ਅਪਾਦ੍ਧੋਤ੍ਰਾਦੁਤ ਪੋਤ੍ਰਾਦਮਤ੍ਤੋਤ ਨੇष੍ਟ੍ਰਾਦਜੁषਤ ਪ੍ਰਯੋ ਹਿਤਮ੍ । ਤੁਰੀਯਂ ਪਾਤ੍ਰਮਮृਕ੍ਤਮਮਰ੍ਤ੍ਯਂ ਦ੍ਰਵਿਣੋਦਾਃ ਪਿਬਤੁ ਦ੍ਰਾਵਿਣੋਦਸਃ
ਹੋਤ੍ਰ ਤੋਂ, ਪੋਤ੍ਰ ਤੋਂ, ਨੇਸ਼ਟਰ ਤੋਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੀ ਲਿਆ, ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਭੋਗ ਮਾਣ ਲਿਆ। ਚੌਥਾ ਪਾਤਰ, ਜੋ ਸੁੱਥਰਾ ਤੇ ਅਮਰ ਹੈ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਦੌਲਤ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਪੀਣ।
ਅਰ੍ਵਾਞ੍ਚਮਦ੍ਯ ਯਯ੍ਯਂ ਨृਵਾਹਣਂ ਰਥਂ ਯੁਞ੍ਜਾਥਾਮਿਹ ਵਾਂ ਵਿਮੋਚਨਮ੍ । ਪृਙ੍ਕ੍ਤਂ ਹਵੀਂषਿ ਮਧੁਨਾ ਹਿ ਕਂ ਗਤਮਥਾ ਸੋਮਂ ਪਿਬਤਂ ਵਾਜਿਨੀਵਸੂ
ਅੱਜ, ਆਪਣਾ ਵਧੀਆ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਲਿਜਾਣ ਵਾਲਾ ਰਥ ਜੋੜੋ, ਇੱਥੇ ਲਿਆਓ, ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਓ। ਭੇਟਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਓ, ਇੱਥੇ ਆਓ, ਫਿਰ ਸੋਮਾ ਪੀਓ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਵਾਲੇ।
ਜੋष੍ਯਗ੍ਨੇ ਸਮਿਧਂ ਜੋष੍ਯਾਹੁਤਿਂ ਜੋषਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਜਨ੍ਯਂ ਜੋषਿ ਸੁष੍ਟੁਤਿਮ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵੇਭਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਁ ऋਤੁਨਾ ਵਸੋ ਮਹ ਉਸ਼ਨ੍ਦੇਵਾਁ ਉਸ਼ਤਃ ਪਾਯਯਾ ਹਵਿਃ
ਅੱਗੇ, ਤੂੰ ਸਮਿੱਧ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਅਹੁਤੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਬਚਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਚੰਗੀ ਸਿਫ਼ਤ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਰੇ ਰੁਤਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਚਮਕਦੇ ਦੇਵ, ਭੋਗ ਚੰਗਾ ਕਰ।
ਉਦੁ ष੍ਯ ਦੇਵਃ ਸਵਿਤਾ ਸਵਾਯ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਤਮਂ ਤਦਪਾ ਵਹ੍ਨਿਰਸ੍ਥਾਤ੍ । ਨੂਨਂ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਵਿ ਹਿ ਧਾਤਿ ਰਤ੍ਨਮਥਾਭਜਦ੍ਵੀਤਿਹੋਤ੍ਰਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤੌ
ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਉਤਸ਼ਾਹ ਲਈ ਚੜ੍ਹਿਆ ਹੈ; ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਮਕਣ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਲੈ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਖਜ਼ਾਨਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਸੁਖ-ਸਮਰੱਥਾ ਲਈ ਯਜਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਵੰਡਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਹਿ ਸ਼੍ਰੁष੍ਟਯੇ ਦੇਵ ਊਰ੍ਧ੍ਵਃ ਪ੍ਰ ਬਾਹਵਾ ਪृਥੁਪਾਣਿਃ ਸਿਸਰ੍ਤਿ । ਆਪਸ਼੍ਚਿਦਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤ ਆ ਨਿਮृਗ੍ਰਾ ਅਯਂ ਚਿਦ੍ਵਾਤੋ ਰਮਤੇ ਪਰਿਜ੍ਮਨ੍
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੁਣਨ ਲਈ ਆਪਣੇ ਚੌੜੇ ਹੱਥ ਉੱਚੇ ਕਰਕੇ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈਂ। ਤੇਰੇ ਨਿਯਮ ਨੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਵੀ ਮੰਨਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਹਵਾ ਵੀ ਤੇਰੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ।
ਆਸ਼ੁਭਿਸ਼੍ਚਿਦ੍ਯਾਨ੍ਵਿ ਮੁਚਾਤਿ ਨੂਨਮਰੀਰਮਦਤਮਾਨਂ ਚਿਦੇਤੋਃ । ਅਹ੍ਯਰ੍षੂਣਾਂ ਚਿਨ੍ਨ੍ਯਯਾਁ ਅਵਿष੍ਯਾਮਨੁ ਵ੍ਰਤਂ ਸਵਿਤੁਰ੍ਮੋਕ੍ਯਾਗਾਤ੍
ਉਹ ਹੁਣ ਬੰਦੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਵੀ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਅਸਥਿਰ ਜਾਂ ਆਲਸੀ ਹੋਵੇ, ਛੁਡਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਚਲਾਕ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਉਹ ਸਵਿਤਾ ਦੇ ਨਿਯਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਖੋਲ੍ਹਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਪੁਨਃ ਸਮਵ੍ਯਦ੍ਵਿਤਤਂ ਵਯਨ੍ਤੀ ਮਧ੍ਯਾ ਕਰ੍ਤੋਰ੍ਨ੍ਯਧਾਚ੍ਛਕ੍ਮ ਧੀਰਃ । ਉਤ੍ਸਂਹਾਯਾਸ੍ਥਾਦ੍ਵ੍ਯृਤੂਁਰਦਰ੍ਧਰਰਮਤਿਃ ਸਵਿਤਾ ਦੇਵ ਆਗਾਤ੍
ਸਿਆਣਾ ਨੇ ਫਿਰ ਵਿਆਹੀ ਹੋਈ ਜਾਲ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮੱਧ ਭਾਗ ਰੱਖਿਆ। ਸਰੋਤ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਕੇ, ਉਹ ਰੁੱਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਸਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਆਇਆ।
ਨਾਨੌਕਾਂਸਿ ਦੁਰ੍ਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵਮਾਯੁਰ੍ਵਿ ਤਿष੍ਠਤੇ ਪ੍ਰਭਵਃ ਸ਼ੋਕੋ ਅਗ੍ਨੇਃ । ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਮਾਤਾ ਸੂਨਵੇ ਭਾਗਮਾਧਾਦਨ੍ਵਸ੍ਯ ਕੇਤਮਿषਿਤਂ ਸਵਿਤ੍ਰਾ
ਕੋਈ ਘਰ, ਕੋਈ ਬੁਰਾਈ ਜਾਂ ਪੂਰੀ ਉਮਰ, ਅੱਗ ਦੀ ਤੀਬਰ ਲਪਟ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਮਾਂ ਨੇ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਸਵਿਤਾ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ।
ਸਮਾਵਵਰ੍ਤਿ ਵਿष੍ਠਿਤੋ ਜਿਗੀषੁਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵੇषਾਂ ਕਾਮਸ਼੍ਚਰਤਾਮਮਾਭੂਤ੍ । ਸ਼ਸ਼੍ਵਾਁ ਅਪੋ ਵਿਕृਤਂ ਹਿਤ੍ਵ੍ਯਾਗਾਦਨੁ ਵ੍ਰਤਂ ਸਵਿਤੁਰ੍ਦੈਵ੍ਯਸ੍ਯ
ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਦਾ, ਜੋ ਵਿਕਾਰ ਹੈ, ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਸਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਨਿਯਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਯਾ ਹਿਤਮਪ੍ਯਮਪ੍ਸੁ ਭਾਗਂ ਧਨ੍ਵਾਨ੍ਵਾ ਮृਗਯਸੋ ਵਿ ਤਸ੍ਥੁਃ । ਵਨਾਨਿ ਵਿਭ੍ਯੋ ਨਕਿਰਸ੍ਯ ਤਾਨਿ ਵ੍ਰਤਾ ਦੇਵਸ੍ਯ ਸਵਿਤੁਰ੍ਮਿਨਨ੍ਤਿ
ਜੋ ਹਿੱਸਾ ਤੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤੇ ਮੈਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ, ਉਹ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਵੰਡ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਜੰਗਲਾਂ ਵੀ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ, ਸਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਨਿਯਮ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦੇ ਨਹੀਂ।
ਯਾਦ੍ਰਾਧ੍ਯਂ ਵਰੁਣੋ ਯੋਨਿਮਪ੍ਯਮਨਿਸ਼ਿਤਂ ਨਿਮਿषਿ ਜਰ੍ਭੁਰਾਣਃ । ਵਿਸ਼੍ਵੋ ਮਾਰ੍ਤਾਣ੍ਡੋ ਵ੍ਰਜਮਾ ਪਸ਼ੁਰ੍ਗਾਤ੍ਸ੍ਥਸ਼ੋ ਜਨ੍ਮਾਨਿ ਸਵਿਤਾ ਵ੍ਯਾਕਃ
ਜੋ ਵੀ ਥਾਂ ਵਰੁਣ ਨੇ ਬਣਾਈ, ਜੋ ਵੀ ਬਿਨਾ ਨਿਯਮ ਦੇ, ਕੰਪਦੇ ਜਾਂ ਪਲਕਾਂ ਮਾਰਦੇ ਹਨ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਸਾਰੀ ਸੰਤਾਨ, ਸਾਰੇ ਪਸ਼ੂ, ਸਵਿਤਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਜਨਮ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ।
ਨ ਯਸ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਰੁਣੋ ਨ ਮਿਤ੍ਰੋ ਵ੍ਰਤਮਰ੍ਯਮਾ ਨ ਮਿਨਨ੍ਤਿ ਰੁਦ੍ਰਃ । ਨਾਰਾਤਯਸ੍ਤਮਿਦਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਹੁਵੇ ਦੇਵਂ ਸਵਿਤਾਰਂ ਨਮੋਭਿਃ
ਜਿਸ ਦਾ ਨਿਯਮ ਇੰਦਰ, ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ, ਆਰਯਮਨ, ਰੁਦ੍ਰ ਜਾਂ ਵੈਰੀ ਵੀ ਘਟਾਉਂਦੇ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਸਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸਦਕਾਰ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਬੁਲਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਭਗਂ ਧਿਯਂ ਵਾਜਯਨ੍ਤਃ ਪੁਰਂਧਿਂ ਨਰਾਸ਼ਂਸੋ ਗ੍ਨਾਸ੍ਪਤਿਰ੍ਨੋ ਅਵ੍ਯਾਃ । ਆਯੇ ਵਾਮਸ੍ਯ ਸਂਗਥੇ ਰਯੀਣਾਂ ਪ੍ਰਿਯਾ ਦੇਵਸ੍ਯ ਸਵਿਤੁਃ ਸ੍ਯਾਮ
ਭਾਗ, ਸੋਚ, ਤਾਕਤ, ਦਾਨ, ਨਰਾਸ਼ੰਸਾ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਸਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਸਭਾ ਤੇ ਧਨ ਦੀ ਇਕੱਠ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਹੋਈਏ।
ਅਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਤਦ੍ਦਿਵੋ ਅਦ੍ਭ੍ਯਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਕਾਮ੍ਯਂ ਰਾਧ ਆ ਗਾਤ੍ । ਸ਼ਂ ਯਤ੍ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯ ਆਪਯੇ ਭਵਾਤ੍ਯੁਰੁਸ਼ਂਸਾਯ ਸਵਿਤਰ੍ਜਰਿਤ੍ਰੇ
ਉਹ ਚਾਹੀਦੀ ਦਾਤ, ਜੋ ਤੂੰ ਅਸਮਾਨ, ਪਾਣੀਆਂ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਦਿੱਤੀ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ। ਜੋ ਭਲਾਈ ਸਤਕਾਰੀ ਲਈ, ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਸਵਿਤਾ ਤੋਂ ਆਵੇ, ਉਹ ਵਿਆਪਕ ਯਸ਼ ਲਈ ਮਿਲੇ।
ਗ੍ਰਾਵਾਣੇਵ ਤਦਿਦਰ੍ਥਂ ਜਰੇਥੇ ਗृਧ੍ਰੇਵ ਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਨਿਧਿਮਨ੍ਤਮਚ੍ਛ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣੇਵ ਵਿਦਥ ਉਕ੍ਥਸ਼ਾਸਾ ਦੂਤੇਵ ਹਵ੍ਯਾ ਜਨ੍ਯਾ ਪੁਰੁਤ੍ਰਾ
ਜਿਵੇਂ ਪੱਥਰ ਰਗੜਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਵੀ ਇਸ ਮਕਸਦ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋ। ਜਿਵੇਂ ਗਿੱਧ ਖਜਾਨੇ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਪੁਜਾਰੀ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਭਜਨ ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਦੂਤ, ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਕਈ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈਂ।
ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਯਾਵਾਣਾ ਰਥ੍ਯੇਵ ਵੀਰਾਜੇਵ ਯਮਾ ਵਰਮਾ ਸਚੇਥੇ । ਮੇਨੇ ਇਵ ਤਨ੍ਵਾ ਸ਼ੁਮ੍ਭਮਾਨੇ ਦਮ੍ਪਤੀਵ ਕ੍ਰਤੁਵਿਦਾ ਜਨੇषੁ
ਜਿਵੇਂ ਵਿਰਲੇ ਰਥ 'ਤੇ ਸਵੇਰੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦੂਲਾ ਵਧੀਆ ਵਧੂ ਚੁਣਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈਂ। ਜਿਵੇਂ ਆਪਣੀ ਦੇਹ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦੰਪਤੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਆਣਪ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ृਙ੍ਗੇਵ ਨਃ ਪ੍ਰਥਮਾ ਗਨ੍ਤਮਰ੍ਵਾਕ੍ਛਫਾਵਿਵ ਜਰ੍ਭੁਰਾਣਾ ਤਰੋਭਿਃ । ਚਕ੍ਰਵਾਕੇਵ ਪ੍ਰਤਿ ਵਸ੍ਤੋਰੁਸ੍ਰਾਰ੍ਵਾਞ੍ਚਾ ਯਾਤਂ ਰਥ੍ਯੇਵ ਸ਼ਕ੍ਰਾ
ਜਿਵੇਂ ਸਿੰਗ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਪਹਿਲਾਂ ਨੇੜੇ ਆ। ਜਿਵੇਂ ਚਲਾਕ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਜਬੜੇ, ਆਪਣੇ ਦੰਦ ਨਾਲ। ਜਿਵੇਂ ਚਕਰਵਾਕ ਪੰਛੀ ਸਵੇਰ ਦੀ ਆਮਦ 'ਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਥ 'ਤੇ, ਅੱਗੇ ਆ।
ਨਾਵੇਵ ਨਃ ਪਾਰਯਤਂ ਯੁਗੇਵ ਨਭ੍ਯੇਵ ਨ ਉਪਧੀਵ ਪ੍ਰਧੀਵ । ਸ਼੍ਵਾਨੇਵ ਨੋ ਅਰਿषਣ੍ਯਾ ਤਨੂਨਾਂ ਖृਗਲੇਵ ਵਿਸ੍ਰਸਃ ਪਾਤਮਸ੍ਮਾਨ੍
ਜਿਵੇਂ ਨੌਕਾ, ਸਾਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ। ਜਿਵੇਂ ਜੋੜ, ਨਾਭ, ਸਹਾਰਾ, ਥੰਮ। ਜਿਵੇਂ ਕੁੱਤਾ, ਸਾਡੀ ਦੇਹ ਨੂੰ ਬੁਰੀ ਤੋਂ ਬਚਾ। ਜਿਵੇਂ ਕਾਂਟਾ, ਸਾਨੂੰ ਫਿਸਲਣ ਤੋਂ ਰੱਖ।
ਵਾਤੇਵਾਜੁਰ੍ਯਾ ਨਦ੍ਯੇਵ ਰੀਤਿਰਕ੍ਸ਼ੀ ਇਵ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ ਯਾਤਮਰ੍ਵਾਕ੍ । ਹਸ੍ਤਾਵਿਵ ਤਨ੍ਵੇ ਸ਼ਮ੍ਭਵਿष੍ਠਾ ਪਾਦੇਵ ਨੋ ਨਯਤਂ ਵਸ੍ਯੋ ਅਚ੍ਛ
ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ, ਤੇਜ਼; ਜਿਵੇਂ ਦਰਿਆ, ਵਹਿੰਦੇ; ਜਿਵੇਂ ਅੱਖਾਂ, ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਨੇੜੇ ਆ। ਜਿਵੇਂ ਹੱਥ, ਸਾਡੀ ਦੇਹ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਭਲਾਈ ਵਾਲਾ ਹੋ। ਜਿਵੇਂ ਪੈਰ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾ।
ਓष੍ਠਾਵਿਵ ਮਧ੍ਵਾਸ੍ਨੇ ਵਦਨ੍ਤਾ ਸ੍ਤਨਾਵਿਵ ਪਿਪ੍ਯਤਂ ਜੀਵਸੇ ਨਃ । ਨਾਸੇਵ ਨਸ੍ਤਨ੍ਵੋ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਰਾ ਕਰ੍ਣਾਵਿਵ ਸੁਸ਼੍ਰੁਤਾ ਭੂਤਮਸ੍ਮੇ
ਜਿਵੇਂ ਹੋਠ, ਮਿੱਠਾ ਬੋਲ ਕੇ; ਜਿਵੇਂ ਛਾਤੀ, ਸਾਨੂੰ ਜੀਵਨ ਲਈ ਪਾਲੋ। ਜਿਵੇਂ ਨੱਕ, ਸਾਡੀ ਦੇਹ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਜਿਵੇਂ ਕੰਨ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ ਬਣੋ।
ਹਸ੍ਤੇਵ ਸ਼ਕ੍ਤਿਮਭਿ ਸਂਦਦੀ ਨਃ ਕ੍ਸ਼ਾਮੇਵ ਨਃ ਸਮਜਤਂ ਰਜਾਂਸਿ । ਇਮਾ ਗਿਰੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਯੁष੍ਮਯਨ੍ਤੀਃ ਕ੍ਸ਼੍ਣੋਤ੍ਰੇਣੇਵ ਸ੍ਵਧਿਤਿਂ ਸਂ ਸ਼ਿਸ਼ੀਤਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀ, ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇ। ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਧਰਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜ। ਇਹ ਭਜਨ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤ, ਕਲ੍ਹ ਨੂੰ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਏਤਾਨਿ ਵਾਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਵਰ੍ਧਨਾਨਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸ੍ਤੋਮਂ ਗृਤ੍ਸਮਦਾਸੋ ਅਕ੍ਰਨ੍ । ਤਾਨਿ ਨਰਾ ਜੁਜੁषਾਣੋਪ ਯਾਤਂ ਬृਹਦ੍ਵਦੇਮ ਵਿਦਥੇ ਸੁਵੀਰਾਃ
ਇਹ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਧਦੇ ਕੰਮ ਹਨ। ਗ੍ਰਿਤਸਮਦ ਨੇ ਭਜਨ ਤੇ ਸਤਕਾਰ ਬਣਾਇਆ। ਹੇ ਲੋਕੋ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਆਓ, ਅਸੀਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਬੋਲਾਂ, ਮਜਬੂਤ ਹੋ ਕੇ।
ਸੋਮਾਪੂषਣਾ ਜਨਨਾ ਰਯੀਣਾਂ ਜਨਨਾ ਦਿਵੋ ਜਨਨਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ । ਜਾਤੌ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਭੁਵਨਸ੍ਯ ਗੋਪੌ ਦੇਵਾ ਅਕृਣ੍ਵਨ੍ਨਮृਤਸ੍ਯ ਨਾਭਿਮ੍
ਸੋਮਾ ਤੇ ਪੂਸ਼ਣ ਦੌਲਤ ਦੇ ਜਣਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਜਣਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਜਣਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ, ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਬਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਬਣਾਇਆ।
ਇਮੌ ਦੇਵੌ ਜਾਯਮਾਨੌ ਜੁषਨ੍ਤੇਮੌ ਤਮਾਂਸਿ ਗੂਹਤਾਮਜੁष੍ਟਾ । ਆਭ੍ਯਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪਕ੍ਵਮਾਮਾਸ੍ਵਨ੍ਤਃ ਸੋਮਾਪੂषਭ੍ਯਾਂ ਜਨਦੁਸ੍ਰਿਯਾਸੁ
ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਦੇਵਤਾ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਦੋਵੇਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਹਨੇਰਾ ਲੁਕਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਸੋਮਾ ਤੇ ਪੂਸ਼ਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਗਾਂਵਾਂ ਵਿਚ ਪੱਕੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸੋਮਾਪੂषਣਾ ਰਜਸੋ ਵਿਮਾਨਂ ਸਪ੍ਤਚਕ੍ਰਂ ਰਥਮਵਿਸ਼੍ਵਮਿਨ੍ਵਮ੍ । ਵਿषੂਵृਤਂ ਮਨਸਾ ਯੁਜ੍ਯਮਾਨਂ ਤਂ ਜਿਨ੍ਵਥੋ ਵृषਣਾ ਪਞ੍ਚਰਸ਼੍ਮਿਮ੍
ਸੋਮਾ ਤੇ ਪੂਸ਼ਣ ਸੱਤ ਚੱਕਿਆਂ ਵਾਲਾ ਰਥ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੰਘਦਾ ਹੈ, ਮਨ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ। ਤੁਸੀਂ, ਵੱਡੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਪੰਜ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦੇ ਹੋ।
ਦਿਵ੍ਯਨ੍ਯਃ ਸਦਨਂ ਚਕ੍ਰ ਉਚ੍ਚਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮਨ੍ਯੋ ਅਧ੍ਯਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ । ਤਾਵਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਪੁਰੁਵਾਰਂ ਪੁਰੁਕ੍ਸ਼ੁਂ ਰਾਯਸ੍ਪੋषਂ ਵਿ ष੍ਯਤਾਂ ਨਾਭਿਮਸ੍ਮੇ
ਇਕ ਨੇ ਆਪਣਾ ਠਿਕਾਣਾ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਉੱਚਾ ਬਣਾਇਆ, ਦੂਜੇ ਨੇ ਧਰਤੀ ਤੇ, ਤੇ ਹੋਰ ਨੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੌਲਤ ਤੇ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਦਿਓ, ਤੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਕੇਂਦਰ ਬਣਾਓ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਨ੍ਯਨ੍ਯੋ ਭੁਵਨਾ ਜਜਾਨ ਵਿਸ਼੍ਵਮਨ੍ਯੋ ਅਭਿਚਕ੍ਸ਼ਾਣ ਏਤਿ । ਸੋਮਾਪੂषਣਾਵਵਤਂ ਧਿਯਂ ਮੇ ਯੁਵਾਭ੍ਯਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਃ ਪृਤਨਾ ਜਯੇਮ
ਇਕ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ; ਦੂਜਾ ਸਾਰਾ ਵੇਖਦਾ ਹੋਇਆ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ ਤੇ ਪੂਸ਼ਣ, ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਸਹਾਰੋ; ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਯੁੱਧ ਜਿੱਤ ਸਕੀਏ।
ਧਿਯਂ ਪੂषਾ ਜਿਨ੍ਵਤੁ ਵਿਸ਼੍ਵਮਿਨ੍ਵੋ ਰਯਿਂ ਸੋਮੋ ਰਯਿਪਤਿਰ੍ਦਧਾਤੁ । ਅਵਤੁ ਦੇਵ੍ਯਦਿਤਿਰਨਰ੍ਵਾ ਬृਹਦ੍ਵਦੇਮ ਵਿਦਥੇ ਸੁਵੀਰਾਃ
ਪੂਸ਼ਣ ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਤਾਕਤਵਾਨ ਬਣਾਏ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ; ਸੋਮਾ, ਦੌਲਤ ਦਾ ਮਾਲਕ,繁ਤਾ ਦੇਵੇ। ਦੇਵੀ ਅਦਿਤੀ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਏ, ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਅਸੀਂ ਸਭਾ ਵਿਚ ਵੱਡੇ ਹੀਰਿਆਂ ਵਾਂਗ ਬੋਲ ਸਕੀਏ।
ਵਾਯੋ ਯੇ ਤੇ ਸਹਸ੍ਰਿਣੋ ਰਥਾਸਸ੍ਤੇਭਿਰਾ ਗਹਿ । ਨਿਯੁਤ੍ਵਾਨ੍ਸੋਮਪੀਤਯੇ
ਵਾਯੂ, ਤੇਰੇ ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਰਥ—ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਆ।
ਨਿਯੁਤ੍ਵਾਨ੍ਵਾਯਵਾ ਗਹ੍ਯਯਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰੋ ਅਯਾਮਿ ਤੇ । ਗਨ੍ਤਾਸਿ ਸੁਨ੍ਵਤੋ ਗृਹਮ੍
ਵਾਯੂ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਆ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਚਮਕਦਾਰ ਭੇਟ ਲਿਆ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਘਰ ਆਵੇਂਗਾ।