ਅਸ੍ਮੈ ਤਿਸ੍ਰੋ ਅਵ੍ਯਥ੍ਯਾਯ ਨਾਰੀਰ੍ਦੇਵਾਯ ਦੇਵੀਰ੍ਦਿਧਿषਨ੍ਤ੍ਯਨ੍ਨਮ੍ । ਕृਤਾ ਇਵੋਪ ਹਿ ਪ੍ਰਸਰ੍ਸ੍ਰੇ ਅਪ੍ਸੁ ਸ ਪੀਯੂषਂ ਧਯਤਿ ਪੂਰ੍ਵਸੂਨਾਮ੍
ਤਿੰਨ ਥੱਕਣ ਨਾ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਤਿਆਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਕਾਬਲ ਹੱਥਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਜਲਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁਰਖੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਦਾ ਮਿੱਠਾ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਸ੍ਯਾਤ੍ਰ ਜਨਿਮਾਸ੍ਯ ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਦ੍ਰੁਹੋ ਰਿषਃ ਸਮ੍ਪृਚਃ ਪਾਹਿ ਸੂਰੀਨ੍ । ਆਮਾਸੁ ਪੂਰ੍षੁ ਪਰੋ ਅਪ੍ਰਮृष੍ਯਂ ਨਾਰਾਤਯੋ ਵਿ ਨਸ਼ਨ੍ਨਾਨृਤਾਨਿ
ਇੱਥੇ ਘੋੜੇ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦਾ ਜਨਮ ਹੈ; ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਤੇ ਫੁਟ ਤੋਂ ਬਚਾ, ਸਾਨੂੰ ਇਕਤਾ ਦੇ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਟੋਲੀਆਂ ਵਿਚ, ਉਹ ਜੋ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਚਮਕਦਾ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਝੂਠ ਤੇ ਵੈਰ ਮਿਟ ਜਾਣ।
ਸ੍ਵ ਆ ਦਮੇ ਸੁਦੁਘਾ ਯਸ੍ਯ ਧੇਨੁਃ ਸ੍ਵਧਾਂ ਪੀਪਾਯ ਸੁਭ੍ਵਨ੍ਨਮਤ੍ਤਿ । ਸੋ ਅਪਾਂ ਨਪਾਦੂਰ੍ਜਯਨ੍ਨਪ੍ਸ੍ਵਨ੍ਤਰ੍ਵਸੁਦੇਯਾਯ ਵਿਧਤੇ ਵਿ ਭਾਤਿ
ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਗਊ ਵਧੀਆ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਹੀ ਪਾਲਣ ਕਰਦਾ ਤੇ ਚੰਗਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਲਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਧਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਦਾਤਾਰ ਲਈ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਅਪ੍ਸ੍ਵਾ ਸ਼ੁਚਿਨਾ ਦੈਵ੍ਯੇਨ ऋਤਾਵਾਜਸ੍ਰ ਉਰ੍ਵਿਯਾ ਵਿਭਾਤਿ । ਵਯਾ ਇਦਨ੍ਯਾ ਭੁਵਨਾਨ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਵੀਰੁਧਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਜਾਭਿਃ
ਜੋ ਜਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਤੇ ਚੌੜੇ ਤੌਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਪੌਦੇ ਆਪਣੀਆਂ ਔਲਾਦਾਂ ਨਾਲ ਵਧਦੇ ਹਨ।
ਅਪਾਂ ਨਪਾਦਾ ਹ੍ਯਸ੍ਥਾਦੁਪਸ੍ਥਂ ਜਿਹ੍ਮਾਨਾਮੂਰ੍ਧ੍ਵੋ ਵਿਦ੍ਯੁਤਂ ਵਸਾਨਃ । ਤਸ੍ਯ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਮਹਿਮਾਨਂ ਵਹਨ੍ਤੀਰ੍ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਣਾਃ ਪਰਿ ਯਨ੍ਤਿ ਯਹ੍ਵੀਃ
ਜਲਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਚਾਦਰ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ; ਉਸ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਸੋਨੇ ਵਾਲੀਆਂ ਤੇਜ਼ ਧਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਹਨ।
ਹਿਰਣ੍ਯਰੂਪਃ ਸ ਹਿਰਣ੍ਯਸਂਦृਗਪਾਂ ਨਪਾਤ੍ਸੇਦੁ ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਣਃ । ਹਿਰਣ੍ਯਯਾਤ੍ਪਰਿ ਯੋਨੇਰ੍ਨਿषਦ੍ਯਾ ਹਿਰਣ੍ਯਦਾ ਦਦਤ੍ਯਨ੍ਨਮਸ੍ਮੈ
ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਰੂਪ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਮਕ, ਜਲਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰੰਗ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਸੋਨੇ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਭੋਜਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਦਸ੍ਯਾਨੀਕਮੁਤ ਚਾਰੁ ਨਾਮਾਪੀਚ੍ਯਂ ਵਰ੍ਧਤੇ ਨਪ੍ਤੁਰਪਾਮ੍ । ਯਮਿਨ੍ਧਤੇ ਯੁਵਤਯਃ ਸਮਿਤ੍ਥਾ ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਣਂ ਘृਤਮਨ੍ਨਮਸ੍ਯ
ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਤੇ ਸੁਹਣਾ ਨਾਂ, ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਵਧਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਪੋਤੇ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਨ ਜੋਗ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੋਹਣੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ, ਸੋਹਣੇ ਗਹਣੇ ਪਾ ਕੇ, ਪ੍ਰਜਲਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ—ਉਹ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ, ਘਿਉਂ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮੈ ਬਹੂਨਾਮਵਮਾਯ ਸਖ੍ਯੇ ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਵਿਧੇਮ ਨਮਸਾ ਹਵਿਰ੍ਭਿਃ । ਸਂ ਸਾਨੁ ਮਾਰ੍ਜ੍ਮਿ ਦਿਧਿषਾਮਿ ਬਿਲ੍ਮੈਰ੍ਦਧਾਮ੍ਯਨ੍ਨੈਃ ਪਰਿ ਵਨ੍ਦ ऋਗ੍ਭਿਃ
ਉਸ ਵੱਡੇ ਸਾਥੀ ਲਈ, ਜੋ ਬਹੁਤਿਆਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਯਜਨਾਂ, ਨਮਸਕਾਰ ਤੇ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਅਰਪਣ ਕਰੀਏ। ਮੈਂ ਉੱਚੀ ਥਾਂ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਭੋਜਨ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ ਈਂ ਵृषਾਜਨਯਤ੍ਤਾਸੁ ਗਰ੍ਭਂ ਸ ਈਂ ਸ਼ਿਸ਼ੁਰ੍ਧਯਤਿ ਤਂ ਰਿਹਨ੍ਤਿ । ਸੋ ਅਪਾਂ ਨਪਾਦਨਭਿਮ੍ਲਾਤਵਰ੍ਣੋऽਨ੍ਯਸ੍ਯੇਵੇਹ ਤਨ੍ਵਾ ਵਿਵੇष
ਉਹ ਬਲਵਾਨ ਨੇ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜਣਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਪਾਈ; ਉਹ ਹੀ ਬੱਚਾ ਬਣ ਕੇ ਪਾਲਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਰੂਪ ਰੰਗਤ ਨਿਰਮਲ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਸਰੀਰ ਵਾਂਗ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਪਦੇ ਪਰਮੇ ਤਸ੍ਥਿਵਾਂਸਮਧ੍ਵਸ੍ਮਭਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਹਾ ਦੀਦਿਵਾਂਸਮ੍ । ਆਪੋ ਨਪ੍ਤ੍ਰੇ ਘृਤਮਨ੍ਨਂ ਵਹਨ੍ਤੀਃ ਸ੍ਵਯਮਤ੍ਕੈਃ ਪਰਿ ਦੀਯਨ੍ਤਿ ਯਹ੍ਵੀਃ
ਉੱਚੀ ਥਾਂ ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਖੜਾ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਵਨ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਪਾਣੀਆਂ, ਘਿਉਂ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਯਾਂਸਮਗ੍ਨੇ ਸੁਕ੍ਸ਼ਿਤਿਂ ਜਨਾਯਾਯਾਂਸਮੁ ਮਘਵਦ੍ਭ੍ਯਃ ਸੁਵृਕ੍ਤਿਮ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਤਦ੍ਭਦ੍ਰਂ ਯਦਵਨ੍ਤਿ ਦੇਵਾ ਬृਹਦ੍ਵਦੇਮ ਵਿਦਥੇ ਸੁਵੀਰਾਃ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਅੱਗੇ, ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਚੰਗੀ ਥਾਂ ਤੇ ਲੈ ਆਈਏ; ਤੈਨੂੰ ਦਾਤਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵਧੀਆ ਸਤਿਕਾਰ ਤੇ ਲੈ ਆਈਏ। ਜੋ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇਵਤੇ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਡਾ ਹੋਵੇ; ਅਸੀਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਬੋਲ ਬੋਲੀਏ, ਬਹਾਦਰੀ ਨਾਲ।
ਤੁਭ੍ਯਂ ਹਿਨ੍ਵਾਨੋ ਵਸਿष੍ਟ ਗਾ ਅਪੋऽਧੁਕ੍ਸ਼ਨ੍ਸੀਮਵਿਭਿਰਦ੍ਰਿਭਿਰ੍ਨਰਃ । ਪਿਬੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ੍ਵਾਹਾ ਪ੍ਰਹੁਤਂ ਵषਟ੍ਕृਤਂ ਹੋਤ੍ਰਾਦਾ ਸੋਮਂ ਪ੍ਰਥਮੋ ਯ ਈਸ਼ਿषੇ
ਤੇਰੇ ਲਈ, ਵਸੀਸ਼ਟਾ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਗਾਈਆਂ, ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਦੁੱਧ ਕੱਢਿਆ। ਇੰਦਰ, ਸੁਆਹਾ ਕਰਕੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਹੋਤ੍ਰ ਨੇ ਦਿੱਤਾ, ਤੂੰ ਪੀ, ਤੂੰ ਹੀ ਇਸ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ।
ਯਜ੍ਞੈਃ ਸਮ੍ਮਿਸ਼੍ਲਾਃ ਪृषਤੀਭਿਰृष੍ਟਿਭਿਰ੍ਯਾਮਞ੍ਛੁਭ੍ਰਾਸੋ ਅਞ੍ਜਿषੁ ਪ੍ਰਿਯਾ ਉਤ । ਆਸਦ੍ਯਾ ਬਰ੍ਹਿਰ੍ਭਰਤਸ੍ਯ ਸੂਨਵਃ ਪੋਤ੍ਰਾਦਾ ਸੋਮਂ ਪਿਬਤਾ ਦਿਵੋ ਨਰਃ
ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋਏ, ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ, ਭਾਲਿਆਂ, ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਲਪੇਤੇ ਹੋਏ ਪਿਆਰੇ, ਭਰਤਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਬਰਸੀ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਪੋਤ੍ਰ ਤੋਂ ਸੋਮਾ ਪੀਓ, ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਲੋਕੋ।
ਅਮੇਵ ਨਃ ਸੁਹਵਾ ਆ ਹਿ ਗਨ੍ਤਨ ਨਿ ਬਰ੍ਹਿषਿ ਸਦਤਨਾ ਰਣਿष੍ਟਨ । ਅਥਾ ਮਨ੍ਦਸ੍ਵ ਜੁਜੁषਾਣੋ ਅਨ੍ਧਸਸ੍ਤ੍ਵष੍ਟਰ੍ਦੇਵੇਭਿਰ੍ਜਨਿਭਿਃ ਸੁਮਦ੍ਗਣਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਇਆਲੂ ਹੋ ਕੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ, ਬਰਸੀ ਤੇ ਬੈਠੋ, ਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ। ਫਿਰ ਸੋਮੇ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ, ਤਵਸ਼ਟਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਲੀ ਸੰਗਤ।
ਆ ਵਕ੍ਸ਼ਿ ਦੇਵਾਁ ਇਹ ਵਿਪ੍ਰ ਯਕ੍ਸ਼ਿ ਚੋਸ਼ਨ੍ਹੋਤਰ੍ਨਿ षਦਾ ਯੋਨਿषੁ ਤ੍ਰਿषੁ । ਪ੍ਰਤਿ ਵੀਹਿ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਂ ਸੋਮ੍ਯਂ ਮਧੁ ਪਿਬਾਗ੍ਨੀਧ੍ਰਾਤ੍ਤਵ ਭਾਗਸ੍ਯ ਤृਪ੍ਣੁਹਿ
ਦੇਵਤਿਆਂ, ਇੱਥੇ ਆਓ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ ਭੋਗੋ, ਹੋਤ੍ਰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿੰਨ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਬੈਠੋ। ਜੋ ਸੋਮਾ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ, ਅਗਨੀਧ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ ਸੋਮਾ ਪੀਓ, ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਵੋ।
ਏष ਸ੍ਯ ਤੇ ਤਨ੍ਵੋ ਨृਮ੍ਣਵਰ੍ਧਨਃ ਸਹ ਓਜਃ ਪ੍ਰਦਿਵਿ ਬਾਹ੍ਵੋਰ੍ਹਿਤਃ । ਤੁਭ੍ਯਂ ਸੁਤੋ ਮਘਵਨ੍ਤੁਭ੍ਯਮਾਭृਤਸ੍ਤ੍ਵਮਸ੍ਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਦਾ ਤृਪਤ੍ਪਿਬ
ਇਹ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਬਲ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਤੇਰੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਹਨ। ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਭੇਟ ਹੈ; ਤੂੰ ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਕੇ ਪੀ।
ਜੁषੇਥਾਂ ਯਜ੍ਞਂ ਬੋਧਤਂ ਹਵਸ੍ਯ ਮੇ ਸਤ੍ਤੋ ਹੋਤਾ ਨਿਵਿਦਃ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾ ਅਨੁ । ਅਚ੍ਛਾ ਰਾਜਾਨਾ ਨਮ ਏਤ੍ਯਾਵृਤਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਦਾ ਪਿਬਤਂ ਸੋਮ੍ਯਂ ਮਧੁ
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਯਜਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ, ਮੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਨੂੰ ਜਾਣੋ, ਹੋਤ੍ਰ ਵਾਂਗ ਬੈਠ ਕੇ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਘੋਸ਼ਣਾਵਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ। ਰਾਜਿਆਂ, ਇਹ ਨਮਸਕਾਰ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੈ, ਆਓ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ ਸੋਮਾ ਪੀਓ।
ਮਨ੍ਦਸ੍ਵ ਹੋਤ੍ਰਾਦਨੁ ਜੋषਮਨ੍ਧਸੋऽਧ੍ਵਰ੍ਯਵਃ ਸ ਪੂਰ੍ਣਾਂ ਵष੍ਟ੍ਯਾਸਿਚਮ੍ । ਤਸ੍ਮਾ ਏਤਂ ਭਰਤ ਤਦ੍ਵਸ਼ੋ ਦਦਿਰ੍ਹੋਤ੍ਰਾਤ੍ਸੋਮਂ ਦ੍ਰਵਿਣੋਦਃ ਪਿਬ ऋਤੁਭਿਃ
ਹੋਤ੍ਰ, ਤੂੰ ਜਿਵੇਂ ਸੋਮੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਭੋਗ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ। ਅਧਵਰਿਅ ਨੇ ਉਸ ਲਈ ਪੂਰੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਈ। ਇਸ ਲਈ, ਭਾਰਤ, ਇਹ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਹੋਤ੍ਰ ਤੋਂ ਸੋਮਾ ਪੀ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆ, ਸਮੇਂ ਅਨੁਸਾਰ।
ਯਮੁ ਪੂਰ੍ਵਮਹੁਵੇ ਤਮਿਦਂ ਹੁਵੇ ਸੇਦੁ ਹਵ੍ਯੋ ਦਦਿਰ੍ਯੋ ਨਾਮ ਪਤ੍ਯਤੇ । ਅਧ੍ਵਰ੍ਯੁਭਿਃ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਂ ਸੋਮ੍ਯਂ ਮਧੁ ਪੋਤ੍ਰਾਤ੍ਸੋਮਂ ਦ੍ਰਵਿਣੋਦਃ ਪਿਬ ऋਤੁਭਿਃ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਸੱਦਿਆ ਸੀ, ਹੁਣ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਸੱਦਦਾ ਹਾਂ—ਉਹੀ ਸੱਦਣ ਜੋਗ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਦਾਤਾ ਹੈ। ਅਧਵਰਿਅ ਵਲੋਂ ਨਿਚੋੜਿਆ ਮਿੱਠਾ ਸੋਮਾ, ਪੋਤ੍ਰ ਤੋਂ ਪੀ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆ, ਸਮੇਂ ਅਨੁਸਾਰ।
ਮੇਦ੍ਯਨ੍ਤੁ ਤੇ ਵਹ੍ਨਯੋ ਯੇਭਿਰੀਯਸੇऽਰਿषਣ੍ਯਨ੍ਵੀਲ਼ਯਸ੍ਵਾ ਵਨਸ੍ਪਤੇ । ਆਯੂਯਾ ਧृष੍ਣੋ ਅਭਿਗੂਰ੍ਯਾ ਤ੍ਵਂ ਨੇष੍ਟ੍ਰਾਤ੍ਸੋਮਂ ਦ੍ਰਵਿਣੋਦਃ ਪਿਬ ऋਤੁਭਿਃ
ਤੇਰੇ ਅੱਗਾਂ ਸਦਾ ਜਗਦੀਆਂ ਰਹਿਣ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਨਿਰੋਖ ਹੋ ਕੇ ਤੁਰਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਵਣਸਪਤਿ, ਕਿਰਪਾ ਕਰ। ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਲਈ, ਹੇ ਬਹਾਦਰ, ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਨੇਸ਼ਟਰ ਤੋਂ ਸੋਮਾ ਪੀ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆ, ਸਮੇਂ ਅਨੁਸਾਰ।
ਅਪਾਦ੍ਧੋਤ੍ਰਾਦੁਤ ਪੋਤ੍ਰਾਦਮਤ੍ਤੋਤ ਨੇष੍ਟ੍ਰਾਦਜੁषਤ ਪ੍ਰਯੋ ਹਿਤਮ੍ । ਤੁਰੀਯਂ ਪਾਤ੍ਰਮਮृਕ੍ਤਮਮਰ੍ਤ੍ਯਂ ਦ੍ਰਵਿਣੋਦਾਃ ਪਿਬਤੁ ਦ੍ਰਾਵਿਣੋਦਸਃ
ਹੋਤ੍ਰ ਤੋਂ, ਪੋਤ੍ਰ ਤੋਂ, ਨੇਸ਼ਟਰ ਤੋਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੀ ਲਿਆ, ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਭੋਗ ਮਾਣ ਲਿਆ। ਚੌਥਾ ਪਾਤਰ, ਜੋ ਸੁੱਥਰਾ ਤੇ ਅਮਰ ਹੈ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਦੌਲਤ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਪੀਣ।
ਅਰ੍ਵਾਞ੍ਚਮਦ੍ਯ ਯਯ੍ਯਂ ਨृਵਾਹਣਂ ਰਥਂ ਯੁਞ੍ਜਾਥਾਮਿਹ ਵਾਂ ਵਿਮੋਚਨਮ੍ । ਪृਙ੍ਕ੍ਤਂ ਹਵੀਂषਿ ਮਧੁਨਾ ਹਿ ਕਂ ਗਤਮਥਾ ਸੋਮਂ ਪਿਬਤਂ ਵਾਜਿਨੀਵਸੂ
ਅੱਜ, ਆਪਣਾ ਵਧੀਆ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਲਿਜਾਣ ਵਾਲਾ ਰਥ ਜੋੜੋ, ਇੱਥੇ ਲਿਆਓ, ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਓ। ਭੇਟਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਓ, ਇੱਥੇ ਆਓ, ਫਿਰ ਸੋਮਾ ਪੀਓ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਵਾਲੇ।
ਜੋष੍ਯਗ੍ਨੇ ਸਮਿਧਂ ਜੋष੍ਯਾਹੁਤਿਂ ਜੋषਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਜਨ੍ਯਂ ਜੋषਿ ਸੁष੍ਟੁਤਿਮ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵੇਭਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਁ ऋਤੁਨਾ ਵਸੋ ਮਹ ਉਸ਼ਨ੍ਦੇਵਾਁ ਉਸ਼ਤਃ ਪਾਯਯਾ ਹਵਿਃ
ਅੱਗੇ, ਤੂੰ ਸਮਿੱਧ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਅਹੁਤੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਬਚਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਚੰਗੀ ਸਿਫ਼ਤ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਰੇ ਰੁਤਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਚਮਕਦੇ ਦੇਵ, ਭੋਗ ਚੰਗਾ ਕਰ।
ਉਦੁ ष੍ਯ ਦੇਵਃ ਸਵਿਤਾ ਸਵਾਯ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਤਮਂ ਤਦਪਾ ਵਹ੍ਨਿਰਸ੍ਥਾਤ੍ । ਨੂਨਂ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਵਿ ਹਿ ਧਾਤਿ ਰਤ੍ਨਮਥਾਭਜਦ੍ਵੀਤਿਹੋਤ੍ਰਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤੌ
ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਉਤਸ਼ਾਹ ਲਈ ਚੜ੍ਹਿਆ ਹੈ; ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਮਕਣ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਲੈ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਖਜ਼ਾਨਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਸੁਖ-ਸਮਰੱਥਾ ਲਈ ਯਜਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਵੰਡਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਹਿ ਸ਼੍ਰੁष੍ਟਯੇ ਦੇਵ ਊਰ੍ਧ੍ਵਃ ਪ੍ਰ ਬਾਹਵਾ ਪृਥੁਪਾਣਿਃ ਸਿਸਰ੍ਤਿ । ਆਪਸ਼੍ਚਿਦਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤ ਆ ਨਿਮृਗ੍ਰਾ ਅਯਂ ਚਿਦ੍ਵਾਤੋ ਰਮਤੇ ਪਰਿਜ੍ਮਨ੍
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੁਣਨ ਲਈ ਆਪਣੇ ਚੌੜੇ ਹੱਥ ਉੱਚੇ ਕਰਕੇ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈਂ। ਤੇਰੇ ਨਿਯਮ ਨੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਵੀ ਮੰਨਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਹਵਾ ਵੀ ਤੇਰੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ।
ਆਸ਼ੁਭਿਸ਼੍ਚਿਦ੍ਯਾਨ੍ਵਿ ਮੁਚਾਤਿ ਨੂਨਮਰੀਰਮਦਤਮਾਨਂ ਚਿਦੇਤੋਃ । ਅਹ੍ਯਰ੍षੂਣਾਂ ਚਿਨ੍ਨ੍ਯਯਾਁ ਅਵਿष੍ਯਾਮਨੁ ਵ੍ਰਤਂ ਸਵਿਤੁਰ੍ਮੋਕ੍ਯਾਗਾਤ੍
ਉਹ ਹੁਣ ਬੰਦੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਵੀ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਅਸਥਿਰ ਜਾਂ ਆਲਸੀ ਹੋਵੇ, ਛੁਡਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਚਲਾਕ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਉਹ ਸਵਿਤਾ ਦੇ ਨਿਯਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਖੋਲ੍ਹਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਪੁਨਃ ਸਮਵ੍ਯਦ੍ਵਿਤਤਂ ਵਯਨ੍ਤੀ ਮਧ੍ਯਾ ਕਰ੍ਤੋਰ੍ਨ੍ਯਧਾਚ੍ਛਕ੍ਮ ਧੀਰਃ । ਉਤ੍ਸਂਹਾਯਾਸ੍ਥਾਦ੍ਵ੍ਯृਤੂਁਰਦਰ੍ਧਰਰਮਤਿਃ ਸਵਿਤਾ ਦੇਵ ਆਗਾਤ੍
ਸਿਆਣਾ ਨੇ ਫਿਰ ਵਿਆਹੀ ਹੋਈ ਜਾਲ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮੱਧ ਭਾਗ ਰੱਖਿਆ। ਸਰੋਤ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਕੇ, ਉਹ ਰੁੱਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਸਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਆਇਆ।
ਨਾਨੌਕਾਂਸਿ ਦੁਰ੍ਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵਮਾਯੁਰ੍ਵਿ ਤਿष੍ਠਤੇ ਪ੍ਰਭਵਃ ਸ਼ੋਕੋ ਅਗ੍ਨੇਃ । ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਮਾਤਾ ਸੂਨਵੇ ਭਾਗਮਾਧਾਦਨ੍ਵਸ੍ਯ ਕੇਤਮਿषਿਤਂ ਸਵਿਤ੍ਰਾ
ਕੋਈ ਘਰ, ਕੋਈ ਬੁਰਾਈ ਜਾਂ ਪੂਰੀ ਉਮਰ, ਅੱਗ ਦੀ ਤੀਬਰ ਲਪਟ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਮਾਂ ਨੇ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਸਵਿਤਾ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ।
ਸਮਾਵਵਰ੍ਤਿ ਵਿष੍ਠਿਤੋ ਜਿਗੀषੁਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵੇषਾਂ ਕਾਮਸ਼੍ਚਰਤਾਮਮਾਭੂਤ੍ । ਸ਼ਸ਼੍ਵਾਁ ਅਪੋ ਵਿਕृਤਂ ਹਿਤ੍ਵ੍ਯਾਗਾਦਨੁ ਵ੍ਰਤਂ ਸਵਿਤੁਰ੍ਦੈਵ੍ਯਸ੍ਯ
ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਦਾ, ਜੋ ਵਿਕਾਰ ਹੈ, ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਸਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਨਿਯਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਯਾ ਹਿਤਮਪ੍ਯਮਪ੍ਸੁ ਭਾਗਂ ਧਨ੍ਵਾਨ੍ਵਾ ਮृਗਯਸੋ ਵਿ ਤਸ੍ਥੁਃ । ਵਨਾਨਿ ਵਿਭ੍ਯੋ ਨਕਿਰਸ੍ਯ ਤਾਨਿ ਵ੍ਰਤਾ ਦੇਵਸ੍ਯ ਸਵਿਤੁਰ੍ਮਿਨਨ੍ਤਿ
ਜੋ ਹਿੱਸਾ ਤੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤੇ ਮੈਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ, ਉਹ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਵੰਡ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਜੰਗਲਾਂ ਵੀ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ, ਸਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਨਿਯਮ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦੇ ਨਹੀਂ।