ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਨੇਤਾ ਭਗ ਇਵ ਕ੍ਸ਼ਿਤੀਨਾਂ ਦੈਵੀਨਾਂ ਦੇਵ ऋਤੁਪਾ ऋਤਾਵਾ । ਸ ਵृਤ੍ਰਹਾ ਸਨਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵਵੇਦਾਃ ਪਰ੍षਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਤਿ ਦੁਰਿਤਾ ਗृਣਨ੍ਤਮ੍
ਅੱਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨੇਤਾ ਹੈ, ਭਾਗਾ ਵਾਂਗ, ਦੇਵਤਾਈ, ਸੱਚ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ, ਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾ। ਉਹ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਉਹ ਗਾਇਕ ਨੂੰ ਸਭ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਲੰਘਾ ਦੇ।
ਦਧਿਕ੍ਰਾਮਗ੍ਨਿਮੁषਸਂ ਚ ਦੇਵੀਂ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਂ ਸਵਿਤਾਰਂ ਚ ਦੇਵਮ੍ । ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਭਗਂ ਚ ਵਸੂਨ੍ਰੁਦ੍ਰਾਁ ਆਦਿਤ੍ਯਾਁ ਇਹ ਹੁਵੇ
ਮੈਂ ਦਧਿਕ੍ਰਾ, ਅੱਗੇ, ਦਿਵੀ ਮਾਤਾ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਸਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਭਾਗਾ, ਵਸੁ, ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਆਦਿਤਿਆ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਇਮਂ ਨੋ ਯਜ੍ਞਮਮृਤੇषੁ ਧੇਹੀਮਾ ਹਵ੍ਯਾ ਜਾਤਵੇਦੋ ਜੁषਸ੍ਵ । ਸ੍ਤੋਕਾਨਾਮਗ੍ਨੇ ਮੇਦਸੋ ਘृਤਸ੍ਯ ਹੋਤਃ ਪ੍ਰਾਸ਼ਾਨ ਪ੍ਰਥਮੋ ਨਿषਦ੍ਯ
ਇਹ ਯਜਨ ਸਾਡੇ ਲਈ ਅਮਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖ, ਸਾਡੀਆਂ ਹਵੀਆਂ ਜਾਤਵੇਦ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਅੱਗੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਪੁਜਾਰੀ ਵਾਂਗ ਬੈਠ ਕੇ, ਦਹੀਂ ਤੇ ਘੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਚੱਖ।
ਘृਤਵਨ੍ਤਃ ਪਾਵਕ ਤੇ ਸ੍ਤੋਕਾ ਸ਼੍ਚੋਤਨ੍ਤਿ ਮੇਦਸਃ । ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਨ੍ਦੇਵਵੀਤਯੇ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਨੋ ਧੇਹਿ ਵਾਰ੍ਯਮ੍
ਘੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਹਿੱਸੇ ਚਰਬੀ ਨਾਲ ਟਪਕਦੇ ਹਨ। ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਤੇ, ਦੇਵਤਾਈ ਭੋਜਨ ਲਈ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਇਨਾਮ ਦੇ।
ਤੁਭ੍ਯਂ ਸ੍ਤੋਕਾ ਘृਤਸ਼੍ਚੁਤੋऽਗ੍ਨੇ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਸਨ੍ਤ੍ਯ । ऋषਿਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸਮਿਧ੍ਯਸੇ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਵਿਤਾ ਭਵ
ਤੇਰੇ ਲਈ, ਅੱਗੇ, ਹਿੱਸੇ ਘੀ ਨਾਲ ਟਪਕਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਗਿਆਨੀਆਂ ਲਈ ਹਨ। ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਭੜਕਦਾ ਹੈਂ; ਯਜਨ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਬਣ।
ਤੁਭ੍ਯਂ ਸ਼੍ਚੋਤਨ੍ਤ੍ਯਧ੍ਰਿਗੋ ਸ਼ਚੀਵ ਸ੍ਤੋਕਾਸੋ ਅਗ੍ਨੇ ਮੇਦਸੋ ਘृਤਸ੍ਯ । ਕਵਿਸ਼ਸ੍ਤੋ ਬृਹਤਾ ਭਾਨੁਨਾਗਾ ਹਵ੍ਯਾ ਜੁषਸ੍ਵ ਮੇਧਿਰ
ਤੇਰੇ ਲਈ, ਅੱਗੇ, ਹਿੱਸੇ ਅਟੁੱਟ, ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਂਗ ਟਪਕਦੇ ਹਨ; ਚਰਬੀ ਤੇ ਘੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ। ਬੁਧੀਮਾਨ, ਵੱਡੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਹਵੀਆਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਹੇ ਸੋਚਣ ਵਾਲੇ।
