ऋਤਾਵਾਨਂ ਯਜ੍ਞਿਯਂ ਵਿਪ੍ਰਮੁਕ੍ਥ੍ਯਮਾ ਯਂ ਦਧੇ ਮਾਤਰਿਸ਼੍ਵਾ ਦਿਵਿ ਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ । ਤਂ ਚਿਤ੍ਰਯਾਮਂ ਹਰਿਕੇਸ਼ਮੀਮਹੇ ਸੁਦੀਤਿਮਗ੍ਨਿਂ ਸੁਵਿਤਾਯ ਨਵ੍ਯਸੇ
ਸੱਚਾ, ਯਜਨ ਯੋਗ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਾਨ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਿਵਾਸ ਬਣਾਇਆ। ਉਸ ਚਮਕਦਾਰ, ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਚੰਗੀ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਤੇ ਨਵੀਂ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ।
ਸ਼ੁਚਿਂ ਨ ਯਾਮਨ੍ਨਿषਿਰਂ ਸ੍ਵਰ੍ਦृਸ਼ਂ ਕੇਤੁਂ ਦਿਵੋ ਰੋਚਨਸ੍ਥਾਮੁषਰ੍ਬੁਧਮ੍ । ਅਗ੍ਨਿਂ ਮੂਰ੍ਧਾਨਂ ਦਿਵੋ ਅਪ੍ਰਤਿष੍ਕੁਤਂ ਤਮੀਮਹੇ ਨਮਸਾ ਵਾਜਿਨਂ ਬृਹਤ੍
ਪਵਿੱਤਰ ਵਾਂਗ, ਤੇਜ਼, ਚਮਕਦਾਰ, ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਚਾਨਣ, ਜਗਾਉਣ ਵਾਲਾ। ਅਗਨਿ, ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਮੱਥਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਕੋਈ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਵੱਡੇ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ।
ਮਨ੍ਦ੍ਰਂ ਹੋਤਾਰਂ ਸ਼ੁਚਿਮਦ੍ਵਯਾਵਿਨਂ ਦਮੂਨਸਮੁਕ੍ਥ੍ਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵਚਰ੍षਣਿਮ੍ । ਰਥਂ ਨ ਚਿਤ੍ਰਂ ਵਪੁषਾਯ ਦਰ੍ਸ਼ਤਂ ਮਨੁਰ੍ਹਿਤਂ ਸਦਮਿਦ੍ਰਾਯ ਈਮਹੇ
ਸੁਖਦਾਈ ਹੋਤਰ, ਪਵਿੱਤਰ, ਬਿਨਾ ਵਿਰੋਧੀ, ਉੱਚੀ ਜਾਤ ਵਾਲਾ, ਵਾਹ ਵਾਹ ਯੋਗ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨਵਾਨ। ਸੋਹਣੇ ਰਥ ਵਾਂਗ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਲਈ, ਮਨੂ ਨੇ ਨਿਵਾਸ ਲਈ ਬਣਾਇਆ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ।
ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਾਯ ਪृਥੁਪਾਜਸੇ ਵਿਪੋ ਰਤ੍ਨਾ ਵਿਧਨ੍ਤ ਧਰੁਣੇषੁ ਗਾਤਵੇ । ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਹਿ ਦੇਵਾਁ ਅਮृਤੋ ਦੁਵਸ੍ਯਤ੍ਯਥਾ ਧਰ੍ਮਾਣਿ ਸਨਤਾ ਨ ਦੂਦੁषਤ੍
ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਚੌੜੇ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਗਾਇਕ ਧਨ ਵੰਡਦੇ ਹਨ ਨਿਵਾਸਾਂ ਵਿੱਚ ਯਾਤਰਾ ਲਈ। ਅਗਨਿ, ਅਮਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਰਮ ਸਦਾ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਮੁੱਕਦੇ।
ਅਨ੍ਤਰ੍ਦੂਤੋ ਰੋਦਸੀ ਦਸ੍ਮ ਈਯਤੇ ਹੋਤਾ ਨਿषਤ੍ਤੋ ਮਨੁषਃ ਪੁਰੋਹਿਤਃ । ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਬृਹਨ੍ਤਂ ਪਰਿ ਭੂषਤਿ ਦ੍ਯੁਭਿਰ੍ਦੇਵੇਭਿਰਗ੍ਨਿਰਿषਿਤੋ ਧਿਯਾਵਸੁਃ
ਸੁਨੇਹਾ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚਕਾਰ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਅਜੋਬਾ ਹੈ; ਪੂਜਾ ਕਰਣ ਵਾਲਾ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮੁਖ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਬੈਠਾ ਹੈ। ਉਹ ਵੱਡੇ ਘਰ ਨੂੰ ਚਮਕ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਅਗਨਿ, ਬੁੱਧੀ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਧਨ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕੇਤੁਂ ਯਜ੍ਞਾਨਾਂ ਵਿਦਥਸ੍ਯ ਸਾਧਨਂ ਵਿਪ੍ਰਾਸੋ ਅਗ੍ਨਿਂ ਮਹਯਨ੍ਤ ਚਿਤ੍ਤਿਭਿਃ । ਅਪਾਂਸਿ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨਧਿ ਸਂਦਧੁਰ੍ਗਿਰਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸੁਮ੍ਨਾਨਿ ਯਜਮਾਨ ਆ ਚਕੇ
ਵਿਦਵਾਨ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਅਗਨਿ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ, ਸਭਾ ਦਾ ਕਾਰਜ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੀ ਭਜਨ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੀ ਭੇਟਾਂ ਪਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਸ ਉੱਤੇ ਹੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਆਪਣੀਆਂ ਅਰਦਾਸਾਂ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤਾ ਯਜ੍ਞਾਨਾਮਸੁਰੋ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਾਂ ਵਿਮਾਨਮਗ੍ਨਿਰ੍ਵਯੁਨਂ ਚ ਵਾਘਤਾਮ੍ । ਆ ਵਿਵੇਸ਼ ਰੋਦਸੀ ਭੂਰਿਵਰ੍ਪਸਾ ਪੁਰੁਪ੍ਰਿਯੋ ਭਨ੍ਦਤੇ ਧਾਮਭਿਃ ਕਵਿਃ
ਅਗਨਿ, ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਅਸੁਰ, ਗਿਆਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਮਾਪ ਅਤੇ ਹੁਨਰ, ਵੱਡੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਬਹੁਤਿਆਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਕਵੀ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਗ੍ਨਿਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਰਥਂ ਹਰਿਵ੍ਰਤਂ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਮਪ੍ਸੁषਦਂ ਸ੍ਵਰ੍ਵਿਦਮ੍ । ਵਿਗਾਹਂ ਤੂਰ੍ਣਿਂ ਤਵਿषੀਭਿਰਾਵृਤਂ ਭੂਰ੍ਣਿਂ ਦੇਵਾਸ ਇਹ ਸੁਸ਼੍ਰਿਯਂ ਦਧੁਃ
ਚਮਕਦਾਰ ਅਗਨਿ, ਚਮਕਦਾਰ ਰਥ ਵਾਲਾ, ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਵਚਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ, ਚਾਨਣ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇੱਥੇ ਤੇਜ਼, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਰੌਣਕ ਵਾਲਾ, ਸੋਹਣੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ ਰੱਖਿਆ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਦੇਵੇਭਿਰ੍ਮਨੁषਸ਼੍ਚ ਜਨ੍ਤੁਭਿਸ੍ਤਨ੍ਵਾਨੋ ਯਜ੍ਞਂ ਪੁਰੁਪੇਸ਼ਸਂ ਧਿਯਾ । ਰਥੀਰਨ੍ਤਰੀਯਤੇ ਸਾਧਦਿष੍ਟਿਭਿਰ੍ਜੀਰੋ ਦਮੂਨਾ ਅਭਿਸ਼ਸ੍ਤਿਚਾਤਨਃ
ਅਗਨਿ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ ਸੋਚ ਦੁਆਰਾ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਚੜ੍ਹਦੇ ਰਥ ਵਾਲਾ, ਚੰਗੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਸਦਾ ਨੌਜਵਾਨ, ਘਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਬੁਰੇ ਸ਼ਾਪਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨੇ ਜਰਸ੍ਵ ਸ੍ਵਪਤ੍ਯ ਆਯੁਨ੍ਯੂਰ੍ਜਾ ਪਿਨ੍ਵਸ੍ਵ ਸਮਿषੋ ਦਿਦੀਹਿ ਨਃ । ਵਯਾਂਸਿ ਜਿਨ੍ਵ ਬृਹਤਸ਼੍ਚ ਜਾਗृਵ ਉਸ਼ਿਗ੍ਦੇਵਾਨਾਮਸਿ ਸੁਕ੍ਰਤੁਰ੍ਵਿਪਾਮ੍
ਅਗਨਿ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਵਧ; ਸਾਨੂੰ ਊਰਜਾ ਨਾਲ ਪਾਲ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਚਮਕ। ਸਾਡੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾ, ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਗਰੂਕ ਕਰ; ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਾਲੇ।
ਵਿਸ਼੍ਪਤਿਂ ਯਹ੍ਵਮਤਿਥਿਂ ਨਰਃ ਸਦਾ ਯਨ੍ਤਾਰਂ ਧੀਨਾਮੁਸ਼ਿਜਂ ਚ ਵਾਘਤਾਮ੍ । ਅਧ੍ਵਰਾਣਾਂ ਚੇਤਨਂ ਜਾਤਵੇਦਸਂ ਪ੍ਰ ਸ਼ਂਸਨ੍ਤਿ ਨਮਸਾ ਜੂਤਿਭਿਰ੍ਵृਧੇ
ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਨੌਜਵਾਨ ਮਹਿਮਾਨ, ਸੋਚਾਂ ਦੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਯਜਨਾਂ ਦੀ ਚੇਤਨਾ ਨੂੰ, ਆਦਰ ਅਤੇ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਵਿਭਾਵਾ ਦੇਵਃ ਸੁਰਣਃ ਪਰਿ ਕ੍ਸ਼ਿਤੀਰਗ੍ਨਿਰ੍ਬਭੂਵ ਸ਼ਵਸਾ ਸੁਮਦ੍ਰਥਃ । ਤਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਭੂਰਿਪੋषਿਣੋ ਵਯਮੁਪ ਭੂषੇਮ ਦਮ ਆ ਸੁਵृਕ੍ਤਿਭਿਃ
ਅਗਨਿ, ਦੇਵਤਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਸੋਹਣੇ ਰਥ ਵਾਲਾ। ਉਸ ਦੇ ਕਈ ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ ਵਚਨਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀਏ।
ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰ ਤਵ ਧਾਮਾਨ੍ਯਾ ਚਕੇ ਯੇਭਿਃ ਸ੍ਵਰ੍ਵਿਦਭਵੋ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣ । ਜਾਤ ਆਪृਣੋ ਭੁਵਨਾਨਿ ਰੋਦਸੀ ਅਗ੍ਨੇ ਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਪਰਿਭੂਰਸਿ ਤ੍ਮਨਾ
ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਤੇਰੇ ਘਰ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਚਾਨਣ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਵਿਅਕਤੀ ਬਣਿਆ। ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਤੂੰ ਸੰਸਾਰ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਭਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ; ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ।
ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਸ੍ਯ ਦਂਸਨਾਭ੍ਯੋ ਬृਹਦਰਿਣਾਦੇਕਃ ਸ੍ਵਪਸ੍ਯਯਾ ਕਵਿਃ । ਉਭਾ ਪਿਤਰਾ ਮਹਯਨ੍ਨਜਾਯਤਾਗ੍ਨਿਰ੍ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਭੂਰਿਰੇਤਸਾ
ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਦੇ ਦੰਦਾਂ ਤੋਂ, ਵੱਡਾ, ਕਵੀ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਵਿਲੱਖਣ, ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਅਗਨਿ, ਦੋਵੇਂ ਮਾਪਿਆਂ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਵਧੀਆ ਬੀਜ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਮਿਤ੍ਸਮਿਤ੍ਸੁਮਨਾ ਬੋਧ੍ਯਸ੍ਮੇ ਸ਼ੁਚਾਸ਼ੁਚਾ ਸੁਮਤਿਂ ਰਾਸਿ ਵਸ੍ਵਃ । ਆ ਦੇਵ ਦੇਵਾਨ੍ਯਜਥਾਯ ਵਕ੍ਸ਼ਿ ਸਖਾ ਸਖੀਨ੍ਸੁਮਨਾ ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਗ੍ਨੇ
ਤੂੰ ਸਦਾ ਚੇਤਨ, ਸਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਜਾਗ; ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੀ ਦਇਆ ਦੇ। ਯਜਨਾ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆ, ਦੋਸਤ, ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਲਿਆ, ਹੇ ਅਗਨਿ।
ਯਂ ਦੇਵਾਸਸ੍ਤ੍ਰਿਰਹਨ੍ਨਾਯਜਨ੍ਤੇ ਦਿਵੇਦਿਵੇ ਵਰੁਣੋ ਮਿਤ੍ਰੋ ਅਗ੍ਨਿਃ । ਸੇਮਂ ਯਜ੍ਞਂ ਮਧੁਮਨ੍ਤਂ ਕृਧੀ ਨਸ੍ਤਨੂਨਪਾਦ੍ਘृਤਯੋਨਿਂ ਵਿਧਨ੍ਤਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪੂਜਦੇ ਹਨ—ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ, ਅਗਨਿ—ਇਹ ਯਜਨਾ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਿੱਠੀ ਕਰ, ਹੇ ਤਨੂਨਾਪਾਤ, ਘੀ ਦੇ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਅਲਤਾਰ 'ਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ।
ਪ੍ਰ ਦੀਧਿਤਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਵਾਰਾ ਜਿਗਾਤਿ ਹੋਤਾਰਮਿਲ਼ਃ ਪ੍ਰਥਮਂ ਯਜਧ੍ਯੈ । ਅਚ੍ਛਾ ਨਮੋਭਿਰ੍ਵृषਭਂ ਵਨ੍ਦਧ੍ਯੈ ਸ ਦੇਵਾਨ੍ਯਕ੍ਸ਼ਦਿषਿਤੋ ਯਜੀਯਾਨ੍
ਚਮਕਦਾਰ, ਸਭ ਨੂੰ ਅਸੀਸ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਪਹਿਲਾ ਪੂਜਾਰੀ, ਇਲਾ, ਯਜਨਾ ਲਈ। ਆਦਰ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਵੱਢੇ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀਏ; ਉਹ, ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵੋ ਵਾਂ ਗਾਤੁਰਧ੍ਵਰੇ ਅਕਾਰ੍ਯੂਰ੍ਧ੍ਵਾ ਸ਼ੋਚੀਂषਿ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਾ ਰਜਾਂਸਿ । ਦਿਵੋ ਵਾ ਨਾਭਾ ਨ੍ਯਸਾਦਿ ਹੋਤਾ ਸ੍ਤृਣੀਮਹਿ ਦੇਵਵ੍ਯਚਾ ਵਿ ਬਰ੍ਹਿਃ
ਤੁਹਾਡਾ ਰਸਤਾ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਅੱਗਾਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਫੈਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਪੂਜਾਰੀ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਨਾਭੀ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਆਓ, ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ, ਦਿਵਯ ਚਾਦਰ, ਵਿਛਾਈਏ।
ਸਪ੍ਤ ਹੋਤ੍ਰਾਣਿ ਮਨਸਾ ਵृਣਾਨਾ ਇਨ੍ਵਨ੍ਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿ ਯਨ੍ਨृਤੇਨ । ਨृਪੇਸ਼ਸੋ ਵਿਦਥੇषੁ ਪ੍ਰ ਜਾਤਾ ਅਭੀਮਂ ਯਜ੍ਞਂ ਵਿ ਚਰਨ੍ਤ ਪੂਰ੍ਵੀਃ
ਸੱਤ ਪੂਜਾਰੀ ਮਨ ਨਾਲ ਚੁਣ ਕੇ, ਸੱਚ ਨਾਲ ਸਭ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹੋਏ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸੋਹਣੇ; ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਦੇ ਹਨ।
ਆ ਭਨ੍ਦਮਾਨੇ ਉषਸਾ ਉਪਾਕੇ ਉਤ ਸ੍ਮਯੇਤੇ ਤਨ੍ਵਾ ਵਿਰੂਪੇ । ਯਥਾ ਨੋ ਮਿਤ੍ਰੋ ਵਰੁਣੋ ਜੁਜੋषਦਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਰੁਤ੍ਵਾਁ ਉਤ ਵਾ ਮਹੋਭਿਃ
ਸਵੇਰੇ, ਦੋ ਭੈਣਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਆਪਣੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਕਲਾਂ ਦਿਖਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਇੰਦਰ ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ।
ਦੈਵ੍ਯਾ ਹੋਤਾਰਾ ਪ੍ਰਥਮਾ ਨ੍ਯृਞ੍ਜੇ ਸਪ੍ਤ ਪृਕ੍ਸ਼ਾਸਃ ਸ੍ਵਧਯਾ ਮਦਨ੍ਤਿ । ऋਤਂ ਸ਼ਂਸਨ੍ਤ ऋਤਮਿਤ੍ਤ ਆਹੁਰਨੁ ਵ੍ਰਤਂ ਵ੍ਰਤਪਾ ਦੀਧ੍ਯਾਨਾਃ
ਦਿਵਯ ਪਹਿਲੇ ਪੂਜਾਰੀ ਸਜਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਸੱਤ ਗਾਇਕ ਆਪਣੀ ਕੁਦਰਤ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹਨ। ਉਹ ਸੱਚ ਦਾ ਉਚਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਚ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਵਚਨ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਵਚਨ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ।
ਆ ਭਾਰਤੀ ਭਾਰਤੀਭਿਃ ਸਜੋषਾ ਇਲ਼ਾ ਦੇਵੈਰ੍ਮਨੁष੍ਯੇਭਿਰਗ੍ਨਿਃ । ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਸਾਰਸ੍ਵਤੇਭਿਰਰ੍ਵਾਕ੍ਤਿਸ੍ਰੋ ਦੇਵੀਰ੍ਬਰ੍ਹਿਰੇਦਂ ਸਦਨ੍ਤੁ
ਭਾਰਤੀ, ਭਾਰਤੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਇਲਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਅਗਨਿ; ਸਰਸਵਤੀ, ਸਰਸਵਤਾਂ ਨਾਲ, ਆਉਣ। ਇਹ ਦੇਵੀਆਂ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਉੱਤੇ ਬੈਠਣ।
ਤਨ੍ਨਸ੍ਤੁਰੀਪਮਧ ਪੋषਯਿਤ੍ਨੁ ਦੇਵ ਤ੍ਵष੍ਟਰ੍ਵਿ ਰਰਾਣਃ ਸ੍ਯਸ੍ਵ । ਯਤੋ ਵੀਰਃ ਕਰ੍ਮਣ੍ਯਃ ਸੁਦਕ੍ਸ਼ੋ ਯੁਕ੍ਤਗ੍ਰਾਵਾ ਜਾਯਤੇ ਦੇਵਕਾਮਃ
ਸਾਡੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵਧੀਆ ਦਾਤਾ ਦੇਵਤਾ ਤਵਸ਼ਟਰ, ਸਾਨੂੰ ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਦੇਵੇ। ਉਸ ਤੋਂ ਹੀ ਵਿਰਲੇ, ਕੰਮ ਦੇ ਮਾਹਰ, ਤੇ ਸਜੀ-ਸਜਾਈ ਹੋਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵਨਸ੍ਪਤੇऽਵ ਸृਜੋਪ ਦੇਵਾਨਗ੍ਨਿਰ੍ਹਵਿਃ ਸ਼ਮਿਤਾ ਸੂਦਯਾਤਿ । ਸੇਦੁ ਹੋਤਾ ਸਤ੍ਯਤਰੋ ਯਜਾਤਿ ਯਥਾ ਦੇਵਾਨਾਂ ਜਨਿਮਾਨਿ ਵੇਦ
ਵਨਸਪਤੀ ਵਾਂਗ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਭੇਟ ਰੱਖ। ਅਗਨਿ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਭੇਟ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੱਚਾ ਹੋਤ੍ਰੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਜਨਮ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਆ ਯਾਹ੍ਯਗ੍ਨੇ ਸਮਿਧਾਨੋ ਅਰ੍ਵਾਙਿਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਦੇਵੈਃ ਸਰਥਂ ਤੁਰੇਭਿਃ । ਬਰ੍ਹਿਰ੍ਨ ਆਸ੍ਤਾਮਦਿਤਿਃ ਸੁਪੁਤ੍ਰਾ ਸ੍ਵਾਹਾ ਦੇਵਾ ਅਮृਤਾ ਮਾਦਯਨ੍ਤਾਮ੍
ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਤੇਜ਼ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਜਗਾਏ ਹੋਏ ਆ ਜਾ। ਅਦਿਤੀ ਤੇ ਉਸਦੇ ਚੰਗੇ ਪੁੱਤਰ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਤੇ ਬੈਠਣ। ਸਵਾਹਾ ਨਾਲ, ਅਮਰ ਦੇਵਤਾ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਗ੍ਨਿਰੁषਸਸ਼੍ਚੇਕਿਤਾਨੋऽਬੋਧਿ ਵਿਪ੍ਰਃ ਪਦਵੀਃ ਕਵੀਨਾਮ੍। ਪृਥੁਪਾਜਾ ਦੇਵਯਦ੍ਭਿਃ ਸਮਿਦ੍ਧੋऽਪ ਦ੍ਵਾਰਾ ਤਮਸੋ ਵਹ੍ਨਿਰਾਵਃ
ਅਗਨਿ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜਾਗ ਪਿਆ। ਪੂਜਾਰੀ, ਚੌੜੀ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਦੇਵਤਾਈ ਚਾਨਣ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰੇਦ੍ਵਗ੍ਨਿਰ੍ਵਾਵृਧੇ ਸ੍ਤੋਮੇਭਿਰ੍ਗੀਰ੍ਭਿਃ ਸ੍ਤੋਤॄਣਾਂ ਨਮਸ੍ਯ ਉਕ੍ਥੈਃ। ਪੂਰ੍ਵੀਰ੍ऋਤਸ੍ਯ ਸਂਦृਸ਼ਸ਼੍ਚਕਾਨਃ ਸਂ ਦੂਤੋ ਅਦ੍ਯੌਦੁषਸੋ ਵਿਰੋਕੇ
ਅਗਨਿ, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸਤਕਾਰ, ਗੀਤਾਂ ਤੇ ਉਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਵਧ ਗਿਆ। ਉਹ ਸੱਚ ਦੀਆਂ ਕਈਆਂ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ, ਅੱਜ ਦੂਤ ਸਵੇਰੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਅਧਾਯ੍ਯਗ੍ਨਿਰ੍ਮਾਨੁषੀषੁ ਵਿਕ੍ਸ਼੍ਵਪਾਂ ਗਰ੍ਭੋ ਮਿਤ੍ਰ ऋਤੇਨ ਸਾਧਨ੍। ਆ ਹਰ੍ਯਤੋ ਯਜਤਃ ਸਾਨ੍ਵਸ੍ਥਾਦਭੂਦੁ ਵਿਪ੍ਰੋ ਹਵ੍ਯੋ ਮਤੀਨਾਮ੍
ਫਿਰ ਅਗਨਿ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਬੀਜ ਵਾਂਗ, ਮਿਤ੍ਰਾ ਨੇ ਸੱਚ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਭੇਟ ਤੋਂ ਉਠਿਆ; ਗਿਆਨੀ, ਸੱਦਾ ਯੋਗ, ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਬਣਿਆ।
ਮਿਤ੍ਰੋ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਭਵਤਿ ਯਤ੍ਸਮਿਦ੍ਧੋ ਮਿਤ੍ਰੋ ਹੋਤਾ ਵਰੁਣੋ ਜਾਤਵੇਦਾਃ। ਮਿਤ੍ਰੋ ਅਧ੍ਵਰ੍ਯੁਰਿषਿਰੋ ਦਮੂਨਾ ਮਿਤ੍ਰਃ ਸਿਨ੍ਧੂਨਾਮੁਤ ਪਰ੍ਵਤਾਨਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਅਗਨਿ ਜਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਮਿਤ੍ਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ। ਮਿਤ੍ਰਾ ਹੋਤ੍ਰੀ ਹੈ, ਵਰੁਣ ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਜਾਣੂ ਹੈ। ਮਿਤ੍ਰਾ ਅਧਵਰਯੂ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਤੇ ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਮਿਤ੍ਰਾ ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦਾ ਵੀ ਹੈ।
ਪਾਤਿ ਪ੍ਰਿਯਂ ਰਿਪੋ ਅਗ੍ਰਂ ਪਦਂ ਵੇਃ ਪਾਤਿ ਯਹ੍ਵਸ਼੍ਚਰਣਂ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ। ਪਾਤਿ ਨਾਭਾ ਸਪ੍ਤਸ਼ੀਰ੍षਾਣਮਗ੍ਨਿਃ ਪਾਤਿ ਦੇਵਾਨਾਮੁਪਮਾਦਮृष੍ਵਃ
ਉਹ ਪਿਆਰੇ, ਘੋੜੇ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਸਤੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਰਸਤੇ ਦੀ ਹਿਫਾਜਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਗਨਿ ਸੱਤ-ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਦੀ ਨਾਭੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉੱਚੀ ਮਿਸਾਲ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ।