ਚਿਤ੍ਰਂ ਤਦ੍ਵੋ ਮਰੁਤੋ ਯਾਮ ਚੇਕਿਤੇ ਪृਸ਼੍ਨ੍ਯਾ ਯਦੂਧਰਪ੍ਯਾਪਯੋ ਦੁਹੁਃ । ਯਦ੍ਵਾ ਨਿਦੇ ਨਵਮਾਨਸ੍ਯ ਰੁਦ੍ਰਿਯਾਸ੍ਤ੍ਰਿਤਂ ਜਰਾਯ ਜੁਰਤਾਮਦਾਭ੍ਯਾਃ
ਤੁਹਾਡਾ ਆਉਣਾ, ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਵਾਕਈ ਅਜੀਬ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਿਸ਼ਨੀ ਦੀ ਥਣੀ ਤੋਂ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਕੱਢ ਲੈਂਦੇ ਹੋ; ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ, ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਨੌਜਵਾਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਤਿੰਨ ਤਾਕਤਾਂ ਨਾਲ ਬੁੱਢਿਆਂ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤਾਜ਼ਗੀ ਦੇ ਦਿੰਦੇ ਹੋ।
ਤਾਨ੍ਵੋ ਮਹੋ ਮਰੁਤ ਏਵਯਾਵ੍ਨੋ ਵਿष੍ਣੋਰੇषਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭृਥੇ ਹਵਾਮਹੇ । ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਣਾਨ੍ਕਕੁਹਾਨ੍ਯਤਸ੍ਰੁਚੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਨ੍ਤਃ ਸ਼ਂਸ੍ਯਂ ਰਾਧ ਈਮਹੇ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਮਰੁਤ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਅਸੀਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਭੇਟ ਸਮੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ; ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਰੰਗ, ਮਸਤਕ ਤੇ ਚਮਕ, ਉਹ ਉੱਚੀਆਂ ਥਾਵਾਂ 'ਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈਯੋਗ ਦਇਆ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ।
ਤੇ ਦਸ਼ਗ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਥਮਾ ਯਜ੍ਞਮੂਹਿਰੇ ਤੇ ਨੋ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤੂषਸੋ ਵ੍ਯੁष੍ਟਿषੁ । ਉषਾ ਨ ਰਾਮੀਰਰੁਣੈਰਪੋਰ੍ਣੁਤੇ ਮਹੋ ਜ੍ਯੋਤਿषਾ ਸ਼ੁਚਤਾ ਗੋਅਰ੍ਣਸਾ
ਉਹ ਦਸ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਯਜਨ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਸਵੇਰੇ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇਣ; ਸੁੰਦਰ ਉਸ਼ਾ ਵਾਂਗ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਗਊਆਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਤੇ ਕ੍ਸ਼ੋਣੀਭਿਰਰੁਣੇਭਿਰ੍ਨਾਞ੍ਜਿਭੀ ਰੁਦ੍ਰਾ ऋਤਸ੍ਯ ਸਦਨੇषੁ ਵਾਵृਧੁਃ । ਨਿਮੇਘਮਾਨਾ ਅਤ੍ਯੇਨ ਪਾਜਸਾ ਸੁਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਰ੍ਣਂ ਦਧਿਰੇ ਸੁਪੇਸ਼ਸਮ੍