ਓਜਿष੍ਠਂ ਤੇ ਮਧ੍ਯਤੋ ਮੇਦ ਉਦ੍ਭृਤਂ ਪ੍ਰ ਤੇ ਵਯਂ ਦਦਾਮਹੇ । ਸ਼੍ਚੋਤਨ੍ਤਿ ਤੇ ਵਸੋ ਸ੍ਤੋਕਾ ਅਧਿ ਤ੍ਵਚਿ ਪ੍ਰਤਿ ਤਾਨ੍ਦੇਵਸ਼ੋ ਵਿਹਿ
ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ ਚਰਬੀ, ਵਿਚੋਂ ਚੁੱਕੀ ਹੋਈ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਹਿੱਸੇ, ਹੇ ਦਇਆਲੂ, ਤੇਰੀ ਚਮੜੀ ਉੱਤੇ ਟਪਕਦੇ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ।
ਅਯਂ ਸੋ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਸੋਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸੁਤਂ ਦਧੇ ਜਠਰੇ ਵਾਵਸ਼ਾਨਃ । ਸਹਸ੍ਰਿਣਂ ਵਾਜਮਤ੍ਯਂ ਨ ਸਪ੍ਤਿਂ ਸਸਵਾਨ੍ਸਨ੍ਸ੍ਤੂਯਸੇ ਜਾਤਵੇਦਃ
ਇਹ ਉਹ ਅੱਗੇ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਨੇ ਸੋਮਾ, ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ। ਉਹ ਜਾਤਵੇਦ ਵਾਂਗ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵਾਲਾ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨੇ ਯਤ੍ਤੇ ਦਿਵਿ ਵਰ੍ਚਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯਦੋषਧੀष੍ਵਪ੍ਸ੍ਵਾ ਯਜਤ੍ਰ । ਯੇਨਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮੁਰ੍ਵਾਤਤਨ੍ਥ ਤ੍ਵੇषਃ ਸ ਭਾਨੁਰਰ੍ਣਵੋ ਨृਚਕ੍ਸ਼ਾਃ
ਅੱਗੇ, ਤੇਰੀ ਚਮਕ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਤੇ, ਪੌਦਿਆਂ ਤੇ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਹੇ ਪੂਜਾ ਯੋਗ। ਇਸ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਵਿਆਪਕ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ; ਤੇਰੀ ਚਮਕ ਤਿੱਖੀ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨੇ ਦਿਵੋ ਅਰ੍ਣਮਚ੍ਛਾ ਜਿਗਾਸ੍ਯਚ੍ਛਾ ਦੇਵਾਁ ਊਚਿषੇ ਧਿष੍ਣ੍ਯਾ ਯੇ । ਯਾ ਰੋਚਨੇ ਪਰਸ੍ਤਾਤ੍ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਯਾਸ਼੍ਚਾਵਸ੍ਤਾਦੁਪਤਿष੍ਠਨ੍ਤ ਆਪਃ
ਅੱਗੇ, ਤੂੰ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਲਹਿਰ ਲੱਭਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਯਜਨ ਦੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈਂ। ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੇ ਪਾਰ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਪਾਣੀਆਂ ਹੇਠਾਂ ਖੜੀਆਂ ਹਨ, ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈਂ।
ਪੁਰੀष੍ਯਾਸੋ ਅਗ੍ਨਯਃ ਪ੍ਰਾਵਣੇਭਿਃ ਸਜੋषਸਃ । ਜੁषਨ੍ਤਾਂ ਯਜ੍ਞਮਦ੍ਰੁਹੋऽਨਮੀਵਾ ਇषੋ ਮਹੀਃ
ਅੱਗੇ, ਜੋ ਨਮੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਸਹਾਇਕਾਂ ਨਾਲ, ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਯਜਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਹਾਨੀ ਦੇ, ਵੱਡੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਦੇਣ।
ਇਲ਼ਾਮਗ੍ਨੇ ਪੁਰੁਦਂਸਂ ਸਨਿਂ ਗੋਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਤਮਂ ਹਵਮਾਨਾਯ ਸਾਧ । ਸ੍ਯਾਨ੍ਨਃ ਸੂਨੁਸ੍ਤਨਯੋ ਵਿਜਾਵਾਗ੍ਨੇ ਸਾ ਤੇ ਸੁਮਤਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਸ੍ਮੇ
