ਵਵ੍ਰਾਜਾ ਸੀਮਨਦਤੀਰਦਬ੍ਧਾ ਦਿਵੋ ਯਹ੍ਵੀਰਵਸਾਨਾ ਅਨਗ੍ਨਾਃ । ਸਨਾ ਅਤ੍ਰ ਯੁਵਤਯਃ ਸਯੋਨੀਰੇਕਂ ਗਰ੍ਭਂ ਦਧਿਰੇ ਸਪ੍ਤ ਵਾਣੀਃ
ਉਹ ਹੱਦਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ, ਥੱਕਣ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਰੋਕ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਅਸਮਾਨ ਦੀਆਂ ਨੌਜਵਾਨੀਆਂ, ਚਮਕ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟੀਆਂ, ਅੱਗ ਤੋਂ ਰਹਿਤ; ਇੱਥੇ, ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ, ਇਕ ਜਠੇ ਵਿੱਚ, ਇਕ ਹੀ ਜਣੇ ਨੂੰ ਰੱਖਦੀਆਂ, ਸੱਤ ਆਵਾਜਾਂ।
ਸ੍ਤੀਰ੍ਣਾ ਅਸ੍ਯ ਸਂਹਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾ ਘृਤਸ੍ਯ ਯੋਨੌ ਸ੍ਰਵਥੇ ਮਧੂਨਾਮ੍ । ਅਸ੍ਥੁਰਤ੍ਰ ਧੇਨਵਃ ਪਿਨ੍ਵਮਾਨਾ ਮਹੀ ਦਸ੍ਮਸ੍ਯ ਮਾਤਰਾ ਸਮੀਚੀ
ਉਸ ਲਈ ਵਿਛਾਈਆਂ, ਇਕਠੀਆਂ, ਹਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀਆਂ, ਘਿਉ ਦੇ ਜਠੇ ਵਿੱਚ, ਮਿੱਠੇ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਹਿੰਦੀਆਂ; ਇੱਥੇ, ਪਾਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਵਾਂ ਖੜੀਆਂ, ਵੱਡੀਆਂ, ਅਨੰਦਮਈ ਮਾਵਾਂ, ਅਸਚਰਜ ਵਾਲੇ ਦੀ।
ਬਭ੍ਰਾਣਃ ਸੂਨੋ ਸਹਸੋ ਵ੍ਯਦ੍ਯੌਦ੍ਦਧਾਨਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾ ਰਭਸਾ ਵਪੂਂषਿ । ਸ਼੍ਚੋਤਨ੍ਤਿ ਧਾਰਾ ਮਧੁਨੋ ਘृਤਸ੍ਯ ਵृषਾ ਯਤ੍ਰ ਵਾਵृਧੇ ਕਾਵ੍ਯੇਨ
ਭੂਰੇ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਉਹ ਚਮਕਿਆ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਜੋਸ਼ੀਲੇ ਰੂਪ ਲੈ ਕੇ; ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਘਿਉ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਹਿੰਦੀਆਂ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਂਡ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਵਧਿਆ।
ਪਿਤੁਸ਼੍ਚਿਦੂਧਰ੍ਜਨੁषਾ ਵਿਵੇਦ ਵ੍ਯਸ੍ਯ ਧਾਰਾ ਅਸृਜਦ੍ਵਿ ਧੇਨਾਃ । ਗੁਹਾ ਚਰਨ੍ਤਂ ਸਖਿਭਿਃ ਸ਼ਿਵੇਭਿਰ੍ਦਿਵੋ ਯਹ੍ਵੀਭਿਰ੍ਨ ਗੁਹਾ ਬਭੂਵ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਥਣ ਨੂੰ ਜਨਮ ਨਾਲ ਪਛਾਣਿਆ, ਧਾਰਾਂ ਛੱਡੀਆਂ, ਦੋ ਗਾਵਾਂ; ਚੁੱਪਚਾਪ ਚੰਗੀਆਂ ਤੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਅਸਮਾਨ ਦੀਆਂ ਨੌਜਵਾਨੀਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਲੁਕਿਆ ਨਹੀਂ।
ਪਿਤੁਸ਼੍ਚ ਗਰ੍ਭਂ ਜਨਿਤੁਸ਼੍ਚ ਬਭ੍ਰੇ ਪੂਰ੍ਵੀਰੇਕੋ ਅਧਯਤ੍ਪੀਪ੍ਯਾਨਾਃ । ਵृष੍ਣੇ ਸਪਤ੍ਨੀ ਸ਼ੁਚਯੇ ਸਬਨ੍ਧੂ ਉਭੇ ਅਸ੍ਮੈ ਮਨੁष੍ਯੇ ਨਿ ਪਾਹਿ
ਉਹ ਪਿਤਾ ਤੇ ਜਣਨ ਵਾਲੇ ਦਾ ਜਣੇ ਪਾਲਿਆ, ਇਕ ਪੁਰਾਣਾ ਨੇ ਪੀ ਲਿਆ, ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ; ਤਾਕਤਵਾਨ ਲਈ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਪਵਿੱਤਰ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਦੋਵੇਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਏ ਮਨੁੱਖ।
ਉਰੌ ਮਹਾਁ ਅਨਿਬਾਧੇ ਵਵਰ੍ਧਾਪੋ ਅਗ੍ਨਿਂ ਯਸ਼ਸਃ ਸਂ ਹਿ ਪੂਰ੍ਵੀਃ । ऋਤਸ੍ਯ ਯੋਨਾਵਸ਼ਯਦ੍ਦਮੂਨਾ ਜਾਮੀਨਾਮਗ੍ਨਿਰਪਸਿ ਸ੍ਵਸॄਣਾਮ੍
ਚੌੜੇ, ਵੱਡੇ, ਰੋਕ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਥਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਾਣੀਆਂ ਨੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਪਾਲਿਆ, ਮਹਿਮਾ ਲਈ, ਬਹੁਤ; ਸੱਚ ਦੇ ਜਠੇ ਵਿੱਚ, ਅਸਚਰਜ ਵਾਲਾ ਟਿਕਿਆ, ਅਗਨਿ ਭੈਣਾਂ ਵਿੱਚ, ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ।
ਅਕ੍ਰੋ ਨ ਬਭ੍ਰਿਃ ਸਮਿਥੇ ਮਹੀਨਾਂ ਦਿਦृਕ੍ਸ਼ੇਯਃ ਸੂਨਵੇ ਭਾऋਜੀਕਃ । ਉਦੁਸ੍ਰਿਯਾ ਜਨਿਤਾ ਯੋ ਜਜਾਨਾਪਾਂ ਗਰ੍ਭੋ ਨृਤਮੋ ਯਹ੍ਵੋ ਅਗ੍ਨਿਃ
ਸਾਂਡ ਵਾਂਗ, ਭੂਰਾ, ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ, ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਚਮਕਦਾ; ਜੋ ਜਨਮਿਆ, ਜਣਨ ਵਾਲਾ, ਉਠਿਆ, ਅਗਨਿ, ਸਭ ਤੋਂ ਚੁਸਤ, ਨੌਜਵਾਨ, ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਜਣੇ।
ਅਪਾਂ ਗਰ੍ਭਂ ਦਰ੍ਸ਼ਤਮੋषਧੀਨਾਂ ਵਨਾ ਜਜਾਨ ਸੁਭਗਾ ਵਿਰੂਪਮ੍ । ਦੇਵਾਸਸ਼੍ਚਿਨ੍ਮਨਸਾ ਸਂ ਹਿ ਜਗ੍ਮੁਃ ਪਨਿष੍ਠਂ ਜਾਤਂ ਤਵਸਂ ਦੁਵਸ੍ਯਨ੍
ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਜਣੇ, ਬੂਟਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਜੰਗਲਾਂ ਨੇ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ, ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਮਨ ਜੋੜਿਆ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਨਵੇਂ ਜਨਮੇ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ।
ਬृਹਨ੍ਤ ਇਦ੍ਭਾਨਵੋ ਭਾऋਜੀਕਮਗ੍ਨਿਂ ਸਚਨ੍ਤ ਵਿਦ੍ਯੁਤੋ ਨ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾਃ । ਗੁਹੇਵ ਵृਦ੍ਧਂ ਸਦਸਿ ਸ੍ਵੇ ਅਨ੍ਤਰਪਾਰ ਊਰ੍ਵੇ ਅਮृਤਂ ਦੁਹਾਨਾਃ
ਵੱਡੇ ਚਮਕਦਾਰ ਨੇ ਅਗਨਿ, ਚਮਕਦਾਰ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ, ਚਮਕਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਥ ਦਿੱਤਾ; ਜਿਵੇਂ ਲੁਕ ਕੇ ਵਧਿਆ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੂਰਲੇ ਜਠੇ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਦੁੱਧਿਆ।
ਈਲ਼ੇ ਚ ਤ੍ਵਾ ਯਜਮਾਨੋ ਹਵਿਰ੍ਭਿਰੀਲ਼ੇ ਸਖਿਤ੍ਵਂ ਸੁਮਤਿਂ ਨਿਕਾਮਃ । ਦੇਵੈਰਵੋ ਮਿਮੀਹਿ ਸਂ ਜਰਿਤ੍ਰੇ ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਚ ਨੋ ਦਮ੍ਯੇਭਿਰਨੀਕੈਃ
ਯਜਮਾਨ ਤੈਨੂੰ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਹੈ, ਮਿੱਤਰਤਾ ਤੇ ਦਇਆ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਕ ਲਈ ਸਹਾਇਤਾ ਮਾਪ, noble ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਉਪਕ੍ਸ਼ੇਤਾਰਸ੍ਤਵ ਸੁਪ੍ਰਣੀਤੇऽਗ੍ਨੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਧਨ੍ਯਾ ਦਧਾਨਾਃ । ਸੁਰੇਤਸਾ ਸ਼੍ਰਵਸਾ ਤੁਞ੍ਜਮਾਨਾ ਅਭਿ ष੍ਯਾਮ ਪृਤਨਾਯੂਁਰਦੇਵਾਨ੍
ਤੇਰੇ ਚੰਗੇ ਨੇਤ੍ਰਤਵ ਹੇਠ, ਅਗਨਿ, ਨੇੜੇ ਵਸਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਫਲ ਲੈ ਕੇ; ਉੱਚੀ ਜਾਤ ਤੇ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ, ਆਉਂਦੇ, ਅਸੀਂ ਲੜਾਈ ਦੇ ਨੇਤਾਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਜਾਵਾਂ।
ਆ ਦੇਵਾਨਾਮਭਵਃ ਕੇਤੁਰਗ੍ਨੇ ਮਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਕਾਵ੍ਯਾਨਿ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ । ਪ੍ਰਤਿ ਮਰ੍ਤਾਁ ਅਵਾਸਯੋ ਦਮੂਨਾ ਅਨੁ ਦੇਵਾਨ੍ਰਥਿਰੋ ਯਾਸਿ ਸਾਧਨ੍
ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਬਣਿਆ, ਅਗਨਿ, ਪ੍ਰਸੰਨ, ਸਾਰੀ ਬੁੱਧੀ ਜਾਣਦਾ; ਤੂੰ ਮਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ, ਅਸਚਰਜ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਰਥਵਾਹ ਵਾਂਗ ਜਾਂਦਾ, ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਕਰਦਾ।
ਨਿ ਦੁਰੋਣੇ ਅਮृਤੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਨਾਂ ਰਾਜਾ ਸਸਾਦ ਵਿਦਥਾਨਿ ਸਾਧਨ੍ । ਘृਤਪ੍ਰਤੀਕ ਉਰ੍ਵਿਯਾ ਵ੍ਯਦ੍ਯੌਦਗ੍ਨਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਕਾਵ੍ਯਾਨਿ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍
ਮਾਨਵਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਅਮਰ ਰਾਜਾ ਬੈਠਾ, ਸਭਾ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ; ਘਿਉ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਚਿਹਰਾ, ਚੌੜਾ ਚਮਕਦਾ, ਅਗਨਿ, ਸਾਰੀ ਬੁੱਧੀ ਜਾਣਦਾ, ਚਮਕਿਆ।
ਆ ਨੋ ਗਹਿ ਸਖ੍ਯੇਭਿਃ ਸ਼ਿਵੇਭਿਰ੍ਮਹਾਨ੍ਮਹੀਭਿਰੂਤਿਭਿਃ ਸਰਣ੍ਯਨ੍ । ਅਸ੍ਮੇ ਰਯਿਂ ਬਹੁਲਂ ਸਂਤਰੁਤ੍ਰਂ ਸੁਵਾਚਂ ਭਾਗਂ ਯਸ਼ਸਂ ਕृਧੀ ਨਃ
ਸਾਡੀ ਓਟ ਆ, ਚੰਗੇ, ਮਿੱਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਸਹਾਇਕਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ; ਸਾਨੂੰ ਵਾਫਰ, ਪਾਰ ਲੰਘਣ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ, ਚੰਗਾ ਹਿੱਸਾ ਤੇ ਮਹਿਮਾ ਦੇ।
ਏਤਾ ਤੇ ਅਗ੍ਨੇ ਜਨਿਮਾ ਸਨਾਨਿ ਪ੍ਰ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾਯ ਨੂਤਨਾਨਿ ਵੋਚਮ੍ । ਮਹਾਨ੍ਤਿ ਵृष੍ਣੇ ਸਵਨਾ ਕृਤੇਮਾ ਜਨ੍ਮਞ੍ਜਨ੍ਮਨ੍ਨਿਹਿਤੋ ਜਾਤਵੇਦਾਃ
ਇਹ ਤੇਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਜਨਮ ਹਨ, ਹੇ ਅਗਨਿ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਨਵੇਂ ਜਨਮ ਪਹਿਲਿਆਂ ਲਈ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਵੱਡੇ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਯਜਨ ਤੇਰੇ ਲਈ ਬਣਾਏ, ਜਾਤਵੇਦ, ਹਰ ਜਨਮ ਤੇ ਟਿਕਾਏ।
ਜਨ੍ਮਞ੍ਜਨ੍ਮਨ੍ਨਿਹਿਤੋ ਜਾਤਵੇਦਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੇਭਿਰਿਧ੍ਯਤੇ ਅਜਸ੍ਰਃ । ਤਸ੍ਯ ਵਯਂ ਸੁਮਤੌ ਯਜ੍ਞਿਯਸ੍ਯਾਪਿ ਭਦ੍ਰੇ ਸੌਮਨਸੇ ਸ੍ਯਾਮ
ਹਰ ਜਨਮ ਤੇ ਟਿਕਿਆ, ਜਾਤਵੇਦ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰਾਂ ਵਲੋਂ ਲਗਾਤਾਰ ਜਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ; ਉਸ ਦੀ ਦਇਆ ਵਿੱਚ, ਪੂਜਾ ਯੋਗ, ਅਸੀਂ ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਰਹੀਏ।
ਇਮਂ ਯਜ੍ਞਂ ਸਹਸਾਵਨ੍ਤ੍ਵਂ ਨੋ ਦੇਵਤ੍ਰਾ ਧੇਹਿ ਸੁਕ੍ਰਤੋ ਰਰਾਣਃ । ਪ੍ਰ ਯਂਸਿ ਹੋਤਰ੍ਬृਹਤੀਰਿषੋ ਨੋऽਗ੍ਨੇ ਮਹਿ ਦ੍ਰਵਿਣਮਾ ਯਜਸ੍ਵ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਇਹ ਯਜਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖ, ਤੇਰੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ। ਹੇ ਹੋਤਰ, ਸਾਡੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਉੱਚੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚਾ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਵੱਡਾ ਧਨ ਹਾਸਲ ਕਰ।
ਇਲ਼ਾਮਗ੍ਨੇ ਪੁਰੁਦਂਸਂ ਸਨਿਂ ਗੋਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਤਮਂ ਹਵਮਾਨਾਯ ਸਾਧ । ਸ੍ਯਾਨ੍ਨਃ ਸੂਨੁਸ੍ਤਨਯੋ ਵਿਜਾਵਾਗ੍ਨੇ ਸਾ ਤੇ ਸੁਮਤਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਸ੍ਮੇ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇ, ਜੋ ਭੇਟ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਇਨਾਮ ਹੈ। ਸਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਸਾਡੀ ਉੱਤੇ ਰਹੇ।
ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਾਯ ਧਿषਣਾਮृਤਾਵृਧੇ ਘृਤਂ ਨ ਪੂਤਮਗ੍ਨਯੇ ਜਨਾਮਸਿ । ਦ੍ਵਿਤਾ ਹੋਤਾਰਂ ਮਨੁषਸ਼੍ਚ ਵਾਘਤੋ ਧਿਯਾ ਰਥਂ ਨ ਕੁਲਿਸ਼ਃ ਸਮृਣ੍ਵਤਿ
ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਜੋ ਬੁੱਧੀ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਪਵਿੱਤਰ ਘੀ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਅਗਨਿ ਲਈ। ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਤਰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਕੌਸ਼ਲ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਰਥ।
ਸ ਰੋਚਯਜ੍ਜਨੁषਾ ਰੋਦਸੀ ਉਭੇ ਸ ਮਾਤ੍ਰੋਰਭਵਤ੍ਪੁਤ੍ਰ ਈਡ੍ਯਃ । ਹਵ੍ਯਵਾਲ਼ਗ੍ਨਿਰਜਰਸ਼੍ਚਨੋਹਿਤੋ ਦੂਲ਼ਭੋ ਵਿਸ਼ਾਮਤਿਥਿਰ੍ਵਿਭਾਵਸੁਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੋਵੇਂ ਚਮਕਾ ਦਿੱਤੇ। ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਪੁੱਤਰ ਬਣਿਆ। ਅਗਨਿ, ਜੋ ਅਮਰ ਹੈ, ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਹਿਮਾਨ, ਚਮਕਦਾਰ, ਭੇਟਾਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰਤ੍ਵਾ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਤਰੁषੋ ਵਿਧਰ੍ਮਣਿ ਦੇਵਾਸੋ ਅਗ੍ਨਿਂ ਜਨਯਨ੍ਤ ਚਿਤ੍ਤਿਭਿਃ । ਰੁਰੁਚਾਨਂ ਭਾਨੁਨਾ ਜ੍ਯੋਤਿषਾ ਮਹਾਮਤ੍ਯਂ ਨ ਵਾਜਂ ਸਨਿष੍ਯਨ੍ਨੁਪ ਬ੍ਰੁਵੇ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਤੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ। ਉਹ ਚਮਕਦਾ ਹੈ ਤੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਦਿੱਲੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਵੱਡੇ ਨੂੰ ਵਾਹ ਵਾਹ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਧਨ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ।
ਆ ਮਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸਨਿष੍ਯਨ੍ਤੋ ਵਰੇਣ੍ਯਂ ਵृਣੀਮਹੇ ਅਹ੍ਰਯਂ ਵਾਜਮृਗ੍ਮਿਯਮ੍ । ਰਾਤਿਂ ਭृਗੂਣਾਮੁਸ਼ਿਜਂ ਕਵਿਕ੍ਰਤੁਮਗ੍ਨਿਂ ਰਾਜਨ੍ਤਂ ਦਿਵ੍ਯੇਨ ਸ਼ੋਚਿषਾ
ਅਸੀਂ ਸੁਖਦਾਈ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਲੱਭਦੇ ਹੋਏ, ਵਧੀਆ ਤੇ ਅਟੱਲ ਇਨਾਮ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ, ਜੋਰਵਾਨ ਧਨ। ਭ੍ਰਿਗੂਆਂ ਦੀ ਭੇਟ, ਉਸ਼ਿਜ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਕਰਤਬੀਰ, ਅਗਨਿ, ਰਾਜਾ, ਅਕਾਸ਼ੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਸੁਮ੍ਨਾਯ ਦਧਿਰੇ ਪੁਰੋ ਜਨਾ ਵਾਜਸ਼੍ਰਵਸਮਿਹ ਵृਕ੍ਤਬਰ੍ਹਿषਃ । ਯਤਸ੍ਰੁਚਃ ਸੁਰੁਚਂ ਵਿਸ਼੍ਵਦੇਵ੍ਯਂ ਰੁਦ੍ਰਂ ਯਜ੍ਞਾਨਾਂ ਸਾਧਦਿष੍ਟਿਮਪਸਾਮ੍
ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਲਈ ਰੱਖਿਆ, ਜੋ ਧਨ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਚੰਗੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਬੇਦੀਆਂ ਉੱਤੇ। ਚਮਕਦਾਰ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਰੌਸ਼ਨ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ, ਰੁਦ੍ਰ, ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ, ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਸ਼ੁਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।
ਪਾਵਕਸ਼ੋਚੇ ਤਵ ਹਿ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਪਰਿ ਹੋਤਰ੍ਯਜ੍ਞੇषੁ ਵृਕ੍ਤਬਰ੍ਹਿषੋ ਨਰਃ । ਅਗ੍ਨੇ ਦੁਵ ਇਚ੍ਛਮਾਨਾਸ ਆਪ੍ਯਮੁਪਾਸਤੇ ਦ੍ਰਵਿਣਂ ਧੇਹਿ ਤੇਭ੍ਯਃ
ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਚਮਕਦਾਰ, ਤੇਰਾ ਘਰ ਉਹਨਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਜੋ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਤਰ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਚੰਗੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਬੇਦੀਆਂ ਉੱਤੇ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ ਮਿਲਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦੇ।
ਆ ਰੋਦਸੀ ਅਪृਣਦਾ ਸ੍ਵਰ੍ਮਹਜ੍ਜਾਤਂ ਯਦੇਨਮਪਸੋ ਅਧਾਰਯਨ੍ । ਸੋ ਅਧ੍ਵਰਾਯ ਪਰਿ ਣੀਯਤੇ ਕਵਿਰਤ੍ਯੋ ਨ ਵਾਜਸਾਤਯੇ ਚਨੋਹਿਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਭਰ ਦਿੱਤੀ, ਜਦ ਪਾਣੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਯਜਨ ਲਈ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਤੇ ਤੇਜ਼, ਜਿਵੇਂ ਧਨ ਲਈ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ।
ਨਮਸ੍ਯਤ ਹਵ੍ਯਦਾਤਿਂ ਸ੍ਵਧ੍ਵਰਂ ਦੁਵਸ੍ਯਤ ਦਮ੍ਯਂ ਜਾਤਵੇਦਸਮ੍ । ਰਥੀਰृਤਸ੍ਯ ਬृਹਤੋ ਵਿਚਰ੍षਣਿਰਗ੍ਨਿਰ੍ਦੇਵਾਨਾਮਭਵਤ੍ਪੁਰੋਹਿਤਃ
ਭੇਟਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸੱਚੇ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੋ। ਉੱਚੀ ਜਾਤ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵਾਹ ਵਾਹ ਕਰੋ। ਅਗਨਿ, ਵੱਡੀ ਸਚਾਈ ਦਾ ਰਥੀ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪੁਰੋਹਿਤ ਬਣਿਆ।
ਤਿਸ੍ਰੋ ਯਹ੍ਵਸ੍ਯ ਸਮਿਧਃ ਪਰਿਜ੍ਮਨੋऽਗ੍ਨੇਰਪੁਨਨ੍ਨੁਸ਼ਿਜੋ ਅਮृਤ੍ਯਵਃ । ਤਾਸਾਮੇਕਾਮਦਧੁਰ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯੇ ਭੁਜਮੁ ਲੋਕਮੁ ਦ੍ਵੇ ਉਪ ਜਾਮਿਮੀਯਤੁਃ
ਅਗਨਿ ਦੀ ਤਿੰਨ ਅਮਰ ਸਮਿੱਧਾਂ, ਉਸ਼ਿਜ ਨੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਆਸਰਾ ਬਣਾਈ, ਦੋ ਆਪਣੇ ਘਰ, ਆਪਣੇ ਖੇਤਰ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈਆਂ।
ਵਿਸ਼ਾਂ ਕਵਿਂ ਵਿਸ਼੍ਪਤਿਂ ਮਾਨੁषੀਰਿषਃ ਸਂ ਸੀਮਕृਣ੍ਵਨ੍ਸ੍ਵਧਿਤਿਂ ਨ ਤੇਜਸੇ । ਸ ਉਦ੍ਵਤੋ ਨਿਵਤੋ ਯਾਤਿ ਵੇਵਿषਤ੍ਸ ਗਰ੍ਭਮੇषੁ ਭੁਵਨੇषੁ ਦੀਧਰਤ੍
ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਜਾਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਮਨੁੱਖੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਆਸਰਾ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਚਮਕ ਲਈ ਤੇਜ਼ ਹਥਿਆਰ। ਉਹ ਉਪਰ ਤੇ ਹੇਠਾਂ ਦੋਵੇਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚਮਕਦਾ, ਸਭ ਜਗਤਾਂ ਵਿੱਚ ਬੀਜ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਸ ਜਿਨ੍ਵਤੇ ਜਠਰੇषੁ ਪ੍ਰਜਜ੍ਞਿਵਾਨ੍ਵृषਾ ਚਿਤ੍ਰੇषੁ ਨਾਨਦਨ੍ਨ ਸਿਂਹਃ । ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਃ ਪृਥੁਪਾਜਾ ਅਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਵਸੁ ਰਤ੍ਨਾ ਦਯਮਾਨੋ ਵਿ ਦਾਸ਼ੁषੇ
ਉਹ ਜਠਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ, ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ। ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਚੌੜੇ ਪੈਰ ਵਾਲਾ, ਅਮਰ, ਕੀਮਤੀ ਦਾਤਾਂ ਦਿੰਦਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਗਤ ਨੂੰ ਵੰਡਦਾ।
ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਃ ਪ੍ਰਤ੍ਨਥਾ ਨਾਕਮਾਰੁਹਦ੍ਦਿਵਸ੍ਪृष੍ਠਂ ਭਨ੍ਦਮਾਨਃ ਸੁਮਨ੍ਮਭਿਃ । ਸ ਪੂਰ੍ਵਵਜ੍ਜਨਯਞ੍ਜਨ੍ਤਵੇ ਧਨਂ ਸਮਾਨਮਜ੍ਮਂ ਪਰ੍ਯੇਤਿ ਜਾਗृਵਿਃ
ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਪੁਰਾਣਾ, ਚੰਗੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਛੂਹਦਾ ਹੋਇਆ ਨਿਵਾਸ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਭਗਤ ਲਈ ਧਨ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ, ਮਿਲ ਕੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਾਗਦਾ ਹੋਇਆ।