ਕਾਯਮਾਨੋ ਵਨਾ ਤ੍ਵਂ ਯਨ੍ਮਾਤॄਰਜਗਨ੍ਨਪਃ । ਨ ਤਤ੍ਤੇ ਅਗ੍ਨੇ ਪ੍ਰਮृषੇ ਨਿਵਰ੍ਤਨਂ ਯਦ੍ਦੂਰੇ ਸਨ੍ਨਿਹਾਭਵਃ
ਅੱਗੇ, ਜਦ ਤੂੰ ਲੱਕੜਾਂ ਵਿਚ, ਆਪਣੀਆਂ ਮਾਵਾਂ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚ ਚਲਦਾ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੋਈ ਵਾਪਸੀ ਨਹੀਂ, ਚਾਹੇ ਦੂਰ ਹੋਵੇਂ ਜਾਂ ਨੇੜੇ।
ਅਤਿ ਤृष੍ਟਂ ਵਵਕ੍ਸ਼ਿਥਾਥੈਵ ਸੁਮਨਾ ਅਸਿ । ਪ੍ਰਪ੍ਰਾਨ੍ਯੇ ਯਨ੍ਤਿ ਪਰ੍ਯਨ੍ਯ ਆਸਤੇ ਯੇषਾਂ ਸਖ੍ਯੇ ਅਸਿ ਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਤੂੰ ਪਿਆਸਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗਿਆ, ਇਸ ਲਈ ਦਇਆਲੂ ਹੈਂ। ਕੁਝ ਅੱਗੇ ਜਾਂਦੇ, ਕੁਝ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਬੈਠਦੇ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੋਸਤੀ ਵਿਚ ਤੂੰ ਆਸਰਾ ਲਿਆ।
ਈਯਿਵਾਂਸਮਤਿ ਸ੍ਰਿਧਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤੀਰਤਿ ਸਸ਼੍ਚਤਃ । ਅਨ੍ਵੀਮਵਿਨ੍ਦਨ੍ਨਿਚਿਰਾਸੋ ਅਦ੍ਰੁਹੋऽਪ੍ਸੁ ਸਿਂਹਮਿਵ ਸ਼੍ਰਿਤਮ੍
ਜੋ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦਾ, ਕਦੇ ਨਾ ਥੱਕਦਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ—ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਭ ਲਿਆ।
ਸਸृਵਾਂਸਮਿਵ ਤ੍ਮਨਾਗ੍ਨਿਮਿਤ੍ਥਾ ਤਿਰੋਹਿਤਮ੍ । ਐਨਂ ਨਯਨ੍ਮਾਤਰਿਸ਼੍ਵਾ ਪਰਾਵਤੋ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਮਥਿਤਂ ਪਰਿ
ਜਿਵੇਂ ਆਪਣਾ ਆਪ ਭੇਜਿਆ, ਅੱਗ, ਇਉਂ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਰੋਂ ਲਿਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਰਗੜ ਕੇ ਕੱਢਿਆ।
ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਮਰ੍ਤਾ ਅਗृਭ੍ਣਤ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਹਵ੍ਯਵਾਹਨ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਨ੍ਯਦ੍ਯਜ੍ਞਾਁ ਅਭਿਪਾਸਿ ਮਾਨੁष ਤਵ ਕ੍ਰਤ੍ਵਾ ਯਵਿष੍ਠ੍ਯ
ਮਾਨਵਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ, ਅੱਗ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਭੇਟ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ, ਫੜ ਲਿਆ। ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਯਜਨ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਜਵਾਨ।
ਤਦ੍ਭਦ੍ਰਂ ਤਵ ਦਂਸਨਾ ਪਾਕਾਯ ਚਿਚ੍ਛਦਯਤਿ । ਤ੍ਵਾਂ ਯਦਗ੍ਨੇ ਪਸ਼ਵਃ ਸਮਾਸਤੇ ਸਮਿਦ੍ਧਮਪਿਸ਼ਰ੍ਵਰੇ
ਤੇਰੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ, ਤੇਰੀ ਜੀਭ, ਪਕਾਉਣ ਲਈ ਵੀ ਢੱਕ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਜਦ, ਅੱਗ, ਪਸ਼ੂ ਤੇਰੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਲਦੇ ਹੋਏ, ਹਨੇਰੇ ਵਿਚ ਵੀ।
ਆ ਜੁਹੋਤਾ ਸ੍ਵਧ੍ਵਰਂ ਸ਼ੀਰਂ ਪਾਵਕਸ਼ੋਚਿषਮ੍ । ਆਸ਼ੁਂ ਦੂਤਮਜਿਰਂ ਪ੍ਰਤ੍ਨਮੀਡ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁष੍ਟੀ ਦੇਵਂ ਸਪਰ੍ਯਤ
ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁਚੱਜੀ ਅੱਗ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਲੋਅ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਓ, ਜੋ ਤੇਜ਼ ਦੂਤ, ਅਥਾਹ, ਪੁਰਾਤਨ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ; ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿਓ ਜੋ ਸਾਡੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰੀਣਿ ਸ਼ਤਾ ਤ੍ਰੀ ਸਹਸ੍ਰਾਣ੍ਯਗ੍ਨਿਂ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਚ੍ਚ ਦੇਵਾ ਨਵ ਚਾਸਪਰ੍ਯਨ੍ । ਔਕ੍ਸ਼ਨ੍ਘृਤੈਰਸ੍ਤृਣਨ੍ਬਰ੍ਹਿਰਸ੍ਮਾ ਆਦਿਦ੍ਧੋਤਾਰਂ ਨ੍ਯਸਾਦਯਨ੍ਤ
ਤਿੰਨ ਸੌ, ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਉਨਤੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰਿਆ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘੀ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਵਿਛਾਈ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਯਜਨ ਦੇ ਮੁਖੀ ਵਜੋਂ ਬਿਠਾਇਆ।
ਤ੍ਵਾਮਗ੍ਨੇ ਮਨੀषਿਣਃ ਸਮ੍ਰਾਜਂ ਚਰ੍षਣੀਨਾਮ੍ । ਦੇਵਂ ਮਰ੍ਤਾਸ ਇਨ੍ਧਤੇ ਸਮਧ੍ਵਰੇ
ਹੇ ਅੱਗ, ਸਿਆਣੇ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ; ਮਾਨਵ ਤੈਨੂੰ ਯਜਨ ਵਿਚ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਜੋਂ ਸੱਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵਾਂ ਯਜ੍ਞੇष੍ਵृਤ੍ਵਿਜਮਗ੍ਨੇ ਹੋਤਾਰਮੀਲ਼ਤੇ । ਗੋਪਾ ऋਤਸ੍ਯ ਦੀਦਿਹਿ ਸ੍ਵੇ ਦਮੇ
ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਅੱਗ, ਮੁਖੀ ਤੇ ਪੂਜਾਰੀ ਵਜੋਂ ਸੱਦੇ ਹਨ; ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸੱਚ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਵਜੋਂ ਚਮਕ।
ਸ ਘਾ ਯਸ੍ਤੇ ਦਦਾਸ਼ਤਿ ਸਮਿਧਾ ਜਾਤਵੇਦਸੇ । ਸੋ ਅਗ੍ਨੇ ਧਤ੍ਤੇ ਸੁਵੀਰ੍ਯਂ ਸ ਪੁष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਸਮਿੱਧ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੱਗ ਤੋਂ ਵਿਰਤਾ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਸ ਕੇਤੁਰਧ੍ਵਰਾਣਾਮਗ੍ਨਿਰ੍ਦੇਵੇਭਿਰਾ ਗਮਤ੍ । ਅਞ੍ਜਾਨਃ ਸਪ੍ਤ ਹੋਤृਭਿਰ੍ਹਵਿष੍ਮਤੇ
ਅੱਗ ਯਜਨਾਂ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਵਜੋਂ, ਸਜ-ਧਜ ਕੇ, ਸੱਤ ਪੂਜਾਰੀਆਂ ਨਾਲ, ਹਵਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰ ਹੋਤ੍ਰੇ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਂ ਵਚੋऽਗ੍ਨਯੇ ਭਰਤਾ ਬृਹਤ੍ । ਵਿਪਾਂ ਜ੍ਯੋਤੀਂषਿ ਬਿਭ੍ਰਤੇ ਨ ਵੇਧਸੇ
ਪੁਰਾਤਨ ਤੇ ਉੱਚੀ ਬਾਣੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਪੂਜਾਰੀ ਵਜੋਂ ਅਰਪਣ ਕਰੋ, ਜੋ ਗਿਆਨੀਆਂ ਲਈ ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਵਰ੍ਧਨ੍ਤੁ ਨੋ ਗਿਰੋ ਯਤੋ ਜਾਯਤ ਉਕ੍ਥ੍ਯਃ । ਮਹੇ ਵਾਜਾਯ ਦ੍ਰਵਿਣਾਯ ਦਰ੍ਸ਼ਤਃ
ਸਾਡੀਆਂ ਸਤਕਾਰੀ ਬਾਣੀਆਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਵੱਡੀ ਇਨਾਮ, ਦੌਲਤ ਤੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ।
ਅਗ੍ਨੇ ਯਜਿष੍ਠੋ ਅਧ੍ਵਰੇ ਦੇਵਾਨ੍ਦੇਵਯਤੇ ਯਜ । ਹੋਤਾ ਮਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿ ਰਾਜਸ੍ਯਤਿ ਸ੍ਰਿਧਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਜੋ ਯਜਨ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਹੈ, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ; ਪਿਆਰੇ ਪੂਜਾਰੀ ਵਜੋਂ ਤੂੰ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ ਤੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਸ ਨਃ ਪਾਵਕ ਦੀਦਿਹਿ ਦ੍ਯੁਮਦਸ੍ਮੇ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍ । ਭਵਾ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯੋ ਅਨ੍ਤਮਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇ
ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਚਮਕ; ਸਾਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਵਿਰਤਾ ਦੇ; ਸਤਕਾਰੀ ਗਾਇਕਾਂ ਲਈ ਸਦਾ ਨੇੜੇ ਰਹਿ, ਭਲਾਈ ਲਈ।
ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਵਿਪਨ੍ਯਵੋ ਜਾਗृਵਾਂਸਃ ਸਮਿਨ੍ਧਤੇ । ਹਵ੍ਯਵਾਹਮਮਰ੍ਤ੍ਯਂ ਸਹੋਵृਧਮ੍
ਤੈਨੂੰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਮਿਲਿਆ, ਜਾਗਦੇ ਪੂਜਾਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਤੂੰ ਅਮਰ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਹਵਨ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।
ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਹੋਤਾ ਪੁਰੋਹਿਤੋऽਧ੍ਵਰਸ੍ਯ ਵਿਚਰ੍षਣਿਃ । ਸ ਵੇਦ ਯਜ੍ਞਮਾਨੁषਕ੍
ਅੱਗ ਯਜਨ ਦਾ ਪੂਜਾਰੀ, ਘਰ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਤੇ ਸਿਆਣਾ ਹੈ; ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਯਜਨ ਦੀ ਰੀਤ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਸ ਹਵ੍ਯਵਾਲ਼ਮਰ੍ਤ੍ਯ ਉਸ਼ਿਗ੍ਦੂਤਸ਼੍ਚਨੋਹਿਤਃ । ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਧਿਯਾ ਸਮृਣ੍ਵਤਿ
ਉਹ, ਅਮਰ, ਹਵਨ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ, ਤੇਜ਼ ਦੂਤ, ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ; ਅੱਗ ਸੋਚ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਧਿਯਾ ਸ ਚੇਤਤਿ ਕੇਤੁਰ੍ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਃ । ਅਰ੍ਥਂ ਹ੍ਯਸ੍ਯ ਤਰਣਿ
ਅੱਗ ਸੋਚ ਨਾਲ ਸਮਝਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਯਜਨ ਦੀ ਪੁਰਾਤਨ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ; ਉਹ ਇਸ ਦਾ ਮਕਸਦ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਸੂਨੁਂ ਸਨਸ਼੍ਰੁਤਂ ਸਹਸੋ ਜਾਤਵੇਦਸਮ੍ । ਵਹ੍ਨਿਂ ਦੇਵਾ ਅਕृਣ੍ਵਤ
ਅੱਗ, ਪੁੱਤਰ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਸਭ ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਗ ਬਣਾਇਆ।
ਅਦਾਭ੍ਯਃ ਪੁਰਏਤਾ ਵਿਸ਼ਾਮਗ੍ਨਿਰ੍ਮਾਨੁषੀਣਾਮ੍ । ਤੂਰ੍ਣੀ ਰਥਃ ਸਦਾ ਨਵਃ
ਅੱਗ, ਜੋ ਅਜੈਯ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਆਗੂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਪੂਜਾਰੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਨਵਾਂ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਰਥ ਵਾਂਗ।
ਸਾਹ੍ਵਾਨ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਭਿਯੁਜਃ ਕ੍ਰਤੁਰ੍ਦੇਵਾਨਾਮਮृਕ੍ਤਃ । ਅਗ੍ਨਿਸ੍ਤੁਵਿਸ਼੍ਰਵਸ੍ਤਮਃ
ਉਹ, ਸਭ ਨੂੰ ਸੱਦਣ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਅਥਾਹ, ਅੱਗ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਅਭਿ ਪ੍ਰਯਾਂਸਿ ਵਾਹਸਾ ਦਾਸ਼੍ਵਾਁ ਅਸ਼੍ਨੋਤਿ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ । ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਪਾਵਕਸ਼ੋਚਿषਃ
ਉਸ ਦੀ ਸਵਾਰੀ ਨਾਲ, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰਸਤੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅੱਗ ਦੀ ਥਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਰਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਸੁਧਿਤਾਗ੍ਨੇਰਸ਼੍ਯਾਮ ਮਨ੍ਮਭਿਃ । ਵਿਪ੍ਰਾਸੋ ਜਾਤਵੇਦਸਃ
ਆਓ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਨਾਂ ਨਾਲ ਅਗਨਿ ਦੇ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਦਾਨਾਂ ਵਲ ਜਾਵੀਏ, ਹੇ ਗਿਆਨੀਆਂ, ਹੇ ਸਭ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਅਗਨਿ।
ਅਗ੍ਨੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਵਾਰ੍ਯਾ ਵਾਜੇषੁ ਸਨਿषਾਮਹੇ । ਤ੍ਵੇ ਦੇਵਾਸ ਏਰਿਰੇ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਅਸੀਂ ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੇਰੀ ਕੋਲੋਂ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ; ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਤੈਥੇ ਹੀ ਆਪਣਾ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਆ ਗਤਂ ਸੁਤਂ ਗੀਰ੍ਭਿਰ੍ਨਭੋ ਵਰੇਣ੍ਯਮ੍ । ਅਸ੍ਯ ਪਾਤਂ ਧਿਯੇषਿਤਾ
ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨਿ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀਆਂ ਸੁਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਆਓ, ਇਹ ਸੋਮ ਪੀਓ, ਹੇ ਉੱਚੇ, ਸਾਡੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਜਰਿਤੁਃ ਸਚਾ ਯਜ੍ਞੋ ਜਿਗਾਤਿ ਚੇਤਨਃ । ਅਯਾ ਪਾਤਮਿਮਂ ਸੁਤਮ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨਿ, ਭਗਤ ਦੇ ਨਾਲ, ਜਾਗਰੂਕ ਯਜਨਾ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਸੋਮ ਇਥੇ ਪੀਓ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਗ੍ਨਿਂ ਕਵਿਚ੍ਛਦਾ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਜੂਤ੍ਯਾ ਵृਣੇ । ਤਾ ਸੋਮਸ੍ਯੇਹ ਤृਮ੍ਪਤਾਮ੍
ਮੈਂ ਯਜਨ ਦੇ ਸੁਖ ਨਾਲ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਸਜੇ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਚੁਣਦਾ ਹਾਂ। ਇਹਥੇ ਸੋਮ ਰਸ ਨਾਲ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ।
ਤੋਸ਼ਾ ਵृਤ੍ਰਹਣਾ ਹੁਵੇ ਸਜਿਤ੍ਵਾਨਾਪਰਾਜਿਤਾ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਵਾਜਸਾਤਮਾ
ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਸੱਦਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਅਜੇਤ ਹਨ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।