ਅੱਗੇ, ਸਾਨੂੰ ਵਾਫ਼ਰ, ਸਦੀਵੀ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਜੋ ਸੱਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਇਨਾਮ ਹੈ। ਸਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਜਿੱਤੂ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੋਵੇ; ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਰਹੇ।
ਨਿਰ੍ਮਥਿਤਃ ਸੁਧਿਤ ਆ ਸਧਸ੍ਥੇ ਯੁਵਾ ਕਵਿਰਧ੍ਵਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਣੇਤਾ । ਜੂਰ੍ਯਤ੍ਸ੍ਵਗ੍ਨਿਰਜਰੋ ਵਨੇष੍ਵਤ੍ਰਾ ਦਧੇ ਅਮृਤਂ ਜਾਤਵੇਦਾਃ
ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਲਾਈ ਹੋਈ, ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੇ ਬੈਠਦਾ ਹੈ, ਨੌਜਵਾਨ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਯਜਨ ਦਾ ਨੇਤਾ। ਅੱਗੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ, ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਅਮਰ, ਜਾਤਵੇਦ, ਇੱਥੇ ਅਮਰਤਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਮਨ੍ਥਿष੍ਟਾਂ ਭਾਰਤਾ ਰੇਵਦਗ੍ਨਿਂ ਦੇਵਸ਼੍ਰਵਾ ਦੇਵਵਾਤਃ ਸੁਦਕ੍ਸ਼ਮ੍ । ਅਗ੍ਨੇ ਵਿ ਪਸ਼੍ਯ ਬृਹਤਾਭਿ ਰਾਯੇषਾਂ ਨੋ ਨੇਤਾ ਭਵਤਾਦਨੁ ਦ੍ਯੂਨ੍
ਭਾਰਤਾਂ ਨੇ ਅੱਗੇ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਜਗਾਇਆ, ਚਮਕਦਾਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਦੇਵਤਾਈ, ਨਿਪੁੰਨ। ਅੱਗੇ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਦੇਖ; ਸਾਡੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡਾ ਨੇਤਾ ਬਣ।
ਦਸ਼ ਕ੍ਸ਼ਿਪਃ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਂ ਸੀਮਜੀਜਨਨ੍ਸੁਜਾਤਂ ਮਾਤृषੁ ਪ੍ਰਿਯਮ੍ । ਅਗ੍ਨਿਂ ਸ੍ਤੁਹਿ ਦੈਵਵਾਤਂ ਦੇਵਸ਼੍ਰਵੋ ਯੋ ਜਨਾਨਾਮਸਦ੍ਵਸ਼ੀ
ਦਸ ਪੁਰਾਣੀ ਲੱਕੜੀਆਂ ਨੇ ਚੰਗੀ ਜਨਮ ਵਾਲਾ, ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ, ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ। ਅੱਗੇ ਨੂੰ, ਦੇਵਤਾਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵਪਰੀ, ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ।
ਨਿ ਤ੍ਵਾ ਦਧੇ ਵਰ ਆ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਇਲ਼ਾਯਾਸ੍ਪਦੇ ਸੁਦਿਨਤ੍ਵੇ ਅਹ੍ਨਾਮ੍ । ਦृषਦ੍ਵਤ੍ਯਾਂ ਮਾਨੁष ਆਪਯਾਯਾਂ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾਂ ਰੇਵਦਗ੍ਨੇ ਦਿਦੀਹਿ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਇਲਾ ਦੇ ਥਾਂ ਤੇ, ਚੰਗੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਹੈ। ਚਮਕ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਗੇ, ਪੱਥਰ ਵਿੱਚ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਸਰਸਵਤੀ ਵਿੱਚ।
ਇਲ਼ਾਮਗ੍ਨੇ ਪੁਰੁਦਂਸਂ ਸਨਿਂ ਗੋਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਤਮਂ ਹਵਮਾਨਾਯ ਸਾਧ । ਸ੍ਯਾਨ੍ਨਃ ਸੂਨੁਸ੍ਤਨਯੋ ਵਿਜਾਵਾਗ੍ਨੇ ਸਾ ਤੇ ਸੁਮਤਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਸ੍ਮੇ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਤੇ ਸਦੀਵੀ ਧਨ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਭੇਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਬਖ਼ਸ਼। ਸਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਉਸਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਹੋਣ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਰਹੇ।
ਅਗ੍ਨੇ ਸਹਸ੍ਵ ਪृਤਨਾ ਅਭਿਮਾਤੀਰਪਾਸ੍ਯ । ਦੁष੍ਟਰਸ੍ਤਰਨ੍ਨਰਾਤੀਰ੍ਵਰ੍ਚੋ ਧਾ ਯਜ੍ਞਵਾਹਸੇ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜਾਂ ਤੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈ; ਤੂੰ ਅਜਿਹਾ ਹੋ ਕਿ ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਹਰ ਨਾ ਸਕੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਤੇ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਚਮਕ ਤੇ ਵਡਿਆਈ ਦੇ।
ਅਗ੍ਨ ਇਲ਼ਾ ਸਮਿਧ੍ਯਸੇ ਵੀਤਿਹੋਤ੍ਰੋ ਅਮਰ੍ਤ੍ਯਃ । ਜੁषਸ੍ਵ ਸੂ ਨੋ ਅਧ੍ਵਰਮ੍
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਇਲਾ ਦੁਆਰਾ ਜਲਾਈ ਜਾਂਦੀ, ਅਮਰ, ਯਜਨ ਕਰਣ ਵਾਲਾ; ਸਾਡਾ ਯਜਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਅਗ੍ਨੇ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨੇਨ ਜਾਗृਵੇ ਸਹਸਃ ਸੂਨਵਾਹੁਤ । ਏਦਂ ਬਰ੍ਹਿਃ ਸਦੋ ਮਮ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਚਮਕ ਨਾਲ ਜਾਗਦਾ, ਤਾਕਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸਦਾ ਸੱਤਿਆ ਜਾਂਦਾ; ਇਹ ਮੇਰਾ ਆਸਨ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨੇ ਵਿਸ਼੍ਵੇਭਿਰਗ੍ਨਿਭਿਰ੍ਦੇਵੇਭਿਰ੍ਮਹਯਾ ਗਿਰਃ । ਯਜ੍ਞੇषੁ ਯ ਉ ਚਾਯਵਃ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਾਰੇ ਅਗਨੀਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਸਾਡੀ ਸਲਾਹ-ਸਰਾਹ ਵਧਾ; ਜੋ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ ਹਨ।
ਅਗ੍ਨੇ ਦਾ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਰਯਿਂ ਵੀਰਵਨ੍ਤਂ ਪਰੀਣਸਮ੍ । ਸ਼ਿਸ਼ੀਹਿ ਨਃ ਸੂਨੁਮਤਃ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਭਗਤ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਤੇ ਵਿਰਿਆਂ ਵਾਲਾ ਧਨ ਦੇ, ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ; ਸਾਨੂੰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਰੱਖ।
ਅਗ੍ਨੇ ਦਿਵਃ ਸੂਨੁਰਸਿ ਪ੍ਰਚੇਤਾਸ੍ਤਨਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਉਤ ਵਿਸ਼੍ਵਵੇਦਾਃ । ऋਧਗ੍ਦੇਵਾਁ ਇਹ ਯਜਾ ਚਿਕਿਤ੍ਵਃ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈਂ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਵੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ; ਹੇ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ।
ਅਗ੍ਨਿਃ ਸਨੋਤਿ ਵੀਰ੍ਯਾਣਿ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਸਨੋਤਿ ਵਾਜਮਮृਤਾਯ ਭੂषਨ੍ । ਸ ਨੋ ਦੇਵਾਁ ਏਹ ਵਹਾ ਪੁਰੁਕ੍ਸ਼ੋ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਜਾਣ ਕੇ ਤਾਕਤ ਦੇਂਦਾ ਹੈਂ, ਅਮਰਤਾ ਲਈ ਇਨਾਮ ਦੇਂਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆਉ, ਬਹੁਤ ਦਾਤਾਂ ਵਾਲਾ।
ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਵਿਸ਼੍ਵਜਨ੍ਯੇ ਆ ਭਾਤਿ ਦੇਵੀ ਅਮृਤੇ ਅਮੂਰਃ । ਕ੍ਸ਼ਯਨ੍ਵਾਜੈਃ ਪੁਰੁਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰੋ ਨਮੋਭਿਃ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ, ਸਭ ਕੁਝ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾ, ਦਿਵਿਆ, ਅਮਰ, ਕਦੇ ਨਾ ਹਾਰਣ ਵਾਲਾ; ਇਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ, ਭੇਟਾਂ ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ।
ਅਗ੍ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਦਾਸ਼ੁषੋ ਦੁਰੋਣੇ ਸੁਤਾਵਤੋ ਯਜ੍ਞਮਿਹੋਪ ਯਾਤਮ੍ । ਅਮਰ੍ਧਨ੍ਤਾ ਸੋਮਪੇਯਾਯ ਦੇਵਾ
ਹੇ ਅਗਨਿ ਤੇ ਇੰਦਰ, ਭਗਤ ਦੇ ਘਰ ਆਓ, ਸੋਮਾ ਨੋਚਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਯਜਨ ਤੇ; ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਕਦੇ ਨਾ ਹਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ।
ਅਗ੍ਨੇ ਅਪਾਂ ਸਮਿਧ੍ਯਸੇ ਦੁਰੋਣੇ ਨਿਤ੍ਯਃ ਸੂਨੋ ਸਹਸੋ ਜਾਤਵੇਦਃ । ਸਧਸ੍ਥਾਨਿ ਮਹਯਮਾਨ ਊਤੀ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਘਰ ਵਿੱਚ, ਸਦੀਵੀ, ਤਾਕਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸਭ ਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ; ਆਪਣੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਆਸਨਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾ।
ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਂ ਮਨਸਾਗ੍ਨਿਂ ਨਿਚਾਯ੍ਯਾ ਹਵਿष੍ਮਨ੍ਤੋ ਅਨੁषਤ੍ਯਂ ਸ੍ਵਰ੍ਵਿਦਮ੍ । ਸੁਦਾਨੁਂ ਦੇਵਂ ਰਥਿਰਂ ਵਸੂਯਵੋ ਗੀਰ੍ਭੀ ਰਣ੍ਵਂ ਕੁਸ਼ਿਕਾਸੋ ਹਵਾਮਹੇ
ਮਨ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਨਜ਼ਦੀਕ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਚਾਨਣ ਜਾਣਦਾ, ਭੇਟਾਂ ਲੈ ਕੇ, ਦਾਤਾਰ ਦੇਵਤਾ, ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ; ਕੁਸ਼ਿਕਾ ਉਸ ਨੂੰ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸੱਦੇ ਹਨ।
ਤਂ ਸ਼ੁਭ੍ਰਮਗ੍ਨਿਮਵਸੇ ਹਵਾਮਹੇ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਂ ਮਾਤਰਿਸ਼੍ਵਾਨਮੁਕ੍ਥ੍ਯਮ੍ । ਬृਹਸ੍ਪਤਿਂ ਮਨੁषੋ ਦੇਵਤਾਤਯੇ ਵਿਪ੍ਰਂ ਸ਼੍ਰੋਤਾਰਮਤਿਥਿਂ ਰਘੁष੍ਯਦਮ੍
ਉਸ ਚਮਕਦੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਮਦਦ ਲਈ ਸੱਦੇ ਹਾਂ, ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਾਨ, ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ; ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ, ਮਹਿਮਾਨ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਣ ਵਾਲਾ, ਮਨੁੱਖੀ ਪੂਜਾ ਲਈ।
ਅਸ਼੍ਵੋ ਨ ਕ੍ਰਨ੍ਦਞ੍ਜਨਿਭਿਃ ਸਮਿਧ੍ਯਤੇ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਃ ਕੁਸ਼ਿਕੇਭਿਰ੍ਯੁਗੇਯੁਗੇ । ਸ ਨੋ ਅਗ੍ਨਿਃ ਸੁਵੀਰ੍ਯਂ ਸ੍ਵਸ਼੍ਵ੍ਯਂ ਦਧਾਤੁ ਰਤ੍ਨਮਮृਤੇषੁ ਜਾਗृਵਿਃ
ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਨੀਂਹ ਪਾਉਂਦਾ, ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਕੁਸ਼ਿਕਾ ਵੱਲੋਂ ਹਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਜਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ; ਅਗਨਿ ਸਾਨੂੰ ਵਿਰਿਆਂ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ, ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ ਧਨ, ਤੇ ਅਮਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਖਜਾਨਾ ਦੇਵੇ, ਸਦਾ ਜਾਗਦਾ।