹ ਦਾਤਾ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੋਵੇਂ ਭਰ ਦਿੱਤੇ।
ਮਖਸ੍ਯ ਤੇ ਤਵਿषਸ੍ਯ ਪ੍ਰ ਜੂਤਿਮਿਯਰ੍ਮਿ ਵਾਚਮਮृਤਾਯ ਭੂषਨ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਿਤੀਨਾਮਸਿ ਮਾਨੁषੀਣਾਂ ਵਿਸ਼ਾਂ ਦੈਵੀਨਾਮੁਤ ਪੂਰ੍ਵਯਾਵਾ
ਤੇਰੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਤੇ ਤਾਕਤ ਲਈ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਅਮਰਤਾ ਲਈ ਸਜਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਰਾਜਾ ਹੈਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਵੀ, ਤੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਵਿਚ ਵੀ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵृਤ੍ਰਮਵृਣੋਚ੍ਛਰ੍ਧਨੀਤਿਃ ਪ੍ਰ ਮਾਯਿਨਾਮਮਿਨਾਦ੍ਵਰ੍ਪਣੀਤਿਃ । ਅਹਨ੍ਵ੍ਯਂਸਮੁਸ਼ਧਗ੍ਵਨੇष੍ਵਾਵਿਰ੍ਧੇਨਾ ਅਕृਣੋਦ੍ਰਾਮ੍ਯਾਣਾਮ੍
ਇੰਦਰ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਠੱਗਾਂ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ। ਜੰਗਲਾਂ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਖੋਜੀਆਂ ਲਈ ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕੀਤਾ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ੍ਵਰ੍षਾ ਜਨਯਨ੍ਨਹਾਨਿ ਜਿਗਾਯੋਸ਼ਿਗ੍ਭਿਃ ਪृਤਨਾ ਅਭਿष੍ਟਿਃ । ਪ੍ਰਾਰੋਚਯਨ੍ਮਨਵੇ ਕੇਤੁਮਹ੍ਨਾਮਵਿਨ੍ਦਜ੍ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਬृਹਤੇ ਰਣਾਯ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਚਮਕਦਿਆਂ ਦਿਨ ਬਣਾਏ, ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰੀ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਮਨੂ ਲਈ ਵੱਡੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਦਿਖਾਈ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਜੰਗ ਲਈ ਚਾਨਣ ਲੱਭ ਲਿਆ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤੁਜੋ ਬਰ੍ਹਣਾ ਆ ਵਿਵੇਸ਼ ਨृਵਦ੍ਦਧਾਨੋ ਨਰ੍ਯਾ ਪੁਰੂਣਿ । ਅਚੇਤਯਦ੍ਧਿਯ ਇਮਾ ਜਰਿਤ੍ਰੇ ਪ੍ਰੇਮਂ ਵਰ੍ਣਮਤਿਰਚ੍ਛੁਕ੍ਰਮਾਸਾਮ੍
ਇੰਦਰ ਸਿਫ਼ਤਾਂ ਤੇ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਵਿਚ ਆ ਵੱਸਿਆ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਕਈ ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਉਸ ਨੇ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਇਹ ਸੋਚਾਂ ਜਗਾਈਆਂ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰੂਪ ਦਿੱਤਾ।
ਮਹੋ ਮਹਾਨਿ ਪਨਯਨ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮ ਸੁਕृਤਾ ਪੁਰੂਣਿ । ਵृਜਨੇਨ ਵृਜਿਨਾਨ੍ਸਂ ਪਿਪੇष ਮਾਯਾਭਿਰ੍ਦਸ੍ਯੂਁਰਭਿਭੂਤ੍ਯੋਜਾਃ
ਇੰਦਰ ਦੇ ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਬੇਅੰਤ ਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹਨ; ਉਸ ਦੇ ਕਰਤੱਬ ਬਹੁਤ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਬੁਰਿਆਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲਿਆ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਠੱਗਾਂ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਯੁਧੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਹ੍ਨਾ ਵਰਿਵਸ਼੍ਚਕਾਰ ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ ਸਤ੍ਪਤਿਸ਼੍ਚਰ੍षਣਿਪ੍ਰਾਃ । ਵਿਵਸ੍ਵਤਃ ਸਦਨੇ ਅਸ੍ਯ ਤਾਨਿ ਵਿਪ੍ਰਾ ਉਕ੍ਥੇਭਿਃ ਕਵਯੋ ਗृਣਨ੍ਤਿ
ਜੰਗ ਵਿਚ ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਰਾਹ ਬਣਾਇਆ, ਉਹ ਸੱਚਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈ। ਵਿਵਸਵਤ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ, ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਉਸ ਦੇ ਉਹ ਕੰਮ ਭਜਨਾਂ ਤੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸਿਫ਼ਤਦੇ ਹਨ।
ਸਤ੍ਰਾਸਾਹਂ ਵਰੇਣ੍ਯਂ ਸਹੋਦਾਂ ਸਸਵਾਂਸਂ ਸ੍ਵਰਪਸ਼੍ਚ ਦੇਵੀਃ । ਸਸਾਨ ਯਃ ਪृਥਿਵੀਂ ਦ੍ਯਾਮੁਤੇਮਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਮਦਨ੍ਤ੍ਯਨੁ ਧੀਰਣਾਸਃ
ਵੱਡਾ ਤੇ ਯੋਗ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਵਿਚ ਸਾਥੀ ਹੈ, ਤੇ ਚਾਨਣ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੋਵੇਂ ਵੱਸ ਲਏ। ਗਿਆਨੀਆਂ ਤੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਲੋਕ ਇੰਦਰ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸਸਾਨਾਤ੍ਯਾਁ ਉਤ ਸੂਰ੍ਯਂ ਸਸਾਨੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸਸਾਨ ਪੁਰੁਭੋਜਸਂ ਗਾਮ੍ । ਹਿਰਣ੍ਯਯਮੁਤ ਭੋਗਂ ਸਸਾਨ ਹਤ੍ਵੀ ਦਸ੍ਯੂਨ੍ਪ੍ਰਾਰ੍ਯਂ ਵਰ੍ਣਮਾਵਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਲਿਆ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੀ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਗਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਵੀ ਲਿਆ, ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਉੱਚਾ ਰੂਪ ਲਿਆ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਓषਧੀਰਸਨੋਦਹਾਨਿ ਵਨਸ੍ਪਤੀਁਰਸਨੋਦਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮ੍ । ਬਿਭੇਦ ਵਲਂ ਨੁਨੁਦੇ ਵਿਵਾਚੋऽਥਾਭਵਦ੍ਦਮਿਤਾਭਿਕ੍ਰਤੂਨਾਮ੍
ਇੰਦਰ ਨੇ ਬੂਟਿਆਂ ਤੇ ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ, ਦਰੱਖਤਾਂ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਵੀ ਹਲਚਲ ਪਾਈ। ਉਸ ਨੇ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋੜ ਦਿੱਤੀ, ਬੋਲਣ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦਿੱਤੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਅਹੰਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਸ਼ੁਨਂ ਹੁਵੇਮ ਮਘਵਾਨਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮਸ੍ਮਿਨ੍ਭਰੇ ਨृਤਮਂ ਵਾਜਸਾਤੌ । ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤਮੁਗ੍ਰਮੂਤਯੇ ਸਮਤ੍ਸੁ ਘ੍ਨਨ੍ਤਂ ਵृਤ੍ਰਾਣਿ ਸਂਜਿਤਂ ਧਨਾਨਾਮ੍
ਆਓ ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਦਾਤਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਇਸ ਜੰਗ ਵਿਚ ਸੱਦੀਏ। ਉਹ ਜੋੜੀ ਵਾਲਾ, ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰੇ ਤੇ ਦੌਲਤ ਜਿਤੇ।
ਤਿष੍ਠਾ ਹਰੀ ਰਥ ਆ ਯੁਜ੍ਯਮਾਨਾ ਯਾਹਿ ਵਾਯੁਰ੍ਨ ਨਿਯੁਤੋ ਨੋ ਅਚ੍ਛ । ਪਿਬਾਸ੍ਯਨ੍ਧੋ ਅਭਿਸृष੍ਟੋ ਅਸ੍ਮੇ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ੍ਵਾਹਾ ਰਰਿਮਾ ਤੇ ਮਦਾਯ
ਚੱਕਾ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਘੋੜੇ ਤਿਆਰ ਰਹੋ, ਰਥ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਆਓ। ਇੰਦਰ, ਇੱਥੇ ਚੜ੍ਹਾਈ ਹੋਈ ਸੋਮ ਰਸ 'ਸਵਾਹਾ' ਦੇ ਨਾਲ਼ ਪੀ, ਸਾਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ।
ਉਪਾਜਿਰਾ ਪੁਰੁਹੂਤਾਯ ਸਪ੍ਤੀ ਹਰੀ ਰਥਸ੍ਯ ਧੂਰ੍ष੍ਵਾ ਯੁਨਜ੍ਮਿ । ਦ੍ਰਵਦ੍ਯਥਾ ਸਮ੍ਭृਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਤਸ਼੍ਚਿਦੁਪੇਮਂ ਯਜ੍ਞਮਾ ਵਹਾਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮ੍
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਰਥ ਨਾਲ ਜੋੜ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੋਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਦੌੜਣ, ਤੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਇਸ ਯਜਨ ਤੇ ਲਿਆਉਣ।
ਉਪੋ ਨਯਸ੍ਵ ਵृषਣਾ ਤਪੁष੍ਪੋਤੇਮਵ ਤ੍ਵਂ ਵृषਭ ਸ੍ਵਧਾਵਃ । ਗ੍ਰਸੇਤਾਮਸ਼੍ਵਾ ਵਿ ਮੁਚੇਹ ਸ਼ੋਣਾ ਦਿਵੇਦਿਵੇ ਸਦृਸ਼ੀਰਦ੍ਧਿ ਧਾਨਾਃ
ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲੈ ਆ। ਤੂੰ ਆਪ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈਂ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਨਿਰਭਰ। ਲਾਲ ਘੋੜੇ ਚਰਣ ਤੇ ਖੁਲ੍ਹੇ ਹੋਣ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਯੁਜਾ ਯੁਨਜ੍ਮਿ ਹਰੀ ਸਖਾਯਾ ਸਧਮਾਦ ਆਸ਼ੂ । ਸ੍ਥਿਰਂ ਰਥਂ ਸੁਖਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਧਿਤਿष੍ਠਨ੍ਪ੍ਰਜਾਨਨ੍ਵਿਦ੍ਵਾਁ ਉਪ ਯਾਹਿ ਸੋਮਮ੍
ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਦੇ ਸਾਥੀ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਜੋੜ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਪੱਕੇ ਤੇ ਸੁਖਦਾਈ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ, ਜਾਣੂ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਆ।
ਮਾ ਤੇ ਹਰੀ ਵृषਣਾ ਵੀਤਪृष੍ਠਾ ਨਿ ਰੀਰਮਨ੍ਯਜਮਾਨਾਸੋ ਅਨ੍ਯੇ । ਅਤ੍ਯਾਯਾਹਿ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤੋ ਵਯਂ ਤੇऽਰਂ ਸੁਤੇਭਿਃ ਕृਣਵਾਮ ਸੋਮੈਃ
ਤੇਰੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਚੌੜੇ ਪਿੱਠ ਵਾਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਭਗਤ ਰੋਕ ਨਾ ਸਕਣ। ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਆ, ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਈ ਹੋਈ ਸੋਮ ਰਸ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਬਣਾਈਏ।
ਤਵਾਯਂ ਸੋਮਸ੍ਤ੍ਵਮੇਹ੍ਯਰ੍ਵਾਙ੍ਛਸ਼੍ਵਤ੍ਤਮਂ ਸੁਮਨਾ ਅਸ੍ਯ ਪਾਹਿ । ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਯਜ੍ਞੇ ਬਰ੍ਹਿष੍ਯਾ ਨਿषਦ੍ਯਾ ਦਧਿष੍ਵੇਮਂ ਜਠਰ ਇਨ੍ਦੁਮਿਨ੍ਦ੍ਰ
ਇਹ ਸੋਮ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੈ; ਨੇੜੇ ਆ, ਇੰਦਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਚੰਗੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਤੇ ਪੀ। ਇਸ ਯਜਨ ਵਿਚ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਹ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਇਹ ਰਸ ਆਪਣੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਪਾ।
ਸ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਤੇ ਬਰ੍ਹਿਃ ਸੁਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋਮਃ ਕृਤਾ ਧਾਨਾ ਅਤ੍ਤਵੇ ਤੇ ਹਰਿਭ੍ਯਾਮ੍ । ਤਦੋਕਸੇ ਪੁਰੁਸ਼ਾਕਾਯ ਵृष੍ਣੇ ਮਰੁਤ੍ਵਤੇ ਤੁਭ੍ਯਂ ਰਾਤਾ ਹਵੀਂषਿ
ਤੇਰੇ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਹ ਵਿਛਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਇੰਦਰ; ਸੋਮ ਰਸ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਤੇ ਤੇਰੇ ਘੋੜਿਆਂ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਤਿਆਰ ਹਨ। ਵੱਡੇ, ਕਈ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਲ, ਇਹ ਹਵਨ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹਨ।
ਇਮਂ ਨਰਃ ਪਰ੍ਵਤਾਸ੍ਤੁਭ੍ਯਮਾਪਃ ਸਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਗੋਭਿਰ੍ਮਧੁਮਨ੍ਤਮਕ੍ਰਨ੍ । ਤਸ੍ਯਾਗਤ੍ਯਾ ਸੁਮਨਾ ऋष੍ਵ ਪਾਹਿ ਪ੍ਰਜਾਨਨ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਪਥ੍ਯਾ ਅਨੁ ਸ੍ਵਾਃ
ਹੇ ਲੋਕੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਪਹਾੜਾਂ ਵੱਲ ਪਾਣੀਆਂ ਆ ਮਿਲੀਆਂ ਹਨ; ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਛਾਂਵ ਬਣੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਆਉਣ ਨਾਲ, ਹੇ ਉੱਚੇ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ, ਜਾਣ ਕੇ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ, ਸਹੀ ਰਾਹਾਂ ਉੱਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹੋਏ, ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਯਾਁ ਆਭਜੋ ਮਰੁਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋਮੇ ਯੇ ਤ੍ਵਾਮਵਰ੍ਧਨ੍ਨਭਵਨ੍ਗਣਸ੍ਤੇ । ਤੇਭਿਰੇਤਂ ਸਜੋषਾ ਵਾਵਸ਼ਾਨੋऽਗ੍ਨੇਃ ਪਿਬ ਜਿਹ੍ਵਯਾ ਸੋਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਮਰੁਤਾਂ ਅਤੇ ਸੋਮ ਦੇ ਨਾਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਸਾਥੀ ਬਣੇ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਅੱਗ ਦੀ ਜੀਭ ਰਾਹੀਂ ਇਹ ਸੋਮ ਪੀ, ਹੇ ਇੰਦਰ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਪਿਬ ਸ੍ਵਧਯਾ ਚਿਤ੍ਸੁਤਸ੍ਯਾਗ੍ਨੇਰ੍ਵਾ ਪਾਹਿ ਜਿਹ੍ਵਯਾ ਯਜਤ੍ਰ । ਅਧ੍ਵਰ੍ਯੋਰ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਤਂ ਸ਼ਕ੍ਰ ਹਸ੍ਤਾਦ੍ਧੋਤੁਰ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞਂ ਹਵਿषੋ ਜੁषਸ੍ਵ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸੁਆਦ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ ਪੀ, ਜਾਂ ਅੱਗ ਦੀ ਜੀਭ ਰਾਹੀਂ ਪੀ, ਹੇ ਪੂਜਣਯੋਗ; ਜਾਂ ਯਜਮਾਨ ਦੇ ਹੱਥੋਂ, ਜਾਂ ਹੋਤਰੀ ਵਲੋਂ, ਯਜਨਾ ਦੇ ਹਵਨ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਸ਼ੁਨਂ ਹੁਵੇਮ ਮਘਵਾਨਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮਸ੍ਮਿਨ੍ਭਰੇ ਨृਤਮਂ ਵਾਜਸਾਤੌ । ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤਮੁਗ੍ਰਮੂਤਯੇ ਸਮਤ੍ਸੁ ਘ੍ਨਨ੍ਤਂ ਵृਤ੍ਰਾਣਿ ਸਂਜਿਤਂ ਧਨਾਨਾਮ੍
ਆਓ, ਅਸੀਂ ਦਾਤਾਰ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਇਸ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ, ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਯਾਦ ਕਰੀਏ; ਉਹ ਜੋ ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣਦਾ, ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦਾ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਤੇ ਧਨ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ।
ਇਮਾਮੂ षੁ ਪ੍ਰਭृਤਿਂ ਸਾਤਯੇ ਧਾਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਚ੍ਛਸ਼੍ਵਦੂਤਿਭਿਰ੍ਯਾਦਮਾਨਃ । ਸੁਤੇਸੁਤੇ ਵਾਵृਧੇ ਵਰ੍ਧਨੇਭਿਰ੍ਯਃ ਕਰ੍ਮਭਿਰ੍ਮਹਦ੍ਭਿਃ ਸੁਸ਼੍ਰੁਤੋ ਭੂਤ੍
ਇਹ ਭੇਟ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਾਭ ਲਈ ਪੇਸ਼ ਕਰ, ਹਰ ਵੇਲੇ ਦੂਤਾਂ ਨਾਲ ਯਤਨ ਕਰਦਾ ਰਹੁ; ਜੋ ਹਰ ਨਿਚੋੜ ਵਿੱਚ ਵਧਦਾ ਗਿਆ, ਵੱਡੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ ਗਿਆ।