ਅਹੇਲ਼ਤਾ ਮਨਸਾ ਸ਼੍ਰੁष੍ਟਿਮਾ ਵਹ ਦੁਹਾਨਾਂ ਧੇਨੁਂ ਪਿਪ੍ਯੁषੀਮਸਸ਼੍ਚਤਮ੍ । ਪਦ੍ਯਾਭਿਰਾਸ਼ੁਂ ਵਚਸਾ ਚ ਵਾਜਿਨਂ ਤ੍ਵਾਂ ਹਿਨੋਮਿ ਪੁਰੁਹੂਤ ਵਿਸ਼੍ਵਹਾ
ਚੰਗੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ ਦੇਵੋ, ਜਿਵੇਂ ਦੂਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਸਦਾ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਦਾਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਕਦਮਾਂ ਤੇ ਬੋਲ ਨਾਲ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਸਿਫ਼ਤ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਰਾਕਾਮਹਂ ਸੁਹਵਾਂ ਸੁष੍ਟੁਤੀ ਹੁਵੇ ਸ਼ृਣੋਤੁ ਨਃ ਸੁਭਗਾ ਬੋਧਤੁ ਤ੍ਮਨਾ । ਸੀਵ੍ਯਤ੍ਵਪਃ ਸੂਚ੍ਯਾਚ੍ਛਿਦ੍ਯਮਾਨਯਾ ਦਦਾਤੁ ਵੀਰਂ ਸ਼ਤਦਾਯਮੁਕ੍ਥ੍ਯਮ੍
ਮੈਂ ਰਾਕਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੌਖੀ ਨਾਲ ਸੱਦੀ ਜਾਂਦੀ ਤੇ ਵਧੀਆ ਸਿਫ਼ਤ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਬੁਲਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਸਾਡੇ ਬੋਲ ਸੁਣੇ, ਆਪਣੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ। ਉਹ ਅਟੁੱਟ ਧਾਗੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਜੋੜੇ, ਸਾਨੂੰ ਸੌ ਵਾਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵੇ।
ਯਾਸ੍ਤੇ ਰਾਕੇ ਸੁਮਤਯਃ ਸੁਪੇਸ਼ਸੋ ਯਾਭਿਰ੍ਦਦਾਸਿ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਵਸੂਨਿ । ਤਾਭਿਰ੍ਨੋ ਅਦ੍ਯ ਸੁਮਨਾ ਉਪਾਗਹਿ ਸਹਸ੍ਰਪੋषਂ ਸੁਭਗੇ ਰਰਾਣਾ
ਹੇ ਰਾਕਾ, ਤੇਰੀਆਂ ਉਹ ਚੰਗੀਆਂ ਮਿਹਰਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਭਗਤ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈਂ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਅੱਜ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਸਾਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਧਾਈਆਂ ਦੇ।
ਸਿਨੀਵਾਲਿ ਪृਥੁष੍ਟੁਕੇ ਯਾ ਦੇਵਾਨਾਮਸਿ ਸ੍ਵਸਾ । ਜੁषਸ੍ਵ ਹਵ੍ਯਮਾਹੁਤਂ ਪ੍ਰਜਾਂ ਦੇਵਿ ਦਿਦਿਡ੍ਢਿ ਨਃ
ਸਿਨੀਵਾਲੀ, ਚੌੜੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭੈਣ ਹੈ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਹਵਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਸਾਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਦੇ, ਸਾਡੀ ਮਿਹਰ ਕਰ।
ਯਾ ਸੁਬਾਹੁਃ ਸ੍ਵਙ੍ਗੁਰਿਃ ਸੁषੂਮਾ ਬਹੁਸੂਵਰੀ । ਤਸ੍ਯੈ ਵਿਸ਼੍ਪਤ੍ਨ੍ਯੈ ਹਵਿਃ ਸਿਨੀਵਾਲ੍ਯੈ ਜੁਹੋਤਨ
ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਸੁੰਦਰ ਉਂਗਲਾਂ ਤੇ ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਉਸ ਘਰ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਸਿਨੀਵਾਲੀ ਨੂੰ ਹਵਨ ਭੇਟੋ।
ਯਾ ਗੁਙ੍ਗੂਰ੍ਯਾ ਸਿਨੀਵਾਲੀ ਯਾ ਰਾਕਾ ਯਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਣੀਮਹ੍ਵ ਊਤਯੇ ਵਰੁਣਾਨੀਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇ
ਜੋ ਸਿਨੀਵਾਲੀ ਹੈ, ਜੋ ਰਾਕਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਰਸਵਤੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਇੰਦਰਾਣੀ ਨੂੰ ਮਦਦ ਲਈ ਤੇ ਵਰੁਣਾਣੀ ਨੂੰ ਸੁਖ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਆ ਤੇ ਪਿਤਰ੍ਮਰੁਤਾਂ ਸੁਮ੍ਨਮੇਤੁ ਮਾ ਨਃ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਸਂਦृਸ਼ੋ ਯੁਯੋਥਾਃ । ਅਭਿ ਨੋ ਵੀਰੋ ਅਰ੍ਵਤਿ ਕ੍ਸ਼ਮੇਤ ਪ੍ਰ ਜਾਯੇਮਹਿ ਰੁਦ੍ਰ ਪ੍ਰਜਾਭਿਃ
ਹੇ ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਆਵੇ। ਸੂਰਜ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਤੋਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਤੇਰਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਨਾਲ ਵਧੀਏ ਸੰਤਾਨ ਪੈਦਾ ਕਰੀਏ।
ਤ੍ਵਾਦਤ੍ਤੇਭੀ ਰੁਦ੍ਰ ਸ਼ਂਤਮੇਭਿਃ ਸ਼ਤਂ ਹਿਮਾ ਅਸ਼ੀਯ ਭੇषਜੇਭਿਃ । ਵ੍ਯਸ੍ਮਦ੍ਦ੍ਵੇषੋ ਵਿਤਰਂ ਵ੍ਯਂਹੋ ਵ੍ਯਮੀਵਾਸ਼੍ਚਾਤਯਸ੍ਵਾ ਵਿषੂਚੀਃ
ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਤੇਰੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸੌ ਸਾਲ ਜੀਊਂ। ਸਾਡੀ ਦੁਸ਼ਮਣੀ, ਦੁੱਖ ਤੇ ਬੀਮਾਰੀ ਦੂਰ ਕਰ, ਸਾਡੀ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੁਰਾਈ ਹਟਾ।
ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਜਾਤਸ੍ਯ ਰੁਦ੍ਰ ਸ਼੍ਰਿਯਾਸਿ ਤਵਸ੍ਤਮਸ੍ਤਵਸਾਂ ਵਜ੍ਰਬਾਹੋ । ਪਰ੍षਿ ਣਃ ਪਾਰਮਂਹਸਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਭੀਤੀ ਰਪਸੋ ਯੁਯੋਧਿ
ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜਨਮਿਆ ਤੇ ਸੋਭਾ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈਂ, ਹੇ ਵਜਰਧਾਰੀ। ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਬਚਾ, ਸਾਨੂੰ ਸੁਖ ਦੇ, ਤੇ ਸਾਡੀ ਹਰ ਡਰ ਤੇ ਹਾਨੀ ਦੂਰ ਕਰ।
ਮਾ ਤ੍ਵਾ ਰੁਦ੍ਰ ਚੁਕ੍ਰੁਧਾਮਾ ਨਮੋਭਿਰ੍ਮਾ ਦੁष੍ਟੁਤੀ ਵृषਭ ਮਾ ਸਹੂਤੀ । ਉਨ੍ਨੋ ਵੀਰਾਁ ਅਰ੍ਪਯ ਭੇषਜੇਭਿਰ੍ਭਿषਕ੍ਤਮਂ ਤ੍ਵਾ ਭਿषਜਾਂ ਸ਼ृਣੋਮਿ
ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਨਾਰਾਜ਼ਗੀ ਨਾ ਲਵਾਈਏ, ਨਾਂ ਹੀ ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਜਾਂ ਸੱਦੇ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਮਾੜਾ ਲੱਗੇ। ਹੇ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।
ਹਵੀਮਭਿਰ੍ਹਵਤੇ ਯੋ ਹਵਿਰ੍ਭਿਰਵ ਸ੍ਤੋਮੇਭੀ ਰੁਦ੍ਰਂ ਦਿषੀਯ । ऋਦੂਦਰਃ ਸੁਹਵੋ ਮਾ ਨੋ ਅਸ੍ਯੈ ਬਭ੍ਰੁਃ ਸੁਸ਼ਿਪ੍ਰੋ ਰੀਰਧਨ੍ਮਨਾਯੈ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਵਨ ਸਮੱਗਰੀ ਅਤੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਸਿਮਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੌੜੇ ਪੇਟ ਵਾਲਾ, ਸੌਖਾ ਰਾਜੀ ਹੋਣ ਵਾਲਾ, ਭੂਰੇ ਰੰਗ ਦਾ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਗਲ ਵਾਲਾ ਰੁਦਰ ਸਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ।
ਉਨ੍ਮਾ ਮਮਨ੍ਦ ਵृषਭੋ ਮਰੁਤ੍ਵਾਨ੍ਤ੍ਵਕ੍ਸ਼ੀਯਸਾ ਵਯਸਾ ਨਾਧਮਾਨਮ੍ । ਘृਣੀਵ ਚ੍ਛਾਯਾਮਰਪਾ ਅਸ਼ੀਯਾ ਵਿਵਾਸੇਯਂ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸੁਮ੍ਨਮ੍
ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਵੱਡੇ ਬਲ ਵਾਲੇ ਰੁਦਰ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਸਾਡਾ ਸਾਥ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ। ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਛਾਂ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੁਦਰ ਦੀ ਮਿਹਰ ਲੱਭਦਾ ਰਹਾਂ।
ਕ੍ਵ ਸ੍ਯ ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਮृਲ਼ਯਾਕੁਰ੍ਹਸ੍ਤੋ ਯੋ ਅਸ੍ਤਿ ਭੇषਜੋ ਜਲਾषਃ । ਅਪਭਰ੍ਤਾ ਰਪਸੋ ਦੈਵ੍ਯਸ੍ਯਾਭੀ ਨੁ ਮਾ ਵृषਭ ਚਕ੍ਸ਼ਮੀਥਾਃ
ਹੇ ਰੁਦਰ, ਤੇਰਾ ਉਹ ਦਇਆਲੂ ਹੱਥ ਕਿੱਥੇ ਹੈ ਜੋ ਰੋਗਾਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰਦਾ ਤੇ ਜਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ? ਹੇ ਵੱਡੇ ਬਲ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਰੱਬੀ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਬਚਾ, ਤੇ ਮਿਹਰ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਨਾਲ ਵੇਖ।
ਪ੍ਰ ਬਭ੍ਰਵੇ ਵृषਭਾਯ ਸ਼੍ਵਿਤੀਚੇ ਮਹੋ ਮਹੀਂ ਸੁष੍ਟੁਤਿਮੀਰਯਾਮਿ । ਨਮਸ੍ਯਾ ਕਲ੍ਮਲੀਕਿਨਂ ਨਮੋਭਿਰ੍ਗृਣੀਮਸਿ ਤ੍ਵੇषਂ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਨਾਮ
ਭੂਰੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਮੈਂ ਵੱਡੀ ਸਿਫਤ ਭੇਜਦਾ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤੇ ਉਸਦੇ ਭਿਆਨਕ ਨਾਮ ਦੀ ਸਿਫਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਸ੍ਥਿਰੇਭਿਰਙ੍ਗੈਃ ਪੁਰੁਰੂਪ ਉਗ੍ਰੋ ਬਭ੍ਰੁਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰੇਭਿਃ ਪਿਪਿਸ਼ੇ ਹਿਰਣ੍ਯੈਃ । ਈਸ਼ਾਨਾਦਸ੍ਯ ਭੁਵਨਸ੍ਯ ਭੂਰੇਰ੍ਨ ਵਾ ਉ ਯੋषਦ੍ਰੁਦ੍ਰਾਦਸੁਰ੍ਯਮ੍
ਮਜ਼ਬੂਤ ਅੰਗਾਂ, ਕਈ ਰੂਪਾਂ, ਭਿਆਨਕ, ਭੂਰੇ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਰੁਦਰ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ; ਕੋਈ ਵੀ ਰੁਦਰ ਦੀ ਹਕੂਮਤ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ।
ਅਰ੍ਹਨ੍ਬਿਭਰ੍षਿ ਸਾਯਕਾਨਿ ਧਨ੍ਵਾਰ੍ਹਨ੍ਨਿष੍ਕਂ ਯਜਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਮ੍ । ਅਰ੍ਹਨ੍ਨਿਦਂ ਦਯਸੇ ਵਿਸ਼੍ਵਮਭ੍ਵਂ ਨ ਵਾ ਓਜੀਯੋ ਰੁਦ੍ਰ ਤ੍ਵਦਸ੍ਤਿ
ਤੂੰ ਤੀਰ-ਧਨੁਸ਼ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਗਹਿਣਾ ਪਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਰੁਦਰ, ਤੈਥੋਂ ਵੱਧ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਸ੍ਤੁਹਿ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਗਰ੍ਤਸਦਂ ਯੁਵਾਨਂ ਮृਗਂ ਨ ਭੀਮਮੁਪਹਤ੍ਨੁਮੁਗ੍ਰਮ੍ । ਮृਲ਼ਾ ਜਰਿਤ੍ਰੇ ਰੁਦ੍ਰ ਸ੍ਤਵਾਨੋऽਨ੍ਯਂ ਤੇ ਅਸ੍ਮਨ੍ਨਿ ਵਪਨ੍ਤੁ ਸੇਨਾਃ
ਉਸ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਨੌਜਵਾਨ, ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਵਾਂਗ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਰੁਦਰ ਦੀ ਸਿਫਤ ਕਰ। ਹੇ ਰੁਦਰ, ਭਗਤ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ, ਤੇਰੀ ਸੈਨਾ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਨਾ ਆਵੇ।
ਕੁਮਾਰਸ਼੍ਚਿਤ੍ਪਿਤਰਂ ਵਨ੍ਦਮਾਨਂ ਪ੍ਰਤਿ ਨਾਨਾਮ ਰੁਦ੍ਰੋਪਯਨ੍ਤਮ੍ । ਭੂਰੇਰ੍ਦਾਤਾਰਂ ਸਤ੍ਪਤਿਂ ਗृਣੀषੇ ਸ੍ਤੁਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਭੇषਜਾ ਰਾਸ੍ਯਸ੍ਮੇ
ਜਿਵੇਂ ਪੁੱਤ੍ਰ ਵੀ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਐਸਾ ਹੀ ਰੁਦਰ ਦੇ ਆਉਣ ਤੇ ਹਰ ਕੋਈ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸੱਚਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ; ਤੈਨੂੰ ਸਿਫਤ ਕੇਹ ਕੇ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗਾ ਇਲਾਜ ਦੇਂਦਾ ਹੈਂ।
ਯਾ ਵੋ ਭੇषਜਾ ਮਰੁਤਃ ਸ਼ੁਚੀਨਿ ਯਾ ਸ਼ਂਤਮਾ ਵृषਣੋ ਯਾ ਮਯੋਭੁ । ਯਾਨਿ ਮਨੁਰਵृਣੀਤਾ ਪਿਤਾ ਨਸ੍ਤਾ ਸ਼ਂ ਚ ਯੋਸ਼੍ਚ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਸ਼੍ਮਿ
ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਭਲੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਮਨੂ ਤੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਚੁਣੇ, ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਮੈਂ ਲੋੜਦਾ ਹਾਂ।
ਪਰਿ ਣੋ ਹੇਤੀ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵृਜ੍ਯਾਃ ਪਰਿ ਤ੍ਵੇषਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਮਤਿਰ੍ਮਹੀ ਗਾਤ੍ । ਅਵ ਸ੍ਥਿਰਾ ਮਘਵਦ੍ਭ੍ਯਸ੍ਤਨੁष੍ਵ ਮੀਢ੍ਵਸ੍ਤੋਕਾਯ ਤਨਯਾਯ ਮृਲ਼
ਰੁਦਰ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਲੰਘ ਜਾਵੇ, ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਦੀ ਵੱਡੀ ਨਾਰਾਜ਼ਗੀ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੇ। ਦਾਤਾਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਸਾਡੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਕਰ।
ਏਵਾ ਬਭ੍ਰੋ ਵृषਭ ਚੇਕਿਤਾਨ ਯਥਾ ਦੇਵ ਨ ਹृਣੀषੇ ਨ ਹਂਸਿ । ਹਵਨਸ਼੍ਰੁਨ੍ਨੋ ਰੁਦ੍ਰੇਹ ਬੋਧਿ ਬृਹਦ੍ਵਦੇਮ ਵਿਦਥੇ ਸੁਵੀਰਾਃ
ਹੇ ਭੂਰੇ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਦੇਵਤੇ ਵਾਂਗ ਨਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦਿੰਦਾ, ਨਾ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਂਦਾ। ਹੇ ਰੁਦਰ, ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ, ਇੱਥੇ ਜਾਗ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਬੋਲ ਬੋਲ ਸਕੀਏ, ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਰਹੀਏ।
ਧਾਰਾਵਰਾ ਮਰੁਤੋ ਧृष੍ਣ੍ਵੋਜਸੋ ਮृਗਾ ਨ ਭੀਮਾਸ੍ਤਵਿषੀਭਿਰਰ੍ਚਿਨਃ । ਅਗ੍ਨਯੋ ਨ ਸ਼ੁਸ਼ੁਚਾਨਾ ऋਜੀषਿਣੋ ਭृਮਿਂ ਧਮਨ੍ਤੋ ਅਪ ਗਾ ਅਵृਣ੍ਵਤ
ਮਰੁਤ ਆਪਣੇ ਜੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਧਾਰਾਂ ਵਾਂਗ ਵਗਦੇ ਹਨ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਾਂਗ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਹਨ, ਉਹ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਦ੍ਯਾਵੋ ਨ ਸ੍ਤृਭਿਸ਼੍ਚਿਤਯਨ੍ਤ ਖਾਦਿਨੋ ਵ੍ਯਭ੍ਰਿਯਾ ਨ ਦ੍ਯੁਤਯਨ੍ਤ ਵृष੍ਟਯਃ । ਰੁਦ੍ਰੋ ਯਦ੍ਵੋ ਮਰੁਤੋ ਰੁਕ੍ਮਵਕ੍ਸ਼ਸੋ ਵृषਾਜਨਿ ਪृਸ਼੍ਨ੍ਯਾਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਊਧਨਿ
ਆਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਵਾਂਗ ਉਹ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਲੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਰੁਦਰ, ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ ਸੀਨਾ ਲੈ ਕੇ ਪ੍ਰਿਸ਼ਨੀ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਛਾਤੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ।
ਉਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੇ ਅਸ਼੍ਵਾਁ ਅਤ੍ਯਾਁ ਇਵਾਜਿषੁ ਨਦਸ੍ਯ ਕਰ੍ਣੈਸ੍ਤੁਰਯਨ੍ਤ ਆਸ਼ੁਭਿਃ । ਹਿਰਣ੍ਯਸ਼ਿਪ੍ਰਾ ਮਰੁਤੋ ਦਵਿਧ੍ਵਤਃ ਪृਕ੍ਸ਼ਂ ਯਾਥ ਪृषਤੀਭਿਃ ਸਮਨ੍ਯਵਃ
ਉਹ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਜੰਗ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਦੌੜਦੇ ਹਨ, ਸਿੰਗਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਮਰੁਤ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਚਿੱਟੇ-ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕਠੇ ਲੈ ਕੇ ਤੁਰਦੇ ਹਨ।
ਪृਕ੍ਸ਼ੇ ਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਭੁਵਨਾ ਵਵਕ੍ਸ਼ਿਰੇ ਮਿਤ੍ਰਾਯ ਵਾ ਸਦਮਾ ਜੀਰਦਾਨਵਃ । ਪृषਦਸ਼੍ਵਾਸੋ ਅਨਵਭ੍ਰਰਾਧਸ ऋਜਿਪ੍ਯਾਸੋ ਨ ਵਯੁਨੇषੁ ਧੂਰ੍षਦਃ
ਆਪਣੇ ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਮਿੱਤਰ ਦੇ ਸਾਥੀ ਹਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ ਹਨ। ਮਰੁਤ, ਆਪਣੇ ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਪੱਕੇ ਹਨ।
ਇਨ੍ਧਨ੍ਵਭਿਰ੍ਧੇਨੁਭੀ ਰਪ੍ਸ਼ਦੂਧਭਿਰਧ੍ਵਸ੍ਮਭਿਃ ਪਥਿਭਿਰ੍ਭ੍ਰਾਜਦृष੍ਟਯਃ । ਆ ਹਂਸਾਸੋ ਨ ਸ੍ਵਸਰਾਣਿ ਗਨ੍ਤਨ ਮਧੋਰ੍ਮਦਾਯ ਮਰੁਤਃ ਸਮਨ੍ਯਵਃ
ਇੰਧਨ, ਗਾਂਵਾਂ, ਪੌਸ਼ਣ ਵਾਲੇ ਦੁੱਧ, ਯਾਤਰੀਆਂ ਤੇ ਰਾਹਾਂ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਨਿਗਾਹ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੰਸਾਂ ਵਾਂਗ, ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਇਕਠੇ ਹੋ ਕੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਕੋਲ ਮਿੱਠਾਸ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹੋ।
ਆ ਨੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਿ ਮਰੁਤਃ ਸਮਨ੍ਯਵੋ ਨਰਾਂ ਨ ਸ਼ਂਸਃ ਸਵਨਾਨਿ ਗਨ੍ਤਨ । ਅਸ਼੍ਵਾਮਿਵ ਪਿਪ੍ਯਤ ਧੇਨੁਮੂਧਨਿ ਕਰ੍ਤਾ ਧਿਯਂ ਜਰਿਤ੍ਰੇ ਵਾਜਪੇਸ਼ਸਮ੍
ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਤੁਸੀਂ ਇਕਠੇ ਹੋ ਕੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ, ਜਿਵੇਂ ਮਨੁੱਖ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਸਿਫਤ ਕਰਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਗਾਂ ਨੂੰ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਦੁੱਧ ਪਿਲਾਓ; ਭਗਤ ਨੂੰ ਬਲ ਤੇ ਗਿਆਨ ਦਿਓ।
ਤਂ ਨੋ ਦਾਤ ਮਰੁਤੋ ਵਾਜਿਨਂ ਰਥ ਆਪਾਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਚਿਤਯਦ੍ਦਿਵੇਦਿਵੇ । ਇषਂ ਸ੍ਤੋਤृਭ੍ਯੋ ਵृਜਨੇषੁ ਕਾਰਵੇ ਸਨਿਂ ਮੇਧਾਮਰਿष੍ਟਂ ਦੁष੍ਟਰਂ ਸਹਃ
ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਸਾਨੂੰ ਇਨਾਮ ਜਿਤਣ ਵਾਲਾ ਰਥ ਦਿਓ, ਜੋ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸਾਡੀ ਸਿਫਤ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਗਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਰੋਟੀ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤਾਕਤ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਤੇ ਅਜਿੱਤ ਬਲ ਬਖ਼ਸ਼ੋ।
ਯਦ੍ਯੁਞ੍ਜਤੇ ਮਰੁਤੋ ਰੁਕ੍ਮਵਕ੍ਸ਼ਸੋऽਸ਼੍ਵਾਨ੍ਰਥੇषੁ ਭਗ ਆ ਸੁਦਾਨਵਃ । ਧੇਨੁਰ੍ਨ ਸ਼ਿਸ਼੍ਵੇ ਸ੍ਵਸਰੇषੁ ਪਿਨ੍ਵਤੇ ਜਨਾਯ ਰਾਤਹਵਿषੇ ਮਹੀਮਿषਮ੍
ਜਦੋਂ ਮਰੁਤ ਸੋਨੇ ਵਾਲੀ ਛਾਤੀ ਵਾਲੇ ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਦਾਤਾਰ ਭਗ, ਉਹ ਗਊ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਥਾਂ-ਥਾਂ 'ਚ ਦੁੱਧ ਪਿਲਾਂਦੀ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਜੋ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਬਖ਼ਸ਼ਦੇ ਹਨ।
ਯੋ ਨੋ ਮਰੁਤੋ ਵृਕਤਾਤਿ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਰਿਪੁਰ੍ਦਧੇ ਵਸਵੋ ਰਕ੍ਸ਼ਤਾ ਰਿषਃ । ਵਰ੍ਤਯਤ ਤਪੁषਾ ਚਕ੍ਰਿਯਾਭਿ ਤਮਵ ਰੁਦ੍ਰਾ ਅਸ਼ਸੋ ਹਨ੍ਤਨਾ ਵਧਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖੀ ਦੁਸ਼ਮਣ ਸਾਡੀ ਵਿਰੋਧੀਤਾ ਕਰੇ, ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਹੇ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਾਓ; ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਰੁਦ੍ਰੋ, ਉਸ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿਓ, ਮੁਸੀਬਤ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਓ।