ਏਵਾ ਬਭ੍ਰੋ ਵृषਭ ਚੇਕਿਤਾਨ ਯਥਾ ਦੇਵ ਨ ਹृਣੀषੇ ਨ ਹਂਸਿ । ਹਵਨਸ਼੍ਰੁਨ੍ਨੋ ਰੁਦ੍ਰੇਹ ਬੋਧਿ ਬृਹਦ੍ਵਦੇਮ ਵਿਦਥੇ ਸੁਵੀਰਾਃ
ਹੇ ਭੂਰੇ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਦੇਵਤੇ ਵਾਂਗ ਨਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦਿੰਦਾ, ਨਾ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਂਦਾ। ਹੇ ਰੁਦਰ, ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ, ਇੱਥੇ ਜਾਗ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਬੋਲ ਬੋਲ ਸਕੀਏ, ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਰਹੀਏ।
ਧਾਰਾਵਰਾ ਮਰੁਤੋ ਧृष੍ਣ੍ਵੋਜਸੋ ਮृਗਾ ਨ ਭੀਮਾਸ੍ਤਵਿषੀਭਿਰਰ੍ਚਿਨਃ । ਅਗ੍ਨਯੋ ਨ ਸ਼ੁਸ਼ੁਚਾਨਾ ऋਜੀषਿਣੋ ਭृਮਿਂ ਧਮਨ੍ਤੋ ਅਪ ਗਾ ਅਵृਣ੍ਵਤ
ਮਰੁਤ ਆਪਣੇ ਜੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਧਾਰਾਂ ਵਾਂਗ ਵਗਦੇ ਹਨ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਾਂਗ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਹਨ, ਉਹ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਦ੍ਯਾਵੋ ਨ ਸ੍ਤृਭਿਸ਼੍ਚਿਤਯਨ੍ਤ ਖਾਦਿਨੋ ਵ੍ਯਭ੍ਰਿਯਾ ਨ ਦ੍ਯੁਤਯਨ੍ਤ ਵृष੍ਟਯਃ । ਰੁਦ੍ਰੋ ਯਦ੍ਵੋ ਮਰੁਤੋ ਰੁਕ੍ਮਵਕ੍ਸ਼ਸੋ ਵृषਾਜਨਿ ਪृਸ਼੍ਨ੍ਯਾਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਊਧਨਿ
ਆਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਵਾਂਗ ਉਹ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਲੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਰੁਦਰ, ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ ਸੀਨਾ ਲੈ ਕੇ ਪ੍ਰਿਸ਼ਨੀ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਛਾਤੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ।
ਉਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੇ ਅਸ਼੍ਵਾਁ ਅਤ੍ਯਾਁ ਇਵਾਜਿषੁ ਨਦਸ੍ਯ ਕਰ੍ਣੈਸ੍ਤੁਰਯਨ੍ਤ ਆਸ਼ੁਭਿਃ । ਹਿਰਣ੍ਯਸ਼ਿਪ੍ਰਾ ਮਰੁਤੋ ਦਵਿਧ੍ਵਤਃ ਪृਕ੍ਸ਼ਂ ਯਾਥ ਪृषਤੀਭਿਃ ਸਮਨ੍ਯਵਃ
ਉਹ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਜੰਗ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਦੌੜਦੇ ਹਨ, ਸਿੰਗਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਮਰੁਤ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਚਿੱਟੇ-ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕਠੇ ਲੈ ਕੇ ਤੁਰਦੇ ਹਨ।
ਪृਕ੍ਸ਼ੇ ਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਭੁਵਨਾ ਵਵਕ੍ਸ਼ਿਰੇ ਮਿਤ੍ਰਾਯ ਵਾ ਸਦਮਾ ਜੀਰਦਾਨਵਃ । ਪृषਦਸ਼੍ਵਾਸੋ ਅਨਵਭ੍ਰਰਾਧਸ ऋਜਿਪ੍ਯਾਸੋ ਨ ਵਯੁਨੇषੁ ਧੂਰ੍षਦਃ
ਆਪਣੇ ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਮਿੱਤਰ ਦੇ ਸਾਥੀ ਹਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ ਹਨ। ਮਰੁਤ, ਆਪਣੇ ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਪੱਕੇ ਹਨ।
ਇਨ੍ਧਨ੍ਵਭਿਰ੍ਧੇਨੁਭੀ ਰਪ੍ਸ਼ਦੂਧਭਿਰਧ੍ਵਸ੍ਮਭਿਃ ਪਥਿਭਿਰ੍ਭ੍ਰਾਜਦृष੍ਟਯਃ । ਆ ਹਂਸਾਸੋ ਨ ਸ੍ਵਸਰਾਣਿ ਗਨ੍ਤਨ ਮਧੋਰ੍ਮਦਾਯ ਮਰੁਤਃ ਸਮਨ੍ਯਵਃ
ਇੰਧਨ, ਗਾਂਵਾਂ, ਪੌਸ਼ਣ ਵਾਲੇ ਦੁੱਧ, ਯਾਤਰੀਆਂ ਤੇ ਰਾਹਾਂ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਨਿਗਾਹ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੰਸਾਂ ਵਾਂਗ, ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਇਕਠੇ ਹੋ ਕੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਕੋਲ ਮਿੱਠਾਸ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹੋ।
ਆ ਨੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਿ ਮਰੁਤਃ ਸਮਨ੍ਯਵੋ ਨਰਾਂ ਨ ਸ਼ਂਸਃ ਸਵਨਾਨਿ ਗਨ੍ਤਨ । ਅਸ਼੍ਵਾਮਿਵ ਪਿਪ੍ਯਤ ਧੇਨੁਮੂਧਨਿ ਕਰ੍ਤਾ ਧਿਯਂ ਜਰਿਤ੍ਰੇ ਵਾਜਪੇਸ਼ਸਮ੍
ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਤੁਸੀਂ ਇਕਠੇ ਹੋ ਕੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ, ਜਿਵੇਂ ਮਨੁੱਖ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਸਿਫਤ ਕਰਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਗਾਂ ਨੂੰ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਦੁੱਧ ਪਿਲਾਓ; ਭਗਤ ਨੂੰ ਬਲ ਤੇ ਗਿਆਨ ਦਿਓ।
ਤਂ ਨੋ ਦਾਤ ਮਰੁਤੋ ਵਾਜਿਨਂ ਰਥ ਆਪਾਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਚਿਤਯਦ੍ਦਿਵੇਦਿਵੇ । ਇषਂ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯੋ ਵृਜਨੇषੁ ਕਾਰਵੇ ਸਨਿਂ ਮੇਧਾਮਰਿष੍ਟਂ ਦੁष੍ਟਰਂ ਸਹਃ
ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਸਾਨੂੰ ਇਨਾਮ ਜਿਤਣ ਵਾਲਾ ਰਥ ਦਿਓ, ਜੋ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸਾਡੀ ਸਿਫਤ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਗਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਰੋਟੀ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤਾਕਤ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਤੇ ਅਜਿੱਤ ਬਲ ਬਖ਼ਸ਼ੋ।
ਯਦ੍ਯੁਞ੍ਜਤੇ ਮਰੁਤੋ ਰੁਕ੍ਮਵਕ੍ਸ਼ਸੋऽਸ਼੍ਵਾਨ੍ਰਥੇषੁ ਭਗ ਆ ਸੁਦਾਨਵਃ । ਧੇਨੁਰ੍ਨ ਸ਼ਿਸ਼੍ਵੇ ਸ੍ਵਸਰੇषੁ ਪਿਨ੍ਵਤੇ ਜਨਾਯ ਰਾਤਹਵਿषੇ ਮਹੀਮਿषਮ੍
ਜਦੋਂ ਮਰੁਤ ਸੋਨੇ ਵਾਲੀ ਛਾਤੀ ਵਾਲੇ ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਦਾਤਾਰ ਭਗ, ਉਹ ਗਊ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਥਾਂ-ਥਾਂ 'ਚ ਦੁੱਧ ਪਿਲਾਂਦੀ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਜੋ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਬਖ਼ਸ਼ਦੇ ਹਨ।
ਯੋ ਨੋ ਮਰੁਤੋ ਵृਕਤਾਤਿ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਰਿਪੁਰ੍ਦਧੇ ਵਸਵੋ ਰਕ੍ਸ਼ਤਾ ਰਿषਃ । ਵਰ੍ਤਯਤ ਤਪੁषਾ ਚਕ੍ਰਿਯਾਭਿ ਤਮਵ ਰੁਦ੍ਰਾ ਅਸ਼ਸੋ ਹਨ੍ਤਨਾ ਵਧਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖੀ ਦੁਸ਼ਮਣ ਸਾਡੀ ਵਿਰੋਧੀਤਾ ਕਰੇ, ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਹੇ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਾਓ; ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਰੁਦ੍ਰੋ, ਉਸ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿਓ, ਮੁਸੀਬਤ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਓ।
ਚਿਤ੍ਰਂ ਤਦ੍ਵੋ ਮਰੁਤੋ ਯਾਮ ਚੇਕਿਤੇ ਪृਸ਼੍ਨ੍ਯਾ ਯਦੂਧਰਪ੍ਯਾਪਯੋ ਦੁਹੁਃ । ਯਦ੍ਵਾ ਨਿਦੇ ਨਵਮਾਨਸ੍ਯ ਰੁਦ੍ਰਿਯਾਸ੍ਤ੍ਰਿਤਂ ਜਰਾਯ ਜੁਰਤਾਮਦਾਭ੍ਯਾਃ
ਤੁਹਾਡਾ ਆਉਣਾ, ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਵਾਕਈ ਅਜੀਬ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਿਸ਼ਨੀ ਦੀ ਥਣੀ ਤੋਂ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਕੱਢ ਲੈਂਦੇ ਹੋ; ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ, ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਨੌਜਵਾਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਤਿੰਨ ਤਾਕਤਾਂ ਨਾਲ ਬੁੱਢਿਆਂ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤਾਜ਼ਗੀ ਦੇ ਦਿੰਦੇ ਹੋ।
ਤਾਨ੍ਵੋ ਮਹੋ ਮਰੁਤ ਏਵਯਾਵ੍ਨੋ ਵਿष੍ਣੋਰੇषਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭृਥੇ ਹਵਾਮਹੇ । ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਣਾਨ੍ਕਕੁਹਾਨ੍ਯਤਸ੍ਰੁਚੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਨ੍ਤਃ ਸ਼ਂਸ੍ਯਂ ਰਾਧ ਈਮਹੇ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਮਰੁਤ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਅਸੀਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਭੇਟ ਸਮੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ; ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਰੰਗ, ਮਸਤਕ ਤੇ ਚਮਕ, ਉਹ ਉੱਚੀਆਂ ਥਾਵਾਂ 'ਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈਯੋਗ ਦਇਆ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ।
ਤੇ ਦਸ਼ਗ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਥਮਾ ਯਜ੍ਞਮੂਹਿਰੇ ਤੇ ਨੋ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤੂषਸੋ ਵ੍ਯੁष੍ਟਿषੁ । ਉषਾ ਨ ਰਾਮੀਰਰੁਣੈਰਪੋਰ੍ਣੁਤੇ ਮਹੋ ਜ੍ਯੋਤਿषਾ ਸ਼ੁਚਤਾ ਗੋਅਰ੍ਣਸਾ
ਉਹ ਦਸ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਯਜਨ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਸਵੇਰੇ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇਣ; ਸੁੰਦਰ ਉਸ਼ਾ ਵਾਂਗ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਗਊਆਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਤੇ ਕ੍ਸ਼ੋਣੀਭਿਰਰੁਣੇਭਿਰ੍ਨਾਞ੍ਜਿਭੀ ਰੁਦ੍ਰਾ ऋਤਸ੍ਯ ਸਦਨੇषੁ ਵਾਵृਧੁਃ । ਨਿਮੇਘਮਾਨਾ ਅਤ੍ਯੇਨ ਪਾਜਸਾ ਸੁਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਰ੍ਣਂ ਦਧਿਰੇ ਸੁਪੇਸ਼ਸਮ੍
ਉਹ ਧਰਤੀ ਨਾਲ, ਲਾਲ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸਿੰਗਾਰ ਨਾਲ, ਹੇ ਰੁਦ੍ਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਹੋਏ ਹੋ; ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੱਲਦੇ ਹੋਏ, ਤੁਸੀਂ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਤਾਁ ਇਯਾਨੋ ਮਹਿ ਵਰੂਥਮੂਤਯ ਉਪ ਘੇਦੇਨਾ ਨਮਸਾ ਗृਣੀਮਸਿ । ਤ੍ਰਿਤੋ ਨ ਯਾਨ੍ਪਞ੍ਚ ਹੋਤॄਨਭਿष੍ਟਯ ਆਵਵਰ੍ਤਦਵਰਾਞ੍ਚਕ੍ਰਿਯਾਵਸੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਕੋਲ ਅਸੀਂ ਨਮਰਤਾ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਤ੍ਰਿਤਾ ਵਾਂਗ, ਜਿਸ ਨੇ ਪੰਜ ਹੋਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਦਦ ਲਈ ਵਾਪਸ ਮੋੜਿਆ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਵਾਪਸ ਆਓ ਤੇ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰੋ।
ਯਯਾ ਰਧ੍ਰਂ ਪਾਰਯਥਾਤ੍ਯਂਹੋ ਯਯਾ ਨਿਦੋ ਮੁਞ੍ਚਥ ਵਨ੍ਦਿਤਾਰਮ੍ । ਅਰ੍ਵਾਚੀ ਸਾ ਮਰੁਤੋ ਯਾ ਵ ਊਤਿਰੋ षੁ ਵਾਸ਼੍ਰੇਵ ਸੁਮਤਿਰ੍ਜਿਗਾਤੁ
ਜਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਪਏ ਗਰੀਬਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਭਗਤ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਉਹੀ ਦਇਆ, ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ; ਤੁਹਾਡੀ ਭਲੀ ਚਾਹ, ਗਊ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਵੇ।
ਉਪੇਮਸृਕ੍ਸ਼ਿ ਵਾਜਯੁਰ੍ਵਚਸ੍ਯਾਂ ਚਨੋ ਦਧੀਤ ਨਾਦ੍ਯੋ ਗਿਰੋ ਮੇ । ਅਪਾਂ ਨਪਾਦਾਸ਼ੁਹੇਮਾ ਕੁਵਿਤ੍ਸ ਸੁਪੇਸ਼ਸਸ੍ਕਰਤਿ ਜੋषਿषਦ੍ਧਿ
ਮੈਂ ਤਾਕਤ ਤੇ ਚੰਗੀ ਬੋਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਮੇਰੀ ਬਾਣੀ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋਣ; ਹੇ ਜਲਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਦਇਆ ਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੈਨੂੰ ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਪਸੰਦ ਹਨ।
ਇਮਂ ਸ੍ਵਸ੍ਮੈ ਹृਦ ਆ ਸੁਤष੍ਟਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਵੋਚੇਮ ਕੁਵਿਦਸ੍ਯ ਵੇਦਤ੍ । ਅਪਾਂ ਨਪਾਦਸੁਰ੍ਯਸ੍ਯ ਮਹ੍ਨਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨ੍ਯਰ੍ਯੋ ਭੁਵਨਾ ਜਜਾਨ
ਆਓ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਦਿਲੋਂ ਬਣੀ ਹੋਈ ਇਹ ਵਧੀਆ ਸਲੋਕੀ ਆਪ ਲਈ ਉਚਾਰਨ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਮਝਦਾਰ ਜਾਣ ਸਕਣ; ਜਲਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਨੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਰਚੇ ਹਨ।
ਸਮਨ੍ਯਾ ਯਨ੍ਤ੍ਯੁਪ ਯਨ੍ਤ੍ਯਨ੍ਯਾਃ ਸਮਾਨਮੂਰ੍ਵਂ ਨਦ੍ਯਃ ਪृਣਨ੍ਤਿ । ਤਮੂ ਸ਼ੁਚਿਂ ਸ਼ੁਚਯੋ ਦੀਦਿਵਾਂਸਮਪਾਂ ਨਪਾਤਂ ਪਰਿ ਤਸ੍ਥੁਰਾਪਃ
ਕੁਝ ਦਰਿਆ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਗਦੇ ਹਨ; ਸਾਰੇ ਇੱਕੋ ਹੀ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਭਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਜਲਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਉਸ ਚਮਕਦਾਰ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਤਮਸ੍ਮੇਰਾ ਯੁਵਤਯੋ ਯੁਵਾਨਂ ਮਰ੍ਮृਜ੍ਯਮਾਨਾਃ ਪਰਿ ਯਨ੍ਤ੍ਯਾਪਃ । ਸ ਸ਼ੁਕ੍ਰੇਭਿਃ ਸ਼ਿਕ੍ਵਭੀ ਰੇਵਦਸ੍ਮੇ ਦੀਦਾਯਾਨਿਧ੍ਮੋ ਘृਤਨਿਰ੍ਣਿਗਪ੍ਸੁ
ਚਮਕਦਾਰ ਕੁੜੀਆਂ, ਨੌਜਵਾਨ ਨੂੰ ਘੇਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਧੋਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਚਟਕਦਾਰ ਅੱਗ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਲਈ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਘੀ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ, ਜਲਾਂ ਵਿੱਚ ਜਗਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮੈ ਤਿਸ੍ਰੋ ਅਵ੍ਯਥ੍ਯਾਯ ਨਾਰੀਰ੍ਦੇਵਾਯ ਦੇਵੀਰ੍ਦਿਧਿषਨ੍ਤ੍ਯਨ੍ਨਮ੍ । ਕृਤਾ ਇਵੋਪ ਹਿ ਪ੍ਰਸਰ੍ਸ੍ਰੇ ਅਪ੍ਸੁ ਸ ਪੀਯੂषਂ ਧਯਤਿ ਪੂਰ੍ਵਸੂਨਾਮ੍
ਤਿੰਨ ਥੱਕਣ ਨਾ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਤਿਆਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਕਾਬਲ ਹੱਥਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਜਲਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁਰਖੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਦਾ ਮਿੱਠਾ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਸ੍ਯਾਤ੍ਰ ਜਨਿਮਾਸ੍ਯ ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਦ੍ਰੁਹੋ ਰਿषਃ ਸਮ੍ਪृਚਃ ਪਾਹਿ ਸੂਰੀਨ੍ । ਆਮਾਸੁ ਪੂਰ੍षੁ ਪਰੋ ਅਪ੍ਰਮृष੍ਯਂ ਨਾਰਾਤਯੋ ਵਿ ਨਸ਼ਨ੍ਨਾਨृਤਾਨਿ
ਇੱਥੇ ਘੋੜੇ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦਾ ਜਨਮ ਹੈ; ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਤੇ ਫੁਟ ਤੋਂ ਬਚਾ, ਸਾਨੂੰ ਇਕਤਾ ਦੇ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਟੋਲੀਆਂ ਵਿਚ, ਉਹ ਜੋ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਚਮਕਦਾ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਝੂਠ ਤੇ ਵੈਰ ਮਿਟ ਜਾਣ।
ਸ੍ਵ ਆ ਦਮੇ ਸੁਦੁਘਾ ਯਸ੍ਯ ਧੇਨੁਃ ਸ੍ਵਧਾਂ ਪੀਪਾਯ ਸੁਭ੍ਵਨ੍ਨਮਤ੍ਤਿ । ਸੋ ਅਪਾਂ ਨਪਾਦੂਰ੍ਜਯਨ੍ਨਪ੍ਸ੍ਵਨ੍ਤਰ੍ਵਸੁਦੇਯਾਯ ਵਿਧਤੇ ਵਿ ਭਾਤਿ
ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਗਊ ਵਧੀਆ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਹੀ ਪਾਲਣ ਕਰਦਾ ਤੇ ਚੰਗਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਲਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਧਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਦਾਤਾਰ ਲਈ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਅਪ੍ਸ੍ਵਾ ਸ਼ੁਚਿਨਾ ਦੈਵ੍ਯੇਨ ऋਤਾਵਾਜਸ੍ਰ ਉਰ੍ਵਿਯਾ ਵਿਭਾਤਿ । ਵਯਾ ਇਦਨ੍ਯਾ ਭੁਵਨਾਨ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਵੀਰੁਧਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਜਾਭਿਃ
ਜੋ ਜਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਤੇ ਚੌੜੇ ਤੌਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਪੌਦੇ ਆਪਣੀਆਂ ਔਲਾਦਾਂ ਨਾਲ ਵਧਦੇ ਹਨ।
ਅਪਾਂ ਨਪਾਦਾ ਹ੍ਯਸ੍ਥਾਦੁਪਸ੍ਥਂ ਜਿਹ੍ਮਾਨਾਮੂਰ੍ਧ੍ਵੋ ਵਿਦ੍ਯੁਤਂ ਵਸਾਨਃ । ਤਸ੍ਯ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਮਹਿਮਾਨਂ ਵਹਨ੍ਤੀਰ੍ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਣਾਃ ਪਰਿ ਯਨ੍ਤਿ ਯਹ੍ਵੀਃ
ਜਲਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਚਾਦਰ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ; ਉਸ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਸੋਨੇ ਵਾਲੀਆਂ ਤੇਜ਼ ਧਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਹਨ।
ਹਿਰਣ੍ਯਰੂਪਃ ਸ ਹਿਰਣ੍ਯਸਂਦृਗਪਾਂ ਨਪਾਤ੍ਸੇਦੁ ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਣਃ । ਹਿਰਣ੍ਯਯਾਤ੍ਪਰਿ ਯੋਨੇਰ੍ਨਿषਦ੍ਯਾ ਹਿਰਣ੍ਯਦਾ ਦਦਤ੍ਯਨ੍ਨਮਸ੍ਮੈ
ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਰੂਪ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਮਕ, ਜਲਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰੰਗ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਸੋਨੇ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਭੋਜਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਦਸ੍ਯਾਨੀਕਮੁਤ ਚਾਰੁ ਨਾਮਾਪੀਚ੍ਯਂ ਵਰ੍ਧਤੇ ਨਪ੍ਤੁਰਪਾਮ੍ । ਯਮਿਨ੍ਧਤੇ ਯੁਵਤਯਃ ਸਮਿਤ੍ਥਾ ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਣਂ ਘृਤਮਨ੍ਨਮਸ੍ਯ
ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਤੇ ਸੁਹਣਾ ਨਾਂ, ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਵਧਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਪੋਤੇ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਨ ਜੋਗ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੋਹਣੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ, ਸੋਹਣੇ ਗਹਣੇ ਪਾ ਕੇ, ਪ੍ਰਜਲਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ—ਉਹ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ, ਘਿਉਂ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮੈ ਬਹੂਨਾਮਵਮਾਯ ਸਖ੍ਯੇ ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਵਿਧੇਮ ਨਮਸਾ ਹਵਿਰ੍ਭਿਃ । ਸਂ ਸਾਨੁ ਮਾਰ੍ਜ੍ਮਿ ਦਿਧਿषਾਮਿ ਬਿਲ੍ਮੈਰ੍ਦਧਾਮ੍ਯਨ੍ਨੈਃ ਪਰਿ ਵਨ੍ਦ ऋਗ੍ਭਿਃ
ਉਸ ਵੱਡੇ ਸਾਥੀ ਲਈ, ਜੋ ਬਹੁਤਿਆਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਯਜਨਾਂ, ਨਮਸਕਾਰ ਤੇ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਅਰਪਣ ਕਰੀਏ। ਮੈਂ ਉੱਚੀ ਥਾਂ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਭੋਜਨ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ ਈਂ ਵृषਾਜਨਯਤ੍ਤਾਸੁ ਗਰ੍ਭਂ ਸ ਈਂ ਸ਼ਿਸ਼ੁਰ੍ਧਯਤਿ ਤਂ ਰਿਹਨ੍ਤਿ । ਸੋ ਅਪਾਂ ਨਪਾਦਨਭਿਮ੍ਲਾਤਵਰ੍ਣੋऽਨ੍ਯਸ੍ਯੇਵੇਹ ਤਨ੍ਵਾ ਵਿਵੇष
ਉਹ ਬਲਵਾਨ ਨੇ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜਣਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਪਾਈ; ਉਹ ਹੀ ਬੱਚਾ ਬਣ ਕੇ ਪਾਲਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਰੂਪ ਰੰਗਤ ਨਿਰਮਲ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਸਰੀਰ ਵਾਂਗ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਪਦੇ ਪਰਮੇ ਤਸ੍ਥਿਵਾਂਸਮਧ੍ਵਸ੍ਮਭਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਹਾ ਦੀਦਿਵਾਂਸਮ੍ । ਆਪੋ ਨਪ੍ਤ੍ਰੇ ਘृਤਮਨ੍ਨਂ ਵਹਨ੍ਤੀਃ ਸ੍ਵਯਮਤ੍ਕੈਃ ਪਰਿ ਦੀਯਨ੍ਤਿ ਯਹ੍ਵੀਃ
ਉੱਚੀ ਥਾਂ ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਖੜਾ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਵਨ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਪਾਣੀਆਂ, ਘਿਉਂ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ।