ਸ ਘਾ ਯਸ੍ਤੇ ਦਦਾਸ਼ਤਿ ਸਮਿਧਾ ਜਾਤਵੇਦਸੇ । ਸੋ ਅਗ੍ਨੇ ਧਤ੍ਤੇ ਸੁਵੀਰ੍ਯਂ ਸ ਪੁष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਸਮਿੱਧ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੱਗ ਤੋਂ ਵਿਰਤਾ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਸ ਕੇਤੁਰਧ੍ਵਰਾਣਾਮਗ੍ਨਿਰ੍ਦੇਵੇਭਿਰਾ ਗਮਤ੍ । ਅਞ੍ਜਾਨਃ ਸਪ੍ਤ ਹੋਤृਭਿਰ੍ਹਵਿष੍ਮਤੇ
ਅੱਗ ਯਜਨਾਂ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਵਜੋਂ, ਸਜ-ਧਜ ਕੇ, ਸੱਤ ਪੂਜਾਰੀਆਂ ਨਾਲ, ਹਵਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰ ਹੋਤ੍ਰੇ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਂ ਵਚੋऽਗ੍ਨਯੇ ਭਰਤਾ ਬृਹਤ੍ । ਵਿਪਾਂ ਜ੍ਯੋਤੀਂषਿ ਬਿਭ੍ਰਤੇ ਨ ਵੇਧਸੇ
ਪੁਰਾਤਨ ਤੇ ਉੱਚੀ ਬਾਣੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਪੂਜਾਰੀ ਵਜੋਂ ਅਰਪਣ ਕਰੋ, ਜੋ ਗਿਆਨੀਆਂ ਲਈ ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਵਰ੍ਧਨ੍ਤੁ ਨੋ ਗਿਰੋ ਯਤੋ ਜਾਯਤ ਉਕ੍ਥ੍ਯਃ । ਮਹੇ ਵਾਜਾਯ ਦ੍ਰਵਿਣਾਯ ਦਰ੍ਸ਼ਤਃ
ਸਾਡੀਆਂ ਸਤਕਾਰੀ ਬਾਣੀਆਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਵੱਡੀ ਇਨਾਮ, ਦੌਲਤ ਤੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ।
ਅਗ੍ਨੇ ਯਜਿष੍ਠੋ ਅਧ੍ਵਰੇ ਦੇਵਾਨ੍ਦੇਵਯਤੇ ਯਜ । ਹੋਤਾ ਮਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿ ਰਾਜਸ੍ਯਤਿ ਸ੍ਰਿਧਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਜੋ ਯਜਨ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਹੈ, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ; ਪਿਆਰੇ ਪੂਜਾਰੀ ਵਜੋਂ ਤੂੰ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ ਤੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਸ ਨਃ ਪਾਵਕ ਦੀਦਿਹਿ ਦ੍ਯੁਮਦਸ੍ਮੇ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍ । ਭਵਾ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯੋ ਅਨ੍ਤਮਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇ
ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਚਮਕ; ਸਾਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਵਿਰਤਾ ਦੇ; ਸਤਕਾਰੀ ਗਾਇਕਾਂ ਲਈ ਸਦਾ ਨੇੜੇ ਰਹਿ, ਭਲਾਈ ਲਈ।
ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਵਿਪਨ੍ਯਵੋ ਜਾਗृਵਾਂਸਃ ਸਮਿਨ੍ਧਤੇ । ਹਵ੍ਯਵਾਹਮਮਰ੍ਤ੍ਯਂ ਸਹੋਵृਧਮ੍
ਤੈਨੂੰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਮਿਲਿਆ, ਜਾਗਦੇ ਪੂਜਾਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਤੂੰ ਅਮਰ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਹਵਨ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।
ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਹੋਤਾ ਪੁਰੋਹਿਤੋऽਧ੍ਵਰਸ੍ਯ ਵਿਚਰ੍षਣਿਃ । ਸ ਵੇਦ ਯਜ੍ਞਮਾਨੁषਕ੍
ਅੱਗ ਯਜਨ ਦਾ ਪੂਜਾਰੀ, ਘਰ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਤੇ ਸਿਆਣਾ ਹੈ; ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਯਜਨ ਦੀ ਰੀਤ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਸ ਹਵ੍ਯਵਾਲ਼ਮਰ੍ਤ੍ਯ ਉਸ਼ਿਗ੍ਦੂਤਸ਼੍ਚਨੋਹਿਤਃ । ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਧਿਯਾ ਸਮृਣ੍ਵਤਿ
ਉਹ, ਅਮਰ, ਹਵਨ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ, ਤੇਜ਼ ਦੂਤ, ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ; ਅੱਗ ਸੋਚ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਧਿਯਾ ਸ ਚੇਤਤਿ ਕੇਤੁਰ੍ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਃ । ਅਰ੍ਥਂ ਹ੍ਯਸ੍ਯ ਤਰਣਿ
ਅੱਗ ਸੋਚ ਨਾਲ ਸਮਝਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਯਜਨ ਦੀ ਪੁਰਾਤਨ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ; ਉਹ ਇਸ ਦਾ ਮਕਸਦ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਸੂਨੁਂ ਸਨਸ਼੍ਰੁਤਂ ਸਹਸੋ ਜਾਤਵੇਦਸਮ੍ । ਵਹ੍ਨਿਂ ਦੇਵਾ ਅਕृਣ੍ਵਤ
ਅੱਗ, ਪੁੱਤਰ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਸਭ ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਗ ਬਣਾਇਆ।
ਅਦਾਭ੍ਯਃ ਪੁਰਏਤਾ ਵਿਸ਼ਾਮਗ੍ਨਿਰ੍ਮਾਨੁषੀਣਾਮ੍ । ਤੂਰ੍ਣੀ ਰਥਃ ਸਦਾ ਨਵਃ
ਅੱਗ, ਜੋ ਅਜੈਯ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਆਗੂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਪੂਜਾਰੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਨਵਾਂ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਰਥ ਵਾਂਗ।
ਸਾਹ੍ਵਾਨ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਭਿਯੁਜਃ ਕ੍ਰਤੁਰ੍ਦੇਵਾਨਾਮਮृਕ੍ਤਃ । ਅਗ੍ਨਿਸ੍ਤੁਵਿਸ਼੍ਰਵਸ੍ਤਮਃ
ਉਹ, ਸਭ ਨੂੰ ਸੱਦਣ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਅਥਾਹ, ਅੱਗ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਅਭਿ ਪ੍ਰਯਾਂਸਿ ਵਾਹਸਾ ਦਾਸ਼੍ਵਾਁ ਅਸ਼੍ਨੋਤਿ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ । ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਪਾਵਕਸ਼ੋਚਿषਃ
ਉਸ ਦੀ ਸਵਾਰੀ ਨਾਲ, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰਸਤੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅੱਗ ਦੀ ਥਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਰਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਸੁਧਿਤਾਗ੍ਨੇਰਸ਼੍ਯਾਮ ਮਨ੍ਮਭਿਃ । ਵਿਪ੍ਰਾਸੋ ਜਾਤਵੇਦਸਃ
ਆਓ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਨਾਂ ਨਾਲ ਅਗਨਿ ਦੇ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਦਾਨਾਂ ਵਲ ਜਾਵੀਏ, ਹੇ ਗਿਆਨੀਆਂ, ਹੇ ਸਭ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਅਗਨਿ।
ਅਗ੍ਨੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਵਾਰ੍ਯਾ ਵਾਜੇषੁ ਸਨਿषਾਮਹੇ । ਤ੍ਵੇ ਦੇਵਾਸ ਏਰਿਰੇ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਅਸੀਂ ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੇਰੀ ਕੋਲੋਂ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ; ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਤੈਥੇ ਹੀ ਆਪਣਾ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਆ ਗਤਂ ਸੁਤਂ ਗੀਰ੍ਭਿਰ੍ਨਭੋ ਵਰੇਣ੍ਯਮ੍ । ਅਸ੍ਯ ਪਾਤਂ ਧਿਯੇषਿਤਾ
ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨਿ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀਆਂ ਸੁਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਆਓ, ਇਹ ਸੋਮ ਪੀਓ, ਹੇ ਉੱਚੇ, ਸਾਡੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਜਰਿਤੁਃ ਸਚਾ ਯਜ੍ਞੋ ਜਿਗਾਤਿ ਚੇਤਨਃ । ਅਯਾ ਪਾਤਮਿਮਂ ਸੁਤਮ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨਿ, ਭਗਤ ਦੇ ਨਾਲ, ਜਾਗਰੂਕ ਯਜਨਾ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਸੋਮ ਇਥੇ ਪੀਓ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਗ੍ਨਿਂ ਕਵਿਚ੍ਛਦਾ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਜੂਤ੍ਯਾ ਵृਣੇ । ਤਾ ਸੋਮਸ੍ਯੇਹ ਤृਮ੍ਪਤਾਮ੍
ਮੈਂ ਯਜਨ ਦੇ ਸੁਖ ਨਾਲ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਸਜੇ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਚੁਣਦਾ ਹਾਂ। ਇਹਥੇ ਸੋਮ ਰਸ ਨਾਲ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ।
ਤੋਸ਼ਾ ਵृਤ੍ਰਹਣਾ ਹੁਵੇ ਸਜਿਤ੍ਵਾਨਾਪਰਾਜਿਤਾ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਵਾਜਸਾਤਮਾ
ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਸੱਦਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਅਜੇਤ ਹਨ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰ ਵਾਮਰ੍ਚਨ੍ਤ੍ਯੁਕ੍ਥਿਨੋ ਨੀਥਾਵਿਦੋ ਜਰਿਤਾਰਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਇष ਆ ਵृਣੇ
ਜੋ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਿਫ਼ਤਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਰੋਟੀ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਨਵਤਿਂ ਪੁਰੋ ਦਾਸਪਤ੍ਨੀਰਧੂਨੁਤਮ੍ । ਸਾਕਮੇਕੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ, ਤੁਸੀਂ ਇਕੋ ਕੰਮ ਨਾਲ ਦਾਸਾ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਨੱਬੇ ਕਿਲ੍ਹਿਆਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਅਪਸਸ੍ਪਰ੍ਯੁਪ ਪ੍ਰ ਯਨ੍ਤਿ ਧੀਤਯਃ । ऋਤਸ੍ਯ ਪਥ੍ਯਾ ਅਨੁ
ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਸਾਡੀਆਂ ਅਰਦਾਸਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਤੁਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਤਵਿषਾਣਿ ਵਾਂ ਸਧਸ੍ਥਾਨਿ ਪ੍ਰਯਾਂਸਿ ਚ । ਯੁਵੋਰਪ੍ਤੂਰ੍ਯਂ ਹਿਤਮ੍
ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਯਾਤਰਾਵਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਨ; ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਸਦਾ ਸਹੀ ਥਾਂ ਤੇ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਰੋਚਨਾ ਦਿਵਃ ਪਰਿ ਵਾਜੇषੁ ਭੂषਥਃ । ਤਦ੍ਵਾਂ ਚੇਤਿ ਪ੍ਰ ਵੀਰ੍ਯਮ੍
ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਤੁਸੀਂ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਚਮਕਦੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨੂੰ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਹਣੇ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਵੱਡੀ ਵਿਰਤਾ ਹਰ ਥਾਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।
ਪ੍ਰ ਵੋ ਦੇਵਾਯਾਗ੍ਨਯੇ ਬਰ੍ਹਿष੍ਠਮਰ੍ਚਾਸ੍ਮੈ । ਗਮਦ੍ਦੇਵੇਭਿਰਾ ਸ ਨੋ ਯਜਿष੍ਠੋ ਬਰ੍ਹਿਰਾ ਸਦਤ੍
ਮੈਂ ਅੱਗ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਤੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਉਹ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਆਵੇ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਹੋ ਕੇ ਇਸ ਕੁਸ਼ ਤੇ ਬੈਠੇ।
ऋਤਾਵਾ ਯਸ੍ਯ ਰੋਦਸੀ ਦਕ੍ਸ਼ਂ ਸਚਨ੍ਤ ਊਤਯਃ । ਹਵਿष੍ਮਨ੍ਤਸ੍ਤਮੀਲ਼ਤੇ ਤਂ ਸਨਿष੍ਯਨ੍ਤੋऽਵਸੇ
ਉਹ, ਜਿਸਦੇ ਆਸਰੇ ਦੋਵੇਂ ਸੰਸਾਰ ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ ਤੇ ਜਿਸਦੀ ਮਦਦ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਯਾਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਰੱਖਿਆ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸ ਯਨ੍ਤਾ ਵਿਪ੍ਰ ਏषਾਂ ਸ ਯਜ੍ਞਾਨਾਮਥਾ ਹਿ षਃ । ਅਗ੍ਨਿਂ ਤਂ ਵੋ ਦੁਵਸ੍ਯਤ ਦਾਤਾ ਯੋ ਵਨਿਤਾ ਮਘਮ੍
ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦਾ ਅਗੂ ਹੈ, ਉਹ ਯਜਨਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਅਗਨਿ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੋ ਜੋ ਦਾਤਾ ਹੈ ਤੇ ਦੌਲਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਸ ਨਃ ਸ਼ਰ੍ਮਾਣਿ ਵੀਤਯੇऽਗ੍ਨਿਰ੍ਯਚ੍ਛਤੁ ਸ਼ਂਤਮਾ । ਯਤੋ ਨਃ ਪ੍ਰੁष੍ਣਵਦ੍ਵਸੁ ਦਿਵਿ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਭ੍ਯੋ ਅਪ੍ਸ੍ਵਾ
ਅਗਨਿ ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਸੁਖ-ਚੈਨ ਦੇਵੇ, ਜਿਸ ਕੋਲੋਂ ਅਸੀਂ ਅਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੱਡਾ ਧਨ ਪਾਂਦੇ ਹਾਂ।
ਦੀਦਿਵਾਂਸਮਪੂਰ੍ਵ੍ਯਂ ਵਸ੍ਵੀਭਿਰਸ੍ਯ ਧੀਤਿਭਿਃ । ऋਕ੍ਵਾਣੋ ਅਗ੍ਨਿਮਿਨ੍ਧਤੇ ਹੋਤਾਰਂ ਵਿਸ਼੍ਪਤਿਂ ਵਿਸ਼ਾਮ੍
ਉਜਲਾ ਤੇ ਅਨੋਖਾ, ਚੰਗੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਨਾਲ, ਭਗਤ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਪ੍ਰਜਲਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਪੁਜਾਰੀ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।