ਉਹ ਧਰਤੀ ਨਾਲ, ਲਾਲ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸਿੰਗਾਰ ਨਾਲ, ਹੇ ਰੁਦ੍ਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਹੋਏ ਹੋ; ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੱਲਦੇ ਹੋਏ, ਤੁਸੀਂ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਤਾਁ ਇਯਾਨੋ ਮਹਿ ਵਰੂਥਮੂਤਯ ਉਪ ਘੇਦੇਨਾ ਨਮਸਾ ਗृਣੀਮਸਿ । ਤ੍ਰਿਤੋ ਨ ਯਾਨ੍ਪਞ੍ਚ ਹੋਤॄਨਭਿष੍ਟਯ ਆਵਵਰ੍ਤਦਵਰਾਞ੍ਚਕ੍ਰਿਯਾਵਸੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਕੋਲ ਅਸੀਂ ਨਮਰਤਾ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਤ੍ਰਿਤਾ ਵਾਂਗ, ਜਿਸ ਨੇ ਪੰਜ ਹੋਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਦਦ ਲਈ ਵਾਪਸ ਮੋੜਿਆ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਵਾਪਸ ਆਓ ਤੇ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰੋ।
ਯਯਾ ਰਧ੍ਰਂ ਪਾਰਯਥਾਤ੍ਯਂਹੋ ਯਯਾ ਨਿਦੋ ਮੁਞ੍ਚਥ ਵਨ੍ਦਿਤਾਰਮ੍ । ਅਰ੍ਵਾਚੀ ਸਾ ਮਰੁਤੋ ਯਾ ਵ ਊਤਿਰੋ षੁ ਵਾਸ਼੍ਰੇਵ ਸੁਮਤਿਰ੍ਜਿਗਾਤੁ
ਜਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਪਏ ਗਰੀਬਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਭਗਤ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਉਹੀ ਦਇਆ, ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ; ਤੁਹਾਡੀ ਭਲੀ ਚਾਹ, ਗਊ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਵੇ।
ਉਪੇਮਸृਕ੍ਸ਼ਿ ਵਾਜਯੁਰ੍ਵਚਸ੍ਯਾਂ ਚਨੋ ਦਧੀਤ ਨਾਦ੍ਯੋ ਗਿਰੋ ਮੇ । ਅਪਾਂ ਨਪਾਦਾਸ਼ੁਹੇਮਾ ਕੁਵਿਤ੍ਸ ਸੁਪੇਸ਼ਸਸ੍ਕਰਤਿ ਜੋषਿषਦ੍ਧਿ
ਮੈਂ ਤਾਕਤ ਤੇ ਚੰਗੀ ਬੋਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਮੇਰੀ ਬਾਣੀ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋਣ; ਹੇ ਜਲਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਦਇਆ ਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੈਨੂੰ ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਪਸੰਦ ਹਨ।
ਇਮਂ ਸ੍ਵਸ੍ਮੈ ਹृਦ ਆ ਸੁਤष੍ਟਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਵੋਚੇਮ ਕੁਵਿਦਸ੍ਯ ਵੇਦਤ੍ । ਅਪਾਂ ਨਪਾਦਸੁਰ੍ਯਸ੍ਯ ਮਹ੍ਨਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨ੍ਯਰ੍ਯੋ ਭੁਵਨਾ ਜਜਾਨ
ਆਓ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਦਿਲੋਂ ਬਣੀ ਹੋਈ ਇਹ ਵਧੀਆ ਸਲੋਕੀ ਆਪ ਲਈ ਉਚਾਰਨ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਮਝਦਾਰ ਜਾਣ ਸਕਣ; ਜਲਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਨੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਰਚੇ ਹਨ।
ਸਮਨ੍ਯਾ ਯਨ੍ਤ੍ਯੁਪ ਯਨ੍ਤ੍ਯਨ੍ਯਾਃ ਸਮਾਨਮੂਰ੍ਵਂ ਨਦ੍ਯਃ ਪृਣਨ੍ਤਿ । ਤਮੂ ਸ਼ੁਚਿਂ ਸ਼ੁਚਯੋ ਦੀਦਿਵਾਂਸਮਪਾਂ ਨਪਾਤਂ ਪਰਿ ਤਸ੍ਥੁਰਾਪਃ
ਕੁਝ ਦਰਿਆ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਗਦੇ ਹਨ; ਸਾਰੇ ਇੱਕੋ ਹੀ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਭਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਜਲਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਉਸ ਚਮਕਦਾਰ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਤਮਸ੍ਮੇਰਾ ਯੁਵਤਯੋ ਯੁਵਾਨਂ ਮਰ੍ਮृਜ੍ਯਮਾਨਾਃ ਪਰਿ ਯਨ੍ਤ੍ਯਾਪਃ । ਸ ਸ਼ੁਕ੍ਰੇਭਿਃ ਸ਼ਿਕ੍ਵਭੀ ਰੇਵਦਸ੍ਮੇ ਦੀਦਾਯਾਨਿਧ੍ਮੋ ਘृਤਨਿਰ੍ਣਿਗਪ੍ਸੁ
ਚਮਕਦਾਰ ਕੁੜੀਆਂ, ਨੌਜਵਾਨ ਨੂੰ ਘੇਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਧੋਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਚਟਕਦਾਰ ਅੱਗ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਲਈ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਘੀ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ, ਜਲਾਂ ਵਿੱਚ ਜਗਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮੈ ਤਿਸ੍ਰੋ ਅਵ੍ਯਥ੍ਯਾਯ ਨਾਰੀਰ੍ਦੇਵਾਯ ਦੇਵੀਰ੍ਦਿਧਿषਨ੍ਤ੍ਯਨ੍ਨਮ੍ । ਕृਤਾ ਇਵੋਪ ਹਿ ਪ੍ਰਸਰ੍ਸ੍ਰੇ ਅਪ੍ਸੁ ਸ ਪੀਯੂषਂ ਧਯਤਿ ਪੂਰ੍ਵਸੂਨਾਮ੍
ਤਿੰਨ ਥੱਕਣ ਨਾ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਤਿਆਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਕਾਬਲ ਹੱਥਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਜਲਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁਰਖੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਦਾ ਮਿੱਠਾ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਸ੍ਯਾਤ੍ਰ ਜਨਿਮਾਸ੍ਯ ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਦ੍ਰੁਹੋ ਰਿषਃ ਸਮ੍ਪृਚਃ ਪਾਹਿ ਸੂਰੀਨ੍ । ਆਮਾਸੁ ਪੂਰ੍षੁ ਪਰੋ ਅਪ੍ਰਮृष੍ਯਂ ਨਾਰਾਤਯੋ ਵਿ ਨਸ਼ਨ੍ਨਾਨृਤਾਨਿ
ਇੱਥੇ ਘੋੜੇ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦਾ ਜਨਮ ਹੈ; ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਤੇ ਫੁਟ ਤੋਂ ਬਚਾ, ਸਾਨੂੰ ਇਕਤਾ ਦੇ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਟੋਲੀਆਂ ਵਿਚ, ਉਹ ਜੋ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਚਮਕਦਾ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਝੂਠ ਤੇ ਵੈਰ ਮਿਟ ਜਾਣ।
ਸ੍ਵ ਆ ਦਮੇ ਸੁਦੁਘਾ ਯਸ੍ਯ ਧੇਨੁਃ ਸ੍ਵਧਾਂ ਪੀਪਾਯ ਸੁਭ੍ਵਨ੍ਨਮਤ੍ਤਿ । ਸੋ ਅਪਾਂ ਨਪਾਦੂਰ੍ਜਯਨ੍ਨਪ੍ਸ੍ਵਨ੍ਤਰ੍ਵਸੁਦੇਯਾਯ ਵਿਧਤੇ ਵਿ ਭਾਤਿ
ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਗਊ ਵਧੀਆ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਹੀ ਪਾਲਣ ਕਰਦਾ ਤੇ ਚੰਗਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਲਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਧਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਦਾਤਾਰ ਲਈ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਅਪ੍ਸ੍ਵਾ ਸ਼ੁਚਿਨਾ ਦੈਵ੍ਯੇਨ ऋਤਾਵਾਜਸ੍ਰ ਉਰ੍ਵਿਯਾ ਵਿਭਾਤਿ । ਵਯਾ ਇਦਨ੍ਯਾ ਭੁਵਨਾਨ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਵੀਰੁਧਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਜਾਭਿਃ
ਜੋ ਜਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਤੇ ਚੌੜੇ ਤੌਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਪੌਦੇ ਆਪਣੀਆਂ ਔਲਾਦਾਂ ਨਾਲ ਵਧਦੇ ਹਨ।
ਅਪਾਂ ਨਪਾਦਾ ਹ੍ਯਸ੍ਥਾਦੁਪਸ੍ਥਂ ਜਿਹ੍ਮਾਨਾਮੂਰ੍ਧ੍ਵੋ ਵਿਦ੍ਯੁਤਂ ਵਸਾਨਃ । ਤਸ੍ਯ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਮਹਿਮਾਨਂ ਵਹਨ੍ਤੀਰ੍ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਣਾਃ ਪਰਿ ਯਨ੍ਤਿ ਯਹ੍ਵੀਃ
ਜਲਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਚਾਦਰ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ; ਉਸ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਸੋਨੇ ਵਾਲੀਆਂ ਤੇਜ਼ ਧਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਹਨ।
ਹਿਰਣ੍ਯਰੂਪਃ ਸ ਹਿਰਣ੍ਯਸਂਦृਗਪਾਂ ਨਪਾਤ੍ਸੇਦੁ ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਣਃ । ਹਿਰਣ੍ਯਯਾਤ੍ਪਰਿ ਯੋਨੇਰ੍ਨਿषਦ੍ਯਾ ਹਿਰਣ੍ਯਦਾ ਦਦਤ੍ਯਨ੍ਨਮਸ੍ਮੈ
ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਰੂਪ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਮਕ, ਜਲਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰੰਗ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਸੋਨੇ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਭੋਜਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਦਸ੍ਯਾਨੀਕਮੁਤ ਚਾਰੁ ਨਾਮਾਪੀਚ੍ਯਂ ਵਰ੍ਧਤੇ ਨਪ੍ਤੁਰਪਾਮ੍ । ਯਮਿਨ੍ਧਤੇ ਯੁਵਤਯਃ ਸਮਿਤ੍ਥਾ ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਣਂ ਘृਤਮਨ੍ਨਮਸ੍ਯ
ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਤੇ ਸੁਹਣਾ ਨਾਂ, ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਵਧਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਪੋਤੇ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਨ ਜੋਗ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੋਹਣੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ, ਸੋਹਣੇ ਗਹਣੇ ਪਾ ਕੇ, ਪ੍ਰਜਲਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ—ਉਹ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ, ਘਿਉਂ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮੈ ਬਹੂਨਾਮਵਮਾਯ ਸਖ੍ਯੇ ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਵਿਧੇਮ ਨਮਸਾ ਹਵਿਰ੍ਭਿਃ । ਸਂ ਸਾਨੁ ਮਾਰ੍ਜ੍ਮਿ ਦਿਧਿषਾਮਿ ਬਿਲ੍ਮੈਰ੍ਦਧਾਮ੍ਯਨ੍ਨੈਃ ਪਰਿ ਵਨ੍ਦ ऋਗ੍ਭਿਃ
ਉਸ ਵੱਡੇ ਸਾਥੀ ਲਈ, ਜੋ ਬਹੁਤਿਆਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਯਜਨਾਂ, ਨਮਸਕਾਰ ਤੇ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਅਰਪਣ ਕਰੀਏ। ਮੈਂ ਉੱਚੀ ਥਾਂ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਭੋਜਨ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ ਈਂ ਵृषਾਜਨਯਤ੍ਤਾਸੁ ਗਰ੍ਭਂ ਸ ਈਂ ਸ਼ਿਸ਼ੁਰ੍ਧਯਤਿ ਤਂ ਰਿਹਨ੍ਤਿ । ਸੋ ਅਪਾਂ ਨਪਾਦਨਭਿਮ੍ਲਾਤਵਰ੍ਣੋऽਨ੍ਯਸ੍ਯੇਵੇਹ ਤਨ੍ਵਾ ਵਿਵੇष
ਉਹ ਬਲਵਾਨ ਨੇ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜਣਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਪਾਈ; ਉਹ ਹੀ ਬੱਚਾ ਬਣ ਕੇ ਪਾਲਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਰੂਪ ਰੰਗਤ ਨਿਰਮਲ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਸਰੀਰ ਵਾਂਗ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਪਦੇ ਪਰਮੇ ਤਸ੍ਥਿਵਾਂਸਮਧ੍ਵਸ੍ਮਭਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਹਾ ਦੀਦਿਵਾਂਸਮ੍ । ਆਪੋ ਨਪ੍ਤ੍ਰੇ ਘृਤਮਨ੍ਨਂ ਵਹਨ੍ਤੀਃ ਸ੍ਵਯਮਤ੍ਕੈਃ ਪਰਿ ਦੀਯਨ੍ਤਿ ਯਹ੍ਵੀਃ
ਉੱਚੀ ਥਾਂ ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਖੜਾ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਵਨ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਪਾਣੀਆਂ, ਘਿਉਂ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਯਾਂਸਮਗ੍ਨੇ ਸੁਕ੍ਸ਼ਿਤਿਂ ਜਨਾਯਾਯਾਂਸਮੁ ਮਘਵਦ੍ਭ੍ਯਃ ਸੁਵृਕ੍ਤਿਮ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਤਦ੍ਭਦ੍ਰਂ ਯਦਵਨ੍ਤਿ ਦੇਵਾ ਬृਹਦ੍ਵਦੇਮ ਵਿਦਥੇ ਸੁਵੀਰਾਃ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਅੱਗੇ, ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਚੰਗੀ ਥਾਂ ਤੇ ਲੈ ਆਈਏ; ਤੈਨੂੰ ਦਾਤਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵਧੀਆ ਸਤਿਕਾਰ ਤੇ ਲੈ ਆਈਏ। ਜੋ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇਵਤੇ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਡਾ ਹੋਵੇ; ਅਸੀਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਬੋਲ ਬੋਲੀਏ, ਬਹਾਦਰੀ ਨਾਲ।
ਤੁਭ੍ਯਂ ਹਿਨ੍ਵਾਨੋ ਵਸਿष੍ਟ ਗਾ ਅਪੋऽਧੁਕ੍ਸ਼ਨ੍ਸੀਮਵਿਭਿਰਦ੍ਰਿਭਿਰ੍ਨਰਃ । ਪਿਬੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ੍ਵਾਹਾ ਪ੍ਰਹੁਤਂ ਵषਟ੍ਕृਤਂ ਹੋਤ੍ਰਾਦਾ ਸੋਮਂ ਪ੍ਰਥਮੋ ਯ ਈਸ਼ਿषੇ
ਤੇਰੇ ਲਈ, ਵਸੀਸ਼ਟਾ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਗਾਈਆਂ, ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਦੁੱਧ ਕੱਢਿਆ। ਇੰਦਰ, ਸੁਆਹਾ ਕਰਕੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਹੋਤ੍ਰ ਨੇ ਦਿੱਤਾ, ਤੂੰ ਪੀ, ਤੂੰ ਹੀ ਇਸ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ।
ਯਜ੍ਞੈਃ ਸਮ੍ਮਿਸ਼੍ਲਾਃ ਪृषਤੀਭਿਰृष੍ਟਿਭਿਰ੍ਯਾਮਞ੍ਛੁਭ੍ਰਾਸੋ ਅਞ੍ਜਿषੁ ਪ੍ਰਿਯਾ ਉਤ । ਆਸਦ੍ਯਾ ਬਰ੍ਹਿਰ੍ਭਰਤਸ੍ਯ ਸੂਨਵਃ ਪੋਤ੍ਰਾਦਾ ਸੋਮਂ ਪਿਬਤਾ ਦਿਵੋ ਨਰਃ
ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋਏ, ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ, ਭਾਲਿਆਂ, ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਲਪੇਤੇ ਹੋਏ ਪਿਆਰੇ, ਭਰਤਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਬਰਸੀ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਪੋਤ੍ਰ ਤੋਂ ਸੋਮਾ ਪੀਓ, ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਲੋਕੋ।
ਅਮੇਵ ਨਃ ਸੁਹਵਾ ਆ ਹਿ ਗਨ੍ਤਨ ਨਿ ਬਰ੍ਹਿषਿ ਸਦਤਨਾ ਰਣਿष੍ਟਨ । ਅਥਾ ਮਨ੍ਦਸ੍ਵ ਜੁਜੁषਾਣੋ ਅਨ੍ਧਸਸ੍ਤ੍ਵष੍ਟਰ੍ਦੇਵੇਭਿਰ੍ਜਨਿਭਿਃ ਸੁਮਦ੍ਗਣਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਇਆਲੂ ਹੋ ਕੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ, ਬਰਸੀ ਤੇ ਬੈਠੋ, ਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ। ਫਿਰ ਸੋਮੇ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ, ਤਵਸ਼ਟਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਲੀ ਸੰਗਤ।
ਆ ਵਕ੍ਸ਼ਿ ਦੇਵਾਁ ਇਹ ਵਿਪ੍ਰ ਯਕ੍ਸ਼ਿ ਚੋਸ਼ਨ੍ਹੋਤਰ੍ਨਿ षਦਾ ਯੋਨਿषੁ ਤ੍ਰਿषੁ । ਪ੍ਰਤਿ ਵੀਹਿ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਂ ਸੋਮ੍ਯਂ ਮਧੁ ਪਿਬਾਗ੍ਨੀਧ੍ਰਾਤ੍ਤਵ ਭਾਗਸ੍ਯ ਤृਪ੍ਣੁਹਿ
ਦੇਵਤਿਆਂ, ਇੱਥੇ ਆਓ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ ਭੋਗੋ, ਹੋਤ੍ਰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿੰਨ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਬੈਠੋ। ਜੋ ਸੋਮਾ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ, ਅਗਨੀਧ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ ਸੋਮਾ ਪੀਓ, ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਵੋ।
ਏष ਸ੍ਯ ਤੇ ਤਨ੍ਵੋ ਨृਮ੍ਣਵਰ੍ਧਨਃ ਸਹ ਓਜਃ ਪ੍ਰਦਿਵਿ ਬਾਹ੍ਵੋਰ੍ਹਿਤਃ । ਤੁਭ੍ਯਂ ਸੁਤੋ ਮਘਵਨ੍ਤੁਭ੍ਯਮਾਭृਤਸ੍ਤ੍ਵਮਸ੍ਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਦਾ ਤृਪਤ੍ਪਿਬ
ਇਹ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਬਲ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਤੇਰੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਹਨ। ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਭੇਟ ਹੈ; ਤੂੰ ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਕੇ ਪੀ।
ਜੁषੇਥਾਂ ਯਜ੍ਞਂ ਬੋਧਤਂ ਹਵਸ੍ਯ ਮੇ ਸਤ੍ਤੋ ਹੋਤਾ ਨਿਵਿਦਃ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾ ਅਨੁ । ਅਚ੍ਛਾ ਰਾਜਾਨਾ ਨਮ ਏਤ੍ਯਾਵृਤਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਦਾ ਪਿਬਤਂ ਸੋਮ੍ਯਂ ਮਧੁ
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਯਜਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ, ਮੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਨੂੰ ਜਾਣੋ, ਹੋਤ੍ਰ ਵਾਂਗ ਬੈਠ ਕੇ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਘੋਸ਼ਣਾਵਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ। ਰਾਜਿਆਂ, ਇਹ ਨਮਸਕਾਰ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੈ, ਆਓ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ ਸੋਮਾ ਪੀਓ।
ਮਨ੍ਦਸ੍ਵ ਹੋਤ੍ਰਾਦਨੁ ਜੋषਮਨ੍ਧਸੋऽਧ੍ਵਰ੍ਯਵਃ ਸ ਪੂਰ੍ਣਾਂ ਵष੍ਟ੍ਯਾਸਿਚਮ੍ । ਤਸ੍ਮਾ ਏਤਂ ਭਰਤ ਤਦ੍ਵਸ਼ੋ ਦਦਿਰ੍ਹੋਤ੍ਰਾਤ੍ਸੋਮਂ ਦ੍ਰਵਿਣੋਦਃ ਪਿਬ ऋਤੁਭਿਃ
ਹੋਤ੍ਰ, ਤੂੰ ਜਿਵੇਂ ਸੋਮੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਭੋਗ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ। ਅਧਵਰਿਅ ਨੇ ਉਸ ਲਈ ਪੂਰੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਈ। ਇਸ ਲਈ, ਭਾਰਤ, ਇਹ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਹੋਤ੍ਰ ਤੋਂ ਸੋਮਾ ਪੀ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆ, ਸਮੇਂ ਅਨੁਸਾਰ।
ਯਮੁ ਪੂਰ੍ਵਮਹੁਵੇ ਤਮਿਦਂ ਹੁਵੇ ਸੇਦੁ ਹਵ੍ਯੋ ਦਦਿਰ੍ਯੋ ਨਾਮ ਪਤ੍ਯਤੇ । ਅਧ੍ਵਰ੍ਯੁਭਿਃ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਂ ਸੋਮ੍ਯਂ ਮਧੁ ਪੋਤ੍ਰਾਤ੍ਸੋਮਂ ਦ੍ਰਵਿਣੋਦਃ ਪਿਬ ऋਤੁਭਿਃ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਸੱਦਿਆ ਸੀ, ਹੁਣ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਸੱਦਦਾ ਹਾਂ—ਉਹੀ ਸੱਦਣ ਜੋਗ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਦਾਤਾ ਹੈ। ਅਧਵਰਿਅ ਵਲੋਂ ਨਿਚੋੜਿਆ ਮਿੱਠਾ ਸੋਮਾ, ਪੋਤ੍ਰ ਤੋਂ ਪੀ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆ, ਸਮੇਂ ਅਨੁਸਾਰ।
ਮੇਦ੍ਯਨ੍ਤੁ ਤੇ ਵਹ੍ਨਯੋ ਯੇਭਿਰੀਯਸੇऽਰਿषਣ੍ਯਨ੍ਵੀਲ਼ਯਸ੍ਵਾ ਵਨਸ੍ਪਤੇ । ਆਯੂਯਾ ਧृष੍ਣੋ ਅਭਿਗੂਰ੍ਯਾ ਤ੍ਵਂ ਨੇष੍ਟ੍ਰਾਤ੍ਸੋਮਂ ਦ੍ਰਵਿਣੋਦਃ ਪਿਬ ऋਤੁਭਿਃ
ਤੇਰੇ ਅੱਗਾਂ ਸਦਾ ਜਗਦੀਆਂ ਰਹਿਣ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਨਿਰੋਖ ਹੋ ਕੇ ਤੁਰਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਵਣਸਪਤਿ, ਕਿਰਪਾ ਕਰ। ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਲਈ, ਹੇ ਬਹਾਦਰ, ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਨੇਸ਼ਟਰ ਤੋਂ ਸੋਮਾ ਪੀ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆ, ਸਮੇਂ ਅਨੁਸਾਰ।