ਦੈਵ੍ਯਾ ਹੋਤਾਰਾ ਪ੍ਰਥਮਾ ਨ੍ਯृਞ੍ਜੇ ਸਪ੍ਤ ਪृਕ੍ਸ਼ਾਸਃ ਸ੍ਵਧਯਾ ਮਦਨ੍ਤਿ । ऋਤਂ ਸ਼ਂਸਨ੍ਤ ऋਤਮਿਤ੍ਤ ਆਹੁਰਨੁ ਵ੍ਰਤਂ ਵ੍ਰਤਪਾ ਦੀਧ੍ਯਾਨਾਃ
ਦਿਵਯ ਪਹਿਲੇ ਪੂਜਾਰੀ ਸਜਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਸੱਤ ਗਾਇਕ ਆਪਣੀ ਕੁਦਰਤ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹਨ। ਉਹ ਸੱਚ ਦਾ ਉਚਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਚ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਵਚਨ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਵਚਨ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ।
ਆ ਭਾਰਤੀ ਭਾਰਤੀਭਿਃ ਸਜੋषਾ ਇਲ਼ਾ ਦੇਵੈਰ੍ਮਨੁष੍ਯੇਭਿਰਗ੍ਨਿਃ । ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਸਾਰਸ੍ਵਤੇਭਿਰਰ੍ਵਾਕ੍ਤਿਸ੍ਰੋ ਦੇਵੀਰ੍ਬਰ੍ਹਿਰੇਦਂ ਸਦਨ੍ਤੁ
ਭਾਰਤੀ, ਭਾਰਤੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਇਲਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਅਗਨਿ; ਸਰਸਵਤੀ, ਸਰਸਵਤਾਂ ਨਾਲ, ਆਉਣ। ਇਹ ਦੇਵੀਆਂ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਉੱਤੇ ਬੈਠਣ।
ਤਨ੍ਨਸ੍ਤੁਰੀਪਮਧ ਪੋषਯਿਤ੍ਨੁ ਦੇਵ ਤ੍ਵष੍ਟਰ੍ਵਿ ਰਰਾਣਃ ਸ੍ਯਸ੍ਵ । ਯਤੋ ਵੀਰਃ ਕਰ੍ਮਣ੍ਯਃ ਸੁਦਕ੍ਸ਼ੋ ਯੁਕ੍ਤਗ੍ਰਾਵਾ ਜਾਯਤੇ ਦੇਵਕਾਮਃ
ਸਾਡੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵਧੀਆ ਦਾਤਾ ਦੇਵਤਾ ਤਵਸ਼ਟਰ, ਸਾਨੂੰ ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਦੇਵੇ। ਉਸ ਤੋਂ ਹੀ ਵਿਰਲੇ, ਕੰਮ ਦੇ ਮਾਹਰ, ਤੇ ਸਜੀ-ਸਜਾਈ ਹੋਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵਨਸ੍ਪਤੇऽਵ ਸृਜੋਪ ਦੇਵਾਨਗ੍ਨਿਰ੍ਹਵਿਃ ਸ਼ਮਿਤਾ ਸੂਦਯਾਤਿ । ਸੇਦੁ ਹੋਤਾ ਸਤ੍ਯਤਰੋ ਯਜਾਤਿ ਯਥਾ ਦੇਵਾਨਾਂ ਜਨਿਮਾਨਿ ਵੇਦ
ਵਨਸਪਤੀ ਵਾਂਗ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਭੇਟ ਰੱਖ। ਅਗਨਿ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਭੇਟ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੱਚਾ ਹੋਤ੍ਰੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਜਨਮ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਆ ਯਾਹ੍ਯਗ੍ਨੇ ਸਮਿਧਾਨੋ ਅਰ੍ਵਾਙਿਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਦੇਵੈਃ ਸਰਥਂ ਤੁਰੇਭਿਃ । ਬਰ੍ਹਿਰ੍ਨ ਆਸ੍ਤਾਮਦਿਤਿਃ ਸੁਪੁਤ੍ਰਾ ਸ੍ਵਾਹਾ ਦੇਵਾ ਅਮृਤਾ ਮਾਦਯਨ੍ਤਾਮ੍
ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਤੇਜ਼ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਜਗਾਏ ਹੋਏ ਆ ਜਾ। ਅਦਿਤੀ ਤੇ ਉਸਦੇ ਚੰਗੇ ਪੁੱਤਰ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਤੇ ਬੈਠਣ। ਸਵਾਹਾ ਨਾਲ, ਅਮਰ ਦੇਵਤਾ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਗ੍ਨਿਰੁषਸਸ਼੍ਚੇਕਿਤਾਨੋऽਬੋਧਿ ਵਿਪ੍ਰਃ ਪਦਵੀਃ ਕਵੀਨਾਮ੍। ਪृਥੁਪਾਜਾ ਦੇਵਯਦ੍ਭਿਃ ਸਮਿਦ੍ਧੋऽਪ ਦ੍ਵਾਰਾ ਤਮਸੋ ਵਹ੍ਨਿਰਾਵਃ
ਅਗਨਿ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜਾਗ ਪਿਆ। ਪੂਜਾਰੀ, ਚੌੜੀ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਦੇਵਤਾਈ ਚਾਨਣ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰੇਦ੍ਵਗ੍ਨਿਰ੍ਵਾਵृਧੇ ਸ੍ਤੋਮੇਭਿਰ੍ਗੀਰ੍ਭਿਃ ਸ੍ਤੋਤॄਣਾਂ ਨਮਸ੍ਯ ਉਕ੍ਥੈਃ। ਪੂਰ੍ਵੀਰ੍ऋਤਸ੍ਯ ਸਂਦृਸ਼ਸ਼੍ਚਕਾਨਃ ਸਂ ਦੂਤੋ ਅਦ੍ਯੌਦੁषਸੋ ਵਿਰੋਕੇ
ਅਗਨਿ, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸਤਕਾਰ, ਗੀਤਾਂ ਤੇ ਉਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਵਧ ਗਿਆ। ਉਹ ਸੱਚ ਦੀਆਂ ਕਈਆਂ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ, ਅੱਜ ਦੂਤ ਸਵੇਰੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਅਧਾਯ੍ਯਗ੍ਨਿਰ੍ਮਾਨੁषੀषੁ ਵਿਕ੍ਸ਼੍ਵਪਾਂ ਗਰ੍ਭੋ ਮਿਤ੍ਰ ऋਤੇਨ ਸਾਧਨ੍। ਆ ਹਰ੍ਯਤੋ ਯਜਤਃ ਸਾਨ੍ਵਸ੍ਥਾਦਭੂਦੁ ਵਿਪ੍ਰੋ ਹਵ੍ਯੋ ਮਤੀਨਾਮ੍
ਫਿਰ ਅਗਨਿ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਬੀਜ ਵਾਂਗ, ਮਿਤ੍ਰਾ ਨੇ ਸੱਚ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਭੇਟ ਤੋਂ ਉਠਿਆ; ਗਿਆਨੀ, ਸੱਦਾ ਯੋਗ, ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਬਣਿਆ।
ਮਿਤ੍ਰੋ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਭਵਤਿ ਯਤ੍ਸਮਿਦ੍ਧੋ ਮਿਤ੍ਰੋ ਹੋਤਾ ਵਰੁਣੋ ਜਾਤਵੇਦਾਃ। ਮਿਤ੍ਰੋ ਅਧ੍ਵਰ੍ਯੁਰਿषਿਰੋ ਦਮੂਨਾ ਮਿਤ੍ਰਃ ਸਿਨ੍ਧੂਨਾਮੁਤ ਪਰ੍ਵਤਾਨਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਅਗਨਿ ਜਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਮਿਤ੍ਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ। ਮਿਤ੍ਰਾ ਹੋਤ੍ਰੀ ਹੈ, ਵਰੁਣ ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਜਾਣੂ ਹੈ। ਮਿਤ੍ਰਾ ਅਧਵਰਯੂ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਤੇ ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਮਿਤ੍ਰਾ ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦਾ ਵੀ ਹੈ।
ਪਾਤਿ ਪ੍ਰਿਯਂ ਰਿਪੋ ਅਗ੍ਰਂ ਪਦਂ ਵੇਃ ਪਾਤਿ ਯਹ੍ਵਸ਼੍ਚਰਣਂ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ। ਪਾਤਿ ਨਾਭਾ ਸਪ੍ਤਸ਼ੀਰ੍षਾਣਮਗ੍ਨਿਃ ਪਾਤਿ ਦੇਵਾਨਾਮੁਪਮਾਦਮृष੍ਵਃ
ਉਹ ਪਿਆਰੇ, ਘੋੜੇ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਸਤੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਰਸਤੇ ਦੀ ਹਿਫਾਜਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਗਨਿ ਸੱਤ-ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਦੀ ਨਾਭੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉੱਚੀ ਮਿਸਾਲ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ।
ऋਭੁਸ਼੍ਚਕ੍ਰ ਈਡ੍ਯਂ ਚਾਰੁ ਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਦੇਵੋ ਵਯੁਨਾਨਿ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍। ਸਸਸ੍ਯ ਚਰ੍ਮ ਘृਤਵਤ੍ਪਦਂ ਵੇਸ੍ਤਦਿਦਗ੍ਨੀ ਰਕ੍ਸ਼ਤ੍ਯਪ੍ਰਯੁਚ੍ਛਨ੍
ਰਿਭੂ ਨੇ ਵਧੀਆ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਨਾਮ ਬਣਾਇਆ। ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਰੂਪ ਬਣਾਇਆ। ਉਹ ਚਮੜਾ, ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਪੈਰ ਲਪੇਟਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਗਨਿ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਰੁਕਦਾ।
ਆ ਯੋਨਿਮਗ੍ਨਿਰ੍ਘृਤਵਨ੍ਤਮਸ੍ਥਾਤ੍ਪृਥੁਪ੍ਰਗਾਣਮੁਸ਼ਨ੍ਤਮੁਸ਼ਾਨਃ। ਦੀਦ੍ਯਾਨਃ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ऋष੍ਵਃ ਪਾਵਕਃ ਪੁਨਃਪੁਨਰ੍ਮਾਤਰਾ ਨਵ੍ਯਸੀ ਕਃ
ਅਗਨਿ ਘੀ ਨਾਲ ਭਰੀ ਗਰਭ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ, ਚੌੜਾ ਫੈਲਦਾ, ਚਮਕਦਾ ਤੇ ਰੋਸ਼ਨ। ਪਵਿੱਤਰ, ਉੱਚਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਪਣੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਨਵਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸਦ੍ਯੋ ਜਾਤ ਓषਧੀਭਿਰ੍ਵਵਕ੍ਸ਼ੇ ਯਦੀ ਵਰ੍ਧਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਸ੍ਵੋ ਘृਤੇਨ। ਆਪ ਇਵ ਪ੍ਰਵਤਾ ਸ਼ੁਮ੍ਭਮਾਨਾ ਉਰੁष੍ਯਦਗ੍ਨਿਃ ਪਿਤ੍ਰੋਰੁਪਸ੍ਥੇ
ਨਵਾਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਬੂਟੀਆਂ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਉਹ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ, ਘੀ ਨਾਲ ਪਾਲਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਪਾਣੀਆਂ ਵਾਂਗ ਵਗਦਾ, ਚਮਕਦਾ, ਅਗਨਿ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿਚ ਆਰਾਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਉਦੁ ष੍ਟੁਤਃ ਸਮਿਧਾ ਯਹ੍ਵੋ ਅਦ੍ਯੌਦ੍ਵਰ੍ष੍ਮਨ੍ਦਿਵੋ ਅਧਿ ਨਾਭਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ। ਮਿਤ੍ਰੋ ਅਗ੍ਨਿਰੀਡ੍ਯੋ ਮਾਤਰਿਸ਼੍ਵਾ ਦੂਤੋ ਵਕ੍ਸ਼ਦ੍ਯਜਥਾਯ ਦੇਵਾਨ੍
ਉੱਠ ਕੇ, ਸਤਕਾਰਿਆ, ਜਗਾਇਆ, ਤੇਜ਼, ਅੱਜ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਮਿਤ੍ਰਾ, ਅਗਨਿ, ਯੋਗ, ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਾ, ਦੂਤ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਭੇਟ ਲੈ ਕੇ ਜਾਵੇਗਾ।
ਉਦਸ੍ਤਮ੍ਭੀਤ੍ਸਮਿਧਾ ਨਾਕਮृष੍ਵੋऽਗ੍ਨਿਰ੍ਭਵਨ੍ਨੁਤ੍ਤਮੋ ਰੋਚਨਾਨਾਮ੍। ਯਦੀ ਭृਗੁਭ੍ਯਃ ਪਰਿ ਮਾਤਰਿਸ਼੍ਵਾ ਗੁਹਾ ਸਨ੍ਤਂ ਹਵ੍ਯਵਾਹਂ ਸਮੀਧੇ
ਉਹ ਉੱਚਾ ਆਕਾਸ਼ ਸੰਭਾਲਦਾ, ਜਗਾਇਆ, ਅਗਨਿ ਚਮਕਦਾਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬਣ ਗਿਆ। ਜਦ ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਾ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਭੇਟ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਭਰਗੂਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆਇਆ, ਉਹ ਜਗਾਇਆ ਗਿਆ।
ਇਲ਼ਾਮਗ੍ਨੇ ਪੁਰੁਦਂਸਂ ਸਨਿਂ ਗੋਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਤਮਂ ਹਵਮਾਨਾਯ ਸਾਧ। ਸ੍ਯਾਨ੍ਨਃ ਸੂਨੁਸ੍ਤਨਯੋ ਵਿਜਾਵਾਗ੍ਨੇ ਸਾ ਤੇ ਸੁਮਤਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਸ੍ਮੇ
ਅਗਨਿ, ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਧਨ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਸਦੀਵੀ ਮਿਲਕਤ, ਤੇਰਾ ਜਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਦੇ। ਸਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਜਿੱਤੂ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੋਵੇ, ਅਗਨਿ, ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਰਹੇ।
ਪ੍ਰ ਕਾਰਵੋ ਮਨਨਾ ਵਚ੍ਯਮਾਨਾ ਦੇਵਦ੍ਰੀਚੀਂ ਨਯਤ ਦੇਵਯਨ੍ਤਃ । ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਵਾਡ੍ਵਾਜਿਨੀ ਪ੍ਰਾਚ੍ਯੇਤਿ ਹਵਿਰ੍ਭਰਨ੍ਤ੍ਯਗ੍ਨਯੇ ਘृਤਾਚੀ
ਗਾਇਕ, ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ, ਵਚਨ ਕਹਿਣ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤਾਈ ਗੀਤ ਲੈ ਕੇ ਚਲਦੇ ਹਨ। ਦਾਨੀ, ਦਾਖਲੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਅਗਨਿ ਲਈ ਘੀ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਭੇਟ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਆ ਰੋਦਸੀ ਅਪृਣਾ ਜਾਯਮਾਨ ਉਤ ਪ੍ਰ ਰਿਕ੍ਥਾ ਅਧ ਨੁ ਪ੍ਰਯਜ੍ਯੋ । ਦਿਵਸ਼੍ਚਿਦਗ੍ਨੇ ਮਹਿਨਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਵਚ੍ਯਨ੍ਤਾਂ ਤੇ ਵਹ੍ਨਯਃ ਸਪ੍ਤਜਿਹ੍ਵਾਃ
ਉਹ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹੀ ਦੋ ਸੰਸਾਰ ਭਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਦਾਨ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਭੇਟ ਤਿਆਰ ਹੈ। ਅਗਨਿ, ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ, ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇ, ਤੇਰੀਆਂ ਸੱਤ-ਜਿਹਵਾ ਵਾਲੀਆਂ ਅੱਗਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੋਵੇ।
ਦ੍ਯੌਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਾ ਪृਥਿਵੀ ਯਜ੍ਞਿਯਾਸੋ ਨਿ ਹੋਤਾਰਂ ਸਾਦਯਨ੍ਤੇ ਦਮਾਯ । ਯਦੀ ਵਿਸ਼ੋ ਮਾਨੁषੀਰ੍ਦੇਵਯਨ੍ਤੀਃ ਪ੍ਰਯਸ੍ਵਤੀਰੀਲ਼ਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰਮਰ੍ਚਿਃ
ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਲਈ ਯੋਗ ਹਨ, ਤੈਨੂੰ ਘਰ ਵਿਚ ਹੋਤ੍ਰੀ ਵਜੋਂ ਬੈਠਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਲੋਕ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਤੇਰੀ ਚਮਕਦਾਰ ਲੌ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਜਾਪਦੇ ਹਨ।
ਮਹਾਨ੍ਸਧਸ੍ਥੇ ਧ੍ਰੁਵ ਆ ਨਿषਤ੍ਤੋऽਨ੍ਤਰ੍ਦ੍ਯਾਵਾ ਮਾਹਿਨੇ ਹਰ੍ਯਮਾਣਃ । ਆਸ੍ਕ੍ਰੇ ਸਪਤ੍ਨੀ ਅਜਰੇ ਅਮृਕ੍ਤੇ ਸਬਰ੍ਦੁਘੇ ਉਰੁਗਾਯਸ੍ਯ ਧੇਨੂ
ਵੱਡਾ, ਘਰ ਵਿਚ ਪੱਕਾ ਬੈਠਿਆ, ਤੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ, ਚਮਕਦਾਰ। ਦੋ ਸਾਥੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉਮਰ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਕਦੇ ਮੈਲ ਨਹੀਂ, ਵੱਡੀ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੀਆਂ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਹਨ।
ਵ੍ਰਤਾ ਤੇ ਅਗ੍ਨੇ ਮਹਤੋ ਮਹਾਨਿ ਤਵ ਕ੍ਰਤ੍ਵਾ ਰੋਦਸੀ ਆ ਤਤਨ੍ਥ । ਤ੍ਵਂ ਦੂਤੋ ਅਭਵੋ ਜਾਯਮਾਨਸ੍ਤ੍ਵਂ ਨੇਤਾ ਵृषਭ ਚਰ੍षਣੀਨਾਮ੍
ਅੱਗਨਿ, ਤੇਰੇ ਵਚਨ ਵੱਡੇ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ; ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੂੰ ਦੋਵਾਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਫੈਲਾਇਆ। ਜਨਮ ਵੇਲੇ ਤੂੰ ਦੂਤ ਬਣਿਆ; ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨੇਤਾ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈਂ।
ऋਤਸ੍ਯ ਵਾ ਕੇਸ਼ਿਨਾ ਯੋਗ੍ਯਾਭਿਰ੍ਘृਤਸ੍ਨੁਵਾ ਰੋਹਿਤਾ ਧੁਰਿ ਧਿष੍ਵ । ਅਥਾ ਵਹ ਦੇਵਾਨ੍ਦੇਵ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨ੍ਸ੍ਵਧ੍ਵਰਾ ਕृਣੁਹਿ ਜਾਤਵੇਦਃ
ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਸੱਚ ਦੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋੜੇ ਹੋਏ, ਘੀ ਨਾਲ ਰੰਗੇ ਲਾਲ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜ। ਫਿਰ, ਜਾਤਵੇਦ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆ, ਤੇ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰ।
ਦਿਵਸ਼੍ਚਿਦਾ ਤੇ ਰੁਚਯਨ੍ਤ ਰੋਕਾ ਉषੋ ਵਿਭਾਤੀਰਨੁ ਭਾਸਿ ਪੂਰ੍ਵੀਃ । ਅਪੋ ਯਦਗ੍ਨ ਉਸ਼ਧਗ੍ਵਨੇषੁ ਹੋਤੁਰ੍ਮਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਪਨਯਨ੍ਤ ਦੇਵਾਃ
ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਵੀ ਤੇਰੀਆਂ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ; ਤੂੰ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਉਸ਼ਾ ਨੂੰ ਲੰਘਦਾ ਹੈਂ ਜਦ ਉਹ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦ ਅੱਗਨਿ, ਦੇਵਤੇ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਤ੍ਰ ਦੀ ਭੇਟ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਉਰੌ ਵਾ ਯੇ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਮਦਨ੍ਤਿ ਦਿਵੋ ਵਾ ਯੇ ਰੋਚਨੇ ਸਨ੍ਤਿ ਦੇਵਾਃ । ਊਮਾ ਵਾ ਯੇ ਸੁਹਵਾਸੋ ਯਜਤ੍ਰਾ ਆਯੇਮਿਰੇ ਰਥ੍ਯੋ ਅਗ੍ਨੇ ਅਸ਼੍ਵਾਃ
ਚਾਹੇ ਉਹ ਵੱਡੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ ਜਾਂ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਚਮਕਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਉਹ ਪਿਆਰੇ, ਪੂਜਣਯੋਗ ਜੋ ਆਏ ਹਨ, ਅੱਗਨਿ, ਤੇਰੇ ਰਥ ਦੇ ਘੋੜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਉਣ।
ਐਭਿਰਗ੍ਨੇ ਸਰਥਂ ਯਾਹ੍ਯਰ੍ਵਾਙ੍ਨਾਨਾਰਥਂ ਵਾ ਵਿਭਵੋ ਹ੍ਯਸ਼੍ਵਾਃ । ਪਤ੍ਨੀਵਤਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤਂ ਤ੍ਰੀਁਸ਼੍ਚ ਦੇਵਾਨਨੁष੍ਵਧਮਾ ਵਹ ਮਾਦਯਸ੍ਵ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਅੱਗਨਿ, ਆਪਣੇ ਰਥ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਆ, ਜਾਂ ਕਈ ਰਥਾਂ ਨਾਲ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਕਈ ਘੋੜੇ ਹਨ। ਤੀਹ-ਤਿੰਨ ਪਤਨੀ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਯਜਨਾ ਅਨੁਸਾਰ ਲਿਆ, ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ।
ਸ ਹੋਤਾ ਯਸ੍ਯ ਰੋਦਸੀ ਚਿਦੁਰ੍ਵੀ ਯਜ੍ਞਂਯਜ੍ਞਮਭਿ ਵृਧੇ ਗृਣੀਤਃ । ਪ੍ਰਾਚੀ ਅਧ੍ਵਰੇਵ ਤਸ੍ਥਤੁਃ ਸੁਮੇਕੇ ऋਤਾਵਰੀ ऋਤਜਾਤਸ੍ਯ ਸਤ੍ਯੇ
ਉਹ ਹੋਤ੍ਰ ਹੈ ਜਿਸ ਲਈ ਦੋਵਾਂ ਸੰਸਾਰ ਵੀ ਚੌੜੇ ਹਨ, ਜੋ ਹਰ ਯਜਨਾ ਲਈ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ, ਦੋਵਾਂ, ਸਚ ਤੇ ਠੀਕ-ਚਲਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਖੜੀਆਂ ਹਨ, ਸਚ ਦੇ ਰਸਤੇ।
ਇਲ਼ਾਮਗ੍ਨੇ ਪੁਰੁਦਂਸਂ ਸਨਿਂ ਗੋਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਤਮਂ ਹਵਮਾਨਾਯ ਸਾਧ । ਸ੍ਯਾਨ੍ਨਃ ਸੂਨੁਸ੍ਤਨਯੋ ਵਿਜਾਵਾਗ੍ਨੇ ਸਾ ਤੇ ਸੁਮਤਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਸ੍ਮੇ
ਅੱਗਨਿ, ਸਾਨੂੰ ਵਧੀਆ, ਸਦੀਵੀ ਧਨ ਦਿਓ, ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਪੁਕਾਰਦਾ ਉਸ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਆਹਾਰ ਹੈ। ਸਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਜਿੱਤੂ ਹੋਣ; ਤੇਰੀ ਚੰਗੀ ਕਿਰਪਾ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਰਹੇ।
ਪ੍ਰ ਯ ਆਰੁਃ ਸ਼ਿਤਿਪृष੍ਠਸ੍ਯ ਧਾਸੇਰਾ ਮਾਤਰਾ ਵਿਵਿਸ਼ੁਃ ਸਪ੍ਤ ਵਾਣੀਃ । ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਪਿਤਰਾ ਸਂ ਚਰੇਤੇ ਪ੍ਰ ਸਰ੍ਸ੍ਰਾਤੇ ਦੀਰ੍ਘਮਾਯੁਃ ਪ੍ਰਯਕ੍ਸ਼ੇ
ਸੱਤ ਸੁਰਾਂ ਨੇ ਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਚਿੱਟੇ ਪਿੱਠ ਵਾਲੇ ਸਾਂਡ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ। ਦੋ ਪਿਤਾ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖੇ ਹੋਏ, ਇਕੱਠੇ ਚਲਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਲੰਮਾ ਜੀਵਨ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਦਿਵਕ੍ਸ਼ਸੋ ਧੇਨਵੋ ਵृष੍ਣੋ ਅਸ਼੍ਵਾ ਦੇਵੀਰਾ ਤਸ੍ਥੌ ਮਧੁਮਦ੍ਵਹਨ੍ਤੀਃ । ऋਤਸ੍ਯ ਤ੍ਵਾ ਸਦਸਿ ਕ੍ਸ਼ੇਮਯਨ੍ਤਂ ਪਰ੍ਯੇਕਾ ਚਰਤਿ ਵਰ੍ਤਨਿਂ ਗੌਃ
ਅਸਮਾਨ ਦੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਘੋੜੇ, ਦੇਵੀਆਂ, ਮਿੱਠਾਸ ਲੈ ਕੇ ਖੜੀਆਂ ਹਨ। ਸੱਚ ਦੇ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ, ਗਾਂਵ ਇਕੱਲੀ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਲਈ ਚਲਦੀ ਹੈ।
ਆ ਸੀਮਰੋਹਤ੍ਸੁਯਮਾ ਭਵਨ੍ਤੀਃ ਪਤਿਸ਼੍ਚਿਕਿਤ੍ਵਾਨ੍ਰਯਿਵਿਦ੍ਰਯੀਣਾਮ੍ । ਪ੍ਰ ਨੀਲਪृष੍ਠੋ ਅਤਸਸ੍ਯ ਧਾਸੇਸ੍ਤਾ ਅਵਾਸਯਤ੍ਪੁਰੁਧਪ੍ਰਤੀਕਃ
ਹੁਣ ਉਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋੜੀਆਂ ਹੋ ਕੇ ਉਪਰ ਚੜ੍ਹ ਗਈਆਂ ਹਨ; ਦਾਨੀਆਂ ਦੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ। ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ, ਕਾਲੀ ਪਿੱਠ ਵਾਲਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਸਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।